R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
75mg kreeg ik in het begin.... Dat ging eigenlijk nog het beste... Minste hinder qua weinig energie hebben... en toch wel genoeg controle.quote:Op maandag 23 juli 2012 21:07 schreef Sylvana het volgende:
[..]
Mwah wat in het verleden goed ging hoeft nou niet weer goed te gaan. Ik zou toch gewoon wachten tot hij terug is hoor. Dat ene maandje wachten overleef je ook wel
Rustig aan.
Wat is de reden dat je niet wilt wachten? En heeft hij een vervanger? Ik vind het niet verstandig dat je zelf gaat afbouwen en hij ook nog eens niet bereikbaar is mocht het niet goed gaan.
"The problem with common sense is that most people are morons."
Want wat kan er fout gaan? Dat je net zoals op het begin een paar dagen een beetje vage kijk hebt op de wereld?
Rustig aan.
Vervelend..quote:
Iemand nog een rolletje ducktape over om deze muts op de bank te plakken als ze even niks hoeft?!
Ik ben voor 80% hersteld van mijn burn-out maar dit blijven kloterige valkuilen!! Gewoon doorlopen, en de week zo volplannen dat je aan het einde van de week doodmoe en labiel op de bank ligt! Pfft ooit zal ik het wel eens leren toch...
Heb er zelf ook wel last van als ik een dag of week inplan. Het vervelende is dat ik de ene dag wel een volledig ingeplande dag aankan en de andere dag na het avondeten uitgepuft ben.
Ik heb soms weleens het idee dat het misschien beter is om een dag of week in etappes te plannen. Dus als je de hele dag thuis bent, eerst alleen de morgen en de middag, aan het eind van de middag bekijk je of je nog energie over hebt en plan je al naar gelang je energieniveau de rest van de dag in... Dit wil ik de aankomende tijd eens proberen.
Sterkte verder!
Oppassen daarmeequote:
Ik bedoel gewoon, lagere dosering gaan gebruiken dan he... Heb al een keer 37.5 mg eraf gehaald onder zijn supervisie zegmaar... Maar daar had ik ook nauwelijks hinder van... Ik wil nu hetzelfde doen.
Bel gewoon even je psychiater op of regel een telefonisch consult!
Je hebt niet voor niets 1 van de sterkste van de nieuwe anti depressiva, Effexor, dus op eigen beentje afbouwen is echt niet goed voor je.
Wat er mis kan gaan, heel veel.
Een terugkomende depressie met trillerigheid zweterigheid en als je een beetje pech hebt een forse dosis agressiviteit bijvoorbeeld.
Wat er mis kan gaan, heel veel.
Een terugkomende depressie met trillerigheid zweterigheid en als je een beetje pech hebt een forse dosis agressiviteit bijvoorbeeld.
Ik wil hier toch ook mijn ei kwijt en weten of mensen mijn verhaal herkennen. Voor ik begin: ik weet dat ik naar de huisarts moet, maar die is nu op vakantie en ik wil toch mijn gevoelens kwijt 
. In principe heb ik zelf een prima leven. Doe op dit moment een universitaire studie, heb een goed toekomstperspectief en een leuke vriendin. Toch gaat het al jaren niet lekker met me. Ik heb al sinds de basisschool last van hyperventilatie, vaak resulterend in paniekaanvallen. Soms heb ik er vaker last van, soms minder. Voor naar de dokter geweest, maar die heeft altijd stress geconstateerd. Doorverwijsbriefjes gehad voor logopedie (ademhalingsoefeningen) en psycholoog ( cognitieve therapie). Dit heeft me echter slechts tijdelijk geholpen.
Nu loop ik al bijna een halfjaar rond met een licht gevoel in mijn hoofd. Geen evenwichtsverlies, geen koorts, geen hoofdpijn maar alleen dat vage, droomachtige gevoel. Ik herken dat gevoel van mijn hyperventilatie, alleen nu is het altijd aanwezig. Soms als ik druk ben met studie verdwijnt het even naar de achtergrond, maar het komt altijd weer terug als ik tot 'rust' kom. Dan begint het tobben; gaat dat gevoel ooit weg, waarom heb ik dit? Vaak uit dat zich in lichte of zwaardere paniekaanvallen.
's Ochtends als ik wakker word gaat het een minuut even goed, maar dan word ik weer overspoeld met gedachten: zou ik het nog hebben, dat lichte gevoel? Wat als het nooit overgaat? Wat als ik doodga? Ik ben dus elke ochtend somber bij het wakker worden, waardoor ik de dag regelmatig als een hel beleef. Tegen het einde van de middag ben ik geestelijk uitgeput en kan ik eigenlijk alleen nog angstig op de bank zitten. Zelfs tv kijken gaat vaak moeizaam, omdat ik continu met neerslachtige gedachtes zit.
Ik ben aan het zoeken naar oorzaken waardoor ik me in deze periode van mijn leven zo voel. Er zijn dingen die ik wellicht niet verwerkt heb zoals het zou moeten. Mijn oma is vorig jaar september bijvoorbeeld overleden. Iedereen op de begrafenis was in tranen, maar ik kon het op een of andere manier niet opbrengen. Waarom? Geen idee. Daarnaast heeft mijn broertje van achttien zijn vriendin in diezelfde periode zwanger gemaakt. Ook iets wat in ons gezin zwaar is gevallen. Zelf heb ik voor mijn huidige vriendin twee jaar in een relatie gezeten waarmee ik eigenlijk niet gelukkig was en waardoor ik uiteindelijk keihard vreemd ben gegaan. Dit is me ook niet echt in de koude kleren gaan zitten. Ik denk dat deze dingen en het feit dat ik al vatbaar was voor emotionele zaken ervoor zorgen dat ik me nu zo vaag en neerslachtig voel. Ik weet dat ik hulp nodig heb, want wat als er weer iets ergs gebeurd? Met al die opgekropte gevoelens gaat dit ooit nog meer barsten.
Ik wilde dit schrijven omdat het mijn leven beheerst en ik er erg mee zit. Natuurlijk kan ik er met mijn vriendin over praten, maar omdat die zich niet kan indenken hoe ik me voel is dat erg moeilijk. Altijd angstig en neerslachtig zijn is erg kut.
Tot zover mijn zeikverhaal
. Voelt wel goed om het van me af te schrijven eigenlijk.
. In principe heb ik zelf een prima leven. Doe op dit moment een universitaire studie, heb een goed toekomstperspectief en een leuke vriendin. Toch gaat het al jaren niet lekker met me. Ik heb al sinds de basisschool last van hyperventilatie, vaak resulterend in paniekaanvallen. Soms heb ik er vaker last van, soms minder. Voor naar de dokter geweest, maar die heeft altijd stress geconstateerd. Doorverwijsbriefjes gehad voor logopedie (ademhalingsoefeningen) en psycholoog ( cognitieve therapie). Dit heeft me echter slechts tijdelijk geholpen.Nu loop ik al bijna een halfjaar rond met een licht gevoel in mijn hoofd. Geen evenwichtsverlies, geen koorts, geen hoofdpijn maar alleen dat vage, droomachtige gevoel. Ik herken dat gevoel van mijn hyperventilatie, alleen nu is het altijd aanwezig. Soms als ik druk ben met studie verdwijnt het even naar de achtergrond, maar het komt altijd weer terug als ik tot 'rust' kom. Dan begint het tobben; gaat dat gevoel ooit weg, waarom heb ik dit? Vaak uit dat zich in lichte of zwaardere paniekaanvallen.
's Ochtends als ik wakker word gaat het een minuut even goed, maar dan word ik weer overspoeld met gedachten: zou ik het nog hebben, dat lichte gevoel? Wat als het nooit overgaat? Wat als ik doodga? Ik ben dus elke ochtend somber bij het wakker worden, waardoor ik de dag regelmatig als een hel beleef. Tegen het einde van de middag ben ik geestelijk uitgeput en kan ik eigenlijk alleen nog angstig op de bank zitten. Zelfs tv kijken gaat vaak moeizaam, omdat ik continu met neerslachtige gedachtes zit.
Ik ben aan het zoeken naar oorzaken waardoor ik me in deze periode van mijn leven zo voel. Er zijn dingen die ik wellicht niet verwerkt heb zoals het zou moeten. Mijn oma is vorig jaar september bijvoorbeeld overleden. Iedereen op de begrafenis was in tranen, maar ik kon het op een of andere manier niet opbrengen. Waarom? Geen idee. Daarnaast heeft mijn broertje van achttien zijn vriendin in diezelfde periode zwanger gemaakt. Ook iets wat in ons gezin zwaar is gevallen. Zelf heb ik voor mijn huidige vriendin twee jaar in een relatie gezeten waarmee ik eigenlijk niet gelukkig was en waardoor ik uiteindelijk keihard vreemd ben gegaan. Dit is me ook niet echt in de koude kleren gaan zitten. Ik denk dat deze dingen en het feit dat ik al vatbaar was voor emotionele zaken ervoor zorgen dat ik me nu zo vaag en neerslachtig voel. Ik weet dat ik hulp nodig heb, want wat als er weer iets ergs gebeurd? Met al die opgekropte gevoelens gaat dit ooit nog meer barsten.
Ik wilde dit schrijven omdat het mijn leven beheerst en ik er erg mee zit. Natuurlijk kan ik er met mijn vriendin over praten, maar omdat die zich niet kan indenken hoe ik me voel is dat erg moeilijk. Altijd angstig en neerslachtig zijn is erg kut.
Tot zover mijn zeikverhaal
. Voelt wel goed om het van me af te schrijven eigenlijk.
Ik denk dat zijn hulp daarin weinig gaat doen... Ik vraag me ook af of het uberhaupt rustiger kan dan met stappen van 37.5 mg....quote:
Je hebt niet voor niets 1 van de sterkste van de nieuwe anti depressiva, Effexor, dus op eigen beentje afbouwen is echt niet goed voor je.
Wat er mis kan gaan, heel veel.
Een terugkomende depressie met trillerigheid zweterigheid en als je een beetje pech hebt een forse dosis agressiviteit bijvoorbeeld.
Rustig aan.
genoeg, altijd dus in overleg met je behandelaar, tenzij de bijwerkingen zo ernstig worden dan kun je althijd even naar de apotheek lopenquote:
Want wat kan er fout gaan? Dat je net zoals op het begin een paar dagen een beetje vage kijk hebt op de wereld?
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Mweh, er kan altijd genoeg fout gaan.. Die psychiater zuigt ook maar wat uit zijn duim of iets wel bij persoon A en niet bij persoon B kan..
Vraag me meer af wat de standaard is.. Ik denk dat hij voor 80% hetzelfde afbouwschema hanteerd, als het niet meer is.
Vraag me meer af wat de standaard is.. Ik denk dat hij voor 80% hetzelfde afbouwschema hanteerd, als het niet meer is.
Rustig aan.
Erg herkenbaar dit, je word wakker en je vraagt je af 'is HET er nog' naarmate de tijd verstrijkt zijn er bijna geen momenten meer dat je niet aan je 'probleem' denkt.quote:
's Ochtends als ik wakker word gaat het een minuut even goed, maar dan word ik weer overspoeld met gedachten: zou ik het nog hebben, dat lichte gevoel? Wat als het nooit overgaat? Wat als ik doodga?
Dat is zoals het bij mij ging tenminste en ik weet nog dat ik me eens bedacht dat ik er gewoon niet meer aan moest denken, maar er toen ook achter kwam dat ik dit geeneens volledig zelf in de hand heb.
Inmiddels probeer ik te leren me niet te associeren met mijn gedachtes en objectief weet ik nu ook dat ik niet mijn gedachtes ben maar dat ik ze heb.
Maar ik zit met hetzelfde probleem als jij denk ik alles wat op een gegeven moment helpt is maar tijdelijk en niets is vast te houden.
Maar dat is lastig want bestaat er wel vaste juiste manier om dingen te verwerken en hoe doe je dat dan?quote:Ik ben aan het zoeken naar oorzaken waardoor ik me in deze periode van mijn leven zo voel. Er zijn dingen die ik wellicht niet verwerkt heb zoals het zou moeten.
Ik wens je veel succes met je zoektocht
en jij zuigt ook maar wat uit je duim, alleen heeft een psychiater er tig jaar voor gestudeerd en ben jij maar een onwetende internetzoeker... ik kan je niets verbieden natuurlijk maar wees eens een keer verstandig in je leven, je zit niet voor niets aan dat spulquote:
Mweh, er kan altijd genoeg fout gaan.. Die psychiater zuigt ook maar wat uit zijn duim of iets wel bij persoon A en niet bij persoon B kan..
Vraag me meer af wat de standaard is.. Ik denk dat hij voor 80% hetzelfde afbouwschema hanteerd, als het niet meer is.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
+1quote:Op dinsdag 24 juli 2012 16:44 schreef Re het volgende:
en jij zuigt ook maar wat uit je duim, alleen heeft een psychiater er tig jaar voor gestudeerd en ben jij maar een onwetende internetzoeker... ik kan je niets verbieden natuurlijk maar wees eens een keer verstandig in je leven, je zit niet voor niets aan dat spul
Hoeveel mensen moeten nou nog zeggen dat je niet in je eentje moet gaan afbouwen
Dat lichte gevoel in je hoofd zou heel goed depersonalisatie kunnen zijn. Momenteel heb ik heel veel last van angstaanvallen (die niet geheel doorbreken maar wel bijna) chronische hyperventilatie en een opgejaagd gevoel.
Ik heb dan ook dat op allerlei moment last van depersonalisatie, alsof ik in een droom zit en een observant ben van mijn eigen leven. Dit is een beschermingsmechanisme van je hersenen ter zelfbescherming.
Ik heb dan ook dat op allerlei moment last van depersonalisatie, alsof ik in een droom zit en een observant ben van mijn eigen leven. Dit is een beschermingsmechanisme van je hersenen ter zelfbescherming.
bedoel je nou te zeggen dat hij aan de antidepressiva zit doordat hij niet verstandig isquote:
[..]
en jij zuigt ook maar wat uit je duim, alleen heeft een psychiater er tig jaar voor gestudeerd en ben jij maar een onwetende internetzoeker... ik kan je niets verbieden natuurlijk maar wees eens een keer verstandig in je leven, je zit niet voor niets aan dat spul
neequote:
[..]
bedoel je nou te zeggen dat hij aan de antidepressiva zit doordat hij niet verstandig is
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Ik heb verschillende doseringen meegemaakt van dat spul, en de laagste dosering werkte het positiefste.quote:
[..]
en jij zuigt ook maar wat uit je duim, alleen heeft een psychiater er tig jaar voor gestudeerd en ben jij maar een onwetende internetzoeker... ik kan je niets verbieden natuurlijk maar wees eens een keer verstandig in je leven, je zit niet voor niets aan dat spul
Rustig aan.
Je doet het hoe dan ook in je eentje... Of je krijgt een vervolg afspraak na 2 weken bij de psychiater... of niet... Verder heeft die man ook niet veel te melden...quote:
[..]
+1
Hoeveel mensen moeten nou nog zeggen dat je niet in je eentje moet gaan afbouwen
Als het mis gaat moet je gewoon iemand kunnen bereiken, maar verder doe je het toch echt een beetje alleen....
Rustig aan.
Ach ja koppigheid, slechte karaktereigenschap als je met medicatie gaat experimenteren
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Tis al een groot experiment om uberhaupt aan de AD te gaan. Vraag me af waarom je niet eerst uitzoekt wat de optimale dosering voor je is.quote:Op dinsdag 24 juli 2012 17:14 schreef Re het volgende:
Ach ja koppigheid, slechte karaktereigenschap als je met medicatie gaat experimenteren
Rustig aan.
Die bouw je langzaam op, net als je het weer langzaam afbouwd, maar bij dat laatste moet er natuurlijk ook gekeken worden naar of het niet te laag is, of dat je er een ander medicijn bijkrijgt etc. Advies is om niet te experimenteren, dat is er niet voor niets.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
kingtoppie als jij in je ene wil gaan kutten met de dosering AD, be my guest! afbouwen moet gebeuren onder begeiding, zodat er adequaat en op tijd gehandeld kan worden als t niet goed gaat, ook met afbouwen kun je te maken krijgen met bijwerkingen, we hebbeb het niet over een paracetamolletje!
maar blijkbaar weet jij het zelf heel goed, maar vraag dan ook geen advies als je niet luistert!
maar blijkbaar weet jij het zelf heel goed, maar vraag dan ook geen advies als je niet luistert!
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Mja ik word wel erg makkelijk weggezet als koppig nu hoor, beetje minder bevooroordeeld kan ook wel 
Rustig aan.
Maar ik kaart dus aan dat die lagere dosering positiever voor mij gewerkt heeft...quote:
Die bouw je langzaam op, net als je het weer langzaam afbouwd, maar bij dat laatste moet er natuurlijk ook gekeken worden naar of het niet te laag is, of dat je er een ander medicijn bijkrijgt etc. Advies is om niet te experimenteren, dat is er niet voor niets.
Dat ik al eerder 37.5 mg lager in dosering gegaan ben en daar geen hinder van onderving.
Dat ik toen ik lager ging in dosering ook niet ''onder toezicht'' van de psychiater was maar gewoon een vervolg afspraakje kreeg 2 weken later.
Voor mij part komt er telefonisch ''toezicht'' en belt de psych om de week op om te vragen of het goed gaat, dat kan in 1 minuut gepiept zijn, maar zo gaat dat niet, daar moet je een afspraak voor inplannen en gaat allemaal tijd kosten etc etc. Maargoed.
Trouwens? Waarom een psychiater laten bellen.. Dat kan prima iemand anders die minder betaald krijgt.
[ Bericht 4% gewijzigd door kingtoppie op 24-07-2012 17:48:13 ]
Rustig aan.
Ja, dat gevoel heb ik ook! Dat mijn hersenen zich de hele dag aan het 'voorbereiden' zijn om die paniekaanval op een goede manier te verwerken. Maar dat zorgt er dus wel voor dat ik de hele dag door stoned rondloop. Ik merkte laatst ook dat ik na een avond flink gedronken te hebben eigenlijk nergens meer last van had, maar het de volgende dag des te hard terugkwam. Dat was eigenlijk een nog angstaanjagender gevoel. Nu ik trouwens weet dat het door alcohol minder wordt, ga ik daar nu ook op zitten letten tijdens het biertjes doen en merk ik dat ik weer veel meer drank nodig heb om het 'gevoel' weg te drukkenquote:
Dat lichte gevoel in je hoofd zou heel goed depersonalisatie kunnen zijn. Momenteel heb ik heel veel last van angstaanvallen (die niet geheel doorbreken maar wel bijna) chronische hyperventilatie en een opgejaagd gevoel.
Ik heb dan ook dat op allerlei moment last van depersonalisatie, alsof ik in een droom zit en een observant ben van mijn eigen leven. Dit is een beschermingsmechanisme van je hersenen ter zelfbescherming.
.Nu is het overigens niet zo dat ik een alcoholist ben, ik probeer juist veel minder te drinken dan ik vroeger (als tiener) deed
.
Moeite met de waarheid, knulquote:
Mja ik word wel erg makkelijk weggezet als koppig nu hoor, beetje minder bevooroordeeld kan ook wel
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Tot op een zekere hoogte is het handig, zolang het reële angst is. Ik kan niemand een angststoornis aanraden. Je moet soms constant tegen je gevoel inwerken. Geen prettige taak.quote:
Hmm ik zie angst als feedback, best handig.
Morgen weer naar de bedrijfsarts. Ben benieuwd of er een verlenging in zit m.b.t. ziektewet. Op dit moment ben ik nog geen stabiele factor voor een werkgever.
Van een licht gevoel in je hoofd omdat je gestrest ben ga je absoluut niet dood, eigenlijk zijn alle lichamelijke symptomen van angst tamelijk onschuldig. Het is dus niet iets om je zorgen over te maken. Als je de symptomen accepteert en er verder geen aandacht aan besteed wordt het vanzelf minder (kan wel een paar maanden duren).quote:
[..]
Ja, dat gevoel heb ik ook! Dat mijn hersenen zich de hele dag aan het 'voorbereiden' zijn om die paniekaanval op een goede manier te verwerken. Maar dat zorgt er dus wel voor dat ik de hele dag door stoned rondloop. Ik merkte laatst ook dat ik na een avond flink gedronken te hebben eigenlijk nergens meer last van had, maar het de volgende dag des te hard terugkwam. Dat was eigenlijk een nog angstaanjagender gevoel. Nu ik trouwens weet dat het door alcohol minder wordt, ga ik daar nu ook op zitten letten tijdens het biertjes doen en merk ik dat ik weer veel meer drank nodig heb om het 'gevoel' weg te drukken
Nu is het overigens niet zo dat ik een alcoholist ben, ik probeer juist veel minder te drinken dan ik vroeger (als tiener) deed
Je hebt nu angst vanwege de angst zelf en dat is onnodig. Je hersenen hoeven er zich dus ook niet de hele dag op voor te bereiden. Wat bij mij hielp als ik een paniekaanval voelde aankomen was om mijn lichaam om meer paniek te vragen. Dat klinkt vreemd maar juist dan stopte het omdat een paniekaanval doorgaans ontstaat omdat je je verzet tegen je angst (wat het dus steeds erger maakt).
Alcohol, cafeïne, nicotine enz zou ik mee oppassen. Je kan beter meer gaan bewegen dan bier drinken.
Wanneer is angst irreëel?quote:
[..]
Tot op een zekere hoogte is het handig, zolang het reële angst is. Ik kan niemand een angststoornis aanraden. Je moet soms constant tegen je gevoel inwerken. Geen prettige taak.
Down the lane I'll walk with my sweet Mary,
Hair of gold and lips like cherries,
It's good to touch the green, green,grass of home.
Hair of gold and lips like cherries,
It's good to touch the green, green,grass of home.
Koppig is tegen beter weten in.quote:
Hey, ik neem het zekere voor het onzekere wel.. Maar ik heb niet echt het idee dat ik er veel aan heb door op de psych te wachten aangezien hij maar een soort van bijrol voor mijn gevoel hanteerd...
Ja bijrol ja... Eventjes melden dat ik nog leef en weer verder.
En daarom ben ik ''koppig'' omdat ik graag van het tegendeel overtuigd word, snapkens? Maakt mij dat koppig? Nee ik wil graag overtuigd zijn van een bepaald nut als ik iets doe. Ik vind het eerlijk gezegd maar dom om dat niet te zijn, dan ben je of te lui om informatie op te zoeken of je doet iets tegen je wil in.
[ Bericht 7% gewijzigd door kingtoppie op 24-07-2012 23:33:25 ]
Rustig aan.
Ik volg het niet, wanneer is angst /rationeel/Irrationeel? Wat is de functie/boodschap van angst?quote:
Down the lane I'll walk with my sweet Mary,
Hair of gold and lips like cherries,
It's good to touch the green, green,grass of home.
Hair of gold and lips like cherries,
It's good to touch the green, green,grass of home.
Dat je op moet passen, als de functie doorschiet dan wordt het een kwaal... Want dan pas je niet meer op man ontwijk je iets terwijl dat niet nodig is.quote:
[..]
Ik volg het niet, wanneer is angst /rationeel/Irrationeel? Wat is de functie/boodschap van angst?
Rustig aan.
