Het "Kleine Wetenschappelijke Vragen" Topic #8

quote:

Op maandag 1 oktober 2012 18:19 schreef gebrokenglas het volgende:

[..]

Zo had ik het helemaal niet bekeken.
Maar dat betekent dus dat je in een halve seconde 5600/3600 * 0.5 = 0.77 meter opstijgt.
Komt de zwaartekracht dan terug, val je met 9.1m/sec² terug. Niet te moeilijk denken, maar dat is dan iets van 1/12 seconde dat het duurt dat je op je benen terugploft...
Alles dat ruim een halve meter stijgt en weer zo hard terugvalt, dat zal echt gigantisch veel schade geven.
Alleen dingen als mobiele telefoons en afstandsbedieningen die voor zulke valhoogtes gebouwd zijn, blijven heel.

Dat is dan op de evenaar. Op de polen blijft elke ijsbeer en pinguin met de voeten op het ijs.

quote:

Op maandag 1 oktober 2012 20:00 schreef M.rak het volgende:

[..]

Nee, alleen op kleine lengteschalen zijn zulke effecten zichtbaar. In de klassieke limiet (dus op lengteschalen die voor ons zichtbaar zijn) treedt decoherentie op, wat ervoor zorgt dat wij geen systemen zien die in superpositie van verschillende toestanden zijn.

Bedankt voor je antwoord.

Toch een handig topic dit!

Dit keer vroeg ik mij het volgende af. Is het theoretisch mogelijk dat het centrum van een sterrenstelsel (het zwarte gat) uit een zeer zwaar "dubbelster" systeem van antimaterie kan bestaan?

[ Bericht 2% gewijzigd door Robus op 19-10-2012 23:26:55 ]

Dit is eigenlijk best wel een erg leuke website:

http://www.learnerstv.com/

quote:

Op vrijdag 19 oktober 2012 22:01 schreef Robus het volgende:
Toch een handig topic dit!

Dit keer vroeg ik mij het volgende af. Is het theoretisch mogelijk dat het centrum van een sterrenstelsel (het zwarte gat) uit een zeer zwaar "dubbelster" systeem van antimaterie kan bestaan?

Nee, volgens mij niet, aangezien het zwarte gat materie opslurpt, zou alle materie en antimaterie omgezet worden in energie.

En dat zouden we denk ik moeten kunnen meten in termen van enorme hoeveelheden gammastraling. Die niet wordt gemeten

Waarschijnlijk weer een hele domme vraag hoor...

Op dit moment wordt aangenomen dat het heelal versneld uitdijt. De verste sterrenstelsels bewegen zich het snelst van ons vandaan. Dit geeft de roodverschuiving in het licht aan. Althans, zo lijkt het. In het vroege heelal begon het heelal steeds doorzichtiger te worden naarmate de tijd vorderde. Is het mogelijk dit proces nog steeds aan de gang is en het heelal steeds helderder en helderder wordt? Dan zou dat kunnen betekenen dat de afstand tussen ons en de verre sterrenstelsels groter is dan wordt aangenomen en dat het heelal niet versneld uitdijt maar constant.

Ik begrijp het niet helemaal.
Hoe bedoel je, het heelal wordt helderder? Meer sterrenlicht? Of een verschuiving van rood naar wit licht?

quote:

Op donderdag 8 november 2012 22:31 schreef Robus het volgende:
Waarschijnlijk weer een hele domme vraag hoor...

Op dit moment wordt aangenomen dat het heelal versneld uitdijt. De verste sterrenstelsels bewegen zich het snelst van ons vandaan.

Het is de enige verklaring voor de waarnemingen

quote:

Dit geeft de roodverschuiving in het licht aan. Althans, zo lijkt het. In het vroege heelal begon het heelal steeds doorzichtiger te worden naarmate de tijd vorderde. Is het mogelijk dit proces nog steeds aan de gang is en het heelal steeds helderder en helderder wordt?

Dat wordt niet waargenomen

quote:

Dan zou dat kunnen betekenen dat de afstand tussen ons en de verre sterrenstelsels groter is dan wordt aangenomen en dat het heelal niet versneld uitdijt maar constant.

Dat zou ik niet uit je hypothese concluderen

quote:

Op donderdag 8 november 2012 22:31 schreef Robus het volgende:
Waarschijnlijk weer een hele domme vraag hoor...

Op dit moment wordt aangenomen dat het heelal versneld uitdijt. De verste sterrenstelsels bewegen zich het snelst van ons vandaan. Dit geeft de roodverschuiving in het licht aan. Althans, zo lijkt het. In het vroege heelal begon het heelal steeds doorzichtiger te worden naarmate de tijd vorderde.

Als je materie tot een bepaald punt verhit komen de elektronen los van de atoomkern en is het in de plasma staat en een plasma laat heel moeilijk fotonen door.
nu was het vroege universum zo heet dat alle materie in die staat verkeerde maar toen het eenmaal vergenoeg afgekoeld was werd het heelal "ineens" doorzichtig

quote:

Is het mogelijk dit proces nog steeds aan de gang is en het heelal steeds helderder en helderder wordt? Dan zou dat kunnen betekenen dat de afstand tussen ons en de verre sterrenstelsels groter is dan wordt aangenomen en dat het heelal niet versneld uitdijt maar constant.

quote:

Op donderdag 8 november 2012 22:31 schreef Robus het volgende:
Waarschijnlijk weer een hele domme vraag hoor...

Op dit moment wordt aangenomen dat het heelal versneld uitdijt. De verste sterrenstelsels bewegen zich het snelst van ons vandaan. Dit geeft de roodverschuiving in het licht aan. Althans, zo lijkt het. In het vroege heelal begon het heelal steeds doorzichtiger te worden naarmate de tijd vorderde. Is het mogelijk dit proces nog steeds aan de gang is en het heelal steeds helderder en helderder wordt? Dan zou dat kunnen betekenen dat de afstand tussen ons en de verre sterrenstelsels groter is dan wordt aangenomen en dat het heelal niet versneld uitdijt maar constant.

Het gaat niet echt om "helderder worden". Het gaat er vooral om of fotonen gewoon vrij kunnen reizen of tegengewerkt worden door het medium waarin ze zitten (door interacties met de elektronen van het medium; in dit geval is dat medium een plasma). Je voelt natuurlijk op je klompen aan dat deze interactie afhangt van de dichtheid van het medium; hoe lager de dichtheid, des te minder elektronen (die voor een plasma overigens niet in een rooster zitten, maar vrij door het medium kunnen bewegen!) per volume waarmee de fotonen kunnen interacteren. Op een gegeven moment zakte die dichtheid beneden een bepaald punt door de uitdijing van het universum. Hierdoor "ontkoppelden" de fotonen van het medium. Om hier een goed beeld van te krijgen zou je denk ik de gemiddelde vrije afstand waarover een foton kan reizen voordat het verstrooit wordt in een medium, uit moeten zetten tegen de dichtheid. Je zult dan zien (tenminste, dit heb ik alleen kwalitatief uitgelegd gekregen) dat voor een plasma voorbij een bepaalde dichtheid die vrije afstand vrij snel toeneemt en uiteindelijk naar oneindig gaat. Het zal in elk geval een soort van inverse relatie moeten zijn. Maar echt "helderder" wordt het universum niet meer; fotonen konden al snel (ca. 380.000 jaar na de BB) "vrij" bewegen door het universum.

Ik heb zelf niet van dit soort plotjes gezien, maar ze moeten vast ergens beschikbaar zijn

Het concept 'donkere materie' intrigeert mij nogal, begrijp ik het goed dat het bestaan hiervan niet bewezen kan worden maar slechts afgeleid ? Dit betekend dat men een aanname doet obv huidige theorieen, wat als deze theorieen niet kloppen cq niet volledig zijn ?. Dit wordt zelfs ronduit onderkend dat het quantum model en zwaartekracht model onvolledig zijn, dan nog klampt men zich hier aan vast als een hardnekkig bijgeloof, net als de snaartjes theorie.

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 13:14 schreef Hitch_Slap het volgende:
Het concept 'donkere materie' intrigeert mij nogal, begrijp ik het goed dat het bestaan hiervan niet bewezen kan worden maar slechts afgeleid ? Dit betekend dat men een aanname doet obv huidige theorieen, wat als deze theorieen niet kloppen cq niet volledig zijn ?. Dit wordt zelfs ronduit onderkend dat het quantum model en zwaartekracht model onvolledig zijn, dan nog klampt men zich hier aan vast als een hardnekkig bijgeloof, net als de snaartjes theorie.

Donkere materie is een theoretische aanname om het model kloppend te maken. Het universum bevat namelijk veel te weinig materie (zover we kunnen waarnemen)
Er zijn indirecte waarnemingen die er op wijzen dat het daadwerkelijk bestaat

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 13:26 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Donkere materie is een theoretische aanname om het model kloppend te maken. Het universum bevat namelijk veel te weinig materie (zover we kunnen waarnemen)
Er zijn indirecte waarnemingen die er op wijzen dat het daadwerkelijk bestaat

Men vult een 'niets' op met 'iets' om de waarneming maar aan het model te laten voldoen, ik heb hier moeite mee. Uit het huidig model zou ook moeten volgen dat het universum steeds langzamer uitdijt, guess what, dat doet het niet! Toen heeft men donkere materie bedacht

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 13:54 schreef Hitch_Slap het volgende:

[..]

Men vult een 'niets' op met 'iets' om de waarneming maar aan het model te laten voldoen, ik heb hier moeite mee. Uit het huidig model zou ook moeten volgen dat het universum steeds langzamer uitdijt, guess what, dat doet het niet! Toen heeft men donkere materie bedacht

Klopt, het universum versneld in het uitdijen.
Maar wat je probleem met donkere materie?

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 13:54 schreef Hitch_Slap het volgende:

[..]

Men vult een 'niets' op met 'iets' om de waarneming maar aan het model te laten voldoen, ik heb hier moeite mee.

Misschien een aardig voorbeeld wanneer waarnemingen afwijken van je theorie (anomalieën):

Een paar eeuwen geleden, toen men een handvol planeten kende, kwam men erachter dat de beweging van die planeten in hun banen niet exact overeen kwam met wat mensen als Newton (en Keppler) voorspelden.

Een eeuw geleden zat men met het probleem dat die banen zelf ook niet helemaal overeenkwamen met wat Newton voorspelde: de baan van bijvoorbeeld Mercurius draait zelf ook rond als een spirograaf, iets wat we "precessie" noemen.

Dan heb je twee mogelijkheden (of een combinatie van deze twee):

• Je observatie klopt niet: er zijn objecten die je nog niet hebt waargenomen, maar die wel hun interactie uitoefenen op datgene wat je wel waarneemt.
• Je theorie is niet volledig: er zijn andere krachten in het spel, je begrip van zwaartekracht is niet goed, etc.

De eerste situatie had de eerste verklaring: er waren andere planeten die nog niet waren waargenomen. In de tweede situatie dacht men eerst ook dat er wellicht een andere planeet bij Mercurius in de buurt was: Vulcanus. Echter, Einstein liet zien dat het begrip van zwaartekracht niet goed was door zijn algemene rel.theorie te poneren. Deze voorspelt inderdaad de precessie van Mercurius.

Er is geen garantie hoe je anomalieën moet oplossen. De wetenschap geeft daar geen eenduidige handleiding voor. In het geval van donkere materie speelt hetzelfde. We vinden weer anomalieën, en dus hebben we weer de eerder genoemde twee opties. Misschien moet de algemene rel.theorie aangepast worden. Dat is lastig, want er zijn enorme theoretische en experimentele restricties op extensies van deze theorie (een voorbeeld is om het graviton een kleine massa mee te geven, Newtons constante G variabel te maken of hogere orde termen in je bewegingsvergelijkingen te introduceren).

De andere mogelijkheid is om te denken dat er wellicht weer materie is wat we nog niet direct hebben waargenomen. Is dat zo vreemd? Nee, verre van, want we kunnen maar een heel klein energiespectrum aan deeltjes hier op aarde direct waarnemen. Er kan van alles zijn wat we nog niet direct hebben waargenomen. Dus ook al lijkt donkere materie nogal ad hoc, het is zeker geen gek idee. Sterker nog, het past eigenlijk prima in extensies van het standaardmodel, bijvoorbeeld in supersymmetrie.

De toekomst zal uitwijzen wat de oplossing zal zijn

quote:

Uit het huidig model zou ook moeten volgen dat het universum steeds langzamer uitdijt, guess what, dat doet het niet! Toen heeft men donkere materie bedacht

Je haalt zaken door elkaar Donkere materie wordt hier gemotiveerd. Onze kosmologische modellen "voorspellen" niet of het universum sneller of langzamer uitdijt; dat ligt aan de parameters in de theorie, en die moet je waarnemen. Donkere energie kun je echter aangeven als verklaring voor de versnelde uitdijing van het universum. Maar donkere energie (oftewel: de kosmologische constante!) en donkere materie zijn twee verschillende dingen, wat enigszins verwarrend kan zijn.

[ Bericht 3% gewijzigd door Haushofer op 09-11-2012 14:34:39 ]

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 13:14 schreef Hitch_Slap het volgende:
Het concept 'donkere materie' intrigeert mij nogal, begrijp ik het goed dat het bestaan hiervan niet bewezen kan worden maar slechts afgeleid ? Dit betekend dat men een aanname doet obv huidige theorieen, wat als deze theorieen niet kloppen cq niet volledig zijn ?. Dit wordt zelfs ronduit onderkend dat het quantum model en zwaartekracht model onvolledig zijn, dan nog klampt men zich hier aan vast als een hardnekkig bijgeloof, net als de snaartjes theorie.

Over snaartheorie kun je hier lezen, wat hoop ik ook de motivatie ervan duidelijker maakt.

Bedankt voor jullie antwoorden!

Supersymmetrie kwam net even ter sprake. Bestaat donkere materie dan niet gewoon uit die LSP (Lightest Supersymmetric Partner) deeltjes?

Een LSP deeltje vervalt niet (vanuit ons perspectief) dus heeft het altijd bestaan en zal het altijd blijven bestaan. Dit komt overeen met ons beeld van het heelal. De LSP deeltjes vormen een stroming van energie in de ruimte welke wij niet kunnen waarnemen omdat ons bewustzijn uit dezelfde energie bestaat. Het heelal (wij) neemt zichzelf waar (bewustzijn) d.m.v het herkennen van patronen (materie) in dit één en hetzelfde medium.

Ik hoor het wel als dit te zweverig wordt en niet in W&T thuishoort

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 16:22 schreef Robus het volgende:
Bedankt voor jullie antwoorden!

Supersymmetrie kwam net even ter sprake. Bestaat donkere materie dan niet gewoon uit die LSP (Lightest Supersymmetric Partner) deeltjes?

Een LSP deeltje vervalt niet (vanuit ons perspectief) dus heeft het altijd bestaan en zal het altijd blijven bestaan. Dit komt overeen met ons beeld van het heelal. De LSP deeltjes vormen een stroming van energie in de ruimte welke wij niet kunnen waarnemen omdat ons bewustzijn uit dezelfde energie bestaat. Het heelal (wij) neemt zichzelf waar (bewustzijn) d.m.v het herkennen van patronen (materie) in dit één en hetzelfde medium.

Ik hoor het wel als dit te zweverig wordt en niet in W&T thuishoort

Niet alles wat je verzint is een theorie

http://arstechnica.com/sc(...)ments=1#comments-bar

Kan iemand dit in het kort samenvatten?

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 16:22 schreef Robus het volgende:
Bedankt voor jullie antwoorden!

Supersymmetrie kwam net even ter sprake. Bestaat donkere materie dan niet gewoon uit die LSP (Lightest Supersymmetric Partner) deeltjes?

Misschien. Maar we weten nog niet eens of supersymmetrie daadwerkelijk iets is wat in de natuur voorkomt. Zo ja, dan is het sowieso (spontaan) gebroken, want we vinden geen superdeeltjes met dezelfde massa als b.v. het elektron, quarks, fotonen etc.

Het geeft echter zulke elegante eigenschappen aan het standaardmodel, en het lijkt zo'n natuurlijke stap gezien de enorm belangrijke rol van symmetrieën in de natuur, dat het mij persoonlijk zou verbazen als het niet voorkomt. Maar er zijn meer voorbeelden bekend van wiskundige elegantie die niet door de natuur lijkt te worden benut; google maar es op SU(5) unificatie

quote:

Een LSP deeltje vervalt niet (vanuit ons perspectief) dus heeft het altijd bestaan en zal het altijd blijven bestaan. Dit komt overeen met ons beeld van het heelal. De LSP deeltjes vormen een stroming van energie in de ruimte welke wij niet kunnen waarnemen omdat ons bewustzijn uit dezelfde energie bestaat. Het heelal (wij) neemt zichzelf waar (bewustzijn) d.m.v het herkennen van patronen (materie) in dit één en hetzelfde medium.

Ik hoor het wel als dit te zweverig wordt

Die eerste zin niet, daarna wordt het wat wazig

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 16:41 schreef Parafernalia het volgende:
http://arstechnica.com/sc(...)ments=1#comments-bar

Kan iemand dit in het kort samenvatten?

Kwantumverstrengeling houdt in dat twee deeltjes "intiem met elkaar verbonden zijn", ongeacht de onderlinge afstand. Een meting op deeltje 1, wat daardoor in een bepaalde toestand vervalt, bepaalt ook de toestand van deeltje 2. Dit is een eigenschap van de QM en de manier waarop je toestanden beschrijft (in dit geval als een tensorproduct in je Hilbertruimte). De QM wordt daarom ook wel "niet-lokaal" genoemd, wat betekent dat twee systemen die ruimtelijk (zie b.v. http://oldwww.phys.washin(...)s/544-04matrices.pdf) van elkaar verwijderd zijn elkaar toch lijken te beïnvloeden.

Een mogelijke verklaring zou zijn dat de deeltjes op de een of andere manier toch "informatie uitwisselen, sneller dan het licht" (het moet wel sneller dan het licht zijn gezien de experimentele restricties!). Voorheen werd gedacht dat dat toch de relativiteitstheorie niet zou tegenspreken, maar het resultaat van het paper wat je aanhaalt laat zien dat dit toch zo is.

Dat is wat ik er van maak

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 18:01 schreef Haushofer het volgende:

Een mogelijke verklaring zou zijn dat de deeltjes op de een of andere manier toch "informatie uitwisselen, sneller dan het licht" (het moet wel sneller dan het licht zijn gezien de experimentele restricties!). Voorheen werd gedacht dat dat toch de relativiteitstheorie niet zou tegenspreken, maar het resultaat van het paper wat je aanhaalt laat zien dat dit toch zo is.

Aha...dat is bizar

quote:

Op vrijdag 9 november 2012 18:01 schreef Haushofer het volgende:
Een mogelijke verklaring zou zijn dat de deeltjes op de een of andere manier toch "informatie uitwisselen, sneller dan het licht" (het moet wel sneller dan het licht zijn gezien de experimentele restricties!). Voorheen werd gedacht dat dat toch de relativiteitstheorie niet zou tegenspreken, maar het resultaat van het paper wat je aanhaalt laat zien dat dit toch zo is.

Is dat de reden waarom wormholes mogelijk kunnen bestaan?