Eugenetics - abortus voor Down syndroom & meisjes

Maar inderdaad ben ik het wel eens met de stelling dat er bij zeer ernstige/zwaar beperkende gevallen een beroep op de ouders mag worden gedaan om dit leed te voorkomen. En dan alleen als het bekend is dat de persoon hier zwaar onder gaat lijden.

Aangepast, te ver in de toekomst.

[ Bericht 36% gewijzigd door Eartling op 22-08-2011 15:35:24 ]

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 15:24 schreef Eartling het volgende:
Weet je wat het is met zulke onderwerpen/dingen, het begint met zware aandoeningen, dan komen alle minder zware aan bod, en uiteindelijk wordt ook zelfs de anders denkende FOK! mentaliteit er keurig uitgefilterd.

Wat bedoel je in godsnaam?

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 15:30 schreef betyar het volgende:

[..]

Wat bedoel je in godsnaam?

Sorry, keek even in de glazen bol. Ik heb het al verwijderd.

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 15:30 schreef betyar het volgende:

[..]

Wat bedoel je in godsnaam?

Hij heeft last van glijdende vlakken. Misschien moet Eartling maar even doorglijden naar ONZ.

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 15:07 schreef mlg het volgende:

[..]

Moet de keuze altijd bij de ouders liggen? Ook als ze hun kinderen (seksueel) misbruiken?

Want het is mogelijk een ongeboren kind wat nog binnen de abortustermijn zit te misbruiken?

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 17:59 schreef dotCommunism het volgende:

[..]

Want het is mogelijk een ongeboren kind wat nog binnen de abortustermijn zit te misbruiken?

Sommige mensen geloven nog dat ze een kind in de baarmoeder kunnen "meeneuken".

Om een kindje met down te aborteren? Ja.

Geslachtsbepaling vind ik al veel verder gaan en is als je kijkt naar bijv China ook niet wenselijk.

quote:

Op maandag 22 augustus 2011 14:40 schreef Oud_student het volgende:

[..]

Op een gegeven moment moeten er keuzes gemaakt worden, of je het nu leuk vindt of niet.
In de gezondheidszorg is nu al en straks zeker, vrijwel alles mogelijk.
De keuze is dan of je heel veel geld aan 1 kind wil uitgeven waar je met dezelfde middelen ook 5 andere mensen zou kunnen genezen, of 1000 3e wereld kinderen zou kunnen voeden., etc.

Dat is een algemene afweging in de gezondheidszorg. Het zelfde heb je met zeldzame ziekten.

Wat trouwens ook een punt is:

Een kind kan wel een levend wezen zijn, en emotioneel doet een kloppend hart wel wat met je, maar een kind heeft nagenoeg nog geen bewustzijn tot zijn 2de ofzo?

Het lijkt mij daarom helemaal geen probleem om nog een baby te aborteren als hij 6 maanden oud is. Dat mensen er nou zo'n beeld bij hebben van: Aah, maar hij heeft al vingertjes, dat zou niks uit hoeven te maken omtrent een abortus.

quote:

Op woensdag 7 september 2011 15:54 schreef -Strawberry- het volgende:
Om een kindje met down te aborteren? Ja.

Geslachtsbepaling vind ik al veel verder gaan en is als je kijkt naar bijv China ook niet wenselijk.

Nee inderdaad. Maar wat China betreft zou dat nog wel eens het door Mao gewenste effect hebben: Er is onder kinderen een ratio-verschil, er zijn veel meer jongens dan meisjes. Normaal is zo'n 105 jongens tegenover 100 meisjes. (Uiteindelijk blijven er in een normale situatie meer vrouwen over, omdat vrouwen langer leven, maar onder de 20 zijn mannen in de meerderheid).

In China, is dat nu, DEELS door abortussen, maar ook deels door meisjes die "doodgeboren" worden, een ratio van 120 jongens tegenover 100 meisjes, pak-em-beet, in 2008 gemeten. Minder vrouwen = minder zwangerschappen, en dus uiteindelijk een minder snelle bevolkingsgroei of zelfs een afname.

Alleen zit je nu wel met een meerderheid aan testosteron - En het zou me dus niet verbazen dat over 15 jaar China zich in een conventionele oorlog stort met een groot buurland, Rusland, India, etc, om van wat manvolk af te komen zeg maar. Maar dat is een sociologisch heel ander verhaal.

quote:

Op donderdag 18 augustus 2011 16:29 schreef Janneke141 het volgende:

[..]

Volgens nogal wat mensen mag je de kosten en de waarde van een mensenleven niet tegen elkaar afzetten.

Dit is misschien nu een cultureel taboe, maar als straks de zorg echt onbetaalbaar wordt, dan gaan er echt wel prijsetiketjes op mensen komen. Een 80jarige krijgt dan geen 2e chemo meer bijv. als de kanker terugkomt. Een onherroepelijk proces. Als het geld op is, moeten er keuzes gemaakt worden.

quote:

Op woensdag 7 september 2011 16:47 schreef maartena het volgende:
Alleen zit je nu wel met een meerderheid aan testosteron - En het zou me dus niet verbazen dat over 15 jaar China zich in een conventionele oorlog stort met een groot buurland, Rusland, India, etc, om van wat manvolk af te komen zeg maar. Maar dat is een sociologisch heel ander verhaal.

India heeft hetzelfde probleem hoor.

Daarnaast kampen ze in Azië nog met een ander probleem, namelijk dat steeds meer vrouwen niet trouwen omdat enerzijds een carrière niet goed te combineren valt met zorgen voor de hele familie van grootouders t/m kinderen en het feit dat mannen daar nogal wat moeite hebben met vrouwen die meer verdienen of hoger opgeleid zijn dan zij.
Aangezien kinderen krijgen buiten het huwelijk daar nauwelijks voorkomt, betekent dit ook weer een bevolkingsdaling.

quote:

Op woensdag 7 september 2011 19:51 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Een heel groot deel van de Japanse vrouwen is om die reden niet getrouwd. Ook in Zuid-Korea zie je dezelfde patronen, maar wel wat minder. De oplossing: trouw met een buitenlandse man.

Dat kan, punt is wel dat de geboortecijfers sinds de jaren 60 enorm snel gedaald zijn. The Economist had er nog wel een aardig stuk over laatst.

quote:

Op donderdag 18 augustus 2011 14:03 schreef Lyrebird het volgende:
Maar het is dus blijkbaar wel prima om kinderen met het Down syndroom te aborteren begrijp ik.

Heeft iemand hier wel eens met mensen/kinderen met het Down syndroom gewerkt?

Jaren. En juist daarom ben ik vóór aborteren van een kind met Down. Niet dat die kinderen (jongvolwassenen waren het, 16 tot 18 jaar, IQs tussen 40 en 65) niet leuk en lief waren of dat hun familie niet blij met ze was, maar omdat ten eerste zéker die hogere Downers zeer zeker wel door hebben dat ze anders zijn dan anderen en daar last van hadden en ten tweede de ouders onnodig zwaar belast worden met een kind met zo'n afwijking. Het is ook geen keuze die je kan maken nadat het kind er al is, het is een discussie die je moet voeren voordat een kindje niet meer abortabel is (is dat wel een woord?). WIL je die zware zorg, WIL je die extra moeite, WIL je dat extra ziekenhuisbezoek en de zekerheid dat je nóóit ouder van een uitgevlogen kind zal zijn? Ik heb zoveel ouders gezien die ontzettend veel moeite hadden met het aanvaarden van de handicap van hun kind dat ik de mogelijkheid die er is om, als je grote kans hebt op een Downkind, dat niet geboren te laten worden een hele goede vind. En dat heeft helemaal níets met kosten te maken.

Waarom zou een ouder die die verantwoordelijkheid wél aangaat meer respect verdienen dan degenen die, ondanks de hartverscheurende keuze die ze maken, er voor kiezen dat kindje niet te krijgen? Beide keuzes zijn verdedigbaar en uit te leggen, beide keuzes leveren verdriet (hetzij wegens het niet krijgen van het kind, hetzij wegens de moeilijkheden die het oplevert) en geluk (hetzij wegens het niet krijgen van het kind (dubbel he?), hetzij wegens de mooie momenten die je met je kind ervaart) op. Ik vind het ene niet beter of eervoller dan het andere.

Het weghalen.

[edit]
Ik vind trouwens dat er inderdaad geen verkeerde keuzes zijn, als je ze maar maakt in de volle overtuiging dat het goed is wat je doet. Dat dat achteraf iets anders kan uitpakken is een ander verhaal, maar zolang jij met de wetenschap die je hebt en de mogelijkheden die er zijn volledsig achter je keuze staat kan die voor jou niet slecht zijn.

[ Bericht 93% gewijzigd door mrspoeZ op 07-09-2011 23:07:28 ]

quote:

Op woensdag 7 september 2011 22:47 schreef Lyrebird het volgende:
Dit vind ik nou weer zo'n typisch cultuurrelativistisch D66 standpunt dat er geen verkeerde keuzes zijn. Als je nou eens diep in je hart keek, welke keus vind je dan dat het meeste respect verdient?

Ik zie niet in wat daar nou zo 'cultuurrelativistisch D66' aan is. Conservatievelingetjes mogen dan denken dat ze zo geweld moreel consequent en rechtlijning zijn, maar als het op zaken als moord aan komt, dan mag dat vaak wel weer in het geval van zelfverdediging, moet het zelfs worden opgelegd door een rechter of anders worden uitgevoerd door een menigte met hooivorken wanneer iemand 15 kindertjes heeft verkracht, enzovoort.

Ingewikkelde morele keuzes met veel haken en ogen zijn nou eenmaal niet met een simpel ja of nee te beantwoorden. Vooropgesteld dat het recht op abortus an sich leidend moet zijn, is de vraag of weghalen of behouden de te prefereren keuze is afhankelijk van vele factoren in individuele situaties.

Een arts flikkert ook niet standaard een chemokuur tegen elke kanker aan.

quote:

Op woensdag 7 september 2011 16:07 schreef Sloeber94 het volgende:
Wat trouwens ook een punt is:

Een kind kan wel een levend wezen zijn, en emotioneel doet een kloppend hart wel wat met je, maar een kind heeft nagenoeg nog geen bewustzijn tot zijn 2de ofzo?

Het lijkt mij daarom helemaal geen probleem om nog een baby te aborteren als hij 6 maanden oud is. Dat mensen er nou zo'n beeld bij hebben van: Aah, maar hij heeft al vingertjes, dat zou niks uit hoeven te maken omtrent een abortus.

wut??

quote:

Op woensdag 7 september 2011 17:38 schreef Knipoogje het volgende:

[..]

Dit is misschien nu een cultureel taboe, maar als straks de zorg echt onbetaalbaar wordt, dan gaan er echt wel prijsetiketjes op mensen komen. Een 80jarige krijgt dan geen 2e chemo meer bijv. als de kanker terugkomt. Een onherroepelijk proces. Als het geld op is, moeten er keuzes gemaakt worden.

Ik vraag me af hoe mensen met zo'n mening er zelf tegenaan kijken als bij hun op hun 80e hun kanker weer terugkomt. Denk je dan zelf ook "ach, zo'n 2e chemo is zo duur, laat ik de samenleving niet langer tot last zijn". Of sterker nog, wat je eigenlijk bepleit, dat je zelf die keuze niet mag maken maar dat het electoraat dat alvast voor je heeft gedaan...

quote:

Op woensdag 7 september 2011 21:09 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Duidelijk. Mijn echtgenote - die dezelfde ervaring heeft - denkt er precies hetzelfde over. Met name het idee dat je kind er nog kan zijn als jij dood bent, is fnuikend, omdat je niet weet wie er dan voor de zorg van een volwassene met Down kan zorgen.

Zelf ben ik er minder zeker over. Het uit de weg gaan van zaken, omdat ze minder plezierig zijn, vind ik eigenlijk geen argument meer. Of zijn we allemaal watjes geworden? Ik sluit me aan bij wat een andere user hier eerder aangaf, dat ouders die de verantwoordelijkheid wel aangaan, veel respect verdienen.

Ik werk met mensen die een verstandelijke handicap hebben, dus ook met Downers. Ja, het is een hele opgave voor ouders van een kind met een verstandelijke handicap. Ze hebben een zorgenkind voor hun hele leven, maar aan de andere kant kan een mens met een verstandelijke handicap een prima leven leiden, mits de handicap niet heel heftig is zoals een open ruggetje o.i.d. Ik denk en dit zeg ik in de wetenschap dat ik geen ouder ben, dat het heel moeilijk is om een kind te aborteren, terwijl je weet dat het kind wel een menswaardig bestaan zou kunnen leiden, aangezien dat met Down prima mogelijk is. Tenminste, ik denk dat ik zo zou denken. Inderdaad, ouders die een Down kind opvoeden verdienen heel veel respect.

quote:

Op donderdag 8 september 2011 08:51 schreef Big-Ern het volgende:

[..]

Ik werk met mensen die een verstandelijke handicap hebben, dus ook met Downers. Ja, het is een hele opgave voor ouders van een kind met een verstandelijke handicap. Ze hebben een zorgenkind voor hun hele leven, maar aan de andere kant kan een mens met een verstandelijke handicap een prima leven leiden, mits de handicap niet heel heftig is zoals een open ruggetje o.i.d. Ik denk en dit zeg ik in de wetenschap dat ik geen ouder ben, dat het heel moeilijk is om een kind te aborteren, terwijl je weet dat het kind wel een menswaardig bestaan zou kunnen leiden, aangezien dat met Down prima mogelijk is. Tenminste, ik denk dat ik zo zou denken. Inderdaad, ouders die een Down kind opvoeden verdienen heel veel respect.

ALs dat zo is dan is het toch ook respectabel om ervoor te kiezen het wél te laten weghalen, zodat jij, je partner en eventuele andere kinderen zonder die extra zorg kunnen leven? Beide keuzes zijn egoïstisch, een abortus laat je niet voor het kind doen maar een kind wordt ook niet voor zichzelf geboren.