R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Maar van realistische doelen word ik ook niet gelukkig. Ik geef wel toe dat ik me beter kan richten op het ondernemen van actie, maar dan nog ben ik ongeduldig. Ik heb helemaal niet het idee dat ik gewaardeerd word als ik goed werk aflever. Ik heb eerder het idee dat mensen helemaal niet willen dat ik wat bereik. Dan zouden ze me meer salaris en verantwoordelijkheid moeten geven en dat houden ze liever voor zichzelf. Die misgunnende houding van anderen heb ik ook al kunnen merken in de sportschool toen ik sterker dan anderen begon te worden of wanneer ik hogere cijfers haalde dan anderen.quote:Op zaterdag 18 juni 2011 00:19 schreef EenDroom het volgende:
[..]
Begrijp je dan niet dat dit precies de houding is waardoor mensen je niet waarderen, misbruik van je maken en je niet gelukkig bent? Wat zou je zelf doen als iemand met bovenstaande attitude jou zou aanspreken? Juist, zo iemand komt bot (en arrogant) over. Face it kid: iemand van 23 is nog een heel jong broekie. Kijk eens naar iemand van 12. Zie je niet dat jij enorm veel meer levenservaring hebt? Denk je dan eens in hoe iemand van 50 naar jou kijkt. precies zo! Je hebt dus nog heel veel te leren. Op sociaal vlak, maar ook gewoon qua levenservaring. Geniale plannen worden elke dag bedacht, de uitvoering is juist vaak het lastigst. Als jij goed werk aflevert is je baas tevreden met je en zal je promotie maken. Zolang je dat niet doet maar blijft klagen dat je eigenlijk beter verdient ben je gewoon niet slim bezig (want dan ga je niet hogerop komen). Dus kiezen of ontslag nemen, of niet klagen maar presteren.
[..]
Kortom je stelt jezelf enorm veel onmogelijke eisen om gelukkig te worden. Je geeft aan dat je leven in puin is; dan lijkt het me duidelijk dat je daar iets aan wil doen. Oplossing: geluk zoeken in realistische doelen stellen in plaats van onrealistische doelen die je alleen maar ongelukkig maken. Alles wat je een negatief gevoel geeft gaat je sowieso niet verder helpen in je leven.
[..]
Dan ben je behoorlijk egoistisch bezig, maar dat mag op zich natuurlijk. Zo zijn meer mensen. Besef alleen dat je zonder die mensen in je omgeving nooit ergens zal komen. Je moet inderdaad niet als hamer schroeven gaan draaien maar zoeken hoe je het best de spijker op zijn kop kan tikken. Dus wederom; presteren in plaats van klagen. Wat kan je doen om je doelen te bereiken (niet: welke rationeel-verantwoorde-excuusjes-die-eigenlijk-ontwijkgedrag-zijn kan ik bedenken?)
Denk maar niet dat Bill Gates 20 jaar zich heeft zitten verbijten aan hoe geniaal hij was zonder dat de wereld hem accepteerde. De man stak zijn handen uit de mouwen en ging aan 't werk.
En ik denk niet dat mensen mijn arrogante houding merken. Ik kies namelijk zelf hoe ik mij aan anderen presenteer en ik geloof niet in zesde-zintuig-voedoe.
Waarom zou je iets geven om wat anderen denken? Je zet zelf je stappen van doel naar doel, en dan kom je er wel. Het is gruwelijk naïef om te denken dat de wereld wel even buigt voor jouw wensen.
Het probleem, of eigenlijk de verzameling daarvan, zal tijd nodig hebben. Er is geen "magic fix". Zelfs als je morgen ineens de opleiding doet van je dromen. Dan heb je tijdelijk euforie, maar dan zullen sommige problemen zich heel snel weer aandienen omdat die problemen fundamenteler zijn.
Je leven is overigens nog LANG niet voorbij, je bent nog heel jong. Dus al die dromen kunnen nog makkelijk, fixeer je wat minder op je huidige situatie en het verleden en richt je meer op geloven in jezelf en stappen zetten.
All the best!
Het probleem, of eigenlijk de verzameling daarvan, zal tijd nodig hebben. Er is geen "magic fix". Zelfs als je morgen ineens de opleiding doet van je dromen. Dan heb je tijdelijk euforie, maar dan zullen sommige problemen zich heel snel weer aandienen omdat die problemen fundamenteler zijn.
Je leven is overigens nog LANG niet voorbij, je bent nog heel jong. Dus al die dromen kunnen nog makkelijk, fixeer je wat minder op je huidige situatie en het verleden en richt je meer op geloven in jezelf en stappen zetten.
All the best!
Dude, man up, lukt het je niet gespierder te worden van sporten?
Stop dan of ga door omdat je het lekker vindt te knallen en iets te doen waar je goed in bent.
Heb je weinig geld en denk je daardoor burgers te moeten flippen tot je 30e?
Ga geld lenen voor een studie of werk 60 uur in de week om volgend jaar te kunnen beginnen met je master.
Krijg je geen aanspraak in de onderwerpen die jij interessant vindt?
Spreek dan eens wat vaker over dingen die je omgeving boeit.
Stop dan of ga door omdat je het lekker vindt te knallen en iets te doen waar je goed in bent.
Heb je weinig geld en denk je daardoor burgers te moeten flippen tot je 30e?
Ga geld lenen voor een studie of werk 60 uur in de week om volgend jaar te kunnen beginnen met je master.
Krijg je geen aanspraak in de onderwerpen die jij interessant vindt?
Spreek dan eens wat vaker over dingen die je omgeving boeit.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Verschil is alleen dat je met een dronken automobilist geen medelijden hoeft te hebben. Als die zijn leven verziekt door een eigen verkeersfout, heeft ie gewoon pech.quote:Op donderdag 16 juni 2011 19:33 schreef Bioflap het volgende:
Je hoopt dat je onderweg naar de supermarkt wordt aangereden door een dronken automobilist.. Hoe achterlijk is dat?
Omdat jij je eigen leven wilt verzieken, moet dat ook bij een ander gebeuren?
Kijk eerst eens naar jezelf voordat je gaat klagen over hoe anderen zijn..
TS is pas 23, ik geef toe dat zijn situatie niet gemakkelijk is omdat hij geen familie heeft om op terug te vallen. Ik denk ook dat hij professionele hulp en begeleiding nodig heeft. Zelf ben ik anders ook veel te laat begonnen met werken en qua persoonlijke ontwikkeling (niet alleen werk) loop ik bijna 10 jaar achter.
Eindoordeel: je gaat boven de gestelde eisen uit.
1. Helaas dat wordt je welquote:
1.Maar van realistische doelen word ik ook niet gelukkig.
2. Ik heb eerder het idee dat mensen helemaal niet willen dat ik wat bereik. Dan zouden ze me meer salaris en verantwoordelijkheid moeten geven en dat houden ze liever voor zichzelf. Die misgunnende houding van anderen heb ik ook al kunnen merken in de sportschool toen ik sterker dan anderen begon te worden of wanneer ik hogere cijfers haalde dan anderen.
3. En ik denk niet dat mensen mijn arrogante houding merken. Ik kies namelijk zelf hoe ik mij aan anderen presenteer en ik geloof niet in zesde-zintuig-voedoe.
. Er is geen mens bestand tegen het goede gevoel van het halen van doelen en leveren van prestaties. Daar wordt je gelukkig van en de reden dat je nu ongelukkig bent is dat je geen doelen bereikt (want ze zijn onhaalbaar).2. Natuurlijk zijn er mensen om je heen jaloers of proberen je onderuit te halen. Maar je denkfout is dat iedereen zo zou zijn. De gemiddelde baas is blij met iemand die problemen oplost en van meerwaarde is voor het bedrijf. Maar inderdaad, en daarom is de theorie makkelijker dan de praktijk: er zijn altijd kapers op de kust die ten koste van alles van je willen winnen. Daarom is de weg naar de top hard en ga je het met briljante plannen, maar zonder sociale ervaringen, niet redden. Veranderen dus!
3. Ja, dat merken ze wel. Dat geven je collega's namelijk zelf aan en bovendien heb je het gevoel dat niemand waardeert. Kortom je merkt het zelf ook. Oplossing: goed werk gaan leveren voor de mensen van wie je weet/denkt dat ze dat kunnen waarderen. Krijg je geen waardering? Andere baas zoeken of kijken of de fout niet bij jou ligt (dat is namelijk ook gewoon vaak het geval. Je bent nog jong dus maakt veel fouten)
Ik hoop dat er langzaam al wat belletjes gaan rinkelen om een ander pad op te gaan met je leven...
Hoe doe je dan? Jezelf vermannen? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je stopt met sporten? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je doorgaat met sporten maar geen resultaten krijgt en dat steeds pijnlijk duidelijk wordt ook al geniet je ook ondertussen van het ''lekker knallen''? Hoe spreek je over dingen die je omgeving boeit als die dingen niet eens in je opkomen? Hoe werk je 60 uur in de week als je steeds wordt afgewezen?quote:
Dude, man up, lukt het je niet gespierder te worden van sporten?
Stop dan of ga door omdat je het lekker vindt te knallen en iets te doen waar je goed in bent.
Heb je weinig geld en denk je daardoor burgers te moeten flippen tot je 30e?
Ga geld lenen voor een studie of werk 60 uur in de week om volgend jaar te kunnen beginnen met je master.
Krijg je geen aanspraak in de onderwerpen die jij interessant vindt?
Spreek dan eens wat vaker over dingen die je omgeving boeit.
Oplossingen bedenken is simpel, maar ze in de praktijk brengen en omgaan met de bijbehorende gedachten en emoties is een tweede en nu bekruipt mij het gevoel dat jij en sommigen anderen die zo keihard reageren daar nou juist geen kaas van gegeten hebben.
Het is makkelijk praten als je bent opgegroeid in een warme knusse omgeving met veel liefde van ouders en familie die je bij alles hebben geholpen. Ik zie het hier dagelijks hoe pappa en mamma hun zoon of dochter helpen bij het verhuizen met een aanhanger en een auto en het sjouwen van allerlei spullen...Hoe ze 's avonds gezellig voor de open haard zitten en cadeaus uitpakken met Sinterklaas.
Weet je hoe ik verhuisd ben? Met alleen een matras en een plastic tas vol kleding in een vuilniszak 's avondsrond 22.30 toen ik de deur uitgeschopt ben en iedereen me op straat na stond te kijken terwijl ik met mijn matras aan het zeulen was. Weet je hoe mijn Sinterklaas is geweest? Twee schreeuwende ouders die mij de schuld geven van hun ruzie.
Maar hey joh, ik moet me gewoon niet aanstellen. Emoties zijn voor mietjes en de oplossing is simpel: gewoon een verhuiswagen bestellen 's avonds om 11 uur, of je nodigt gewoon een huur Sinterklaas uitm zit je niet alleen met de feestdagen. Simpel toch?
Rot toch op.
Oja je kunt ook gewoon met een psycholoog praten over die onverwerkte emoties. Nee je moet niet verwachten dat die je problemen gaat oplossen. Het is volstrekt normaal dat je geld betaalt voor iemand die geen fuck om je geeft en je na drie kwartier de deur uit schopt ongeacht wat je net allemaal voor vreselijke dingen hebt besproken. Maar stel je niet zo aan INTJ, dan zoek je maar gewoon een andere.
Heerlijk om zo te praten. Zeg ik ook altijd tegen zwervers: niet aanstellen, je kan ook gewoon gaan werken. Tegen gehandicapten zeg ik dat ook: wat nou niet kunnen lopen, je kan toch ook gewoon met die rolstoel je dagelijkse dingen doen? Je kan zelfs topsporter worden bij de Paralympics, niet zo dramatisch doen.
Echt...godverdomme zeg. Nee wat ik nodig heb is iemand die mij heel even aan de hand meeneemt door het leven tot ik weer zonder zijwieltjes kan fietsen. Een mentor, een grote broer, een voorbeeld. Iemand die ''daar'' is geweest en het nu gemaakt heeft.
In plaats van op zo'n toon de schuld bij anderen te leggen dat jij geen familie hebt, zou je ook gewoon heel vriendelijk op zoek kunnen gaan naar die oude schoolvriend die met sinterklaasavond ook vaak alleen zit. Of waarom niet jezelf gaan verhuren als hulpsinterklaas? Elke vrijdagavond vrijwillerswerk doen in een jeugdcentrum?quote:Maar hey joh, ik moet me gewoon niet aanstellen. Emoties zijn voor mietjes en de oplossing is simpel: gewoon een verhuiswagen bestellen 's avonds om 11 uur, of je nodigt gewoon een huur Sinterklaas uitm zit je niet alleen met de feestdagen. Simpel toch?
Het is wel duidelijk dat je warmte, liefde en mensen om je heen nodig hebt ja. Maar zie je niet welke reden het zou kunnen hebben dat je dat niet hebt? OK, je situatie is ellendig, maar wat ga jij daar aan doen? Oprah Winfrey werd gewoon tot haar 16e sexueel misbruikt hoor, naast het feit dat ze geen familie had. En waar is zij terecht gekomen?
Het enige wat jij doet is je passief opstellen (de wereld moet maar dingen voor mij doen en mij topsalarissen en status geven, en mensen gebruik ik alleen als ik ze nodig heb). Zie je dan niet in dat juist dát de reden is dat je ook in dit topic meteen al wordt afgesnauwd en belachelijk wordt gemaakt door sommigen?
Je wil een grote broer, een mentor, maar bijna alle tips van mensen hier doe je af als dingen die niet waar kunnen zijn of worden afgesnauwd. Hoe zou jij het vinden een grote broer te zijn die constant niet serieus genomen wordt? Al die mensen hier die je tips geven worden weggeschoven dus die reageren logischerwijs ook niet meer. Welke parallel met je echte leven zou er zijn?
[ Bericht 30% gewijzigd door EenDroom op 19-06-2011 10:01:48 ]
intj, je bent heus de enige niet met ouders from hell hoor. leven is nu eenmaal ook een hoop shit. life sucks. get a fucking helmet!
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
INTJ, ik zal nooit een profvoetballer worden, ik zal nooit de ballen vanuit elke willekeurige hoek in het net schieten en ik heb weinig geluk op de halfpipe. Dat weerhoudt mij er echter niet van lekker te gaan sporten, met wat vrienden tegen een bal te trappen of op wintersport te gaan.quote:
[..]
Hoe doe je dan? Jezelf vermannen? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je stopt met sporten? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je doorgaat met sporten maar geen resultaten krijgt en dat steeds pijnlijk duidelijk wordt ook al geniet je ook ondertussen van het ''lekker knallen''? Hoe spreek je over dingen die je omgeving boeit als die dingen niet eens in je opkomen? Hoe werk je 60 uur in de week als je steeds wordt afgewezen?
Dat gevoel van ongeluk krijg je enkel als je sporten ziet ten gunste van het afvallen. Als je sporten ziet als een heerlijke vrijetijdsbesteding en niet tegen je eigen lichaam vecht, maar tegen de gewichten of tegen elkaar, is het toch prima? De bouw van je lichaam is nu eenmaal zo, ieder mens heeft dingen die hij of zij graag aan zijn of haar lichaam zou veranderen en we hebben niet allemaal de aanleg om kabels van armen te krijgen van wat liften, maar dat moet jouw doel dus ook niet zijn. Mijn doel van voetbal is ook niet Messi worden, maar gewoon wat lol trappen met elkaar.
Je kruipt nu in de positie "ook al sta ik elke dag om 08:00 op en let ik elke dag op wat ik eet, ik val niet af". Dat is natuurlijk heel erg jammer, maar kijk wat je meer waard is; de pret die je krijgt van het sporten of het nadeel dat je ondervindt aan het gezond eten en het vroege opstaan. Als ik elke ochtend om 08:00 zou opstaan en 3 uur zou gaan dribbelen, ben ik bang dat ik tot dezelfde conclusie kom als jij, maar dan zal ik ook de afweging maken tussen de verkregen resultaten en de gedane inspanningen.
Oh, ik ben gaan verhuizen toen mijn ouders 2 maanden op vakantie waren en uiteindelijk is ook alles goed gekomen. Natuurlijk, je hebt het zwaar en je hebt een kutjeugd gehad, maar dat weten we al en dat hoeven we hier in dit topic niet te herhalen. Je kan wel blijven kijken naar de papa's en mama's die hun zoon of dochter helpen, maar blijkbaar wekt dat enkel jaloezie en afgunst, dus dan pijnig je slechts jezelf. Again, net zoals voor het sporten geldt, stel jezelf geen onrealistische doelen en wordt niet boos als je dingen niet kan halen, want daar kan je toch niets aan veranderen.quote:Het is makkelijk praten als je bent opgegroeid in een warme knusse omgeving met veel liefde van ouders en familie die je bij alles hebben geholpen. Ik zie het hier dagelijks hoe pappa en mamma hun zoon of dochter helpen bij het verhuizen met een aanhanger en een auto en het sjouwen van allerlei spullen...Hoe ze 's avonds gezellig voor de open haard zitten en cadeaus uitpakken met Sinterklaas.
Je hebt weinig steun van ouders gehad, maar daardoor ben je wel een stuk zelfstandiger dan die mama's-kindjes die van toeten noch blazen weten. Kijk naar hoe volwassen je bent geworden en wat je allemaal geleerd hebt van je moeilijke periodes. Pas als je negatieve ervaringen kunt ombuigen in positieve lessen voor de toekomst, zal je hier uit komen. Wij kunnen vanachter het beeldscherm je geen nieuw lichaam of nieuwe ouders cadeau doen.
Je bent toch niet gehandicapt? Wees blij dat je gezond en intelligent bent.quote:Heerlijk om zo te praten. Zeg ik ook altijd tegen zwervers: niet aanstellen, je kan ook gewoon gaan werken. Tegen gehandicapten zeg ik dat ook: wat nou niet kunnen lopen, je kan toch ook gewoon met die rolstoel je dagelijkse dingen doen? Je kan zelfs topsporter worden bij de Paralympics, niet zo dramatisch doen.
Je bent toch geen zwerver? Wees blij dat je in staat bent een eigen woninkje te betrekken die je volledig naar eigen inzicht kan indelen en waar je eigen baas bent. Heb je nog niet vaak genoeg het Kinderen in Afrika argument gehoord? Je hoeft geen honger te lijden, je hebt geen ziekte of gebrek, je bent in een ontzettend welvarend land geboren en pak de kansen dan die jou geboden worden.
Volgens mij weet je helemaal niet wat jij nodig hebt en je reageert hier ontzettend fel op gewone users die je niet met de fluwelen handschoentjes aanpakken zoals je gehoopt had, maar als je op zoek bent naar een lotgenoot, iemand die eveneens een periode van zelfkwijnend zelfmedelijden heeft gekend en daar nu bovenop is gekomen, zul je nog even verder moeten zoeken.quote:Echt...godverdomme zeg. Nee wat ik nodig heb is iemand die mij heel even aan de hand meeneemt door het leven tot ik weer zonder zijwieltjes kan fietsen. Een mentor, een grote broer, een voorbeeld. Iemand die ''daar'' is geweest en het nu gemaakt heeft.
Ik begrijp in ieder geval niet wat er erg is, vreselijk of onrechtvaardig aan het lot dat jou heeft getroffen, buiten dan dat je nu in een pessimistische vicieuze cirkel bent doorgeschoten die je niet vooruit gaat helpen. Kijk eens naar de dingen die je wel kan, kijk eens naar het papiertje dat je alsnog hebt weten te behalen en kijk eens naar de dingen die jou vrolijk en gelukkig maken.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Het grootste probleem is gwn dat je niet jezelf durft te zijn. Hierdoor kan jij geen vriendschappen opbouwen omdat jij met verkeerde mensen(lees: andere interesses) omgaat.
Behalve je werk heb je niks in het leven. Als je in je vrije tijd niks doet dan heb je ook niks te vertellen. Je bent niet interessant en dus kan je geen vrienden maken. Met je collega's praat je voornamelijk over werk en focus je attentie volledig daarop. Ook al speel je toneel je collega's weten gwn dat je levenloos bent, maar dat zullen niet tegen jou zeggen. Aangezien jij je werk goed doet. Echter buiten werktijd zal jij nooit met jouw collega's leuke activiteiten doen aangezien jij de serieuze gast is en in t weekend dingen doet waar niemand zich aan relateren.= jouw masker.
Dus je weet wat er te doen staat als je uit dit vicieuze cirkeltje wil stappen.
Behalve je werk heb je niks in het leven. Als je in je vrije tijd niks doet dan heb je ook niks te vertellen. Je bent niet interessant en dus kan je geen vrienden maken. Met je collega's praat je voornamelijk over werk en focus je attentie volledig daarop. Ook al speel je toneel je collega's weten gwn dat je levenloos bent, maar dat zullen niet tegen jou zeggen. Aangezien jij je werk goed doet. Echter buiten werktijd zal jij nooit met jouw collega's leuke activiteiten doen aangezien jij de serieuze gast is en in t weekend dingen doet waar niemand zich aan relateren.= jouw masker.
Dus je weet wat er te doen staat als je uit dit vicieuze cirkeltje wil stappen.
Hard oneens, tenminste als je bedoelt dat serieus zijn een masker zou zijn. "af en toe eens los gaan", "de beest uithangen" en dat soort dingen; er zijn ook zat mensen te vinden die daar niet van houden. Ik heb inmiddels ook ontdekt dat er velen zijn die denken dat je jezelf niet durft bloot te geven als je niet af en toe de bloemetjes buiten zet.quote:
Echter buiten werktijd zal jij nooit met jouw collega's leuke activiteiten doen aangezien jij de serieuze gast is en in t weekend dingen doet waar niemand zich aan relateren.= jouw masker.
Dus je weet wat er te doen staat als je uit dit vicieuze cirkeltje wil stappen.
Je hebt idd gelijk volgens mij dat TS zichzelf niet durft te zijn, maar bij mij kwam dat bijvoorbeeld doordat veel mensen niet beseffen dat je op vrijdag en zaterdag klemzuipen niet iets is dat iedereen doet. Dat er ook mensen zijn met andere hobby's en interesses dan 'stappen'. Ik heb mezelf dat ook veel te lang aan laten praten; grootste fout van mij leven. Dus niet dingen gaan doen waarmee je vrienden krijgt, maar dingen gaan doen die je interesseren zodat je vrienden krijgt.
[ Bericht 18% gewijzigd door EenDroom op 19-06-2011 12:44:00 ]
met masker bedoelde ik: ts doet zich voor als een extravagante persoon en probeert zijn levensloosheid te verhullen door serieus te zijn in zijn werkomgeving. Ik dacht dat ik ergens te gelezen hebb dat hij zijn weekendavonturen verzint.quote:
[..]
Hard oneens, tenminste als je bedoelt dat serieus zijn een masker zou zijn. "af en toe eens los gaan", "de beest uithangen" en dat soort dingen; er zijn ook zat mensen te vinden die daar niet van houden. Ik heb inmiddels ook ontdekt dat er velen zijn die denken dat je jezelf niet durft bloot te geven als je niet af en toe de bloemetjes buiten zet.
Je hebt idd gelijk volgens mij dat TS zichzelf niet durft te zijn, maar bij mij kwam dat bijvoorbeeld doordat veel mensen niet beseffen dat je op vrijdag en zaterdag klemzuipen niet iets is dat iedereen doet. Dat er ook mensen zijn met andere hobby's en interesses dan 'stappen'. Ik heb mezelf dat ook veel te lang aan laten praten; grootste fout van mij leven. Dus niet dingen gaan doen waarmee je vrienden krijgt, maar dingen gaan doen die je interesseren zodat je vrienden krijgt.
Nu stel je het wel heel zwart wit. Er is een verschil tussen profvoetballer worden en winnaar worden van je regionale competitie. Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc. Maargoed, ik hoop inderdaad dat er een dag komt dat ik het puur voor mijn plezier kan doen.quote:
[..]
INTJ, ik zal nooit een profvoetballer worden, ik zal nooit de ballen vanuit elke willekeurige hoek in het net schieten en ik heb weinig geluk op de halfpipe. Dat weerhoudt mij er echter niet van lekker te gaan sporten, met wat vrienden tegen een bal te trappen of op wintersport te gaan.
Dat gevoel van ongeluk krijg je enkel als je sporten ziet ten gunste van het afvallen. Als je sporten ziet als een heerlijke vrijetijdsbesteding en niet tegen je eigen lichaam vecht, maar tegen de gewichten of tegen elkaar, is het toch prima? De bouw van je lichaam is nu eenmaal zo, ieder mens heeft dingen die hij of zij graag aan zijn of haar lichaam zou veranderen en we hebben niet allemaal de aanleg om kabels van armen te krijgen van wat liften, maar dat moet jouw doel dus ook niet zijn. Mijn doel van voetbal is ook niet Messi worden, maar gewoon wat lol trappen met elkaar.
Je kruipt nu in de positie "ook al sta ik elke dag om 08:00 op en let ik elke dag op wat ik eet, ik val niet af". Dat is natuurlijk heel erg jammer, maar kijk wat je meer waard is; de pret die je krijgt van het sporten of het nadeel dat je ondervindt aan het gezond eten en het vroege opstaan. Als ik elke ochtend om 08:00 zou opstaan en 3 uur zou gaan dribbelen, ben ik bang dat ik tot dezelfde conclusie kom als jij, maar dan zal ik ook de afweging maken tussen de verkregen resultaten en de gedane inspanningen.
[..]
Oh, ik ben gaan verhuizen toen mijn ouders 2 maanden op vakantie waren en uiteindelijk is ook alles goed gekomen. Natuurlijk, je hebt het zwaar en je hebt een kutjeugd gehad, maar dat weten we al en dat hoeven we hier in dit topic niet te herhalen. Je kan wel blijven kijken naar de papa's en mama's die hun zoon of dochter helpen, maar blijkbaar wekt dat enkel jaloezie en afgunst, dus dan pijnig je slechts jezelf. Again, net zoals voor het sporten geldt, stel jezelf geen onrealistische doelen en wordt niet boos als je dingen niet kan halen, want daar kan je toch niets aan veranderen.
Je hebt weinig steun van ouders gehad, maar daardoor ben je wel een stuk zelfstandiger dan die mama's-kindjes die van toeten noch blazen weten. Kijk naar hoe volwassen je bent geworden en wat je allemaal geleerd hebt van je moeilijke periodes. Pas als je negatieve ervaringen kunt ombuigen in positieve lessen voor de toekomst, zal je hier uit komen. Wij kunnen vanachter het beeldscherm je geen nieuw lichaam of nieuwe ouders cadeau doen.
[..]
Je bent toch niet gehandicapt? Wees blij dat je gezond en intelligent bent.
Je bent toch geen zwerver? Wees blij dat je in staat bent een eigen woninkje te betrekken die je volledig naar eigen inzicht kan indelen en waar je eigen baas bent. Heb je nog niet vaak genoeg het Kinderen in Afrika argument gehoord? Je hoeft geen honger te lijden, je hebt geen ziekte of gebrek, je bent in een ontzettend welvarend land geboren en pak de kansen dan die jou geboden worden.
[..]
Volgens mij weet je helemaal niet wat jij nodig hebt en je reageert hier ontzettend fel op gewone users die je niet met de fluwelen handschoentjes aanpakken zoals je gehoopt had, maar als je op zoek bent naar een lotgenoot, iemand die eveneens een periode van zelfkwijnend zelfmedelijden heeft gekend en daar nu bovenop is gekomen, zul je nog even verder moeten zoeken.
Ik begrijp in ieder geval niet wat er erg is, vreselijk of onrechtvaardig aan het lot dat jou heeft getroffen, buiten dan dat je nu in een pessimistische vicieuze cirkel bent doorgeschoten die je niet vooruit gaat helpen. Kijk eens naar de dingen die je wel kan, kijk eens naar het papiertje dat je alsnog hebt weten te behalen en kijk eens naar de dingen die jou vrolijk en gelukkig maken.
Kinderen die van toeten noch blazen weten zullen dat waarschijnlijk ook nooit hoeven. Het is ook niet zo dat ik alles en iedereen afsnauw, dat blijkt zeker niet uit mijn postgeschiedenis. Alleen mensen die met gemakzucht praten kunnen rekenen op felle reacties.
Nee, doorgaans verzin ik niks. Soms verzin ik wel gewoon een leuke verjaardag of Kerst om niet uit de toon te vallen, maar ik zeg ook gewoon dat ik mijn avond heb ingevuld met het kijken van films. Ik heb inderdaad geen overeenkomsten met andere mensen en daar gaat het mis. Ik kan me echter niet aanpassen, daar word ik ongelukkig van. Dus kan ik toch maar beter alleen blijven.quote:
[..]
met masker bedoelde ik: ts doet zich voor als een extravagante persoon en probeert zijn levensloosheid te verhullen door serieus te zijn in zijn werkomgeving. Ik dacht dat ik ergens te gelezen hebb dat hij zijn weekendavonturen verzint.
Er staan inderdaad ook veel motiverende reacties. Daar ben ik zeker dankbaar voor.quote:
Wat ik ff wil zeggen is dat ik het mooi vind dat iedereen hier jou probeerd te motiveren.
Je laakt het feit dat je ambitie hebt? Of dat je graag de beste wilt zijn in de dingen die je doet?quote:
[..]
Nu stel je het wel heel zwart wit. Er is een verschil tussen profvoetballer worden en winnaar worden van je regionale competitie. Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc. Maargoed, ik hoop inderdaad dat er een dag komt dat ik het puur voor mijn plezier kan doen.
Kinderen die van toeten noch blazen weten zullen dat waarschijnlijk ook nooit hoeven. Het is ook niet zo dat ik alles en iedereen afsnauw, dat blijkt zeker niet uit mijn postgeschiedenis. Alleen mensen die met gemakzucht praten kunnen rekenen op felle reacties.
Het is juist lovenswaardig dat je die kwaliteiten hebt en buig deze dan ook om ten gunste van jezelf. Maar ga dan voor de punten waar je goed in bent. Leen voor je studie, werk hard en solliciteer nog harder. Vertrouw op je eigen wilskracht en kwaliteiten, dan maakt het uiterlijk niet uit.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Wederom laat je zien dat je gewoon verkeert denkt. Niet je uiterlijk, maar wat je ermee doet bepaalt je leven. Je moet je zwakke punten accepteren en ermee leren leven in plaats van er je hele leven tegen blijven vechten.quote:
Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc.
Ik heb ook een vriend die zijn hele leven al onzeker is over zijn uiterlijk en zichzelf niet knap genoeg vindt (en idd hij is niet moeders mooiste); terwijl andere vrienden die toch zeker niet knapper zijn er niet over inzitten en binnen no time altijd een nieuw meisje aan de haak slaan. Alles wat ik maar wil zeggen is dat je simpelweg altijd positieve kanten hebt vanwaar je de situatie kan beoordelen. Zeker uiterlijk is voor mannen iets dat heel veel te maken heeft met nonchalance en zelfvertrouwen en veel minder met spierballen. Je hebt je intelligentie; gebruik dat dus!
nou kan je me veel verwijten, maar niet dat ik met gemakzucht praat. ik heb mijn eigen portie leven ook weet je.quote:Het is ook niet zo dat ik alles en iedereen afsnauw, dat blijkt zeker niet uit mijn postgeschiedenis. Alleen mensen die met gemakzucht praten kunnen rekenen op felle reacties.
je claimt zo goed te zijn en beter dan al die anderen, terwijl je je tegelijk zo tekortgedaan voelt. een soort tegenstrijdige mega-arrogantie gecombineerd met een hoop onzekerheid. en niets van de problemen komen door jou. het is allemaal de schuld van anderen. tsja. niemand kan jouw leven leuker maken behalve jijzelf. vooralsnog is de grootste hobbel daarin je eigen houding denk ik.
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dat is super motiverend en dat wil ik ook graag, mij richten op mijn krachten om mijn zwaktes buiten te spel te zetten. Maar ik word wel beoordeeld op mijn zwaktes.
Ambitie en intelligentie is namelijk onzichtbaar en het is wetenschappelijk bewezen dat lichamelijke eigenschappen je kansen op de arbeidsmarkt en de relatiemarkt bepalen. Als ik mijn ambitie en intelligentie zichtbaar maak, dan word ik niet begrepen. Bijvoorbeeld als ik vertel dat ik systematisch eet, train en slaap...Who cares? I've got nothing to show for it.
Een tweede probleem is dat ik niet in staat ben om af te maken waar ik aan begin, omdat ik mijn gedachten en gevoelens niet adequaat kan verwoorden. Dan heb ik een idee, maar kan ik het niet uitvoeren. Dan zie ik een kans, maar gooi ik de dobbelsteen niet. Zo laat ik de wereld niet zien wie ik ben en wat ik kan.
Of ik heb heb een idee, maar weet ik niet hoe ik het moet uitvoeren. Ik heb nu het idee om 60 uur in de week lichamelijk zwaar werk uit te voeren. Mijn vader heeft op mijn leeftijd zijn problemen opgelost met werk in de sloop. Maar hoe kom ik aan werk in de sloop? Of in de bouw? Waar solliciteer ik en hoe solliciteer ik? Wie neemt mij aan en waarom? Ik heb naar vacatures gezocht op het internet, maar in de vacatures wordt gevraagd om een relevante MBO-diploma of om een MBO-student. Is het wel mogelijk om onervaren en ongediplomeerd in de bouw of in de sloop te werken?
Maar mijn arrogantie is niet op zijn plaats, want ik heb geen hogere cijfers dan anderen, niet meer geld dan anderen, niet minder vet dan anderen en niet meer spier dan anderen. Dat maakt mij onzeker. Toch ben ik in de veronderstelling dat ik, dankzij de eigenschappen die mij boven anderen plaatsen, in het het lichaam van Arnold Schwarzenegger meer spiermassa heb dan hij van durft te dromen en dat ik in het lichaam van Mark Rutte de staatsschuld lager maak dan hij van durft te dromen. Daarom voel ik mij tekortgedaan. Ik ben een gevangene van mijn lichaam.
Als anderen mensen met meer discipline zouden studeren, werken, eten, trainen en slapen zouden ze zoveel moois bereiken. Maar ze gooien er met de pet naar. Ik zoie het dagelijks in de sportschool. Gasten die maar wat aanrommelen en zuipen en snuiven en doen en toch nog een mooi lichaam kweken. Kan je nagaan wat ze zouden bereiken als ze zouden zijn zoals ik. Maar ze verprutsen hun talent. Daarom kijk ik op ze neer. Ze krijgen de beste kaarten en doen er niks mee en bereiken van alles. Ik probeer het beste van mijn slechte kaarten te maken en ik bereik niks. Haat is het gevolg. Pure haat.
Maar nergens heb ik gezegd dat ik met de vinger naar anderen wijs. Ik kijk wel naar anderen, maar geef ze niet de schuld. Ik zeg bijvoorbeeld dat ik niet overeenkom met andere mensen en dat ze mij niet begrijpen. Misschien interpreteer jij dat als de schuld op anderen schuiven, maar ik zie het als een voorbeeld van hoe ik zelf niet in staat ben om mij aan te passen aan de rest van de wereld.
[ Bericht 24% gewijzigd door INTJ op 19-06-2011 15:06:06 ]
Ambitie en intelligentie is namelijk onzichtbaar en het is wetenschappelijk bewezen dat lichamelijke eigenschappen je kansen op de arbeidsmarkt en de relatiemarkt bepalen. Als ik mijn ambitie en intelligentie zichtbaar maak, dan word ik niet begrepen. Bijvoorbeeld als ik vertel dat ik systematisch eet, train en slaap...Who cares? I've got nothing to show for it.
Een tweede probleem is dat ik niet in staat ben om af te maken waar ik aan begin, omdat ik mijn gedachten en gevoelens niet adequaat kan verwoorden. Dan heb ik een idee, maar kan ik het niet uitvoeren. Dan zie ik een kans, maar gooi ik de dobbelsteen niet. Zo laat ik de wereld niet zien wie ik ben en wat ik kan.
Of ik heb heb een idee, maar weet ik niet hoe ik het moet uitvoeren. Ik heb nu het idee om 60 uur in de week lichamelijk zwaar werk uit te voeren. Mijn vader heeft op mijn leeftijd zijn problemen opgelost met werk in de sloop. Maar hoe kom ik aan werk in de sloop? Of in de bouw? Waar solliciteer ik en hoe solliciteer ik? Wie neemt mij aan en waarom? Ik heb naar vacatures gezocht op het internet, maar in de vacatures wordt gevraagd om een relevante MBO-diploma of om een MBO-student. Is het wel mogelijk om onervaren en ongediplomeerd in de bouw of in de sloop te werken?
Ik sta boven anderen, want ik heb meer kennis van wetenschappen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik heb meer discipline met betrekking tot studeren, werken, eten, bewegen en slapen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik leef alleen en zij niet.quote:
[..]
nou kan je me veel verwijten, maar niet dat ik met gemakzucht praat. ik heb mijn eigen portie leven ook weet je.
je claimt zo goed te zijn en beter dan al die anderen, terwijl je je tegelijk zo tekortgedaan voelt. een soort tegenstrijdige mega-arrogantie gecombineerd met een hoop onzekerheid. en niets van de problemen komen door jou. het is allemaal de schuld van anderen. tsja. niemand kan jouw leven leuker maken behalve jijzelf. vooralsnog is de grootste hobbel daarin je eigen houding denk ik.
Maar mijn arrogantie is niet op zijn plaats, want ik heb geen hogere cijfers dan anderen, niet meer geld dan anderen, niet minder vet dan anderen en niet meer spier dan anderen. Dat maakt mij onzeker. Toch ben ik in de veronderstelling dat ik, dankzij de eigenschappen die mij boven anderen plaatsen, in het het lichaam van Arnold Schwarzenegger meer spiermassa heb dan hij van durft te dromen en dat ik in het lichaam van Mark Rutte de staatsschuld lager maak dan hij van durft te dromen. Daarom voel ik mij tekortgedaan. Ik ben een gevangene van mijn lichaam.
Als anderen mensen met meer discipline zouden studeren, werken, eten, trainen en slapen zouden ze zoveel moois bereiken. Maar ze gooien er met de pet naar. Ik zoie het dagelijks in de sportschool. Gasten die maar wat aanrommelen en zuipen en snuiven en doen en toch nog een mooi lichaam kweken. Kan je nagaan wat ze zouden bereiken als ze zouden zijn zoals ik. Maar ze verprutsen hun talent. Daarom kijk ik op ze neer. Ze krijgen de beste kaarten en doen er niks mee en bereiken van alles. Ik probeer het beste van mijn slechte kaarten te maken en ik bereik niks. Haat is het gevolg. Pure haat.
Maar nergens heb ik gezegd dat ik met de vinger naar anderen wijs. Ik kijk wel naar anderen, maar geef ze niet de schuld. Ik zeg bijvoorbeeld dat ik niet overeenkom met andere mensen en dat ze mij niet begrijpen. Misschien interpreteer jij dat als de schuld op anderen schuiven, maar ik zie het als een voorbeeld van hoe ik zelf niet in staat ben om mij aan te passen aan de rest van de wereld.
[ Bericht 24% gewijzigd door INTJ op 19-06-2011 15:06:06 ]
Probeer nog iets lager in te zetten.
Studentenbijbanen, vakantiewerk en je daar dan dusdanig bewijzen dat je een vast contract kan krijgen. Voldoende werk in de verzekeringsmarkt en de callcenters.
Studentenbijbanen, vakantiewerk en je daar dan dusdanig bewijzen dat je een vast contract kan krijgen. Voldoende werk in de verzekeringsmarkt en de callcenters.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Edit: antwoord was al gegeven door TS.
[ Bericht 89% gewijzigd door Webschip op 19-06-2011 16:03:58 ]
[ Bericht 89% gewijzigd door Webschip op 19-06-2011 16:03:58 ]
Ik werk al in de supermarkt en dat is tot daar aan toe. Studentenwerk via uitzendbureaus kan ik echt niet aan. Voorlichting geven en data invoeren voor de universiteit is wel heel leuk om te doen, maar daar is te weinig werk. Omdat het gewoon een professionele organisatie is met toffe, slimme mensen. Maar dat uitzendwerk met callcenters en inpakken enzo...verschrikkelijk werk met mensen die amper Nederlands praten, werkgevers die je gewoon drie kwartier op het gesprek laten wachten, afgesnauwd worden...vreselijk. Heb het geprobeerd, maar kon het geen twee dagen volhouden. Vandaar dat lichamelijk zwaar werk me zo'n goede optie leek. Die mensen hebben een heerlijke mentaliteit, wat muziek op, keihard werken...maarja.quote:Op zondag 19 juni 2011 15:34 schreef GSbrder het volgende:
Probeer nog iets lager in te zetten.
Studentenbijbanen, vakantiewerk en je daar dan dusdanig bewijzen dat je een vast contract kan krijgen. Voldoende werk in de verzekeringsmarkt en de callcenters.
Maar als je één jaartje hard werkt, kun je makkelijk genoeg verdienen om een masterjaar te volgen.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Tuurlijk, maar dan moet ik het wel volhouden. Sowieso kan ik voor dat masterjaar nog wel lenen en dat verdien ik daarna nog wel terug. Gaat me meer om, om op dit moment rond te kunnen komen en om mijn nieuwe studie te betalen na ik klaar ben met de master.quote:
Maar als je één jaartje hard werkt, kun je makkelijk genoeg verdienen om een masterjaar te volgen.
Ben nu ook druk aan het solliciteren voor marketing en communicatiebanen en probeer nu zo snel mogelijk wat stukken te schrijven voor adwords advertenties en Engelse filmrecenties, zodat ik wat SEO en Engelste taalvaardigheid op mijn CV kan zetten. Dan zou het wel moeten lukken om een laag marketingbaantje te vinden.
Dat komt wel goed, ik denk dat je gewoon een keer tegen een stel leuke mensen aan moet lopen en wat geluk moet hebben, dan kom je vast en zeker op de plek waar je jezelf gelukkig voelt 
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...quote:
Dat komt wel goed, ik denk dat je gewoon een keer tegen een stel leuke mensen aan moet lopen en wat geluk moet hebben, dan kom je vast en zeker op de plek waar je jezelf gelukkig voelt
Ik heb met je te doen, hoor (de ziekte van Crohn is een bijzonder nare ziekte), maar je werkt jezelf tegen. Kijk maar: je houdt vast aan nare herinneringen. Je besluit dat professionele hulpverleners niet werkelijk om je geven en je zou willen dat iemand je aan de hand zou meevoeren. Zo'n mentor dient zich niet zomaar aan; tot die tijd ben je echt het beste af bij een gediplomeerd psycholoog.quote:
Weet je hoe ik verhuisd ben? Met alleen een matras en een plastic tas vol kleding in een vuilniszak 's avondsrond 22.30 toen ik de deur uitgeschopt ben en iedereen me op straat na stond te kijken terwijl ik met mijn matras aan het zeulen was. Weet je hoe mijn Sinterklaas is geweest? Twee schreeuwende ouders die mij de schuld geven van hun ruzie.
Maar hey joh, ik moet me gewoon niet aanstellen. Emoties zijn voor mietjes en de oplossing is simpel: gewoon een verhuiswagen bestellen 's avonds om 11 uur, of je nodigt gewoon een huur Sinterklaas uitm zit je niet alleen met de feestdagen. Simpel toch?
Rot toch op.
Oja je kunt ook gewoon met een psycholoog praten over die onverwerkte emoties. Nee je moet niet verwachten dat die je problemen gaat oplossen. Het is volstrekt normaal dat je geld betaalt voor iemand die geen fuck om je geeft en je na drie kwartier de deur uit schopt ongeacht wat je net allemaal voor vreselijke dingen hebt besproken. Maar stel je niet zo aan INTJ, dan zoek je maar gewoon een andere.
Echt...godverdomme zeg. Nee wat ik nodig heb is iemand die mij heel even aan de hand meeneemt door het leven tot ik weer zonder zijwieltjes kan fietsen. Een mentor, een grote broer, een voorbeeld. Iemand die ''daar'' is geweest en het nu gemaakt heeft.
The crowning attainment of historical study is a historical sense - an intuitive understanding of how things do not happen. - Lewis Namier
En dan vervolgens op je 16e in de haven kan werken en op je 19e een of andere oppervlakkige truus te hebben bezwangerd, waardoor je hele jeugd definitief verpest is?quote:
[..]
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...
Nee hoor jongen, je hebt geluk dat je man bent, jij kan op je 35e als single kiezen uit de meest gewillige single-dames die geen man meer uit te kiezen hebben met ratelende biologische klokjes.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Grootste probleem is hier obviously het denkpatroon. Het is ongelovelijk hoeveel invloed dat heeft op het gedrag. Kijk maar eens:
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Kerel, ik heb je OP gelezen en ik denk dat je gas terug moet nemen en intensieve psychische hulp nodig hebt.
Je stelt veel te hoge eisen aan jezelf en als je die niet kan waarmaken, roep je dat je faalt. En waarom stel je je die eisen? Volgens mij denk je gelukkig te kunnen worden als je een superstrak lijf hebt en een topbaan waarmee je bakken met geld verdient. Maar ben je gelukkig als je een patserig arrogant mannetje wordt die het helemaal 'gemaakt' heeft in het leven? Als je denkt dat vrouwen voor zo'n iemand in de rij staan, ben je behoorlijk naïef. Misschien dat je daarmee types scoort die je ook ziet in Take Me Out of Dames In De Dop, maar de meeste vrouwen gaan voor iemand met zelfrespect die leuk in de omgang is. Als ze een relatie willen, zoeken ze iemand op waarvan ze denken dat ze een leuke tijd met die jongen kunnen hebben. En natuurlijk trekt een goeduitziende gozer die het helemaal gemaakt heeft wel hun aandacht. Maar als ze erachter komen dat hij een arrogante blaaskaak is zonder respect voor zichzelf en anderen, lopen ze snel weer weg.
Je laat al weten dat je behoefte hebt aan affectie, aan aandacht, acceptatie en respect. Dat bereik je op deze manier nooit.
Ik denk dat een gewone psycholoog waar je 1x in de zoveel tijd een uurtje mee praat, idd niks gaat helpen. Ik denk dat je persoonlijkheidsproblemen hebt en dat je daarvoor hulp moet gaat zoeken die intensiever is en erop gericht dat je dingen anders leert aan te pakken.
En wat je leeftijd betreft. Je hebt je leven nog voor je. En je leert ervan te gaan genieten als je jezelf gaat waarderen. Staar je niet blind op de dingen die allemaal mis gegaan zijn in het verleden, want het leven verloopt voor iedereen anders dan ze in eerste instantie hadden gewild. Iedereen maakt fouten en iedereen kan daarvan leren.
Ook al zie je het nu niet, er zijn vast dingen die ook jouw leven de moeite waard maken. Als je je beter gaat voelen, ben je ook beter in de omgang met andere mensen en kom je vanzelf mensen tegen die je wel waarderen. Dat is veel belangrijker dan een strak lijf en een baan op niveau.
En nog één ding. Als je ouders met de rest van de familie hebben gebroken, betekent het niet dat jij dat ook moet doen.
Je stelt veel te hoge eisen aan jezelf en als je die niet kan waarmaken, roep je dat je faalt. En waarom stel je je die eisen? Volgens mij denk je gelukkig te kunnen worden als je een superstrak lijf hebt en een topbaan waarmee je bakken met geld verdient. Maar ben je gelukkig als je een patserig arrogant mannetje wordt die het helemaal 'gemaakt' heeft in het leven? Als je denkt dat vrouwen voor zo'n iemand in de rij staan, ben je behoorlijk naïef. Misschien dat je daarmee types scoort die je ook ziet in Take Me Out of Dames In De Dop, maar de meeste vrouwen gaan voor iemand met zelfrespect die leuk in de omgang is. Als ze een relatie willen, zoeken ze iemand op waarvan ze denken dat ze een leuke tijd met die jongen kunnen hebben. En natuurlijk trekt een goeduitziende gozer die het helemaal gemaakt heeft wel hun aandacht. Maar als ze erachter komen dat hij een arrogante blaaskaak is zonder respect voor zichzelf en anderen, lopen ze snel weer weg.
Je laat al weten dat je behoefte hebt aan affectie, aan aandacht, acceptatie en respect. Dat bereik je op deze manier nooit.
Ik denk dat een gewone psycholoog waar je 1x in de zoveel tijd een uurtje mee praat, idd niks gaat helpen. Ik denk dat je persoonlijkheidsproblemen hebt en dat je daarvoor hulp moet gaat zoeken die intensiever is en erop gericht dat je dingen anders leert aan te pakken.
En wat je leeftijd betreft. Je hebt je leven nog voor je. En je leert ervan te gaan genieten als je jezelf gaat waarderen. Staar je niet blind op de dingen die allemaal mis gegaan zijn in het verleden, want het leven verloopt voor iedereen anders dan ze in eerste instantie hadden gewild. Iedereen maakt fouten en iedereen kan daarvan leren.
Ook al zie je het nu niet, er zijn vast dingen die ook jouw leven de moeite waard maken. Als je je beter gaat voelen, ben je ook beter in de omgang met andere mensen en kom je vanzelf mensen tegen die je wel waarderen. Dat is veel belangrijker dan een strak lijf en een baan op niveau.
En nog één ding. Als je ouders met de rest van de familie hebben gebroken, betekent het niet dat jij dat ook moet doen.
Ik bied je op een presenteerblaadje aan dat mensen dat wel degelijk merken. Ik durf er zelfs een wedje om te leggen. Dat heeft niks te maken met zesde-zintuig-voedoe, dat heet non-verbale communicatie. Die heb jij ook en die kun je niet volledig sturen. Of je bent een topacteur, maar eerlijk gezegd heb ik niet de indruk van jou dat je typisch acteur bent. Maar daar kan ik uiteraard naast zitten.quote:
En ik denk niet dat mensen mijn arrogante houding merken. Ik kies namelijk zelf hoe ik mij aan anderen presenteer en ik geloof niet in zesde-zintuig-voedoe.
Mijn interpretatie van wat ik hier lees, is dat jij veel vergelijkt. Mijn vraag is wat je hieruit haalt. Wat levert het je op om met anderen te vergelijken? Geeft het je bijvoorbeeld een beter zelfbeeld om overal een competitie van te maken?quote:
Ik sta boven anderen, want ik heb meer kennis van wetenschappen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik heb meer discipline met betrekking tot studeren, werken, eten, bewegen en slapen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik leef alleen en zij niet.
Maar mijn arrogantie is niet op zijn plaats, want ik heb geen hogere cijfers dan anderen, niet meer geld dan anderen, niet minder vet dan anderen en niet meer spier dan anderen. Dat maakt mij onzeker. Toch ben ik in de veronderstelling dat ik, dankzij de eigenschappen die mij boven anderen plaatsen, in het het lichaam van Arnold Schwarzenegger meer spiermassa heb dan hij van durft te dromen en dat ik in het lichaam van Mark Rutte de staatsschuld lager maak dan hij van durft te dromen. Daarom voel ik mij tekortgedaan. Ik ben een gevangene van mijn lichaam.
Als anderen mensen met meer discipline zouden studeren, werken, eten, trainen en slapen zouden ze zoveel moois bereiken. Maar ze gooien er met de pet naar. Ik zoie het dagelijks in de sportschool. Gasten die maar wat aanrommelen en zuipen en snuiven en doen en toch nog een mooi lichaam kweken. Kan je nagaan wat ze zouden bereiken als ze zouden zijn zoals ik. Maar ze verprutsen hun talent. Daarom kijk ik op ze neer. Ze krijgen de beste kaarten en doen er niks mee en bereiken van alles. Ik probeer het beste van mijn slechte kaarten te maken en ik bereik niks. Haat is het gevolg. Pure haat.
Maar nergens heb ik gezegd dat ik met de vinger naar anderen wijs. Ik kijk wel naar anderen, maar geef ze niet de schuld. Ik zeg bijvoorbeeld dat ik niet overeenkom met andere mensen en dat ze mij niet begrijpen. Misschien interpreteer jij dat als de schuld op anderen schuiven, maar ik zie het als een voorbeeld van hoe ik zelf niet in staat ben om mij aan te passen aan de rest van de wereld.
Wat zou er gebeuren als je andere mensen gewoon zou zien als mensen, zonder er een label als "beter dan ik" of "minder goed dan ik"? Wat zou er gebeuren als je het oordelen iets achterwege zou laten? Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor activiteiten, banen, studies, etc. In plaats daarvan zou je eens kunnen proberen alles objectief (en eventueel subjectief zonder oordeel) te beschrijven. Dus niet: "ik ben socialer dan mijn baas", maar "mijn baas heeft geen opleiding communicatie afgerond" of "mijn baas kan goed omgaan met alle collega's"
Eerlijk gezegd denk ik dat dat pas gebeurt wanneer je openstaat voor anderen. Je kunt nog zo beweren dat je zelf je presentatie bepaalt, maar zoals ik hierboven al schreef: mensen leiden uit je non-verbale communicatie wel af dat je een oordeel over wie dan ook hebt. Dat schrikt mensen echt af.quote:I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan
Daar komt bij dat er overduidelijk een paradox in je denken zit: je wilt affectie, maar met je gedrag ("ik voel me beter dan...") stoot je mensen af. Vervolgens wordt het een self-fulfilling prophecy, omdat mensen inderdáád niet naar je toe komen en jij denkt: "zie je wel, ik krijg nooit affectie".
Het belangrijkste voor jou is dat je leert weer controle te nemen over zulk soort dingen. Indirect probeer je dat, door te streven naar een goed betalende baan, naar een strak lichaam, door je te bedenken dat jij een strak eetregime hebt. Helaas is dat schijncontrole, waar je de echte controle laat liggen. Het is te vergelijken met een eetstoornis, qua denkwijze. De echte controle zit 'm in het feit dat jij kunt leren dat ook jij de moeite waard bent, maar pas als je ervoor openstaat. Zoals een paar posts hierboven (over NLP en die 3 scenario's) werd aangegeven: met je denken of op z'n minst het doen (want denken en doen zullen zeker in het begin niet altijd overeenkomen) kun je best dingen sturen. Door te oefenen kun je leren andere kanten van mensen te zien dan de vergelijkende kant. Door complimenten te gaan tellen (en opschrijven) kun je leren dat mensen jou wel degelijk complimenten kunnen/zullen geven.
Zelfde geldt voor die baan: wil jij een baan waarin jij je ei kwijt kunt, dan kun je zorgen voor een goede opleiding. Je echte bevlogenheid zal mensen aantrekken, veel meer dan je eigendunk.
Echter, is rijk worden je hoofddoel, val je al snel door de mand. De bevlogenheid is er dan gewoon niet, om de simpele reden dat rijk worden extrinsieke motivatie om te werken is, terwijl bevlogenheid intrinsieke motivatie is. Dat heeft gevolgen voor prestaties, maar daarmee zal ik je niet vervelen.
Hoewel je hier op het forum (en op diverse andere websites) voldoende tips zult kunnen vinden om hiermee aan de slag te gaan, biedt een psycholoog in zoverre meerwaarde dat hij of zij op jou kan toespitsen. Verder is hij (voor het gemak, lees: hij/zij) gespecialiseerd in dergelijke problemen. Het zeggen dat een psycholoog jou snel de deur uitschopt voor veel geld, tja, dát zou een vorm van extrinsieke motivatie zijn. Echter, ik hoop voor je dat jij een psycholoog tegenkomt die het uit liefde voor het vak en zijn cliënten doet. Precies dát wat jij zelf zegt over je baan, daar beticht jij een psycholoog ook van. Ze zullen er zijn, absoluut. Maar de meeste psychologen hebben wel degelijk een plekje in hun hart voor wat hun cliënten bezighoudt. Zij hebben ook moeten leren om het af te sluiten, anders blijven ze thuis doormalen. Het betekent echt niet dat ze er ook niet voor 100% voor jou zijn op het moment dat je daar binnen zit.
Zoek je echter een moeder-/vaderfiguur zul je die inderdaad niet vinden in een psycholoog. Dat is ook niet hun functie. Ze kunnen een stukje met je meelopen op je levensweg, ze kunnen je een stukje begeleiden in het op de rit zetten van je leven, maar het zijn geen ouders of wat ook. Een vervanging voor je eigen ouders vinden is niet zo gemakkelijk. Het is ook de vraag of je dat moet willen. Waarschijnlijk is dat voor jou altijd een pijnlijke plek en kun je een klein stukje van het gemis opvullen met liefde van anderen. Echter: moeder- en vaderliefde zul je alleen kunnen krijgen van een vader of moeder.
Hoewel ik het ook logisch vind, denk ik dat het bij jou stukken dieper zit dan wat je hier op het forum etaleert. Ik zie stukken pijn, ik zie stukken verdriet, ik zie stukken boosheid, maar je kunt er niet veel mee. En dat heb je waarschijnlijk wel nodig om verder te kunnen. Niet om jouw ziekte van Crohn hieraan te linken, maar opgekropte emotie zorgen voor een bepaalde vorm van stress, die gezondheid bijzonder negatief kan beïnvloeden en die zelfs ziek kan maken.
Misschien is de inhoud van dit bericht niet zo leuk voor je, maar realiseer je dat het wel geschreven is met de bedoeling om jou een stukje verder te helpen. Verwerp het, neem het in je op, doe er wel of niets mee: het is voor jou.
Toegeven, je weet het leuk te brengen, maar dan zijn de batterijen van mijn staafmixer op en zijn vrouwen onaantrekkelijk.quote:
[..]
En dan vervolgens op je 16e in de haven kan werken en op je 19e een of andere oppervlakkige truus te hebben bezwangerd, waardoor je hele jeugd definitief verpest is?
Nee hoor jongen, je hebt geluk dat je man bent, jij kan op je 35e als single kiezen uit de meest gewillige single-dames die geen man meer uit te kiezen hebben met ratelende biologische klokjes.
Bedankt, maar het scenario is als volgt.quote:
Grootste probleem is hier obviously het denkpatroon. Het is ongelovelijk hoeveel invloed dat heeft op het gedrag. Kijk maar eens:
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Verleden tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat toch naar de vereniging.
5. Maar er verandert niets.
Tegenwoordige tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Maar er verandert niets.
Ik heb gisteravond nog een sociale gelegenheid bezocht, nota bene op uitnodiging van anderen. Aanvankelijk wilde ik niet gaan: ik zou liever een film kijken, gamen, een sollicitatiebrief schrijven of gewoon gaan slapen. Het wordt toch nooit wat. Ik realiseerde me dat het een gedachtepatroon is dat doorbroken moet worden, want gisteravond zou zomaar eens het tegendeel kunnen bewijzen, ook al zijn vele avonden daarin niet geslaagd. Met goede moed stap ik op de fiets, kom daar binnen, zeg iedereen gedag en probeer een gesprek aan te knopen maar...iedereen laat mij gewoon links liggen. Ik wilde meteen naar huis gaan, maar bedacht me dat er toch nog leuke dingen te doen waren op die avond en ik besloot me daar op te richten en van te genieten. Toch heb ik geen aansluiting kunnen vinden bij anderen.
Dus ik kom thuis, ik vind het zonde van mijn avond omdat ik net zo goed lekker op tijd had kunnen slapen of film kijken etc...Maar besef me dat ik toch een leuke avond heb gehad ondanks anderen, niet dankzij anderen. Zo gaat dat de laatste tijd heel vaak. Ik ga vol goede moed ergens heen, maar val keihard op me bek. Ik word dus gestraft voor mijn positieve instelling. Dat terwijl ik het net zo goed naar mijn zin had gehad als ik gewoon alleen uit was geweest en dan had ik niet de negatieve sociale ervaring gehad.
Gevolg, voortaan draai ik het om: ik ga lekker alleen uit eten, of alleen naar de bioscoop, of alleen zwemmen, of alleen bowlen, dan heb ik het goed naar mijn zin en als anderen mensen mij willen leren kennen doen ze maar hun best voor mij. Zo niet, ook prima, heb ik toch een leuke avond gehad. Maar niet meer andersom, niet meer dat ik eerst mijn best moet doen om anderen te leren kennen in de hoop dat ze mij accepteren en als me dat niet lukt me maar richten op de leuke activiteit op de avond, daar word ik doodongelukkig van het is ook nog eens verschrikkelijk vernederend om zo aan de kant gezet te worden.
Ik heb dus het idee dat het niet dankzij mijn instelling is dat beloftes zichzelf waarmaken, maar ondanks mijn instelling.
Ik vergelijk mezelf met anderen, omdat de wereld een spiegel is. Je leert jezelf kennen door in de spiegel te kijken. Een statement in een vacuum zoals ''ik hef 70 kilo'' zegt mij niks. Het zegt mij niet of het voor mensen mogelijk is om meer te heffen, of ik meer kan, of het op basis van dat gegeven nodig is mijn strategie aan te passen enzovoorts. Maar als ik mezelf ga vergelijken met een topsporter en denk ''ik hef vijf kilo minder dan een topsporter, dan weet ik dat ik tevreden kan zijn met mijn strategie en resultaat. Maar als ik denk: ''ik hef 50 kilo minder dan mijn aan alcohol verslaafde obese buurman van 1 meter 65'', dan weet ik dat mijn strategie niet deugt en aangepast moet worden, dan weet ik dat ik mogelijk een medisch probleem heb, of slechte genen etc...quote:
[..]
Mijn interpretatie van wat ik hier lees, is dat jij veel vergelijkt. Mijn vraag is wat je hieruit haalt. Wat levert het je op om met anderen te vergelijken? Geeft het je bijvoorbeeld een beter zelfbeeld om overal een competitie van te maken?
Wat zou er gebeuren als je andere mensen gewoon zou zien als mensen, zonder er een label als "beter dan ik" of "minder goed dan ik"? Wat zou er gebeuren als je het oordelen iets achterwege zou laten? Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor activiteiten, banen, studies, etc. In plaats daarvan zou je eens kunnen proberen alles objectief (en eventueel subjectief zonder oordeel) te beschrijven. Dus niet: "ik ben socialer dan mijn baas", maar "mijn baas heeft geen opleiding communicatie afgerond" of "mijn baas kan goed omgaan met alle collega's"
[..]
Eerlijk gezegd denk ik dat dat pas gebeurt wanneer je openstaat voor anderen. Je kunt nog zo beweren dat je zelf je presentatie bepaalt, maar zoals ik hierboven al schreef: mensen leiden uit je non-verbale communicatie wel af dat je een oordeel over wie dan ook hebt. Dat schrikt mensen echt af.
Daar komt bij dat er overduidelijk een paradox in je denken zit: je wilt affectie, maar met je gedrag ("ik voel me beter dan...") stoot je mensen af. Vervolgens wordt het een self-fulfilling prophecy, omdat mensen inderdáád niet naar je toe komen en jij denkt: "zie je wel, ik krijg nooit affectie".
Het belangrijkste voor jou is dat je leert weer controle te nemen over zulk soort dingen. Indirect probeer je dat, door te streven naar een goed betalende baan, naar een strak lichaam, door je te bedenken dat jij een strak eetregime hebt. Helaas is dat schijncontrole, waar je de echte controle laat liggen. Het is te vergelijken met een eetstoornis, qua denkwijze. De echte controle zit 'm in het feit dat jij kunt leren dat ook jij de moeite waard bent, maar pas als je ervoor openstaat. Zoals een paar posts hierboven (over NLP en die 3 scenario's) werd aangegeven: met je denken of op z'n minst het doen (want denken en doen zullen zeker in het begin niet altijd overeenkomen) kun je best dingen sturen. Door te oefenen kun je leren andere kanten van mensen te zien dan de vergelijkende kant. Door complimenten te gaan tellen (en opschrijven) kun je leren dat mensen jou wel degelijk complimenten kunnen/zullen geven.
Zelfde geldt voor die baan: wil jij een baan waarin jij je ei kwijt kunt, dan kun je zorgen voor een goede opleiding. Je echte bevlogenheid zal mensen aantrekken, veel meer dan je eigendunk.
Echter, is rijk worden je hoofddoel, val je al snel door de mand. De bevlogenheid is er dan gewoon niet, om de simpele reden dat rijk worden extrinsieke motivatie om te werken is, terwijl bevlogenheid intrinsieke motivatie is. Dat heeft gevolgen voor prestaties, maar daarmee zal ik je niet vervelen.
Hoewel je hier op het forum (en op diverse andere websites) voldoende tips zult kunnen vinden om hiermee aan de slag te gaan, biedt een psycholoog in zoverre meerwaarde dat hij of zij op jou kan toespitsen. Verder is hij (voor het gemak, lees: hij/zij) gespecialiseerd in dergelijke problemen. Het zeggen dat een psycholoog jou snel de deur uitschopt voor veel geld, tja, dát zou een vorm van extrinsieke motivatie zijn. Echter, ik hoop voor je dat jij een psycholoog tegenkomt die het uit liefde voor het vak en zijn cliënten doet. Precies dát wat jij zelf zegt over je baan, daar beticht jij een psycholoog ook van. Ze zullen er zijn, absoluut. Maar de meeste psychologen hebben wel degelijk een plekje in hun hart voor wat hun cliënten bezighoudt. Zij hebben ook moeten leren om het af te sluiten, anders blijven ze thuis doormalen. Het betekent echt niet dat ze er ook niet voor 100% voor jou zijn op het moment dat je daar binnen zit.
Zoek je echter een moeder-/vaderfiguur zul je die inderdaad niet vinden in een psycholoog. Dat is ook niet hun functie. Ze kunnen een stukje met je meelopen op je levensweg, ze kunnen je een stukje begeleiden in het op de rit zetten van je leven, maar het zijn geen ouders of wat ook. Een vervanging voor je eigen ouders vinden is niet zo gemakkelijk. Het is ook de vraag of je dat moet willen. Waarschijnlijk is dat voor jou altijd een pijnlijke plek en kun je een klein stukje van het gemis opvullen met liefde van anderen. Echter: moeder- en vaderliefde zul je alleen kunnen krijgen van een vader of moeder.
Hoewel ik het ook logisch vind, denk ik dat het bij jou stukken dieper zit dan wat je hier op het forum etaleert. Ik zie stukken pijn, ik zie stukken verdriet, ik zie stukken boosheid, maar je kunt er niet veel mee. En dat heb je waarschijnlijk wel nodig om verder te kunnen. Niet om jouw ziekte van Crohn hieraan te linken, maar opgekropte emotie zorgen voor een bepaalde vorm van stress, die gezondheid bijzonder negatief kan beïnvloeden en die zelfs ziek kan maken.
Misschien is de inhoud van dit bericht niet zo leuk voor je, maar realiseer je dat het wel geschreven is met de bedoeling om jou een stukje verder te helpen. Verwerp het, neem het in je op, doe er wel of niets mee: het is voor jou.
Ik ken mezelf niet zonder in de spiegel te kijken.
Het is inderdaad zo dat ik intrinsieke motivatie ontbreekt in relatie tot mensen: 99 procent van de mensen interesseert mij niet. Dat is eerlijk gezegd zo. Ik doe mijn best om mij in te leven in wat andere mensen bezig houdt, wat hun motieven zijn, hoe zijn in het leven staan...maar het laat me koud...Iedere minuut dat ik met 99 procent van de mensen doorbreng heb ik het idee dat ik iets nuttigers te doen heb, dat ik mijn tijd verdoe.
Toch zijn er een handjevol mensen waar ik echt om gegeven heb, voor wie ik mijn hand in het vuur zou steken, in wie ik oprecht geinteresseerd was. Maar...dat zijn mensen die ik maar eens de drie jaar tegenkom en ze verdwijnen uiteindelijk toch weer uit mijn leven, onder andere door mij te naaien zodat ik ze moet negeren en verbannen.
Het is geen smoes, trouwens, dat ik me niet in kan leven. Ik bedoel het letterlijk. Sommige mensen kunnen gewoon niet 2x^2 + 4x + 6 = 0 oplossen en ik kan me niet inleven. Wel rationeel, niet emotioneel. Een vriend zonder dak boven zijn hoofd geef ik wel onderdak, maar toch laat zijn probleem mij koud.
[ Bericht 0% gewijzigd door INTJ op 19-06-2011 23:01:48 ]
Je vervalt dus na enige tijd toch weer in je oude denkpatroon. Je legt dan geen contact meer omdat je denkt dat dat geen zin heeft. Je denkt namelijk dat mensen jou maar moeten benaderen in het zwembad e.d. Daaruit volgt dat je (na een paar missers) geen mensen benadert. Daarmee houd je opnieuw je eigen realiteit in stand. Het kan best dat het type mensen waar jij goed mee klikt zich ergens anders bevindt. Mijn voorbeeld was alleen om het idee te illustreren. Door je denkpatroon sta je maar tijdelijk open voor nieuwe contacten.quote:Bedankt, maar het scenario is als volgt.
Verleden tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat toch naar de vereniging.
5. Maar er verandert niets.
Tegenwoordige tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Maar er verandert niets.
Ik heb gisteravond nog een sociale gelegenheid bezocht, nota bene op uitnodiging van anderen. Aanvankelijk wilde ik niet gaan: ik zou liever een film kijken, gamen, een sollicitatiebrief schrijven of gewoon gaan slapen. Het wordt toch nooit wat. Ik realiseerde me dat het een gedachtepatroon is dat doorbroken moet worden, want gisteravond zou zomaar eens het tegendeel kunnen bewijzen, ook al zijn vele avonden daarin niet geslaagd. Met goede moed stap ik op de fiets, kom daar binnen, zeg iedereen gedag en probeer een gesprek aan te knopen maar...iedereen laat mij gewoon links liggen. Ik wilde meteen naar huis gaan, maar bedacht me dat er toch nog leuke dingen te doen waren op die avond en ik besloot me daar op te richten en van te genieten. Toch heb ik geen aansluiting kunnen vinden bij anderen.
Dus ik kom thuis, ik vind het zonde van mijn avond omdat ik net zo goed lekker op tijd had kunnen slapen of film kijken etc...Maar besef me dat ik toch een leuke avond heb gehad ondanks anderen, niet dankzij anderen. Zo gaat dat de laatste tijd heel vaak. Ik ga vol goede moed ergens heen, maar val keihard op me bek. Ik word dus gestraft voor mijn positieve instelling. Dat terwijl ik het net zo goed naar mijn zin had gehad als ik gewoon alleen uit was geweest en dan had ik niet de negatieve sociale ervaring gehad.
Gevolg, voortaan draai ik het om: ik ga lekker alleen uit eten, of alleen naar de bioscoop, of alleen zwemmen, of alleen bowlen, dan heb ik het goed naar mijn zin en als anderen mensen mij willen leren kennen doen ze maar hun best voor mij. Zo niet, ook prima, heb ik toch een leuke avond gehad. Maar niet meer andersom, niet meer dat ik eerst mijn best moet doen om anderen te leren kennen in de hoop dat ze mij accepteren en als me dat niet lukt me maar richten op de leuke activiteit op de avond, daar word ik doodongelukkig van het is ook nog eens verschrikkelijk vernederend om zo aan de kant gezet te worden.
Ik heb dus het idee dat het niet dankzij mijn instelling is dat beloftes zichzelf waarmaken, maar ondanks mijn instelling.
Ja dat zie ik wel in, maar de pijn van continu je best doen en afgewezen te worden weegt zwaarder dan de pijn van af en toe eenzaam zijn. Het is voor mij hetzelfde als arm zijn en maar geld blijven gooien in een fruitautomaat in de hoop dat ik een keer de jackpot win, voor mijn geld op is. Dan blijf ik liever arm en ga ik zuinig met mijn geld om. Dan maar het defecte, maar wel zelfbeschermende gedachtepatroon.quote:
[..]
Je vervalt dus na enige tijd toch weer in je oude denkpatroon. Je legt dan geen contact meer omdat je denkt dat dat geen zin heeft. Je denkt namelijk dat mensen jou maar moeten benaderen in het zwembad e.d. Daaruit volgt dat je (na een paar missers) geen mensen benadert. Daarmee houd je opnieuw je eigen realiteit in stand. Het kan best dat het type mensen waar jij goed mee klikt zich ergens anders bevindt. Mijn voorbeeld was alleen om het idee te illustreren. Door je denkpatroon sta je maar tijdelijk open voor nieuwe contacten.
TS, ik denk dat je een stuk verder gaat komen als je gaat inzien dat je dingen op een andere manier moet gaan benaderen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Dat is het precies. Voor mij is de wereld een slagveld en moet ik overleven. Eten of gegeten worden, doden of vermoord worden...Ja precies dat. De vorige psycholoog heeft meerdere malen gehint naar medicijnen. Toen ik weg ging zeiden ze dat ik, als ik nog hulp zou zoeken bij hun terecht kon voor een verwijzing naar een psychiater. Maarja, dan kan ik net zo goed naar het ziekenhuis gaan. Nu heb ik het geld niet, dus nu kan ik het niet. En nu gaat het me ook niet helpen, omdat ik zelf niet dat gedachtepatroon wil veranderen. Het werkt immers voor mij het beste.quote:
TS, ik denk dat je een stuk verder gaat komen als je gaat inzien dat je dingen op een andere manier moet gaan benaderen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Maar...misschien in de toekomst, als ik over een paar jaar eindelijk een vaste baan heb, zouden die medicijnen van pas kunnen komen. Het lijkt me dat anti-depressiva je een gevoel geven van ''alles is ok'', vergelijkbaar met een liter vodka in 10 minuten, en dan maakt het ook geen ruk meer uit of ik afgewezen wordt of er een mes in mijn rug gestoken wordt of uitgelachen word of wat dan ook, want ''alles is ok''. Dat zou me dan helpen de spiraal te doorbreken.
Hier zeg je dus eigenlijk dat je gewoon niet wil veranderen. Maar ik vind het onzin. Ik heb vaak genoeg gehad dat ik mensen heb ontmoet gewoon simpelweg via internet waarbij het contact voorbij het internet gegroeid is. Maar als je echt wil vereist dat wel enig initiatief.quote:
[..]
Ja dat zie ik wel in, maar de pijn van continu je best doen en afgewezen te worden weegt zwaarder dan de pijn van af en toe eenzaam zijn. Het is voor mij hetzelfde als arm zijn en maar geld blijven gooien in een fruitautomaat in de hoop dat ik een keer de jackpot win, voor mijn geld op is. Dan blijf ik liever arm en ga ik zuinig met mijn geld om. Dan maar het defecte, maar wel zelfbeschermende gedachtepatroon.
Waarom wil je trouwens de jackpot winnen? dat is heel wat anders dan affectie. JIj wil direct het toppunt. De meeste mensen hebben met niet meer dan 6 anderen een diepgaande relatie. Al het andere is dus oppervlakkig. Daarnaast moet je natuurlijk goed beseffen dat je niet in 1 dag een diepgaande relatie met iemand opbouwt.
De jackpot voor mij is 1 goede vriend en 1 vriendin. Ik zeg ook inderdaad dat ik op dit moment niet wil veranderen en geef daar een goede reden voor.quote:
[..]
Hier zeg je dus eigenlijk dat je gewoon niet wil veranderen. Maar ik vind het onzin. Ik heb vaak genoeg gehad dat ik mensen heb ontmoet gewoon simpelweg via internet waarbij het contact voorbij het internet gegroeid is. Maar als je echt wil vereist dat wel enig initiatief.
Waarom wil je trouwens de jackpot winnen? dat is heel wat anders dan affectie. JIj wil direct het toppunt. De meeste mensen hebben met niet meer dan 6 anderen een diepgaande relatie. Al het andere is dus oppervlakkig. Daarnaast moet je natuurlijk goed beseffen dat je niet in 1 dag een diepgaande relatie met iemand opbouwt.
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
Ja logisch, dat doe ik ook, maar er moet een moment zijn dat je die dingen die je hebt bepaald ook gaat gebruiken. En niet alleen bij denken laat.quote:
[..]
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
Enige wat ik nog wil zeggen is: Creëer geen obstakels voor jezelf.
Zo zag ik de wereld ook heel lang. "Only the strongest will survive."
Maar als je zo in het leven staat, is alles heel negatief en ga je je nooit beter voelen en durf je nooit iemand te vertrouwen.
Maar probeer eens te bedenken waarom veel mensen wél makkelijker contact maken, vrienden en een relatie hebben en populair zijn. Komt dat omdat ze sterker zijn dan jou? Of kijken ze heel anders tegen dingen aan?
Er gaan pas dingen veranderen als je objectief gaat onderzoeken waarom jij elke keer problemen hebt. En vervolgens kan je leren hoe je het op een andere manier kan aanpakken.
Hoe slim en intelligent ook bent, je kan dit niet alleen. Je hebt andere mensen daarvoor nodig, omdat andere mensen jou altijd op een andere manier zien dan jij dat zelf doet. Je kan jezelf niet zien, dus je weet daarom niet goed hoe je non-verbaal op andere mensen overkomt.
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd, dus zij kunnen objectiever kijken dan bij wijze van spreke je buurvrouw.
Maar als je zo in het leven staat, is alles heel negatief en ga je je nooit beter voelen en durf je nooit iemand te vertrouwen.
Maar probeer eens te bedenken waarom veel mensen wél makkelijker contact maken, vrienden en een relatie hebben en populair zijn. Komt dat omdat ze sterker zijn dan jou? Of kijken ze heel anders tegen dingen aan?
Er gaan pas dingen veranderen als je objectief gaat onderzoeken waarom jij elke keer problemen hebt. En vervolgens kan je leren hoe je het op een andere manier kan aanpakken.
Hoe slim en intelligent ook bent, je kan dit niet alleen. Je hebt andere mensen daarvoor nodig, omdat andere mensen jou altijd op een andere manier zien dan jij dat zelf doet. Je kan jezelf niet zien, dus je weet daarom niet goed hoe je non-verbaal op andere mensen overkomt.
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd, dus zij kunnen objectiever kijken dan bij wijze van spreke je buurvrouw.
Dan begrijp ik niet wat je met dit topic wil en sluit ik me aan bij Wicked.quote:
[..]
De jackpot voor mij is 1 goede vriend en 1 vriendin. Ik zeg ook inderdaad dat ik op dit moment niet wil veranderen en geef daar een goede reden voor.
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
De schoonouders van je vriendin zijn meestal jouw ouders.quote:
Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin
Ja nee
Ik heb daar toch wat vraagtekens bij, ze moeten ook hun hypotheek betalen.quote:
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd,
Zorg eerst dat je mensen leert waarderen. Je haat mensen die er met de pet naar gooien. Ik gooi er ook met de pet naar maar ben wel leuk in de omgang. Je zou mij dus al afschrijven op basis van je jaloersheid. Doe dat niet en respecteer iedereen zoals ie isquote:
[..]
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...
. Wie goed doet die goed ontmoet, zo ging dat spreekwoord toch?
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Helaas gaat dat niet altijd op zoals je dat zou willen.quote:
[..]
Wie goed doet die goed ontmoet, zo ging dat spreekwoord toch?
Voor de rest heb je gelijk natuurlijk.
Het gaat erom dat je van binnen vrede hebt met mensen die er met de pet naar gooien, dat zou al wat relaxter maken.
Ik heb daar ook last van gehad dat, mensen die niet alles uit het leven haalde ging ik meteen tegenin waarom ze dat wel zouden moeten doen.
Maar daar ben ik mee gestopt en dat heeft hele fijne 'relaties' gemaakt tussen mij en mijn vrienden en omgeving.
ik begrijp eerlijk gezegd om te beginnen niet goed waarom het storend voor iemand is als iemand anders niet "alles eruit haalt wat er in zit" eigenlijk. waarom boeit het je wat een ander doet? het is een val eerste klas. je kan namelijk andere mensen niet veranderen. en andere mensen zijn nu eenmaal geen perfecte mensen want perfecte mensen bestaan niet.
als ik me zou moeten storen aan iedereen die imho iets doms/stoms/lomps doet, dan zou ik geen leven meer hebben. en hier niet zo reageren, dat ook al
als ik me zou moeten storen aan iedereen die imho iets doms/stoms/lomps doet, dan zou ik geen leven meer hebben. en hier niet zo reageren, dat ook al
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
|
|
