R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik denk dat je veel te veel denkt in vastgeroeste denkpatronen TS, en constant maar wacht op betere tijden omdat je elke dag opnieuw de tijd niet neemt om te kijken wat je nu écht wil. Daar hoort af en toe ook een periode van reflectie en niets doen bij; met elke dag om 6 uur naar de sportschool en dingen doen omdat het moet maak je jezelf inderdaad kapot. "ik werk graag hard voor dingen die me lief zijn, maar laat dat er nu net de komende jaren niet in zitten" is een gedachte die simpelweg niet klopt. Morgen kan je beginnen met je nieuwe leven als je daar zelf voor kiest. Kies dan iets wat je écht wil en stop met dingen die je niet wil of niet realistisch zijn (topbanen krijg je als je goed presteert, die krijg je niet op basis van een diploma en "omdat je zo goed bent").
Ik heb zelf ook een periode gehad dat ik altijd negatief om me heen keek omdat ik veel te veel van mezelf eiste. "ik doe 2 universitaire studies, werk me helemaal uit de naad om niet te hoeven lenen bij de IBG, en om me heen zie ik iedereen maar feesten en bier drinken." Zo liep ik letterlijk door de wereld. Maar na 2 jaar zo geleefd te hebben kwam ik er achter dat dit simpelweg niet de manier is om gelukkig te worden in het leven. Je moet jezelf niet tot het uiterste pushen, maar de tijd nemen en voldoende rust vinden om tot jezelf te komen. Je kan beter één ding goed doen, dan twee dingen half, betekende dat in mijn geval. Ik ben gestopt met één bachelor en heb heel goed gekozen welke master ik precies wilde. En twijfelen hoort erbij, fouten maken ook. Niet alles wat je denkt dat leuk wordt, is ook leuk. Dat is precies waarom het zo lastig is en ook vrijwel niemand erin slaagt om zijn dromen écht waar te maken (maar daar hoor je niemand over!).
Ik hoop alleen dat je je beseft dat je behoorlijk ver weggezakt bent in een te negatieve gedachtespiraal, en dat je zelf de enige bent die dat kan doorbreken door constant te kijken wat je hier zelf aan kan doen.
[ Bericht 1% gewijzigd door EenDroom op 16-06-2011 21:30:32 ]
Ik heb zelf ook een periode gehad dat ik altijd negatief om me heen keek omdat ik veel te veel van mezelf eiste. "ik doe 2 universitaire studies, werk me helemaal uit de naad om niet te hoeven lenen bij de IBG, en om me heen zie ik iedereen maar feesten en bier drinken." Zo liep ik letterlijk door de wereld. Maar na 2 jaar zo geleefd te hebben kwam ik er achter dat dit simpelweg niet de manier is om gelukkig te worden in het leven. Je moet jezelf niet tot het uiterste pushen, maar de tijd nemen en voldoende rust vinden om tot jezelf te komen. Je kan beter één ding goed doen, dan twee dingen half, betekende dat in mijn geval. Ik ben gestopt met één bachelor en heb heel goed gekozen welke master ik precies wilde. En twijfelen hoort erbij, fouten maken ook. Niet alles wat je denkt dat leuk wordt, is ook leuk. Dat is precies waarom het zo lastig is en ook vrijwel niemand erin slaagt om zijn dromen écht waar te maken (maar daar hoor je niemand over!).
Ik hoop alleen dat je je beseft dat je behoorlijk ver weggezakt bent in een te negatieve gedachtespiraal, en dat je zelf de enige bent die dat kan doorbreken door constant te kijken wat je hier zelf aan kan doen.
[ Bericht 1% gewijzigd door EenDroom op 16-06-2011 21:30:32 ]
Thnx allemaal, ik heb veel aan de laatste reacties. Met vooroordelen, e-diagnoses en kritiek zonder argumenten kan ik helemaal niks.
Alles op een rijtje zetten, weten wat je echt wil...dat zijn dingen die de spijker op te kop slaan, want wat ik wil is intuitief, niet een gevoel, niet een gedachte, maar...intuitie, ik kan het niet anders omschrijven.. Ik kan dat gewoon niet neerpennen als een betoog waar een hoogleraar een 10 voor zou geven.
Bijvoorbeeld, ik voel me goed als ik alleen ben en toch roept er ergens iets dat ik beter niet te lang alleen kan blijven, dat ik een vriendin MOET hebben. Hetzelfde geld voor opleiding en beroep: iets roept mij dat ik keihard moet werken, elke minuut productief moet zijn, in een analytische positie met veel invloed en rijkdom.
Ik besef me de grondslag van de filosofie, van wat je waarschijnlijk bij elke opleiding aan elke universiteit leert: ik weet dat ik niks weet. Ik besef me dat ik me begeef in onzichtbare patronen, maar dat is ook waar het botst met de hulpverlening. De psycholoog kan wel vragen: is dat zo? Moet je per se dit of dat, kan je er ook anders tegen aan kijken? Ja natuurlijk, maar daar wordt ik nog veel ongelukkiger van.
Bijvoorbeeld, ik kan het idee laten varen om per se heel veel geld te verdienen, want zonder geld kan je ook gelukkig zijn. Maar door er zo anders tegen aan te kijken, heb ik niks om voor te leven. Ieder mens zoekt een doel in zijn leven en voor mij is dat de lat heel hoog leggen. Dan kan de psycholoog zeggen: maar dat is ook weer een denkpatroon waarin je vastgeroest zit, maar dan denk ik: als een hamer faalt een goede hamer te zijn, kan hij ook niet zeggen van hey, ik zit vastgeroest in een denkpatroon, misschien kan ik er ook anders tegen aan kijken en is schroeven draaien ook mooi om voor te leven. Nee, natuurlijk niet! Daar is de hamer niet voor gemaakt.
Er is dus een enorme kloof tussen de theorie zoals besproken in de praktijk van een hulpverlener en de realiteit daarbuiten. Misscien ben je de verkeerde mensen tegen gekomen en zijn niet alle mensen zoals jij denkt, INTJ, zegt de psycholoog. Ja dat zal best mens, maar ik kom ze niet tegen.
Dus dat wordt gewoon niks. Voor ik definitief afscheid nam zei de psycholoog nog dat een psychiater beter voor mij is omdat die ook medicijnen voorschrijft. Mooi niet dat ik pillen ga slikken.
Dit is wie ik ben
Wat wil ik...wat wil ik echt...? Misschien is het...begrip...waardering, bewonderd worden, volgens mij is dat een van mijn diepste verlangens en hetgeen ik in andere mensen zoek. In vrienden of een vriendin. De allerbeste zijn in wat ik het liefste doe, dat wil ik ook en misschien is dat het middel om bewondering te krijgen. De hele dag kunnen doen wat ik het liefste doe, dat wil ik ook. Wat wil ik dan het liefste doen? Dat blijft vaagt. Onderzoeken om informatie te verkrijgen, informatie analyseren en op basis van de analyse de perfecte, onverslaanbare, onovertroffen, geniale strategie bedenken en implementeren, helemaal zelfstandig. Dat is het type werk wat ik wil doen en waar ik goed in ben, zoals zich dat al heeft bewezen in enkele bijbanen. Maar dat type werk kan zo veel invullingen hebben...Oja en onafhankelijkheid, een van mijn grootste waardes. Als ik de specialist ben, kan niemand mij vertellen hoe ik mijn werk moet doen, daar houd ik wel van, om niet de les gelezen te worden, om geen verantwoording te hoeven afstaan, om zelfstandig mijn ding te kunnen doen. Het liefst geen andere mensen nodig hebben. Dat is wie ik ben.
Maar geen idee hoe ik op basis van die zelfkennis de juiste keuzes kan maken of concreet kan maken wat ik precies wil worden en doen met mijn leven. Geen grappen a la ''wordt een kluizenaar en verbouw je eigen groenten dan ben je onafhankelijk'' alsjeblieft dankjewel.
[ Bericht 0% gewijzigd door INTJ op 16-06-2011 22:23:06 ]
Alles op een rijtje zetten, weten wat je echt wil...dat zijn dingen die de spijker op te kop slaan, want wat ik wil is intuitief, niet een gevoel, niet een gedachte, maar...intuitie, ik kan het niet anders omschrijven.. Ik kan dat gewoon niet neerpennen als een betoog waar een hoogleraar een 10 voor zou geven.
Bijvoorbeeld, ik voel me goed als ik alleen ben en toch roept er ergens iets dat ik beter niet te lang alleen kan blijven, dat ik een vriendin MOET hebben. Hetzelfde geld voor opleiding en beroep: iets roept mij dat ik keihard moet werken, elke minuut productief moet zijn, in een analytische positie met veel invloed en rijkdom.
Ik besef me de grondslag van de filosofie, van wat je waarschijnlijk bij elke opleiding aan elke universiteit leert: ik weet dat ik niks weet. Ik besef me dat ik me begeef in onzichtbare patronen, maar dat is ook waar het botst met de hulpverlening. De psycholoog kan wel vragen: is dat zo? Moet je per se dit of dat, kan je er ook anders tegen aan kijken? Ja natuurlijk, maar daar wordt ik nog veel ongelukkiger van.
Bijvoorbeeld, ik kan het idee laten varen om per se heel veel geld te verdienen, want zonder geld kan je ook gelukkig zijn. Maar door er zo anders tegen aan te kijken, heb ik niks om voor te leven. Ieder mens zoekt een doel in zijn leven en voor mij is dat de lat heel hoog leggen. Dan kan de psycholoog zeggen: maar dat is ook weer een denkpatroon waarin je vastgeroest zit, maar dan denk ik: als een hamer faalt een goede hamer te zijn, kan hij ook niet zeggen van hey, ik zit vastgeroest in een denkpatroon, misschien kan ik er ook anders tegen aan kijken en is schroeven draaien ook mooi om voor te leven. Nee, natuurlijk niet! Daar is de hamer niet voor gemaakt.
Er is dus een enorme kloof tussen de theorie zoals besproken in de praktijk van een hulpverlener en de realiteit daarbuiten. Misscien ben je de verkeerde mensen tegen gekomen en zijn niet alle mensen zoals jij denkt, INTJ, zegt de psycholoog. Ja dat zal best mens, maar ik kom ze niet tegen.
Dus dat wordt gewoon niks. Voor ik definitief afscheid nam zei de psycholoog nog dat een psychiater beter voor mij is omdat die ook medicijnen voorschrijft. Mooi niet dat ik pillen ga slikken.
Dit is wie ik ben
Wat wil ik...wat wil ik echt...? Misschien is het...begrip...waardering, bewonderd worden, volgens mij is dat een van mijn diepste verlangens en hetgeen ik in andere mensen zoek. In vrienden of een vriendin. De allerbeste zijn in wat ik het liefste doe, dat wil ik ook en misschien is dat het middel om bewondering te krijgen. De hele dag kunnen doen wat ik het liefste doe, dat wil ik ook. Wat wil ik dan het liefste doen? Dat blijft vaagt. Onderzoeken om informatie te verkrijgen, informatie analyseren en op basis van de analyse de perfecte, onverslaanbare, onovertroffen, geniale strategie bedenken en implementeren, helemaal zelfstandig. Dat is het type werk wat ik wil doen en waar ik goed in ben, zoals zich dat al heeft bewezen in enkele bijbanen. Maar dat type werk kan zo veel invullingen hebben...Oja en onafhankelijkheid, een van mijn grootste waardes. Als ik de specialist ben, kan niemand mij vertellen hoe ik mijn werk moet doen, daar houd ik wel van, om niet de les gelezen te worden, om geen verantwoording te hoeven afstaan, om zelfstandig mijn ding te kunnen doen. Het liefst geen andere mensen nodig hebben. Dat is wie ik ben.
Maar geen idee hoe ik op basis van die zelfkennis de juiste keuzes kan maken of concreet kan maken wat ik precies wil worden en doen met mijn leven. Geen grappen a la ''wordt een kluizenaar en verbouw je eigen groenten dan ben je onafhankelijk'' alsjeblieft dankjewel.
[ Bericht 0% gewijzigd door INTJ op 16-06-2011 22:23:06 ]
Als je bewonderd wilt worden moet je eerst leren anderen te bewonderen. En echt bewonderen. Niet nep doen en vervolgens er het jouwe van denken. Ieder mens heeft zijn eigen kwaliteiten en je moet die zien. Dat we hier de moeite nemen om te reageren en dat jij ons vervolgens afzeikt door onze meningen niet serieus te nemen is tekenend. Je leeft dus vanuit je eigen denkpatroon. Geen mens wil bevriend zijn met zo iemand.
Wanneer willen mensen wel vrienden met iemand zijn? Nou daarvoor kan ik alleen van mezelf spreken.
Waarom willen mensen met mij bevriend zijn? Omdat ik erg makkelijk ben in de omgang, voor veel mensen klaar sta en iedereen in z'n waarde laat
. Mensen willen mij overal blijkbaar graag bij hebben.
Wanneer willen mensen wel vrienden met iemand zijn? Nou daarvoor kan ik alleen van mezelf spreken.
Waarom willen mensen met mij bevriend zijn? Omdat ik erg makkelijk ben in de omgang, voor veel mensen klaar sta en iedereen in z'n waarde laat
. Mensen willen mij overal blijkbaar graag bij hebben.
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Weet je, ik ga eerlijk met je zijn: je komt bij mij over als een klootzak die mij de les wil lezen om zichzelf beter te voelen, maar er zit een kern van waarheid in wat je zegt, zeker gezien ik net een uur geleden een gesprek heb gehad met een collega dat precies daar over ging.quote:Op donderdag 16 juni 2011 22:32 schreef Maanvis het volgende:
Als je bewonderd wilt worden moet je eerst leren anderen te bewonderen. En echt bewonderen. Niet nep doen en vervolgens er het jouwe van denken. Ieder mens heeft zijn eigen kwaliteiten en je moet die zien. Dat we hier de moeite nemen om te reageren en dat jij ons vervolgens afzeikt door onze meningen niet serieus te nemen is tekenend. Je leeft dus vanuit je eigen denkpatroon. Geen mens wil bevriend zijn met zo iemand.
Wanneer willen mensen wel vrienden met iemand zijn? Nou daarvoor kan ik alleen van mezelf spreken.
Waarom willen mensen met mij bevriend zijn? Omdat ik erg makkelijk ben in de omgang, voor veel mensen klaar sta en iedereen in z'n waarde laat
Ik heb inderdaad voor vrijwel niemand bewondering of empathie. Ik begrijp het wel, rationeel gezien, wat mensen zeggen dat ze ervaren, maar ik voel het nooit zo en denk er altijd het mijne van, ook al zeg ik gewoon van ''wat rot voor je'' en doe ik mijn best om vragen te stellen, interesse te tonen enzo. Maar hoe hard ik mijn best ook doe om me in te leven en goed over te komen bij andere mensen, ik denk dat ik het gewoon niet in me heb.
Zoiets zei een collega vandaag ook: iets in de zin dat ik bot over kom en waarop ik reageerde dat ik het zo niet bedoel, waarop hij reageerde dat het niet uitmaakt want ik kom wel zo over. :p
Ik kan dus niet anders dan nep doen omdat ik niet ''oprecht'' kan zijn. Fysiek onmogelijk. Maar ik heb nooit in de gaten gehad dat het te merken is. Ik heb mezelf altijd als sociaal sterk gezien, omdat mensen ook zeggen dat ik heel inspirerend ben met de verhalen die ik schrijf of vertel en ik durf op mensen af te stappen wat andere mensen niet durven, ik durf te presenteren wat andere mensen niet durven enzovoorts.
Aan de andere kant denk ik weer van: fuck you, ik kan en hoef me toch ook niet anders voor te doen dan ik ben. Misschien ben ik sociaal wel gewoon niet sterk, als karaktereigenschap, misschien heb ik gewoon niet het vermogen me in anderen te interesseren. Prima dan. Dan maar niet. Dan richt ik me maar op me sterke punten en alles en iedereen en kan doodvallen, wat ze ook zeggen.En sowieso: jou mening en die van mijn collega is 1 terwijl er 6 miljard mensen op Aarde leven. Misschien vinden anderen mij wel geweldig.
Overigens heb ik wel altijd klaar gestaan voor de mensen die mij lief waren. Zij hebben daar keihard misbruik van gemaakt. Ik weet het: het verleden is geen garantie voor de toekomst, zoals ook de psycholoog suggereert. Maar toch: het gebeurt steeds weer. En ja, dat is ook een van de redenen dat ik me te goed voel voor veel mensen en veel banen. Als ik als communicatiemedewerker aan de slag ben, een gewone WO-startfunctie, dan voel ik mij niet een slaaf. Ik weet dat ik een veel genialere communicatiestrategie heb dan mijn leidinggevende, maar die maakt wel de dienst uit, dat untermensch is wel degene die mij de les gaat lezen en ik heb maar ja te knikken wat hij/zij betaalt mijn salaris. Ik vreet me zo echt op.
[ Bericht 6% gewijzigd door INTJ op 16-06-2011 23:05:28 ]
Halverwege je eerste post dacht ik dat je een uitgebluste 50-er was. Toen ik las dat je 23 bent dacht ik gelijk, die komt er wel je hebt nog alle tijd van de wereld. Je situatie is misschien niet huisje boompje beestje, maar elke dag is een nieuwe dag om kansen voor jezelf te creeeren en beetje bij beetje een beter leven voor jezelf te leiden. Zoals je al leest, je moet het Zelf doen. Carriere maken is misschien leuk, maar niet voor iedereen weggelegd, zeker niet als je al met 1-0 achter staat als je jong bent. Zolang je werkt en een dak boven je hoofd hebt is er niks aan de hand volgens mij. 
Probeer alleen wat rust in je kop te krijgen, en te realiseren dat je veel dingen wel voor elkaar hebt (sporten, goed eten, een stel hersens etc).
Probeer alleen wat rust in je kop te krijgen, en te realiseren dat je veel dingen wel voor elkaar hebt (sporten, goed eten, een stel hersens etc).
Overigens heb ik wel altijd klaar gestaan voor de mensen die mij lief waren. Zij hebben daar keihard misbruik van gemaakt. Ik weet het: het verleden is geen garantie voor de toekomst, zoals ook de psycholoog suggereert. Maar toch: het gebeurt steeds weer. En ja, dat is ook een van de redenen dat ik me te goed voel voor veel mensen en veel banen. Als ik als communicatiemedewerker aan de slag ben, een gewone WO-startfunctie, dan voel ik mij net een slaaf. Ik weet dat ik een veel genialere communicatiestrategie heb dan mijn leidinggevende, maar die maakt wel de dienst uit, dat untermensch is wel degene die mij de les gaat lezen en ik heb maar ja te knikken want hij/zij betaalt mijn salaris. Ik vreet me zo echt op. En kom nou niet aan met die narcistische persoonlijkheidsstoornis, want ik snap ook wel dat dit irrationeel is.
Thnx witte_fantasie, het zou niet slecht zijn om me te richten op wat ik wel heb, maar dat is ook zo vanzelfsprekend voor mij. Toen ik nog gezondheid was ik rationeel ook blij met mijn gezondheid, maar zo ervaarde ik het niet. Nu besef ik me pas echt de waarde. Natuurlijk prijs ik mezelf gelukkig dat ik de universiteit kon, maar zo ervaar ik het niet,
[ Bericht 31% gewijzigd door INTJ op 16-06-2011 23:12:20 ]
Thnx witte_fantasie, het zou niet slecht zijn om me te richten op wat ik wel heb, maar dat is ook zo vanzelfsprekend voor mij. Toen ik nog gezondheid was ik rationeel ook blij met mijn gezondheid, maar zo ervaarde ik het niet. Nu besef ik me pas echt de waarde. Natuurlijk prijs ik mezelf gelukkig dat ik de universiteit kon, maar zo ervaar ik het niet,
[ Bericht 31% gewijzigd door INTJ op 16-06-2011 23:12:20 ]
Dat irrationele lijkt op mij over te komen dat je misschien moeite hebt met omgaan met gevoelens in het algemeen en dat je daardoor misschien ook andermans gevoelens niet laat binnendringen. Op zich een prima tactiek voor 95% van de dagelijkse bezigheden, maar in gesprekken met mensen over jezelf of anderen komt emotioneel inlevingsvermogen goed van pas. Ik geloof dat dit voor een deel te trainen is.quote:
Overigens heb ik wel altijd klaar gestaan voor de mensen die mij lief waren. Zij hebben daar keihard misbruik van gemaakt. Ik weet het: het verleden is geen garantie voor de toekomst, zoals ook de psycholoog suggereert. Maar toch: het gebeurt steeds weer. En ja, dat is ook een van de redenen dat ik me te goed voel voor veel mensen en veel banen. Als ik als communicatiemedewerker aan de slag ben, een gewone WO-startfunctie, dan voel ik mij niet een slaaf. Ik weet dat ik een veel genialere communicatiestrategie heb dan mijn leidinggevende, maar die maakt wel de dienst uit, dat untermensch is wel degene die mij de les gaat lezen en ik heb maar ja te knikken wat hij/zij betaalt mijn salaris. Ik vreet me zo echt op. En kom nou niet aan met die narcistische persoonlijkheidsstoornis, want ik snap ook wel dat dit irrationeel is.
Anderen ervaren dit wel als een persoonlijk succes, omdat zij op de juiste manier gevoelens en emoties in de juiste lades kunnen stoppen. Dit is volgens mij te trainen.quote:
Overigens heb ik wel altijd klaar gestaan voor de mensen die mij lief waren. Zij hebben daar keihard misbruik van gemaakt. Ik weet het: het verleden is geen garantie voor de toekomst, zoals ook de psycholoog suggereert. Maar toch: het gebeurt steeds weer. En ja, dat is ook een van de redenen dat ik me te goed voel voor veel mensen en veel banen. Als ik als communicatiemedewerker aan de slag ben, een gewone WO-startfunctie, dan voel ik mij niet een slaaf. Ik weet dat ik een veel genialere communicatiestrategie heb dan mijn leidinggevende, maar die maakt wel de dienst uit, dat untermensch is wel degene die mij de les gaat lezen en ik heb maar ja te knikken wat hij/zij betaalt mijn salaris. Ik vreet me zo echt op. En kom nou niet aan met die narcistische persoonlijkheidsstoornis, want ik snap ook wel dat dit irrationeel is.
Thnx witte_fantasie, het zou niet slecht zijn om me te richten op wat ik wel heb, maar dat is ook zo vanzelfsprekend voor mij. Toen ik nog gezondheid was ik rationeel ook blij met mijn gezondheid, maar zo ervaarde ik het niet. Nu besef ik me pas echt de waarde. Natuurlijk prijs ik mezelf gelukkig dat ik de universiteit kon, maar zo ervaar ik het niet,
Dat is zo ongeveer wat mijn psycholoog ook zei. Hoe dan vroeg ik. Door het te doen en te ervaren is het antwoord. Een psycholoog kan dat dus niet voor mij doen en daarmij kwam ik tot de conclusie dat ik er toch alleen voorsta. En dan doe ik mijn best, dat doe ik al heel lang, eigenlijk altijd al, maar toch mislukt het op dat vlak steeds. Dan kun je je afvragen of ik het wel in me heb. Immers, studievaardigheden kun je ook trainen, maar niet iedereen heeft de intelligentie om naar de universiteit te gaan. Misschien heb ik de sociale intelligentie gewoon niet en moet ik niet in de illusie verkeren dat alles maakbaar is.quote:
[..]
Anderen ervaren dit wel als een persoonlijk succes, omdat zij op de juiste manier gevoelens en emoties in de juiste lades kunnen stoppen. Dit is volgens mij te trainen.
Deze twee zinnen. Ja, je zult het zelf moeten doen. Maar dat hoeft toch niet per se alleen? Wil jij wel hulp accepteren van andere mensen?quote:
[..]
Dat is zo ongeveer wat mijn psycholoog ook zei. Hoe dan vroeg ik. Door het te doen en te ervaren is het antwoord. Een psycholoog kan dat dus niet voor mij doen en daarmij kwam ik tot de conclusie dat ik er toch alleen voorsta. En dan doe ik mijn best, dat doe ik al heel lang, eigenlijk altijd al, maar toch mislukt het op dat vlak steeds. Dan kun je je afvragen of ik het wel in me heb. Immers, studievaardigheden kun je ook trainen, maar niet iedereen heeft de intelligentie om naar de universiteit te gaan. Misschien heb ik de sociale intelligentie gewoon niet en moet ik niet in de illusie verkeren dat alles maakbaar is.
I reject reality and substitute my own
Ik denk dat je moet accepteren dat ondanks je een slimme gast bent je ook gebreken hebt. Iedereen heeft zo z'n gebreken en gaat daar met een bepaalde manier mee om. De enige vrijheid die je hebt is kiezen hoe je ermee omgaat, je hebt echter niet bewust voor je eigen gebreken gekozen! Als jij die "illusie" wil negeren, dan kan je ook niet verwachten dat je vooruitgang zal boeken in je leven. En dat past niet bij je instelling van "de lat heel hoog leggen". Je middelen sluiten niet aan met je doel van je leven. Ik denk dat een krachtig middel voor jou positiviteit zou zijn. 1 doel om aan te werken zou zelfs voor iemand die "de lat heel hoog legt" een "eitje" moeten zijn.quote:
[..]
Dat is zo ongeveer wat mijn psycholoog ook zei. Hoe dan vroeg ik. Door het te doen en te ervaren is het antwoord. Een psycholoog kan dat dus niet voor mij doen en daarmij kwam ik tot de conclusie dat ik er toch alleen voorsta. En dan doe ik mijn best, dat doe ik al heel lang, eigenlijk altijd al, maar toch mislukt het op dat vlak steeds. Dan kun je je afvragen of ik het wel in me heb. Immers, studievaardigheden kun je ook trainen, maar niet iedereen heeft de intelligentie om naar de universiteit te gaan. Misschien heb ik de sociale intelligentie gewoon niet en moet ik niet in de illusie verkeren dat alles maakbaar is.
Liever niet eerlijk gezegd. Ik wil onafhankelijk zijn en hulp accepteren is riskant. Mensen kunnen er wat voor terug willen, of mensen kunnen adviezen geven waar ze alleen zelf beter van worden, of mensen geven goedbedoelde adviezen geven die slecht zijn. Sowieso gezien niemand weet hoe de wereld ''echt'' in elkaar steekt. Bovendien kunnen mij mensen ook nog eens enorm kwetsen en als klap op de vuurpijl doet een psycholoog niet meer dan dit forum: luisteren en daar moet ik nog geld voor betalen ook en ze stuurt me binnen drie kwartier de deur uit en laat me zitten met al mijn vragen. Dan bezoek ik nog liever dit forum en neem ik sommige achterlijke opmerkingen maar voor lief.quote:
[..]
Deze twee zinnen. Ja, je zult het zelf moeten doen. Maar dat hoeft toch niet per se alleen? Wil jij wel hulp accepteren van andere mensen?
Misschien kun je jezelf als doel stellen om gelukkig te zijn.quote:
Thnx allemaal, ik heb veel aan de laatste reacties. Met vooroordelen, e-diagnoses en kritiek zonder argumenten kan ik helemaal niks.
Alles op een rijtje zetten, weten wat je echt wil...dat zijn dingen die de spijker op te kop slaan, want wat ik wil is intuitief, niet een gevoel, niet een gedachte, maar...intuitie, ik kan het niet anders omschrijven.. Ik kan dat gewoon niet neerpennen als een betoog waar een hoogleraar een 10 voor zou geven.
Bijvoorbeeld, ik voel me goed als ik alleen ben en toch roept er ergens iets dat ik beter niet te lang alleen kan blijven, dat ik een vriendin MOET hebben. Hetzelfde geld voor opleiding en beroep: iets roept mij dat ik keihard moet werken, elke minuut productief moet zijn, in een analytische positie met veel invloed en rijkdom.
Ik besef me de grondslag van de filosofie, van wat je waarschijnlijk bij elke opleiding aan elke universiteit leert: ik weet dat ik niks weet. Ik besef me dat ik me begeef in onzichtbare patronen, maar dat is ook waar het botst met de hulpverlening. De psycholoog kan wel vragen: is dat zo? Moet je per se dit of dat, kan je er ook anders tegen aan kijken? Ja natuurlijk, maar daar wordt ik nog veel ongelukkiger van.
Bijvoorbeeld, ik kan het idee laten varen om per se heel veel geld te verdienen, want zonder geld kan je ook gelukkig zijn. Maar door er zo anders tegen aan te kijken, heb ik niks om voor te leven. Ieder mens zoekt een doel in zijn leven en voor mij is dat de lat heel hoog leggen. Dan kan de psycholoog zeggen: maar dat is ook weer een denkpatroon waarin je vastgeroest zit, maar dan denk ik: als een hamer faalt een goede hamer te zijn, kan hij ook niet zeggen van hey, ik zit vastgeroest in een denkpatroon, misschien kan ik er ook anders tegen aan kijken en is schroeven draaien ook mooi om voor te leven. Nee, natuurlijk niet! Daar is de hamer niet voor gemaakt.
Er is dus een enorme kloof tussen de theorie zoals besproken in de praktijk van een hulpverlener en de realiteit daarbuiten. Misscien ben je de verkeerde mensen tegen gekomen en zijn niet alle mensen zoals jij denkt, INTJ, zegt de psycholoog. Ja dat zal best mens, maar ik kom ze niet tegen.
Dus dat wordt gewoon niks. Voor ik definitief afscheid nam zei de psycholoog nog dat een psychiater beter voor mij is omdat die ook medicijnen voorschrijft. Mooi niet dat ik pillen ga slikken.
Dit is wie ik ben
Wat wil ik...wat wil ik echt...? Misschien is het...begrip...waardering, bewonderd worden, volgens mij is dat een van mijn diepste verlangens en hetgeen ik in andere mensen zoek. In vrienden of een vriendin. De allerbeste zijn in wat ik het liefste doe, dat wil ik ook en misschien is dat het middel om bewondering te krijgen. De hele dag kunnen doen wat ik het liefste doe, dat wil ik ook. Wat wil ik dan het liefste doen? Dat blijft vaagt. Onderzoeken om informatie te verkrijgen, informatie analyseren en op basis van de analyse de perfecte, onverslaanbare, onovertroffen, geniale strategie bedenken en implementeren, helemaal zelfstandig. Dat is het type werk wat ik wil doen en waar ik goed in ben, zoals zich dat al heeft bewezen in enkele bijbanen. Maar dat type werk kan zo veel invullingen hebben...Oja en onafhankelijkheid, een van mijn grootste waardes. Als ik de specialist ben, kan niemand mij vertellen hoe ik mijn werk moet doen, daar houd ik wel van, om niet de les gelezen te worden, om geen verantwoording te hoeven afstaan, om zelfstandig mijn ding te kunnen doen. Het liefst geen andere mensen nodig hebben. Dat is wie ik ben.
Maar geen idee hoe ik op basis van die zelfkennis de juiste keuzes kan maken of concreet kan maken wat ik precies wil worden en doen met mijn leven. Geen grappen a la ''wordt een kluizenaar en verbouw je eigen groenten dan ben je onafhankelijk'' alsjeblieft dankjewel.
En vervolgens kun je je dan afvragen hoe je dat doel gaat bereiken. Je hebt mensen die uit pure ongelukkigheid zich op hun werk storten en op het vergaren van materiële waarde. Die mensen worden daar niet gelukkig van. Geluk komt ook niet van buiten, althans merendeels niet. Maar er zijn ook mensen die hun baan gewoon geweldig vinden of die ontzettend genieten van bepaalde luxe dingen en mensen die het de moeite waard vinden om daar hard voor te werken. Iedereen is anders.
Je lijkt heel erg op zoek naar wat je zou moeten doen, terwijl je bijna niets moet, en jij ervaart dat nu als een probleem omdat je stuurloos bent en zoekende, maar je kunt andersom ook beseffen dat je toch eigenlijk enorm veel vrijheid hebt en daarvan genieten of het in elk geval accepteren en kijken wat er gebeurt.
En verder, naar een hulpverlener gaan heeft geen zin als jij bij elke stap van de hulp gaat beoordelen of jij wel denkt dat het zin heeft. Je gaat daarheen omdat jij het niet meer weet of je hulp nodig hebt, van iemand die daar zijn vak van heeft gemaakt. Je zal niet altijd alles van tevoren kunnen begrijpen en als je zo in de knoop zit als nu is het volgens mij beter om je eens voor te nemen om maar gewoon eens zoiets uit handen te geven.
Je ziet je eigen blinde vlekken niet, maar dat is inherent aan blinde vlekken, en dat is heel menselijk. En volgens mij heb je door een combinatie van factoren wat grotere en onduidelijkere blinde vlekken dan de meeste mensen. Dat is iets waar je dan aan kunt werken maar niet als je alleen redeneert vanuit je huidige perspectief en je je niet openstelt voor de mogelijkheid dat dat niet altijd toereikend is. En daar lijkt het een beetje op.
Just my two cents, en misschien niet leuk dat mensen zulke dingen tegen je zeggen maar het is goed bedoeld.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
Ik denk dat iedereen voor zichzelf bepaalt hoe de wereld eruit ziet.quote:
[..]
Sowieso gezien niemand weet hoe de wereld ''echt'' in elkaar steekt.
En toch post je je verhaal hier onder het mom van 'steun, hulp en advies'. Je spreekt jezelf daarmee tegen. En ja, de mensen die jij beschrijft (er iets voor terug willen, er zelf beter van worden), die bestaan, hoe rot dat ook is. Er bestaan ook mensen die er willen zijn voor een ander, onvoorwaardelijk. Tussen de regels door gelezen kamp je namelijk met nog twee dingen, mijns inziens: je wil dus geen hulp accepteren én je ziet de mensheid te negatief.quote:
[..]
Liever niet eerlijk gezegd. Ik wil onafhankelijk zijn en hulp accepteren is riskant. Mensen kunnen er wat voor terug willen, of mensen kunnen adviezen geven waar ze alleen zelf beter van worden, of mensen geven goedbedoelde adviezen geven die slecht zijn. Sowieso gezien niemand weet hoe de wereld ''echt'' in elkaar steekt. Bovendien kunnen mij mensen ook nog eens enorm kwetsen en als klap op de vuurpijl doet een psycholoog niet meer dan dit forum: luisteren en daar moet ik nog geld voor betalen ook en ze stuurt me binnen drie kwartier de deur uit en laat me zitten met al mijn vragen. Dan bezoek ik nog liever dit forum en neem ik sommige achterlijke opmerkingen maar voor lief.
I reject reality and substitute my own
Analytisch denken = Pokerquote:Op woensdag 15 juni 2011 23:52 schreef Skylark. het volgende:
Nou kijk, hoe ik het zie: je analyseert echt teveel. Ik snap dat het kut is met je ziekte, maar accepteer dat, accepteer jezelf en maak keuzes waar je achter staat, dat helpt je om tevreden over jezelf te zijn en die tevredenheid uit te stralen, wat je weer een prettig mens in de omgang maakt.
Gratis beginnen met $50 : http://nl.pokerstrategy.com/u5F2LL
Ja, maar het probleem is: investeren in sterke punten is rendabeler dan investeren in zwakke punten en ik heb al zoveel aandacht besteed aan mijn sociale vaardigheden, maar het wordt er kennelijk niet veel beter op.quote:
[..]
Ik denk dat je moet accepteren dat ondanks je een slimme gast bent je ook gebreken hebt. Iedereen heeft zo z'n gebreken en gaat daar met een bepaalde manier mee om. De enige vrijheid die je hebt is kiezen hoe je ermee omgaat, je hebt echter niet bewust voor je eigen gebreken gekozen! Als jij die "illusie" wil negeren, dan kan je ook niet verwachten dat je vooruitgang zal boeken in je leven. En dat past niet bij je instelling van "de lat heel hoog leggen". Je middelen sluiten niet aan met je doel van je leven. Ik denk dat een krachtig middel voor jou positiviteit zou zijn. 1 doel om aan te werken zou zelfs voor iemand die "de lat heel hoog legt" een "eitje" moeten zijn.
Het is geen tegenstelling, maar een paradox: ik wil geen hulp, maar ik heb het wel nodig. Afgezien dat ik mensen negatief beschouw is het nog een veel groter probleem dat ik geen oprechte interesse in andere mensen heb. Ik ben heel erg zelf-centrisch.quote:
[..]
En toch post je je verhaal hier onder het mom van 'steun, hulp en advies'. Je spreekt jezelf daarmee tegen. En ja, de mensen die jij beschrijft (er iets voor terug willen, er zelf beter van worden), die bestaan, hoe rot dat ook is. Er bestaan ook mensen die er willen zijn voor een ander, onvoorwaardelijk. Tussen de regels door gelezen kamp je namelijk met nog twee dingen, mijns inziens: je wil dus geen hulp accepteren én je ziet de mensheid te negatief.
Daar heb je zeker een sterk onderbouwd punt, maar wat ik daar nog tegen heb: verschillende mensen hebben een verschillend karakter en het is sterk de vraag of dat je dat kan of moet veranderen. Bijvoorbeeld, ik heb behoefte aan structuur. Ik wil precies mijn toekomst plannen en mij daar 100% aan wijden, ik houd niet van die vrijheid, ook al zie ik wel degelijk het voordeel van dat perspectief in. Dus liever dan de situatie van een andere kant bekijkjen wil ik de situatie oplossen zoals dat bij mij past: besluiten wat ik precies wil.quote:
[..]
Misschien kun je jezelf als doel stellen om gelukkig te zijn.
En vervolgens kun je je dan afvragen hoe je dat doel gaat bereiken. Je hebt mensen die uit pure ongelukkigheid zich op hun werk storten en op het vergaren van materiële waarde. Die mensen worden daar niet gelukkig van. Geluk komt ook niet van buiten, althans merendeels niet. Maar er zijn ook mensen die hun baan gewoon geweldig vinden of die ontzettend genieten van bepaalde luxe dingen en mensen die het de moeite waard vinden om daar hard voor te werken. Iedereen is anders.
Je lijkt heel erg op zoek naar wat je zou moeten doen, terwijl je bijna niets moet, en jij ervaart dat nu als een probleem omdat je stuurloos bent en zoekende, maar je kunt andersom ook beseffen dat je toch eigenlijk enorm veel vrijheid hebt en daarvan genieten of het in elk geval accepteren en kijken wat er gebeurt.
En verder, naar een hulpverlener gaan heeft geen zin als jij bij elke stap van de hulp gaat beoordelen of jij wel denkt dat het zin heeft. Je gaat daarheen omdat jij het niet meer weet of je hulp nodig hebt, van iemand die daar zijn vak van heeft gemaakt. Je zal niet altijd alles van tevoren kunnen begrijpen en als je zo in de knoop zit als nu is het volgens mij beter om je eens voor te nemen om maar gewoon eens zoiets uit handen te geven.
Je ziet je eigen blinde vlekken niet, maar dat is inherent aan blinde vlekken, en dat is heel menselijk. En volgens mij heb je door een combinatie van factoren wat grotere en onduidelijkere blinde vlekken dan de meeste mensen. Dat is iets waar je dan aan kunt werken maar niet als je alleen redeneert vanuit je huidige perspectief en je je niet openstelt voor de mogelijkheid dat dat niet altijd toereikend is. En daar lijkt het een beetje op.
Just my two cents, en misschien niet leuk dat mensen zulke dingen tegen je zeggen maar het is goed bedoeld.
Dat is onzin. Het rendabelst is investeren in dingen die je wil, die je voldoening brengen en die je geluk schenken.quote:
Ja, maar het probleem is: investeren in sterke punten is rendabeler dan investeren in zwakke punten en ik heb al zoveel aandacht besteed aan mijn sociale vaardigheden, maar het wordt er kennelijk niet veel beter op.
Je bent enorm tegenstrijdig bezig. Zo blijf je jezelf maar vast zetten.
Eerst wil je graag vrienden, steun, een goede band, maar dan wil je vervolgens er niets voor doen want: "mensen maken misbruik van me", "ik kan het toch niet", "ik wil niet veranderen", "de mensen die ken hebben enorme andere interesses", "ik kom bot over" etc. etc.
Dan wil je graag hulp, want je weet dat je het niet alleen kan en dat er eigenlijk wel wat moet veranderen, maar vervolgens kan dat niet want: "niemand weet toch hoe de wereld in elkaar zit", "die psycholoog doet alleen maar praten", "ik moet het toch alleen zelf doen".
Als je in dit patroon blijft hangen, zit je over 10 jaar nog in hetzelfde schuitje.
Het lijkt mij een goed idee om eens te investeren in wat meer zelfbewustzijn en te bekijken welke van je redenaties en analogieen echt kloppen, want ik zie echt bizarre dingen staan in je verhaal.
Dat zie ik toch anders, ik heb namelijk een duidelijke visie.quote:
[..]
Dat is onzin. Het rendabelst is investeren in dingen die je wil, die je voldoening brengen en die je geluk schenken.
Je bent enorm tegenstrijdig bezig. Zo blijf je jezelf maar vast zetten.
Eerst wil je graag vrienden, steun, een goede band, maar dan wil je vervolgens er niets voor doen want: "mensen maken misbruik van me", "ik kan het toch niet", "ik wil niet veranderen", "de mensen die ken hebben enorme andere interesses", "ik kom bot over" etc. etc.
Dan wil je graag hulp, want je weet dat je het niet alleen kan en dat er eigenlijk wel wat moet veranderen, maar vervolgens kan dat niet want: "niemand weet toch hoe de wereld in elkaar zit", "die psycholoog doet alleen maar praten", "ik moet het toch alleen zelf doen".
Als je in dit patroon blijft hangen, zit je over 10 jaar nog in hetzelfde schuitje.
Het lijkt mij een goed idee om eens te investeren in wat meer zelfbewustzijn en te bekijken welke van je redenaties en analogieen echt kloppen, want ik zie echt bizarre dingen staan in je verhaal.
Dingen die ik wil, die mij voldoening brengen en geluk schenken zijn kennis, werken, geld, macht, status, gezondheid, trainen, winnen, eten en drinken, slapen, film, games, muziek luisteren al dan niet buiten de deur en onafhankelijkheid. Zo simpel is dat.
Ik ben ongelukkig omdat ik niet de kennis kan vergaren die ik wil vergaren om het werk te verrichten dat ik wil verrichten, geen geld, macht of status heb, niet gezond ben, slecht slaap, niet kan eten of drinken wat ik wil, slecht train door ziekte, door slechte training niet kan winnen en te weinig tijd en geld heb voor film, games of muziek luisteren al dan niet buiten de deur en niet onafhankelijk ben omdat ik daar te weinig geld en macht voor heb. Zo simpel is dat ook.
Bovendien wil ik bewonderd worden door andere mensen. Zo simpel is dat eveneens.
Zo heb ik heldere eindstrepen hindernissen geformuleerd. Daaruit volgt dat investeren in mijn sterke punten wel degelijk het rendabelst zijn. Immers, als ik mijn analytische vaardigheden ontwikkel, zal ik de kennis vergaren om...
...ten eerste het werk te doen wat ik wil doen en daarbij het geld, de macht, de status en de onafhankelijkheid te verkrijgen. Dan ben ik voldaan en gelukkig.
...ten tweede het perfecte trainingspatroon, voedingspatroon en herstelpatroon te ontwikkelen met als gevolg dat mijn spiermassa stijgt en mijn vetpercentage daalt tot een niveau waarop ik boven andere mensen sta. Op basis van deze lichamelijke ontwikkeling zal ik wedstrijden winnen en voldoen aan het ideale lichaamsbeeld dat in de media wordt gerepresenteerd. Dan ben ik voldaan en gelukkig.
Bovendien kan ik rekenen op de bewondering van mensen als geld, macht, status en onafhankelijkheid verkrijg en als ik wedstrijden win en voldoe aan het ideale lichaamsbeeld dat in de media wordt gerepresenteerd. Dan ben ik voldaan en gelukkig.
Ik wil geen andere mensen nodig hebben om voldaan en gelukkig te worden, maar besef me dat ik wel degelijk andere mensen nodig heb om voldaan en gelukkig te worden. Immers, zonder ouders, familie, vrienden of een vriendin is het onwaarschijnlijker dat ik werk krijg dat ik wil verrichten en daarmee de macht, de rijkdom, de status en de onafhankelijkheid te verdienen die mij voldaan en gelukkig maken. Tevens is het zonder ouders, familie, vrienden of een vriendin onwaarschijnlijker dat ik wedstrijden win of voldoe aan het ideale lichaamsbeeld zoals in de media gerepresenteerd middels het perfecte eetpatroon, trainingspatroon, herstelpatroon, ten einde voldaan en gelukkig te worden.
Dus zijn mensen voor mij wel een middel, maar niet een doel. Dat is geen tegenstrijdigheid. Ik wil wel hulp in de vorm van een middel dat mij in staat stelt mijn doelen te bereiken, maar ik wil geen hulp dat mijn doel niet dient. Bijvoorbeeld, ik wil wel dat mensen mij valide informatie geven met betrekking tot het ideale voedingspatroon, maar ik wil geen ongefundeerde informatie. Ik wil wel dat een psycholoog mijn psychische pijn verlicht dat veroorzaakt wordt door gezondheidsproblemen en falen om mijn doelen te bereiken, maar niet dat een psycholoog mij vraagt hoe om de situatie van een andere kant te bekijken of te zeggen hoe ik mij voel, want dat verlicht mijn pijn niet. Dat is dus ook niet tegenstrijdig.
Bovendien is het een misverstand dat ik niets wil doen om relaties te ontwikkelen. Ik heb daarentegen aangegeven dat ik wel wat wil doen om relaties te ontwikkelen maar faal en dus machteloos ben.
Ik voorspel dat ik met dit bericht een reactie uitlok in de richting van ''zoek andere wegen om voldaan en gelukkig te worden''. Een hamer zal echter niet zonder wrok sterven als hij zijn leven besteedt aan het draaien van schroeven.
P.S. Eerlijk is eerlijk: ik wou dat ik dit niet allemaal wou en dat is wel tegenstrijdig.
[ Bericht 0% gewijzigd door INTJ op 17-06-2011 16:09:47 ]
Soms wordt je negatieve toekomstbeeld een soort van selffulfilling prophecy.
Dat is eigenlijk alles wat ik erover te zeggen heb.
Dat is eigenlijk alles wat ik erover te zeggen heb.
[b] Unstable. Volatile. Dangerous. [/b]
YES! The rhythm, the rebel.
YES! The rhythm, the rebel.
Begrijp je dan niet dat dit precies de houding is waardoor mensen je niet waarderen, misbruik van je maken en je niet gelukkig bent? Wat zou je zelf doen als iemand met bovenstaande attitude jou zou aanspreken? Juist, zo iemand komt bot (en arrogant) over. Face it kid: iemand van 23 is nog een heel jong broekie. Kijk eens naar iemand van 12. Zie je niet dat jij enorm veel meer levenservaring hebt? Denk je dan eens in hoe iemand van 50 naar jou kijkt. precies zo! Je hebt dus nog heel veel te leren. Op sociaal vlak, maar ook gewoon qua levenservaring. Geniale plannen worden elke dag bedacht, de uitvoering is juist vaak het lastigst. Als jij goed werk aflevert is je baas tevreden met je en zal je promotie maken. Zolang je dat niet doet maar blijft klagen dat je eigenlijk beter verdient ben je gewoon niet slim bezig (want dan ga je niet hogerop komen). Dus kiezen of ontslag nemen, of niet klagen maar presteren.quote:
Ik weet dat ik een veel genialere communicatiestrategie heb dan mijn leidinggevende, maar die maakt wel de dienst uit, dat untermensch is wel degene die mij de les gaat lezen en ik heb maar ja te knikken wat hij/zij betaalt mijn salaris. Ik vreet me zo echt op.
Kortom je stelt jezelf enorm veel onmogelijke eisen om gelukkig te worden. Je geeft aan dat je leven in puin is; dan lijkt het me duidelijk dat je daar iets aan wil doen. Oplossing: geluk zoeken in realistische doelen stellen in plaats van onrealistische doelen die je alleen maar ongelukkig maken. Alles wat je een negatief gevoel geeft gaat je sowieso niet verder helpen in je leven.quote:
...ten eerste het werk te doen wat ik wil doen en daarbij het geld, de macht, de status en de onafhankelijkheid te verkrijgen. Dan ben ik voldaan en gelukkig.
...ten tweede het perfecte trainingspatroon, voedingspatroon en herstelpatroon te ontwikkelen met als gevolg dat mijn spiermassa stijgt en mijn vetpercentage daalt tot een niveau waarop ik boven andere mensen sta. Op basis van deze lichamelijke ontwikkeling zal ik wedstrijden winnen en voldoen aan het ideale lichaamsbeeld dat in de media wordt gerepresenteerd. Dan ben ik voldaan en gelukkig.
Dan ben je behoorlijk egoistisch bezig, maar dat mag op zich natuurlijk. Zo zijn meer mensen. Besef alleen dat je zonder die mensen in je omgeving nooit ergens zal komen. Je moet inderdaad niet als hamer schroeven gaan draaien maar zoeken hoe je het best de spijker op zijn kop kan tikken. Dus wederom; presteren in plaats van klagen. Wat kan je doen om je doelen te bereiken (niet: welke rationeel-verantwoorde-excuusjes-die-eigenlijk-ontwijkgedrag-zijn kan ik bedenken?)quote:
Dus zijn mensen voor mij wel een middel, maar niet een doel. Dat is geen tegenstrijdigheid. Ik wil wel hulp in de vorm van een middel dat mij in staat stelt mijn doelen te bereiken, maar ik wil geen hulp dat mijn doel niet dient.
Een hamer zal echter niet zonder wrok sterven als hij zijn leven besteedt aan het draaien van schroeven.
Denk maar niet dat Bill Gates 20 jaar zich heeft zitten verbijten aan hoe geniaal hij was zonder dat de wereld hem accepteerde. De man stak zijn handen uit de mouwen en ging aan 't werk.
Affiliate link spamquote:
[..]
Analytisch denken = Poker
Gratis beginnen met $50 : http://nl.pokerstrategy.com/u5F2LL
Ja nee
Om de een of andere reden doen al jouw verhalen, kijk op de wereld/'t leven, tegenspraak en smoezen me denken aan iemand met autisme.
oh en dit:
Wat is dat toch met mensen die verwachten dat iemand anders hun gezeik oplost!? Tuurlijk moet je het zelf doen. Dat het allemaal niet lukte met een psycholoog komt door jou zelf. omdat je niks wil accepteren van anderen. geen kritiek, geen advies. terwijl dat juist de dingen zijn die je in je op moet nemen en wat mee moet doen.quote:
[..]
Dat is zo ongeveer wat mijn psycholoog ook zei. Hoe dan vroeg ik. Door het te doen en te ervaren is het antwoord. Een psycholoog kan dat dus niet voor mij doen en daarmij kwam ik tot de conclusie dat ik er toch alleen voorsta. En dan doe ik mijn best, dat doe ik al heel lang, eigenlijk altijd al, maar toch mislukt het op dat vlak steeds. Dan kun je je afvragen of ik het wel in me heb. Immers, studievaardigheden kun je ook trainen, maar niet iedereen heeft de intelligentie om naar de universiteit te gaan. Misschien heb ik de sociale intelligentie gewoon niet en moet ik niet in de illusie verkeren dat alles maakbaar is.
oh en dit:
quote:
Je geeft zelf al aan waar het precies foutgegaan is, je bent een studie gaan doen waarbij sociale en communicatieve vaardigheden superbelangrijk zijn, maar dat is niet waar je passie ligt aangezien je veel introverter bent.
Mijn advies zou zijn: gooi het om, ga geld lenen bij DUO en ga een opleiding doen die wel bij je past (wiskunde/informatica/natuurkunde), daar lopen veel meer mensen als jij rond, voel je je wellicht meer thuis en vind je ook een baan waar allemaal mensen met dezelfde eigenschappen als jij werken (introverter, geen feestbeest, enz.). Daar voel je je veel meer thuis en ben je veel gelukkiger.
Ik studeer zelf Natuurkunde aan de TU/e, ben precies het tegenovergestelde van jou, maar ik ben me er wel bewust van dat hier tientallen mensen rondlopen die precies zo in het leven staan als jij! Een nieuwe studie beginnen betekent inderdaad dat je je bij DUO flink in de schulden gaat steken, maar dat is wel een lening die redelijk flexibel afgelost kan worden (afhankelijk van je salaris). Als je er dan nog een baantje bij zoekt voor 10 uur in de week kom je al een heel eind. Je bent 23, dat is echt nog niet te laat om opnieuw te beginnen! Sterkte!
You're dead to me!
I'm eating all your sandwiches,
Dead people don't need them...
I'm eating all your sandwiches,
Dead people don't need them...
je beschouwt jezelf als superieur en anderen als untermench. tsja. dan moet je niet vreemd opkijken als anderen niks met je te maken willen hebben. wat dacht je nou? dat die anderen die houding van je niet meekrijgen?
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Het is wel goed bedoeld, als ik de verhalen van deze jongen lees dan acht ik de kans vrij groot dat hij de potentie heeft om een winnende pokerspeler te zijn!quote:
|
|
