R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...quote:Op zondag 19 juni 2011 16:25 schreef GSbrder het volgende:
Dat komt wel goed, ik denk dat je gewoon een keer tegen een stel leuke mensen aan moet lopen en wat geluk moet hebben, dan kom je vast en zeker op de plek waar je jezelf gelukkig voelt
Ik heb met je te doen, hoor (de ziekte van Crohn is een bijzonder nare ziekte), maar je werkt jezelf tegen. Kijk maar: je houdt vast aan nare herinneringen. Je besluit dat professionele hulpverleners niet werkelijk om je geven en je zou willen dat iemand je aan de hand zou meevoeren. Zo'n mentor dient zich niet zomaar aan; tot die tijd ben je echt het beste af bij een gediplomeerd psycholoog.quote:
Weet je hoe ik verhuisd ben? Met alleen een matras en een plastic tas vol kleding in een vuilniszak 's avondsrond 22.30 toen ik de deur uitgeschopt ben en iedereen me op straat na stond te kijken terwijl ik met mijn matras aan het zeulen was. Weet je hoe mijn Sinterklaas is geweest? Twee schreeuwende ouders die mij de schuld geven van hun ruzie.
Maar hey joh, ik moet me gewoon niet aanstellen. Emoties zijn voor mietjes en de oplossing is simpel: gewoon een verhuiswagen bestellen 's avonds om 11 uur, of je nodigt gewoon een huur Sinterklaas uitm zit je niet alleen met de feestdagen. Simpel toch?
Rot toch op.
Oja je kunt ook gewoon met een psycholoog praten over die onverwerkte emoties. Nee je moet niet verwachten dat die je problemen gaat oplossen. Het is volstrekt normaal dat je geld betaalt voor iemand die geen fuck om je geeft en je na drie kwartier de deur uit schopt ongeacht wat je net allemaal voor vreselijke dingen hebt besproken. Maar stel je niet zo aan INTJ, dan zoek je maar gewoon een andere.
Echt...godverdomme zeg. Nee wat ik nodig heb is iemand die mij heel even aan de hand meeneemt door het leven tot ik weer zonder zijwieltjes kan fietsen. Een mentor, een grote broer, een voorbeeld. Iemand die ''daar'' is geweest en het nu gemaakt heeft.
The crowning attainment of historical study is a historical sense - an intuitive understanding of how things do not happen. - Lewis Namier
En dan vervolgens op je 16e in de haven kan werken en op je 19e een of andere oppervlakkige truus te hebben bezwangerd, waardoor je hele jeugd definitief verpest is?quote:
[..]
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...
Nee hoor jongen, je hebt geluk dat je man bent, jij kan op je 35e als single kiezen uit de meest gewillige single-dames die geen man meer uit te kiezen hebben met ratelende biologische klokjes.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Grootste probleem is hier obviously het denkpatroon. Het is ongelovelijk hoeveel invloed dat heeft op het gedrag. Kijk maar eens:
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Kerel, ik heb je OP gelezen en ik denk dat je gas terug moet nemen en intensieve psychische hulp nodig hebt.
Je stelt veel te hoge eisen aan jezelf en als je die niet kan waarmaken, roep je dat je faalt. En waarom stel je je die eisen? Volgens mij denk je gelukkig te kunnen worden als je een superstrak lijf hebt en een topbaan waarmee je bakken met geld verdient. Maar ben je gelukkig als je een patserig arrogant mannetje wordt die het helemaal 'gemaakt' heeft in het leven? Als je denkt dat vrouwen voor zo'n iemand in de rij staan, ben je behoorlijk naïef. Misschien dat je daarmee types scoort die je ook ziet in Take Me Out of Dames In De Dop, maar de meeste vrouwen gaan voor iemand met zelfrespect die leuk in de omgang is. Als ze een relatie willen, zoeken ze iemand op waarvan ze denken dat ze een leuke tijd met die jongen kunnen hebben. En natuurlijk trekt een goeduitziende gozer die het helemaal gemaakt heeft wel hun aandacht. Maar als ze erachter komen dat hij een arrogante blaaskaak is zonder respect voor zichzelf en anderen, lopen ze snel weer weg.
Je laat al weten dat je behoefte hebt aan affectie, aan aandacht, acceptatie en respect. Dat bereik je op deze manier nooit.
Ik denk dat een gewone psycholoog waar je 1x in de zoveel tijd een uurtje mee praat, idd niks gaat helpen. Ik denk dat je persoonlijkheidsproblemen hebt en dat je daarvoor hulp moet gaat zoeken die intensiever is en erop gericht dat je dingen anders leert aan te pakken.
En wat je leeftijd betreft. Je hebt je leven nog voor je. En je leert ervan te gaan genieten als je jezelf gaat waarderen. Staar je niet blind op de dingen die allemaal mis gegaan zijn in het verleden, want het leven verloopt voor iedereen anders dan ze in eerste instantie hadden gewild. Iedereen maakt fouten en iedereen kan daarvan leren.
Ook al zie je het nu niet, er zijn vast dingen die ook jouw leven de moeite waard maken. Als je je beter gaat voelen, ben je ook beter in de omgang met andere mensen en kom je vanzelf mensen tegen die je wel waarderen. Dat is veel belangrijker dan een strak lijf en een baan op niveau.
En nog één ding. Als je ouders met de rest van de familie hebben gebroken, betekent het niet dat jij dat ook moet doen.
Je stelt veel te hoge eisen aan jezelf en als je die niet kan waarmaken, roep je dat je faalt. En waarom stel je je die eisen? Volgens mij denk je gelukkig te kunnen worden als je een superstrak lijf hebt en een topbaan waarmee je bakken met geld verdient. Maar ben je gelukkig als je een patserig arrogant mannetje wordt die het helemaal 'gemaakt' heeft in het leven? Als je denkt dat vrouwen voor zo'n iemand in de rij staan, ben je behoorlijk naïef. Misschien dat je daarmee types scoort die je ook ziet in Take Me Out of Dames In De Dop, maar de meeste vrouwen gaan voor iemand met zelfrespect die leuk in de omgang is. Als ze een relatie willen, zoeken ze iemand op waarvan ze denken dat ze een leuke tijd met die jongen kunnen hebben. En natuurlijk trekt een goeduitziende gozer die het helemaal gemaakt heeft wel hun aandacht. Maar als ze erachter komen dat hij een arrogante blaaskaak is zonder respect voor zichzelf en anderen, lopen ze snel weer weg.
Je laat al weten dat je behoefte hebt aan affectie, aan aandacht, acceptatie en respect. Dat bereik je op deze manier nooit.
Ik denk dat een gewone psycholoog waar je 1x in de zoveel tijd een uurtje mee praat, idd niks gaat helpen. Ik denk dat je persoonlijkheidsproblemen hebt en dat je daarvoor hulp moet gaat zoeken die intensiever is en erop gericht dat je dingen anders leert aan te pakken.
En wat je leeftijd betreft. Je hebt je leven nog voor je. En je leert ervan te gaan genieten als je jezelf gaat waarderen. Staar je niet blind op de dingen die allemaal mis gegaan zijn in het verleden, want het leven verloopt voor iedereen anders dan ze in eerste instantie hadden gewild. Iedereen maakt fouten en iedereen kan daarvan leren.
Ook al zie je het nu niet, er zijn vast dingen die ook jouw leven de moeite waard maken. Als je je beter gaat voelen, ben je ook beter in de omgang met andere mensen en kom je vanzelf mensen tegen die je wel waarderen. Dat is veel belangrijker dan een strak lijf en een baan op niveau.
En nog één ding. Als je ouders met de rest van de familie hebben gebroken, betekent het niet dat jij dat ook moet doen.
Ik bied je op een presenteerblaadje aan dat mensen dat wel degelijk merken. Ik durf er zelfs een wedje om te leggen. Dat heeft niks te maken met zesde-zintuig-voedoe, dat heet non-verbale communicatie. Die heb jij ook en die kun je niet volledig sturen. Of je bent een topacteur, maar eerlijk gezegd heb ik niet de indruk van jou dat je typisch acteur bent. Maar daar kan ik uiteraard naast zitten.quote:
En ik denk niet dat mensen mijn arrogante houding merken. Ik kies namelijk zelf hoe ik mij aan anderen presenteer en ik geloof niet in zesde-zintuig-voedoe.
Mijn interpretatie van wat ik hier lees, is dat jij veel vergelijkt. Mijn vraag is wat je hieruit haalt. Wat levert het je op om met anderen te vergelijken? Geeft het je bijvoorbeeld een beter zelfbeeld om overal een competitie van te maken?quote:
Ik sta boven anderen, want ik heb meer kennis van wetenschappen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik heb meer discipline met betrekking tot studeren, werken, eten, bewegen en slapen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik leef alleen en zij niet.
Maar mijn arrogantie is niet op zijn plaats, want ik heb geen hogere cijfers dan anderen, niet meer geld dan anderen, niet minder vet dan anderen en niet meer spier dan anderen. Dat maakt mij onzeker. Toch ben ik in de veronderstelling dat ik, dankzij de eigenschappen die mij boven anderen plaatsen, in het het lichaam van Arnold Schwarzenegger meer spiermassa heb dan hij van durft te dromen en dat ik in het lichaam van Mark Rutte de staatsschuld lager maak dan hij van durft te dromen. Daarom voel ik mij tekortgedaan. Ik ben een gevangene van mijn lichaam.
Als anderen mensen met meer discipline zouden studeren, werken, eten, trainen en slapen zouden ze zoveel moois bereiken. Maar ze gooien er met de pet naar. Ik zoie het dagelijks in de sportschool. Gasten die maar wat aanrommelen en zuipen en snuiven en doen en toch nog een mooi lichaam kweken. Kan je nagaan wat ze zouden bereiken als ze zouden zijn zoals ik. Maar ze verprutsen hun talent. Daarom kijk ik op ze neer. Ze krijgen de beste kaarten en doen er niks mee en bereiken van alles. Ik probeer het beste van mijn slechte kaarten te maken en ik bereik niks. Haat is het gevolg. Pure haat.
Maar nergens heb ik gezegd dat ik met de vinger naar anderen wijs. Ik kijk wel naar anderen, maar geef ze niet de schuld. Ik zeg bijvoorbeeld dat ik niet overeenkom met andere mensen en dat ze mij niet begrijpen. Misschien interpreteer jij dat als de schuld op anderen schuiven, maar ik zie het als een voorbeeld van hoe ik zelf niet in staat ben om mij aan te passen aan de rest van de wereld.
Wat zou er gebeuren als je andere mensen gewoon zou zien als mensen, zonder er een label als "beter dan ik" of "minder goed dan ik"? Wat zou er gebeuren als je het oordelen iets achterwege zou laten? Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor activiteiten, banen, studies, etc. In plaats daarvan zou je eens kunnen proberen alles objectief (en eventueel subjectief zonder oordeel) te beschrijven. Dus niet: "ik ben socialer dan mijn baas", maar "mijn baas heeft geen opleiding communicatie afgerond" of "mijn baas kan goed omgaan met alle collega's"
Eerlijk gezegd denk ik dat dat pas gebeurt wanneer je openstaat voor anderen. Je kunt nog zo beweren dat je zelf je presentatie bepaalt, maar zoals ik hierboven al schreef: mensen leiden uit je non-verbale communicatie wel af dat je een oordeel over wie dan ook hebt. Dat schrikt mensen echt af.quote:I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan
Daar komt bij dat er overduidelijk een paradox in je denken zit: je wilt affectie, maar met je gedrag ("ik voel me beter dan...") stoot je mensen af. Vervolgens wordt het een self-fulfilling prophecy, omdat mensen inderdáád niet naar je toe komen en jij denkt: "zie je wel, ik krijg nooit affectie".
Het belangrijkste voor jou is dat je leert weer controle te nemen over zulk soort dingen. Indirect probeer je dat, door te streven naar een goed betalende baan, naar een strak lichaam, door je te bedenken dat jij een strak eetregime hebt. Helaas is dat schijncontrole, waar je de echte controle laat liggen. Het is te vergelijken met een eetstoornis, qua denkwijze. De echte controle zit 'm in het feit dat jij kunt leren dat ook jij de moeite waard bent, maar pas als je ervoor openstaat. Zoals een paar posts hierboven (over NLP en die 3 scenario's) werd aangegeven: met je denken of op z'n minst het doen (want denken en doen zullen zeker in het begin niet altijd overeenkomen) kun je best dingen sturen. Door te oefenen kun je leren andere kanten van mensen te zien dan de vergelijkende kant. Door complimenten te gaan tellen (en opschrijven) kun je leren dat mensen jou wel degelijk complimenten kunnen/zullen geven.
Zelfde geldt voor die baan: wil jij een baan waarin jij je ei kwijt kunt, dan kun je zorgen voor een goede opleiding. Je echte bevlogenheid zal mensen aantrekken, veel meer dan je eigendunk.
Echter, is rijk worden je hoofddoel, val je al snel door de mand. De bevlogenheid is er dan gewoon niet, om de simpele reden dat rijk worden extrinsieke motivatie om te werken is, terwijl bevlogenheid intrinsieke motivatie is. Dat heeft gevolgen voor prestaties, maar daarmee zal ik je niet vervelen.
Hoewel je hier op het forum (en op diverse andere websites) voldoende tips zult kunnen vinden om hiermee aan de slag te gaan, biedt een psycholoog in zoverre meerwaarde dat hij of zij op jou kan toespitsen. Verder is hij (voor het gemak, lees: hij/zij) gespecialiseerd in dergelijke problemen. Het zeggen dat een psycholoog jou snel de deur uitschopt voor veel geld, tja, dát zou een vorm van extrinsieke motivatie zijn. Echter, ik hoop voor je dat jij een psycholoog tegenkomt die het uit liefde voor het vak en zijn cliënten doet. Precies dát wat jij zelf zegt over je baan, daar beticht jij een psycholoog ook van. Ze zullen er zijn, absoluut. Maar de meeste psychologen hebben wel degelijk een plekje in hun hart voor wat hun cliënten bezighoudt. Zij hebben ook moeten leren om het af te sluiten, anders blijven ze thuis doormalen. Het betekent echt niet dat ze er ook niet voor 100% voor jou zijn op het moment dat je daar binnen zit.
Zoek je echter een moeder-/vaderfiguur zul je die inderdaad niet vinden in een psycholoog. Dat is ook niet hun functie. Ze kunnen een stukje met je meelopen op je levensweg, ze kunnen je een stukje begeleiden in het op de rit zetten van je leven, maar het zijn geen ouders of wat ook. Een vervanging voor je eigen ouders vinden is niet zo gemakkelijk. Het is ook de vraag of je dat moet willen. Waarschijnlijk is dat voor jou altijd een pijnlijke plek en kun je een klein stukje van het gemis opvullen met liefde van anderen. Echter: moeder- en vaderliefde zul je alleen kunnen krijgen van een vader of moeder.
Hoewel ik het ook logisch vind, denk ik dat het bij jou stukken dieper zit dan wat je hier op het forum etaleert. Ik zie stukken pijn, ik zie stukken verdriet, ik zie stukken boosheid, maar je kunt er niet veel mee. En dat heb je waarschijnlijk wel nodig om verder te kunnen. Niet om jouw ziekte van Crohn hieraan te linken, maar opgekropte emotie zorgen voor een bepaalde vorm van stress, die gezondheid bijzonder negatief kan beïnvloeden en die zelfs ziek kan maken.
Misschien is de inhoud van dit bericht niet zo leuk voor je, maar realiseer je dat het wel geschreven is met de bedoeling om jou een stukje verder te helpen. Verwerp het, neem het in je op, doe er wel of niets mee: het is voor jou.
Toegeven, je weet het leuk te brengen, maar dan zijn de batterijen van mijn staafmixer op en zijn vrouwen onaantrekkelijk.quote:
[..]
En dan vervolgens op je 16e in de haven kan werken en op je 19e een of andere oppervlakkige truus te hebben bezwangerd, waardoor je hele jeugd definitief verpest is?
Nee hoor jongen, je hebt geluk dat je man bent, jij kan op je 35e als single kiezen uit de meest gewillige single-dames die geen man meer uit te kiezen hebben met ratelende biologische klokjes.
Bedankt, maar het scenario is als volgt.quote:
Grootste probleem is hier obviously het denkpatroon. Het is ongelovelijk hoeveel invloed dat heeft op het gedrag. Kijk maar eens:
Situatie A:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat niet naar de vereniging.
5. Er verandert niets.
Situatie B:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: misschien kan ik daar heen
3. Je krijgt een gevoel van spanning bij het gaan naar een vereniging
4. Je twijfelt of je moet gaan naar de vereniging.
5. Resultaat is onzeker.
Situatie C:
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Er verandert daadwerkelijk iets.
Op stap 2 heb je veel invloed. Je zou je analytische vermogen eens kunnen aanspraken om de feiten en gedachtes uit elkaar te trekken. Vervolgens kun je jezelf trainen in het krijgen van de juiste gedachte die tot het gewenste resultaat zal leiden. Verwacht alleen niet direct resultaat, want denkbeelden zijn vaak ook een automatisme. Soms gaat het zo onbewust of snel dat je stap 2 niet eens meer merkt en dus alleen op stap 3 komt. Lees de situaties eens zonder stap 2 te lezen.
Wat enorm mooi is is dat wanneer je stap 2 verandert, stap 3 en 4 dus mee zullen veranderen. Dan krijg je dus echt te maken met een andere realiteit.
NLP coaching is een goede manier om dit te trainen imo. Het kan ook op eigen kracht, maar waarschijnlijk gaat het sneller met behulp van een coach.
Verleden tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat toch naar de vereniging.
5. Maar er verandert niets.
Tegenwoordige tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Maar er verandert niets.
Ik heb gisteravond nog een sociale gelegenheid bezocht, nota bene op uitnodiging van anderen. Aanvankelijk wilde ik niet gaan: ik zou liever een film kijken, gamen, een sollicitatiebrief schrijven of gewoon gaan slapen. Het wordt toch nooit wat. Ik realiseerde me dat het een gedachtepatroon is dat doorbroken moet worden, want gisteravond zou zomaar eens het tegendeel kunnen bewijzen, ook al zijn vele avonden daarin niet geslaagd. Met goede moed stap ik op de fiets, kom daar binnen, zeg iedereen gedag en probeer een gesprek aan te knopen maar...iedereen laat mij gewoon links liggen. Ik wilde meteen naar huis gaan, maar bedacht me dat er toch nog leuke dingen te doen waren op die avond en ik besloot me daar op te richten en van te genieten. Toch heb ik geen aansluiting kunnen vinden bij anderen.
Dus ik kom thuis, ik vind het zonde van mijn avond omdat ik net zo goed lekker op tijd had kunnen slapen of film kijken etc...Maar besef me dat ik toch een leuke avond heb gehad ondanks anderen, niet dankzij anderen. Zo gaat dat de laatste tijd heel vaak. Ik ga vol goede moed ergens heen, maar val keihard op me bek. Ik word dus gestraft voor mijn positieve instelling. Dat terwijl ik het net zo goed naar mijn zin had gehad als ik gewoon alleen uit was geweest en dan had ik niet de negatieve sociale ervaring gehad.
Gevolg, voortaan draai ik het om: ik ga lekker alleen uit eten, of alleen naar de bioscoop, of alleen zwemmen, of alleen bowlen, dan heb ik het goed naar mijn zin en als anderen mensen mij willen leren kennen doen ze maar hun best voor mij. Zo niet, ook prima, heb ik toch een leuke avond gehad. Maar niet meer andersom, niet meer dat ik eerst mijn best moet doen om anderen te leren kennen in de hoop dat ze mij accepteren en als me dat niet lukt me maar richten op de leuke activiteit op de avond, daar word ik doodongelukkig van het is ook nog eens verschrikkelijk vernederend om zo aan de kant gezet te worden.
Ik heb dus het idee dat het niet dankzij mijn instelling is dat beloftes zichzelf waarmaken, maar ondanks mijn instelling.
Ik vergelijk mezelf met anderen, omdat de wereld een spiegel is. Je leert jezelf kennen door in de spiegel te kijken. Een statement in een vacuum zoals ''ik hef 70 kilo'' zegt mij niks. Het zegt mij niet of het voor mensen mogelijk is om meer te heffen, of ik meer kan, of het op basis van dat gegeven nodig is mijn strategie aan te passen enzovoorts. Maar als ik mezelf ga vergelijken met een topsporter en denk ''ik hef vijf kilo minder dan een topsporter, dan weet ik dat ik tevreden kan zijn met mijn strategie en resultaat. Maar als ik denk: ''ik hef 50 kilo minder dan mijn aan alcohol verslaafde obese buurman van 1 meter 65'', dan weet ik dat mijn strategie niet deugt en aangepast moet worden, dan weet ik dat ik mogelijk een medisch probleem heb, of slechte genen etc...quote:
[..]
Mijn interpretatie van wat ik hier lees, is dat jij veel vergelijkt. Mijn vraag is wat je hieruit haalt. Wat levert het je op om met anderen te vergelijken? Geeft het je bijvoorbeeld een beter zelfbeeld om overal een competitie van te maken?
Wat zou er gebeuren als je andere mensen gewoon zou zien als mensen, zonder er een label als "beter dan ik" of "minder goed dan ik"? Wat zou er gebeuren als je het oordelen iets achterwege zou laten? Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor activiteiten, banen, studies, etc. In plaats daarvan zou je eens kunnen proberen alles objectief (en eventueel subjectief zonder oordeel) te beschrijven. Dus niet: "ik ben socialer dan mijn baas", maar "mijn baas heeft geen opleiding communicatie afgerond" of "mijn baas kan goed omgaan met alle collega's"
[..]
Eerlijk gezegd denk ik dat dat pas gebeurt wanneer je openstaat voor anderen. Je kunt nog zo beweren dat je zelf je presentatie bepaalt, maar zoals ik hierboven al schreef: mensen leiden uit je non-verbale communicatie wel af dat je een oordeel over wie dan ook hebt. Dat schrikt mensen echt af.
Daar komt bij dat er overduidelijk een paradox in je denken zit: je wilt affectie, maar met je gedrag ("ik voel me beter dan...") stoot je mensen af. Vervolgens wordt het een self-fulfilling prophecy, omdat mensen inderdáád niet naar je toe komen en jij denkt: "zie je wel, ik krijg nooit affectie".
Het belangrijkste voor jou is dat je leert weer controle te nemen over zulk soort dingen. Indirect probeer je dat, door te streven naar een goed betalende baan, naar een strak lichaam, door je te bedenken dat jij een strak eetregime hebt. Helaas is dat schijncontrole, waar je de echte controle laat liggen. Het is te vergelijken met een eetstoornis, qua denkwijze. De echte controle zit 'm in het feit dat jij kunt leren dat ook jij de moeite waard bent, maar pas als je ervoor openstaat. Zoals een paar posts hierboven (over NLP en die 3 scenario's) werd aangegeven: met je denken of op z'n minst het doen (want denken en doen zullen zeker in het begin niet altijd overeenkomen) kun je best dingen sturen. Door te oefenen kun je leren andere kanten van mensen te zien dan de vergelijkende kant. Door complimenten te gaan tellen (en opschrijven) kun je leren dat mensen jou wel degelijk complimenten kunnen/zullen geven.
Zelfde geldt voor die baan: wil jij een baan waarin jij je ei kwijt kunt, dan kun je zorgen voor een goede opleiding. Je echte bevlogenheid zal mensen aantrekken, veel meer dan je eigendunk.
Echter, is rijk worden je hoofddoel, val je al snel door de mand. De bevlogenheid is er dan gewoon niet, om de simpele reden dat rijk worden extrinsieke motivatie om te werken is, terwijl bevlogenheid intrinsieke motivatie is. Dat heeft gevolgen voor prestaties, maar daarmee zal ik je niet vervelen.
Hoewel je hier op het forum (en op diverse andere websites) voldoende tips zult kunnen vinden om hiermee aan de slag te gaan, biedt een psycholoog in zoverre meerwaarde dat hij of zij op jou kan toespitsen. Verder is hij (voor het gemak, lees: hij/zij) gespecialiseerd in dergelijke problemen. Het zeggen dat een psycholoog jou snel de deur uitschopt voor veel geld, tja, dát zou een vorm van extrinsieke motivatie zijn. Echter, ik hoop voor je dat jij een psycholoog tegenkomt die het uit liefde voor het vak en zijn cliënten doet. Precies dát wat jij zelf zegt over je baan, daar beticht jij een psycholoog ook van. Ze zullen er zijn, absoluut. Maar de meeste psychologen hebben wel degelijk een plekje in hun hart voor wat hun cliënten bezighoudt. Zij hebben ook moeten leren om het af te sluiten, anders blijven ze thuis doormalen. Het betekent echt niet dat ze er ook niet voor 100% voor jou zijn op het moment dat je daar binnen zit.
Zoek je echter een moeder-/vaderfiguur zul je die inderdaad niet vinden in een psycholoog. Dat is ook niet hun functie. Ze kunnen een stukje met je meelopen op je levensweg, ze kunnen je een stukje begeleiden in het op de rit zetten van je leven, maar het zijn geen ouders of wat ook. Een vervanging voor je eigen ouders vinden is niet zo gemakkelijk. Het is ook de vraag of je dat moet willen. Waarschijnlijk is dat voor jou altijd een pijnlijke plek en kun je een klein stukje van het gemis opvullen met liefde van anderen. Echter: moeder- en vaderliefde zul je alleen kunnen krijgen van een vader of moeder.
Hoewel ik het ook logisch vind, denk ik dat het bij jou stukken dieper zit dan wat je hier op het forum etaleert. Ik zie stukken pijn, ik zie stukken verdriet, ik zie stukken boosheid, maar je kunt er niet veel mee. En dat heb je waarschijnlijk wel nodig om verder te kunnen. Niet om jouw ziekte van Crohn hieraan te linken, maar opgekropte emotie zorgen voor een bepaalde vorm van stress, die gezondheid bijzonder negatief kan beïnvloeden en die zelfs ziek kan maken.
Misschien is de inhoud van dit bericht niet zo leuk voor je, maar realiseer je dat het wel geschreven is met de bedoeling om jou een stukje verder te helpen. Verwerp het, neem het in je op, doe er wel of niets mee: het is voor jou.
Ik ken mezelf niet zonder in de spiegel te kijken.
Het is inderdaad zo dat ik intrinsieke motivatie ontbreekt in relatie tot mensen: 99 procent van de mensen interesseert mij niet. Dat is eerlijk gezegd zo. Ik doe mijn best om mij in te leven in wat andere mensen bezig houdt, wat hun motieven zijn, hoe zijn in het leven staan...maar het laat me koud...Iedere minuut dat ik met 99 procent van de mensen doorbreng heb ik het idee dat ik iets nuttigers te doen heb, dat ik mijn tijd verdoe.
Toch zijn er een handjevol mensen waar ik echt om gegeven heb, voor wie ik mijn hand in het vuur zou steken, in wie ik oprecht geinteresseerd was. Maar...dat zijn mensen die ik maar eens de drie jaar tegenkom en ze verdwijnen uiteindelijk toch weer uit mijn leven, onder andere door mij te naaien zodat ik ze moet negeren en verbannen.
Het is geen smoes, trouwens, dat ik me niet in kan leven. Ik bedoel het letterlijk. Sommige mensen kunnen gewoon niet 2x^2 + 4x + 6 = 0 oplossen en ik kan me niet inleven. Wel rationeel, niet emotioneel. Een vriend zonder dak boven zijn hoofd geef ik wel onderdak, maar toch laat zijn probleem mij koud.
[ Bericht 0% gewijzigd door INTJ op 19-06-2011 23:01:48 ]
Je vervalt dus na enige tijd toch weer in je oude denkpatroon. Je legt dan geen contact meer omdat je denkt dat dat geen zin heeft. Je denkt namelijk dat mensen jou maar moeten benaderen in het zwembad e.d. Daaruit volgt dat je (na een paar missers) geen mensen benadert. Daarmee houd je opnieuw je eigen realiteit in stand. Het kan best dat het type mensen waar jij goed mee klikt zich ergens anders bevindt. Mijn voorbeeld was alleen om het idee te illustreren. Door je denkpatroon sta je maar tijdelijk open voor nieuwe contacten.quote:Bedankt, maar het scenario is als volgt.
Verleden tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: daar is voor mij niets te vinden
3. Je krijgt een slecht gevoel bij het gaan naar verenigingen.
4. Je gaat toch naar de vereniging.
5. Maar er verandert niets.
Tegenwoordige tijd
1. Op een vereniging kun je in contact komen met mensen
2. Je denkt: gaaf, daar kan ik mensen ontmoeten
3. Je krijgt een goed gevoel bij het gaan naar een vereniging.
4. Je gaat naar de vereniging en komt in contact met mensen.
5. Maar er verandert niets.
Ik heb gisteravond nog een sociale gelegenheid bezocht, nota bene op uitnodiging van anderen. Aanvankelijk wilde ik niet gaan: ik zou liever een film kijken, gamen, een sollicitatiebrief schrijven of gewoon gaan slapen. Het wordt toch nooit wat. Ik realiseerde me dat het een gedachtepatroon is dat doorbroken moet worden, want gisteravond zou zomaar eens het tegendeel kunnen bewijzen, ook al zijn vele avonden daarin niet geslaagd. Met goede moed stap ik op de fiets, kom daar binnen, zeg iedereen gedag en probeer een gesprek aan te knopen maar...iedereen laat mij gewoon links liggen. Ik wilde meteen naar huis gaan, maar bedacht me dat er toch nog leuke dingen te doen waren op die avond en ik besloot me daar op te richten en van te genieten. Toch heb ik geen aansluiting kunnen vinden bij anderen.
Dus ik kom thuis, ik vind het zonde van mijn avond omdat ik net zo goed lekker op tijd had kunnen slapen of film kijken etc...Maar besef me dat ik toch een leuke avond heb gehad ondanks anderen, niet dankzij anderen. Zo gaat dat de laatste tijd heel vaak. Ik ga vol goede moed ergens heen, maar val keihard op me bek. Ik word dus gestraft voor mijn positieve instelling. Dat terwijl ik het net zo goed naar mijn zin had gehad als ik gewoon alleen uit was geweest en dan had ik niet de negatieve sociale ervaring gehad.
Gevolg, voortaan draai ik het om: ik ga lekker alleen uit eten, of alleen naar de bioscoop, of alleen zwemmen, of alleen bowlen, dan heb ik het goed naar mijn zin en als anderen mensen mij willen leren kennen doen ze maar hun best voor mij. Zo niet, ook prima, heb ik toch een leuke avond gehad. Maar niet meer andersom, niet meer dat ik eerst mijn best moet doen om anderen te leren kennen in de hoop dat ze mij accepteren en als me dat niet lukt me maar richten op de leuke activiteit op de avond, daar word ik doodongelukkig van het is ook nog eens verschrikkelijk vernederend om zo aan de kant gezet te worden.
Ik heb dus het idee dat het niet dankzij mijn instelling is dat beloftes zichzelf waarmaken, maar ondanks mijn instelling.
Ja dat zie ik wel in, maar de pijn van continu je best doen en afgewezen te worden weegt zwaarder dan de pijn van af en toe eenzaam zijn. Het is voor mij hetzelfde als arm zijn en maar geld blijven gooien in een fruitautomaat in de hoop dat ik een keer de jackpot win, voor mijn geld op is. Dan blijf ik liever arm en ga ik zuinig met mijn geld om. Dan maar het defecte, maar wel zelfbeschermende gedachtepatroon.quote:
[..]
Je vervalt dus na enige tijd toch weer in je oude denkpatroon. Je legt dan geen contact meer omdat je denkt dat dat geen zin heeft. Je denkt namelijk dat mensen jou maar moeten benaderen in het zwembad e.d. Daaruit volgt dat je (na een paar missers) geen mensen benadert. Daarmee houd je opnieuw je eigen realiteit in stand. Het kan best dat het type mensen waar jij goed mee klikt zich ergens anders bevindt. Mijn voorbeeld was alleen om het idee te illustreren. Door je denkpatroon sta je maar tijdelijk open voor nieuwe contacten.
TS, ik denk dat je een stuk verder gaat komen als je gaat inzien dat je dingen op een andere manier moet gaan benaderen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Dat is het precies. Voor mij is de wereld een slagveld en moet ik overleven. Eten of gegeten worden, doden of vermoord worden...Ja precies dat. De vorige psycholoog heeft meerdere malen gehint naar medicijnen. Toen ik weg ging zeiden ze dat ik, als ik nog hulp zou zoeken bij hun terecht kon voor een verwijzing naar een psychiater. Maarja, dan kan ik net zo goed naar het ziekenhuis gaan. Nu heb ik het geld niet, dus nu kan ik het niet. En nu gaat het me ook niet helpen, omdat ik zelf niet dat gedachtepatroon wil veranderen. Het werkt immers voor mij het beste.quote:
TS, ik denk dat je een stuk verder gaat komen als je gaat inzien dat je dingen op een andere manier moet gaan benaderen.
Zoals jij dingen beschrijft, maak ik op dat de wereld voor jou heel bedreigend is, dat je niemand kan vertrouwen en dat je moet streven om de beste en de sterkste te zijn omdat je anders een loser bent.
En als ik ook lees dat er door je ouders voortdurend werd gescholden en dat je vervolgens het huis bent uitgetrapt en over straat zwerft met een matras, kan ik wel begrijpen dat je de wereld op zo'n manier ziet. Logisch dat je problemen hebt met vertrouwen. Als je in zo'n omgeving bent opgegroeid, ga je de wereld bedreigender en negatiever beleven dan iemand die wel in een liefdevol en harmonieus gezin is opgegroeid. Je gaat jezelf harden en afsluiten. Maar ondertussen ben je heel ongelukkig, omdat je - net als ieder mens - toch behoefte hebt aan affectie.
Ik raad je toch aan om psychische hulp te gaan zoeken. Geef het een kans, ondanks dat je nu het idee hebt dat psychologen mensen zijn die profiteren van jouw problemen. Natuurlijk verdienen ze geld aan je, want het is hun werk. Maar dat betekent niet dat ze daarom niet betrokken met jou zijn en je oprecht willen helpen.
Maar...misschien in de toekomst, als ik over een paar jaar eindelijk een vaste baan heb, zouden die medicijnen van pas kunnen komen. Het lijkt me dat anti-depressiva je een gevoel geven van ''alles is ok'', vergelijkbaar met een liter vodka in 10 minuten, en dan maakt het ook geen ruk meer uit of ik afgewezen wordt of er een mes in mijn rug gestoken wordt of uitgelachen word of wat dan ook, want ''alles is ok''. Dat zou me dan helpen de spiraal te doorbreken.
Hier zeg je dus eigenlijk dat je gewoon niet wil veranderen. Maar ik vind het onzin. Ik heb vaak genoeg gehad dat ik mensen heb ontmoet gewoon simpelweg via internet waarbij het contact voorbij het internet gegroeid is. Maar als je echt wil vereist dat wel enig initiatief.quote:
[..]
Ja dat zie ik wel in, maar de pijn van continu je best doen en afgewezen te worden weegt zwaarder dan de pijn van af en toe eenzaam zijn. Het is voor mij hetzelfde als arm zijn en maar geld blijven gooien in een fruitautomaat in de hoop dat ik een keer de jackpot win, voor mijn geld op is. Dan blijf ik liever arm en ga ik zuinig met mijn geld om. Dan maar het defecte, maar wel zelfbeschermende gedachtepatroon.
Waarom wil je trouwens de jackpot winnen? dat is heel wat anders dan affectie. JIj wil direct het toppunt. De meeste mensen hebben met niet meer dan 6 anderen een diepgaande relatie. Al het andere is dus oppervlakkig. Daarnaast moet je natuurlijk goed beseffen dat je niet in 1 dag een diepgaande relatie met iemand opbouwt.
De jackpot voor mij is 1 goede vriend en 1 vriendin. Ik zeg ook inderdaad dat ik op dit moment niet wil veranderen en geef daar een goede reden voor.quote:
[..]
Hier zeg je dus eigenlijk dat je gewoon niet wil veranderen. Maar ik vind het onzin. Ik heb vaak genoeg gehad dat ik mensen heb ontmoet gewoon simpelweg via internet waarbij het contact voorbij het internet gegroeid is. Maar als je echt wil vereist dat wel enig initiatief.
Waarom wil je trouwens de jackpot winnen? dat is heel wat anders dan affectie. JIj wil direct het toppunt. De meeste mensen hebben met niet meer dan 6 anderen een diepgaande relatie. Al het andere is dus oppervlakkig. Daarnaast moet je natuurlijk goed beseffen dat je niet in 1 dag een diepgaande relatie met iemand opbouwt.
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
Ja logisch, dat doe ik ook, maar er moet een moment zijn dat je die dingen die je hebt bepaald ook gaat gebruiken. En niet alleen bij denken laat.quote:
[..]
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
Enige wat ik nog wil zeggen is: Creëer geen obstakels voor jezelf.
Zo zag ik de wereld ook heel lang. "Only the strongest will survive."
Maar als je zo in het leven staat, is alles heel negatief en ga je je nooit beter voelen en durf je nooit iemand te vertrouwen.
Maar probeer eens te bedenken waarom veel mensen wél makkelijker contact maken, vrienden en een relatie hebben en populair zijn. Komt dat omdat ze sterker zijn dan jou? Of kijken ze heel anders tegen dingen aan?
Er gaan pas dingen veranderen als je objectief gaat onderzoeken waarom jij elke keer problemen hebt. En vervolgens kan je leren hoe je het op een andere manier kan aanpakken.
Hoe slim en intelligent ook bent, je kan dit niet alleen. Je hebt andere mensen daarvoor nodig, omdat andere mensen jou altijd op een andere manier zien dan jij dat zelf doet. Je kan jezelf niet zien, dus je weet daarom niet goed hoe je non-verbaal op andere mensen overkomt.
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd, dus zij kunnen objectiever kijken dan bij wijze van spreke je buurvrouw.
Maar als je zo in het leven staat, is alles heel negatief en ga je je nooit beter voelen en durf je nooit iemand te vertrouwen.
Maar probeer eens te bedenken waarom veel mensen wél makkelijker contact maken, vrienden en een relatie hebben en populair zijn. Komt dat omdat ze sterker zijn dan jou? Of kijken ze heel anders tegen dingen aan?
Er gaan pas dingen veranderen als je objectief gaat onderzoeken waarom jij elke keer problemen hebt. En vervolgens kan je leren hoe je het op een andere manier kan aanpakken.
Hoe slim en intelligent ook bent, je kan dit niet alleen. Je hebt andere mensen daarvoor nodig, omdat andere mensen jou altijd op een andere manier zien dan jij dat zelf doet. Je kan jezelf niet zien, dus je weet daarom niet goed hoe je non-verbaal op andere mensen overkomt.
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd, dus zij kunnen objectiever kijken dan bij wijze van spreke je buurvrouw.
Dan begrijp ik niet wat je met dit topic wil en sluit ik me aan bij Wicked.quote:
[..]
De jackpot voor mij is 1 goede vriend en 1 vriendin. Ik zeg ook inderdaad dat ik op dit moment niet wil veranderen en geef daar een goede reden voor.
Weet ik Wicked, ik denk te veel na inderdaad en daarmee vergroot ik mijn problemen. Maar als ik niet denk, dan ben ik weer stuurloos. Ik moet strategie bepalen. Weten hoe ik mijn leven wil sturen. Kansen en bedreigingen in kaart brengen, oplossingen in kaart brengen, in kaart brengen wat ik wil en hoe ik het kan bereiken etc.
De schoonouders van je vriendin zijn meestal jouw ouders.quote:
Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin
Ja nee
Ik heb daar toch wat vraagtekens bij, ze moeten ook hun hypotheek betalen.quote:
En daarom ben je in eerste instantie het best af bij psychologen. Zij hebben gestudeerd,
Zorg eerst dat je mensen leert waarderen. Je haat mensen die er met de pet naar gooien. Ik gooi er ook met de pet naar maar ben wel leuk in de omgang. Je zou mij dus al afschrijven op basis van je jaloersheid. Doe dat niet en respecteer iedereen zoals ie isquote:
[..]
I know, I know, maar wanneer dan, vraag ik mij altijd af, ik wacht al zo lang en ben bang dat ik zoveel aan het missen ben. Wou dat ik ook op mijn veertiende met knikkende knieen hoi moest zeggen tegen de schoonouders van mijn vriendin, of met blozende wangen condooms kopen bij de drogist, of blowen op een camping in verweggistan...
. Wie goed doet die goed ontmoet, zo ging dat spreekwoord toch?
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Helaas gaat dat niet altijd op zoals je dat zou willen.quote:
[..]
Wie goed doet die goed ontmoet, zo ging dat spreekwoord toch?
Voor de rest heb je gelijk natuurlijk.
Het gaat erom dat je van binnen vrede hebt met mensen die er met de pet naar gooien, dat zou al wat relaxter maken.
Ik heb daar ook last van gehad dat, mensen die niet alles uit het leven haalde ging ik meteen tegenin waarom ze dat wel zouden moeten doen.
Maar daar ben ik mee gestopt en dat heeft hele fijne 'relaties' gemaakt tussen mij en mijn vrienden en omgeving.
ik begrijp eerlijk gezegd om te beginnen niet goed waarom het storend voor iemand is als iemand anders niet "alles eruit haalt wat er in zit" eigenlijk. waarom boeit het je wat een ander doet? het is een val eerste klas. je kan namelijk andere mensen niet veranderen. en andere mensen zijn nu eenmaal geen perfecte mensen want perfecte mensen bestaan niet.
als ik me zou moeten storen aan iedereen die imho iets doms/stoms/lomps doet, dan zou ik geen leven meer hebben. en hier niet zo reageren, dat ook al
als ik me zou moeten storen aan iedereen die imho iets doms/stoms/lomps doet, dan zou ik geen leven meer hebben. en hier niet zo reageren, dat ook al
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
|
|
