Maar van realistische doelen word ik ook niet gelukkig. Ik geef wel toe dat ik me beter kan richten op het ondernemen van actie, maar dan nog ben ik ongeduldig. Ik heb helemaal niet het idee dat ik gewaardeerd word als ik goed werk aflever. Ik heb eerder het idee dat mensen helemaal niet willen dat ik wat bereik. Dan zouden ze me meer salaris en verantwoordelijkheid moeten geven en dat houden ze liever voor zichzelf. Die misgunnende houding van anderen heb ik ook al kunnen merken in de sportschool toen ik sterker dan anderen begon te worden of wanneer ik hogere cijfers haalde dan anderen.quote:Op zaterdag 18 juni 2011 00:19 schreef EenDroom het volgende:
[..]
Begrijp je dan niet dat dit precies de houding is waardoor mensen je niet waarderen, misbruik van je maken en je niet gelukkig bent? Wat zou je zelf doen als iemand met bovenstaande attitude jou zou aanspreken? Juist, zo iemand komt bot (en arrogant) over. Face it kid: iemand van 23 is nog een heel jong broekie. Kijk eens naar iemand van 12. Zie je niet dat jij enorm veel meer levenservaring hebt? Denk je dan eens in hoe iemand van 50 naar jou kijkt. precies zo! Je hebt dus nog heel veel te leren. Op sociaal vlak, maar ook gewoon qua levenservaring. Geniale plannen worden elke dag bedacht, de uitvoering is juist vaak het lastigst. Als jij goed werk aflevert is je baas tevreden met je en zal je promotie maken. Zolang je dat niet doet maar blijft klagen dat je eigenlijk beter verdient ben je gewoon niet slim bezig (want dan ga je niet hogerop komen). Dus kiezen of ontslag nemen, of niet klagen maar presteren.
[..]
Kortom je stelt jezelf enorm veel onmogelijke eisen om gelukkig te worden. Je geeft aan dat je leven in puin is; dan lijkt het me duidelijk dat je daar iets aan wil doen. Oplossing: geluk zoeken in realistische doelen stellen in plaats van onrealistische doelen die je alleen maar ongelukkig maken. Alles wat je een negatief gevoel geeft gaat je sowieso niet verder helpen in je leven.
[..]
Dan ben je behoorlijk egoistisch bezig, maar dat mag op zich natuurlijk. Zo zijn meer mensen. Besef alleen dat je zonder die mensen in je omgeving nooit ergens zal komen. Je moet inderdaad niet als hamer schroeven gaan draaien maar zoeken hoe je het best de spijker op zijn kop kan tikken. Dus wederom; presteren in plaats van klagen. Wat kan je doen om je doelen te bereiken (niet: welke rationeel-verantwoorde-excuusjes-die-eigenlijk-ontwijkgedrag-zijn kan ik bedenken?)
Denk maar niet dat Bill Gates 20 jaar zich heeft zitten verbijten aan hoe geniaal hij was zonder dat de wereld hem accepteerde. De man stak zijn handen uit de mouwen en ging aan 't werk.
Verschil is alleen dat je met een dronken automobilist geen medelijden hoeft te hebben. Als die zijn leven verziekt door een eigen verkeersfout, heeft ie gewoon pech.quote:Op donderdag 16 juni 2011 19:33 schreef Bioflap het volgende:
Je hoopt dat je onderweg naar de supermarkt wordt aangereden door een dronken automobilist.. Hoe achterlijk is dat?
Omdat jij je eigen leven wilt verzieken, moet dat ook bij een ander gebeuren?
Kijk eerst eens naar jezelf voordat je gaat klagen over hoe anderen zijn..
1. Helaas dat wordt je welquote:Op zaterdag 18 juni 2011 14:44 schreef INTJ het volgende:
1.Maar van realistische doelen word ik ook niet gelukkig.
2. Ik heb eerder het idee dat mensen helemaal niet willen dat ik wat bereik. Dan zouden ze me meer salaris en verantwoordelijkheid moeten geven en dat houden ze liever voor zichzelf. Die misgunnende houding van anderen heb ik ook al kunnen merken in de sportschool toen ik sterker dan anderen begon te worden of wanneer ik hogere cijfers haalde dan anderen.
3. En ik denk niet dat mensen mijn arrogante houding merken. Ik kies namelijk zelf hoe ik mij aan anderen presenteer en ik geloof niet in zesde-zintuig-voedoe.
Hoe doe je dan? Jezelf vermannen? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je stopt met sporten? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je doorgaat met sporten maar geen resultaten krijgt en dat steeds pijnlijk duidelijk wordt ook al geniet je ook ondertussen van het ''lekker knallen''? Hoe spreek je over dingen die je omgeving boeit als die dingen niet eens in je opkomen? Hoe werk je 60 uur in de week als je steeds wordt afgewezen?quote:Op zaterdag 18 juni 2011 15:56 schreef GSbrder het volgende:
Dude, man up, lukt het je niet gespierder te worden van sporten?
Stop dan of ga door omdat je het lekker vindt te knallen en iets te doen waar je goed in bent.
Heb je weinig geld en denk je daardoor burgers te moeten flippen tot je 30e?
Ga geld lenen voor een studie of werk 60 uur in de week om volgend jaar te kunnen beginnen met je master.
Krijg je geen aanspraak in de onderwerpen die jij interessant vindt?
Spreek dan eens wat vaker over dingen die je omgeving boeit.
In plaats van op zo'n toon de schuld bij anderen te leggen dat jij geen familie hebt, zou je ook gewoon heel vriendelijk op zoek kunnen gaan naar die oude schoolvriend die met sinterklaasavond ook vaak alleen zit. Of waarom niet jezelf gaan verhuren als hulpsinterklaas? Elke vrijdagavond vrijwillerswerk doen in een jeugdcentrum?quote:Maar hey joh, ik moet me gewoon niet aanstellen. Emoties zijn voor mietjes en de oplossing is simpel: gewoon een verhuiswagen bestellen 's avonds om 11 uur, of je nodigt gewoon een huur Sinterklaas uitm zit je niet alleen met de feestdagen. Simpel toch?
INTJ, ik zal nooit een profvoetballer worden, ik zal nooit de ballen vanuit elke willekeurige hoek in het net schieten en ik heb weinig geluk op de halfpipe. Dat weerhoudt mij er echter niet van lekker te gaan sporten, met wat vrienden tegen een bal te trappen of op wintersport te gaan.quote:Op zondag 19 juni 2011 01:06 schreef INTJ het volgende:
[..]
Hoe doe je dan? Jezelf vermannen? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je stopt met sporten? Hoe schakel je het gevoel van ongeluk uit als je doorgaat met sporten maar geen resultaten krijgt en dat steeds pijnlijk duidelijk wordt ook al geniet je ook ondertussen van het ''lekker knallen''? Hoe spreek je over dingen die je omgeving boeit als die dingen niet eens in je opkomen? Hoe werk je 60 uur in de week als je steeds wordt afgewezen?
Oh, ik ben gaan verhuizen toen mijn ouders 2 maanden op vakantie waren en uiteindelijk is ook alles goed gekomen. Natuurlijk, je hebt het zwaar en je hebt een kutjeugd gehad, maar dat weten we al en dat hoeven we hier in dit topic niet te herhalen. Je kan wel blijven kijken naar de papa's en mama's die hun zoon of dochter helpen, maar blijkbaar wekt dat enkel jaloezie en afgunst, dus dan pijnig je slechts jezelf. Again, net zoals voor het sporten geldt, stel jezelf geen onrealistische doelen en wordt niet boos als je dingen niet kan halen, want daar kan je toch niets aan veranderen.quote:Het is makkelijk praten als je bent opgegroeid in een warme knusse omgeving met veel liefde van ouders en familie die je bij alles hebben geholpen. Ik zie het hier dagelijks hoe pappa en mamma hun zoon of dochter helpen bij het verhuizen met een aanhanger en een auto en het sjouwen van allerlei spullen...Hoe ze 's avonds gezellig voor de open haard zitten en cadeaus uitpakken met Sinterklaas.
Je bent toch niet gehandicapt? Wees blij dat je gezond en intelligent bent.quote:Heerlijk om zo te praten. Zeg ik ook altijd tegen zwervers: niet aanstellen, je kan ook gewoon gaan werken. Tegen gehandicapten zeg ik dat ook: wat nou niet kunnen lopen, je kan toch ook gewoon met die rolstoel je dagelijkse dingen doen? Je kan zelfs topsporter worden bij de Paralympics, niet zo dramatisch doen.
Volgens mij weet je helemaal niet wat jij nodig hebt en je reageert hier ontzettend fel op gewone users die je niet met de fluwelen handschoentjes aanpakken zoals je gehoopt had, maar als je op zoek bent naar een lotgenoot, iemand die eveneens een periode van zelfkwijnend zelfmedelijden heeft gekend en daar nu bovenop is gekomen, zul je nog even verder moeten zoeken.quote:Echt...godverdomme zeg. Nee wat ik nodig heb is iemand die mij heel even aan de hand meeneemt door het leven tot ik weer zonder zijwieltjes kan fietsen. Een mentor, een grote broer, een voorbeeld. Iemand die ''daar'' is geweest en het nu gemaakt heeft.
Hard oneens, tenminste als je bedoelt dat serieus zijn een masker zou zijn. "af en toe eens los gaan", "de beest uithangen" en dat soort dingen; er zijn ook zat mensen te vinden die daar niet van houden. Ik heb inmiddels ook ontdekt dat er velen zijn die denken dat je jezelf niet durft bloot te geven als je niet af en toe de bloemetjes buiten zet.quote:Op zondag 19 juni 2011 11:45 schreef Mekkalomp het volgende:
Echter buiten werktijd zal jij nooit met jouw collega's leuke activiteiten doen aangezien jij de serieuze gast is en in t weekend dingen doet waar niemand zich aan relateren.= jouw masker.
Dus je weet wat er te doen staat als je uit dit vicieuze cirkeltje wil stappen.
met masker bedoelde ik: ts doet zich voor als een extravagante persoon en probeert zijn levensloosheid te verhullen door serieus te zijn in zijn werkomgeving. Ik dacht dat ik ergens te gelezen hebb dat hij zijn weekendavonturen verzint.quote:Op zondag 19 juni 2011 12:33 schreef EenDroom het volgende:
[..]
Hard oneens, tenminste als je bedoelt dat serieus zijn een masker zou zijn. "af en toe eens los gaan", "de beest uithangen" en dat soort dingen; er zijn ook zat mensen te vinden die daar niet van houden. Ik heb inmiddels ook ontdekt dat er velen zijn die denken dat je jezelf niet durft bloot te geven als je niet af en toe de bloemetjes buiten zet.
Je hebt idd gelijk volgens mij dat TS zichzelf niet durft te zijn, maar bij mij kwam dat bijvoorbeeld doordat veel mensen niet beseffen dat je op vrijdag en zaterdag klemzuipen niet iets is dat iedereen doet. Dat er ook mensen zijn met andere hobby's en interesses dan 'stappen'. Ik heb mezelf dat ook veel te lang aan laten praten; grootste fout van mij leven. Dus niet dingen gaan doen waarmee je vrienden krijgt, maar dingen gaan doen die je interesseren zodat je vrienden krijgt.
Nu stel je het wel heel zwart wit. Er is een verschil tussen profvoetballer worden en winnaar worden van je regionale competitie. Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc. Maargoed, ik hoop inderdaad dat er een dag komt dat ik het puur voor mijn plezier kan doen.quote:Op zondag 19 juni 2011 10:56 schreef GSbrder het volgende:
[..]
INTJ, ik zal nooit een profvoetballer worden, ik zal nooit de ballen vanuit elke willekeurige hoek in het net schieten en ik heb weinig geluk op de halfpipe. Dat weerhoudt mij er echter niet van lekker te gaan sporten, met wat vrienden tegen een bal te trappen of op wintersport te gaan.
Dat gevoel van ongeluk krijg je enkel als je sporten ziet ten gunste van het afvallen. Als je sporten ziet als een heerlijke vrijetijdsbesteding en niet tegen je eigen lichaam vecht, maar tegen de gewichten of tegen elkaar, is het toch prima? De bouw van je lichaam is nu eenmaal zo, ieder mens heeft dingen die hij of zij graag aan zijn of haar lichaam zou veranderen en we hebben niet allemaal de aanleg om kabels van armen te krijgen van wat liften, maar dat moet jouw doel dus ook niet zijn. Mijn doel van voetbal is ook niet Messi worden, maar gewoon wat lol trappen met elkaar.
Je kruipt nu in de positie "ook al sta ik elke dag om 08:00 op en let ik elke dag op wat ik eet, ik val niet af". Dat is natuurlijk heel erg jammer, maar kijk wat je meer waard is; de pret die je krijgt van het sporten of het nadeel dat je ondervindt aan het gezond eten en het vroege opstaan. Als ik elke ochtend om 08:00 zou opstaan en 3 uur zou gaan dribbelen, ben ik bang dat ik tot dezelfde conclusie kom als jij, maar dan zal ik ook de afweging maken tussen de verkregen resultaten en de gedane inspanningen.
[..]
Oh, ik ben gaan verhuizen toen mijn ouders 2 maanden op vakantie waren en uiteindelijk is ook alles goed gekomen. Natuurlijk, je hebt het zwaar en je hebt een kutjeugd gehad, maar dat weten we al en dat hoeven we hier in dit topic niet te herhalen. Je kan wel blijven kijken naar de papa's en mama's die hun zoon of dochter helpen, maar blijkbaar wekt dat enkel jaloezie en afgunst, dus dan pijnig je slechts jezelf. Again, net zoals voor het sporten geldt, stel jezelf geen onrealistische doelen en wordt niet boos als je dingen niet kan halen, want daar kan je toch niets aan veranderen.
Je hebt weinig steun van ouders gehad, maar daardoor ben je wel een stuk zelfstandiger dan die mama's-kindjes die van toeten noch blazen weten. Kijk naar hoe volwassen je bent geworden en wat je allemaal geleerd hebt van je moeilijke periodes. Pas als je negatieve ervaringen kunt ombuigen in positieve lessen voor de toekomst, zal je hier uit komen. Wij kunnen vanachter het beeldscherm je geen nieuw lichaam of nieuwe ouders cadeau doen.
[..]
Je bent toch niet gehandicapt? Wees blij dat je gezond en intelligent bent.
Je bent toch geen zwerver? Wees blij dat je in staat bent een eigen woninkje te betrekken die je volledig naar eigen inzicht kan indelen en waar je eigen baas bent. Heb je nog niet vaak genoeg het Kinderen in Afrika argument gehoord? Je hoeft geen honger te lijden, je hebt geen ziekte of gebrek, je bent in een ontzettend welvarend land geboren en pak de kansen dan die jou geboden worden.
[..]
Volgens mij weet je helemaal niet wat jij nodig hebt en je reageert hier ontzettend fel op gewone users die je niet met de fluwelen handschoentjes aanpakken zoals je gehoopt had, maar als je op zoek bent naar een lotgenoot, iemand die eveneens een periode van zelfkwijnend zelfmedelijden heeft gekend en daar nu bovenop is gekomen, zul je nog even verder moeten zoeken.
Ik begrijp in ieder geval niet wat er erg is, vreselijk of onrechtvaardig aan het lot dat jou heeft getroffen, buiten dan dat je nu in een pessimistische vicieuze cirkel bent doorgeschoten die je niet vooruit gaat helpen. Kijk eens naar de dingen die je wel kan, kijk eens naar het papiertje dat je alsnog hebt weten te behalen en kijk eens naar de dingen die jou vrolijk en gelukkig maken.
Nee, doorgaans verzin ik niks. Soms verzin ik wel gewoon een leuke verjaardag of Kerst om niet uit de toon te vallen, maar ik zeg ook gewoon dat ik mijn avond heb ingevuld met het kijken van films. Ik heb inderdaad geen overeenkomsten met andere mensen en daar gaat het mis. Ik kan me echter niet aanpassen, daar word ik ongelukkig van. Dus kan ik toch maar beter alleen blijven.quote:Op zondag 19 juni 2011 12:51 schreef Mekkalomp het volgende:
[..]
met masker bedoelde ik: ts doet zich voor als een extravagante persoon en probeert zijn levensloosheid te verhullen door serieus te zijn in zijn werkomgeving. Ik dacht dat ik ergens te gelezen hebb dat hij zijn weekendavonturen verzint.
Er staan inderdaad ook veel motiverende reacties. Daar ben ik zeker dankbaar voor.quote:Op zondag 19 juni 2011 13:21 schreef W1ckeDxt het volgende:
Wat ik ff wil zeggen is dat ik het mooi vind dat iedereen hier jou probeerd te motiveren.
Je laakt het feit dat je ambitie hebt? Of dat je graag de beste wilt zijn in de dingen die je doet?quote:Op zondag 19 juni 2011 13:16 schreef INTJ het volgende:
[..]
Nu stel je het wel heel zwart wit. Er is een verschil tussen profvoetballer worden en winnaar worden van je regionale competitie. Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc. Maargoed, ik hoop inderdaad dat er een dag komt dat ik het puur voor mijn plezier kan doen.
Kinderen die van toeten noch blazen weten zullen dat waarschijnlijk ook nooit hoeven. Het is ook niet zo dat ik alles en iedereen afsnauw, dat blijkt zeker niet uit mijn postgeschiedenis. Alleen mensen die met gemakzucht praten kunnen rekenen op felle reacties.
Wederom laat je zien dat je gewoon verkeert denkt. Niet je uiterlijk, maar wat je ermee doet bepaalt je leven. Je moet je zwakke punten accepteren en ermee leren leven in plaats van er je hele leven tegen blijven vechten.quote:Op zondag 19 juni 2011 13:16 schreef INTJ het volgende:
Er is een verschil tussen een gewichtheffen op de Olympische Spelen en een lichaam hebben waarmee je je in het plaatselijke zwembad durft te vertonen. Als zelfs de laatste dingen je niet lukken, dan is het niet zozeer dat je geen talent hebt, maar dat je je helemaal aan de bodem van de genenpoel bevindt. wel. Dan heb je gewoon de slechtste kaarten gehad die je maar bedeeld kon krijgen en vind ik het een erg misselijke grap van moeder de natuur dat ze mij de ambitie geeft om meer te zijn dan ik kan zijn. Dat is voor mij heel moeilijk te accepteren en ik blijf dan ook zoeken naar trainingsmethoden etc.
nou kan je me veel verwijten, maar niet dat ik met gemakzucht praat. ik heb mijn eigen portie leven ook weet je.quote:Het is ook niet zo dat ik alles en iedereen afsnauw, dat blijkt zeker niet uit mijn postgeschiedenis. Alleen mensen die met gemakzucht praten kunnen rekenen op felle reacties.
Ik sta boven anderen, want ik heb meer kennis van wetenschappen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik heb meer discipline met betrekking tot studeren, werken, eten, bewegen en slapen dan anderen. Ik sta boven anderen, want ik leef alleen en zij niet.quote:Op zondag 19 juni 2011 14:10 schreef simmu het volgende:
[..]
nou kan je me veel verwijten, maar niet dat ik met gemakzucht praat. ik heb mijn eigen portie leven ook weet je.
je claimt zo goed te zijn en beter dan al die anderen, terwijl je je tegelijk zo tekortgedaan voelt. een soort tegenstrijdige mega-arrogantie gecombineerd met een hoop onzekerheid. en niets van de problemen komen door jou. het is allemaal de schuld van anderen. tsja. niemand kan jouw leven leuker maken behalve jijzelf. vooralsnog is de grootste hobbel daarin je eigen houding denk ik.
Ik werk al in de supermarkt en dat is tot daar aan toe. Studentenwerk via uitzendbureaus kan ik echt niet aan. Voorlichting geven en data invoeren voor de universiteit is wel heel leuk om te doen, maar daar is te weinig werk. Omdat het gewoon een professionele organisatie is met toffe, slimme mensen. Maar dat uitzendwerk met callcenters en inpakken enzo...verschrikkelijk werk met mensen die amper Nederlands praten, werkgevers die je gewoon drie kwartier op het gesprek laten wachten, afgesnauwd worden...vreselijk. Heb het geprobeerd, maar kon het geen twee dagen volhouden. Vandaar dat lichamelijk zwaar werk me zo'n goede optie leek. Die mensen hebben een heerlijke mentaliteit, wat muziek op, keihard werken...maarja.quote:Op zondag 19 juni 2011 15:34 schreef GSbrder het volgende:
Probeer nog iets lager in te zetten.
Studentenbijbanen, vakantiewerk en je daar dan dusdanig bewijzen dat je een vast contract kan krijgen. Voldoende werk in de verzekeringsmarkt en de callcenters.
Tuurlijk, maar dan moet ik het wel volhouden. Sowieso kan ik voor dat masterjaar nog wel lenen en dat verdien ik daarna nog wel terug. Gaat me meer om, om op dit moment rond te kunnen komen en om mijn nieuwe studie te betalen na ik klaar ben met de master.quote:Op zondag 19 juni 2011 16:14 schreef GSbrder het volgende:
Maar als je één jaartje hard werkt, kun je makkelijk genoeg verdienen om een masterjaar te volgen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |