PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] #79 It's a mad mad world

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:52 schreef Ceased2Be het volgende:

Werken vreet sowieso energie, dan kan ik beter zorgen dat het nog enigszins werkbaar blijft. Mijn afdeling is redelijk klein en afgeschermd van de rest dus de enige input die ik krijg is van mijn directe collegae (waar ik met 3 aan een bureau zit). En daar kan ik het gewoon hartstikke goed mee vinden, kost me alleen een paar maanden om ergens op gang te komen.
BIj nieuwe mensen ben ik wat afstandelijker en kom ik op een gegeven moment wel los met flauwe woordgrapjes.

En clownsmasker ben ik dan weer niet met je eens... ik doe me over het algemeen niet anders voor dan ik ben, maar in apartere situaties doe ik na wat iedereen doet om niet buiten de boot te vallen.
Dingen zoals teamuitjes e.d. vermijd ik doorgaands weer als de pest... maar daar ben ik niet de enige in.

Ja ik begrijp het wel, en het was ook niet persoonlijk bedoeld of gericht maar meer in het algemeen over het "camoufleren" of zogezegd het gescript inspelen op situaties. Zoals jij het voorbeeld van een stel met verse baby aanhaalde. Ik kom weer eens niet uit mijn woorden maar het "meespelen" heeft mij niet veel gebracht behalve frustraties en ergenissen. En dan bedoel ik dus echt 24/7 meespelen en overal maar rekening mee houden behalve met mijzelf.

Maar ik bedoelde niet jou specifiek met dat clownsmasker, hoor. Je hebt wel een coole baard!

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:00 schreef Auti het volgende:

[..]

Ja ik begrijp het wel, en het was ook niet persoonlijk bedoeld of gericht maar meer in het algemeen over het "camoufleren" of zogezegd het gescript inspelen op situaties. Zoals jij het voorbeeld van een stel met verse baby aanhaalde. Ik kom weer eens niet uit mijn woorden maar het "meespelen" heeft mij niet veel gebracht behalve frustraties en ergenissen. En dan bedoel ik dus echt 24/7 meespelen en overal maar rekening mee houden behalve met mijzelf.

Maar ik bedoelde niet jou specifiek met dat clownsmasker, hoor. Je hebt wel een coole baard!

24/7 doe ik het ook niet meer... bij babies kijken mensen nog wel eens raar op als ik 'nee' zeg als ze vragen of ik hem/haar vast wil houden, maar daar moeten ze maar tegen kunnen
Voor de rest ben ik vooral op mijn huidige werkplek gewend dat ik lekker m'n eigen ding kan doen, heb ik een dag geen zin in geklets zet ik lekker m'n koptelefoon op en werk ik ongestoord in m'n eigen wereld en niemand die daar moeilijk over doet.
Per 1 Juni een nieuwe werkgever, dat zal wel weer stressen zijn in het begin maar dat is goed voor me... houdt me scherp.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:12 schreef Ceased2Be het volgende:

[..]

24/7 doe ik het ook niet meer... bij babies kijken mensen nog wel eens raar op als ik 'nee' zeg als ze vragen of ik hem/haar vast wil houden, maar daar moeten ze maar tegen kunnen
Voor de rest ben ik vooral op mijn huidige werkplek gewend dat ik lekker m'n eigen ding kan doen, heb ik een dag geen zin in geklets zet ik lekker m'n koptelefoon op en werk ik ongestoord in m'n eigen wereld en niemand die daar moeilijk over doet.
Per 1 Juni een nieuwe werkgever, dat zal wel weer stressen zijn in het begin maar dat is goed voor me... houdt me scherp.

Ik snap het. Zelf vind ik babies raar Kan er niets mee, ik vind kinderen leuker als er wat meer bewustzijn in zit. Sommige 4-6 jarige kinderen komen met briljante dingen of grappige dingen en dat vind ik leuk om mee te doen en op te reageren, ik kan dat ook best wel goed.
Een baby hoef ik ook niet vast te houden want ik heb er sowieso al geen connectie mee en ik vind het alleen maar eng en gevaarlijk en niet nodig.
Heel grof gezegd is een baby voor mij een soort van stronttube
(totdat ik zelf vader wordt, wellicht)

Het is wel belangrijk dat je op je werk je eigen ding kan doen in rust of cq jezelf kan zijn. Ik heb ook banen gehad waarin ik best wel goed kon werken en bij de banen die ik het langste volhield was ik ook baas van mijn eigen afdeling en werkte ik alleen of met 1 collega. Maar dan kwam er wel weer iets van bovenaf of iets externs bij kijken wat roet in het eten gooide. Al heeft het ook wel een paar keer echt puur aan mijzelf gelegen dat ik het niet vol kon houden.

Dat scherp houden herken ik ook, en spanning opzoeken zeg maar..
Maar dan heb ik een serieuse vraag voor jou; Ga je bij je nieuwe baan er meteen vol in en cijfer je jezelf daarbij weg (dus even doorbijten) of ga je er bewust rustig in en geef je duidelijk aan waar je grenzen liggen zodat je je tijd kan nemen om aan te passen?

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:23 schreef Auti het volgende:

[..]

Ik snap het. Zelf vind ik babies raar Kan er niets mee, ik vind kinderen leuker als er wat meer bewustzijn in zit. Sommige 4-6 jarige kinderen komen met briljante dingen of grappige dingen en dat vind ik leuk om mee te doen en op te reageren, ik kan dat ook best wel goed.
Een baby hoef ik ook niet vast te houden want ik heb er sowieso al geen connectie mee en ik vind het alleen maar eng en gevaarlijk en niet nodig.
Heel grof gezegd is een baby voor mij een soort van stronttube
(totdat ik zelf vader wordt, wellicht)

Mijn vader noemt ze nog steeds strontfabrieken... weet van m'n moeder dat ie ons echt ook niet interessant vond tot we begonnen te praten

quote:

Het is wel belangrijk dat je op je werk je eigen ding kan doen in rust of cq jezelf kan zijn. Ik heb ook banen gehad waarin ik best wel goed kon werken en bij de banen die ik het langste volhield was ik ook baas van mijn eigen afdeling en werkte ik alleen of met 1 collega. Maar dan kwam er wel weer iets van bovenaf of iets externs bij kijken wat roet in het eten gooide. Al heeft het ook wel een paar keer echt puur aan mijzelf gelegen dat ik het niet vol kon houden.

Dat scherp houden herken ik ook, en spanning opzoeken zeg maar..
Maar dan heb ik een serieuse vraag voor jou; Ga je bij je nieuwe baan er meteen vol in en cijfer je jezelf daarbij weg (dus even doorbijten) of ga je er bewust rustig in en geef je duidelijk aan waar je grenzen liggen zodat je je tijd kan nemen om aan te passen?

Nou ja ik heb een proeftijd van 2 maanden dus ik moet mezelf wel bewijzen natuurlijk. Nu weet ik van mezelf dat als ik in het diepe word gegooid ik het beste functioneer gek genoeg.
Heel de nieuwe omgeving uitpluizen, documenteren en inlezen... data verzamelen en ordenen gaat dan heerlijk. Dus daar verwacht ik geen problemen eerlijk gezegd.
Alleen even uitkijken dat ik nog niet teveel foute grappen eruit flap... wil nog steeds te snel zeggen wat ik denk

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:54 schreef Auti het volgende:

[..]

Als in? Dat je dat nu krijgt?

[ Bericht 9% gewijzigd door klappert101 op 27-04-2011 16:08:45 (verkeerde opmerking excuses) ]

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:54 schreef Auti het volgende:

[..]

Als in? Dat je dat nu krijgt?

Als in, goed gesprek gehad En jongedame is een goede begeleidster, ze gaat ook echt achter dingen aan enzo!

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:24 schreef Auti het volgende:
Maar dan ben je dus voortdurend bezig een rolletje te spelen. En daar dan in overal mee rekening houden en gescript inspelen op situaties.. dat vreet toch energie..
En daarnaast is het gewoon een vreselijk clownsmasker.

Het ligt er aan in hoeverre iemand autistisch wil overkomen of niet. Je hebt zolderkamerautisten, maar ook mensen met autisme die sociaal behoorlijk participeren. Hoeveel energie het vergt, varieert sterk per persoon en hangt af van diens voorkeur. Bepaalde vaardigheden zijn ook aan te leren, en soms is er veel mogelijk.

[ Bericht 6% gewijzigd door schaal_9 op 27-04-2011 19:11:18 ]

Ik vind baby's wel weer leuk.

Ik hou ze ook vast. Dat is altijd een hele speciale ervaring.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:47 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik vind baby's wel weer leuk.

Ik hou ze ook vast. Dat is altijd een hele speciale ervaring.

Vasthouden ja ubertof, een klein beetje leven in je armen

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:49 schreef robuust89 het volgende:

[..]

Vasthouden ja ubertof, een klein beetje leven in je armen

Precies.

Ik ben juist bang voor kinderen, omdat je er niet rationeel mee kunt praten weet ik totaal niet wat ik ermee aan moet. Dat zorgt voor onvoorspelbaarheid en daar kan ik erg slecht tegen.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:57 schreef von_Preussen het volgende:
Ik ben juist bang voor kinderen, omdat je er niet rationeel mee kunt praten weet ik totaal niet wat ik ermee aan moet. Dat zorgt voor onvoorspelbaarheid en daar kan ik erg slecht tegen.

Dat laatste kan ik mij alles bij voorstellen.

Maar kindjes kunnen wel weer lekker direct zijn. Ze praten nl minder "tussen de regels" door. En ze zeggen gewoon zonder omhaal wat ze van iets vinden. Bij volwassenen moet je dan vaak weer gissen en gokken...

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:00 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Dat laatste kan ik mij alles bij voorstellen.

Maar kindjes kunnen wel weer lekker direct zijn. Ze praten nl minder "tussen de regels" door. En ze zeggen gewoon zonder omhaal wat ze van iets vinden. Bij volwassenen moet je dan vaak weer gissen en gokken...

Daar heb je gelijk ik, maar ik kan mij totaal niet met de belevingswereld van kinderen identificeren. En met kinderen kan ik niet over politiek / ondernemen / auto's / maatschappelijke thema's praten.

En het verhaal dat het kind in het bos een eikel heeft gevonden, ja, dat interesseert me eerlijk gezegd geen ene flikker.

Wél was ik een keertje erg ontroerd van de zoon (3 jaar) van goede kennissen van ons. Die hadden toen een racebaan voor de kinderen gekocht (waar vader en ik ook mee speelden....) en ik zat met die kleine jongen te spelen. Z'n zusje (8 jaar) zat ook mee te kijken en ik dacht "als jongeman kan je het niet maken met het speelgoed van anderen te spelen", dus ik gaf haar de joystick. Wat doet die kleine man, die trekt het uit haar hand, komt naar mij en geeft het aan mij.

Dat gaf toch een bepaald, wel aangenaam, gevoel. Dat zo een kleine man toch op die manier wat interactie met je heeft, op een positieve manier (ook al was het eventjes lullig voor het meisje).

Ik weet het niet, een kind kost ook weer zoveel moeite en aandacht, ik ben erg bang om mijn vrijheid compleet te verliezen. Maar een zoon en dat van dit soort kleine, lieve dingen.....ik weet het niet.

Belangrijker is eerst om mijn studie af te maken, dan een goede baan te vinden of zelfs een bron van bestaan op te bouwen en dan hopelijk nog eens een leuk meisje vinden. Kinderen staan wel helemaal achteraan wat dat aangaat, eerst zekerheid hebben in de vorm van financien / huisje / stabiele relatie etc.

Hoewel ik me er niet voor aanzie, eventueel dat er toch eens kinderen zouden kunnen komen.

Kinderen daar heb ik echt niets mee.

kinderen worden pas leuk als ze terug praten en een eigen wil krijgen.
eerder heb ik er echt niks mee.

Ik had er ook echt absoluut niets mee, met kinderen. Was zelfs eind 2008 bezig geweest met artsen om me te laten steriliseren. Wegens geldgebrek ging dat toen niet door.
En toen, in het voorjaar van 2009, werd ik verliefd op een zwangere vrouw (die 100% lesbisch is alleen een enorme kinderwens had en met behulp van een donor zwanger was geworden)... Na de bevalling was ik echt helemaal van mijn stuk door dat kleine ventje... Zo heftig zelfs dat toen het tussen mij en die vrouw uitging (ze kreeg een soort van postnatale depressie-achtig iets waardoor ze volledig in zichzelf keerde en ik niet meer welkom was - en dat heeft me heel veel pijn gedaan) ik met mijn eigen medicatie ben gestopt (ik heb een chronische darmziekte waar ik eigenlijk mijn leven lang medicijnen voor moet slikken) en me serieus heb afgevraagd of ik niet zelf een kindje wilde. Uiteindelijk is dat er niet van gekomen, ook weer vooral omdat ik het financieel niet zag zitten en omdat mijn grootste angst is dat ik mezelf iets aandoe en daardoor een kind levenslang ongelukkig zal maken. Maar het feit dat ik, na 35 jaar, opeens heel serieus met een kinderwens aan de slag was...

Het moment dat die kleine me voor het eerst écht aankeek - onuitwisbaar. Onvoorwaardelijke accepatie, dat is het een beetje. En als je zoveel afwijzing in je leven hebt gehad, is dat echt heel bijzonder.

/sentimentele-sok-modus uit

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:25 schreef tijnbrein het volgende:
Kinderen daar heb ik echt niets mee.

Ik ook niet.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:12 schreef von_Preussen het volgende:

Belangrijker is eerst om mijn studie af te maken, dan een goede baan te vinden of zelfs een bron van bestaan op te bouwen en dan hopelijk nog eens een leuk meisje vinden. Kinderen staan wel helemaal achteraan wat dat aangaat, eerst zekerheid hebben in de vorm van financien / huisje / stabiele relatie etc.

Hoewel ik me er niet voor aanzie, eventueel dat er toch eens kinderen zouden kunnen komen.

Alles op zijn tijd. Je bent nog jong, kerel!

Je maakt nu een cruciale levensfase door, je hebt het geluk dat je in dit stadium je diagnose heeft en daar nu maximaal op in kan spelen. Velen krijgen de diagnose pas na hun studie op latere leeftijd en struikelend na tig banen er achter komen dat ze ASS hebben....

De grens van de twee kanten van "de streep" is flinterdun. Omdat je blijk geeft veel inzicht te hebben wat impact is van het syndroom, en de mogelijkheid om er in dit stadium op in te spelen, ben ik eigenlijk best optimistisch over jouw kansen.

[ Bericht 0% gewijzigd door EchtGaaf op 28-04-2011 10:49:37 ]

http://www.nujij.nl/bezui(...)ieken.12143268.lynkx

Ik ga echt steeds beter in mijn vel zitten zeg
Ik zie steeds meer en meer mijn toekomst wegvallen.
Je bouwt iets op maar er breekt meer af dan je lief is.
Fijn om te weten dat het alleen nog maar slechter zal worden.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 11:08 schreef Auti het volgende:
http://www.nujij.nl/bezui(...)ieken.12143268.lynkx

Ik ga echt steeds beter in mijn vel zitten zeg
Ik zie steeds meer en meer mijn toekomst wegvallen.
Je bouwt iets op maar er breekt meer af dan je lief is.
Fijn om te weten dat het alleen nog maar slechter zal worden.

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 12:09 schreef EchtGaaf het volgende:

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

Joh ik begin steeds minder te begrijpen, of toch niet.. Ik kan er niet overuit.
Blijkt toch dat zo'n HBO opleiding helemaal niets voorsteld, goh.. kan je meteen een link leggen naar de vele falende "professionals".
En daar kan ik steeds minder tegen. Kreeg eergister een brief van het Woningbedrijf.. ging om die woning in Velsen Noord van 1 jaar terug. Daar heb ik nooit gewoond, nooit een contract getekend en ook nooit huur voor betaald. Krijg ik een bericht dat ze de servicekosten 2010 hebben berekend en dat ik 1,06 euro retour krijg... Maar ze hebben mijn rekeningnummer niet..

WTF??!!! Wat is dat voor administratie? Sowieso klopt het bedrag niet, en ze hebben mijn rekeningnummer WEL!! En ze zijn ook verplicht om dat soort info te bewaren en het lijkt mij ook dat je zoiets goed bewaard.. Maar nee..

En dan ondertussen de fijne woorden van onze MP

quote:

Op Koninginnedag is het overal feest, zitten de terrassen vol en zijn er overal vrijmarkten waar buren aan elkaar voor een appel en een ei de oude spullen proberen te verkopen. Dat kan alleen in Nederland, en iedereen doet eraan mee. Koninginnedag is eigenlijk Nederland op z'n best.

Die boodschap sprak premier Mark Rutte zaterdagochtend op televisie uit kort voor het begin van Koninginnedag 2011,

Nee korpskut met je kwallenbek, het is geen feest. Vreselijk walgelijk ventje.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 12:09 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

Jij legt de schuld wel constant bij de VVD, maar slaat daarmee de plank totaal mis.

Het is juist de PVV die krampachtig aan bepaalde sociale zekerheden vasthoudt waardoor het kabinet het geld weer ergens anders vandaan moet plukken.

De VVD is mischien de uitvoerder van de bezuingiging, maar de oorzaak ligt bij de "ach zo sociale" PVV.

nah, alsof het alleen maar aan de politiek ligt. Het is gewoon de algemene algehele mentaliteit.
Het interesseert mensen ook geen reet totdat ze er daadwerkelijk zelf mee geconfronteerd worden.

Daar heb je helemaal gelijk in, en die onverschilligheid heeft zeker zijn weerslag op de politiek en het gevoerde beleid.

http://misc.classpc.nl/koningsplein.php = webcam Amsterdam.

Wat een circus..
Come by, Come by, AWAY!!

Ik zit echt weer te hikken en een beetje in een zeikmodus maar ik heb wel gelijk.
Ik zie dingen die anderen niet zien, of ze maken zich er niet zo druk over, en dat vreet als een malle gek. MATCH!

De afgelopen dagen is echt een miepje al genoeg om nog net niet te gaan flippen. (dus ik ga maandag even spoeddingetje doen bij de huisarts, altijd leuk want als ze niet luisteren of addequaat reageren dan zou het wel eens een interventie kunnen worden )
Ik zit mij zo vreselijk te ergeren aan dingen, en dat is niet goed maar ik kan het niet uitzetten heh.. ik kan het gewoon NIET uitzetten! fuuuuuuuuuuuu.
Dus dan ga ik typen, uitlaatkleppie.. want PSN doet het ook al 10 dgn niet! En in deze staat mag/kan ik ook niet schieten en ik kan geen kant op. Vastnaaiert die de cillinder ff mutileert.
Want die kop die ramt wel door weetje wel... Zucht.

Vandaag ook heh, in de LIDL... Ging ik even speechen Maar ik kreeg nog applaus ook!
Het is natuurlijk rustig ivm Qdag (wat een idioterie btw) en er was 1 kassa open en niet zoveel mensen in de winkel. Kom ik bij die kassa, kapt dat ding ermee... Softwarematig!
Ik weet niet meer wat de exacte aanleiding was, iemand riep een oorzaak terwijl ik alleen maar Reboot stond te mompelen en toen zei ik inene hardop dat het probleem ligt aan de automatisering. En toen had ik volle aandacht.
"het ligt aan de automatisering, het is allemaal echt schitterend begonnen maar tegenwoordig gaat men veel te snel en wil men ook nog eens teveel keuzes en diversiteit waardoor ook weer concurentie ontstaat en compatibliteitsproblemen. Het is 1 onsamenhangende chaos geworden terwijl het een infrastructuur behoord te zijn. Kijk voor de grap eens naar website bouwers, die mogen tegenwoordig rekening houden met 20 verschillende browsers.. En dit werkt niet op dat en dat werkt niet op dit, het is een zooitje en nog voordat iets daadwerkelijk geimplenteerd is, wordt het al weer doorontwikkeld. Onder de noemer van gebruikersgemak "

En dat LIDL volk begreep het gewoon heh!
Kassagozer; maar wat kan ik nu doen dan?
Auti: "heb je al aan en uit geprobeerd? "

DONE.

Gaan jullie eigenlijk anders met dingen om sinds jullie je diagnose hebben? (verschilt natuurlijk wel of dat al op je 4e of, zoals bij mij, op je 29e is )

Als ik bedenk hoe vaak ik wel niet 'doe niet zo moeilijk', 'verdiep je eens wat meer in anderen' en 'richt je eens op wat meer dan dat ene ding' heb gehoord, dan voelt het ergens wel bevrijdend dat ik daar nu een soort verklaring voor heb, en mijn SPV-er zei ook al dat ik er niet op moet rekenen daar ooit vanaf te komen omdat het bij me hoort.. Accepteren dus..
Maar aan de andere kant wil ik me ook weer niet achter een diagnose verschuilen, dat als anderen kritiek op me hebben ik zoiets heb van 'sorry, autisme.. kom ik niet van af!'.

Die hele strijd tussen niet te lief voor mezelf zijn maar ook geen onredelijk dingen van mezelf verwachten is eigenlijk al jaren hetgene waar ik het meest mee worstel.. er is natuurlijk érgens een middenweg, maar waar dan?

(Sorry overigens als 't ongebruikelijk is dit topic lukraak met mijn verhaal binnen te stormen.. Topic heeft ook deels wat van een slowchat weg, dus al ik me eerst nog ff voor moet stellen laat maar horen!'

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 18:11 schreef Maartel het volgende:
Gaan jullie eigenlijk anders met dingen om sinds jullie je diagnose hebben? (verschilt natuurlijk wel of dat al op je 4e of, zoals bij mij, op je 29e is )

Diagnose op 28/29e en ik ga er anders mee om in de zin van dat ik weet dat het ergens aan ligt en dat ik er op veel vlakken rekening mee kan houden, al blijft het dus vreselijk moeilijk om sommige dingen kenmaar te maken tegenover vreemden. Dat is het grootste probleem.
Maar ik ben niet anders geworden, dat kan ook niet..ik ben ik. Maar ik weet nu wel waar ik aan moet werken en dat ik soms gewoon echt duidelijk moet maken dat ik anders ben omdat het anders echt niet gaat werken. Dat werkt bevrijdend maar tegelijkertijd bots je tegen veel kaders aan. Het is moeilijk.

En ik kan heel negatief overkomen en maak mij heel druk over dingen, maar inmiddels ben ik "achter de schermen" al weer ziekelijk hard aan het "progressen"

Over van een koude kermis thuiskomen gesproken.
Na een flinke reis met de trein start ik mijn computer op en dan zegt=ie:

Configuration des mises à jour de Windows
N'éteignez par l'ordinateur.

0% effectués

Hij hangt nu al 5 minuten op 0%
Hallo... tijd = geld, computer! En als je dan op de reset-knop drukt, begint het hele liedje gewoon opnieuw.

Wat was ie aan 't doen dan?
Ik heb ook wel eens denk 'handig, ik laat 'm gewoon even formatteren/renderen of wat dan ook terwijl ik een dagje weg ben'.. kom ik terug, had ik nog ergens op ja moeten drukken

Kan me wel voorstellen dat, al komt zo'n diagnose laat, dat er op dat moment dingen op hun plek vallen. Dat je altijd wel hebt geweten dat er iets niet helemaal klopte, maar dan heeft het ook een naam. En dan ben je niet de enige.
Maar wat doe je daarna? Zijn de volwassen hier, die pas laat te horen hebben gekregen dan ze (een vorm van) autisme hebben ook anders gaan leven of bijv. er meer over zijn gaan lezen?

Tja, ik ben dus nog erg zoekende..
Aan de ene kant denk ik van sommige dingen nu 'aaah, ik kan er dus niet veel aan doen', maar ondertussen ook 'aaaargh, ik kan er dus nooit wat aan veranderen??'
En je gaat toch anders tegen jezelf aankijken.. Ik ben er nog niet helemaal uit of 'het weten' me tot dusver goed heeft gedaan..

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 22:53 schreef schaal_9 het volgende:
Over van een koude kermis thuiskomen gesproken.
Na een flinke reis met de trein start ik mijn computer op en dan zegt=ie:

Configuration des mises à jour de Windows
N'éteignez par l'ordinateur.

0% effectués

Hij hangt nu al 5 minuten op 0%
Hallo... tijd = geld, computer! En als je dan op de reset-knop drukt, begint het hele liedje gewoon opnieuw.

Even geduld aub.

Goedeavond,

Na het doorbladeren van wat forums op fok! ben ik ineens hier beland. Wist niet dat dit er was en zal uberhaupt ook de eerste keer zijn dat ik in R&P kom . Toch even paar vorige van deze topics doorgelezen en ik vind hier toch heel veel herkenning, voorbeeld is wat von_Preussen in een vorige topic noemde over werken met een wapen. Dat is bij mij exact hetzelfde. Ik hoop hier nog meer kennis en ervaring van medemensen te kunnen halen. Zal me daarom ook even introduceren. Zal wel een lang verhaal worden maar dat zullen jullie hier inmiddels wel gewend zijn . Samenvatten is nooit mn beste vak geweest

Ben 19 jr en kom uit t midden des lands. Op de basisschool werd ik al snel als 'hoogbegaafd' bestempeld, met als resultaat dat mn ouders werd voorgesteld om mij groep 5 over te laten slaan. Vonden ze toen nog geen goed idee omdat ze vonden dat ik 'sociaal emotioneel' nog niet heel sterk was. Toen ik in groep 6 ongeveer al het werk van gr. 7 al gedaan had is wederom voorgesteld om een groep over te slaan. Mn ouders hebben er toen voor gekozen om mij door een pedagoog (-in opleiding) te laten testen (klinkt zo gaar ). Daar kwam al snel naar voren dat ik Asperger heb. Toch gr. 7 overgeslagen en dat jaar met zeer hoge score de cito gehaald, om vervolgens naar het TVWO te verkassen. Ging de eerste 2 jaar eigenlijk prima, was in sommige vakken erg goed, in sommige wat minder. In de 3e ging het toch wat minder lopen. Werd uiteindelijk voor de keus gesteld om of 3 TVWO over te doen, of een stapje terug te doen naar 4 havo. Na een hoop gepraat met leraren het toch voor mekaar gekregen om naar 4 VWO te gaan. De laatste 3 jaar eigenlijk constant de kantjes eraf moeten lopen, waarbij eigenlijk elk jaar kantje boord was qua overgaan. Mn eindexamens ging ik ook best slecht in wat betreft mijn lijst, maar tegen alle verwachtingen in toch best aardig geslaagd. Mijn interesses lagen toen, en trouwens nu nog steeds, bij luchtvaart en defensie.

Na een uitgebreide orientatie bij de Koninklijke Luchtmacht uitgekomen, waar ook de testfase voor ben in gegaan. Na een paar maanden een bureaubaantje te hebben gehad, wat ik qua werk eigenlijk niet veel aan vond, maar qua salaris, collega's een structuur super vond, op de KMA opgekomen voor officier luchtverkeersleiding bij de KLu. De opleiding bood mij absoluut een hoop dingen die ik top vond. Toch een duidelijke structuur en veel vastigheid, en natuurlijk een volledige aanvulling op mijn intressegebied. Toch zijn hier al gauw de, laat ik het zeggen nadelen, aan het licht gekomen. Het socialiseren met de mede cadetten ging erg goed. Is trouwens ook nooit echt een probleem voor me geweest, als ik tussen gemotiveerde mensen met de zelfde intresses terecht kom kan ik altijd wel mijn plekkie vinden. Een probleem dat naar voren kwam was het in korte tijd goed aanleren van belangrijke handelingen, bijvoorbeeld met wapens. Hier kwam vaak een stukje stressbestendigheid bij kijken, en daar viel ik dan vaak door de mand. Overigens heb ik de met meeste van die dingen, nadat ik me er eigen mee heb kunnen maken, geen enkel probleem meer mee. In tegenstelling zelfs. Ook kwam er al snel in stuk communicatie en emoties bij kijken. Het kwam bij mij vaak veels te laat binnen dat er, zowel door kader als soms meden-cadetten, kritiek geleverd werd. Daarbij was ik fysiek ook nog eens kilo uniform tango (om het maar even in def-taal uit te drukken ) Uiteindelijk heeft dit er mede voor gezorgd dat mijn kader er voor gekozen heeft mij uit de opleiding te ontzetten. Uiteindelijk van de 18 weken opleiding er toch 16 volgemaakt. Na meerdere keren zowel mijn mentale als fysieke grenzen kilometers te hebben verlegd (letterlijk) was het toch einde verhaal voor mij. Over de inhoud van de opleiding zul je van mijn kant niets dan lof horen. Ik heb echt een super tijd bij defensie als beroeps gehad. Ik baalde er daarom ook enorm van. Toch weer thuis zitten....

Gelukkig toch bij defensie kunnen blijven als reservist, wat me tot nu toe heel erg bevalt. En na opnieuw te zijn begonnen met met orienteren uitgekomen op Internationale Betrekkingen en Organisaties aan de Uni Leiden. Ik hoop hier dan ook in september te kunnen beginnen.

Als ik zo terugscroll zie ik dat ik weer een veels te lang verhaal heb zitten tikken, maargoed .

Nou, als allereerst zou ik willen zeggen dat ik het knap vind dat je door de keuring bent gekomen. Dat zegt veel over je persoon, ze zagen zoveel potentie dat je toch een kans hebt gekregen.
En dat je nu nog "nastresser" bent ( ) zegt ook dat je nog wel stevig op je poten staat.
Dat vind ik echt knap voor een Aspie

quote:

Op zondag 1 mei 2011 01:46 schreef Auti het volgende:
Nou, als allereerst zou ik willen zeggen dat ik het knap vind dat je door de keuring bent gekomen. Dat zegt veel over je persoon, ze zagen zoveel potentie dat je toch een kans hebt gekregen.
En dat je nu nog "nastresser" bent ( ) zegt ook dat je nog wel stevig op je poten staat.
Dat vind ik echt knap voor een Aspie

Naja het is opzich wel een apart verhaal. Ik heb aan het eind van het bijna 2 uur durende keuringsgesprek met de psycholoog, wat echt super liep, toch maar aangegeven dat asperger bij mij was vastgesteld. Die man zij letterlijk tegen mij: "het is dat je het zegt, ik heb er niets van gemerkt". Ik heb ook van mijn instructeur op de KMA nog een 'compliment' gekregen, nadat ik ontheven was, dat het mij mij nooit aan de motivatie heeft gelegen. Achteraf denk ik zelf dat zij hadden verwacht dat ik er eerder al zelf uitgestapt zou zijn. Het is gelogen als ik zeg dat ik daar niet aan heb gedacht, maargoed ik denk eerlijk gezegd dat iedereen dat een keer denkt als je bijna 24 uur niet geslapen hebt, en daarin zo'n 55km, waarvan 30 te voet (die bij mij overigens gebroken was, kwam ik daarna pas achter), hebt afgelegd.

En dat van de Natres was snel geregeld. Via iemand van fok! aan telnr. van de hoofd werving/selectie gekomen en daarna is het allemaal snel gegaan. Uiteindelijk feitelijk niet eens bij defensie weg geweest omdat de 2 verschillende contracten elkaar opvolgden.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 23:52 schreef Maartel het volgende:
Tja, ik ben dus nog erg zoekende..
Aan de ene kant denk ik van sommige dingen nu 'aaah, ik kan er dus niet veel aan doen', maar ondertussen ook 'aaaargh, ik kan er dus nooit wat aan veranderen??'
En je gaat toch anders tegen jezelf aankijken.. Ik ben er nog niet helemaal uit of 'het weten' me tot dusver goed heeft gedaan..

Welkom bij de club!
Je schrijft bijna het klassieke verhaal, 99% van de mensen met Asperger en een late diagnose kampt hiermee. Mensen met Asperger zijn over het algemeen minder gelukkig doordat ze veel nadenken. Sommigen analyseren zichzelf helemaal. Het geluk is met dommen, zou je kunnen zeggen. Het hebben van werk kan een voordeel zijn, omdat je dan minder tijd hebt om jezelf te analyseren. Detaildenken zal daar ook debet aan zijn, denk ik.

Je hebt een verklaring, maar je hoort ineens ook bij een groep waarvan je je misschien afvraagt: wil ik daar graag bijhoren of juist niet.

Haat aan autisten vooral aan auti's die gek worden omdat PSN het niet doet :'D
Een vraag: waarom gaan auti's altijd in Nederland op vakantie?

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 23:35 schreef Leigh het volgende:
Kan me wel voorstellen dat, al komt zo'n diagnose laat, dat er op dat moment dingen op hun plek vallen. Dat je altijd wel hebt geweten dat er iets niet helemaal klopte, maar dan heeft het ook een naam. En dan ben je niet de enige.
Maar wat doe je daarna? Zijn de volwassen hier, die pas laat te horen hebben gekregen dan ze (een vorm van) autisme hebben ook anders gaan leven of bijv. er meer over zijn gaan lezen?

Leren omgaan met je beperking en verder leven.
Ik ben er iig niet echt anders door gaan leven. Ik weet nu beter waar mijn zwakke plekken liggen en ben nog bezig daar beter mee leren om te gaan.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 11:09 schreef knikkebol het volgende:
Haat aan autisten vooral aan auti's die gek worden omdat PSN het niet doet :'D
Een vraag: waarom gaan auti's altijd in Nederland op vakantie?

Een zeer goeie vraag

@hoogvlieger, ik zit momenteel op mijn telefoon dus ik zal vanavond een wat uitgebreidere reactie geven. Luchtvaart en defensie vallen ook binnen mijn interesse gebied, dus ik vind het leuk om je verhaal te lezen.

Zelf dub ik al een hele tijd of ik me niet ook voor de natres zou aanmelden, alleen mijn slechte conditie weerhoudt me er momenteel van. Maar als ik het goed begrijp vormt Asperger geen bezwaar voor defensie?

Momenteel zit ik nog bij de studentenweerbaarheid en kan mijn interesse in defensie op die manier uitleven, maar aangezien ik 1 rustig jaar heb in 2012 zou de natres eventueel toch een leuke invulling kunnen worden.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 23:35 schreef Leigh het volgende:
Kan me wel voorstellen dat, al komt zo'n diagnose laat, dat er op dat moment dingen op hun plek vallen. Dat je altijd wel hebt geweten dat er iets niet helemaal klopte, maar dan heeft het ook een naam. En dan ben je niet de enige.
Maar wat doe je daarna? Zijn de volwassen hier, die pas laat te horen hebben gekregen dan ze (een vorm van) autisme hebben ook anders gaan leven of bijv. er meer over zijn gaan lezen?

Niet ander gaan leven, maar wel meer bewust worden van bepaalde situaties. Voor mijn diagnose kwam ik altijd zeer emotioneel thuis van therapie. Ik wist niet waar het vandaan kwam en op therapie dachten ze dat ik veel van andere aantrok. Dat is dus niet zo en dat wist ik zelf ook wel. Wat wel het probleem bleek te zijn is dat ik slecht tegen te veel prikkels kan en als ik naar huis ga, moet ik een half uur door de drukke stad fietsen. Nu weet ik dat ik gewoon even moet rusten.
Verder dat er ook een hoop dingen voor mij begrijpelijk worden en dan vooral over dingen uit het verleden.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 16:13 schreef Auti het volgende:
Ik zit echt weer te hikken en een beetje in een zeikmodus maar ik heb wel gelijk.
Ik zie dingen die anderen niet zien, of ze maken zich er niet zo druk over, en dat vreet als een malle gek. MATCH!

De afgelopen dagen is echt een miepje al genoeg om nog net niet te gaan flippen. (dus ik ga maandag even spoeddingetje doen bij de huisarts, altijd leuk want als ze niet luisteren of addequaat reageren dan zou het wel eens een interventie kunnen worden )
Ik zit mij zo vreselijk te ergeren aan dingen, en dat is niet goed maar ik kan het niet uitzetten heh.. ik kan het gewoon NIET uitzetten! fuuuuuuuuuuuu.
Dus dan ga ik typen, uitlaatkleppie.. want PSN doet het ook al 10 dgn niet! En in deze staat mag/kan ik ook niet schieten en ik kan geen kant op. Vastnaaiert die de cillinder ff mutileert.
Want die kop die ramt wel door weetje wel... Zucht.

Vandaag ook heh, in de LIDL... Ging ik even speechen Maar ik kreeg nog applaus ook!
Het is natuurlijk rustig ivm Qdag (wat een idioterie btw) en er was 1 kassa open en niet zoveel mensen in de winkel. Kom ik bij die kassa, kapt dat ding ermee... Softwarematig!
Ik weet niet meer wat de exacte aanleiding was, iemand riep een oorzaak terwijl ik alleen maar Reboot stond te mompelen en toen zei ik inene hardop dat het probleem ligt aan de automatisering. En toen had ik volle aandacht.
"het ligt aan de automatisering, het is allemaal echt schitterend begonnen maar tegenwoordig gaat men veel te snel en wil men ook nog eens teveel keuzes en diversiteit waardoor ook weer concurentie ontstaat en compatibliteitsproblemen. Het is 1 onsamenhangende chaos geworden terwijl het een infrastructuur behoord te zijn. Kijk voor de grap eens naar website bouwers, die mogen tegenwoordig rekening houden met 20 verschillende browsers.. En dit werkt niet op dat en dat werkt niet op dit, het is een zooitje en nog voordat iets daadwerkelijk geimplenteerd is, wordt het al weer doorontwikkeld. Onder de noemer van gebruikersgemak "

En dat LIDL volk begreep het gewoon heh!
Kassagozer; maar wat kan ik nu doen dan?
Auti: "heb je al aan en uit geprobeerd? "

DONE.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 11:08 schreef Auti het volgende:
http://www.nujij.nl/bezui(...)ieken.12143268.lynkx

Ik ga echt steeds beter in mijn vel zitten zeg
Ik zie steeds meer en meer mijn toekomst wegvallen.
Je bouwt iets op maar er breekt meer af dan je lief is.
Fijn om te weten dat het alleen nog maar slechter zal worden.

Waarom bezuinigt de regering altijd op de verkeerde dingen? Zorg, onderwijs etc.

quote:

Op zondag 1 mei 2011 15:50 schreef DeHovenier het volgende:

[..]

Waarom bezuinigt de regering altijd op de verkeerde dingen? Zorg, onderwijs etc.

Zou het door al die etiketjes komen dat het budget voor het PGB opraakt? Degenen die echt hulp nodig hebben worden hierdoor in feite de dupe.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 12:55 schreef badisbad het volgende:

[..]

.
ah ja, dat is idd op en top autisme, ook dat ik je niet gelijk begrijp ...

maargoed, ik heb jaren lang gedacht dat ik normaal was, dus moet ik me nu ineens zorgen gaan maken over het feit dat ik toch anders ben? ja ik probeer er zoveel mogelijk rekening mee te houden, maar ik ga ook weer niet teveel bij mezelf weg mensen kunnen mekaar best accepteren zoals ze zijn, ook al is dat soms een beetje vreemd. het lijkt misschien of ik de verantwoording nu vooral bij anderen leg, niks is minder waar! ik ben al jaren bezig om meer inzicht te krijgen in sociale zaken en begin nu ook beter te begrijpen hoe de werkelijkheid in elkaar zit.

Dank voor je verhelderende reactie!

Fatsoen begint wmb ook inderdaad bij het accepteren van een ander om wie hij/zij is....(niet te verwarren wat hij /zij doet...)

We hebben alhier 1 probleem: deze maatschappij geeft de voorkeur aan conformisme. Ik verwees eerder naar een column, waarbij de nodige kanttekenigen werden geplaatst met dit saaie kuddegedrag.

De maatschappij zou juist meer mensen moeten hebben die wat hebben "out of the box" (denken). Mensen met ASS zouden wel eens daarin "iets"voor kunnen hebben op NT-ers.

Ik zou voorstander zijn om ASS wat een in een positiever daglicht te stellen. De nadruk wordt tegenwoordig veel te veel gelegd op "sociaal functioneren" en werknemers worden teveel beoordeeld aan "conformisme gedrag".

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 12:21 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Jij legt de schuld wel constant bij de VVD, maar slaat daarmee de plank totaal mis.

Het is juist de PVV die krampachtig aan bepaalde sociale zekerheden vasthoudt waardoor het kabinet het geld weer ergens anders vandaan moet plukken.

De VVD is mischien de uitvoerder van de bezuingiging, maar de oorzaak ligt bij de "ach zo sociale" PVV.

Iedereen heeft uiteraard recht of zijn/haar mening, maar ik kan mij totaal niet vinden in de filosofie van de VVD als het gaat om het "liberalisme", "kapitalisme" en "individualisme".

Ik begin steeds meer sympathie te krijgen van de filosofie van Amitai Etzioni, het communitarisme. (Latijn: communio, "gemeenschap")

Deze is kritisch naar het kapitalisme en liberalisme. Kernwoord van het communitarisme: GEMEENSCHAPSZIN. Niet alleen kijken naar rechten van burgers, maar ook naar de plichten die individueen naar elkaar hebben. (dat is wat anders dan ikke, ikke...). Ik ben groot fan het het Christelijk Sociaal denken.

Ook oud-premier Balkenende liet zich inspireren in de werken van Edzioni.

Algemeen: politiek = keuzes maken. Ja, ik stop het geld liever in de ondersteuning van de zwakkeren in plaats van de zoveelste onzin missie in het buitenland!

[ Bericht 0% gewijzigd door EchtGaaf op 01-05-2011 19:04:56 ]

Hallo,

Ik vroeg mij af of mensen met autisme meer moeite hebben op het gebied van contact leggen en flirten. Ik heb een ontzettend leuke jongen leren kennen, (collega) en hij heeft autisme. Omdat ik vroeger wat vrienden had die het een stuk erger hadden dan hij, heb ik daar nog wel wat van geleerd qua omgang. Zo ben ik bijna altijd de eerste die een gesprek met hem begint, maar wanneer ik dat eenmaal gedaan heb, merk ik wel degelijk dat hij het ook hartstikke gezellig vindt. Dan is hij niet meer te stoppen.

Het lijkt wel alsof het hem nogal moeite kost om een gesprek met me te beginnen. Dan draait ie wat om me heen en glimlacht gewoon heel vaak. Ik weet niet zo goed hoe ik daar op moet reageren.

Zou graag een beter idee krijgen over het contact leggen met mensen met autisme en ik dacht misschien kunnen jullie mij daar wat meer over vertellen.... want het is een hartstikke leuke jongen.

[ Bericht 1% gewijzigd door LuckyRose op 01-05-2011 22:13:05 (slordig) ]

quote:

Op zondag 1 mei 2011 10:15 schreef schaal_9 het volgende:
Sommigen analyseren zichzelf helemaal.

Dat gebeurt denk ik, met name bij mensen die op latere leeftijd ene diagnose hebben gekregen. Vooraf een diagnose is er vaak sprake van een zekere mate van lijden. Dat kan bijvoorbeeld zijn dat iemand - na een succesvolle studie - het maar niet lukt om een passende functie te vinden en/of te behouden en dientengevolge in een veel te lage maatschappelijke positie terecht komt of zelf is een isolement belandt. Gevolg: lijdensdruk, geestelijk ongemak als stress en depressie, traject gezondheidszorg, signalering, diagnostiek.....en dan "BAM!, het is waar?!."

Dat "zelfananlyseren"zou wel eens een onderdeel kunnen zijn van een verwerkingsproces. Het is een proces waarin de stukjes van de puzzel op zijn plaats vallen. Een definitieve bevestiging dat je "anders bent" dan "de rest".

Een diagnose is een voldongen feit, vermits die op juiste gronden is gesteld. Diegenen gaan niet over 1 nacht ijs. Het echte proces voor je begint dan...het moet nl een plek krijgen.

Eea is denk ik wel te vergelijken met ene rouwproces. Het verlies van je oude ik?

quote:

Op zondag 1 mei 2011 22:11 schreef LuckyRose het volgende:
Hallo,

Ik vroeg mij af of mensen met autisme meer moeite hebben op het gebied van contact leggen en flirten. Ik heb een ontzettend leuke jongen leren kennen, (collega) en hij heeft autisme. Omdat ik vroeger wat vrienden had die het een stuk erger hadden dan hij, heb ik daar nog wel wat van geleerd qua omgang. Zo ben ik bijna altijd de eerste die een gesprek met hem begint, maar wanneer ik dat eenmaal gedaan heb, merk ik wel degelijk dat hij het ook hartstikke gezellig vindt. Dan is hij niet meer te stoppen.

Het lijkt wel alsof het hem nogal moeite kost om een gesprek met me te beginnen. Dan draait ie wat om me heen en glimlacht gewoon heel vaak. Ik weet niet zo goed hoe ik daar op moet reageren.

Zou graag een beter idee krijgen over het contact leggen met mensen met autisme en ik dacht misschien kunnen jullie mij daar wat meer over vertellen.... want het is een hartstikke leuke jongen.

Dat is 1 van de kenmerken, dat iemand met Asperger niet zo'n ster is in contact maken en onderhouden. Dit verschilt natuurlijk per persoon.

Mwah persoonlijk vind ik dat wel heel zwaar EchtGaaf
Het 'rouwproces' (so to speak) hebben we al wel gehad, ik weet inmiddels hoe (en waar) ik wel/niet functioneer en hoe ik met bepaalde situaties om moet gaan.
Ik heb nu een officiële diagnose aangevraagd omdat ik er (na bijna 32 jaar) achter ben gekomen dat alles waar ik de afgelopen 20 / 25 jaar moeite mee heb gehad zijn te relateren aan Asperger, dit spookt nu een half jaar door m'n hoofd en moet ik gewoon even uit m'n systeem hebben.