PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] #79 It's a mad mad world

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:52 schreef Ceased2Be het volgende:

Werken vreet sowieso energie, dan kan ik beter zorgen dat het nog enigszins werkbaar blijft. Mijn afdeling is redelijk klein en afgeschermd van de rest dus de enige input die ik krijg is van mijn directe collegae (waar ik met 3 aan een bureau zit). En daar kan ik het gewoon hartstikke goed mee vinden, kost me alleen een paar maanden om ergens op gang te komen.
BIj nieuwe mensen ben ik wat afstandelijker en kom ik op een gegeven moment wel los met flauwe woordgrapjes.

En clownsmasker ben ik dan weer niet met je eens... ik doe me over het algemeen niet anders voor dan ik ben, maar in apartere situaties doe ik na wat iedereen doet om niet buiten de boot te vallen.
Dingen zoals teamuitjes e.d. vermijd ik doorgaands weer als de pest... maar daar ben ik niet de enige in.

Ja ik begrijp het wel, en het was ook niet persoonlijk bedoeld of gericht maar meer in het algemeen over het "camoufleren" of zogezegd het gescript inspelen op situaties. Zoals jij het voorbeeld van een stel met verse baby aanhaalde. Ik kom weer eens niet uit mijn woorden maar het "meespelen" heeft mij niet veel gebracht behalve frustraties en ergenissen. En dan bedoel ik dus echt 24/7 meespelen en overal maar rekening mee houden behalve met mijzelf.

Maar ik bedoelde niet jou specifiek met dat clownsmasker, hoor. Je hebt wel een coole baard!

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:00 schreef Auti het volgende:

[..]

Ja ik begrijp het wel, en het was ook niet persoonlijk bedoeld of gericht maar meer in het algemeen over het "camoufleren" of zogezegd het gescript inspelen op situaties. Zoals jij het voorbeeld van een stel met verse baby aanhaalde. Ik kom weer eens niet uit mijn woorden maar het "meespelen" heeft mij niet veel gebracht behalve frustraties en ergenissen. En dan bedoel ik dus echt 24/7 meespelen en overal maar rekening mee houden behalve met mijzelf.

Maar ik bedoelde niet jou specifiek met dat clownsmasker, hoor. Je hebt wel een coole baard!

24/7 doe ik het ook niet meer... bij babies kijken mensen nog wel eens raar op als ik 'nee' zeg als ze vragen of ik hem/haar vast wil houden, maar daar moeten ze maar tegen kunnen
Voor de rest ben ik vooral op mijn huidige werkplek gewend dat ik lekker m'n eigen ding kan doen, heb ik een dag geen zin in geklets zet ik lekker m'n koptelefoon op en werk ik ongestoord in m'n eigen wereld en niemand die daar moeilijk over doet.
Per 1 Juni een nieuwe werkgever, dat zal wel weer stressen zijn in het begin maar dat is goed voor me... houdt me scherp.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:12 schreef Ceased2Be het volgende:

[..]

24/7 doe ik het ook niet meer... bij babies kijken mensen nog wel eens raar op als ik 'nee' zeg als ze vragen of ik hem/haar vast wil houden, maar daar moeten ze maar tegen kunnen
Voor de rest ben ik vooral op mijn huidige werkplek gewend dat ik lekker m'n eigen ding kan doen, heb ik een dag geen zin in geklets zet ik lekker m'n koptelefoon op en werk ik ongestoord in m'n eigen wereld en niemand die daar moeilijk over doet.
Per 1 Juni een nieuwe werkgever, dat zal wel weer stressen zijn in het begin maar dat is goed voor me... houdt me scherp.

Ik snap het. Zelf vind ik babies raar Kan er niets mee, ik vind kinderen leuker als er wat meer bewustzijn in zit. Sommige 4-6 jarige kinderen komen met briljante dingen of grappige dingen en dat vind ik leuk om mee te doen en op te reageren, ik kan dat ook best wel goed.
Een baby hoef ik ook niet vast te houden want ik heb er sowieso al geen connectie mee en ik vind het alleen maar eng en gevaarlijk en niet nodig.
Heel grof gezegd is een baby voor mij een soort van stronttube
(totdat ik zelf vader wordt, wellicht)

Het is wel belangrijk dat je op je werk je eigen ding kan doen in rust of cq jezelf kan zijn. Ik heb ook banen gehad waarin ik best wel goed kon werken en bij de banen die ik het langste volhield was ik ook baas van mijn eigen afdeling en werkte ik alleen of met 1 collega. Maar dan kwam er wel weer iets van bovenaf of iets externs bij kijken wat roet in het eten gooide. Al heeft het ook wel een paar keer echt puur aan mijzelf gelegen dat ik het niet vol kon houden.

Dat scherp houden herken ik ook, en spanning opzoeken zeg maar..
Maar dan heb ik een serieuse vraag voor jou; Ga je bij je nieuwe baan er meteen vol in en cijfer je jezelf daarbij weg (dus even doorbijten) of ga je er bewust rustig in en geef je duidelijk aan waar je grenzen liggen zodat je je tijd kan nemen om aan te passen?

quote:

Op woensdag 27 april 2011 14:23 schreef Auti het volgende:

[..]

Ik snap het. Zelf vind ik babies raar Kan er niets mee, ik vind kinderen leuker als er wat meer bewustzijn in zit. Sommige 4-6 jarige kinderen komen met briljante dingen of grappige dingen en dat vind ik leuk om mee te doen en op te reageren, ik kan dat ook best wel goed.
Een baby hoef ik ook niet vast te houden want ik heb er sowieso al geen connectie mee en ik vind het alleen maar eng en gevaarlijk en niet nodig.
Heel grof gezegd is een baby voor mij een soort van stronttube
(totdat ik zelf vader wordt, wellicht)

Mijn vader noemt ze nog steeds strontfabrieken... weet van m'n moeder dat ie ons echt ook niet interessant vond tot we begonnen te praten

quote:

Het is wel belangrijk dat je op je werk je eigen ding kan doen in rust of cq jezelf kan zijn. Ik heb ook banen gehad waarin ik best wel goed kon werken en bij de banen die ik het langste volhield was ik ook baas van mijn eigen afdeling en werkte ik alleen of met 1 collega. Maar dan kwam er wel weer iets van bovenaf of iets externs bij kijken wat roet in het eten gooide. Al heeft het ook wel een paar keer echt puur aan mijzelf gelegen dat ik het niet vol kon houden.

Dat scherp houden herken ik ook, en spanning opzoeken zeg maar..
Maar dan heb ik een serieuse vraag voor jou; Ga je bij je nieuwe baan er meteen vol in en cijfer je jezelf daarbij weg (dus even doorbijten) of ga je er bewust rustig in en geef je duidelijk aan waar je grenzen liggen zodat je je tijd kan nemen om aan te passen?

Nou ja ik heb een proeftijd van 2 maanden dus ik moet mezelf wel bewijzen natuurlijk. Nu weet ik van mezelf dat als ik in het diepe word gegooid ik het beste functioneer gek genoeg.
Heel de nieuwe omgeving uitpluizen, documenteren en inlezen... data verzamelen en ordenen gaat dan heerlijk. Dus daar verwacht ik geen problemen eerlijk gezegd.
Alleen even uitkijken dat ik nog niet teveel foute grappen eruit flap... wil nog steeds te snel zeggen wat ik denk

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:54 schreef Auti het volgende:

[..]

Als in? Dat je dat nu krijgt?

[ Bericht 9% gewijzigd door klappert101 op 27-04-2011 16:08:45 (verkeerde opmerking excuses) ]

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:54 schreef Auti het volgende:

[..]

Als in? Dat je dat nu krijgt?

Als in, goed gesprek gehad En jongedame is een goede begeleidster, ze gaat ook echt achter dingen aan enzo!

quote:

Op woensdag 27 april 2011 13:24 schreef Auti het volgende:
Maar dan ben je dus voortdurend bezig een rolletje te spelen. En daar dan in overal mee rekening houden en gescript inspelen op situaties.. dat vreet toch energie..
En daarnaast is het gewoon een vreselijk clownsmasker.

Het ligt er aan in hoeverre iemand autistisch wil overkomen of niet. Je hebt zolderkamerautisten, maar ook mensen met autisme die sociaal behoorlijk participeren. Hoeveel energie het vergt, varieert sterk per persoon en hangt af van diens voorkeur. Bepaalde vaardigheden zijn ook aan te leren, en soms is er veel mogelijk.

[ Bericht 6% gewijzigd door schaal_9 op 27-04-2011 19:11:18 ]

Ik vind baby's wel weer leuk.

Ik hou ze ook vast. Dat is altijd een hele speciale ervaring.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:47 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik vind baby's wel weer leuk.

Ik hou ze ook vast. Dat is altijd een hele speciale ervaring.

Vasthouden ja ubertof, een klein beetje leven in je armen

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:49 schreef robuust89 het volgende:

[..]

Vasthouden ja ubertof, een klein beetje leven in je armen

Precies.

Ik ben juist bang voor kinderen, omdat je er niet rationeel mee kunt praten weet ik totaal niet wat ik ermee aan moet. Dat zorgt voor onvoorspelbaarheid en daar kan ik erg slecht tegen.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 20:57 schreef von_Preussen het volgende:
Ik ben juist bang voor kinderen, omdat je er niet rationeel mee kunt praten weet ik totaal niet wat ik ermee aan moet. Dat zorgt voor onvoorspelbaarheid en daar kan ik erg slecht tegen.

Dat laatste kan ik mij alles bij voorstellen.

Maar kindjes kunnen wel weer lekker direct zijn. Ze praten nl minder "tussen de regels" door. En ze zeggen gewoon zonder omhaal wat ze van iets vinden. Bij volwassenen moet je dan vaak weer gissen en gokken...

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:00 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Dat laatste kan ik mij alles bij voorstellen.

Maar kindjes kunnen wel weer lekker direct zijn. Ze praten nl minder "tussen de regels" door. En ze zeggen gewoon zonder omhaal wat ze van iets vinden. Bij volwassenen moet je dan vaak weer gissen en gokken...

Daar heb je gelijk ik, maar ik kan mij totaal niet met de belevingswereld van kinderen identificeren. En met kinderen kan ik niet over politiek / ondernemen / auto's / maatschappelijke thema's praten.

En het verhaal dat het kind in het bos een eikel heeft gevonden, ja, dat interesseert me eerlijk gezegd geen ene flikker.

Wél was ik een keertje erg ontroerd van de zoon (3 jaar) van goede kennissen van ons. Die hadden toen een racebaan voor de kinderen gekocht (waar vader en ik ook mee speelden....) en ik zat met die kleine jongen te spelen. Z'n zusje (8 jaar) zat ook mee te kijken en ik dacht "als jongeman kan je het niet maken met het speelgoed van anderen te spelen", dus ik gaf haar de joystick. Wat doet die kleine man, die trekt het uit haar hand, komt naar mij en geeft het aan mij.

Dat gaf toch een bepaald, wel aangenaam, gevoel. Dat zo een kleine man toch op die manier wat interactie met je heeft, op een positieve manier (ook al was het eventjes lullig voor het meisje).

Ik weet het niet, een kind kost ook weer zoveel moeite en aandacht, ik ben erg bang om mijn vrijheid compleet te verliezen. Maar een zoon en dat van dit soort kleine, lieve dingen.....ik weet het niet.

Belangrijker is eerst om mijn studie af te maken, dan een goede baan te vinden of zelfs een bron van bestaan op te bouwen en dan hopelijk nog eens een leuk meisje vinden. Kinderen staan wel helemaal achteraan wat dat aangaat, eerst zekerheid hebben in de vorm van financien / huisje / stabiele relatie etc.

Hoewel ik me er niet voor aanzie, eventueel dat er toch eens kinderen zouden kunnen komen.

Kinderen daar heb ik echt niets mee.

kinderen worden pas leuk als ze terug praten en een eigen wil krijgen.
eerder heb ik er echt niks mee.

Ik had er ook echt absoluut niets mee, met kinderen. Was zelfs eind 2008 bezig geweest met artsen om me te laten steriliseren. Wegens geldgebrek ging dat toen niet door.
En toen, in het voorjaar van 2009, werd ik verliefd op een zwangere vrouw (die 100% lesbisch is alleen een enorme kinderwens had en met behulp van een donor zwanger was geworden)... Na de bevalling was ik echt helemaal van mijn stuk door dat kleine ventje... Zo heftig zelfs dat toen het tussen mij en die vrouw uitging (ze kreeg een soort van postnatale depressie-achtig iets waardoor ze volledig in zichzelf keerde en ik niet meer welkom was - en dat heeft me heel veel pijn gedaan) ik met mijn eigen medicatie ben gestopt (ik heb een chronische darmziekte waar ik eigenlijk mijn leven lang medicijnen voor moet slikken) en me serieus heb afgevraagd of ik niet zelf een kindje wilde. Uiteindelijk is dat er niet van gekomen, ook weer vooral omdat ik het financieel niet zag zitten en omdat mijn grootste angst is dat ik mezelf iets aandoe en daardoor een kind levenslang ongelukkig zal maken. Maar het feit dat ik, na 35 jaar, opeens heel serieus met een kinderwens aan de slag was...

Het moment dat die kleine me voor het eerst écht aankeek - onuitwisbaar. Onvoorwaardelijke accepatie, dat is het een beetje. En als je zoveel afwijzing in je leven hebt gehad, is dat echt heel bijzonder.

/sentimentele-sok-modus uit

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:25 schreef tijnbrein het volgende:
Kinderen daar heb ik echt niets mee.

Ik ook niet.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 21:12 schreef von_Preussen het volgende:

Belangrijker is eerst om mijn studie af te maken, dan een goede baan te vinden of zelfs een bron van bestaan op te bouwen en dan hopelijk nog eens een leuk meisje vinden. Kinderen staan wel helemaal achteraan wat dat aangaat, eerst zekerheid hebben in de vorm van financien / huisje / stabiele relatie etc.

Hoewel ik me er niet voor aanzie, eventueel dat er toch eens kinderen zouden kunnen komen.

Alles op zijn tijd. Je bent nog jong, kerel!

Je maakt nu een cruciale levensfase door, je hebt het geluk dat je in dit stadium je diagnose heeft en daar nu maximaal op in kan spelen. Velen krijgen de diagnose pas na hun studie op latere leeftijd en struikelend na tig banen er achter komen dat ze ASS hebben....

De grens van de twee kanten van "de streep" is flinterdun. Omdat je blijk geeft veel inzicht te hebben wat impact is van het syndroom, en de mogelijkheid om er in dit stadium op in te spelen, ben ik eigenlijk best optimistisch over jouw kansen.

[ Bericht 0% gewijzigd door EchtGaaf op 28-04-2011 10:49:37 ]

http://www.nujij.nl/bezui(...)ieken.12143268.lynkx

Ik ga echt steeds beter in mijn vel zitten zeg
Ik zie steeds meer en meer mijn toekomst wegvallen.
Je bouwt iets op maar er breekt meer af dan je lief is.
Fijn om te weten dat het alleen nog maar slechter zal worden.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 11:08 schreef Auti het volgende:
http://www.nujij.nl/bezui(...)ieken.12143268.lynkx

Ik ga echt steeds beter in mijn vel zitten zeg
Ik zie steeds meer en meer mijn toekomst wegvallen.
Je bouwt iets op maar er breekt meer af dan je lief is.
Fijn om te weten dat het alleen nog maar slechter zal worden.

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 12:09 schreef EchtGaaf het volgende:

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

Joh ik begin steeds minder te begrijpen, of toch niet.. Ik kan er niet overuit.
Blijkt toch dat zo'n HBO opleiding helemaal niets voorsteld, goh.. kan je meteen een link leggen naar de vele falende "professionals".
En daar kan ik steeds minder tegen. Kreeg eergister een brief van het Woningbedrijf.. ging om die woning in Velsen Noord van 1 jaar terug. Daar heb ik nooit gewoond, nooit een contract getekend en ook nooit huur voor betaald. Krijg ik een bericht dat ze de servicekosten 2010 hebben berekend en dat ik 1,06 euro retour krijg... Maar ze hebben mijn rekeningnummer niet..

WTF??!!! Wat is dat voor administratie? Sowieso klopt het bedrag niet, en ze hebben mijn rekeningnummer WEL!! En ze zijn ook verplicht om dat soort info te bewaren en het lijkt mij ook dat je zoiets goed bewaard.. Maar nee..

En dan ondertussen de fijne woorden van onze MP

quote:

Op Koninginnedag is het overal feest, zitten de terrassen vol en zijn er overal vrijmarkten waar buren aan elkaar voor een appel en een ei de oude spullen proberen te verkopen. Dat kan alleen in Nederland, en iedereen doet eraan mee. Koninginnedag is eigenlijk Nederland op z'n best.

Die boodschap sprak premier Mark Rutte zaterdagochtend op televisie uit kort voor het begin van Koninginnedag 2011,

Nee korpskut met je kwallenbek, het is geen feest. Vreselijk walgelijk ventje.

quote:

Op zaterdag 30 april 2011 12:09 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Tijdgeest, Auti.

Als dit land een VVD tot de grootste maakt, dan krijg je dit.....

Ik begrijp de kiezer ook niet meer.

Jij legt de schuld wel constant bij de VVD, maar slaat daarmee de plank totaal mis.

Het is juist de PVV die krampachtig aan bepaalde sociale zekerheden vasthoudt waardoor het kabinet het geld weer ergens anders vandaan moet plukken.

De VVD is mischien de uitvoerder van de bezuingiging, maar de oorzaak ligt bij de "ach zo sociale" PVV.

nah, alsof het alleen maar aan de politiek ligt. Het is gewoon de algemene algehele mentaliteit.
Het interesseert mensen ook geen reet totdat ze er daadwerkelijk zelf mee geconfronteerd worden.

Daar heb je helemaal gelijk in, en die onverschilligheid heeft zeker zijn weerslag op de politiek en het gevoerde beleid.

http://misc.classpc.nl/koningsplein.php = webcam Amsterdam.

Wat een circus..
Come by, Come by, AWAY!!