OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Hehe, kan kloppenquote:Op donderdag 8 april 2010 14:16 schreef JoPiDo het volgende:
[..]
volgens mij als je 'kinderen' in 'snowboarden' verandert, krijg je precies dezelfde discussie
Ik heb iig wel iets meer inzicht gekregen in de overwegingen van mensen om kinderen te nemen (ooh 
hij zei kinderen nemen ipv willen of krijgen)
Bij kinderen nemen moet ik aan de Paus denken
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Mijn droom is om uiteindelijk kids te hebben, waarom?
Omdat ik graag mijn genen door wil geven, maar ook omdat ik graag, na een stressvolle dag thuis wil komen, en wil smelten als ik de ogen van MIJN baby zie, ik wil iemand die mij pappa gaat noemen, iemand die ontiegelijk veel van mij zal houden, al zou ik een klootzak zijn, iemand waarmee ik samen sport mee kan kijken, of samen kan shoppen als vader en zoon/dochter.
Dit mag allemaal erg gay klinken, en helemaal verkeerd voor iemand van 18, maar dit is mijn uiteindelijke levensdoel. Ik wil dan ook voor mijn 30ste kinderen, niet dat anderen dan aan mijn kids vragen of ik de Opa ben
Kinderen krijgen is toch wel echt een geschenk van de natuur.
Omdat ik graag mijn genen door wil geven, maar ook omdat ik graag, na een stressvolle dag thuis wil komen, en wil smelten als ik de ogen van MIJN baby zie, ik wil iemand die mij pappa gaat noemen, iemand die ontiegelijk veel van mij zal houden, al zou ik een klootzak zijn, iemand waarmee ik samen sport mee kan kijken, of samen kan shoppen als vader en zoon/dochter.
Dit mag allemaal erg gay klinken, en helemaal verkeerd voor iemand van 18, maar dit is mijn uiteindelijke levensdoel. Ik wil dan ook voor mijn 30ste kinderen, niet dat anderen dan aan mijn kids vragen of ik de Opa ben
Kinderen krijgen is toch wel echt een geschenk van de natuur.
lol?
Ik ben sinds 9 maanden vader en ik kan beamen, dat dit echt een fantastisch gevoel geeft. Als ik thuiskom en ik zie de ogen van mijn zoon als ik de woonkamer binnenstap . . . .quote:Op donderdag 8 april 2010 14:48 schreef Nass het volgende:
maar ook omdat ik graag, na een stressvolle dag thuis wil komen, en wil smelten als ik de ogen van MIJN baby zie,
Die van mij ging de eerste maanden om half 5 in de ochtend op, dan kon hij nog even een voeding doen voor hij naar zijn werk ging, waar hij dan weer vroeg klaar was om weer bij zijn kleine ventje te kunnen zijn.quote:Op donderdag 8 april 2010 14:54 schreef Robar het volgende:
[..]
Ik ben sinds 9 maanden vader en ik kan beamen, dat dit echt een fantastisch gevoel geeft. Als ik thuiskom en ik zie de ogen van mijn zoon als ik de woonkamer binnenstap . . . .
Heb hem heel vaak gezegd dat hij gewoon mij wakker moest maken, maar dan keek hij heel beledigd, ja dahag, niet mijn tijd met mijn plurkje afpakken!
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
We hebben onze luiheid doorgegeven aan onze zoon, want die gaat om 7 uur naar bed en slaapt door tot 7 uurquote:Op donderdag 8 april 2010 14:58 schreef erodome het volgende:
[..]
Die van mij ging de eerste maanden om half 5 in de ochtend op, dan kon hij nog even een voeding doen voor hij naar zijn werk ging, waar hij dan weer vroeg klaar was om weer bij zijn kleine ventje te kunnen zijn.
Heb hem heel vaak gezegd dat hij gewoon mij wakker moest maken, maar dan keek hij heel beledigd, ja dahag, niet mijn tijd met mijn plurkje afpakken!
(vervolgens slaapt hij overdag veel minder dan we zouden willen, maar goed er zit nu wel een goede regelmaat in) en ik moet helaas toch echt uiterlijk 7 uur de deur uit, dus vaak zie ik hem pas als ik weer thuis kom. Maar ik ga altijd wel stiekum even kijken voordat ik naar bed ga en als ik weer opsta. En vaak wordt hij tussendoor even wakker, omdat hij dan een beetje ongelukkig op zijn buik ligt oid.
Kinderen krijgen is het einde van puur voor jezelf leven en het begin van (mede) voor een ander leven?quote:Op donderdag 8 april 2010 14:48 schreef Nass het volgende:
Mijn droom is om uiteindelijk kids te hebben, waarom?
Omdat ik graag mijn genen door wil geven, maar ook omdat ik graag, na een stressvolle dag thuis wil komen, en wil smelten als ik de ogen van MIJN baby zie, ik wil iemand die mij pappa gaat noemen, iemand die ontiegelijk veel van mij zal houden, al zou ik een klootzak zijn, iemand waarmee ik samen sport mee kan kijken, of samen kan shoppen als vader en zoon/dochter.
Ja, ik generaliseer.
Ik heb precies hetzelfde. Ik heb ook nooit mezelf voorgesteld als getrouwd met kinderen. Dat was iets van anderen en zo voelt het nog steeds. Ik heb wel duidelijk die zorgdrang, zoals SL dat noemt. Ik vind het ook een mooie vondst: geen nestdrang maar zorgdrang. Ik heb een beroep waarin ik dat kwijt kan en er zijn sinds een jaar ook stiefkindjes waarover ik een beetje moeder. En dat voelt allemaal zeer goed. Ik vind ook echt dat ik veel meer toegevoegde waarde heb op die manier: een soort moeder/mentor/coach zijn voor reeds bestaande kinderen. Ik denk dat dat het beste bij me past.quote:Op donderdag 8 april 2010 13:35 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:
[..]
.. *herkenning.. Waren er maar nóg meer mensen zoals wij
(dat gun ik die kindjes nl.)
Door een niet al te gelukkige jeugd ben ik denk ik heel voorzichtig in het kiezen voor een echt eigen gezin: zou me dan denk ik zo verantwoordelijk voelen dat ik er nauwelijks van zou kunnen genieten. Ik merk nu al bij de stiefkinderen en kinderen op mijn werk dat ik dat soms zwaar vind.
Verder is het gewoon heel verstandig om hier bewust mee bezig te zijn. Zeker voor vrouwen is het niet iets om pas rond je 38e/40e over na te gaan denken. Ga goed bij jezelf te raden wat je wilt en waarom. En hoe. En wat je ervoor over hebt en wat juist niet.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Priesters.quote:Op donderdag 8 april 2010 14:43 schreef debuurvrouw het volgende:
Bij kinderen nemen moet ik aan de Paus denken
Hulde voor je post!quote:Op donderdag 8 april 2010 16:00 schreef mane het volgende:
[..]
Ik heb precies hetzelfde. Ik heb ook nooit mezelf voorgesteld als getrouwd met kinderen. Dat was iets van anderen en zo voelt het nog steeds. Ik heb wel duidelijk die zorgdrang, zoals SL dat noemt. Ik vind het ook een mooie vondst: geen nestdrang maar zorgdrang. Ik heb een beroep waarin ik dat kwijt kan en er zijn sinds een jaar ook stiefkindjes waarover ik een beetje moeder. En dat voelt allemaal zeer goed. Ik vind ook echt dat ik veel meer toegevoegde waarde heb op die manier: een soort moeder/mentor/coach zijn voor reeds bestaande kinderen. Ik denk dat dat het beste bij me past.
Door een niet al te gelukkige jeugd ben ik denk ik heel voorzichtig in het kiezen voor een echt eigen gezin: zou me dan denk ik zo verantwoordelijk voelen dat ik er nauwelijks van zou kunnen genieten. Ik merk nu al bij de stiefkinderen en kinderen op mijn werk dat ik dat soms zwaar vind.
Verder is het gewoon heel verstandig om hier bewust mee bezig te zijn. Zeker voor vrouwen is het niet iets om pas rond je 38e/40e over na te gaan denken. Ga goed bij jezelf te raden wat je wilt en waarom. En hoe. En wat je ervoor over hebt en wat juist niet.
█▄ █▄█ █▄ █▄█▄█ █▄█ ▀█▀
TryAndResistClicking. Trollspray.
TryAndResistClicking. Trollspray.
Niet steviger, waarschijnlijk net zo stevig als het wel voor een kind gaan, waarbij je ook de onmacht aan moet kunnen, het onwetende en het nemen van een levenslange beslissing. Stevig in hun schoenen staan, daar bedoel ik mee dat de meeste kinderloze paren - misschien allen - op enig moment wel zo iets zullen krijgen "oh, ja, nu zou het leuk zijn kinderen te hebben." Ik weet het zelf eerlijk gezegd niet hoor, maar als al je vrienden in die fase zitten, al je collega's een papa of mama-dag nemen en je ook zelf last krijgt van "klapperende eierstokken" dan moet je wel bij die rationele beslissing blijven.quote:Op donderdag 8 april 2010 09:36 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Hmm, ik vind je post neit onaardig, maar de laatste alinea ben ik het niet helemaal mee eens. Dat ze wellicht rationeler zijn ingesteld, zou best kunnen. Dat de emotionele bevestiging van succes of geluk minder geprikkeld hoeft te worden, betwijfel ik. Zij zoeken een andere bevestiging, die in wezen net zo emotioneel is; denk aan het hebben van vrijheid, het niet hoeven nemen van verantwoordleijkheid voor een baby, maar ook de financiele mogelijkheden om aan hun materiele wensen te voldoen en te kunnen reizen, of de status die ze ontlenen aan hun carriere.
Wat ik een vreemde opmerking vind, is dat ze steviger in hun schoenen moeten staan om weerstand te bieden aan de natuurlijke druk om kinderen te willen. Waarom zou je daar weerstand aan moeten bieden?
Hoeveel vrouwen beginnen er niet over "ik dacht van mezelf altijd dat ik nooit kinderen wilde, maar toen [...] besefte ik dat ik klaar was om moeder te worden" (lees het topic maar na). Ten opzichte van die verhalen kost het veel energie om daar weerstand tegen te bieden.
De keuze voor een kind maak je één (hoogstens een aantal) keer, de keuze tegen kinderen moet je je hele vruchtbare leven blijven maken, ook op de momenten dat je misschien wel even naar een eigen kind zou verlangen.
[ Bericht 5% gewijzigd door GSbrder op 08-04-2010 19:15:51 ]
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
is de tt nou gechanged ?
A command line lets you get intimate with your computer, data and protocols. GUIs are like wearing full body condoms.
ik dacht al !
A command line lets you get intimate with your computer, data and protocols. GUIs are like wearing full body condoms.
De keuze voor een kind maak je misschien maar één keer en kun je niet ongedaan maken, maar je kunt toch ook met kinderen geregeld denken: "nu zou het fijn zijn om géén kinderen te hebben"...en de keuze 'tegen' een kind maak je echt niet je hele vruchtbare leven, je kunt het wel een paar keer heroverwegen natuurlijk, maar als je eenmaal min of meer besloten hebt dat je ze niet wil sta je echt niet elke dag stil bij "goh, zou ik ze écht niet willen?". En die klapperende eierstokken kunnen er misschien voor zorgen dat je in een fase komt dat je het gaat heroverwegen, en dan hoef je natuurlijk niet bij je eerdere rationele beslissing te blijven: want misschien ben je ook op rationeel vlak wel van gedachten veranderd, is je carriere bv minder belangrijk dan eerst..en dan probeer je ze alsnog te krijgen. Mij maak je niet wijs dat ouders nooit een moment denken "oh had ik ze maar niet genomen, of oh wat zou het nu fijn zijn om niet die verantwoordelijkheid voor die vervelende pubers te hebben of weet ik wat". Da's geen rationele gedachte, net zo min als het gevolg van die klapperende eierstokken dat is...quote:Op donderdag 8 april 2010 19:09 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Niet steviger, waarschijnlijk net zo stevig als het wel voor een kind gaan, waarbij je ook de onmacht aan moet kunnen, het onwetende en het nemen van een levenslange beslissing. Stevig in hun schoenen staan, daar bedoel ik mee dat de meeste kinderloze paren - misschien allen - op enig moment wel zo iets zullen krijgen "oh, ja, nu zou het leuk zijn kinderen te hebben." Ik weet het zelf eerlijk gezegd niet hoor, maar als al je vrienden in die fase zitten, al je collega's een papa of mama-dag nemen en je ook zelf last krijgt van "klapperende eierstokken" dan moet je wel bij die rationele beslissing blijven.
Hoeveel vrouwen beginnen er niet over "ik dacht van mezelf altijd dat ik nooit kinderen wilde, maar toen [...] besefte ik dat ik klaar was om moeder te worden" (lees het topic maar na). Ten opzichte van die verhalen kost het veel energie om daar weerstand tegen te bieden.
De keuze voor een kind maak je één (hoogstens een aantal) keer, de keuze tegen kinderen moet je je hele vruchtbare leven blijven maken, ook op de momenten dat je misschien wel even naar een eigen kind zou verlangen.
(wellicht 'n wat warrige post, maar geen zin om te structureren...en de lezer snapt het punt vast wel)
*Think outside the box*
Ehh, well, ik doelde inderdaad op dat heroverwegen, wat er vanzelf een keer gaat komen. Je keuze om geen kinderen te nemen is een afgewogen keuze die je maakt, maar op het punt dat je lichaam voor je dreigt te gaan beslissen of dit ingenomen standpunt te determineren, reageren mensen nog wel eens anders.quote:Op donderdag 8 april 2010 19:33 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:
[..]
De keuze voor een kind maak je misschien maar één keer en kun je niet ongedaan maken, maar je kunt toch ook met kinderen geregeld denken: "nu zou het fijn zijn om géén kinderen te hebben"...en de keuze 'tegen' een kind maak je echt niet je hele vruchtbare leven, je kunt het wel een paar keer heroverwegen natuurlijk, maar als je eenmaal min of meer besloten hebt dat je ze niet wil sta je echt niet elke dag stil bij "goh, zou ik ze écht niet willen?". En die klapperende eierstokken kunnen er misschien voor zorgen dat je in een fase komt dat je het gaat heroverwegen, en dan hoef je natuurlijk niet bij je eerdere rationele beslissing te blijven: want misschien ben je ook op rationeel vlak wel van gedachten veranderd, is je carriere bv minder belangrijk dan eerst..en dan probeer je ze alsnog te krijgen. Mij maak je niet wijs dat ouders nooit een moment denken "oh had ik ze maar niet genomen, of oh wat zou het nu fijn zijn om niet die verantwoordelijkheid voor die vervelende pubers te hebben of weet ik wat". Da's geen rationele gedachte, net zo min als het gevolg van die klapperende eierstokken dat is...
(wellicht 'n wat warrige post, maar geen zin om te structureren...en de lezer snapt het punt vast wel)
Iemand van 25 kan inderdaad bij volle verstand denken: kinderen voegen niets toe aan mijn leven, ik blijf kinderloos. Maar zodra ze 35 - 45 worden en het een keuze voor het leven blijkt te zijn, kan je niet meer terug. Natuurlijk kan je in een leven mét kinderen ook moeilijk terug, gaat nog lastiger dat terugstoppen, alleen dan is die keuze gemaakt. Ik denk dat kinderlozen hun keuze vaker heroverwegen (juist vanwege het gebrek aan argumenten, maar toch het universele enthousiasme) dan ouders die hun kinderen wegwensen.
Ergo: kinderlozen die zullen nooit weten hoe het hebben van kinderen is. Ouders kunnen zich de tijd zonder kinderen nog wel inbeelden en hebben dat op een mooie manier afgesloten.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ik had er al hoge verwachtingen van, maar het overtreft alles wat ik ooit had durven dromen. De liefde die je kan geven en die je krijgt is niet te beschrijven.
Wij verwachten binnenkort onze 3e en ik kan niet wachten totdat ze er is. Het is gezellig en het is een verrijking aan ons leven.
Wij verwachten binnenkort onze 3e en ik kan niet wachten totdat ze er is. Het is gezellig en het is een verrijking aan ons leven.
Maar is het per se noodzakelijk om je keuze, hoe weloverwogen dan ook, vast te houden? Het is toch ook mogelijk dat je lichaam of je veranderde leven of je emoties met voor jou goede argumenten komt op dat moment om je keuze te wijzigen en toch een kind te willen?quote:
[..]
Ehh, well, ik doelde inderdaad op dat heroverwegen, wat er vanzelf een keer gaat komen. Je keuze om geen kinderen te nemen is een afgewogen keuze die je maakt, maar op het punt dat je lichaam voor je dreigt te gaan beslissen of dit ingenomen standpunt te determineren, reageren mensen nog wel eens anders.
Je doet het voorkomen alsof er weliswaar heroverwegingsmomenten komen, maar het beslist niet de bedoeling is dat je van gedachten verandert. Ik vind dat nogal star, eigenlijk.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nee, ik zeg niet dat kinderlozen absoluut niet van gedachte mogen veranderen, alleen stoppen zij dan wel met het zijn van kinderloos. Oftewel: voor het worden van bewust kinderloos, gaan er enkele jaren proeftijd overheen, voordat je op een punt komt dat je definitief moet bepalen dat je zonder kinderen blijft. Het maken van een keuze voor een kind is onomkeerbaar, dat van kinderloos blijven is nogal variabel.quote:Op donderdag 8 april 2010 20:18 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar is het per se noodzakelijk om je keuze, hoe weloverwogen dan ook, vast te houden? Het is toch ook mogelijk dat je lichaam of je veranderde leven of je emoties met voor jou goede argumenten komt op dat moment om je keuze te wijzigen en toch een kind te willen?
Je doet het voorkomen alsof er weliswaar heroverwegingsmomenten komen, maar het beslist niet de bedoeling is dat je van gedachten verandert. Ik vind dat nogal star, eigenlijk.
Die heroverwegingsmomenten zijn prima, sterker nog, een groot percentage hier geeft aan zonder kinderwens te hebben gezeten, waarbij dit later heroverwogen is. Strak vast houden aan je keuze is helemaal niet noodzakelijk, behalve als je kinderloos wil blijven
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ben 't nog steeds niet geheel met je eens.quote:
[..]
Ehh, well, ik doelde inderdaad op dat heroverwegen, wat er vanzelf een keer gaat komen. Je keuze om geen kinderen te nemen is een afgewogen keuze die je maakt, maar op het punt dat je lichaam voor je dreigt te gaan beslissen of dit ingenomen standpunt te determineren, reageren mensen nog wel eens anders.
Iemand van 25 kan inderdaad bij volle verstand denken: kinderen voegen niets toe aan mijn leven, ik blijf kinderloos. Maar zodra ze 35 - 45 worden en het een keuze voor het leven blijkt te zijn, kan je niet meer terug. Natuurlijk kan je in een leven mét kinderen ook moeilijk terug, gaat nog lastiger dat terugstoppen, alleen dan is die keuze gemaakt. Ik denk dat kinderlozen hun keuze vaker heroverwegen (juist vanwege het gebrek aan argumenten, maar toch het universele enthousiasme) dan ouders die hun kinderen wegwensen.
Ergo: kinderlozen die zullen nooit weten hoe het hebben van kinderen is. Ouders kunnen zich de tijd zonder kinderen nog wel inbeelden en hebben dat op een mooie manier afgesloten.
Ten eerste: hoezo gebrek aan argumenten? Kinderloos zijn heeft/kan heel goede argumenten hebben: behalve de rationele argumenten van tijd, geld, vrijheid etc; is het gebrek aan drang tot fokken toch een heel duidelijk en plausibel argument??
En ten tweede: ouders kunnen zich de tijd dat ze geen kinderen wel inbeelden, net als kinderlozen zich die tijd zoveel jaar terug in kunnen beelden; ze kunnen beide terugdenken. En kinderlozen kun zich niet accuraat voorstellen hoe het zou zijn om wel kinderen te kinderen; maar ouders kunnen zich óók niet inbeelden hoe het 'nu' zou zijn om geen kinderen te hebben! Je weet immers nooit hoe je leven gelopen zou zijn als je andere beslissingen had genomen, en als ouder weet je misschien wel dat je ervaring van het hebben van kinderen mist, maar het is niet alsof dat puur een additie is aan je leven en alsof je dat weg kunt denken en dan weet hoe het zou zijn zonder.
*Think outside the box*
Wat betreft je eerste punt, ik zie nu hoe ik het typte en dat zorgt voor nogal wat verwarring:quote:Op donderdag 8 april 2010 22:21 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:
[..]
Ben 't nog steeds niet geheel met je eens.
Ten eerste: hoezo gebrek aan argumenten? Kinderloos zijn heeft/kan heel goede argumenten hebben: behalve de rationele argumenten van tijd, geld, vrijheid etc; is het gebrek aan drang tot fokken toch een heel duidelijk en plausibel argument??
En ten tweede: ouders kunnen zich de tijd dat ze geen kinderen wel inbeelden, net als kinderlozen zich die tijd zoveel jaar terug in kunnen beelden; ze kunnen beide terugdenken. En kinderlozen kun zich niet accuraat voorstellen hoe het zou zijn om wel kinderen te kinderen; maar ouders kunnen zich óók niet inbeelden hoe het 'nu' zou zijn om geen kinderen te hebben! Je weet immers nooit hoe je leven gelopen zou zijn als je andere beslissingen had genomen, en als ouder weet je misschien wel dat je ervaring van het hebben van kinderen mist, maar het is niet alsof dat puur een additie is aan je leven en alsof je dat weg kunt denken en dan weet hoe het zou zijn zonder.
Ik bedoelde het gebrek aan argumenten, maar toch het universele enthousiasme tot het nemen van kinderen. Juist omdat er altijd rationele argumenten tegen kinderen zijn (financieel, vrijheid, carrière, commitment, onzekerheid etc) maar vrijwel geen voor (het voelde goed) is het ongrijpbaar en niet uit te leggen. Net zoals het bestaan van een godheid door honderden argumenten te verwerpen is, zorgt het "waarom niet?" "er zal toch wel iets zijn" en meer van zulke sentimenten/gevoelens voor zoveel aanhangers.quote:Ik denk dat kinderlozen hun keuze vaker heroverwegen (juist vanwege het gebrek aan argumenten, maar toch het universele enthousiasme) dan ouders die hun kinderen wegwensen.
Als het nemen van kinderen een rationele keuze was waarbij iedereen als emotieloze wezens even rustig de voors en tegens ging doornemen met hun financieel adviseurs zouden heel veel van ons er niet zijn geweest en dat maakt het ook zo mooi dat en masse de mensheid kiest voor reproductie. Nogmaals, ik zie mezelf liever als kinderloos, maar die kinderwens kan ooit komen.
Wat betreft je tweede punt, je hebt gelijk dat zowel ouders als kinderlozen niet zouden weten hoe het zou zijn als ze een andere keus hadden gemaakt alleen ik denk dat het hebben van een kind ouders minder vaak doet fantaseren naar een tijd zonder kinderen dan een kinderloos echtpaar naar een tijd met kinderen.
Een kind is "tastbaar" (hoe fout het ook klinkt) en veel ouders hoeven maar even naar de overkant van de keukentafel te kijken om te weten waarom ze ook al weer al die vrijheid, lasten en vermogen inleveren, voor die kinderen. Andersom zal het voor veel kinderlozen ongrijpbaarder zijn waarvoor ze het ouderschap hebben opgegeven, vrijheid en vermogen mis je pas als je het niet meer hebt en ondanks dat het voor veel stellen best een bewuste keuze zal zijn, zullen kinderlozen niet op de boot in st. Tropez tegen elkaar zeggen: "goh, wat fijn dat we geen kinderen hebben" maar iets van: "wat fijn dat we dit samen kunnen doen."
[ Bericht 0% gewijzigd door GSbrder op 09-04-2010 02:41:42 ]
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ok, ik denk dat ik je snap, 't zijn gewoon een verschillend soort argumenten die je niet goed met elkaar kunt vergelijken (de irrationele punten ook maar even argumenten noemend dus). Ze gaan nét langs elkaar heen.quote:Op vrijdag 9 april 2010 02:35 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Wat betreft je eerste punt, ik zie nu hoe ik het typte en dat zorgt voor nogal wat verwarring:
[..]
Ik bedoelde het gebrek aan argumenten, maar toch het universele enthousiasme tot het nemen van kinderen. Juist omdat er altijd rationele argumenten tegen kinderen zijn (financieel, vrijheid, carrière, commitment, onzekerheid etc) maar vrijwel geen voor (het voelde goed) is het ongrijpbaar en niet uit te leggen. Net zoals het bestaan van een godheid door honderden argumenten te verwerpen is, zorgt het "waarom niet?" "er zal toch wel iets zijn" en meer van zulke sentimenten/gevoelens voor zoveel aanhangers.
Als het nemen van kinderen een rationele keuze was waarbij iedereen als emotieloze wezens even rustig de voors en tegens ging doornemen met hun financieel adviseurs zouden heel veel van ons er niet zijn geweest en dat maakt het ook zo mooi dat en masse de mensheid kiest voor reproductie. Nogmaals, ik zie mezelf liever als kinderloos, maar die kinderwens kan ooit komen.
Wat betreft je tweede punt, je hebt gelijk dat zowel ouders als kinderlozen niet zouden weten hoe het zou zijn als ze een andere keus hadden gemaakt alleen ik denk dat het hebben van een kind ouders minder vaak doet fantaseren naar een tijd zonder kinderen dan een kinderloos echtpaar naar een tijd met kinderen.
Een kind is "tastbaar" (hoe fout het ook klinkt) en veel ouders hoeven maar even naar de overkant van de keukentafel te kijken om te weten waarom ze ook al weer al die vrijheid, lasten en vermogen inleveren, voor die kinderen. Andersom zal het voor veel kinderlozen ongrijpbaarder zijn waarvoor ze het ouderschap hebben opgegeven, vrijheid en vermogen mis je pas als je het niet meer hebt en ondanks dat het voor veel stellen best een bewuste keuze zal zijn, zullen kinderlozen niet op de boot in st. Tropez tegen elkaar zeggen: "goh, wat fijn dat we geen kinderen hebben" maar iets van: "wat fijn dat we dit samen kunnen doen."
En ja, wat betreft hoe mensen denken: zo zal het in de werkelijkheid wel voorkomen, in principe is het 'tzelfde maar ook dat is net niet 1 op 1 te vergelijken, logica is er helaas niet op van toepassing... (* El_Chica_Del_Fuego neigt soms teveel naar logische benadering
)
*Think outside the box*
Op m'n hardlooprondje passeerde ik vanmiddag een man die met een kind aan het vliegeren was en toen dacht ik: "als ik dan toch ooit eigen kinderen zou hebben lijkt het vaderschap me veel leuker dan het moederschap".
zit er ook iets bij jullie van binnenin dat zegt "ik ga mijn ouders laten zien dat ik het beter kan dan hen"?
Waarom dat dan? Daar ben ik dan wel weer nieuwsgierig naar, zeker in deze tijd waarin de zorg voor kinderen toch veel meer gelijkelijk verdeeld wordt...zegt men.quote:Op vrijdag 9 april 2010 17:06 schreef ShadyLane het volgende:
Op m'n hardlooprondje passeerde ik vanmiddag een man die met een kind aan het vliegeren was en toen dacht ik: "als ik dan toch ooit eigen kinderen zou hebben lijkt het vaderschap me veel leuker dan het moederschap".
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Zou ik geen goed argument vinden...snap wel dat iemand dat gevoel heeft, dat zou willen, maar om daar dan een derde voor te gebruiken, een kind dat daar niet voor gekozen heeft...quote:Op vrijdag 9 april 2010 17:08 schreef Dichtpiet. het volgende:
zit er ook iets bij jullie van binnenin dat zegt "ik ga mijn ouders laten zien dat ik het beter kan dan hen"?
*Think outside the box*
Want? Aparte stellingquote:Op vrijdag 9 april 2010 17:06 schreef ShadyLane het volgende:
Op m'n hardlooprondje passeerde ik vanmiddag een man die met een kind aan het vliegeren was en toen dacht ik: "als ik dan toch ooit eigen kinderen zou hebben lijkt het vaderschap me veel leuker dan het moederschap".
Omdat het vaderschap niet zo fulltime is en je meer leuke dingen ipv verplichte dingen hoeft te doen, ofzo? Of bedoel je dat niet? Is het makkelijker om een man dan een vrouw te zijn? ik denk dat het gewoon een andere rol is (in de meeste gezinnen nog steeds tenminste), maar ik vind het niet erg om moeder te zijn ipv vaderquote:Op vrijdag 9 april 2010 17:06 schreef ShadyLane het volgende:
Op m'n hardlooprondje passeerde ik vanmiddag een man die met een kind aan het vliegeren was en toen dacht ik: "als ik dan toch ooit eigen kinderen zou hebben lijkt het vaderschap me veel leuker dan het moederschap".
Ik baseer dat vooral op observatie van collega's en vrienden die vader en collega's en vrienden die moeder zijn.
Maar leg eens uit waaruit je dat opmaakt dan. Ik vind het ook een aparte stelling en zou graag wat meer onderbouwing zienquote:Op vrijdag 9 april 2010 19:22 schreef ShadyLane het volgende:
Ik baseer dat vooral op observatie van collega's en vrienden die vader en collega's en vrienden die moeder zijn.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
De moeders veel meer afgepeigerd dan de vaders, ook al hadden ze allebei nog zo hard de intentie de zorg te delen. De moeders vaak een tunnelvisie, de vaders praten vaker ook nog over andere onderwerpen. De vaders vertellen meer vrolijke verhalen over hun kinderen en de moeders benadrukken meer de zwaarte en de heisa.
Lijkt mij dat dat meer aan de instelling van de moeders ligt en niet zozeer aan het verschil tussen moederschap of vaderschap.
Wat Bijou zegt!
Dat wat jij in jouw omgeving ziet, zie ik in de mijne echt niet, over het algemeen. Ik denk sowieso dat je het niet zo algemeen kunt stellen. Mijn ervaring is inmiddels dat er net zoveel manieren zijn om het ouderschap te ervaren en erover te praten als er ouders zijn.
Om een voorbeeld te geven: mijn vriend riep in het begin dat hij de gebroken nachten toch wel erg zwaar vond. En datt erwijl ik borstvoeding geef, er altijd alleen uitga (na de kraamweek dan, toen ging dat nog niet zo geweldig), en hij vaak niet eens wist dat ik eruit was geweest, omdat hij er gewoon doorheen sliep Maar zwaar was het wel
Dat wat jij in jouw omgeving ziet, zie ik in de mijne echt niet, over het algemeen. Ik denk sowieso dat je het niet zo algemeen kunt stellen. Mijn ervaring is inmiddels dat er net zoveel manieren zijn om het ouderschap te ervaren en erover te praten als er ouders zijn.
Om een voorbeeld te geven: mijn vriend riep in het begin dat hij de gebroken nachten toch wel erg zwaar vond. En datt erwijl ik borstvoeding geef, er altijd alleen uitga (na de kraamweek dan, toen ging dat nog niet zo geweldig), en hij vaak niet eens wist dat ik eruit was geweest, omdat hij er gewoon doorheen sliep
Maar zwaar was het wel
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat lijkt me niet het hele verhaal. Onze hele maatschappij is ervan doordrenkt dat voor de vrouw het 'moeder'-gedeelte veel prominenter is dan voor de man het 'vader'-gedeelte. Zie de geslachtelijke verdeling van de posters in het OUD-forum. Zie de krantenberichten over vrouwen die opbranden door de combinatie werk/zorg. Zie de krantenberichten over hoe het hebben van kinderen de carriere van een man goed doet en die van een vrouw over het algemeen niet. Zie het feit dat de 'halve' in het anderhalfverdienersmodel zelden een man is.
Dan kun je wel vastbesloten zijn dat dat bij jou anders zal zijn, maar dan nog moet je tegen patronen in, en een man die hetzelfde wil, niet.
Dan kun je wel vastbesloten zijn dat dat bij jou anders zal zijn, maar dan nog moet je tegen patronen in, en een man die hetzelfde wil, niet.
Het idealistische denkbeeld dat je een deel van jezelf laat voortbestaan. En dan niet alleen in DNA, maar ook een stuk opvoeding, je stempel dat je op zo'n mensje zet.
Uiteraard blijkt na de geboorte dat een kind gewoon een mens is en zich volkomen autonoom ontwikkelt en je stempel toch minder is dan verwacht, maar dan is ondertussen de verwondering, onvoorwaardelijke liefde al ingetreden en maakt het allemaal niet meer uit.
Uiteraard blijkt na de geboorte dat een kind gewoon een mens is en zich volkomen autonoom ontwikkelt en je stempel toch minder is dan verwacht, maar dan is ondertussen de verwondering, onvoorwaardelijke liefde al ingetreden en maakt het allemaal niet meer uit.
Ja, maar dit is wat anders. Je zei dat het vaderschap je leuker leek dan het moederschap, omdat je een vader met zijn kind(eren) zag vliegeren. Vervolgens zeg je dat je vrouwen vaker hoort klagen dat het zwaar is en mannen leuke dingen hoort vertellen.quote:
Dat lijkt me niet het hele verhaal. Onze hele maatschappij is ervan doordrenkt dat voor de vrouw het 'moeder'-gedeelte veel prominenter is dan voor de man het 'vader'-gedeelte. Zie de geslachtelijke verdeling van de posters in het OUD-forum. Zie de krantenberichten over vrouwen die opbranden door de combinatie werk/zorg. Zie de krantenberichten over hoe het hebben van kinderen de carriere van een man goed doet en die van een vrouw over het algemeen niet. Zie het feit dat de 'halve' in het anderhalfverdienersmodel zelden een man is.
Dan kun je wel vastbesloten zijn dat dat bij jou anders zal zijn, maar dan nog moet je tegen patronen in, en een man die hetzelfde wil, niet.
De voorbeelden die je noemt zijn zeker nog dingen die spelen, en waarschijnlijk ook nog wel lang zullen blijven spelen als het al ooit verandert. Het zegt echter niets over hoe leuk het vaderschap danwel moederschap is, imo.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Volgens mij hangt dat allemaal samen hoor. Het is het maatschappelijk patroon waardoor vrouwen het er gemiddeld kennelijk zwaarder mee hebben. Het is ook het maatschappelijk patroon waardoor het vaderschap mij leuker lijkt.
OK, nu geef je dus pas antwoord op de vraag waaromquote:
Volgens mij hangt dat allemaal samen hoor. Het is het maatschappelijk patroon waardoor vrouwen het er gemiddeld kennelijk zwaarder mee hebben. Het is ook het maatschappelijk patroon waardoor het vaderschap mij leuker lijkt.
Het maatschappelijk patroon dat je ziet, geeft jou het idee dat het vaderschap leuker is. Duidelijk.Ik denk dat over het algemeen de betreffende ouder zijn/haar eigen rol het leukste vindt. Ik zou bijv niet met mijn vriend willen ruilen, ook al moet ik er nog steeds vaak 's nachts uit om te voeden. Ik kan bijvoorbeeld veel meer tijd doorbrengen met onze dochter.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nee, ik heb best wel toffe ouders eigenlijk.quote:Op vrijdag 9 april 2010 17:08 schreef Dichtpiet. het volgende:
zit er ook iets bij jullie van binnenin dat zegt "ik ga mijn ouders laten zien dat ik het beter kan dan hen"?
Wel betrap ik me erop dingen te zeggen waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou zeggen toen ik nog geen kinderen had, fuck ik wist het niet beter!
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Dat gaf ik meteen al aan ja, maar ik ben blij dat het jou nu ook duidelijk isquote:Op vrijdag 9 april 2010 22:29 schreef miss_sly het volgende:
OK, nu geef je dus pas antwoord op de vraag waarom
.
ik ben je ook zeer erkentelijk voor de moeite die je ervoor gedaan hebt.quote:
[..]
Dat gaf ik meteen al aan ja, maar ik ben blij dat het jou nu ook duidelijk is
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Mensen in OUD praten volgens mij liever over het moment dat het kind er is ("ah poekie-woekie, lekker kwijlend mormeltje van me"), dan de tijd (en keuze) daarvoorquote:Op vrijdag 9 april 2010 22:29 schreef Swetsenegger het volgende:
oh ik zie nu dat we allang in een offtopic discussie verzand zijn.
DNA voort laten bestaan heb ik niet zo heel veel mee (ben ik misschien iets te relativistisch voor), maar ik ben wel es benieuwd hoe een kind van mijn vriendin en mij eruit zou zien (lang denk ikquote:Op vrijdag 9 april 2010 22:09 schreef Swetsenegger het volgende:
Het idealistische denkbeeld dat je een deel van jezelf laat voortbestaan. En dan niet alleen in DNA, maar ook een stuk opvoeding, je stempel dat je op zo'n mensje zet.
), hoe zo'n kind zich zou ontwikkelen onder onze hoede en of ik echt zo goed in opvoeden ben als ik mezelf nu inbeeld
Het voort willen laten bestaan van je genen is niet iets waar je bewust iets mee hebt of niet. Voor jou als individu is het immers ook helemaal niet relevant. Het zit in je DNA dat je dat wil - maar het kan natuurlijk wel per persoon verschillen hoe sterk dat is. Waar dat aan ligt weet ik niet... het schijnt ook dat je er met enkel ratio niet overheen kunt redeneren, maar dan zijn er ongetwijfeld andere emoties of instincten die er misschien mee in strijd kunnen zijn, die met de uiteindelijke uitkomst te maken hebben.quote:
[..]
DNA voort laten bestaan heb ik niet zo heel veel mee (ben ik misschien iets te relativistisch voor), maar ik ben wel es benieuwd hoe een kind van mijn vriendin en mij eruit zou zien (lang denk ik
'k Vind het zelf allemaal vrij abstract, maar je willen voortplanten uit evolutionair oogpunt is natuurlijk wel de eerste drive tot seksualiteit...en bijna niemand zal ontkennen daar aan mee te willen doen
*Think outside the box*
Ik heb altijd al geweten dat ik ooit ga proberen kindjes te maken. De reden hiervoor is niets meer of minder dan dat ik een enorme voortplantingsdrang heb, een soort oergevoel.
Verder ben ik ook enorm nieuwsgierig wat er uitkomt en kan ik weinig mooiers bedenken dan mijn genen te combineren met de liefde van mijn leven. Volgens mij kan daar alleen maar iets fantastisch uitkomen
Ik vind het overigens wel lastig dat ik zo'n sterke voortplantingsdrang heb. Want in principe vind ik het nergens voor nodig om nog meer volk op de wereld te zetten.
[ Bericht 15% gewijzigd door -Mellow- op 10-04-2010 18:11:56 ]
Verder ben ik ook enorm nieuwsgierig wat er uitkomt en kan ik weinig mooiers bedenken dan mijn genen te combineren met de liefde van mijn leven. Volgens mij kan daar alleen maar iets fantastisch uitkomen
Ik vind het overigens wel lastig dat ik zo'n sterke voortplantingsdrang heb. Want in principe vind ik het nergens voor nodig om nog meer volk op de wereld te zetten.
[ Bericht 15% gewijzigd door -Mellow- op 10-04-2010 18:11:56 ]
'If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite.'
Ik durf er geen geld op te zetten door te zeggen wie er het meest gek is van onze kinderen. Ik denk namelijk dat er geen verschil is. Niets heeft mij ooit gelukkiger kunnen maken dan kinderen te mogen krijgenquote:Op donderdag 8 april 2010 11:36 schreef VonHinten het volgende:
[..]
Absoluut niet t.o.v. mij hoor. Het is enkel oprechte interesse en ik geef in de OP al aan dat ik ouders in geen enkel opzicht veroordeel.
Het is denk ik ook wel een beetje een mannending, zo'n kinderwens rationaliseren. Ze zien meer praktische bezwaren en moeten wellicht wat meer moeite doen (lees: niet alles kapot redeneren) om eenzelfde gevoel of enthousiasme te ervaren als een vrouw met kinderwens.
Terwijl dat eigenlijk de enige rationele/objectieve reden is. De rest is emotioneel/abstract.quote:
[..]
DNA voort laten bestaan heb ik niet zo heel veel mee (ben ik misschien iets te relativistisch voor)
Maar goed, ik denk dat er weinig rationeels is aan het willen of krijgen van kinderen. Een is allemaal emotionele redenen die de klok slaan. Mijn vader had longkanker in een redelijk vergevorderd stadium. Toen zijn enige kleinzoon geboren werd is hij toch nog op kraamvisite geweest, en toen hij hoorde dat hij vernoemd was is dat een van de weinige keren dat ik mijn vader heb zien huilen. 3 maanden later is hij overleden.
Allemaal emotionele redenen om kinderen te willen en te vernoemen, etc.
Het klinkt nu een beetje alsof het mooie aan kinderen is dat je ze naar andere mensen kunt vernoemen...quote:
[..]
Terwijl dat eigenlijk de enige rationele/objectieve reden is. De rest is emotioneel/abstract.
Maar goed, ik denk dat er weinig rationeels is aan het willen of krijgen van kinderen. Een is allemaal emotionele redenen die de klok slaan. Mijn vader had longkanker in een redelijk vergevorderd stadium. Toen zijn enige kleinzoon geboren werd is hij toch nog op kraamvisite geweest, en toen hij hoorde dat hij vernoemd was is dat een van de weinige keren dat ik mijn vader heb zien huilen. 3 maanden later is hij overleden.
Allemaal emotionele redenen om kinderen te willen en te vernoemen, etc.
Ik zal maar aannemen dat je het als voorbeeld bedoelt....
*Think outside the box*
Als je dat eruit haalt heb je een serieus probleem met begrijpend lezen zal ik dan maar aannemen.quote:
[..]
Het klinkt nu een beetje alsof het mooie aan kinderen is dat je ze naar andere mensen kunt vernoemen...
Ja joh, natuurlijk ligt dat aan mij... Jij hebt 'n serieus probleem met aardig doen, zal ik dan maar aannemen.quote:
[..]
Als je dat eruit haalt heb je een serieus probleem met begrijpend lezen zal ik dan maar aannemen.
*Think outside the box*
Lijkt me wel als je niet begrijpt dat het stuk ging over het feit dat de beslissing voor kinderen meer een emotionele dan een rationele is.quote:
[..]
Ja joh, natuurlijk ligt dat aan mij...
Wellicht moet je dan minder (ver)oordelend posten.quote:Jij hebt 'n serieus probleem met aardig doen, zal ik dan maar aannemen.
Ik snap best dat je punt ging over emotie vs ratio, maar je zette het uiteen met dat verhaal over vernoemen, zonder te vermelden dat dat een voorbeeld was oid. En dat postte ik niet (ver)oordelend, het was een observatie en een aanname dat je het misschien anders bedoelde. Je had ook kunnen zeggen dat je het idd anders bedoelde.quote:
[..]
Lijkt me wel als je niet begrijpt dat het stuk ging over het feit dat de beslissing voor kinderen meer een emotionele dan een rationele is.
[..]
Wellicht moet je dan minder (ver)oordelend posten.
*Think outside the box*
Nogmaals, als je dat in de context van dit topic en de inleidende zin niet begreep heb je een serieus probleem met begrijpend lezen.quote:
[..]
Ik snap best dat je punt ging over emotie vs ratio, maar je zette het uiteen met dat verhaal over vernoemen, zonder te vermelden dat dat een voorbeeld was oid. En dat postte ik niet (ver)oordelend, het was een observatie en een aanname dat je het misschien anders bedoelde. Je had ook kunnen zeggen dat je het idd anders bedoelde.
Dan heb ik dat maar.quote:
[..]
Nogmaals, als je dat in de context van dit topic en de inleidende zin niet begreep heb je een serieus probleem met begrijpend lezen.
*Think outside the box*
|
|
