abonnement bol.com Unibet Coolblue
pi_76733852
quote:
Op dinsdag 12 januari 2010 18:44 schreef Jack. het volgende:
Dat is waar, maar het moet toch wel een raar beeld zijn zo'n volwassen kerel die op een kerkhof een sneeuwman staat te rollen...

Overigens was vandaag een kutdag.
Och broer van vriend heeft een fles champagne opengetrokken (1 januari net na middernacht, dag dat het een jaar geleden was) en de kurk landde ergens waar we hem niet meer konden vinden.. De ikea bekers en de fles hebben we op het graf laten staan. Ik kijk nergens meer van op

Sterkte verder..
pi_76734058
quote:
Op maandag 11 januari 2010 18:39 schreef Jack. het volgende:
Dat zou best kunnen, dat je in de laatste weken/dagen voor jezelf al je verdriet verwerkt maar dat zich dat op een andere manier uit. Mijn vader heeft ruim een maand in het ziekenhuis gelegen, maar vanaf dag 1 had ik het gevoel dat het afgelopen was, ook al werd dat door niemand gezegd. Het blijft dan nog altijd een schok eens het zover is, maar ik denk dat ik me er onbewust al op voorbereid had waardoor het minder hard aankwam dan wanneer het uit het niets zou gebeurd zijn.


Ik heb trouwens vandaag weer een sneeuwman gemaakt op het kerkhof
Voor iedere persoon is het verwerkingsproces anders en je kan geen tijd plakken op het hele verwerkingsproces.
Ik denk dat je het verlies na een hele tijd een plaats geeft waardoor het verdriet minder intens is, minder overheerst. Maar verdriet slijt niet en je zal altijd momenten/dagen hebben dat het verdriet overheerst zoals feestdagen, verjaardagen, maar ook gewone willekeurige dagen.
Maar hoe je het ook draagt of keert, iets in jou is gebroken en het wordt nooit meer zoals vroeger. De leegte die de dierbare achterlaat probeer je op te vullen met de goede herinneringen, maar het is niet zoals het zou moeten zijn...

Ik heb eigenlijk nog een vraag aan alle anderen hier: in de eerste maanden na de dood van mijn vader (vooral na de begrafenis want dan val je in een 'zwart gat') stond ik vaak op met een ontzettend rot gevoel. Ik wou het liefst van al in bed blijven liggen, niets doen, niets zeggen, niemand zien, dat de dag gewoon snel voorbij zou zijn.

Nu bijna 2 jaar verder heb ik dat niet meer, dus ik denk dat ik in dat opzicht het al een beetje heb verwerkt, maar zijn er eigenlijk nog mensen die dit gevoel hebben of hebben gehad?
  woensdag 13 januari 2010 @ 11:04:43 #79
112545 Muck
Meine Sprache: International
pi_76754638
Ik zou hier graag mee willen lezen
It's al boa it's all good it's all bueno benne bon, let's go!
pi_76754886
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:04 schreef Muck het volgende:
Ik zou hier graag mee willen lezen
dat mag jij niet
pi_76755013
quote:
Op dinsdag 12 januari 2010 19:43 schreef StephenP het volgende:

[..]


Ik heb eigenlijk nog een vraag aan alle anderen hier: in de eerste maanden na de dood van mijn vader (vooral na de begrafenis want dan val je in een 'zwart gat') stond ik vaak op met een ontzettend rot gevoel. Ik wou het liefst van al in bed blijven liggen, niets doen, niets zeggen, niemand zien, dat de dag gewoon snel voorbij zou zijn.

Nu bijna 2 jaar verder heb ik dat niet meer, dus ik denk dat ik in dat opzicht het al een beetje heb verwerkt, maar zijn er eigenlijk nog mensen die dit gevoel hebben of hebben gehad?
Ja. soms heb ik dat gevoel nog steeds
In het begin heb ik er zelfs medicijnen voor moeten slikken omdat ik dus echt in bed bleef liggen.
In de KSC-soap is Bos81 mijn man en heb ik een kind met Dr_Flash.
RockNijntje is mn KSC-soap dochter.
Lid van de MamaSquad
pi_76755238
quote:
Op dinsdag 12 januari 2010 19:40 schreef Miracle_Drug het volgende:

[..]

Och broer van vriend heeft een fles champagne opengetrokken (1 januari net na middernacht, dag dat het een jaar geleden was) en de kurk landde ergens waar we hem niet meer konden vinden.. De ikea bekers en de fles hebben we op het graf laten staan. Ik kijk nergens meer van op

Sterkte verder..
Ach zo hebben wij de dag voor de crematie, nog gezellig gegourmet met zen allen Inc mama, al lag die er maar stilletjes bij Was eigenlijk een heel geslaagde avond. Zal vast heel raar klinken, maar wij zagen gourmetten als iets leuks, hebben dat nog 1 x met mama gedaan toen ze amper een hapje door haar keel kreeg. En dat we het dus die avond ook deden was een soort afsluiter, alles was geregeld, we waren er klaar voor.
pi_76755571
Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik na mijn moeder in 2002 in 2010, misschien begin 2011 ook mijn vader kwijt ga raken
  woensdag 13 januari 2010 @ 11:34:34 #84
277627 Seven.
We are Borg.
pi_76755740
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:20 schreef Cocktailprikker het volgende:

[..]

Ach zo hebben wij de dag voor de crematie, nog gezellig gegourmet met zen allen Inc mama, al lag die er maar stilletjes bij Was eigenlijk een heel geslaagde avond. Zal vast heel raar klinken, maar wij zagen gourmetten als iets leuks, hebben dat nog 1 x met mama gedaan toen ze amper een hapje door haar keel kreeg. En dat we het dus die avond ook deden was een soort afsluiter, alles was geregeld, we waren er klaar voor.
Ik vind het wel mooi eigenlijk.
Resistance is futile.
  woensdag 13 januari 2010 @ 11:43:08 #85
112545 Muck
Meine Sprache: International
pi_76756078
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:29 schreef TJDoornbos het volgende:
Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik na mijn moeder in 2002 in 2010, misschien begin 2011 ook mijn vader kwijt ga raken
It's al boa it's all good it's all bueno benne bon, let's go!
  woensdag 13 januari 2010 @ 11:49:01 #86
277627 Seven.
We are Borg.
pi_76756300
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:29 schreef TJDoornbos het volgende:
Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik na mijn moeder in 2002 in 2010, misschien begin 2011 ook mijn vader kwijt ga raken
kut zeg.
Resistance is futile.
pi_76756790
mijn vader is overleden in 1993 , mijn lieve stiefvader in 1996 en mijn moeder in 2000.
vader aan hartaanval,stiefvader voor de trein gesprongen , moeder doodsoorzaam onbekend (waarschijnlijk hersenbloeding en toen van de trapgevallen.
Ben net 29, kortom veel te jong.
Je komt er nooit overheen , elke dag is een hel.

Sterkte voor iedereen die een dierbare is kwijtgeraakt
pi_76756888
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:29 schreef TJDoornbos het volgende:
Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik na mijn moeder in 2002 in 2010, misschien begin 2011 ook mijn vader kwijt ga raken
heel veel sterkte
In de KSC-soap is Bos81 mijn man en heb ik een kind met Dr_Flash.
RockNijntje is mn KSC-soap dochter.
Lid van de MamaSquad
pi_76756951
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:29 schreef TJDoornbos het volgende:
Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik na mijn moeder in 2002 in 2010, misschien begin 2011 ook mijn vader kwijt ga raken
sterkte voor de komende tijd gewenst
pi_76756960
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:49 schreef Seven. het volgende:

[..]

kut zeg.
jups maar weet je, vreesde er al voor dus klap komt niet keihard aan
  woensdag 13 januari 2010 @ 12:23:14 #91
277627 Seven.
We are Borg.
pi_76757450
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 12:07 schreef TJDoornbos het volgende:

[..]

jups maar weet je, vreesde er al voor dus klap komt niet keihard aan
Dat maakt het misschien nu iets makkelijker, ja. Maak er voor zover mogelijk nog een leuke tijd van.
Resistance is futile.
  Moderator woensdag 13 januari 2010 @ 12:26:47 #92
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_76757558
Ik had dit topic niet moeten lezen nu. Gelukkig zit ik momenteel even alleen hier. Ik herken zo veel, en m'n vader is nog niet dood, maar het staat wel te gebeuren. Het doet veel pijn, en ik lees hier posts die een brok in mn keel veroorzaken omdat het zo overeenkomt met wat ik voel.
[i]Breitling - Instruments for Professionals[/i]
pi_76757827
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 12:26 schreef CoolGuy het volgende:
Ik had dit topic niet moeten lezen nu. Gelukkig zit ik momenteel even alleen hier. Ik herken zo veel, en m'n vader is nog niet dood, maar het staat wel te gebeuren. Het doet veel pijn, en ik lees hier posts die een brok in mn keel veroorzaken omdat het zo overeenkomt met wat ik voel.
dikke knuffel
Mijn PM box staat altijd open, mocht je erover willen praten
In de KSC-soap is Bos81 mijn man en heb ik een kind met Dr_Flash.
RockNijntje is mn KSC-soap dochter.
Lid van de MamaSquad
pi_76758742
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 11:20 schreef Cocktailprikker het volgende:

[..]

Ach zo hebben wij de dag voor de crematie, nog gezellig gegourmet met zen allen Inc mama, al lag die er maar stilletjes bij Was eigenlijk een heel geslaagde avond. Zal vast heel raar klinken, maar wij zagen gourmetten als iets leuks, hebben dat nog 1 x met mama gedaan toen ze amper een hapje door haar keel kreeg. En dat we het dus die avond ook deden was een soort afsluiter, alles was geregeld, we waren er klaar voor.
! Dat is de reden waarom we champagne dronken. Vriend en ik hadden de afspraak om in 2060 samen te sterven na een potje seks in een bubbelbad onder het genot van champagne en aardbeien.. Aardbeien waren nergens te vinden op oudjaarsdag maar champagne wel.. Ik vind dat juist mooie dingen om te doen. Gewoon omdat het helpt te verwerken.

Ik lees weer veel ellende hier, sterkte iedereen
  woensdag 13 januari 2010 @ 14:09:28 #95
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_76761064
Ook van mij sterkte TJDoornbos, larzzzman, CoolGuy (en de anderen ook uiteraard )

TJDoornbos:
Zorg er wel voor dat je er nu niet te licht overheen gaat omdat je er ergens al rekening mee hield. Het is niet slecht dat je het nu goed opneemt, maar nu is hij er nu nog altijd. Misschien als straks het moment er eenmaal is dat de klap alsnog wel komt. Probeer er een leuke tijd om nooit meer te vergeten van te maken zodat je daar de nodige kracht en steun kan uithalen nadien

Coolguy:
Laat het verdriet niet overheersen (of doe iig een poging daartoe), daarvoor heb je nog ruim de tijd nadien. Probeer te focussen op de tijd die er nog is en dingen te doen/zeggen nu het nog kan. Wellicht dat je er nadien dan ook makkelijker doorheen komt.
Dit topic lezen hoeft niet slecht te zijn. Zo zie je alvast hoe anderen ermee omgaan en kan je al wat tips en ervaringen e.d. meekrijgen voor wanneer je er behoefte aan hebt.

Ik heb gisteravond een goed gesprek gehad, waardoor het weer beter gaat nu. Soms heb ik wat aanmoediging en bevestiging nodig om over een dipje heen te komen
  Moderator woensdag 13 januari 2010 @ 14:52:07 #96
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_76762911
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 12:35 schreef Ladylike het volgende:

[..]

dikke knuffel
Mijn PM box staat altijd open, mocht je erover willen praten
Dank je. Maar ik ben niet zo euh..ja..open, naar mensen die niet dicht bij me staan. Het kost me al wat moeite om over mijn gevoelens te praten naar mijn vriendin toe al gaat dat wel steeds beter. Ik doe dat wel, maar ik vind dat wel heel lastig, laat staan naar iemand die ik niet zo goed ken
[i]Breitling - Instruments for Professionals[/i]
  Moderator woensdag 13 januari 2010 @ 14:58:11 #97
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_76763159
quote:
Op woensdag 13 januari 2010 14:09 schreef Jack. het volgende:

Coolguy:
Laat het verdriet niet overheersen (of doe iig een poging daartoe), daarvoor heb je nog ruim de tijd nadien. Probeer te focussen op de tijd die er nog is en dingen te doen/zeggen nu het nog kan. Wellicht dat je er nadien dan ook makkelijker doorheen komt.
Dit topic lezen hoeft niet slecht te zijn. Zo zie je alvast hoe anderen ermee omgaan en kan je al wat tips en ervaringen e.d. meekrijgen voor wanneer je er behoefte aan hebt.

Ik begrijp wat je zegt. Ik ben me daar ook van bewust. Echter, het is wel zo dat wij al in 2005 hebben gehoord dat hij ziek is, en niet meer zou genezen. Ik draag het dus al lange tijd met me mee. Ik heb fases waarin ik het heel zwaar heb. Niet omdat ik dat wil, maar omdat het gewoon veel meer aanwezig is dan op andere momenten.

Dit topic lezen is ook niet slecht, maar soms dan grijpt iets me aan. Het zou zomaar kunnen zijn dat wanneer ik dit topic morgenvroeg had gelezen, ik daar geen last van zou hebben gehad. Je kunt van tevoren toch niet voorspellen welke reacties/emoties een bepaald iets oproept, en al helemaal niet of die reactie morgen, of zelfs over een uur hetzelfde zou zijn geweest.

Een van mijn beste vrienden heeft zijn moeder in 2004 verloren aan kanker. Dat heb ik van heel dichtbij mee gemaakt dus ik heb al enige ervaring hiermee. Echter, als het jezelf betreft is dat toch heel anders dan dat het iemand anders betreft.

Soms heb ik behoefte om er over te praten, en als ik 't er niet met mijn vriendin over heb, dan met hem. Soms belt ie me ook wel eens op en dan informeert hij gewoon hoe het is. Ik heb dan meestal wel hele open eerlijke diepe gesprekken. Maar soms heb ik daar ook geen zin in, en dan ga ik meestal naar een andere vriend van me.

Die heeft 2 hondjes en ik ben gek op honden, dus dan speel ik even met ze, dan ben ik al in een andere bui. En het is letterlijk zo dat ik 9 van de 10 keer dat ik daar naar binnen loop binnen de 15 min blauw zie van het lachen vanwege zijn opmerkingen en manier van reageren. Het is maar net waar ik zin in heb
[i]Breitling - Instruments for Professionals[/i]
  woensdag 13 januari 2010 @ 18:13:22 #98
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_76771583
Goed dat je die afwisseling hebt
pi_76773133
Sterkte iedereen!

En CoolGuy, als er niemand thuis is, kan je altijd hier praten als je wilt.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_76779808
quote:
Op vrijdag 8 januari 2010 18:28 schreef formerjellybean het volgende:
Het is deze week een maand terug dat Leon zelfmoord heeft gepleegd. Zijn huis word leeggeruimd.
Op zich ga ik er goed mee om geen nachtmerries en erge huilbuien meer. Het gevoel van gemis is nu meer geworden van ik ben blij dat ik hem gekend heb en hij een vriend van me was omdat het een goede lieve vriend was.
Ik wil zelf ook meer stilstaan bij hoe hij was als persoon dan hoe die aan zijn eind is gekomen. Het gevaar met zelfmoord is dat iemand die overlijd daaraan vaak degene word van degene die zelfmoord heeft gepleegd .
Terwijl hij meer dan dat was voor mij en voor de omgeving.
Ik leef met je mee.

Ik heb in mijn leven twee zelfmoorden moeten verwerken. Eťn daarvan was me neef die dichtbij mij stond. We zagen elkaar elke week, vaste prik. Heb het helemaal verwerkt, maar blijf er dikwijls aan denken als ik in bepaalde situaties kom die op m'n pad komen.
My mission is to kill time, and time's to kill me in its turn. How comfortable one is among murderers.
pi_76779896
Welkom Leatherneck!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  zaterdag 16 januari 2010 @ 01:42:45 #102
25865 Bill_E
vijf plus 98!
pi_76878972
Vandaag ben ik er echt kapot van.. Alles herinnerend me aan me pa.
Zit al meer als een uur te janken als een klein kind.. Sinds zijn crematie heb ik dit niet meer gehad.. Lijkt erop dat de klap gaat komen nu ofzo.. Ik begin hem nu ook echt te missen.. ( al weer ruim 3 maanden en 2 weken dood nu.. het lijkt als gisteren, maar ook als heel lang geleden.. ) Ook kan ik me pa nog steeds niet in gedachte voor me zien.. kortom klote dag..
  zaterdag 16 januari 2010 @ 10:40:59 #103
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_76883503
Sterkte Bill!
Wellicht besef je nu hoe snel de tijd gaat? Het lijkt alsof hij gisteren er nog was, maar het is alweer zo lang geleden? Misschien dat je onbewust het idee had dat er een dag komt dat hij er weer bij is, en dat je nu ziet dat die dag er nooit zal komen?
Die momenten heb ik zelf ook gehad, en ze komen nog wel geregeld langs maar heel langzaam vermindert de frequentie ervan wel (of je kan het beter plaatsen op zulke momenten, dat kan ook).

Bij mij is het volgende week donderdag al een jaar geleden
  zaterdag 16 januari 2010 @ 10:42:55 #104
273257 nadiaschoonheid
the dream..help me to remember
pi_76883534
tvp
  zaterdag 16 januari 2010 @ 10:44:11 #105
273257 nadiaschoonheid
the dream..help me to remember
pi_76883560
quote:
Op zaterdag 16 januari 2010 01:42 schreef Bill_E het volgende:
Vandaag ben ik er echt kapot van.. Alles herinnerend me aan me pa.
Zit al meer als een uur te janken als een klein kind.. Sinds zijn crematie heb ik dit niet meer gehad.. Lijkt erop dat de klap gaat komen nu ofzo.. Ik begin hem nu ook echt te missen.. ( al weer ruim 3 maanden en 2 weken dood nu.. het lijkt als gisteren, maar ook als heel lang geleden.. ) Ook kan ik me pa nog steeds niet in gedachte voor me zien.. kortom klote dag..
Ik vind het echt erg voor je..ik wens je heel veel sterkte.
pi_76886525
Veel sterkte ... Ik denk dat er op een rouwproces geen tijd staat. Maar als je het even niet meer ziet zitten allemaal, zonder je dan even af en denk aan hoe je pa zou willen dat je aan hem terugdenkt en hoe je verder zou gaan met je leven. Ook al zijn ze er niet meer (en denken veel mensen in je omgeving, uit het oog is uit het hart, na een paar maand mag die er wel over zijn ) In je hart en gedachten zal hij er altijd zijn. Als je hem niet kan zien voor je ogen, probeer het dan niet halstallig, het zal vanzelf komen dat je je hem weer volledig kan herinneren en zien zoals je hem kende toen hij nog leefde.
pi_76887381
quote:
Op zaterdag 16 januari 2010 01:42 schreef Bill_E het volgende:
Vandaag ben ik er echt kapot van.. Alles herinnerend me aan me pa.
Zit al meer als een uur te janken als een klein kind.. Sinds zijn crematie heb ik dit niet meer gehad.. Lijkt erop dat de klap gaat komen nu ofzo.. Ik begin hem nu ook echt te missen.. ( al weer ruim 3 maanden en 2 weken dood nu.. het lijkt als gisteren, maar ook als heel lang geleden.. ) Ook kan ik me pa nog steeds niet in gedachte voor me zien.. kortom klote dag..
Sterkte jongen, soms heb je van die momenten.
Veni,Vidi, Vici
pi_76887769
quote:
Op zaterdag 16 januari 2010 12:40 schreef Nathan111 het volgende:
Veel sterkte ... Ik denk dat er op een rouwproces geen tijd staat. Maar als je het even niet meer ziet zitten allemaal, zonder je dan even af en denk aan hoe je pa zou willen dat je aan hem terugdenkt en hoe je verder zou gaan met je leven. Ook al zijn ze er niet meer (en denken veel mensen in je omgeving, uit het oog is uit het hart, na een paar maand mag die er wel over zijn ) In je hart en gedachten zal hij er altijd zijn. Als je hem niet kan zien voor je ogen, probeer het dan niet halstallig, het zal vanzelf komen dat je je hem weer volledig kan herinneren en zien zoals je hem kende toen hij nog leefde.
precies..mijn pa is ook al ruim 10jr overleden. Ik was vroeger ook altijd bang dat ik dingen zou vergeten van hoe hij was. (ik was heel jong toen hij dood ging..) maar nog steeds kan ik hem goed voor de geest halen. Als je van iemand houd, blijft dat altijd bij je.
Veni,Vidi, Vici
  zondag 17 januari 2010 @ 12:06:16 #109
211016 Cocktailprikker
Cocktailprikker
pi_76917716
De tijd gaat snel ja... Nu al meer dan een maand verder en nog steeds denk ik elke dag heel veel aan haar, en aan alles wat er gebeurd is.
  maandag 18 januari 2010 @ 12:15:32 #110
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_76960508
Respect voor ''Mfox'' die een tattoo voor zn vader heeft laten zetten. Dat vind ik een heel mooi symbool!!
Uiteraard respect voor ieder die het verlies van een dierbare heeft moeten verwerken of daar mee bezig is! Sterkte allemaal!
pi_76977346
Sterkte iedereen!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  woensdag 20 januari 2010 @ 12:09:08 #113
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77046950
Weer ff wat posten

Heb afgelopen weekend gezellige avond gehad bij buren van mij. Zijn ongeveer zelfde leeftijd als buurman die vorig jaar overleden is. Moest er pc komen repareren en had ze al lange tijd niet echt meer gezien/gesproken. Dus wat bijbabbelen enzo, en was pas om 5u30 thuis (echt respect voor mensen van 69 jaar)
Was erg leuke babbel, en had 't gevoel dat ik uiteindelijk toch niet zo slecht bezig ben en dat ze me wel steunden in m'n keuzes enzo. Hield er dus een goed gevoel aan over.

Ben deze week ook begonnen met danslessen (de klassiekers zoals swing enzo) op m'n eentje in zo'n cursus voor singles. Is op half uur rijden en ken er bijgevolg ook niemand. Eerste les was gisteren, viel reuze mee en leuke groep enzo. M'n buurman heeft vroeger veel gedanst, deed wel eens wedstrijden mee enzo, dus hij kon het wel. Heb het hem nooit zien doen, want dat kon hij al vele jaren niet meer (longproblemen).
Het boeide me wel al een tijdje om dat te leren, maar altijd uitgesteld, en nu dan toch maar gedaan, ook een beetje voor hem. Ik weet zeker dat hij het leuk had gevonden, en mij zou aangemoedigd hebben en tips enzo zou gegeven hebben. Hij heeft het helaas niet meer mogen meemaken, maar ik hoop dat hij er toch nog van kan meegenieten daar boven.

Het is voor mij ook een manier om mezelf weer wat socialer op te stellen. Heb het afgelopen jaar al m'n bezigheden laten vallen. Ik ging elke week 2-3x lopen enzo, allemaal mee gestopt omdat ik er het nut niet van inzag, geen zin meer in had. Het enige wat nog overbleef was werken, eten, slapen en 2-3x per week naar cafe of andere gelegenheden waar ik kon drinken. Ik ging dus niet bepaald goed om met het overlijden van mijn dierbare... ook door allerlei zaken die nadien m'n pad gekruist hebben waar ik niet mee om kon. Daar probeer ik nu dus wat mee te breken en de draad weer op te pikken. Ik ga nog wel op cafe, maar het mag niet de hoofd/enige bezigheid zijn, zoals het nu wel geworden was
pi_77059340
Goed bezig Jack!
En fijn dat je een leuke groep hebt met dansen!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_77279190
eindelijk deze topics eens doorgelezen en wilde iedereen sterkte wensen.

Ik heb in mijn begintijd op fok een topic gehad erover en dat heeft mij op een bepaalde manier geholpen, een erge prater was ik nooit, schrijven kan ik een stuk beter en hoop dat het voor de mensen hier ook een beetje hulp kan zijn, dingen van je afschrijven hier

mijn vader is overleden toen ik 15 was en nu vandaag besef ik mij al te goed dat ik hem al zo lang niet meer gezien heb, morgen ben ik namelijk jarig en ik word al 33 jaar. Ik heb hem gewoon al langer niet gekend dan wel en dat is zo een ontzettend vreemd gevoel. Zoveel dingen zonder hem gedaan waarvan zoveel belangrijke dingen: volwassen worden, uit huis gaan, de liefde van mijn leven tegenkomen, eerste baan, eerste huis kopen, trouwen....(teveel om op te noemen) De dingen waarbij het gemis zo duidelijk is.. Morgen drink ik een maar borrel op hem met mijn man
♥ ♥ 13-08-2002 ♥ ♥
  dinsdag 26 januari 2010 @ 09:26:38 #116
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77280572
Schrijven gaat me wel goed af, en het helpt ook wel een beetje. Maar ik vind het maar tijdelijk. Je bent het kwijt en dat lucht even op maar wat later krijg ik weer dat beklemmend gevoel.
Wat je zegt over langer geleefd zonder hem dan met hem, heb ik nog niet bij stilgestaan. Nu duurt dat ook nog wel even bij mij (moet al rond de 50 zijn om dat moment mee te maken). Ik denk dat het gevoel ongeveer hetzelfde is als beseffen dat je even oud of ouder bent geworden dan hem.
Aan je laatste zin te zien ben je er zo te zien wel in geslaagd om het een plaats te geven na al die jaren. Zulk verlies verwerken als je 15 bent lijkt me helemaal niet eenvoudig (ik was zelf 22 toen ik m'n vader verloor, 26 toen ik m'n buurman verloor). Volgens mij is dat wel erg fijn, er bij stil kunnen staan zonder dat het dramatisch wordt en dan weer doorgaan.
Veel plezier/sterkte alvast morgen

Nu ik het contact met de buren naast mij weer aangehaald heb, gaat het me eigenlijk een stuk beter af. Ik heb afgelopen weekend alles eruit gegooid waar ik mee zat en ze hebben de hele tijd geluisterd en hun visie op de dingen gegeven, en soms zaten ze gewoon met open mond te kijken bij bepaalde dingen die ik zei van wat ik afgelopen jaar heb meegemaakt/gehoord.
Het mooiste vond ik dat m'n buurman op een gegeven moment zei dat ik bij hen altijd welkom was voor een babbel en dat ik aan hem een "nieuwe" buurman had, om het verlies van m'n overleden buurman op te vangen.
Voor het eerst sinds lange tijd heb ik opnieuw een soort gevoel van thuiskomen en rust, wat ik bij m'n andere buurman ook altijd had, en daar ben ik zo ontzettend blij mee. Ook het gevoel dat ik er eindelijk in zal slagen om het allemaal een plaats te geven en weer verder te gaan. Ben alleen bang dat ik m'n focus te hard daarop ga leggen (wat op dit moment zeker niet slecht is) en later ook daar weer een opdoffer van jewelste ga te verduren krijgen (ze zijn tenslotte ook niet meer de jongste). Maar daar wil ik nu niet te veel bij stilstaan.


Morgen is het een jaar geleden dat hij overleden is, en vanavond een jaar geleden dat ik hem voor het laatst gezien heb (en een zwaar maar mooi afscheid heb moeten nemen op ic)....
Ik heb afgelopen zondag alle planten op het kerkhof weggegooid (zag er erg triest uit, maar dat is een ander verhaal) en alles opgekuist en voorzien van nieuwe plantjes en bloemen. Ziet er weer erg netjes uit nu.
Vanavond heb ik opnieuw dansles, dus ik hoop dat ik daarmee voldoende afleiding heb om er niet te veel bij stil te staan. En voor morgen heb ik alvast een bezoek aan de stamkroeg geboekt met een van m'n beste maten om de avond door te komen.
  dinsdag 26 januari 2010 @ 11:21:34 #117
288444 Wesker
You failed me
pi_77283539
Dit jaar een hele goede collega/vriend verloren agv het stopzetten van zijn voeding. Hij zei altijd tegen mij dat hij met mij zou trouwen. Na zijn dood dwalen die woorden nog steeds in mijn hoofd
Seven minutes, seven minutes is all I can spare to play with you
pi_77309778
DarkElf, ik wens je morgen een mooie dag in alle opzichten!

Jack, je kan hier altijd blijven schrijven toch?
Al helpt het maar even, soms is er ook even niemand aan wie je het kan vertellen en dat kan hier altijd.
Wat fijn dat je zo bij je buren terecht kan! Ik begrijp dat je denkt van: jamaar, dit kan ook overgaan...... Maar ik weet zeker dat je dan ook weer iemand vindt.

Wat moeilijk Wesker. Sterkte!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  dinsdag 26 januari 2010 @ 22:57:54 #119
158518 Sjechov
Medisch Commercieel Actief!
pi_77314755
Mijn vader is 6 jaar gleden overleden en nog altijd heb ik van die dagen.
Ergens gaat "het" nooit meer over, maar het krijgt een plekje.
Sterkte allen!
Je hoeft de wereld niet te snappen, je hoeft er alleen maar je weg in te vinden
pi_77315256
Ik heb na jaren ook van die dagen. Vroeger had ik dan 'zomaar' een dip. Tegenwoordig kan ik het beter van te voren herkennen.
Het is voor mij waar wat je zegt Sjechov: Het verdriet wordt voor mij niet minder, maar wel minder schrijnend.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_77395277
Vandaag is zon dag eigenlijk de hele week al meer dan voorheen...
pi_77395648
Sterkte Cocktail!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_77405451
Ik heb het er zelf eigenlijk wel moeilijk mee. Als ik iemand verlies. 4 Jaar geleden overleed mijn hond, 6 Maanden later de zus van een goede vriend. 6 Maanden daarna zijn vader. En 7 maanden daarna mijn opa. En probeer er niet teveel aan te denken. Want dan voel ik mij echt direct kut en denk ik weer terug aan de begrafenis en zulks.
pi_77442849
quote:
Op dinsdag 26 januari 2010 23:06 schreef krakkemieke het volgende:
Ik heb na jaren ook van die dagen. Vroeger had ik dan 'zomaar' een dip. Tegenwoordig kan ik het beter van te voren herkennen.
Het is voor mij waar wat je zegt Sjechov: Het verdriet wordt voor mij niet minder, maar wel minder schrijnend.
Zo is het voor mij ook, ik heb dat in een blog (nou ja, blog.. Ik schrijf voor mezelf en laat ze zelden aan anderen zien) eens beschreven als alsof een golf van pijn en verdriet ineens opkomt.
Ik heb dat nog steeds weleens hoor, maar ik kan er voor mijn gevoel beter mee omgaan en het is minder intens.
  zaterdag 30 januari 2010 @ 12:39:51 #125
120364 Electrocute
Girls don't poop
pi_77445573
Mijn opa is vanochtend om een uur of 5 overleden. Hij was al een tijd lichamelijk niet meer in orde. Na een korte periode in een verzorgingstehuis is hij eergisteren in het ziekenhuis opgenomen, omdat hij vocht achter zijn longen had. Omdat hij erg veel pijn had, hebben ze besloten de medicatie stop te zetten en hem alleen morfine te geven.

Ik post hier even mijn verhaal, omdat ik nog erg in een soort trance ben, maar tegelijkertijd ook heel bewust van wat er gebeurd is. Ben er erg nuchter onder, eerlijk gezegd. Dat vind ik zo raar. Ik heb nog nooit de dood van zo dichtbij meegemaakt. Ik weet ook niet hoe zo'n rouwproces verloopt. Nu vind ik het vooral erg voor mijn vader en mijn oma. Ik ben altijd een beetje een optimistische droogkloot wat dit soort dingen betreft en ik denk dat het wel goed is als ik het er toch over heb, zodat het een beetje de kans krijgt om in te zinken.
Legally, it's questionable. Morally, disgusting. Personally, I like it.
pi_77446640
Sterkte Electrocute!
-
  zondag 31 januari 2010 @ 20:12:30 #127
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77487299
Sterkte iedereen!

Er staat hier weer een mini sneeuwman op het kerkhof
pi_77487509
Sterkte Electrocute!

Lol, mooi Jack! Je zal de sneeuw nog missen in de zomer............
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  maandag 1 februari 2010 @ 09:26:34 #129
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77503810
Ach straks komt pasen eraan, dan is het tijd voor een paasboom
En in de zomer is er keuze genoeg voor mooie bloemen en plantjes, dus ik kom het jaar wel door op die manier.
pi_77526583
Ik ga nooit naar een graf, ik heb er niks mee. Ga je echt een paasboom maken? Ook een mooi idee!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  maandag 1 februari 2010 @ 20:39:48 #131
112545 Muck
Meine Sprache: International
pi_77527754
Sterkte Electrocute!
It's al boa it's all good it's all bueno benne bon, let's go!
pi_77527904
Electrocute sterkte!
  dinsdag 2 februari 2010 @ 09:39:22 #133
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77541388
quote:
Op maandag 1 februari 2010 20:16 schreef krakkemieke het volgende:
Ik ga nooit naar een graf, ik heb er niks mee. Ga je echt een paasboom maken? Ook een mooi idee!
Ik denk dat het wel leuk is, maar dan een kleintje he. Weet niet of zulke dingen "verdwijnen" op een kerkhof, dus is meer om een keer te proberen om te kijken wat het geeft.
En ook iets wat je niet altijd onmiddellijk verwacht op zo'n plaats, dus dat maakt het alleen maar leuker om te doen.

Ik ga vaak naar dat graf, omdat ik geen andere plek heb waar ik naartoe kan. Op zich heb ik er ook niet veel mee.
pi_77597881
quote:
Op dinsdag 2 februari 2010 09:39 schreef Jack. het volgende:

[..]

Ik denk dat het wel leuk is, maar dan een kleintje he. Weet niet of zulke dingen "verdwijnen" op een kerkhof, dus is meer om een keer te proberen om te kijken wat het geeft.
En ook iets wat je niet altijd onmiddellijk verwacht op zo'n plaats, dus dat maakt het alleen maar leuker om te doen.

Ik ga vaak naar dat graf, omdat ik geen andere plek heb waar ik naartoe kan. Op zich heb ik er ook niet veel mee.
Hier staan vooral bij kindergrafjes heel veel spullen soms. En die blijven staan.
Of er hangt ergens een windgong in een boom.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_77600513
quote:
Op maandag 1 februari 2010 20:16 schreef krakkemieke het volgende:
Ik ga nooit naar een graf, ik heb er niks mee. Ga je echt een paasboom maken? Ook een mooi idee!
Interessant topic. Ik ben zelf 15 jaar terug mijn moeder verloren (ben nu 23 jaar oud), maar ik heb inderdaad ook niets met een graf. Ik ga er ťťn keer per jaar, op haar sterfdag, naar toe.

Maar ik heb dan ook het "geluk" dat ik er nooit werkelijk problemen mee heb gehad die verder gaan dan veel verdriet. Dus ik heb ook niet meteen een plek nodig als herinnering of iets dergelijks.
pi_77600654
Hoi thettes!
Ik heb ook niet die plek nodig. Ik denk elke dag aan ze.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
  donderdag 4 februari 2010 @ 08:56:04 #137
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_77619877
Ik heb wel veel met de plek, maar ik denk dat het puur komt door de emotie die daar te plekke is geweest en het feit dat je toch weet dat degene waar je van houdt daar ligt.
Ze (M'n vorige vriendin) ligt zelf begraven in een andere stad, waar ze tevens woonde en ik voel me wel inmiddels heerlijk ontspannen als ik daar rondloop terwijl ik de eerste maanden steeds volschoot bij het zien van bepaalde dingen waar we zelf geregeld heen gingen, desondanks ga ik niet al te vaak naar haar graf toe, puur omdat ik me over het algemeen niet lekker voel als ik daar rondloop.

Soms ook weer wel, dan heb ik er gewoon een goed gevoel bij en dan ga ik even buurten, neem ik een bloemetje mee, zing ik wat en ouwehoer ik tegen d'r en ga ik daarna even richting het strand dat vrijwel om de hoek ligt (Den Haag) om even uit te waaien.
Het is nu alweer bijna 2 jaar geleden en er zijn nu af en toe dagen bij dat ik me nog beroerder voel dan in het begin en er gaat nog steeds geen dag voorbij dat ik niet aan d'r denk.
M'n huidige vriendin heeft het dŠar dan logischerwijs wel weer lastig mee en blijft toch altijd in d'r achterhoofd houden dat ik waarschijnlijk niet met haar zou zijn als ze nog leefde en dat kan ik ook moeilijk ontkennen want ik was nog nooit zů verliefd geweest (en gebleven haha) op iemand en dat ook nog eens wederzijds.

Al met al gaat het wel beter, maar er zijn zo van die dagen dat ik me echt kut voel, begin ik ineens te twijfelen aan m'n huidige relatie zonder dat er een aanleiding voor is, trek ik me terug of ga ik een stuk wandelen met de hond.
Aangezien ik normaliter altijd druk, opgewekt en hyper ben heeft ze het gelukkig vrij snel door als ik me even wat minder voel en inmiddels is een blik voldoende om door te hebben dat ik er even niet over wens te praten.
  donderdag 4 februari 2010 @ 13:24:42 #138
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_77627189
quote:
Op woensdag 3 februari 2010 18:45 schreef krakkemieke het volgende:
Hoi thettes!
Ik heb ook niet die plek nodig. Ik denk elke dag aan ze.
Ik ga er ook niet naartoe om eraan te denken, dat doe ik al elke dag vaak genoeg.
Maar op moeilijke momenten doet het wel deugd om even naar daar te gaan, het is er stil/rustig, ik kan er alles kwijt ook al komt er geen antwoord. Ik ben ook altijd blij als alles er netjes bij ligt daar.

Ik snap wel dat mensen daar allemaal niet zo'n behoefte aan hebben, maar sommige mensen kijken er gewoon helemaal niet meer naar om. Daar heb ik het dan wel weer moeilijk mee, dan kan je net zo goed de overledene bij het vuilnis op straat zetten (of cremeren en uitstrooien om het minder cru uit te drukken). Als je ziet hoe sommige graven verwaarloosd worden (en dan zijn ze nog niet eens zo oud). Zo is het bij althans zo. De persoon die er naar zou moeten omkijken komt er nooit en leeft alsof de buurman nooit bestaan heeft, terwijl ik er wekelijks kom (dikwijls 2x), alles netjes bijhoud enzo, terwijl ik eigenlijk maar een buitenstaander ben (hetzij eentje die er wel altijd nauw bij betrokken was).

Maar goed, dat zal dan het karakter en de manier van verwerken zijn ofzo ?


Ivm een partner verliezen denk ik dat het inderdaad wel erg moeilijk is voor de nieuwe partner, omdat je ergens toch wel beseft dat je misschien helemaal niet samen was als de andere er nog zou zijn. Om dan de nodige ruimte te geven naar de overledene toe is volgens mij niet altijd makkelijk.
pi_77631823
quote:
Op donderdag 4 februari 2010 13:24 schreef Jack. het volgende:

[..]

Als je ziet hoe sommige graven verwaarloosd worden (en dan zijn ze nog niet eens zo oud). Zo is het bij althans zo. De persoon die er naar zou moeten omkijken komt er nooit en leeft alsof de buurman nooit bestaan heeft, terwijl ik er wekelijks kom (dikwijls 2x), alles netjes bijhoud enzo, terwijl ik eigenlijk maar een buitenstaander ben (hetzij eentje die er wel altijd nauw bij betrokken was).

Maar goed, dat zal dan het karakter en de manier van verwerken zijn ofzo ?
Niet dat dat in mijn geval zo is, maar je moet zoiets absoluut niet zien als verwaarlozing of zelfs een gebrek aan verdriet. Dat is inderdaad gewoon karakter en manier van verwerken.
pi_77636689
De vriend van mijn zus had al vrij snel een nieuwe partner. Dat lijkt me best moeilijk voor haar.
Mijn zus en haar vriend waren ook echt de liefde van elkaars leven.
Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, maar ik denk dat je die herinnering moet accepteren als nieuwe partner. Je bent geen vervanging, maar meer ernaast, zeg maar.
Ik weet niet of het scheelt, maar de vriendin van m'n zwager kende mijn zus ook goed.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_77637694
En mijn moeder kent me goed, ze heeft voor m'n vader een onderhoudsvrije steen uitgekozen.......
Omdat ze weet dat ik toch niet vaak ga, dus voor als zij ook is overleden.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_78376190
Wat is het hier lang stil geweest...

De verhuizing is voorbij, nu pas komt het bij mij wat meer tot beseffen wat ik mis

Afgelopen tijd is zo hectisch geweest dat ik er weinig tijd voor had / nam om aan alles te denken wat ik mee maakte door het overlijden van mama.
  woensdag 24 februari 2010 @ 00:20:33 #143
112545 Muck
Meine Sprache: International
pi_78377226
Het zal inderdaad behoorlijk hectisch geweest zijn cocktailprikker!

Sterkte in elk geval
It's al boa it's all good it's all bueno benne bon, let's go!
pi_78531501
quote:
Op woensdag 24 februari 2010 00:03 schreef Cocktailprikker het volgende:
Wat is het hier lang stil geweest...

De verhuizing is voorbij, nu pas komt het bij mij wat meer tot beseffen wat ik mis

Afgelopen tijd is zo hectisch geweest dat ik er weinig tijd voor had / nam om aan alles te denken wat ik mee maakte door het overlijden van mama.
Sterkte Cocktail!
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_78540126
Mijn opa is in febr 2009 overleden. De eerste persoon die echt dicht bij me stond en ik kwijt ben geraakt.
Maar het is heel gek, ik weet dat hij overleden is en toch besef ik het nog niet. In mijn gedachten heb ik 2 opa's, mijn eigen gekke opa die op zijn 87 nog makkelijk 30km fietste en de man die in de kist lag. Een uitgemergelde man die mijn opa moest zijn geweest. Het is allemaal zo snel gegaan.
Ik kan van die 2 beelden nog niet 1 persoon maken, ik blijf het gevoel houden dat als ik naar hun huis ga, hij daar zal zijn. Ik heb ook niet de tijd genomen om te rouwen, blijf het wegduwen, heb het in mijn werkomgeving zelfs niet eens verteld toen hij overleden was.
pi_78540365
quote:
Op zondag 28 februari 2010 00:20 schreef kieskleurig het volgende:
Mijn opa is in febr 2009 overleden. De eerste persoon die echt dicht bij me stond en ik kwijt ben geraakt.
Maar het is heel gek, ik weet dat hij overleden is en toch besef ik het nog niet. In mijn gedachten heb ik 2 opa's, mijn eigen gekke opa die op zijn 87 nog makkelijk 30km fietste en de man die in de kist lag. Een uitgemergelde man die mijn opa moest zijn geweest. Het is allemaal zo snel gegaan.
Ik kan van die 2 beelden nog niet 1 persoon maken, ik blijf het gevoel houden dat als ik naar hun huis ga, hij daar zal zijn. Ik heb ook niet de tijd genomen om te rouwen, blijf het wegduwen, heb het in mijn werkomgeving zelfs niet eens verteld toen hij overleden was.
Ik kan me indenken dat die 2 beelden apart zijn. Ik had dat met mijn zus. Maar mijn stoere zus is dood en die is nergens meer. Ik denk dat je moet kiezen.
En ik zou denken aan de gekke opa die vanalles deed. Die man in de kist is zegmaar de jas van je opa. Zijn lijf. En waar je aan denkt is je echte opa, zijn geest zegmaar.
Am I evil? Yes I am!
Am I evil? I am man!
pi_78667145
Ik had gisteravond even een raar momentje.
Er deed zich een leuke situatie voor terwijl ik ergens stond te wachten dus wou ik met mijn telefoon daar een foto van maken.
Maar wacht!! Ik heb het "echte" fototoestel ook in de vrachtwagen liggen, kan ik beter die pakken.
Foto gemaakt en verder gegaan met wat ik aan het doen was. Wachten dus.
"Ach, laat ik de camera maar eens doorspitten. Even plaatjes kijken ter ontspanning.

Foutje...............
Ik kwam nog een paar foto's tegen die ik gemaakt heb van mijn vader toen hij opgebaard lag.
Dat was even een moment dat mijn stemming razendsnel omsloeg van vrolijk naar stil.

En toch, ook al is het overlijden nog maar kort geleden ( 18-10-2009 ) lijk ik het geaccepteerd te hebben; ik werd alleen maar stil, klein beetje verdrietig maar geen tranen en ik kon me er ook snel overheen zetten.
Merk ik de laatste tijd wel vaker, zijn foto staat prominent in onze woonkamer maar ik kan er gewoon naar kijken en nadenken zonder dat het beeld wazig/waterig wordt zeg maar.

Met mijn moeder gaat het gelukkig ook goed al heeft ze uiteraard haar momenten. Ze heeft heel wat uurtjes meer met hem doorgebracht dan ik natuurlijk.
Maar het gaat de goede kant op!
pi_78667350
Ik heb afgelopen november mijn moeder verloren aan borstkanker.
Ik sta er zelf een beetje van te kijken hoe makkelijk ik er mee omga. Het was een ziekte proces van 7 jaar..
Al de zorgen die ik 7 jaar lang heb gehad zijn ineens weg, aan de andere kant het gemis..
  woensdag 3 maart 2010 @ 02:00:54 #149
50430 Yuki
Student Midwife
pi_78667414
quote:
Op woensdag 3 maart 2010 01:56 schreef ikwilookwatzeggen het volgende:
Ik heb afgelopen november mijn moeder verloren aan borstkanker.
Ik sta er zelf een beetje van te kijken hoe makkelijk ik er mee omga. Het was een ziekte proces van 7 jaar..
Al de zorgen die ik 7 jaar lang heb gehad zijn ineens weg, aan de andere kant het gemis..
Wow... Sterkte
♥ || Baby catcher in training || ♥
pi_78667562
quote:
Op woensdag 3 maart 2010 02:00 schreef Yuki het volgende:

[..]

Wow... Sterkte
Dank je.
pi_78667784
Ik wil absoluut niet je hele post negeren maar ik haal dit er even uit omdat ik er graag iets over wil typen.
quote:
Op woensdag 3 maart 2010 01:56 schreef ikwilookwatzeggen het volgende:
Het was een ziekte proces van 7 jaar..
Al de zorgen die ik 7 jaar lang heb gehad
Je hebt er naar toe kunnen werken, zo lang zelfs dat het een "last" werd denk ik. 7 jaar lang ben je er mee bezig en dat lijkt me behoorlijk zwaar eerlijk gezegd.
Ik kan me dan ook goed voorstellen dat er nu een last van je schouders is gevallen.
Voordeel is wel dat jullie 7 jaar de tijd hebben gehad om afscheid te nemen, wij 2,5 week wat veel te kort is als je 230 km uit elkaar woont.
Ons voordeel is dan weer dat we geen 7 jaar zorgen hebben gehad.
En zo is er altijd wat, een dierbare verliezen heeft gewoon effect op een mens. Of je nou fatsoenlijk afscheid hebt kunnen nemen of niet: het doet pijn.

Sterkte.
  woensdag 3 maart 2010 @ 03:37:45 #152
112545 Muck
Meine Sprache: International
pi_78668109
Dat klinkt bekend ja...
De laatste maanden van mijn opa waren enorm zwaar, maar hij heeft het veel langer uitgehouden dan wie dan ook had kunnen voorspellen. Hij had erg veel pijn en ondanks dat ik hem verschrikkelijk mis op de meest vreemde momenten, ben ik ook erg blij dat hij geen pijn meer hoeft te lijden. Hij heeft een paar dingen nog meegemaakt die hij mee wilde maken (de geboorte van zijn achterkleindochter, kerst, de lente, zomervakantie...,) en het was voor hem gewoon klaar.

De vader van TJ zit nog midden in het ziekteproces. Aan de ene kant willen we hem natuurlijk nog heel lang bij ons houden, maar het zou ook zoveel rust geven als hij zou gaan. Ik begrijp dat dat laatste misschien keihard klinkt, maar ik weet ook niet hoe ik het beter zou kunnen omschrijven.
Kijk, ik ken hem pas een half jaar, hij was al ziek toen ik hem leerde kennen, dus ik weet niet beter en heb het eigenlijk altijd wel in mijn achterhoofd. Bij elke feestdag, bijzondere gebeurtenis en verjaardag denk ik dat het wel de laatste keer zal zijn. Dat vind ik al hartstikke moeilijk, terwijl ik alleen maar de vriendin van zijn zoon ben die zo af en toe eens binnen komt vallen, laat staan hoe het voor zijn zoons is, die hem al zijn hele leven kennen. Ik zou echt niet weten hoe ik daar nou mee om moet gaan.

Ze maken over en weer keiharde grappen, dat is nou eenmaal hun manier om ermee om te gaan, maar poeh, dat is zo af en toe wel hťťl confronterend
It's al boa it's all good it's all bueno benne bon, let's go!
abonnement bol.com Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')