Angst voor de dood

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 20:06 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Jij geniet nooit van een vakantie omdat het niet voor altijd is?

Ik zou er niet van genieten als ik zou weten dat ik daarna zou doodgaan en niet meer met een een of ander bewustzijn zou voortleven.

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 20:02 schreef mariox het volgende:

[..]

Juist dat is het punt. Als je weet dat jer er straks niet meer bent, moet je je continu bezig houden met bezigheidstheraptie om niet aan dat eind te denken. Dat zal zich allemaal vertalen in allerlei geestesziektes.

waarom? ik denk bijna nooit aan het einde, zelfs niet nadat ik bijna aan mijn einde gekomen was
Het is iets wat toch wel gebeurd

Het gebeurt sowieso en dat is juist het mooie, vind ik.
Bang zijn voor de dood is niet nodig, het is een overgang, net als geboren worden

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 20:07 schreef mariox het volgende:

[..]

Ik zou er niet van genieten als ik zou weten dat ik daarna zou doodgaan en niet meer met een een of ander bewustzijn zou voortleven.

Het is nou eenmaal niet anders. Ik denk dan gewoon, get over it, het is zoals het is.
Ik ga er van uit dat er niets meer is, tenminste dat je niets meer weet.

Volgens mij is het een manier van overgaan... zoals geboren worden maar dan omgekeerd.
En het heeft te maken met bewustzijnvormen; je fysieke lichaam gaat dood, maar jouw 'zijn' gaat over in een vorm van bewustzijn die in het fysieke lichaam niet/of minder mogelijk is.
Ik heb me nooit echt druk gemaakt over mijn eigen sterfelijkheid. Ik hoop alleen wel dat het nog een tijd duurt.
De manier waarop je sterft, dat is eerder iets om je druk over te maken.

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 22:42 schreef Borizzz het volgende:
Volgens mij is het een manier van overgaan... zoals geboren worden maar dan omgekeerd.
En het heeft te maken met bewustzijnvormen; je fysieke lichaam gaat dood, maar jouw 'zijn' gaat over in een vorm van bewustzijn die in het fysieke lichaam niet/of minder mogelijk is.
Ik heb me nooit echt druk gemaakt over mijn eigen sterfelijkheid. Ik hoop alleen wel dat het nog een tijd duurt.
De manier waarop je sterft, dat is eerder iets om je druk over te maken.

Ik hoop dat ik, wanneer ik sterf, vlot het bewustzijn verlies en doodga. Het maakt me niet uit wat er dan komt, Ik zou niet weten hoe een bewustzijn 'in leven; blijft. Ik weet ook niets meer over andere 'levens', dus waarom zou ik me druk maken over wat er hierna komt of is.?!

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...

Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.

Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.

Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...

Ik had ooit dezelfde angst, was ik wel jonger hoor, maar met tijden kwam het dan voor een weekje of twee weer terug. Ik wist voor mezelf eigenlijk wel dat er iets was maar was bang dat er niets was.
Echter, door extrasystolen 500 op een dag, waarmee ik wat problemen heb gekregen, maar ook sterker door ben geworden en de angst ervoor heb overwonnen, heb ik veel meer vertrouwen gekregen. Ik ben nog altijd bang voor de dood, net zo veel als de meeste mensen vermoed ik, maar ik zit er niet meer zo mee. Voor mijn gevoel is er iets, of het nu reincarnatie is, of een hiernamaals of wat dan ook.

quote:

Op vrijdag 14 mei 2010 00:30 schreef DeParo het volgende:

[..]

Ik had ooit dezelfde angst, was ik wel jonger hoor, maar met tijden kwam het dan voor een weekje of twee weer terug. Ik wist voor mezelf eigenlijk wel dat er iets was maar was bang dat er niets was.
Echter, door extrasystolen 500 op een dag, waarmee ik wat problemen heb gekregen, maar ook sterker door ben geworden en de angst ervoor heb overwonnen, heb ik veel meer vertrouwen gekregen. Ik ben nog altijd bang voor de dood, net zo veel als de meeste mensen vermoed ik, maar ik zit er niet meer zo mee. Voor mijn gevoel is er iets, of het nu reincarnatie is, of een hiernamaals of wat dan ook.

ik denlk dat ik juist door mijn gevoel dat er niet is dat ik niet bang ben voor de dood.
moischien wel voor de manier waarop ik dood zal gaan maar niet voor de dood zelf.

quote:

Op vrijdag 14 mei 2010 02:15 schreef sig000 het volgende:

[..]

Heb meegemaakt hoe iemand binnen 2 maanden van helemaal gezond tot niets meer kunnen veranderde bij volle bewustzijn.
Dat wens je niemand.

Ja, dat is balen.
Je beseft dat wat je gaat missen. Tenminste, zo zou dat voor mij zijn, eerder dan het dood zijn. Daarom pleit ik voor de pil van Drion of iets dergelijks.

gerelateerde muziek van Wil Oldham

quote:

Death to everyone is gonna come And that makes our living fun

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 19:58 schreef Mr.44 het volgende:

[..]

omdat je weet dat daarna alles over is

Niemand weet dat of daarna alles over is.

quote:

Op donderdag 20 mei 2010 05:04 schreef TLC het volgende:
[..]

Niemand weet dat of daarna alles over is.

Tegenwoordig weet men genoeg om aan te mogen nemen dat dat in je hoofd niets meer dan een stapeltje met chemische processen is, dus waarom zou daar nog wat van overblijven wanneer het niet meer "werkt"?

Als je dood bent, dan groeit je haar niet meer, je nagels groeien niet meer, je oren en neus groeien niet meer, je huid vernieuwd zich niet meer en alles vergaat langzaam. Waarom zou datgene wat voor je bewustzijn zorgt, daar gaan we hier met de tegenwoordig beschikbare kennis even vanuit, dan wel blijven doorgaan met de activiteiten die het mogelijk maken om jezelf ergens bewust van te kunnen zijn?

Aangezien er nog nooit iemand is geweest die heeft kunnen aantonen dat het lichaam blijft doorleven in een andere staat (anders zouden er tenslotte heel wat zombies rond moeten lopen) en het ook bewezen is dat hersenen vreemde dingen gaan doen bij oa. zuurstoftekort (waardoor je "het licht" ziet, enz), denk ik dat je best mag aannemen dat er na de dood weinig zal gebeuren en er nog minder is om je zorgen over te maken.

En eigenlijk is dat best een fijn idee.. Dat je na je dood niet ook nog eens de kont hoeft te kussen van een vreemde kerel voor een hemelpoort.

quote:

Op donderdag 20 mei 2010 05:28 schreef anoniemelurker het volgende:

[..]

Tegenwoordig weet men genoeg om aan te mogen nemen dat dat in je hoofd niets meer dan een stapeltje met chemische processen is, dus waarom zou daar nog wat van overblijven wanneer het niet meer "werkt"?

Als je dood bent, dan groeit je haar niet meer, je nagels groeien niet meer, je oren en neus groeien niet meer, je huid vernieuwd zich niet meer en alles vergaat langzaam. Waarom zou datgene wat voor je bewustzijn zorgt, daar gaan we hier met de tegenwoordig beschikbare kennis even vanuit, dan wel blijven doorgaan met de activiteiten die het mogelijk maken om jezelf ergens bewust van te kunnen zijn?

Aangezien er nog nooit iemand is geweest die heeft kunnen aantonen dat het lichaam blijft doorleven in een andere staat (anders zouden er tenslotte heel wat zombies rond moeten lopen) en het ook bewezen is dat hersenen vreemde dingen gaan doen bij oa. zuurstoftekort (waardoor je "het licht" ziet, enz), denk ik dat je best mag aannemen dat er na de dood weinig zal gebeuren en er nog minder is om je zorgen over te maken.

En eigenlijk is dat best een fijn idee.. Dat je na je dood niet ook nog eens de kont hoeft te kussen van een vreemde kerel voor een hemelpoort.

quote:

Tegenwoordig weet men genoeg om aan te mogen nemen dat dat in je hoofd niets meer dan een stapeltje met chemische processen is, dus waarom zou daar nog wat van overblijven wanneer het niet meer "werkt"?

Als je dood bent, dan groeit je haar niet meer, je nagels groeien niet meer, je oren en neus groeien niet meer, je huid vernieuwd zich niet meer en alles vergaat langzaam. Waarom zou datgene wat voor je bewustzijn zorgt, daar gaan we hier met de tegenwoordig beschikbare kennis even vanuit, dan wel blijven doorgaan met de activiteiten die het mogelijk maken om jezelf ergens bewust van te kunnen zijn?

Aangezien er nog nooit iemand is geweest die heeft kunnen aantonen dat het lichaam blijft doorleven in een andere staat (anders zouden er tenslotte heel wat zombies rond moeten lopen) en het ook bewezen is dat hersenen vreemde dingen gaan doen bij oa. zuurstoftekort (waardoor je "het licht" ziet, enz), denk ik dat je best mag aannemen dat er na de dood weinig zal gebeuren en er nog minder is om je zorgen over te maken.

En eigenlijk is dat best een fijn idee.. Dat je na je dood niet ook nog eens de kont hoeft te kussen van een vreemde kerel voor een hemelpoort.

quote:

Op donderdag 13 mei 2010 22:32 schreef Daphne1901 het volgende:
Het gebeurt sowieso en dat is juist het mooie, vind ik.
Bang zijn voor de dood is niet nodig, het is een overgang, net als geboren worden

Helemaal mee eens, ik geloof niet dat de dood het einde van alles is, dat is echt bekrompen.

quote:

Op zondag 6 juni 2010 17:43 schreef SnakeEater het volgende:

[..]

Helemaal mee eens, ik geloof niet dat de dood het einde van alles is, dat is echt bekrompen.

Waarom?

Dat gevoel had ik ook ooit eens, en nog steeds af en toe. Soms "ontsnap" je net ergens aan en dan denk je foei, that was close..maar gelijk daarna denk ik dan; de dood is onvermijdelijk. Niemand ontkomt eraan. Moet je eens volgend boek lezen; De dood, het graf, en wat erna gebeurt. Dan stap je een compleet andere wereld binnen..

quote:

Op zondag 6 juni 2010 17:57 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Waarom?

Het is wel heel megalomaan om te denken dat met jouw dood alles ophoud te bestaan.

quote:

Op zondag 6 juni 2010 20:01 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Het is wel heel megalomaan om te denken dat met jouw dood alles ophoud te bestaan.

Dat denken we dan ook niet, wel dat alles ophoud met bestaan voor DIE persoon DIE dood is gegaan, die bestaat dan namelijk niet meer als levend organisme. De wereld gaat natuurlijk gewoon door.

quote:

Op zondag 6 juni 2010 20:35 schreef vaarsuvius het volgende:

[..]

Dat denken we dan ook niet, wel dat alles ophoud met bestaan voor DIE persoon DIE dood is gegaan, die bestaat dan namelijk niet meer als levend organisme. De wereld gaat natuurlijk gewoon door.

Dat lijkt me logisch toch?

Je houdt enkel op met bestaan op deze wereld, het hiernamaals zal heel anders in elkaar steken, we weten niet hoe, dus erover nadenken heeft niet zoveel nut, we zien het wel ooit

quote:

Op zondag 6 juni 2010 20:56 schreef SnakeEater het volgende:

[..]

Dat lijkt me logisch toch?

Je houdt enkel op met bestaan op deze wereld, het hiernamaals zal heel anders in elkaar steken, we weten niet hoe, dus erover nadenken heeft niet zoveel nut, we zien het wel ooit

Hoe kom je dan aan die wijsheid?

De clou is dat we dan juist niks meer zien.......

quote:

Op donderdag 20 mei 2010 05:28 schreef anoniemelurker het volgende:

[..]

Tegenwoordig weet men genoeg om aan te mogen nemen dat dat in je hoofd niets meer dan een stapeltje met chemische processen is, dus waarom zou daar nog wat van overblijven wanneer het niet meer "werkt"?

Ik denk dat het nogal naīef is om te denken dat je met scheikunde levensverschijnselen kunt verklaren, en nog minder bewustzijn.

Lees ook maar eens dit topic: Waar bevindt zich het bouwplan van de mens?

En dit:

quote:

Als er geen bewustzijn is zijn er alleen deeltjes, en dus ook geen waarnemer, want waarom zouden bepaalde deeltjes zich tot waarnemer van andere deeltjes kunnen uitroepen?

En zonder waarnemer, geen meting en dus geen instorting van de golffunctie en dus geen QM.
Bewustzijn is dus essentieel voor de QM. Q.E.D.

Uit: Zelfreferentie: Gödel en Heisenberg

Gisteren nog een programma van Teleac gezien "Op zoek naar jezelf".
Zeer verhelderend. Dood is nog steeds dood, wat mij betreft.