Wat bij mij altijd wel verfrissend werkt is de gedachte hoe het zou zijn om voor eeuwig en altijd te leven. Lijkt je dat wat? Mij niet namelijkquote:Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...![]()
Face it ??quote:Op donderdag 31 december 2009 14:34 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Een mens kan zijn kunnen verbeteren, mede door de evolutie, dat is van een hele andere orde.
We spreken hier over leven en dood. Of je leeft of je bent dood. Mensen die nu leven zijn over 150 jaar zeker dood. Het lichaam is er niet op gebouwd om het langer dan een x-tijd uit te houden.
Ik kan ook niet bewijzen dat ik de persoon ben die nu schrijft, misschien is het wel mijn zus die nu achter de pc zit. Het is nog nooit gebeurd, in onze hele mensengeschiedenis niet, dus face it, het gaat ook niet gebeuren, niet als een mens zo gefabriceerd is als hij is. Misschien in het robottijdperk, maar met wat we nu aan mogelijkheden hebben als mens is het uitgesloten.
Iemand quoten is niet zo moeilijk, het uitleggen echter wel. Ik zou zeggen doe een poging. Blijkbaar was het niet duidelijk genoeg, als je vindt dat het van een andere orde is. Ik heb niet de wijsheid in pacht, ik leer graag bij .quote:Op donderdag 31 december 2009 16:26 schreef Buzios het volgende:
[..]
Face it ??![]()
Het spijt me, maar je kunt te tekst onder je icoontje beter veranderen in "No, I can't", en dan heb ik het over begrijpen.
Want je laat weer blijken dat je totaal geen idee hebt welke stelling ik probeer te toetsen. De achterliggende gedachte is van een heel andere orde dan hoe jij het ziet.
"Wise men talk because they have something to say, fools because they have to say something" -Plato
Desalniettemin een fijne jaarwisseling !!!
Ondanks dat er ongetwijfeld velen anderen zijn geweest die met deze stelling zijn gekomen, heb ik dat niet nagetrokken toen deze stelling mij vanochtend te binnen schoot na het lezen van deze topic.quote:Op donderdag 31 december 2009 16:32 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Iemand quoten is niet zo moeilijk, het uitleggen echter wel. Ik zou zeggen doe een poging. Blijkbaar was het niet duidelijk genoeg, als je vindt dat het van een andere orde is. Ik heb niet de wijsheid in pacht, ik leer graag bij .
De praktische kant van de werkelijkheid is dat jij er werkelijk geen bal van snaptquote:Op donderdag 31 december 2009 14:18 schreef vaarsuvius het volgende:
Buzios: minder wiet roken wil ook helpen..........
Wat jij nu doet is een vrij onzinnig semantisch spelletje.. Zeker weten...
Als jij een bal omhoog gooit, weet je zeker ook niet 'zeker' dat ie weer naar beneden valt..... Leuk, maar nadat je daar even filosofische lol over hebt gehad (meestal als brugklasser) is het gebruikelijk om weer terug te keren naar de praktische kant van de werkelijkheid
... maar hij is wel dood, dus dat zal hij niet ingecalculeerd hebben.quote:Op donderdag 31 december 2009 16:51 schreef Buzios het volgende:
[..]
Ondanks dat er ongetwijfeld velen anderen zijn geweest die met deze stelling zijn gekomen, heb ik dat niet nagetrokken toen deze stelling mij vanochtend te binnen schoot na het lezen van deze topic.
Dus in dit geval, stelling is van: Buzios.
En het uitleggen hoeft niet per definitie moeiljker te zijn dan het quoten zelf, maar dat ligt ongetwijfeld aan de quote en aan diegene die het gaat uitleggen. Het is geen regel.
En over bijleren:
"Het enige dat we zeker weten, is dat we niets zeker weten" -Socrates
Maar volgens zijn stelling weet je dat dus niet zekerquote:Op donderdag 31 december 2009 17:05 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
... maar hij is wel dood, dus dat zal hij niet ingecalculeerd hebben.
Er zijn wel meer stellingen die niet bleken te kloppen.quote:Op donderdag 31 december 2009 17:08 schreef Buzios het volgende:
[..]
Maar volgens zijn stelling weet je dat dus niet zeker
Maar wil dat zeggen dat het een vanzelfsprekendheid is dat deze stelling niet klopt ?quote:Op donderdag 31 december 2009 18:09 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Er zijn wel meer stellingen die niet bleken te kloppen.
hier maak ik uit op dat jij jezelf nogal wijs vindt, als je echt zo wijs bent neem je moeite om jouw stelling uit te leggen aan diegenen die het niet begrijpen in plaats van jezelf op zo'n voetstuk te plaatsen boven hen die jou niet kunnen volgen.quote:"Wise men talk because they have something to say, fools because they have to say something" -Plato
Dat dusquote:Op donderdag 31 december 2009 13:09 schreef Haushofer het volgende:
Waar zou je anders leven of wat dan ook kwijt kunnen behalve in het heelal?
Wanneer Ssytse Buzios nogal denigrerend vind overkomen, dan heeft Ssytse duidelijk last van een complex. Prettig zou zijn voor Buzios, dat hij niet de dupe is van de negatieve bijwerkingen van het complex van Ssytse.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 03:30 schreef Ssytse het volgende:
* Ssytse vindt Buzios nogal denigrerend naar ThunderBitch en Vaarsuvius
[..]
hier maak ik uit op dat jij jezelf nogal wijs vindt, als je echt zo wijs bent neem je moeite om jouw stelling uit te leggen aan diegenen die het niet begrijpen in plaats van jezelf op zo'n voetstuk te plaatsen boven hen die jou niet kunnen volgen.
[..]
Dat dus
Ik raad je zeker aan om daar eens naar toe te gaan, misschien raak je dan wat minder gefrustreerd en vijandig.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 00:01 schreef vaarsuvius het volgende:
och gut, Buzios heeft ook eens een boekje filosofie 101 gelezen...
Daar zal je vast flink profijt van hebben bij het lezen 'van deze topic.....'
Lijkt me wel een geweldige plek om eens op vakantie te gaan overigens. Heb ik er toch iets van geleerd
Aan mijn interpretatie vanquote:Op zaterdag 2 januari 2010 03:46 schreef Buzios het volgende:
[..]
Wanneer Ssytse Buzios nogal denigrerend vind overkomen, dan heeft Ssytse duidelijk last van een complex. Prettig zou zijn voor Buzios, dat hij niet de dupe is van de negatieve bijwerkingen van het complex van Ssytse.
Buzios stelt dan ook voor als behandelmethode voor het complex van Ssytse: probeer de posts van Buzios te negeren.
Wanneer jij uit die opmerking opmaakt dat ik mezelf wijs vind, dan bekijk je deze opmerking veels te eenzijdig (misschien een symptoom van je complex ?).
enquote:Het spijt me, maar je kunt te tekst onder je icoontje beter veranderen in "No, I can't", en dan heb ik het over begrijpen.
is helemaal niets complex.. je kunt niet serieus volhouden dat dit geen denigrerende opmerkingen zijn op een vriendelijke toon.quote:In dit geval komt de bal dus niet meer naar beneden, (ik zal je even helpen, het kwartje zal nooit vallen).
quote:Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...
Het zijn reacties...dus even het hele plaatje bekijken.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:00 schreef Ssytse het volgende:
[..]
Aan mijn interpretatie van
[..]
en
[..]
is helemaal niets complex.. je kunt niet serieus volhouden dat dit geen denigrerende opmerkingen zijn op een vriendelijke toon.
Zelfs in het hele plaatje doe je in mijn ogen behoorlijk uit de hoogtequote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:13 schreef Buzios het volgende:
[..]
Het zijn reacties...dus even het hele plaatje bekijken.
Toch maar naar Buzios ?
Oogarts ?quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:20 schreef Ssytse het volgende:
[..]
Zelfs in het hele plaatje doe je in mijn ogen behoorlijk uit de hoogte![]()
neh, 'k vindt Groningen al "ver van huis"
Haha leuk garpje!!quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:26 schreef Buzios het volgende:
[..]
Oogarts ?
Maar goed, waarom ga je niet in op de stelling ?
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.tja, met jouw stelling kan ik niet zoveel.. je zegt dat je ervan overtuigd bent dat je dood gaat, maar het niet zeker weet. Het verschil tussen beide woorden begrijp ik nog, maar ik snap niet wat je alternatief zou zijn als je niet dood zou gaan.. blijf je leven dan? Maar hoe zit dat dan met alle andere gestorvenen? Of liggen die nu levend onder de grond (of erger: zijn ze levend verbrand?)
ik weet zeker dat ik dood ga
quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:42 schreef Ssytse het volgende:
[..]
Haha leuk garpje!!Ik ben er inderdaad van overtuigt dat ik dood zal gaan, ik vraag me alleen af hoe ik dat met zekerheid kan stellen.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.tja, met jouw stelling kan ik niet zoveel.. je zegt dat je ervan overtuigd bent dat je dood gaat, maar het niet zeker weet. Het verschil tussen beide woorden begrijp ik nog, maar ik snap niet wat je alternatief zou zijn als je niet dood zou gaan.. blijf je leven dan? Maar hoe zit dat dan met alle andere gestorvenen? Of liggen die nu levend onder de grond (of erger: zijn ze levend verbrand?)
ik weet zeker dat ik dood ga
Je hoort mensen wel eens zeggen dat de enige zekerheid in het leven is dat je dood zal gaan. Maar de enige zekerheid is dat je bent geboren, dood moet je nog maar gaan, dat moet nog blijken.
Thunderbitch heeft al gezegd, het lichaam van een mens is erop gemaakt om een x periode te leven, ik ben er mee eens dat dat op dit moment zo is. Of de geest voortleeft dat weten we niet.
Maar stel je voor op een of andere manier kunnen we het lichaam zo manipuleren dat we niet voor eeuwig leven, maar nooit doodgaan. Wanneer is dan ons einde ?
Mr44 gaf aan dat er theorieen zijn dat het heelal op een dag zal ophouden te bestaan, ik ben geen expert op dat gebied (op dit gebied ook niet trouwens), maar ik geloof die theorieen wel.
Dus dat zou dan betekenen dat we doodgaan omdat het heelal zal ophouden te bestaan, leven is immers alleen maar mogelijk in het heelal.
Maar is dat wel zo ?
Ik weet het niet, ik probeer juist wat meningen en reacties te krijgen. Los van de vraag wie er nou gelijk heeft."She puts whiskey in the coffee, she puts whiskey in the tea,
She puts whiskey in the whiskey and the rest of it in me."
Met andere woorden: jij weet het pas zeker wanneer je het gezien hebt of wanneer het te controleren / verifiëren is..?quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:50 schreef Buzios het volgende:
[..]
Ik ben er inderdaad van overtuigt dat ik dood zal gaan, ik vraag me alleen af hoe ik dat met zekerheid kan stellen.
Je hoort mensen wel eens zeggen dat de enige zekerheid in het leven is dat je dood zal gaan. Maar de enige zekerheid is dat je bent geboren, dood moet je nog maar gaan, dat moet nog blijken.
Thunderbitch heeft al gezegd, het lichaam van een mens is erop gemaakt om een x periode te leven, ik ben er mee eens dat dat op dit moment zo is. Of de geest voortleeft dat weten we niet.
Maar stel je voor op een of andere manier kunnen we het lichaam zo manipuleren dat we niet voor eeuwig leven, maar nooit doodgaan. Wanneer is dan ons einde ?
Mr44 gaf aan dat er theorieen zijn dat het heelal op een dag zal ophouden te bestaan, ik ben geen expert op dat gebied (op dit gebied ook niet trouwens), maar ik geloof die theorieen wel.
Dus dat zou dan betekenen dat we doodgaan omdat het heelal zal ophouden te bestaan, leven is immers alleen maar mogelijk in het heelal.
Maar is dat wel zo ?
Ik weet het niet, ik probeer juist wat meningen en reacties te krijgen. Los van de vraag wie er nou gelijk heeft.
Geldt dat niet voor iedereen ? En al helemaal voor Christenen ?quote:Op zaterdag 2 januari 2010 05:02 schreef Ssytse het volgende:
[..]
Met andere woorden: jij weet het pas zeker wanneer je het gezien hebt of wanneer het te controleren / verifiëren is..?
ofwel, alleen díé dingen die al eens gebeurd zijn weet je zeker. De rest neem je aan, ga je van uit of ben je van overtuigd?
als christen ga ik me maar niet mengen in deze discussie
Dood gaan of dood zijn wordt mee bedoeld dat lichaam en geest niet meer 1 zijn.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 04:50 schreef Buzios het volgende:
[..]
Ik ben er inderdaad van overtuigt dat ik dood zal gaan, ik vraag me alleen af hoe ik dat met zekerheid kan stellen.
Je hoort mensen wel eens zeggen dat de enige zekerheid in het leven is dat je dood zal gaan. Maar de enige zekerheid is dat je bent geboren, dood moet je nog maar gaan, dat moet nog blijken.
Thunderbitch heeft al gezegd, het lichaam van een mens is erop gemaakt om een x periode te leven, ik ben er mee eens dat dat op dit moment zo is. Of de geest voortleeft dat weten we niet.
Maar stel je voor op een of andere manier kunnen we het lichaam zo manipuleren dat we niet voor eeuwig leven, maar nooit doodgaan. Wanneer is dan ons einde ?
Mr44 gaf aan dat er theorieen zijn dat het heelal op een dag zal ophouden te bestaan, ik ben geen expert op dat gebied (op dit gebied ook niet trouwens), maar ik geloof die theorieen wel.
Dus dat zou dan betekenen dat we doodgaan omdat het heelal zal ophouden te bestaan, leven is immers alleen maar mogelijk in het heelal.
Maar is dat wel zo ?
Ik weet het niet, ik probeer juist wat meningen en reacties te krijgen. Los van de vraag wie er nou gelijk heeft.
"Geest" is een abstract begrip dat geassocieerd wordt met de menselijke psyche. Er is vooralsnog wetenschappelijk gezien geen aanleiding om te veronderstellen dat er meer is dan een lichaam. Lichaam dood --> menselijke psyche weg. Hoewel het misschien een prettige gedachte kan zijn is er geen rationele reden om te denken dat de menselijke psyche onafhankelijk van het lichaam bestaat.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 10:54 schreef ThunderBitch het volgende:
Dood gaan of dood zijn wordt mee bedoeld dat lichaam en geest niet meer 1 zijn.
Ik weet ook niet wat er met de geest gebeurt.
Als je niet meer leeft, dan ben je dood. Dat denk ik ook. (Maar ik denk niet dat wanneer je dood bent, dat je vanzelfsprekend ook niet meer leeft. Maar goed, dat gaat over het hiernamaals, dat is weer een heel ander verhaal).quote:Op zaterdag 2 januari 2010 10:54 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Dood gaan of dood zijn wordt mee bedoeld dat lichaam en geest niet meer 1 zijn.
Ik weet ook niet wat er met de geest gebeurt.
Als jij schrijft over de wetenschap en de mogelijkheid om het lichaam zodanig te manipuleren dat we niet eeuwig leven maar nooit doodgaan? Wat bedoel je hiermee?
Als je niet meer leeft, ben je dood.
Dat snap ik, dat is wat de gelovigen in ieder geval hopen.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 11:21 schreef Molurus het volgende:
[..]
"Geest" is een abstract begrip dat geassocieerd wordt met de menselijke psyche. Er is vooralsnog wetenschappelijk gezien geen aanleiding om te veronderstellen dat er meer is dan een lichaam. Lichaam dood --> menselijke psyche weg. Hoewel het misschien een prettige gedachte kan zijn is er geen rationele reden om te denken dat de menselijke psyche onafhankelijk van het lichaam bestaat.
Ik wil me beperken tot het levend en dood zijn.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 11:35 schreef Buzios het volgende:
[..]
Als je niet meer leeft, dan ben je dood. Dat denk ik ook. (Maar ik denk niet dat wanneer je dood bent, dat je vanzelfsprekend ook niet meer leeft. Maar goed, dat gaat over het hiernamaals, dat is weer een heel ander verhaal).
Bij mij gaat het om de zekerheid. Ik ben geboren, dat is zeker. Maar hoe weet ik zeker dat ik dood zal gaan ?
Omdat het lichaam maar een beperkte periode functioneert ? En als we dit dus kunnen manipuleren (geen idee of dit ooit zal kunnen), dan is er dus geen zekerheid dat ik dood zal gaan.
Dan komt Mr44 in het spel. Die zegt: je gaat toch wel dood, want ook in het geval je nooit dood zal gaan, ga je toch dood op het moment dat het heelal ophoudt te bestaan.
Dus, wij kunnen alleen leven in dit heelal. En wij kunnen alleen doodgaan in dit heelal.
Maar is dat wel zo ?
Ok, duidelijke uitleg hoe jij het ziet.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 11:56 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Ik wil me beperken tot het levend en dood zijn.
Het is wat mij betreft een taalkundige uitleg. Leven betekent voor mij, niet dood zijn, als je dood bent leef je niet meer. Of je in een andere dimensie iets anders bent of doet, dat maakt mij niet uit, het gaat over hier en nu. Natuurlijk weten we niet zeker wat er hierna gebeurt, zelf ga ik er vanuit dat het gewoon over en sluiten is, maar daar wil ik vanaf zijn.
Het is dus eigenlijk geen discussie of je zeker dood gaat, maar wat jij zegt is eigenlijk, ik weet niet hoe ik verder gemanifesteerd zal worden.
In dit leven (wat we ook zo noemen) kun je niet meer leven als je niet leeft.
We weten geen van allen zeker wat er na de dood gebeurt, maar dat is een andere discussie.
Daar ben ik het wel mee eens, maar lukt het jouw om ook echt zo te leven ?quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:04 schreef WithciZ het volgende:
Kijk The Man From Earth en Fight Club eens.
Onthou: Que sera, sera. Wat zal zijn, zal zijn. Op het moment van sterven bereik je een punt van alwetendheid en totale niets. Je bewustzijn/geest/ziel/entiteit verspringt naar een heel ander niveau, zelfs al is dat niveau dat eeuwige "niets". Klinkt dat niet rustig? Tot het einde der tijden, niets. Geen besef van tijd, geen vreugde, geen verdriet, geen geschreeuw, geen geluk, geen alles, geen niets, maar toch niets. Dan lijkt de tijd die verstrijkt (of dan: verstreek) tussen het begin en het einde van het universum niet meer dan een fractie van een seconde.
Rouwen om de dood is vreselijk egoïstisch (als ik van mijn omgeving uit moet gaan). Iedereen zegt altijd "ik zou niet willen dat iemand om mijn dood zou rouwen hoor, zou liever zien dat ze feesten en me herinneren om wie ik was en gewoon verder gaan met leven". En als je dat dan doet op zo'n begrafenis, wordt je kil en onbegrepen aangekeken.
De mens snapt net zo min van het leven als de dood, dus stop met termen als gisteren en morgen, daarnet en straks, zojuist en zometeen, maar kristalliseer je verkregen kennis en je verfrissende inzichten naar het "nu", en leef daar ook in.
De dood/het leven/alles/niets/relativiteit is ook zoooooo relatief.
Persoonlijk denk ik dat de angst voor wat er hierna mogelijk is, mensen bang maakt.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:04 schreef WithciZ het volgende:
Kijk The Man From Earth en Fight Club eens.
Onthou: Que sera, sera. Wat zal zijn, zal zijn. Op het moment van sterven bereik je een punt van alwetendheid en totale niets. Je bewustzijn/geest/ziel/entiteit verspringt naar een heel ander niveau, zelfs al is dat niveau dat eeuwige "niets". Klinkt dat niet rustig? Tot het einde der tijden, niets. Geen besef van tijd, geen vreugde, geen verdriet, geen geschreeuw, geen geluk, geen alles, geen niets, maar toch niets. Dan lijkt de tijd die verstrijkt (of dan: verstreek) tussen het begin en het einde van het universum niet meer dan een fractie van een seconde.
Rouwen om de dood is vreselijk egoïstisch (als ik van mijn omgeving uit moet gaan). Iedereen zegt altijd "ik zou niet willen dat iemand om mijn dood zou rouwen hoor, zou liever zien dat ze feesten en me herinneren om wie ik was en gewoon verder gaan met leven". En als je dat dan doet op zo'n begrafenis, wordt je kil en onbegrepen aangekeken.
De mens snapt net zo min van het leven als de dood, dus stop met termen als gisteren en morgen, daarnet en straks, zojuist en zometeen, maar kristalliseer je verkregen kennis en je verfrissende inzichten naar het "nu", en leef daar ook in.
De dood/het leven/alles/niets/relativiteit is ook zoooooo relatief.
Ja, vanuit een emotieloos/rationeel perspectief alleen al kan ik niet anders lezen. Ik vind "de dood" (tussen haakjes, omdat hier ook nog eens over de betekenis van dat woord gespeculeerd wordt. Ik bedoel gewoon de definitie(s) gevonden op de Encyclo-pagina) prachtig, in al haar vormen.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:15 schreef Buzios het volgende:
[..]
Daar ben ik het wel mee eens, maar lukt het jouw om ook echt zo te leven ?
Je gaat dood, omdat niet meer in deze vorm existeren in onze aardse terminologie dat de dood betekent.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:10 schreef Buzios het volgende:
[..]
Ok, duidelijke uitleg hoe jij het ziet.
En ja, ik weet inderdaad niet hoe gemanifesteerd zal worden (om even jouw woorden te gebruiken. Maar dat is niet mijn vraag.
Mijn vraag gaat niet over het hiernamaals. Ik vraag me wel af of er leven is na de dood, maar om daar achter te komen, zal ik eerst dood moeten gaan.
En mijn vraag is, hoe weet ik zeker dat ik dood zal gaan ?
Trouwens, ik heb hier in Suriname wel eens begrafenissen meegemaakt waar echt werd gefeest.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:04 schreef WithciZ het volgende:
Kijk The Man From Earth en Fight Club eens.
Rouwen om de dood is vreselijk egoïstisch (als ik van mijn omgeving uit moet gaan). Iedereen zegt altijd "ik zou niet willen dat iemand om mijn dood zou rouwen hoor, zou liever zien dat ze feesten en me herinneren om wie ik was en gewoon verder gaan met leven". En als je dat dan doet op zo'n begrafenis, wordt je kil en onbegrepen aangekeken.
Precies, de mens onderscheidt zich van de dieren door haar zwakkere in leven te houden. Het liefst zo lang mogelijk. Het egocentrisme staat bij ons voorop ten aanzien van het egoïsme. Wij weten allemaal wat goed is voor de ander, maar weten zelden wat goed is voor onszelf.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:19 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Persoonlijk denk ik dat de angst voor wat er hierna mogelijk is, mensen bang maakt.
Ik vind het wel goed om het leven dat de overledene geleden heeft (eventueel) te vieren, af te sluiten met dankbaarheid (mocht dat er zijn).
Misschien heeft een mens moeite met het loslaten en daarom vindt men het misschien moeilijk om blij en vrolijk te zijn op een begrafenis.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen, de mens constant afscheid nemen van fasen, dingen, mensen, getijden, noem maar op. Het verliezen van iemand die niet meer in dit leven zal zijn kan veel pijn doen, zelf heb ik het idee dat het ook een beetje de angst is voor de eigen dood, waardoor een mens zoveel ontzag heeft daarvoor. Het onbekende en het onomkeerbare is een angstig idee.
Ik denk zelf dat het gemis en de angst daarvoor de dood zo eng maakt, en ja een mens is egoistisch. Je moet ook een beetje egoistisch zijn soms om te kunnen overleven. De dood is ongrijpbaar (nog althans) we kunnen het alleen constateren.
quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:22 schreef Buzios het volgende:
[..]
Trouwens, ik heb hier in Suriname wel eens begrafenissen meegemaakt waar echt werd gefeest.
Vrolijke muziek, mensen dansen, drinken, eten, alles gezellig eigenlijk.
quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:28 schreef WithciZ het volgende:
[..]
Precies, de mens onderscheidt zich van de dieren door haar zwakkere in leven te houden. Het liefst zo lang mogelijk. Het egocentrisme staat bij ons voorop ten aanzien van het egoïsme. Wij weten allemaal wat goed is voor de ander, maar weten zelden wat goed is voor onszelf.
Korte anekdote: Een goede kennis van me is overleden aan maagkanker. Deze kennis heeft me zo'n 5-6 jaar terug ooit antwoord gegeven op de volgende vraag: "Waarom valt de toilet bril in jullie wc altijd omlaag?" Zijn antwoord was simpel: "Dan moet je zittend plassen, zodat mijn vrouw of ik de wc minder vaak hoeft schoon te maken." Klinkt misschien stom, maar zo herinner ik mij die man. Elke keer dat ik naar de wc ga, leeft hij weer een paar minuten in mijn gedachten.
Ik denk inderdaad dat ontzag en kwetsbaarheid, besef en realiteit ook een groot aandeel hebben, onder gedachtegangen als "kut, wanneer gaat/wie is de volgende?"
Naar mijn idee moet je altijd egoïstisch zijn. Er is niks mis met egoïsme. Ik word er namelijk gelukkig van anderen te helpen, of onbaatzuchtige dingen te doen. Daar krijg ik een goed gevoel bij. Krom/grof gezegd: Ik doe het dus echt niet voor een ander hoor, ik zal niet iemand helpen als ik er ook zelf niet gelukkig van wordt. Als iedereen dat eens wat vaker zou doen, zou er wat minder twijfel, onzekerheid, roekeloosheid, onmacht en verdriet zijn. We zijn veel te passief-afwachtend ten opzichte van ons medemens, dat maakt de dood ook zo ongrijpbaar. We willen wanhopig ontkomen aan het onontkombare, en verliezen daarmee alles uit het oog wat we wel kunnen.
Dat weet ik niet. Ik heb tot nu toe in mijn leven zeer goede tijden gehad, maar ook bijzonder ongelukkige tijden. Ik maak me wel minder druk in het leven dan vele anderen merk ik. Vooral om geld. Ik heb een beetje geluk dat ik vrij makkelijk geld verdien, ik maak me daar nooit zo druk over. Dat neemt al een hele hoop stress en twijfel weg. (Ik wil hier niet de indruk wekken dat ik rijk ben, dat ben ik absoluut nietquote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:20 schreef WithciZ het volgende:
[..]
Ja, vanuit een emotieloos/rationeel perspectief alleen al kan ik niet anders lezen. Ik vind "de dood" (tussen haakjes, omdat hier ook nog eens over de betekenis van dat woord gespeculeerd wordt. Ik bedoel gewoon de definitie(s) gevonden op de Encyclo-pagina) prachtig, in al haar vormen.
Er zijn al zoveel zorgen in de wereld, als ik me dan nog eens om de enige garantie DIE ik in het leven (volgens de Amerikanen zijn het er 2: Death & Taxes) druk moet maken, dan is voor mij het einde helemaal zoek.
Uiteraard is er niemand die "practices what he preaches", maar zodra ik merk dat ik afdwaal corrigeer ik mezelf, vanuit een vrij boeddhistisch perspectief. Ik ben ook al ruim een paar jaar niet meer intens verdrietig/boos/ongelukkig geweest, en al zeker een paar maanden niet licht verdrietig/boos/ongelukkig.
Lukt het jou om zo te leven?
Er was zeker ook verdriet, maar de manier van verwerken heb ik dus wel eens heel anders meegemaakt als wat wij als "normaal" zien.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:31 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
(hier gaat het echt los)
Echter, er is ook verdriet, en zoals ik net schreef, je moet met het gemis leren leven.
Ik heb me laten vertellen dat er in Afrika (waar dit voor een groot deel de afstammelingen van zijn) de dood gezien wordt als een moment van dankbaarheid voor het leven van de persoon, maar ook omdat de persoon geen schande meer kan brengen over de familie. Het schijnt ook zo te zijn dat men bij geboortes ook verdrietig is omdat men niet weet wat die brengen zal. Het zal vast niet voor heel Afrika gelden, mocht het zo zijn.
Dat klopt, ik bedoelde ook in het filmpje en ten aanzien van de gedachte erachter.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:51 schreef Buzios het volgende:
[..]
Er was zeker ook verdriet, maar de manier van verwerken heb ik dus wel eens heel anders meegemaakt als wat wij als "normaal" zien.
En als je het over die filmpjes hebt, dan zijn het inderdaad voor het grootste gedeelte de afstammelingen van Afrikanen. Maar dat geldt niet per se voor Suriname, er leven hier genoeg andere bevolkingsgroepen / rassen.
Ik vind sowieso dat de buitenwereld zich teveel op de Creolen richt wanneer het om Suriname gaat, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Klinkt als een "mooie dood"quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:22 schreef Buzios het volgende:
[..]
Trouwens, ik heb hier in Suriname wel eens begrafenissen meegemaakt waar echt werd gefeest.
Vrolijke muziek, mensen dansen, drinken, eten, alles gezellig eigenlijk.
In de film Snatch wordt ook het beeld geschetst dat (Engelse) zigeuners het flink op een (coma)zuipen zetten bij de dood van iemand uit 't kamp, bij wijze van "afscheidsfeestje". Dat elke cultuur anders met de dood omgaan geeft ook alweer aan hoe multicultureel iets zo eenzijdigs eigenlijk is.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:31 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
(hier gaat het echt los)
Echter, er is ook verdriet, en zoals ik net schreef, je moet met het gemis leren leven.
Ik heb me laten vertellen dat er in Afrika (waar dit voor een groot deel de afstammelingen van zijn) de dood gezien wordt als een moment van dankbaarheid voor het leven van de persoon, maar ook omdat de persoon geen schande meer kan brengen over de familie. Het schijnt ook zo te zijn dat men bij geboortes ook verdrietig is omdat men niet weet wat die brengen zal. Het zal vast niet voor heel Afrika gelden, mocht het zo zijn.
Ik heb de termen geluk en ongeluk recentelijk ontleed. Wie ben ik om te bepalen of jij zeer goede of zeer ongelukkige tijden heb gehad? Alleen jij kan daar over oordelen, omdat jij die situaties live, front-row-seats hebt meegemaakt. Zo kan je ook niet over mijn situaties oordelen. In feite kan je dus alleen over je eigen situaties oordelen. Dus als alleen jij kan bepalen hoe een situatie voor jou is geweest, waarom zou je hem dan als negatief archiveren? (deze "logica" kwam ook weer vanuit een volstrekt rationeel perspectief opwellen).quote:Op zaterdag 2 januari 2010 12:36 schreef Buzios het volgende:
[..]
Dat weet ik niet. Ik heb tot nu toe in mijn leven zeer goede tijden gehad, maar ook bijzonder ongelukkige tijden. Ik maak me wel minder druk in het leven dan vele anderen merk ik. Vooral om geld. Ik heb een beetje geluk dat ik vrij makkelijk geld verdien, ik maak me daar nooit zo druk over. Dat neemt al een hele hoop stress en twijfel weg. (Ik wil hier niet de indruk wekken dat ik rijk ben, dat ben ik absoluut niet).
Ook ben ik multiraciaal (fysiek) en multicultureel opgevoed, dat kan verrijkend werken, maar soms juist beperkend.
Ik denk niet dat het me zal lukken om niet meer intens verdrietig of boos te zijn, ik zou dat bijna onmenselijk vinden (niet dat ik jouw als onmenselijk wil bestempelen, begrijp me niet verkeerd).
Maar intens ongelukkig zal ik volgens mij nooit worden. Al is het alleen maar omdat ik dit jaar vader word.
Jouw kijk op, laat ik zeggen, het leven of het bestaan is in ieder geval wel verfrissend.
Dus als alleen jij kan bepalen hoe een situatie voor jou is geweest, waarom zou je hem dan als negatief archiveren?quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:04 schreef WithciZ het volgende:
[..]
Klinkt als een "mooie dood".
[..]
In de film Snatch wordt ook het beeld geschetst dat (Engelse) zigeuners het flink op een (coma)zuipen zetten bij de dood van iemand uit 't kamp, bij wijze van "afscheidsfeestje". Dat elke cultuur anders met de dood omgaan geeft ook alweer aan hoe multicultureel iets zo eenzijdigs eigenlijk is.
[..]
Ik heb de termen geluk en ongeluk recentelijk ontleed. Wie ben ik om te bepalen of jij zeer goede of zeer ongelukkige tijden heb gehad? Alleen jij kan daar over oordelen, omdat jij die situaties live, front-row-seats hebt meegemaakt. Zo kan je ook niet over mijn situaties oordelen. In feite kan je dus alleen over je eigen situaties oordelen. Dus als alleen jij kan bepalen hoe een situatie voor jou is geweest, waarom zou je hem dan als negatief archiveren? (deze "logica" kwam ook weer vanuit een volstrekt rationeel perspectief opwellen).
Het is goed om je minder druk te maken. Je bent namelijk wat je denkt. Wist je dat gedachten water beïnvloeden? Dat maakt het een interessant gegeven als je er dan bij stil staat dat je lichaam voor 60% - 80% uit water bestaat.
Haha, ik had er ook geen aanstoot aan genomen. Ik weet dat ik een vrij absurde gedachtengang heb, en heb in m'n leven geleerd dat mensen die mij onmenselijk vinden vaak jaloers of bang zijn voor de actief-pacifistische houding die ik heb :p.
Ik ben blij dat ik verfrissing bied.
Zeer zeker, alleen hier beroep ik me op de 7 deugdenquote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:16 schreef Buzios het volgende:
Dus als alleen jij kan bepalen hoe een situatie voor jou is geweest, waarom zou je hem dan als negatief archiveren?
Maar dit kan dan toch ook gevaarlijk zijn. Aangezien we mensen zijn, en mensen zijn sociale wezens.
Wanneer iemand bijvoorbeeld een misdaad pleegt, en hij vervolgens bepaalt dat hij dit niet als iets negatiefs ziet, dan zal hij dus niet vanzelf ophouden.
Dan functioneert hij niet in de maatschappij, maar wel in zijn gedachtengang. Met alle mogelijke gevaarlijke gevolgen van dien.
Klopt. Misschien heb ik mijn gedachtengang er wel op af gestemd. Ik geniet van materalistisch geluk, maar ik kan me prima alleen (niet eenzaam) voelen tussen een grote groep vrienden. Maar ik geniet er ook van om in me uppie alleen te zijn, en heel sociaal te doen bij m'n vrienden. Een beetje onder het mom van "ik heb leren werken met dat wat mij gegeven is", misschien niet de juiste verwoording, maar de begrippen "erkenning, acceptatie en tolerantie" staan bij die uitspraak centraal.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:16 schreef Buzios het volgende:
Je bent namelijk wat je denkt.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik begrijp wel de essentie er van, maar toch is het niet helemaal waar. Dit omdat we dus in een maatschappij leven. En deze maatschappij levert (eigenlijk vanzelfsprekend) beperkingen op voor de totale vrijheid van het "zijn wat je denkt".
Vandaar dat dit niet voor iedereen is weggelegd, het ligt eraan wat je dus denkt, namelijk in hoeverre dit denken (dit zijn) tegenstrijdig is met wat acceptabel is om in een samenleving te leven.
Maar dat betekent dus dat wanneer iemand deze wijze van denken en doen zou praktiseren, dat het alleen maar volkomen effectief naar de persoon zelf, en de maatschappij, is wanneer hij het ook voor 100% praktiseert. Zoals jij bijvoorbeeld.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:24 schreef WithciZ het volgende:
[..]
Zeer zeker, alleen hier beroep ik me op de 7 deugden
Prudentia - Wijsheid
Iustitia - Rechtvaardigheid
Temperantia - Matigheid
Fortitudo - Moed
Fides - Geloof
Spes - Hoop
Caritas - Naastenliefde
En op de gulden leefregel: Wat u niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet
Ik ben ook sterk overtuigd van karma, en ben er heilig van overtuigd dat iedereen karma aan kan voelen (en dit waarschijnlijk ook doet), maar dat veel mensen het buiten gesloten hebben, al dan niet door andere omstandigheden, zoals trauma's, ongeduld en onbegrip.
[..]
Klopt. Misschien heb ik mijn gedachtengang er wel op af gestemd. Ik geniet van materalistisch geluk, maar ik kan me prima alleen (niet eenzaam) voelen tussen een grote groep vrienden. Maar ik geniet er ook van om in me uppie alleen te zijn, en heel sociaal te doen bij m'n vrienden. Een beetje onder het mom van "ik heb leren werken met dat wat mij gegeven is", misschien niet de juiste verwoording, maar de begrippen "erkenning, acceptatie en tolerantie" staan bij die uitspraak centraal.
Ik kan gelukkig zijn met dat wat hier is, wetende dat ik in mijn hoofd vele malen gelukkiger kan zijn (en ook ben) omdat daar echt alles perfect is. De uitdaging voor mij is dat om dat in de realiteit zoveel mogelijk na te streven.
Ik hoop trouwens dat TS dit leest, ben nieuwsgierig of hij wat met mijn uitspraken kan.
Precies, daarom is het ook zo'n uitdaging. Sowieso zijn 0% en 100% strevens die we waarschijnlijk niet zullen bereiken, laat staan dat we het door zullen hebben als we 'm bereiken.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:34 schreef Buzios het volgende:
Maar dat betekent dus dat wanneer iemand deze wijze van denken en doen zou praktiseren, dat het alleen maar volkomen effectief naar de persoon zelf, en de maatschappij, is wanneer hij het ook voor 100% praktiseert. Zoals jij bijvoorbeeld.
En daarbij komt kijken dat een ieder (en ook verschillende samenlevingen) weer andere normen en waarden hebben.
Ja, precies. Ik ga ook alleen uit van dingen die er zijn. Dingen die er waren, kan ik niet gebruiken, want ze zijn er niet meer. En dingen die er nog niet zijn, kan ik niet gebruiken, want ze zijn er niet. Op kalenderachtige, sociaal verplichte, doordeweekse dagen, scholierwijze en weet-ik-veel wat voor beperkingen nog meer, leef ik gewoon van dag tot dag. Van minuut tot minuut zelfs. Ik geloof niet in creatie. Ik zie alles in deze wereld als "lassen" of "nieten" of "lijmen". Je kan het aan elkaar vastmaken, maar ook weer losmaken. 1 + 1 + 1 = 3, maar uiteindelijk valt 3 weer uit elkaar in 1, 1, en 1. En dan kan 1 + 1 = 2 worden, of misschien zelfs wel 1 + 1 + 1 + 1 = 4. Ik denk dat alles in het universum bij elkaar opgeteld ook als eind resultaat exact 0 geeft.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:34
[b]de begrippen "erkenning, acceptatie en tolerantie" staan bij die uitspraak centraal.
Maar is dit niet concentreren op zaken die "er al zijn". Ik zou verwachten dat het woord creatie er bij zou staan.
Maar het streven naar die 100% zou in ieder geval wel een eis moeten zijn.quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:44 schreef WithciZ het volgende:
[..]
Precies, daarom is het ook zo'n uitdaging. Sowieso zijn 0% en 100% strevens die we waarschijnlijk niet zullen bereiken, laat staan dat we het door zullen hebben als we 'm bereiken.
M.b.t. 0%: Everything is static, even the Mona Lisa is falling apart.
M.b.t. 100%: A minute of perfection was worth the effort. A moment was the most you could ever expect from perfection.
(mocht je trouwens geïnteresseerd zijn in meer van mijn hersenspinsels, en een hyve pagina bezitten, zal ik je zo een interessant blog PMmen, als je interesse hebt).
[..]
Ja, precies. Ik ga ook alleen uit van dingen die er zijn. Dingen die er waren, kan ik niet gebruiken, want ze zijn er niet meer. En dingen die er nog niet zijn, kan ik niet gebruiken, want ze zijn er niet. Op kalenderachtige, sociaal verplichte, doordeweekse dagen, scholierwijze en weet-ik-veel wat voor beperkingen nog meer, leef ik gewoon van dag tot dag. Van minuut tot minuut zelfs. Ik geloof niet in creatie. Ik zie alles in deze wereld als "lassen" of "nieten" of "lijmen". Je kan het aan elkaar vastmaken, maar ook weer losmaken. 1 + 1 + 1 = 3, maar uiteindelijk valt 3 weer uit elkaar in 1, 1, en 1. En dan kan 1 + 1 = 2 worden, of misschien zelfs wel 1 + 1 + 1 + 1 = 4. Ik denk dat alles in het universum bij elkaar opgeteld ook als eind resultaat exact 0 geeft.
Het zit hem ook in natuurkundig-en-wiskundig gemierenneuk. Afrondingsfouten. Hoe warm is het vandaag? Tussen de 0-4 graden? Neem eens een specifieke provincie, en daaar is het gemiddeld waarschijnlijk 3°. Neem een dorp, en het wordt al 2,9°. Neem een specifieke wijk, 2,87°, een straat, 2,866°, een huis, 2,8662°. Je kan steeds meer in blijven zoomen en muggenziften, op zoek naar die kleine imperfecties die het onmogelijk maken om perfect te zijn. Simpelweg omdat we niet omnipotent of al omvattend zijn. Het zit in onze natuur om te falen, en succesvol te zijn. We falen in het hebben van succes, en hebben succes in het falen. Dat is wat ons menselijk maakt, of levend, of anticiperend, hoe je het noemen wilt. Als wij perfect waren, waren we 1 grijze massa, met 1 bewustzijn, met 1 zintuig, in een 1 dimensionale wereld. Misschien zelfs dat niet eens, en waren we wel 0 grijze massa, etc...quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:54 schreef Buzios het volgende:
Maar het streven naar die 100% zou in ieder geval wel een eis moeten zijn.
A minute of perfection was worth the effort. A moment was the most you could ever expect from perfection.
Hierin stel je dus eigenlijk dat een moment van perfectie, een hoger doel is dan een minuut van perfectie (ervan uitgaande dat het moment korter is dan een minuut).
Intressant zeker, maar dat moet je me even uitleggen.
Dan ben ik in die zin zeer creatief. Ik creëer momenten van inzicht, verfrissende positieve blikken, warmte, vriendschappen. Of werk ik met dat wat er is? Was er altijd al de aanleg om een moment van inzicht te hebben, maar ben ik vanuit het perspectief van de ander niets meer dan een "trigger", een katalysator geweest? Had jij niet altijd al een positieve blik, die weer even bevestigd moest worden? Is het niet altijd warm om me heen? Hebben de mensen niet gewoon mij benadert, nadat ik onbewust uistraalde "benader mij maar, ik wil best vrienden worden met jou".quote:Op zaterdag 2 januari 2010 13:54 schreef Buzios het volgende:
Ik zou juist denken dat je JUIST in creatie zou geloven. Creatie is is een gevolg van inspiratie, dus zoals je het nu doet voorkomen heb je geen inspiratie.
Maar dan zou het leven toch dodelijk saai zijn. Dan pas je je alleen maar aan, aan datgeven wat anderen hebben gecreerd. Er is dan ook niks in deze wereld waar je invloed op hebt, in tegenstelling, al het andere heeft alleen maar inloed op jouw.
Hoe zit het dan met de liefde ? Heb je niet het streven om iemand lief te hebben ? Om een relatie te creeren, geinspireerd door liefde ?
Ik heb geen Hyves pagina btw
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |