F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...
Dood ga je sowieso, doe je niets tegen, wat je wel kunt doen is genieten van het leven, niet met spijt terugkijken naar iets waar je toch niets aan had kunnen doen. Genieten van het leven zorgt voor afleiding en plezier, daarnaast kan je nog altijd je naam en nagedachtenis onsterfelijk maken.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...
Maak je niet zo druk. Tegen de tijd dat je 50 bent heb je misschien wel bedacht hoe je onsterfelijk wordt. Mocht je tegen die tijd niets hebben bedacht dan ga je je dan maar druk maken.
Dit heb ik zelf ook gehad de vorige zomer. Toen kon ik een week bijna niet slapen en had continu pijn in me buik van de stress. Ik heb het toen een tijd voor me gehouden maar vrienden / vriendin merkte dat ik anders was en erg stil. Toen heb ik er met hun over gepraat. Al hielp dat niet heel erg veel. Gewoon door gaan met leven en je zet het vanzelf wel uit je hoofd. Heb wel het gevoel dat ik nu anders leef dan ik voor de zomer deed. Meer denken aan de toekomst met dingen die je doet. De jaren lijken voorbij te vliegen als ik nu terug kijk. Maar je kan wel bang blijven en denken aan dood gaan maar je veranderd er toch niks aan. Je moet gewoon je leven lijden zoals jij dat wil. Eraan denken blijf je toch wel doen. Maar je moet die gedachtes niet je leven laten verpesten dat is zonde van de tijd die je nog hebt.
Zie ook Seneca over angst voor de dood – dat gaat over een (stoïsch) filosofische benadering, of koop dit boek. 
Maar als je er echt problemen mee hebt, die je in je functioneren hinderen, dan zou ik naar R&P gaan, of kijk op http://www.gripopjedip.nl/
Maar als je er echt problemen mee hebt, die je in je functioneren hinderen, dan zou ik naar R&P gaan, of kijk op http://www.gripopjedip.nl/
Daher iſt die Aufgabe nicht ſowohl, zu ſehn was noch Keiner geſehn hat, als, bei Dem, was Jeder ſieht, zu denken was noch Keiner gedacht hat.
Meer afleiding in je leven zoeken. Als je niks boeiends te doen hebt ga je vanzelf aan dat soort dingen denken.
For every complex problem there is an answer that is clear, simple, and wrong.
--
Mijn meningen zijn gewoon feiten. Ik heb gelijk en anderen hebben ongelijk - TB / Ryon
--
Mijn meningen zijn gewoon feiten. Ik heb gelijk en anderen hebben ongelijk - TB / Ryon
Wat zijn je hobby's? Als je hobby's onderdeel uitmaken van een vlucht voor doodsangst wordt het tijd (een) andere hobby('s) te zoeken. Als dat niet het geval is zit het probleem in ieder geval niet daar.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Ik herken het wel.
Het is niet alsof ik niets meer doe of kan doen. Ik leef, ik studeer, ik reis en maak plezier
maar elke dag denk ik wel 'ik hoop toch zo dat het niet over 4 minuten over is!' aangezien je overal en op elk moment kunt sterven
En dat vind ik doodeng en ik ga er maar eens over praten met iemand in 't nieuwe jaar, want het is een beetje belemmerend. Niet in mijn acties, maar wel in mijn nachtrust
Het is niet alsof ik niets meer doe of kan doen. Ik leef, ik studeer, ik reis en maak plezier
maar elke dag denk ik wel 'ik hoop toch zo dat het niet over 4 minuten over is!' aangezien je overal en op elk moment kunt sterven En dat vind ik doodeng en ik ga er maar eens over praten met iemand in 't nieuwe jaar, want het is een beetje belemmerend. Niet in mijn acties, maar wel in mijn nachtrust
Ja doei.
Ik snap dat gevoel wel, maar dood ga je sowieso. Velen zijn jou voor gegaan en de wereld draait gewoon door.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...
Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.
Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.
Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...
Wat vind je nou precies eng aan doodgaan? Is het de angst voor wat er mogelijk is of juist niet is, of het proces van doodgaan of het feit dat je niet weet hoe je doodgaan zal plaatsvinden, of is het de angst om dood te zijn, omdat het iets is wat je niet kunt oefenen?
Leg je erbij neer en geniet juist van het feit dat je nog leeft, omdat als het eenmaal zover is, je de schade niet meer kunt inhalen.
Ik vind het niet erg (meer) om dood te zijn, wat ik wel moeilijk vind is het feit dat alles voorbij is. Je raakt in vergetelheid. Je leeft alleen voort in de herinnering die nabestaanden nog hebben aan jou.
Na een paar generaties is het helemaal alsof je nooit bestaan hebt. Het is onwerkelijk, als je nu wel een bewustzijn hebt en beseft dat je er niet meer bij zal zijn, ooit, in de toekomst.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Het idee dat je er ooit niet meer zult zijn is vrij ondenkbaar wanneer je het koppelt aan je bezittingen, familie & vrienden en alles wat je hebt bereikt idd, maar het is in mijn ogen wel erg natuurlijk.
Ach, troost je - er is zijn twee mogelijkheden.
Of er is niets na de dood, en dan merk je er toch niks meer van, of er is wel iets en dan is je geest niet dood.
Of er is niets na de dood, en dan merk je er toch niks meer van, of er is wel iets en dan is je geest niet dood.
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
Je kunt beginnen door jezelf af te vragen waarom je het zo eng vindt. Ga voorbij die angst en laat het over je heen komen en kijk dan wat je gevoelens zijn.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:32 schreef motorbloempje het volgende:
Ik herken het wel.
Het is niet alsof ik niets meer doe of kan doen. Ik leef, ik studeer, ik reis en maak plezier
En dat vind ik doodeng en ik ga er maar eens over praten met iemand in 't nieuwe jaar, want het is een beetje belemmerend. Niet in mijn acties, maar wel in mijn nachtrust
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Hoe dan ook is het een 'dood' van alles zoals je het nu kent, hebt opgebouwd en weet. Dat kan ook een niet te troosten idee zijn.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:34 schreef Telecaster het volgende:
Ach, troost je - er is zijn twee mogelijkheden.
Of er is niets na de dood, en dan merk je er toch niks meer van, of er is wel iets en dan is je geest niet dood.
Naar voetbal gaan kijken, uitgaan, bij vrienden zitten en wa drinken enzo, en ik merk dat dit nu niet meer plezierig is, ben afgelopen zaterdag op stap gegaan, kon alleen maar aan de dood denken, en niet aan mij amuseren, gisteren ook voetbal gaan kijken op café met vrienden, altijd blijft die angst erin zitten, dat je zelf voelt op momenten dat je bijna gaat wenen van ongeluk dat je dit beseft...quote:Op woensdag 30 december 2009 13:31 schreef Ribbenburg het volgende:
[..]
Wat zijn je hobby's? Als je hobby's onderdeel uitmaken van een vlucht voor doodsangst wordt het tijd (een) andere hobby('s) te zoeken. Als dat niet het geval is zit het probleem in ieder geval niet daar.
De gedachten dat je ooit nooit meer hier zal zijn of komen, is zo beangstigend, ook al besef je het dan niet meer, je kan dit je gewoon niet voorstellen op dit moment dat dit kan...
ik denk dat ik precies weet waar het vandaan komt, ik weet ook dat het totaal zinloos is en dat ik er gewoon niet zo intens over na moet denkenquote:Op woensdag 30 december 2009 13:35 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Je kunt beginnen door jezelf af te vragen waarom je het zo eng vindt. Ga voorbij die angst en laat het over je heen komen en kijk dan wat je gevoelens zijn.
Korte uitleg: 12 jaar lang gepest, klote-jeugd daardoor gehad, depressief, etc. Nu eindelijk nieuwe start gemaakt. Intens gelukkig, ga trouwen volgend jaar, leuke omgeving, leuke studie, leuke vrienden, en ik wil gewoon niet dat het over is! Is trouwens niet alleen voor mezelf, angst voor de dood. Ben ook als de dood dat mijn vriend iets overkomt
Ja doei.
Nooit meer iets kunnen doen, nooit meer....
tja das een door denkertje... maar ach gewoon nog een biertje pakken
en val je dood dan val je dood.
Heb je op dat moment toch geen last meer van
tja das een door denkertje... maar ach gewoon nog een biertje pakken
en val je dood dan val je dood.Heb je op dat moment toch geen last meer van
I'm not the man you think I am!
Man, de dood is juist een aansporing om zoveel mogelijk overal van te genieten. Als je onsterfelijk bent, dat lijkt me pas kut.
HÆLP.
Ik snap het. Het leven is je dierbaar geworden en dat wil je niet kwijt (misschien).quote:Op woensdag 30 december 2009 13:37 schreef motorbloempje het volgende:
[..]
ik denk dat ik precies weet waar het vandaan komt, ik weet ook dat het totaal zinloos is en dat ik er gewoon niet zo intens over na moet denken
Korte uitleg: 12 jaar lang gepest, klote-jeugd daardoor gehad, depressief, etc. Nu eindelijk nieuwe start gemaakt. Intens gelukkig, ga trouwen volgend jaar, leuke omgeving, leuke studie, leuke vrienden, en ik wil gewoon niet dat het over is! Is trouwens niet alleen voor mezelf, angst voor de dood. Ben ook als de dood dat mijn vriend iets overkomt
Wat mij ook wel geholpen heeft is praten over wat ik wil, mocht ik doodgaan. Op een of andere manier hielp dat wel om het sowieso niet meer zo macaber te vinden. Ik vond (eigenlijk nog wel een beetje) het feit dat je onder de grond ligt weg te rotten, een vreselijk idee, zelfs als ik weet dat ik er niets van merk.
Bij begrafenissen vind ik dat ook het moeilijkste moment, het moment dat je wegloopt en de ander daar in de koude grond achterlaat. Ook het moment dat de kist zakt is al een soort definitief afscheid.
Ik vind het ook verschrikkelijk voor mijn geliefden, omdat ik weet hoe rot zij zich dan zullen voelen.
Ik ben er ook nog niet uit of ik begraven wil worden of gecremeerd. Voor mezelf zou ik gecremeerd willen worden, maar voor de nabestaanden begraven (kunnen ze nog ergens heen, mochten ze daar behoefte aan hebben). Als iemand gecremeerd is, en bv uitgestrooid dan lijkt het helemaal alsof iemand niet bestaan heeft.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Dat zijn allemaal sociale bezigheden en daar is niks mis mee. Ik ben net als jij 22 jaar maar in tegenstelling tot jij een einzelganger. Van mezelf weet ik dat mijn grootste hobby (lezen) enigszins een vlucht is voor angst voor het leven en de dood. Zou dat bij jou ook niet het geval kunnen zijn? Dat je zo sociaal actief bent om angsten te ontlopen, maar dat het nu manifest wordt? Ik kan er natuurlijk naast zitten, maar dit vraag ik me af.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:35 schreef Stekke87 het volgende:
[..]
Naar voetbal gaan kijken, uitgaan, bij vrienden zitten en wa drinken enzo, en ik merk dat dit nu niet meer plezierig is, ben afgelopen zaterdag op stap gegaan, kon alleen maar aan de dood denken, en niet aan mij amuseren, gisteren ook voetbal gaan kijken op café met vrienden, altijd blijft die angst erin zitten, dat je zelf voelt op momenten dat je bijna gaat wenen van ongeluk dat je dit beseft...
Eeuwig genieten?quote:Op woensdag 30 december 2009 13:41 schreef ehqo. het volgende:
Man, de dood is juist een aansporing om zoveel mogelijk overal van te genieten. Als je onsterfelijk bent, dat lijkt me pas kut.
Ik vind het zelfs een hele mooie cyclus, je mag een aantal jaren een kijkje nemen in de tijd. Ook de gedachte dat er in de loop van alle voorgaande miljoenen jaren keuzes zijn gemaakt door levensvormen en mensen waar ik totaal geen weet van heb, en dat al die keuzes uiteindelijk [mij] als uitkomst hebben gehad. Dat is een eer.
Ik vind de dood eerder geruststellend dan verontrustend.
Ik vind de dood eerder geruststellend dan verontrustend.
HÆLP.
Moet er eigenlijk ook niet aan denken, verschrikkelijk lijkt me dat. Eens ben je wel alles al miljoen keer gedaan en dan vind je het wel welletjes.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:41 schreef ehqo. het volgende:
Man, de dood is juist een aansporing om zoveel mogelijk overal van te genieten. Als je onsterfelijk bent, dat lijkt me pas kut.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Volgens mij komt er inflatie op genot. Eerlijk, ik vind de dood een mooi gegeven. Het enigste dat zeker is in je leven.quote:
HÆLP.
De dood is noodzakelijk om de mens steeds te vernieuwen en (als het goed is) op te waarderen.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:46 schreef ehqo. het volgende:
[..]
Volgens mij komt er inflatie op genot. Eerlijk, ik vind de dood een mooi gegeven. Het enigste dat zeker is in je leven.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Ook nog! Alleen maar voordelen.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:47 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
De dood is noodzakelijk om de mens steeds te vernieuwen en (als het goed is) op te waarderen.
HÆLP.
Als we nou in een onveranderlijk omgeving leefden oke, maar de samenleving en mogelijkheden - en dus ook genot, recreatie en fun - gaan steeds verder vooruit.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:46 schreef ehqo. het volgende:
[..]
Volgens mij komt er inflatie op genot. Eerlijk, ik vind de dood een mooi gegeven. Het enigste dat zeker is in je leven.
Meer is op als je uitgereproduceerd bent en je tijd om oma en opa te spelen om zo je kinderen te helpen hun kroost groot te brengen (ervaring en hulp).quote:Op woensdag 30 december 2009 13:49 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Als we nou in een onveranderlijk omgeving leefden oke, maar de samenleving en mogelijkheden - en dus ook genot, recreatie en fun - gaan steeds verder vooruit.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Het is eigenlijk heel simpelquote:
, vooral omdat we geen keus hebben. Wel mooi geregeld eigenlijk.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Onsterfelijkheid sluit dat nou niet echt uit.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:52 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Meer is op als je uitgereproduceerd bent en je tijd om oma en opa te spelen om zo je kinderen te helpen hun kroost groot te brengen (ervaring en hulp).
quote:
Uit Nescio, Titaantjes.quote:God leeft in mijn hoofd. Zijn velden zijn er onmetelijk, zijn tuinen staan er vol schoone bloemen, die niet sterven, en statige vrouwen wandelen er naakt, vele duizenden. En de zon gaat er op en onder en schijnt laag en hoog en weer laag en 't eindeloze gebied is eindeloos 't zelfde en geen oogenblik gelijk. En breede rivieren stroomen er door met vele bochten en de zon schijnt er in en ze voeren 't licht naar de zee.
En aan de rivieren mijner gedachten zit ik stilletjes en genoeglijk en rook een steenen pijpje en voel de zon op mijn lijf schijnen en zie 't water stroomen, voortdurend stroomen naar 't onbekende.
En 't onbekende deert mij niet. En ik knik maar eens tegen de schoone vrouwen, die de bloemen plukken in mijn tuinen en hoor den wind ruischen door de hooge dennen, door de wouden der zekerheid, dat dit alles bestaat, omdat ik 't zoo verkies te denken. En ik ben dankbaar dat mij dit gegeven is. En in ootmoed pijp ik nog eens aan en voel mij God, de oneindigheid zelf.
Doelloos zit ik, Gods doel is de doelloosheid.
Maar voor geen mensch is het weggelegd dit bij voortduring te beseffen.
Waarom zou het onbekende ons al te veel moeten deren? De dood is ons niet bekend en daarom zijn we er bang voor. Er is zoveel om bang voor te zijn: dat we ons werk verliezen, dat we onze geliefde zullen verliezen, dat we niet tegemoet zullen kunnen komen aan de verwachtingen van onszelf en anderen, etc. Maar dat zijn allemaal zaken die in de toekomst liggen. Veel beter is het te kijken naar wat vandaag en nu goed kan gaan dan wat er in de toekomst mis zou kunnen lopen.
Heb toen ik 8 jaar was ook al eens dicht bij de dood gestaan enzo, heb hersentumor gehad op deze jonge leeftijd, en ik besef ook wel langs ene kant dat ik nog blij mag zijn om hier rond te lopen, maar toch, als je daaraan terug denkt, besef je dat het elk moment kan gedaan zijn, morgen of binnen 60 jaar, en het zet je echt aan het denken over "de dood", en het accepteren, dat kan ik niet, ik hoop dat ik dit ooit wel kan, als ik kinderen en kleinkinderen heb, als ik pijn heb of moegestreden ben in dit leven, daar hoop ik echt op... Ik hoop zelfs soms dat ik later dement word, dat ik niet meer besef dat er een dood is... Achja...
Volgens mij is er op den duur geen zak meer aan als je je nooit ergens zorgen over hoeft te maken. Spanning bestaat niet meer dan. Volgens mij voel je je het meest levend als je de dood in de ogen kijkt of gekeken hebt.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:49 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Als we nou in een onveranderlijk omgeving leefden oke, maar de samenleving en mogelijkheden - en dus ook genot, recreatie en fun - gaan steeds verder vooruit.
Om dezelfde reden vind ik het concept van [de Hemel] een stuk meer a-romantisch als het idee dat je ooit weer oplost van de tijd en je zoals alles dat bestaat onderhevig bent aan vergankelijkheid. Ik vind het mooi dat ik onderdeel ben van een cyclus.
HÆLP.
Trouwens. Zonder de dood zouden we volgens mij alle emoties die we met negativiteit associëren teniet doen: angst, woede, verdriet enzovoorts. Omdat ze volgens mij allemaal voortkomen uit het idee van verlies van ofwel een naaste of het eigen leven, emoties die nodig zijn om te overleven.
Dit zijn ook juist de emoties die ik een stuk leerzamer vind dan blijheid en geluk. In de zin dat je jezelf en anderen erdoor leert kennen, emoties die je scherp houden en dwingen je standpunten of acties bij te stellen.
Dit zijn ook juist de emoties die ik een stuk leerzamer vind dan blijheid en geluk. In de zin dat je jezelf en anderen erdoor leert kennen, emoties die je scherp houden en dwingen je standpunten of acties bij te stellen.
HÆLP.
Waarom kan het elk moment met je gedaan zijn? Door de medische wetenschap ben je genezen van de tumor in je hoofd. Door diezelfde wetenschap worden we gemiddeld ouder dan ooit tevoren in de geschiedenis van het mensdom. Hoe groot is de kans dat je sterft aan een verkeersongeluk, een brand in je huis, een plotselinge hartaanval? De beste manier om je angsten te overwinnen is door ze kritisch te bekijken. Hoe terecht is de angst die je hebt nou werkelijk?quote:Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Stekke87 het volgende:
Heb toen ik 8 jaar was ook al eens dicht bij de dood gestaan enzo, heb hersentumor gehad op deze jonge leeftijd, en ik besef ook wel langs ene kant dat ik nog blij mag zijn om hier rond te lopen, maar toch, als je daaraan terug denkt, besef je dat het elk moment kan gedaan zijn, morgen of binnen 60 jaar, en het zet je echt aan het denken over "de dood", en het accepteren, dat kan ik niet, ik hoop dat ik dit ooit wel kan, als ik kinderen en kleinkinderen heb, als ik pijn heb of moegestreden ben in dit leven, daar hoop ik echt op... Ik hoop zelfs soms dat ik later dement word, dat ik niet meer besef dat er een dood is... Achja...
Vroeger was ik er bang voor. Tegenwoordig niet meer zo. Er zijn nog genoeg dingen die ik wil doen, maar ik heb ook al genoeg gedaan. Ik weet niet meer wie het zei, maar ik herinner me deze quote: "Als ik er ben, dan is de dood er niet. En als de dood er is, dan ben ik er niet.".
Wat voor nut heb je dan nog? Nul!quote:Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Onsterfelijkheid sluit dat nou niet echt uit.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Mij maakt het niet zoveel uit wat er na mijn dood met me gebeurt.. als mn nabestaanden er maar een goede afsluiting mee hebben zeg maar.quote:
[..]
Ik snap het. Het leven is je dierbaar geworden en dat wil je niet kwijt (misschien).
Wat mij ook wel geholpen heeft is praten over wat ik wil, mocht ik doodgaan. Op een of andere manier hielp dat wel om het sowieso niet meer zo macaber te vinden. Ik vond (eigenlijk nog wel een beetje) het feit dat je onder de grond ligt weg te rotten, een vreselijk idee, zelfs als ik weet dat ik er niets van merk.
Bij begrafenissen vind ik dat ook het moeilijkste moment, het moment dat je wegloopt en de ander daar in de koude grond achterlaat. Ook het moment dat de kist zakt is al een soort definitief afscheid.
Ik vind het ook verschrikkelijk voor mijn geliefden, omdat ik weet hoe rot zij zich dan zullen voelen.
Ik ben er ook nog niet uit of ik begraven wil worden of gecremeerd. Voor mezelf zou ik gecremeerd willen worden, maar voor de nabestaanden begraven (kunnen ze nog ergens heen, mochten ze daar behoefte aan hebben). Als iemand gecremeerd is, en bv uitgestrooid dan lijkt het helemaal alsof iemand niet bestaan heeft.
Maargoed, ben ook als de dood dat ik op een dag mijn vriend dood vind
Mijn nicht heeft, toen ze 25 was, haar vriend beneden dood op de bank aangetroffen: hartaanval, 25 jaar, zomaar. Dat lijkt me echt de hel op aarde...
Ja doei.
Dat hoop ik nou net helemaal niet, als ik dement word, wil ik niet meer leven. Dan hoop ik eruit te stappen voordat ik mezelf voor schut zet, en daarmee mijn familie en omgeving.quote:Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Stekke87 het volgende:
Heb toen ik 8 jaar was ook al eens dicht bij de dood gestaan enzo, heb hersentumor gehad op deze jonge leeftijd, en ik besef ook wel langs ene kant dat ik nog blij mag zijn om hier rond te lopen, maar toch, als je daaraan terug denkt, besef je dat het elk moment kan gedaan zijn, morgen of binnen 60 jaar, en het zet je echt aan het denken over "de dood", en het accepteren, dat kan ik niet, ik hoop dat ik dit ooit wel kan, als ik kinderen en kleinkinderen heb, als ik pijn heb of moegestreden ben in dit leven, daar hoop ik echt op... Ik hoop zelfs soms dat ik later dement word, dat ik niet meer besef dat er een dood is... Achja...
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Ik denk dat ik meer nut kan halen uit je als je onsterfelijk bent.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:24 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Wat voor nut heb je dan nog? Nul!
OMG, dat is inderdaad heftig. Ja, dat kan natuurlijk, is ook best angstig als je eraan denkt.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:25 schreef motorbloempje het volgende:
[..]
Mij maakt het niet zoveel uit wat er na mijn dood met me gebeurt.. als mn nabestaanden er maar een goede afsluiting mee hebben zeg maar.
Maargoed, ben ook als de dood dat ik op een dag mijn vriend dood vind
Mijn nicht heeft, toen ze 25 was, haar vriend beneden dood op de bank aangetroffen: hartaanval, 25 jaar, zomaar. Dat lijkt me echt de hel op aarde...
Ik moet er al niet aan denken dat ik een broer of zus zou verliezen..
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Wat voor nut? Als je jezelf gereproduceerd hebt, heb je je steentje bijgedragen en dan is het gedaan.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:26 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Ik denk dat ik meer nut kan halen uit je als je onsterfelijk bent.
De natuur is zeer efficient, als de boel niet steeds vernieuwd wordt, staan we stil.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Inderdaad. De lessen die je leert hebben te maken met lijfsbehoud.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:07 schreef ehqo. het volgende:
Trouwens. Zonder de dood zouden we volgens mij alle emoties die we met negativiteit associëren teniet doen: angst, woede, verdriet enzovoorts. Omdat ze volgens mij allemaal voortkomen uit het idee van verlies van ofwel een naaste of het eigen leven, emoties die nodig zijn om te overleven.
Dit zijn ook juist de emoties die ik een stuk leerzamer vind dan blijheid en geluk. In de zin dat je jezelf en anderen erdoor leert kennen, emoties die je scherp houden en dwingen je standpunten of acties bij te stellen.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Jij als individu, met je zijn, kennis en standpunten, jouw persoon niet enkel integraal zien in een natuurlijk proces van voortplanten.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:28 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Wat voor nut? Als je jezelf gereproduceerd hebt, heb je je steentje bijgedragen en dan is het gedaan.
De natuur is zeer efficient, als de boel niet steeds vernieuwd wordt, staan we stil.
ik vond een dode goudvis al erg. Ze heetten wel 'Bijna' en 'Dood', omdat ze toen ik ze van mijn zus kreeg de hele tijd naar de oppervlakte neigden... ze hebben het anderhalf jaar volgehoudenquote:
[..]
OMG, dat is inderdaad heftig. Ja, dat kan natuurlijk, is ook best angstig als je eraan denkt.
Ik moet er al niet aan denken dat ik een broer of zus zou verliezen..
maar goed.Het stomme is dat ik wel genoeg, wel plan, we gaan op wereldreis, we gaan trouwen, we doen alles. We rijden motor! Da's het stomme
maargoed... tijdens een vakantierit over een bergpas met een ravijn naast me denk ik ook de hele tijd 'het moet nu NIET fout gaan..' !
Ja doei.
Volgens mij ontbreekt bij onsterfelijkheid de noodzaak om je nog verder te vormen als mens. Zie mijn voorgaande post.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:30 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Jij als individu, met je zijn, kennis en standpunten, jouw persoon niet enkel integraal zien in een natuurlijk proces van voortplanten.
HÆLP.
Ja maar waarom? Wat wil je ermee, welk doel dient het. Zelfs de zon zal ooit uitgaan als een kaarsje.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:30 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Jij als individu, met je zijn, kennis en standpunten, jouw persoon niet enkel integraal zien in een natuurlijk proces van voortplanten.
Alles is aan verval onderhevig. Zelfs kernafval zal ooit niet meer radioactief zijn.
Natuurlijk zou je je leven dan anders zien en anders indelen, maar voor wie, voor wat, de wereld is er niet mee gebaat. Het zou juist puur voor jezelf zijn.
Ik moet er overigens niet aan denken om naar al die verjaardagen te moeten gaan. Al die organisatorische en logistieke problemen. In China mogen ze al maar 1 kind hebben, hoe zie je dat voor je? De wereld is nu al klein aan het worden, en dan vallen ze soms al bij bosjes neer.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Motorrijden is voor mij echt een no-no, dat vind ik dus echt vragen om problemen. Ben persoonlijk erg bang voor verkeersongevallen.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:35 schreef motorbloempje het volgende:
[..]
ik vond een dode goudvis al erg. Ze heetten wel 'Bijna' en 'Dood', omdat ze toen ik ze van mijn zus kreeg de hele tijd naar de oppervlakte neigden... ze hebben het anderhalf jaar volgehouden
Het stomme is dat ik wel genoeg, wel plan, we gaan op wereldreis, we gaan trouwen, we doen alles. We rijden motor! Da's het stomme
Het enige wat je kunt doen is praten met je naasten over dat moment, want als je alles goed doorgesproken en geregeld hebt, lijkt het ook een beetje zo van...... laat nu maar komen, ik ben voorbereid.
Het onverwachte is ook een kwestie van je zaken nog niet op orde te hebben.
Ook denk ik dat het uitmaakt of je sterft van ouderdom of dat je uit het leven gerukt wordt.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
quote:Op woensdag 30 december 2009 14:26 schreef Triggershot het volgende:
[..]
Ik denk dat ik meer nut kan halen uit je als je onsterfelijk bent.
[b]"It's me Bitches..!!! "[/b]
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
*********************************************************************
[b]Every Need Has An Ego To Feed[/b]..............
Je leeft toch niet helemaal voor jezelf? Als je ziet hoe waardevol je interactie met andere mensen kan zijn zie je ook hoeveel waardevoller het leven is dan slechts een zaak van voortplanting.quote:Op woensdag 30 december 2009 14:42 schreef ThunderBitch het volgende:
[..]
Ja maar waarom? Wat wil je ermee, welk doel dient het. Zelfs de zon zal ooit uitgaan als een kaarsje.
Alles is aan verval onderhevig. Zelfs kernafval zal ooit niet meer radioactief zijn.
Natuurlijk zou je je leven dan anders zien en anders indelen, maar voor wie, voor wat, de wereld is er niet mee gebaat. Het zou juist puur voor jezelf zijn.
Ik moet er overigens niet aan denken om naar al die verjaardagen te moeten gaan. Al die organisatorische en logistieke problemen. In China mogen ze al maar 1 kind hebben, hoe zie je dat voor je? De wereld is nu al klein aan het worden, en dan vallen ze soms al bij bosjes neer.
Als je dood gaat dan ben je niets meer. alleen darkness
maar sommige geloven dat je dat ergens anders heen gaat naar een paradijs ofzo
ik weet niet precies maar als het eerste waar is dan lijkt mij het neit zo gek dat je bang bent om dood te gaan.
maar sommige geloven dat je dat ergens anders heen gaat naar een paradijs ofzo
ik weet niet precies maar als het eerste waar is dan lijkt mij het neit zo gek dat je bang bent om dood te gaan.
|
|
