Angst voor de dood

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:49 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Als we nou in een onveranderlijk omgeving leefden oke, maar de samenleving en mogelijkheden - en dus ook genot, recreatie en fun - gaan steeds verder vooruit.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:48 schreef ehqo. het volgende:

[..]

Ook nog! Alleen maar voordelen.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:45 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Eeuwig genieten?

quote:

God leeft in mijn hoofd. Zijn velden zijn er onmetelijk, zijn tuinen staan er vol schoone bloemen, die niet sterven, en statige vrouwen wandelen er naakt, vele duizenden. En de zon gaat er op en onder en schijnt laag en hoog en weer laag en 't eindeloze gebied is eindeloos 't zelfde en geen oogenblik gelijk. En breede rivieren stroomen er door met vele bochten en de zon schijnt er in en ze voeren 't licht naar de zee.
En aan de rivieren mijner gedachten zit ik stilletjes en genoeglijk en rook een steenen pijpje en voel de zon op mijn lijf schijnen en zie 't water stroomen, voortdurend stroomen naar 't onbekende.
En 't onbekende deert mij niet. En ik knik maar eens tegen de schoone vrouwen, die de bloemen plukken in mijn tuinen en hoor den wind ruischen door de hooge dennen, door de wouden der zekerheid, dat dit alles bestaat, omdat ik 't zoo verkies te denken. En ik ben dankbaar dat mij dit gegeven is. En in ootmoed pijp ik nog eens aan en voel mij God, de oneindigheid zelf.
Doelloos zit ik, Gods doel is de doelloosheid.

Maar voor geen mensch is het weggelegd dit bij voortduring te beseffen.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:49 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Als we nou in een onveranderlijk omgeving leefden oke, maar de samenleving en mogelijkheden - en dus ook genot, recreatie en fun - gaan steeds verder vooruit.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Stekke87 het volgende:
Heb toen ik 8 jaar was ook al eens dicht bij de dood gestaan enzo, heb hersentumor gehad op deze jonge leeftijd, en ik besef ook wel langs ene kant dat ik nog blij mag zijn om hier rond te lopen, maar toch, als je daaraan terug denkt, besef je dat het elk moment kan gedaan zijn, morgen of binnen 60 jaar, en het zet je echt aan het denken over "de dood", en het accepteren, dat kan ik niet, ik hoop dat ik dit ooit wel kan, als ik kinderen en kleinkinderen heb, als ik pijn heb of moegestreden ben in dit leven, daar hoop ik echt op... Ik hoop zelfs soms dat ik later dement word, dat ik niet meer besef dat er een dood is... Achja...

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Onsterfelijkheid sluit dat nou niet echt uit.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:43 schreef ThunderBitch het volgende:

[..]

Ik snap het. Het leven is je dierbaar geworden en dat wil je niet kwijt (misschien).
Wat mij ook wel geholpen heeft is praten over wat ik wil, mocht ik doodgaan. Op een of andere manier hielp dat wel om het sowieso niet meer zo macaber te vinden. Ik vond (eigenlijk nog wel een beetje) het feit dat je onder de grond ligt weg te rotten, een vreselijk idee, zelfs als ik weet dat ik er niets van merk.
Bij begrafenissen vind ik dat ook het moeilijkste moment, het moment dat je wegloopt en de ander daar in de koude grond achterlaat. Ook het moment dat de kist zakt is al een soort definitief afscheid.
Ik vind het ook verschrikkelijk voor mijn geliefden, omdat ik weet hoe rot zij zich dan zullen voelen.
Ik ben er ook nog niet uit of ik begraven wil worden of gecremeerd. Voor mezelf zou ik gecremeerd willen worden, maar voor de nabestaanden begraven (kunnen ze nog ergens heen, mochten ze daar behoefte aan hebben). Als iemand gecremeerd is, en bv uitgestrooid dan lijkt het helemaal alsof iemand niet bestaan heeft.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:57 schreef Stekke87 het volgende:
Heb toen ik 8 jaar was ook al eens dicht bij de dood gestaan enzo, heb hersentumor gehad op deze jonge leeftijd, en ik besef ook wel langs ene kant dat ik nog blij mag zijn om hier rond te lopen, maar toch, als je daaraan terug denkt, besef je dat het elk moment kan gedaan zijn, morgen of binnen 60 jaar, en het zet je echt aan het denken over "de dood", en het accepteren, dat kan ik niet, ik hoop dat ik dit ooit wel kan, als ik kinderen en kleinkinderen heb, als ik pijn heb of moegestreden ben in dit leven, daar hoop ik echt op... Ik hoop zelfs soms dat ik later dement word, dat ik niet meer besef dat er een dood is... Achja...

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:25 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Mij maakt het niet zoveel uit wat er na mijn dood met me gebeurt.. als mn nabestaanden er maar een goede afsluiting mee hebben zeg maar.

Maargoed, ben ook als de dood dat ik op een dag mijn vriend dood vind
Mijn nicht heeft, toen ze 25 was, haar vriend beneden dood op de bank aangetroffen: hartaanval, 25 jaar, zomaar. Dat lijkt me echt de hel op aarde...

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:26 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Ik denk dat ik meer nut kan halen uit je als je onsterfelijk bent.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:07 schreef ehqo. het volgende:
Trouwens. Zonder de dood zouden we volgens mij alle emoties die we met negativiteit associëren teniet doen: angst, woede, verdriet enzovoorts. Omdat ze volgens mij allemaal voortkomen uit het idee van verlies van ofwel een naaste of het eigen leven, emoties die nodig zijn om te overleven.
Dit zijn ook juist de emoties die ik een stuk leerzamer vind dan blijheid en geluk. In de zin dat je jezelf en anderen erdoor leert kennen, emoties die je scherp houden en dwingen je standpunten of acties bij te stellen.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:27 schreef ThunderBitch het volgende:

[..]

OMG, dat is inderdaad heftig. Ja, dat kan natuurlijk, is ook best angstig als je eraan denkt.
Ik moet er al niet aan denken dat ik een broer of zus zou verliezen..

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:30 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Jij als individu, met je zijn, kennis en standpunten, jouw persoon niet enkel integraal zien in een natuurlijk proces van voortplanten.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:30 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Jij als individu, met je zijn, kennis en standpunten, jouw persoon niet enkel integraal zien in een natuurlijk proces van voortplanten.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:35 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

ik vond een dode goudvis al erg. Ze heetten wel 'Bijna' en 'Dood', omdat ze toen ik ze van mijn zus kreeg de hele tijd naar de oppervlakte neigden... ze hebben het anderhalf jaar volgehouden maar goed.

Het stomme is dat ik wel genoeg, wel plan, we gaan op wereldreis, we gaan trouwen, we doen alles. We rijden motor! Da's het stomme maargoed... tijdens een vakantierit over een bergpas met een ravijn naast me denk ik ook de hele tijd 'het moet nu NIET fout gaan..' !

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:26 schreef Triggershot het volgende:

[..]

Ik denk dat ik meer nut kan halen uit je als je onsterfelijk bent.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:42 schreef ThunderBitch het volgende:

[..]

Ja maar waarom? Wat wil je ermee, welk doel dient het. Zelfs de zon zal ooit uitgaan als een kaarsje.
Alles is aan verval onderhevig. Zelfs kernafval zal ooit niet meer radioactief zijn.
Natuurlijk zou je je leven dan anders zien en anders indelen, maar voor wie, voor wat, de wereld is er niet mee gebaat. Het zou juist puur voor jezelf zijn.
Ik moet er overigens niet aan denken om naar al die verjaardagen te moeten gaan. Al die organisatorische en logistieke problemen. In China mogen ze al maar 1 kind hebben, hoe zie je dat voor je? De wereld is nu al klein aan het worden, en dan vallen ze soms al bij bosjes neer.