quote:
Op donderdag 22 oktober 2009 23:52 schreef Whiskey_Tango het volgende:[..]
Het gekke is, ik zou het nog niet eens zo'n probleem vinden, zolang ze maar geen generaliserende regelgeving doorvoeren zoals ze nu doen. Het wordt allemaal in een leuk pakketje verpakt en dat heet dan "vrije keuze" maar dat is het al lang niet meer.
Als je in een dikke hummer wil rijden "dan mag dat uiteraard

" maar je moet wel enorme bedragen afstaan, maatschappelijke verantwoording afleggen en je mag de binnensteden niet meer in. Ja, je hebt vrijheid van keuze, maar niet heus.

Ik krijg zo onderhand een hekel aan die hele groene mantra.
Inderdaad.
Dan nog maar es integraal, voor mennekes als du_ke:
Het klimaat verandert! Stop Global Warming! We’re destroying our planet!
Allemaal apocalyptische angstaanjagende berichten die ons, mensheid, zo sterk bereiken in de afgelopen jaren. Niemand schijnt meer te twijfelen aan de hypothese dat er Global Warming plaatsvindt. Algemeen wordt gesteld dat er geen serieuze wetenschapper te vinden zou zijn die de opwarming van de Aarde in twijfel trekt. Diegenen die zich keren tegen de hypothese dat de mens het klimaat zodanig beïnvloedt, dat er een (onomkeerbare en) catastrofale klimaatverandering plaats zal vinden, worden uitgelachen en weggehoond.
Welnu, ik zal toch trachten duidelijk te maken waarom ik
(1) niet geloof in een globale klimaatsverandering
(2) niet in een door mensen gestuurde opwarming van de Aarde en
(3) al helemaal niet in de "oplossingen" voor een eventuele klimaatverandering die worden aangedragen door zogenaamde "klimaatexperts".
Eerst even wat definities en termen. Als die verklaard zijn, praat het wat gemakkelijker. Binnen het "klimaatdebat" worden deze termen al dan niet bewust niet duidelijk omschreven:
Broeikaseffect
Het broeikaseffect is het effect dat optreedt door zogeheten inversie. Onder invloed van warmte-straling van de Zon wordt ons aardoppervlak verwarmd. Omdat grondsoorten en gesteenten een hogere warmte-opnamecapaciteit hebben dan gassen zoals lucht, heeft het oppervlak van een door de Zon opgewarmd stuk Aarde een hogere temperatuur dan de lucht erboven. Zodoende neemt de temperatuur van de atmosfeer af naarmate je hoger komt (een effect dat extra duidelijk wordt als je in een luchtballon zit). Dit vindt plaats tot aan de zogenaamde inversielaag. Deze laag ligt op rond 12 kilometer boven het aardoppervlak. Boven dit niveau (dus verder van het aardoppervlak af) vindt er een omkering van de temperatuurgradiënt plaats. De temperatuur neemt in die laag naarmate je je verder van het aardoppervlak verwijdert niet af, maar juist toe. Hoe hoger je komt, hoe warmer het wordt. Dit effect zorgt ervoor dat gassen die verwarmd worden onder deze laag niet verder kunnen stijgen (warme lucht stijgt en koude lucht daalt); er ligt een soort deken, 'een broeikas', over de Aarde. Boven deze laag komt de "normale" trend weer terug.
Versterkt broeikaseffect
Het versterkt broeikaseffect is de hypothese dat er een bepaalde versterking van het bovengenoemde effect plaatsvindt. Door toedoen van de mens zou de atmosfeer in CO2 aangerijkt worden en daardoor zou het onder de inversielaag almaar warmer worden. Deze hypothese is allerminst bewezen, maar wordt aangehangen vanwege een aantal oorzaken die ik hieronder zal bespreken.
Klimaatverandering
Klimaatverandering is de verandering in klimaatzones over de planeet Aarde. De klimaatzones zijn vooral opgesteld door de Russisch-Duitse meteoroloog Vladimir Köppen. Volgens zijn indeling van de klimaatzones zijn er een aantal hoofdtypen klimaten te onderscheiden (van de evenaar tot aan de polen ruwweg gezien van A tot E) en een aantal subtypen van deze klimaatzones al naar gelang de hoeveelheid neerslag, verdamping en de verschillen in de seizoenen gedurende het Aardse jaar. Klimaatverandering betekent dus dat deze klimaatzones over het aardoppervlak zouden verschuiven of anderszins veranderen. Klimaatverandering is een proces dat zich al sinds het begin van de vorming van een Aardse atmosfeer voltrekt. Het moment waarop de Aarde een atmosfeer zou kennen is variabel. Afhankelijk van de definitie van atmosfeer en het gehalte aan zuurstof zijn er verschillende momenten in de geologische geschiedenis van de Aarde aan te wijzen waarop we kunnen spreken van een eerste atmosfeer. Laten we voorzichtig stellen dat de Aarde al zo'n 3 miljard (dat is 3000 miljoen) jaar een atmosfeer kent (waarschijnlijk is dit veel langer, maar een voorzichtig uitgangspunt is in dit debat een goed uitgangspunt).
Global Warming
Global Warming is wederom een hypothese. Een concept dat wordt aangehangen door mensen die denken dat het klimaat op Aarde over het geheel gezien warmer wordt. Dit hoeft niet te betekenen dat in jouw omgeving de zomers heter en de winters per se zachter worden, nee, het idee zegt dat over het geheel genomen de Aarde elk jaar ietsjes warmer zou worden. Hoewel de term "Global Warming" niets zegt over de oorzaken waarom de Aarde (in zijn geheel!) warmer zou worden, gaat de algemeen geldende definitie uit van een door de mens gestuurde (zogenaamd antropogene) opwarming. Dit zou geschieden door de menselijke uitstoot van CO2.
Goed, nu we deze dingen vastgesteld hebben, kunnen we iets makkelijker praten over de verschillende zaken en het begrip klimaatverandering iets beter duiden.
Een veelgehoorde hypothese van dit moment is dat de Aarde over het geheel opwarmt (Global Warming), door menselijke invloeden (waarbij met name de uitstoot van CO2 wordt bedoeld).
Waarom "geloof" ik niet in Global Warming? Global Warming zou betekenen dat de Aarde over zijn geheel opwarmt. Omdat het Systeem Aarde (waarbij naast de atmosfeer ook vooral de biosfeer –het levende deel–, de lithosfeer –het gesteente– en de hydrosfeer –het oppervlaktewater– een cruciale rol spelen) zo'n complex en slecht begrepen (we doen ons best) systeem is, waarbij onnoemelijk veel factoren een rol spelen en ook nog eens allemaal op hun beurt een verschillende invloed hebben, denk ik niet dat Global Warming een feit is:
- De mens speelt slechts een kleine rol op het oppervlak van de Aarde (een bijzonder klein deel van zowel de bio-, de litho-, de hydro- als de atmosfeer). De mens is daarnaast als wezen gewend zijn invloed op zijn omgeving in hoge mate te overschatten. Mensen zijn bewuste dieren, wat ze onderscheidt van andere dieren die juist onbewust leven. Dat bewustzijn, en met name het bewustzijn in de rijkere Westerse landen, heeft geleid tot een soort religieus besef dat de mens "almachtig" is. De mens zou volgens die opvatting in staat zijn de Aarde, de Natuur, naar zijn hand te zetten. Dat dit een uiterst pijnlijk misverstand is, werd en wordt duidelijk bij epidemieën van dodelijke ziektes, maar ook bijvoorbeeld bij de tsunami van 26 december 2004. 300.000 van deze mensen vonden de dood toen "de Natuur terugsloeg" en de o-zo machtige mens wegvaagde en terugbracht tot de proporties die de mens hoort te hebben; slechts een onbeduidend radertje in het Systeem Aarde.
De overtuiging dat de mens almachtig, alleskunnend (en schuldig) is, vindt ook zijn oorsprong in de met name Christelijke (calvinistische) leer. De mens wordt daar als het hoogtepunt van de Schepping voorgesteld. Een mens die zo hoog in aanzien staat, een mens die een planeet bewoont waar een Zon omheen zou draaien (gelukkig al honderden jaren geleden weerlegd door in die tijd dappere natuurwetenschappers als Kepler, Copernicus en Galilei), die zou natuurlijk ook heel goed in staat zijn om het klimaat op die planeet te veranderen.
- De Aarde is "gewend" aan een veranderend klimaat. De Aarde is al 4,6 miljard jaar aan (heftige) veranderingen onderhevig en wordt niet noemenswaardig beïnvloed door menselijk ingrijpen. Binnen het Systeem Aarde zijn daarbij nog allerlei terugkoppelingssystemen aan het werk, die veranderingen op het ene niveau proberen te compenseren op een ander niveau. Dit is heel goed zichtbaar (en in tegenstelling tot een kritische houding ten aanzien van Global Warming een breed geaccepteerd feit) op het gebied van ecosystemen; als er opeens veel meer konijnen in een gebied komen, dieren die veel plantaardig voedsel nodig hebben, dan "reageert" de natuur zo dat er ook meer predatoren (vossen, katten en anderen) komen. Dit reduceert de konijnenpopulatie weer tot een "voor de natuur acceptabel" niveau. Het natuurlijk evenwicht is door de Natuur zelf hersteld.
Maar, er vinden constant "wetenschappelijke" onderzoeken plaats, door allerlei gezaghebbende personen, instituten en onderzoeksbureaus. Hoe kunnen zij dat dan allemaal mishebben?
Daar zijn, gesteld dat de resultaten van deze onderzoeken niet vervalst zijn, zoals het onderzoek van Mann et al. (de beruchte "hockeystick-curve") drie belangrijke oorzaken voor aan te dragen:
Technologische biasing
Wat is technologische biasing? Biasing is het principe dat uitkomsten van wetenschappelijke onderzoeken "gestuurd" zijn in een bepaalde richting. Maar wat is dan technologische biasing? Biasing onder invloed van technologie vindt constant plaats, maar krijgt –helaas– weinig aandacht.
Technologie wordt steeds beter. Waar vroeger enorme computers zo groot als complete huizen nodig waren om een berekening te doen of data op te slaan, kan nu een gemiddelde computer een uitermate complexe berekening in een fractie van een seconde doen en is het mogelijk complete bibliotheken bij wijze van spreken tussen het nagelvuil van je vingers mee te dragen.
Dit is ook zichtbaar in meetgegevens en met name op het gebied van klimaat. Waar vroeger weersvoorspellingen over enkele uren nog erg lastig waren, worden tegenwoordig voorspellingen gegeven over een aantal dagen. De website Buienradar.nl die regen op het kwarties nauwkeurig zou moeten voorspellen, is een van de meest geraadpleegde internetpagina's van Nederland. De hoeveelheid berekeningen en modeluitkomsten die een computer heden ten dage kan maken is ongelooflijk veel groter dan zeg 15 jaar geleden. 15 jaar geleden, toen een gemiddeld gezin met moeite de beschikking had over een computer waar MS-DOS op draaide.
Wat doet dit nu ten aanzien van het klimaat en de klimaatwetenschap? Heden ten dage kunnen we met behulp van computers berekeningen maken over temperatuursverschillen van zeg 0,1 graden Celsius. Vroeger kon dat niet. Als je geluk had, kon een kwikthermometer uit 1900 een temperatuur nauwkeurig registreren met een foutenmarge van zeg 2 graden.
Dat heeft heel grote gevolgen. Een verschil in temperatuur vroeger was veel grover dan een verschil in temperatuur nu. Door de meetnnauwkeurigheid lijken daardoor veranderingen van nu veel groter, veel heftiger en veel catastrofaler dan voorheen. Maar dat is niet zo. Waar vroeger verschillen van 1 graad nog binnen de foutenmarge van meetapparatuur vielen, zijn dat nu heel makkelijk en precies getoonde metingen. Dat maakt dat het lijkt alsof temperaturen (en andere klimaatfactoren) nu veel drastischer en heftiger veranderen dan vroeger. Dat is niet zo; vroeger kon je ze gewoon niet zo precies meten.
Ervaringsgedreven biasing
Een tweede vorm van biasing, "gestuurdheid", van waarnemingen is ervaringsgedreven biasing. Daarvan bestaan twee vormen. Een persoonlijke en een breed gecommuniceerde, een gemeenschappelijke, ervaringsgedreven biasing. Op persoonlijk vlak kennen we het allemaal. Iedereen heeft wel eens het gevoel dat het "dit jaar wel erg vaak regent, vergeleken met 'normaal'". Of "vorig jaar was het op 11 maart -5 graden" (dat weet ik nog, want ik liep met mijn meisje door het besneeuwde bos) en dit jaar staat de bloesem al te pronken! Dit soort "waarnemingen" zijn per definitie onbetrouwbaar, hoe romantisch en aandoenlijk ze ook zijn. De mens vergeet bepaalde dingen snel en graag en onthoudt net zo graag en snel andere dingen. Hierdoor zijn menselijke persoonlijke ervaringen totaal nutteloos als je daar een algemene (klimaats)trend uit wil halen.
Dan heb je nog gemeenschappelijke ervaringen. Je zou zeggen dat dat waardevoller is (als iedereen voelt dat het dit jaar warmer is dan vorig jaar, dan moet er wel sprake zijn van opwarming...), maar het tegengestelde is waar. Ervaringen, en met name drastische ervaringen, worden sterker als ze gedeeld worden. Hoe meer mensen zeggen dat iets zo is, hoe grager anderen dat willen overnemen (ookal weten ze dat het niet zo is). Het is een heel wel bekend psychologisch verschijnsel. Laat een groep proefpersonen gedurende korte tijd een foto van een groene auto zien en laat daarna een deel van de groep beweren dat de auto blauw was. Veel personen die in eerste instantie toch echt dachten dat de auto op de foto groen was, zullen al snel neigen tot het antwoord "blauw". Ze zullen al snel denken "ik zal me wel vergist hebben" en zich zeker spiegelen aan de meerderheid. Een enkele hardnekkige volhouder (vergelijk Darwin, Newton en Galilei) zal blijven beweren dat de auto toch ECHT groen was. Een persoon die juist door de rest van de groep naarmate de tijd vordert als "raar" of "dwarsliggend" wordt afgedaan, ook door diegenen die in eerste instantie de auto als "groen" hadden willen benoemen.
Een belangrijke factor in dit opzicht vormen de media. Je kan geen krant of nieuwsrubriek meer openslaan of de –apocalyptische– berichten over door mensen gestuurde klimaatveranderingen komen je tegemoet. Het werkt catalyserend (zoals ook het voorbeeld van de groene auto catalyserend was). "Als er zoveel (en dramatisch) over bericht wordt, dan moet het wel waar (en ernstig!) zijn!".
Een simpele analogie is te trekken met een nieuwsfeit dat een aantal jaar geleden "hot" was; het gooien van stenen naar auto’s vanaf viaducten. Nadat een automobilist dodelijk getroffen was door een door de voorruit vliegende steen, verscheen er een constante stroom aan gelijkwaardige berichten. Het leek wel of elke week een nieuw stel stenen door allerlei voorruiten ging, Was dit nou echt zo of niet?
Een deel van dit verschijnsel wordt veroorzaakt door copycat-gedrag, iets wat ook zichtbaar was bij de schietpartijen op scholen waarbij massaal leerlingen en leerkrachten werden omgelegd door met zichzelf in de knoop zittende laffe scholieren (zonder uitzondering zielige pukkelige puberjongens). Maar dat is niet alles. Een vluchtige blik op de meest populaire nieuwssite van Nederland (nu.nl) levert dat ook zaken die nooit copycat-gedrag zouden kunnen rechtvaardigen, zoals vliegtuigcrashes, vaker in het nieuws komen na een andere grote crash.
Vóór december 2004 had niet-natuurwetenschappelijk Nederland (en ook daarbuiten) nog nooit van het woord "tsunami" (Japans voor "vloedgolf na een in zee plaatsvindende aardbeving") gehoord. Dat betekent dat een tsunami toen ook in feite "niet bestond". NA de catastrofale (een menselijke connotatie; de natuur kent geen rampen, slechts gebeurtenissen) tsunami van 2004 waren er na elke "zeebeving" constant tsunamiwaarschuwingen. Vonden er meer tsunami's plaats na 2004? Welnee, net zoveel als daarvoor. Ze werden alleen eerder opgemerkt. Precies zo met de huidige "klimaatveranderingen".
Attractiviteitsbiasing
Er is nog een derde vorm van biasing. Dit is biasing uit naam van de wetenschap en daarom zo ernstig fout. Deze vorm van biasing is gebaseerd op de aantrekkingskracht van bepaald onderzoek. Hoezeer wetenschap ook tracht zich weinig aan te trekken van politiek, religie, mode, etc., ze wordt er toch door beïnvloed. In de jaren 60 en 70 kende de sociologie onder invloed van het "linkse" politieke klimaat een grote opmars. Het was "hot" om sociologie te studeren. Precies zo met de enorme "rechtse" economische opleving van West-Europa in de periode tussen halverwege jaren 90 en 11 september 2001. In die tijd waren studies als bedrijfskunde en commerciële economie razend populair. Iedereen wilde meedelen in die wetenschap die zoveel welvaart bracht. En meer studenten betekende meer onderzoek. Meer onderzoek betekende meer onderzoeksgeld. En meer onderzoeksgeld betekende... Precies. De wetenschappelijke wereld (en met name het trendgevoelige en machtsbeluste deel daarvan) heeft belang bij trends en hypes. Precies hetzelfde was zichtbaar juist na 11 september 2001. Nog nooit was de interesse voor de islam zo groot als toen. Zowel uit verwrongen positief, "daar wil ik bewust deel van uitmaken", als uit negatief "de islam is het kwaad en moet gestopt worden" oogpunt. Dit had net zo goed zijn weerslag op onderzoeken, onderzoeksgelden, studentenaantallen etc.
Waarom zou dat met het klimaat anders zijn? Waarom zouden klimatologen niet makkelijker fondsen kunnen losweken als ze maar onderzoek doen naar hoe erg de mens het klimaat wel niet verandert? De vraag OF de mens invloed heeft op het klimaat is al helemaal niet interessant meer. Het is inmiddels bon ton om te beweren dat dat een vaststaand feit is. Het gaat er slechts om om te bepalen hoeveel. En om "wetenschappelijk" (sic) te scoren, moet die invloed natuurlijk wel steeds heftiger en drastischer zijn. Zo kan het gebeuren dat er complete onderzoeksbureaus uit de grond gestampt worden; een lucratieve business op (pseudo!)wetenschappelijke leest geschoeid. De "o-zo linkse" klimaatwetenschapper als machtswellusteling en geldwolf. Bizar om te zien.
Maar, stel nou, STEL NOU, dat alles wat ik hierboven schreef niet waar is. Stel nou dat IK degene ben die met de handen op de oren beweert dat de Aarde nog steeds plat is, terwijl respectvolle (sic) vicepresidenten van de Verenigde Staten van Amerika Nobelprijzen voor de Vrede (nota bene!) ontvangen omdat ze waarschuwen voor die apocalyps, die ondergang, het einde der tijden, de Day After Tomorrow, The Unconvenient Truth en al het andere dat Gore Goebbels aan de wereld toont, van mening zijn dat de Aarde toch echt rond is. Stel nou dat "zij" gelijk hebben en ik, eenvoudige kritische natuurwetenschapper, niet.
Stel nu dat het klimaat verandert onder invloed van CO2 (en niet andersom, wat ook een heel valide –wetenschappelijk onderzochte– mogelijkheid is).
Dan zouden we toch met zijn allen moeten proberen om de planeet te redden!?
Dat is maar de vraag. Stel nou dat we vandaag zouden stoppen met de uitstoot van CO2 (dat is an sich al een waanzinnig onzinnige gedachte; we zouden de complete planeet met 6 miljard –dat is 6000 miljoen– zielen stil moeten leggen om dit te bewerkstelligen), dan zouden we het op kunnen lossen!
Dat zou zo zijn als wij de relatie tussen klimaat en CO2 tot in de minuscule puntjes zouden begrijpen. En dat is niet zo. Wij begrijpen het klimaat nauwelijks, laat staan dat wij het complete megacomplexe Systeem Aarde zouden kunnen bevatten. Dat bepaalde wetenschappers doen alsof ze dat wel kunnen, geeft te denken. Blijkbaar zijn ze heilig in hun eigen modellen (per definitie een benadering van de werkelijkheid, beheerst door waanzinnig complexe en onuitstaanbaar onduidelijke randvoorwaarden) gaan geloven.
Maar hoe zouden wij die planeet die wij zogenaamd zelf aan de rand van de ondergang gebracht hebben, moeten redden? CO2 afvangen, opslaan, klimaatneutraal (sic) vliegen?
Het is ernstig dat er zo hard beleid gemaakt wordt door allerlei politici. De vraag is natuurlijk of politici überhaupt te vertrouwen zijn (het antwoord door ervaring rijk geworden moet uiteraard een keihard NEE, NATUURLIJK NIET luiden; zoals een wijs man ooit sprak: people shouldn’t be afraid of the government, the government should be afraid of the people), maar los daarvan... Politici zijn geen natuurwetenschappers. En zelfs politici die direct "geadviseerd" zouden worden door "natuurwetenschappers" (die lui zijn ook mensen die een stijve lul (m/v) krijgen als ze een machtig politicus een bepaalde kant op kunnen sturen) zijn geen natuurwetenschappers en zeker geen betrouwbare personen. Window dressing. CO2 afvangen, ondergronds opslaan en die hele poppenkast is bedoeld om goed over te komen op de burger. Diezelfde burger die die politici over 4 jaar weer op het pluche moet krijgen.
Stel nou, echt stel nou, dat CO2 echt het probleem zou zijn en wij daar als mensen iets aan moeten doen, is er dan iets wat we kunnen doen? Ja natuurlijk. CO2 en H2O worden met behulp van licht omgezet in O2 en suikers (glucose - C6H12O6). De fabrieken daarvoor zijn planten. Planten zijn grootverbruikers van CO2. Dus stel dat er iets te doen zou zijn aan een ingebeeld CO2-overschot, dan moet je planten planten. Prima, niks mis mee. Het is nog mooi en gezellig ook.
Maar er is nog een veel belangrijkere consument van CO2; oceanisch plankton. Plankton neemt veel meer CO2 op en produceert veel meer zuurstof dan alle bomen en planten bij elkaar. Niet voor niets dat de overgrote meerderheid van de olieproducerende gesteenten in de geologische geschiedenis vooral bestaan uit marien (in zeeën afgezette) en lacustrien (in meren ontstane) planktonische sedimenten.
Waarom kan ik dan bij het boeken van een vliegreis niet kiezen voor "meer plankton"!? Omdat dat niet "sexy" is. Klimaatveranderingen moeten wel gehypt en de tegenoplossing moet wel "sexy" gehouden worden. Het publiek wil ook wat...
Prima, maar dan als foldertje voor de nieuwste CD van Marco Borsato. Niet als serieuze natuurwetenschap.
Ja, maar, stel nou, STEL NOU!, dat we toch gewoon wat doen? Ookal weten we niet hoe we het op moeten lossen, we doen het toch? Het kan toch geen kwaad? Trek dat eens door naar de medische wetenschap. Geen serieuze medische wetenschapper zal ervan overtuigd raken dat enkele porties "ingestraald water" per dag een vreselijke uitzaaiende ongeneeslijke kanker kunnen stoppen. Moeten we dan toch –in weerwil van serieuze wetenschap– potjes met ingestraald water gaan innemen? Onder het mom van "misschien helpt het"? Ernstig, als we als wetenschap zover weggezakt zouden zijn...
Des te ernstiger is, dat al die extra maatregelen, waarvan de werking überhaupt niet bewezen is, bakken met geld en moeite kosten. Het is natuurlijk nooit erg om dingen te doen die mogelijk zouden kunnen helpen. Maar iets waarvan het daadwerkelijke effect nog nooit is aangetoond, sponsoren met enorme geldbedragen en het verdraaien van de complete natuurwetenschap met vaak politieke motieven, het lijkt de propagandamachine van het Derde Rijk wel...
Maar stel nou, STEL, dat in het uiterste geval die klimaatverandering (de term "verslechtering" wordt zelfs in sommige kringen gebezigd, alsof de Natuur denkt in goed en kwaad) toch doorzet... Wat doen we dan? Gaan we nog meer anti-CO2 maatregelen nemen? (je ziet wel hoever ik handreikingen wil doen aan die klimaathysterici, ik ben zelfs bereid al hun ingebeelde apocalyptische visies in te denken).
Ik denk dat de mens zich moet bezighouden met het omgaan met mogelijke klimaatveranderingen. Zo hebben ze dat (en de dierenwereld nog meer) al milennia lang gedaan. Nomaden waren afhankelijk van jaren met meer of minder neerslag om zich op bepaalde plekken te vestigen, alleen een relatief stabiele klimaatsituatie heeft in eerste instantie geleid tot de eerste vaste landbouw. Dit heeft de vorming van steden en staten ingeleid. Maar ook dat ging niet zonder slag of stoot. Vroege oorlogen gingen vooral over landbouwgronden en er zijn complete –als succesvol bekendstaande– beschavingen "verdwenen". Een oorzaak die ervoor geopperd wordt, is klimaatverandering. En dat zonder enige benzinemotor, zonder airconditioning en zonder terrasverwarming in de jaren voor Christus...
Dus wat moeten wij nou WEL doen? Dijken ophogen. Drijvende huizen bouwen. Huizen bestand tegen hitte, droogte, kou, storm etc. maken. We zullen veel behendiger moeten omspringen met landbouw, veeteelt en andere door klimaatzones beïnvloede zaken.
Dat zijn veel concretere oplossingen, die nooit kwaad kunnen (immers een hittegolf kan ook zonder enige door mensen veroorzaakte klimaatverandering plaatsvinden) en die niet het onzinnig afvangen van CO2 behelsen.
Weg met Kyoto, weg met CO2-deals, weg met klimaatneutraal vliegen. Op naar creatief (be)bouwen en een flexibele toekomst. Charles Darwin had helemaal gelijk met zijn "survival of the fittest". Tijd dat we ons een beetje gaat fitten.
Er is nog een extra probleem met het huidige klimaat"debat" (een debat zou inhouden dat er van beide kanten een mening wordt gehoord en die door een debatleider allebei evenveel spreektijd gegund wordt, dat is in het geheel niet het geval; de klimaatveranderingsscepticus –doe mij een potje Scrabble– staat met de rug tegen de muur tegenover het offensief van zogenaamde klimaatwetenschappers en "betrokken" politici en burgers). Het probleem is dat er wordt gedaan alsof mensen die zich keren tegen de huidige klimaathysterie, mensen die niet geloven in Global Warming, kritische denkers die vraagtekens zetten bij de Nobelprijs (ooit de meest waardevolle onderscheiding) voor de Vrede (ooit bedoeld om rust op Aarde te creëren in plaats van de klimaathysterische onrust van nu), milieuvervuilers zijn. Mensen die niet willen meewerken aan CO2-reductie, dat zijn paria's. Ongevoelige lomperiken die blijkbaar niet willen bijdragen aan een schonere en leefbare planeet.
Een ernstige beschuldiging (blijkbaar zijn argumenten niet beschikbaar...) en een nog ernstigere misvatting. Want wat doet de zichzelf overschreeuwende klimaatfetisjist hier? Hij/zij ziet niet in wat ik wel tracht te bepleiten. Ik wil stellen dat de huidige focus op CO2 en klimaat in feite een verslechtering van het algemene milieubeleid is. Het gaat er immers niet meer om of het milieu (in de talen Engels en Spaans zo helder vertaald met respectievelijk "environment" en "medio ambiente"; oftewel onze directe OMGEVING) verbeterd wordt, het gaat erom dat een of ander onbegrepen systeem beïnvloed wordt onder het mom van een soort politiek-gedreven straf-calvinisme. Wij als zondige mensheid zullen wel schuld hebben aan CO2 en dus klimaat en dus moet het stoppen.
Alle sympathieke maatregelen die erop gericht waren om het milieu te verbeteren (vervuilde rivieren opschonen, grondwater zuiveren, SOx-uitstoot terugdringen, zware metalen tegenhouden etc.), worden nu omgevormd tot CO2-reductie "ten behoeve van" het klimaat. Alle milieuwetenschappers die vanuit hun overtuiging EN hun wetenschappelijke insteek probeerden om de Aarde schoner en leefbaarder te maken, worden nu gedwongen te denken in de termen van Gore Goebbels. Wie niet meedoet is een milieuvervuiler, een persoon in dienst van de olie-industrie of nog erger: een George W. Bush-adept.
Blijkbaar zijn voor hen wetenschappelijke argumenten ontoereikend om een kritische groep wetenschappers van inhoudelijke repliek te dienen.
*VanDale; 1970 ; Groot Woordenboek der Nederlandse Taal; klimaatschieten – (Ind.) nietsdoen, op een luierstoel liggen en zwijgend genieten van zijn rust