De kunst van het loslaten van je ex - Deel 85.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:27 schreef JoeBravo het volgende:
toen ik in de auto van m'n werk naar huis zat, had ik het ook ff helemaal niet meer, maar toen ik het vrolijke koppie van m'n zoontje zag toen ik thuis kwam, was het meeste leed weer vergeten
Nu hij lekker ligt te slapen komt het nare gevoel wel weer wat terug, maar nog niet zo erg als het was gelukkig.

Soul Classic.. Lorraine Ellison

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:31 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Dat wil ik ook.
En laat ik dan ook maar het betere origineel plaatsen dan:

Soul Classic.. Lorraine Ellison

Godver...waarom nu opeens zo'n pijn?

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:40 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

oef, daar maak je het jezelf niet makkelijk mee nee.
* JoeBravo zet Snow Patrol op

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 20:00 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nou ik zit momenteel ook weer in een GRUWELIJKE dip.
Gister is ze al haar spullen komen halen. Ik was (heel bewust) niet thuis.
Vervolgens mailt ze me savonds, "bedankt voor het inpakken van mn spullen nog. mvg ...."

Echt er zit NUL KOMMA NUL emotie of gevoel in. Ze heeft me niet eens gevraagd hoe het met me gaat!!! Of laten weten hoe zij dingen ervaart nu ze weer terug in NL is, hoe ze dit alles ervaart? Compleet zakelijk... alsof ik werkelijk NIKS voor haar voorstel. Geen enkele toenadering. Ziek vind ik het!!! Vandaag uren lopen janken... nu gaat het wel weer ff, maar er hoeft maar dit *knipt met vingers* te gebeuren en ik stort weer in.

Goed, ik moet gewoon weer helemaal mezelf uit deze dip krabbelen. Hoe weet ik momenteel niet....

Ik heb haar inmiddels een brief geschreven, waarin ik helemaal uitleg hoe ik me voel, en hoe BIZAR en grof ik deze break-up vind...en dat ik hoop dat ik nooit meer zo iets zal mee maken, want dit is niet gezond voor een mens....echt niet. Not like this. Kouder en killer kan haast niet. Wanneer ik hem post weet ik nog niet, soon probably.
Hoe kan ze zo zijn? Na al die jaren van 'ik hou van je' 'ik wil nooit meer bij je weg' 'jij bent alles voor me'
Niet te geloven zeg.....

......


...............

*klik*

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 08:02 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

och, een paar posts van haar en haar nieuwe vriend lezen op een ander forum was genoeg, maar ik wist vantevoren al dat ik dat niet aan zou kunnen en toch doen...

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 08:02 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

och, een paar posts van haar en haar nieuwe vriend lezen op een ander forum was genoeg, maar ik wist vantevoren al dat ik dat niet aan zou kunnen en toch doen...

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 20:00 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nou ik zit momenteel ook weer in een GRUWELIJKE dip.
Gister is ze al haar spullen komen halen. Ik was (heel bewust) niet thuis.
Vervolgens mailt ze me savonds, "bedankt voor het inpakken van mn spullen nog. mvg ...."

Echt er zit NUL KOMMA NUL emotie of gevoel in. Ze heeft me niet eens gevraagd hoe het met me gaat!!! Of laten weten hoe zij dingen ervaart nu ze weer terug in NL is, hoe ze dit alles ervaart? Compleet zakelijk... alsof ik werkelijk NIKS voor haar voorstel. Geen enkele toenadering. Ziek vind ik het!!! Vandaag uren lopen janken... nu gaat het wel weer ff, maar er hoeft maar dit *knipt met vingers* te gebeuren en ik stort weer in.

Goed, ik moet gewoon weer helemaal mezelf uit deze dip krabbelen. Hoe weet ik momenteel niet....

Ik heb haar inmiddels een brief geschreven, waarin ik helemaal uitleg hoe ik me voel, en hoe BIZAR en grof ik deze break-up vind...en dat ik hoop dat ik nooit meer zo iets zal mee maken, want dit is niet gezond voor een mens....echt niet. Not like this. Kouder en killer kan haast niet. Wanneer ik hem post weet ik nog niet, soon probably.
Hoe kan ze zo zijn? Na al die jaren van 'ik hou van je' 'ik wil nooit meer bij je weg' 'jij bent alles voor me'
Niet te geloven zeg.....

......


...............

*klik*

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 23:35 schreef lariss het volgende:

[..]

Dat is dan mooi k..
Ik herken het in ieder geval: je wíl het niet doen en tóch ga je het doen. Nou sterkte dan maar.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 13:17 schreef Barbusse het volgende:
Het gaat een lang, hééél lang weekend worden vrees ik....

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 13:24 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

zo te lezen voor meer mensen dan alleen jij en ik
Buurvrouw van m'n ouders vroeg naar mijn situatie, kon me maar met grote moeite goed houden.

quote:

Nu ben ik net terug van een tour door zuid-Amerika en hoor ik van haar dat ze dus wat met die vent van 45 heeft, de gedachte alleen al vind ik smerig.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 14:53 schreef Grimbert het volgende:
Blegh, ik ben nu van m'n ex af.
We hebben 3,5 jaar een zeer goede relatie gehad totdat zij december vorig jaar verliefd werd op iemand anders.
Pas 1,5 maand geleden hoorde ik van haar dat ze verliefd is op een leraar van 52! (ze is zelf 20) en dan ook nog het lef hebben om aan mij te vragen hoe je iemand kan vinden op internet om te checken of hij getrouwd is.

Nu had ze zich ingeschreven op een datingsite om die vent te proberen te vinden en nu komt ze aan met iemand van 45.

Ze vertelde me toen het uit ging dat gedeelde interesses de reden was. Zij is overtuigd heiden en erg fylosofisch ingesteld en ik heb daar niets mee, ik respecteerde haar meningen wel.
Nu ben ik net terug van een tour door zuid-Amerika en hoor ik van haar dat ze dus wat met die vent van 45 heeft, de gedachte alleen al vind ik smerig.
Ik heb al die tijd geprobeerd om normaal met haar om te kunnen gaan en haar als goede vriend te zien maar ik ga er dan zelf aan onderdoor...

Eergisteren heb ik het contact totaal met haar verbroken omdat ik het gewoon niet meer trok.
zo... dit moest ik even kwijt.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 16:15 schreef Kieswiel het volgende:
Het gaat weer redelijk goed. Heb wat inzinkingen gehad, gevreesd dat ik in de dip zou blijven, angst voor de toekomst (zou ik ooit weer iemand vinden?!) maar dat bang zijn maakte me kapot, dus ik probeer daar niet meer aan te denken. Dat ik hem als partner niet meer terug krijg heb ik vrede mee, ik wist van begin af aan dat we niet altijd bij elkaar zouden blijven en ik ben hem in ieder geval dankbaar voor twee (grotendeels) fantastische jaren. Het kutste vind ik de totale afkapping van contact. Maar ook daar zit verbetering in, eerst was het 5 jaar geen contact, toen 1 jaar, en nu zei die een paar maanden. Dat geeft hoop want dan ben ik hem tenminste niet voor altijd kwijt, hij was echt m'n maatje.

Ik heb wel heel erg zitten worstelen toen ik in zo'n dip zat. Ik probeer altijd betekenissen uit gebeurtenissen te halen en ik zat me af te vragen wat ik hier nou van moest leren. Ik weet sowieso iets duidelijker wat ik wil in een relatie, en dat ik moet oppassen dat ik niet te afhankelijk word van één persoon. Dat is natuurlijk verstikkend en het is ongezond als je partner buiten jou geen leven heeft. Ik vind het jammer dat ik mijn ex heb blootgesteld aan mijn onzekerheden en dat hij middenin mijn leerproces zat. Hij heeft heel veel gezeur aan moeten horen en het is spijtig dat ik hem niet meer van de 'leuke ik' heb kunnen geven. Hij gunt mij het beste en ik vind dat wel fijn want dat geeft mij extra motivatie om wat te doen met m'n leven, alsof ik hem dat verschuldigd ben. Ik ben ergens ook wel blij dat we straks even geen contact hebben, anders blijf ik mijn leven om hem heen inrichten.

Het is wel wat voorbarig om te zeggen dat het goed gaat trouwens, want ik zie hem de komende paar dagen nog (daarna is het echt afgelopen-lang verhaal). En hoewel ik al flink bezig ben met het verwerken weet ik niet hoe het zal zijn als ik echt geen contact meer met hem kan opnemen. Dat het gewoon echt geen optie meer is, terwijl hij juist de degene was die er altijd voor me is geweest, die ik om 4 uur 's nachts nog even kon bellen. Geen nachtelijke sms-sessies meer..het begint een beetje door te dringen nu

Maargoed, ik blijf bij het motto 'it's better to have loved and lost, than to never have loved at all'.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 17:16 schreef Chung het volgende:
Nou.. hier is mijn verhaal van. Dit is zonet gebeurd in de middag. Op dit moment krijg ik weer tranen, als ik denk over hoe het deze middag is verlopen.

Ik had 3,5 jaar toen ze van de middelbare school naar de universiteit ging. Ik was echt blij voor haar, mede omdat ze vroeger een beetje werd gepest. Nu kon ze gewoon opnieuw beginnen. En gelukkig ging dat goed. Ze had veel vrienden en bleef vaak ook vrijwillig op school. Ze had het opeens ontzettend druk. Ik merkte ook dat ze aan het veranderen was. Ze maakte geen tijd meer voor mij vrij. Ze kwam toen op het idee om samen te gaan wonen. Uiteindelijk ging dat niet door. Later bleek dat er veel meer achter zat en haar gedachtegang snap ik niet helemaal...

Ze zei dus dat ze een soort van bindingsangst had. Ze houdt ontzettend veel van mij, maar op de een of andere manier voelde het slecht voor haar om samen met mij te gaan wonen. Ik vond dat opzich geen probleem, zolang ze maar tijd vrijhield voor mij. In een relatie geef je en neem je. Ze zei dat ze geen tijd kon vrijmaken en dat ze problemen had met lange relaties. Opeens zei ze dat ze het knap vond dat ze al zo lang had. Ze zei dat ze erg onstabiel was en dat het beter was voor ons om uit elkaar te gaan. Ze wist niet meer wat ze wou. Ook was ze onzeker over onze relatie later. Mede daarom wilde ze niet gaan samenwonen met mij. Uiteindelijk hebben "we" het uit gemaakt. Eigenlijk had ik geen keus. Ze komt met irrationele argumenten, over haar gevoelens, iets waar ik haar niet mee kan helpen. Het afscheid was ook zoals in een soap volgens mij. "Ik hou van je en ik hoop dat we vrienden kunnen blijven." Ze zegt dat ze misschien later, als ze stabieler is, ze wel weer een relatie met mij kan hebben. Uiteindelijk wou ze nog een knuffel ook...

Aan de ene kant ben ik boos en aan de andere kant verdrietig. Het is voor mij echt moeilijk te begrijpen wat er nou in haar om gaat. Ze geeft me nu ook het idee dat ik maar gewoon moet wachten en dat we dan later verder kunnen. Ik betrap mezelf er nu ook op dat ik daarin mijn hoop vestig. Maar hoe groot is de kans nou dat het uiteindelijk goed komt. Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?

Ik weet niet of ik het nou maar moet vergeten en door moet gaan met mijn leven of.. tja. Kut hersenen, ben nu helemaal in de war en van slag.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 18:20 schreef Chev het volgende:
Arg... komop mensen!

Laat niet je hele leven, je weekend of slechts maar een minuut van je leven naar de klote helpen doordat iemand jou niet meer wil!!!

Potverdorie.. ik heb ook gejankt als een klein kind toen het uit ging, en JA ik denk nog geregeld aan haar, waarom? Geen idee misschien omdat ze ruim 4 jaar met mij het leven heeft gedeeld, omdat ik van haar hielt, en nog steeds liefdevol terugdenk aan de mooie tijd die we samen hebben gehad.

Maar die is voorbij, face it.. misschien heb je nog hoop, dat mag, maar wees niet wanhopig want dat helpt echt niet.

Maar verdomme zeg.. ze heeft me een kutstreek geleverd, net als jullie ex-en waarschijnlijk ook bij jullie gedaan hebben, of misschien is de vlam gewoon uitgegaan, en dat is alleen al genoeg om niet langer stil te blijven staan 'EN DOORGAAN' met je leven.

Laat zien dat je het waard ben van jezelf te houden en onderneem wat, verban een deel van je onzekerheden door ervoor te zorgen dat ze niet meer bestaan, per slot.. je hebt nu een zee van tijd.

In de tussentijd kan je hier terecht met je verdriet, maar besteed niet je hele bewustzijn hier zoals ik gedaan heb, ga wat doen sinds ik dit ben gaan doen gaat het 10x beter met me...

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 18:40 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Chev onze motivator.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 17:16 schreef Chung het volgende:
Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 18:40 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Chev onze motivator.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 20:32 schreef Swatfire het volgende:

[..]

Helaas niet. Maximale wat er vaak inzit is een knipperlicht relatie, maar daar zit je waarschijnlijk ook niet op te wachten. Zit zelf in ongeveer dezelfde situatie, maar alleen dan dat ik het ook niet lekker vond gaan. Maar ook zij zegt van ik hou nog van je, maar weer meer vrijheid voor mezelf.

Ergens blijf je hopen, maar je kan veel beter doorgaan met je leven zoals Chev zegt. En ja dat is makkelijker gezegt dan gedaan.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 20:47 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:

[..]

Soms blijft zo'n relatie dan nog wat doorsudderen omdat je elkaar nog niet kunt of wilt loslaten..

En heel soms komen mensen ook duurzaam weer bij elkaar..

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 18:18 schreef Kieswiel het volgende:
@ Chung; Ik denk dat ze meer vrijheid wil. Zo'n stap naar de universiteit brengt heel veel met zich mee, ze is zichzelf aan het ontdekken en wil misschien loskomen van het verleden dat ze had. Misschien hoor jij bij dat verleden. Het kan zo zijn dat als ze alles uitgevogeld heeft, beseft dat jij de ware voor haar bent. Maar de kans is volgens mij groter dat ze zich zodanig ontwikkeld dat jullie uiteindelijk niet meer bij elkaar passen.

Wachten op iemand is zodanig kut dat ik je dat niet aanraad, dat staat alleen je eigen leven in de weg. Het is nog vers dus geef jezelf de tijd om het te verwerken en misschien duidelijkheid te vragen. In ieder geval succes.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 23:38 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Herkenbaar. Weten dat je iets niet aankan en toch doen.

quote:

Op zondag 27 september 2009 13:59 schreef Untouchables het volgende:
Ik wilde toch even een positief iets melden hier, heb namelijk binnenkort een date met een leuk meisje!

Het frappante is dat ik haar ook echt net op het juiste moment ontmoet had, want ik zat er een paar dagen geleden echt even weer helemaal doorheen.
Op de een of andere manier begon ik steeds meer het idee te krijgen dat ik mijn ex weer terug wilde wilde en alleen door constant voor mezelf te rationaliseren waarom bellen een slecht idee zou zijn, kon ik het laten.

Toen ik echter dat meisje ontmoette verdween de gedachte en het verlangen als sneeuw voor de zon.
Eindigt het in een rebound? Altijd mogelijk, hoewel ik daar eigenlijk niet eens vanuit wil gaan, omdat ik echt een leuke klik had met het "nieuwe" meisje.
Het belangrijkste punt wat ik heb geleerd is dat er echt wel veel meer leuke andere meiden zijn dan je ex.
En ja, ook al weet je dat bewust gezien sowieso wel, je moet het ook even emotioneel zien te snappen.
Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en het grappige is, op dit moment hoop ik echt gewoon dat m'n ex net zo blij is als dat ik nu ben.

Dus mensen (zeker ook voor jou, Dick_Laurent)..er is zeker weten hoop..een hoop andere leuke mensen die je zomaar kan ontmoeten!

(Overigens, mocht het helemaal niets worden en ik beland weer in een dip, dan kom ik uiteraard weer terug! )

quote:

Op zondag 27 september 2009 14:08 schreef Snowcold het volgende:

[..]

En als het goed gaat, zou ik het leuk vinden als je dat toch even meld. Is altijd leuk om te horen en voor ons misschien ook wel hoopgevend!

Ik denk soms nog eens: Wat als hij me weer terug wilt? In de eerste paar weken zou mijn antwoord 'JAAAAAA JIPPIE' zijn geweest, maar ik merk dat ik toch steeds meer afstand neem van het idee. Als ik er aan denk dan spoken dit soort vragen door mijn hoofd: Zou ik wel ja zeggen? Wat zou zijn motivatie zijn? Kan ik hem nog wel vertrouwen? Etc.

Dat soort dingen, heeft iemand anders dat ooit zo gedacht? En is het iets positiefs of iets negatiefs?

quote:

Op zondag 27 september 2009 14:08 schreef Snowcold het volgende:

[..]

En als het goed gaat, zou ik het leuk vinden als je dat toch even meld. Is altijd leuk om te horen en voor ons misschien ook wel hoopgevend!