R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Bedankt voor jullie reacties 
Ik heb gelukkig heel veel aan m'n vrienden die me steunen.
Hobby's zoeken is inderdaad een goed idee, ik deed al wat aan hardlopen en dat ga ik nu ook meer doen en ik denk erover om wekelijks op de maandagavond na werk lekker te gaan zwemmen.
Ik heb gelukkig heel veel aan m'n vrienden die me steunen.
Hobby's zoeken is inderdaad een goed idee, ik deed al wat aan hardlopen en dat ga ik nu ook meer doen en ik denk erover om wekelijks op de maandagavond na werk lekker te gaan zwemmen.
Ja, behalve soms.
Nou.. hier is mijn verhaal van. Dit is zonet gebeurd in de middag. Op dit moment krijg ik weer tranen, als ik denk over hoe het deze middag is verlopen.
Ik had 3,5 jaar toen ze van de middelbare school naar de universiteit ging. Ik was echt blij voor haar, mede omdat ze vroeger een beetje werd gepest. Nu kon ze gewoon opnieuw beginnen. En gelukkig ging dat goed. Ze had veel vrienden en bleef vaak ook vrijwillig op school. Ze had het opeens ontzettend druk. Ik merkte ook dat ze aan het veranderen was. Ze maakte geen tijd meer voor mij vrij. Ze kwam toen op het idee om samen te gaan wonen. Uiteindelijk ging dat niet door. Later bleek dat er veel meer achter zat en haar gedachtegang snap ik niet helemaal...
Ze zei dus dat ze een soort van bindingsangst had. Ze houdt ontzettend veel van mij, maar op de een of andere manier voelde het slecht voor haar om samen met mij te gaan wonen. Ik vond dat opzich geen probleem, zolang ze maar tijd vrijhield voor mij. In een relatie geef je en neem je. Ze zei dat ze geen tijd kon vrijmaken en dat ze problemen had met lange relaties. Opeens zei ze dat ze het knap vond dat ze al zo lang had. Ze zei dat ze erg onstabiel was en dat het beter was voor ons om uit elkaar te gaan. Ze wist niet meer wat ze wou. Ook was ze onzeker over onze relatie later. Mede daarom wilde ze niet gaan samenwonen met mij. Uiteindelijk hebben "we" het uit gemaakt. Eigenlijk had ik geen keus. Ze komt met irrationele argumenten, over haar gevoelens, iets waar ik haar niet mee kan helpen. Het afscheid was ook zoals in een soap volgens mij. "Ik hou van je en ik hoop dat we vrienden kunnen blijven." Ze zegt dat ze misschien later, als ze stabieler is, ze wel weer een relatie met mij kan hebben. Uiteindelijk wou ze nog een knuffel ook...
Aan de ene kant ben ik boos en aan de andere kant verdrietig. Het is voor mij echt moeilijk te begrijpen wat er nou in haar om gaat. Ze geeft me nu ook het idee dat ik maar gewoon moet wachten en dat we dan later verder kunnen. Ik betrap mezelf er nu ook op dat ik daarin mijn hoop vestig. Maar hoe groot is de kans nou dat het uiteindelijk goed komt. Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?
Ik weet niet of ik het nou maar moet vergeten en door moet gaan met mijn leven of.. tja. Kut hersenen, ben nu helemaal in de war en van slag.
Ik had 3,5 jaar toen ze van de middelbare school naar de universiteit ging. Ik was echt blij voor haar, mede omdat ze vroeger een beetje werd gepest. Nu kon ze gewoon opnieuw beginnen. En gelukkig ging dat goed. Ze had veel vrienden en bleef vaak ook vrijwillig op school. Ze had het opeens ontzettend druk. Ik merkte ook dat ze aan het veranderen was. Ze maakte geen tijd meer voor mij vrij. Ze kwam toen op het idee om samen te gaan wonen. Uiteindelijk ging dat niet door. Later bleek dat er veel meer achter zat en haar gedachtegang snap ik niet helemaal...
Ze zei dus dat ze een soort van bindingsangst had. Ze houdt ontzettend veel van mij, maar op de een of andere manier voelde het slecht voor haar om samen met mij te gaan wonen. Ik vond dat opzich geen probleem, zolang ze maar tijd vrijhield voor mij. In een relatie geef je en neem je. Ze zei dat ze geen tijd kon vrijmaken en dat ze problemen had met lange relaties. Opeens zei ze dat ze het knap vond dat ze al zo lang had. Ze zei dat ze erg onstabiel was en dat het beter was voor ons om uit elkaar te gaan. Ze wist niet meer wat ze wou. Ook was ze onzeker over onze relatie later. Mede daarom wilde ze niet gaan samenwonen met mij. Uiteindelijk hebben "we" het uit gemaakt. Eigenlijk had ik geen keus. Ze komt met irrationele argumenten, over haar gevoelens, iets waar ik haar niet mee kan helpen. Het afscheid was ook zoals in een soap volgens mij. "Ik hou van je en ik hoop dat we vrienden kunnen blijven." Ze zegt dat ze misschien later, als ze stabieler is, ze wel weer een relatie met mij kan hebben. Uiteindelijk wou ze nog een knuffel ook...
Aan de ene kant ben ik boos en aan de andere kant verdrietig. Het is voor mij echt moeilijk te begrijpen wat er nou in haar om gaat. Ze geeft me nu ook het idee dat ik maar gewoon moet wachten en dat we dan later verder kunnen. Ik betrap mezelf er nu ook op dat ik daarin mijn hoop vestig. Maar hoe groot is de kans nou dat het uiteindelijk goed komt. Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?
Ik weet niet of ik het nou maar moet vergeten en door moet gaan met mijn leven of.. tja. Kut hersenen, ben nu helemaal in de war en van slag.
Mijn ex zei ook dat ze nog van me houd en dat ik haar allerbeste vriend ben, ik kon er alleen niet mee leven dus heb ik alle contact verbroken.
Het was het moeilijkste om te doen, maar ook het beste (voor mijzelf)
Het was het moeilijkste om te doen, maar ook het beste (voor mijzelf)
Ja, behalve soms.
Zojuist? Ocherme...quote:Op zaterdag 26 september 2009 17:16 schreef Chung het volgende:
Nou.. hier is mijn verhaal van. Dit is zonet gebeurd in de middag. Op dit moment krijg ik weer tranen, als ik denk over hoe het deze middag is verlopen.
Ik had 3,5 jaar toen ze van de middelbare school naar de universiteit ging. Ik was echt blij voor haar, mede omdat ze vroeger een beetje werd gepest. Nu kon ze gewoon opnieuw beginnen. En gelukkig ging dat goed. Ze had veel vrienden en bleef vaak ook vrijwillig op school. Ze had het opeens ontzettend druk. Ik merkte ook dat ze aan het veranderen was. Ze maakte geen tijd meer voor mij vrij. Ze kwam toen op het idee om samen te gaan wonen. Uiteindelijk ging dat niet door. Later bleek dat er veel meer achter zat en haar gedachtegang snap ik niet helemaal...
Ze zei dus dat ze een soort van bindingsangst had. Ze houdt ontzettend veel van mij, maar op de een of andere manier voelde het slecht voor haar om samen met mij te gaan wonen. Ik vond dat opzich geen probleem, zolang ze maar tijd vrijhield voor mij. In een relatie geef je en neem je. Ze zei dat ze geen tijd kon vrijmaken en dat ze problemen had met lange relaties. Opeens zei ze dat ze het knap vond dat ze al zo lang had. Ze zei dat ze erg onstabiel was en dat het beter was voor ons om uit elkaar te gaan. Ze wist niet meer wat ze wou. Ook was ze onzeker over onze relatie later. Mede daarom wilde ze niet gaan samenwonen met mij. Uiteindelijk hebben "we" het uit gemaakt. Eigenlijk had ik geen keus. Ze komt met irrationele argumenten, over haar gevoelens, iets waar ik haar niet mee kan helpen. Het afscheid was ook zoals in een soap volgens mij. "Ik hou van je en ik hoop dat we vrienden kunnen blijven." Ze zegt dat ze misschien later, als ze stabieler is, ze wel weer een relatie met mij kan hebben. Uiteindelijk wou ze nog een knuffel ook...
Aan de ene kant ben ik boos en aan de andere kant verdrietig. Het is voor mij echt moeilijk te begrijpen wat er nou in haar om gaat. Ze geeft me nu ook het idee dat ik maar gewoon moet wachten en dat we dan later verder kunnen. Ik betrap mezelf er nu ook op dat ik daarin mijn hoop vestig. Maar hoe groot is de kans nou dat het uiteindelijk goed komt. Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?
Ik weet niet of ik het nou maar moet vergeten en door moet gaan met mijn leven of.. tja. Kut hersenen, ben nu helemaal in de war en van slag.
Ik zou mijn hoop er niet op gaan vestigen, al zal dat in het begin automatisch gebeuren. Dat deed ik namelijk ook en dat was een ontzettend grote fout. Verder vind ik dat ze maar vage dingen zegt, misschien komt ze er nog op terug maar reken er niet op. Er bestaat altijd kans dat twee exen het weer gaan proberen. Soms na een dag, soms na een week, soms na een aantal maanden en soms zelfs na jaren. Maar ik kan je natuurlijk niks garanderen en je moet je leven hier ook niet op afstemmen.
Veel sterkte in ieder geval!
Zonet.. Kan nog steeds niet geloven dat het vandaag gebeurd is.
Ik snap er niks van. Zeggen dat je van iemand houdt en het toch uitmaken. Het was alsof we het samen uitmaakte, maar eigenlijk krijg ik nu het gevoel dat ik gedumpt ben door "haar verwarde gevoelens".
Arghhh, de laatste keer dat ik zo emo was, dat was 4,5 jaar geleden ofzo.
Vergeten, niet hopen, vergeten, niet hopen, vergeten..
Ik snap er niks van. Zeggen dat je van iemand houdt en het toch uitmaken. Het was alsof we het samen uitmaakte, maar eigenlijk krijg ik nu het gevoel dat ik gedumpt ben door "haar verwarde gevoelens".
Arghhh, de laatste keer dat ik zo emo was, dat was 4,5 jaar geleden ofzo.
Vergeten, niet hopen, vergeten, niet hopen, vergeten..
@ Chung; Ik denk dat ze meer vrijheid wil. Zo'n stap naar de universiteit brengt heel veel met zich mee, ze is zichzelf aan het ontdekken en wil misschien loskomen van het verleden dat ze had. Misschien hoor jij bij dat verleden. Het kan zo zijn dat als ze alles uitgevogeld heeft, beseft dat jij de ware voor haar bent. Maar de kans is volgens mij groter dat ze zich zodanig ontwikkeld dat jullie uiteindelijk niet meer bij elkaar passen. Ik vind het wel vreemd dat ze zegt slecht te zijn in lange relaties. Als ze al 3,5 jaar had op de middelbare school lijkt het me niet dat ze voor die leeftijd lange en serieuze relaties kon hebben?
Wachten op iemand is zodanig kut dat ik je dat niet aanraad, dat staat alleen je eigen leven in de weg. Het is nog vers dus geef jezelf de tijd om het te verwerken en misschien duidelijkheid te vragen. In ieder geval succes.
Wachten op iemand is zodanig kut dat ik je dat niet aanraad, dat staat alleen je eigen leven in de weg. Het is nog vers dus geef jezelf de tijd om het te verwerken en misschien duidelijkheid te vragen. In ieder geval succes.
Arg... 
komop mensen!
Laat niet je hele leven, je weekend of slechts maar een minuut van je leven naar de klote helpen doordat iemand jou niet meer wil!!!
Potverdorie.. ik heb ook gejankt als een klein kind toen het uit ging, en JA ik denk nog geregeld aan haar, waarom? Geen idee misschien omdat ze ruim 4 jaar met mij het leven heeft gedeeld, omdat ik van haar hielt, en nog steeds liefdevol terugdenk aan de mooie tijd die we samen hebben gehad.
Maar die is voorbij, face it.. misschien heb je nog hoop, dat mag, maar wees niet wanhopig want dat helpt echt niet.
Maar verdomme zeg.. ze heeft me een kutstreek geleverd, net als jullie ex-en waarschijnlijk ook bij jullie gedaan hebben, of misschien is de vlam gewoon uitgegaan, en dat is alleen al genoeg om niet langer stil te blijven staan 'EN DOORGAAN' met je leven.
Laat zien dat je het waard ben van jezelf te houden en onderneem wat, verban een deel van je onzekerheden door ervoor te zorgen dat ze niet meer bestaan, per slot.. je hebt nu een zee van tijd.
In de tussentijd kan je hier terecht met je verdriet, maar besteed niet je hele bewustzijn hier zoals ik gedaan heb, ga wat doen
sinds ik dit ben gaan doen gaat het 10x beter met me...
komop mensen!Laat niet je hele leven, je weekend of slechts maar een minuut van je leven naar de klote helpen doordat iemand jou niet meer wil!!!
Potverdorie.. ik heb ook gejankt als een klein kind toen het uit ging, en JA ik denk nog geregeld aan haar, waarom? Geen idee misschien omdat ze ruim 4 jaar met mij het leven heeft gedeeld, omdat ik van haar hielt, en nog steeds liefdevol terugdenk aan de mooie tijd die we samen hebben gehad.
Maar die is voorbij, face it.. misschien heb je nog hoop, dat mag, maar wees niet wanhopig want dat helpt echt niet.
Maar verdomme zeg.. ze heeft me een kutstreek geleverd, net als jullie ex-en waarschijnlijk ook bij jullie gedaan hebben, of misschien is de vlam gewoon uitgegaan, en dat is alleen al genoeg om niet langer stil te blijven staan 'EN DOORGAAN' met je leven.
Laat zien dat je het waard ben van jezelf te houden en onderneem wat, verban een deel van je onzekerheden door ervoor te zorgen dat ze niet meer bestaan, per slot.. je hebt nu een zee van tijd.
In de tussentijd kan je hier terecht met je verdriet, maar besteed niet je hele bewustzijn hier zoals ik gedaan heb, ga wat doen
sinds ik dit ben gaan doen gaat het 10x beter met me...
Wetenschappelijk is domweg bekend dat verliefdheid je gezonde oordeelsvermogen weg neemt.
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Boh, mijn ex hield ook nog wel van me toen ze het uitmaakte, t was alleen dat in de laatste maanden de (fysieke) liefde maar van 1 kant kwam (die van mij). 
Zij nam wat dat betreft geen enkel initiatief, het moest altijd van mijn kant komen...
Het is waarschijnlijk ook wel beter zo, maar ik voelde me daardoor ook gedumpt, het probleem lag duidelijk bij haar maar ze maakte het maar uit omdat ze het blijkbaar niet op kon lossen >_> (bovendien hebben we van alles geprobeerd om het te verbeteren).
Soms vraag ik me echt af of ik nog gewoon met haar moet omgaan (we hebben besloten contact te houden via MSN) of dat ik er schijt aan moet krijgen en enorm pissig op haar moet zijn...
Zat gister avond weer ff in een dipje en had het er na 5 weken weer eens over gehad met haar... Toch blijft ze kil overkomen, ook al voelt ze zich schuldig dat het met haar na 2 weken al "goed" ging en mij de indruk gaf alsof het haar niets kon schelen...
Achjah, laat ik het maar positief bekijken... Heb nu wel tijd om eens in een band te spelen, aangezien wij elkaar bijna elk weekend zagen, bovendien wonen wij 180km van elkaar af, wat ook nog wat complicaties opleverde... Het is toch wel weer fijn om een stukje vrijheid terug te hebben en ik ben in ieder geval weer een ervaring rijker...
Zij nam wat dat betreft geen enkel initiatief, het moest altijd van mijn kant komen...
Het is waarschijnlijk ook wel beter zo, maar ik voelde me daardoor ook gedumpt, het probleem lag duidelijk bij haar maar ze maakte het maar uit omdat ze het blijkbaar niet op kon lossen >_> (bovendien hebben we van alles geprobeerd om het te verbeteren).
Soms vraag ik me echt af of ik nog gewoon met haar moet omgaan (we hebben besloten contact te houden via MSN) of dat ik er schijt aan moet krijgen en enorm pissig op haar moet zijn...
Zat gister avond weer ff in een dipje en had het er na 5 weken weer eens over gehad met haar... Toch blijft ze kil overkomen, ook al voelt ze zich schuldig dat het met haar na 2 weken al "goed" ging en mij de indruk gaf alsof het haar niets kon schelen...
Achjah, laat ik het maar positief bekijken... Heb nu wel tijd om eens in een band te spelen, aangezien wij elkaar bijna elk weekend zagen, bovendien wonen wij 180km van elkaar af, wat ook nog wat complicaties opleverde... Het is toch wel weer fijn om een stukje vrijheid terug te hebben en ik ben in ieder geval weer een ervaring rijker...
Swiggity swooty, I'm coming for that booty.
Chev onze motivator.quote:Op zaterdag 26 september 2009 18:20 schreef Chev het volgende:
Arg...
Laat niet je hele leven, je weekend of slechts maar een minuut van je leven naar de klote helpen doordat iemand jou niet meer wil!!!
Potverdorie.. ik heb ook gejankt als een klein kind toen het uit ging, en JA ik denk nog geregeld aan haar, waarom? Geen idee misschien omdat ze ruim 4 jaar met mij het leven heeft gedeeld, omdat ik van haar hielt, en nog steeds liefdevol terugdenk aan de mooie tijd die we samen hebben gehad.
Maar die is voorbij, face it.. misschien heb je nog hoop, dat mag, maar wees niet wanhopig want dat helpt echt niet.
Maar verdomme zeg.. ze heeft me een kutstreek geleverd, net als jullie ex-en waarschijnlijk ook bij jullie gedaan hebben, of misschien is de vlam gewoon uitgegaan, en dat is alleen al genoeg om niet langer stil te blijven staan 'EN DOORGAAN' met je leven.
Laat zien dat je het waard ben van jezelf te houden en onderneem wat, verban een deel van je onzekerheden door ervoor te zorgen dat ze niet meer bestaan, per slot.. je hebt nu een zee van tijd.
In de tussentijd kan je hier terecht met je verdriet, maar besteed niet je hele bewustzijn hier zoals ik gedaan heb, ga wat doen
Hehe ja, maar hij heeft wel gelijk!quote:
Je moet niet je eigen geluk laten afhangen van iemand anders, je bent zelf nog altijd verantwoordelijk voor je eigen geluk. Maar goed, andere mensen kunnen je er wel bij helpen. Wat mij helpt is de enorm lieve reacties van vrienden en die klaar voor je staan als je het nodig hebt. Maar goed, dat doet niks af aan het feit dat ik haar nu ineens ontzettend mis, ondanks mijn boosheid van de afgelopen dagen. Heb vanmiddag een feestje gehad van een vriendin van me en daar zou zij ook heen meegaan in eerste instantie en hoewel de vrienden allemaal gezellig waren en ik zelf ook heel vrolijk deed, heb ik toch ineens het gevoel dat ik haar mis, ondanks de dingen die ze me geflikt heeft. Twee vrienden hebben ook al los van elkaar tegen me gezegd: "ik ben bang dat je binnenkort toch weer met haar rondloopt" en hoewel ik dit ontken tegenover hen, kunnen ze daar nog wel eens gelijk in hebben ook...
Don't let my username fool you...
Helaas niet. Maximale wat er vaak inzit is een knipperlicht relatie, maar daar zit je waarschijnlijk ook niet op te wachten. Zit zelf in ongeveer dezelfde situatie, maar alleen dan dat ik het ook niet lekker vond gaan. Maar ook zij zegt van ik hou nog van je, maar weer meer vrijheid voor mezelf.quote:Op zaterdag 26 september 2009 17:16 schreef Chung het volgende:
Komt het vaak voor dat twee ex-en die niet echt ruzie hebben gehad, maar besluiten om uit elkaar te gaan, uiteindelijk toch weer besluiten om het nog eens te proberen?
Ergens blijf je hopen, maar je kan veel beter doorgaan met je leven zoals Chev zegt. En ja dat is makkelijker gezegt dan gedaan.
tja, zo denk ik er nu ook over.. Nu het verleden tijd is. Toch heeft die periode dat ik totaal van de kaart was wel een functie gehad. Je moet er doorheen, het wegstoppen is ook niet goed.quote:
Maar je moet er idd. ook weer een keer uitkomen..
Soms blijft zo'n relatie dan nog wat doorsudderen omdat je elkaar nog niet kunt of wilt loslaten..quote:Op zaterdag 26 september 2009 20:32 schreef Swatfire het volgende:
[..]
Helaas niet. Maximale wat er vaak inzit is een knipperlicht relatie, maar daar zit je waarschijnlijk ook niet op te wachten. Zit zelf in ongeveer dezelfde situatie, maar alleen dan dat ik het ook niet lekker vond gaan. Maar ook zij zegt van ik hou nog van je, maar weer meer vrijheid voor mezelf.
Ergens blijf je hopen, maar je kan veel beter doorgaan met je leven zoals Chev zegt. En ja dat is makkelijker gezegt dan gedaan.
En heel soms komen mensen ook duurzaam weer bij elkaar..
Been their done that. This eerder een maand uit geweest. Na veel gezeur zijn we toch weer bij elkaar gekomen(nu bijna een jaar geleden). Daar doel ik dus ook op met knipperlicht relatie. Vandaar dat mijn geloof dat het ooit echt goed komt niet erg groot isquote:Op zaterdag 26 september 2009 20:47 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
[..]
Soms blijft zo'n relatie dan nog wat doorsudderen omdat je elkaar nog niet kunt of wilt loslaten..
En heel soms komen mensen ook duurzaam weer bij elkaar..
Ok, na ruim een maand vind ik t interessant om te zien hoe ook ik in het standaard ritme val van het rouwen om een verloren liefde. Afvragen wat ze aan het doen is, gek maken met gedachten over wat ze aan het doen zóu kunnen zijn, niet zeker weten of t de goede keuze was, etc...
(verkapte tvp)
(verkapte tvp)
Bedankt voor jullie reacties! Door jullie reacties blijf ik nog enigszins rationeel denken. Tenminste, dat hoop ik...
Ik vind het zo moeilijk om dit los te maken. De meeste mensen gaan uit elkaar vanwege een ruzie, vanwege vreemdgaan of omdat je uit elkaar groeit ofzo. In mijn geval voelt het alsof het goed gaat komen.
Ik vind het zo moeilijk om dit los te maken. De meeste mensen gaan uit elkaar vanwege een ruzie, vanwege vreemdgaan of omdat je uit elkaar groeit ofzo. In mijn geval voelt het alsof het goed gaat komen.
Bedankt voor de reactie! Dit is precies wat ik nodig heb... Voor nu probeer ik mijn gedachten op een rijtje te zetten en ik probeer het allemaal te verwerken. Ik ga er binnenkort nog een keer serieus over praten met haar en daarna neem ik misschien het besluit om het achter me te laten en verder te gaan. Op deze manier weet ik tenminste zeker dat ik de juiste beslissing heb genomen.quote:Op zaterdag 26 september 2009 18:18 schreef Kieswiel het volgende:
@ Chung; Ik denk dat ze meer vrijheid wil. Zo'n stap naar de universiteit brengt heel veel met zich mee, ze is zichzelf aan het ontdekken en wil misschien loskomen van het verleden dat ze had. Misschien hoor jij bij dat verleden. Het kan zo zijn dat als ze alles uitgevogeld heeft, beseft dat jij de ware voor haar bent. Maar de kans is volgens mij groter dat ze zich zodanig ontwikkeld dat jullie uiteindelijk niet meer bij elkaar passen.
Wachten op iemand is zodanig kut dat ik je dat niet aanraad, dat staat alleen je eigen leven in de weg. Het is nog vers dus geef jezelf de tijd om het te verwerken en misschien duidelijkheid te vragen. In ieder geval succes.
Mja, denk dat je dan jezelf probeert te testen, je eigen harder wilt maken ofzo. Juist lezen, juist jezelf ermee confronteren ofzo om het misschien beter te accepteren.quote:Op vrijdag 25 september 2009 23:38 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
[..]
Herkenbaar. Weten dat je iets niet aankan en toch doen.
Ik wilde toch even een positief iets melden hier, heb namelijk binnenkort een date met een leuk meisje!
Het frappante is dat ik haar ook echt net op het juiste moment ontmoet had, want ik zat er een paar dagen geleden echt even weer helemaal doorheen.
Op de een of andere manier begon ik steeds meer het idee te krijgen dat ik mijn ex weer terug wilde wilde en alleen door constant voor mezelf te rationaliseren waarom bellen een slecht idee zou zijn, kon ik het laten.
Toen ik echter dat meisje ontmoette verdween de gedachte en het verlangen als sneeuw voor de zon.
Eindigt het in een rebound? Altijd mogelijk, hoewel ik daar eigenlijk niet eens vanuit wil gaan, omdat ik echt een leuke klik had met het "nieuwe" meisje.
Het belangrijkste punt wat ik heb geleerd is dat er echt wel veel meer leuke andere meiden zijn dan je ex.
En ja, ook al weet je dat bewust gezien sowieso wel, je moet het ook even emotioneel zien te snappen.
Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en het grappige is, op dit moment hoop ik echt gewoon dat m'n ex net zo blij is als dat ik nu ben.
Dus mensen (zeker ook voor jou, Dick_Laurent)..er is zeker weten hoop..een hoop andere leuke mensen die je zomaar kan ontmoeten!
(Overigens, mocht het helemaal niets worden en ik beland weer in een dip, dan kom ik uiteraard weer terug! )
Het frappante is dat ik haar ook echt net op het juiste moment ontmoet had, want ik zat er een paar dagen geleden echt even weer helemaal doorheen.
Op de een of andere manier begon ik steeds meer het idee te krijgen dat ik mijn ex weer terug wilde wilde en alleen door constant voor mezelf te rationaliseren waarom bellen een slecht idee zou zijn, kon ik het laten.
Toen ik echter dat meisje ontmoette verdween de gedachte en het verlangen als sneeuw voor de zon.
Eindigt het in een rebound? Altijd mogelijk, hoewel ik daar eigenlijk niet eens vanuit wil gaan, omdat ik echt een leuke klik had met het "nieuwe" meisje.
Het belangrijkste punt wat ik heb geleerd is dat er echt wel veel meer leuke andere meiden zijn dan je ex.
En ja, ook al weet je dat bewust gezien sowieso wel, je moet het ook even emotioneel zien te snappen.
Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en het grappige is, op dit moment hoop ik echt gewoon dat m'n ex net zo blij is als dat ik nu ben.
Dus mensen (zeker ook voor jou, Dick_Laurent)..er is zeker weten hoop..een hoop andere leuke mensen die je zomaar kan ontmoeten!
(Overigens, mocht het helemaal niets worden en ik beland weer in een dip, dan kom ik uiteraard weer terug!
)
En als het goed gaat, zou ik het leuk vinden als je dat toch even meld. Is altijd leuk om te horen en voor ons misschien ook wel hoopgevend!quote:Op zondag 27 september 2009 13:59 schreef Untouchables het volgende:
Ik wilde toch even een positief iets melden hier, heb namelijk binnenkort een date met een leuk meisje!
Het frappante is dat ik haar ook echt net op het juiste moment ontmoet had, want ik zat er een paar dagen geleden echt even weer helemaal doorheen.
Op de een of andere manier begon ik steeds meer het idee te krijgen dat ik mijn ex weer terug wilde wilde en alleen door constant voor mezelf te rationaliseren waarom bellen een slecht idee zou zijn, kon ik het laten.
Toen ik echter dat meisje ontmoette verdween de gedachte en het verlangen als sneeuw voor de zon.
Eindigt het in een rebound? Altijd mogelijk, hoewel ik daar eigenlijk niet eens vanuit wil gaan, omdat ik echt een leuke klik had met het "nieuwe" meisje.
Het belangrijkste punt wat ik heb geleerd is dat er echt wel veel meer leuke andere meiden zijn dan je ex.
En ja, ook al weet je dat bewust gezien sowieso wel, je moet het ook even emotioneel zien te snappen.
Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en het grappige is, op dit moment hoop ik echt gewoon dat m'n ex net zo blij is als dat ik nu ben.
Dus mensen (zeker ook voor jou, Dick_Laurent)..er is zeker weten hoop..een hoop andere leuke mensen die je zomaar kan ontmoeten!
(Overigens, mocht het helemaal niets worden en ik beland weer in een dip, dan kom ik uiteraard weer terug!
Ik denk soms nog eens: Wat als hij me weer terug wilt? In de eerste paar weken zou mijn antwoord 'JAAAAAA JIPPIE' zijn geweest, maar ik merk dat ik toch steeds meer afstand neem van het idee. Als ik er aan denk dan spoken dit soort vragen door mijn hoofd: Zou ik wel ja zeggen? Wat zou zijn motivatie zijn? Kan ik hem nog wel vertrouwen? Etc.
Dat soort dingen, heeft iemand anders dat ooit zo gedacht? En is het iets positiefs of iets negatiefs?
Nu na 8 maanden een flinke terugval. Ik realiseerde me dat ik met kerst alleen ben. (dochter bij vader) Geen zin om bij mijn ouders te zitten of bij vrienden met kinderen. Misschien mis ik wel meer het gevoel om een stelletje te zijn, dan dat ik hem nu zo mis.
Haha, thanks voor de opbeurende woorden.quote:Op zondag 27 september 2009 13:59 schreef Untouchables het volgende:
Ik wilde toch even een positief iets melden hier, heb namelijk binnenkort een date met een leuk meisje!
Het frappante is dat ik haar ook echt net op het juiste moment ontmoet had, want ik zat er een paar dagen geleden echt even weer helemaal doorheen.
Op de een of andere manier begon ik steeds meer het idee te krijgen dat ik mijn ex weer terug wilde wilde en alleen door constant voor mezelf te rationaliseren waarom bellen een slecht idee zou zijn, kon ik het laten.
Toen ik echter dat meisje ontmoette verdween de gedachte en het verlangen als sneeuw voor de zon.
Eindigt het in een rebound? Altijd mogelijk, hoewel ik daar eigenlijk niet eens vanuit wil gaan, omdat ik echt een leuke klik had met het "nieuwe" meisje.
Het belangrijkste punt wat ik heb geleerd is dat er echt wel veel meer leuke andere meiden zijn dan je ex.
En ja, ook al weet je dat bewust gezien sowieso wel, je moet het ook even emotioneel zien te snappen.
Ik heb er in ieder geval erg veel zin in en het grappige is, op dit moment hoop ik echt gewoon dat m'n ex net zo blij is als dat ik nu ben.
Dus mensen (zeker ook voor jou, Dick_Laurent)..er is zeker weten hoop..een hoop andere leuke mensen die je zomaar kan ontmoeten!
(Overigens, mocht het helemaal niets worden en ik beland weer in een dip, dan kom ik uiteraard weer terug!
Gister weer met vrienden uitgeweest (pfff ben echt teveel uit geweest dit weekend, ook niet zo goed voor de portemonnee
)Ik ben bij het uitgaan niet wanhopig op zoek naar een chick... ook niet voor one night stand. Ik zal eerlijk toegeven dat als ik een lekker wijf tegen kom dat er overduidelijk zin in heeft, ik het niet uit de weg zou gaan. Aan de andere kant ben ik gewoon niet zo'n flirterig typ. Ik straal dat ook gewoon niet uit...en zodoende kom ik ook niet overmatig in aanraking met meisjes, zelfs niet bij het uitgaan. Soms baal ik daar wel van, want ik ben wel een spontaan iemand, ben echt geen nerd die niks te melden heeft.
Zag bijvoorbeeld op gegeven moment een gast op de dansvloer staan, echt FOUT (vond ik dan) Heel strak wit shirtje aan, om te laten zien hoe gespierd hij (niet) was. En dan vervolgens met zn tong half uit zn bek steeds dansen alsof ie aan het neuqen is... met van die stotende heup bewegingen. Echt, het zag er niet uit gewoon.... maarrrrrrr, na een tijdje stond deze meneer tegen een andere meid aan te rijden. Deze meid zag er echt niet dom uit... bedoel het was geen breezer sletje (sowieso, naar dat soort clubs ga ik niet
)Maar wat zag mijn verbaasde oog, binnen no time draaide deze dame zich om naar hem en deed haar armen om hem heen en begon heel hitsig tegen hem aan te dansen. De motherfucker had gewoon succes met zijn vieze gore lelijke rotkop en tong die hij niet binnenboord kon houden.
WTF!
Sorry hoor, maar ja... dit bewijst maar weer dat ik vrouwen gewoon niet snap
Oh, een andere fijne update, ik kreeg gister te horen dat mijn ex, de 'robot' moet ik haar maar gaan noemen, over een klein jaar voorgoed naar de states vertrekt. Jawel, naar dezelfde plek als waar ze nu net 3 manden heeft gezeten. Dezelfde plek waar ze besloot niet meer de persoon te zijn die ik bijna 7 jaar gekend heb. Dezelfde plek waar ze mij via de email vertelde dat het voorgoed klaar was. Ze wil daar gaan promoveren. Nou, dan zit een vriendschap (die zij zelf zo graag met me zou willen, waren haar woorden) er dus niet in he??? Wat een fucking TONEELSTUK heeft ze lopen houden. Ze wist alles gewoon compleet uit.
Bah... echt walgelijk dat mens. Ga haar in ieder geval een brief sturen waarin ik alles los laat en alles er uit gooi. En dan is het maar klaar.... meer kan ik niet doen, en meer wil ik ook niet meer doen.
By the way, dit is een mooi liedje voor de zondag middag mensen:
Es geht vorbei......
(Ik heb een jaar in Berlijn gewoond, vandaar het Duits)
mijn gevoel zegt nog steeds JAAAAAAA!!!!11!!!!, maar m'n verstand weet dat ik het grenzeloze vertrouwen dat ik in haar had kwijt ben. Maar het is nutteloos om er over na te denken, want het gebeurt niet. Nu zeker niet, en later? Ook dat kan ik me nu niet voorstellen.quote:Op zondag 27 september 2009 14:08 schreef Snowcold het volgende:
[..]
En als het goed gaat, zou ik het leuk vinden als je dat toch even meld. Is altijd leuk om te horen en voor ons misschien ook wel hoopgevend!
Ik denk soms nog eens: Wat als hij me weer terug wilt? In de eerste paar weken zou mijn antwoord 'JAAAAAA JIPPIE' zijn geweest, maar ik merk dat ik toch steeds meer afstand neem van het idee. Als ik er aan denk dan spoken dit soort vragen door mijn hoofd: Zou ik wel ja zeggen? Wat zou zijn motivatie zijn? Kan ik hem nog wel vertrouwen? Etc.
Dat soort dingen, heeft iemand anders dat ooit zo gedacht? En is het iets positiefs of iets negatiefs?
Maarja, m'n verstand kan het, op een helder moment een week geleden na, nog niet winnen van m'n gevoel.
Maar ik weet nu in ieder geval dat ik het wel kan, en dat ik me daar zeer happy bij zal voelen en dat op zich is iets waar ik me nu aan vast probeer te houden door alle in-de-afgelopen-2-maanden-verzamelde-en-nu-terugkerende-emoties heen. :|
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Ik zal inderdaad sowieso laten weten hoe het gaat, om hopelijk, mocht het goed gaan, de joy te verspreiden!quote:Op zondag 27 september 2009 14:08 schreef Snowcold het volgende:
[..]
En als het goed gaat, zou ik het leuk vinden als je dat toch even meld. Is altijd leuk om te horen en voor ons misschien ook wel hoopgevend!
Dat terug willen heb ik dus ook heel erg gehad, maar, ook al zit ik dan nu in een vrolijke high, ik denk dat dat vooral ook was omdat ik iemand wilde.
Natuurlijk is dat per situatie verschillend en bij ons was het zo dat we al jaren aan het aanmodderen waren en ik theoretisch gezien al veel eerder had kunnen proberen om onze relatie weer te verbeteren.
Voor mij is het echt duidelijk aan het worden dat ik wel van haar hield, maar gewoon niet meer bij haar wilde zijn..Echter, ik was te laf om haar te laten gaan en weer alleen te zijn.
Dick_laurent, ik heb echt serieus met je te doen man, maar geloof me, dat zij naar de States gaat is het beste wat je kan gebeuren.
Fuck vriendschap en laat haar voor wat ze is!
Toevallig heb ik dit meisje ook niet in de uitgaanssfeer ontmoet en konden we daadwerkelijk een leuk gesprek voeren, alvorens de date te plannen. Wanhopig gaan zoeken in discotheken of kroegen wordt niemand (en zeker niet een pas "gedumpte) gelukkig van.
Echt waar jongen, je gelooft er nu geen zak van waarschijnlijk en zo zat ik letterlijk een week geleden ook in de kroeg, maar het echt op elk moment omslaan.
Wordt het niets met de nieuwe persoon, soit, maar je beseft je in ieder geval wel dat het verbreken van de relatie absoluut niet het einde is.
M'n dipje heeft gelukkig plaats gemaakt voor een ferme kater. 
Nu maar hopen dat zodra de kater verdwijnt de dip niet terug komt.
En ik wil ook graag m'n gedachten verzetten, maakt niet uit waarnaar. Maar als je hele dagen thuis zit, wetende dat zij met "onze" vrienden lol heeft helpt niet echt. Ik heb er enorme moeite mee dat ze allemaal zo makkelijk iemand aan de kant kunnen schuiven. Het blijkt dus gewoon dat zij niet alleen "goede gesprekken" met hen heeft gehad, ze is ook maanden aan het lobbieën geweest voor sympathie voor haar. En die heeft ze gekregen. Geloof me, ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als nu.
Verder zal het allemaal wel weer verdwijnen hoor. Zodra je wat te doen hebt, of iemand ontmoet ben je al veel verder. Dus veel plezier met het daten allemaal!
Nu maar hopen dat zodra de kater verdwijnt de dip niet terug komt.En ik wil ook graag m'n gedachten verzetten, maakt niet uit waarnaar. Maar als je hele dagen thuis zit, wetende dat zij met "onze" vrienden lol heeft helpt niet echt. Ik heb er enorme moeite mee dat ze allemaal zo makkelijk iemand aan de kant kunnen schuiven. Het blijkt dus gewoon dat zij niet alleen "goede gesprekken" met hen heeft gehad, ze is ook maanden aan het lobbieën geweest voor sympathie voor haar. En die heeft ze gekregen. Geloof me, ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als nu.
Verder zal het allemaal wel weer verdwijnen hoor. Zodra je wat te doen hebt, of iemand ontmoet ben je al veel verder. Dus veel plezier met het daten allemaal!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
