De kunst van het loslaten van je ex - Deel 85.

Pff waarom pijnigen mensen hun zelf toch altijd
Ik heb soms nog steeds dat ik een liedje luister die ik ooit 's samen met mijn ex heb gehoord bijvoorbeeld:



Geen idee waarom, vind het gewoon een heel mooi liedje uit een mooie tijd..
Geen illusie ofzo hoor, maar heb dan toch zoiets van humpf.

Maargoed daar gaan we weer, geef mezelf nu een schop onder m'n kont en ga bij een maat eten en fitnissen vanavond denk maar even de stad in met m'n broer ofzo, ga toch echt niet op de tv romantische comedies zitten kijken

Want het leven gaat door, en geluk kan je vinden in een oogwenk, maar vooral in jezelf.

Fijne avond/weekend mensen!

Gaat niet echt lekker zo...

toen ik in de auto van m'n werk naar huis zat, had ik het ook ff helemaal niet meer, maar toen ik het vrolijke koppie van m'n zoontje zag toen ik thuis kwam, was het meeste leed weer vergeten
Nu hij lekker ligt te slapen komt het nare gevoel wel weer wat terug, maar nog niet zo erg als het was gelukkig.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:27 schreef JoeBravo het volgende:
toen ik in de auto van m'n werk naar huis zat, had ik het ook ff helemaal niet meer, maar toen ik het vrolijke koppie van m'n zoontje zag toen ik thuis kwam, was het meeste leed weer vergeten
Nu hij lekker ligt te slapen komt het nare gevoel wel weer wat terug, maar nog niet zo erg als het was gelukkig.

Dat wil ik ook.
En laat ik dan ook maar het betere origineel plaatsen dan:

Godver...waarom nu opeens zo'n pijn?

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:31 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Dat wil ik ook.
En laat ik dan ook maar het betere origineel plaatsen dan:

Soul Classic.. Lorraine Ellison

Godver...waarom nu opeens zo'n pijn?

oef, daar maak je het jezelf niet makkelijk mee nee.
* JoeBravo zet Snow Patrol op

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 19:40 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

oef, daar maak je het jezelf niet makkelijk mee nee.
* JoeBravo zet Snow Patrol op

Ik wil het mezelf ook niet makkelijk maken, ik wil ervan af. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 20:00 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nou ik zit momenteel ook weer in een GRUWELIJKE dip.
Gister is ze al haar spullen komen halen. Ik was (heel bewust) niet thuis.
Vervolgens mailt ze me savonds, "bedankt voor het inpakken van mn spullen nog. mvg ...."

Echt er zit NUL KOMMA NUL emotie of gevoel in. Ze heeft me niet eens gevraagd hoe het met me gaat!!! Of laten weten hoe zij dingen ervaart nu ze weer terug in NL is, hoe ze dit alles ervaart? Compleet zakelijk... alsof ik werkelijk NIKS voor haar voorstel. Geen enkele toenadering. Ziek vind ik het!!! Vandaag uren lopen janken... nu gaat het wel weer ff, maar er hoeft maar dit *knipt met vingers* te gebeuren en ik stort weer in.

Goed, ik moet gewoon weer helemaal mezelf uit deze dip krabbelen. Hoe weet ik momenteel niet....

Ik heb haar inmiddels een brief geschreven, waarin ik helemaal uitleg hoe ik me voel, en hoe BIZAR en grof ik deze break-up vind...en dat ik hoop dat ik nooit meer zo iets zal mee maken, want dit is niet gezond voor een mens....echt niet. Not like this. Kouder en killer kan haast niet. Wanneer ik hem post weet ik nog niet, soon probably.
Hoe kan ze zo zijn? Na al die jaren van 'ik hou van je' 'ik wil nooit meer bij je weg' 'jij bent alles voor me'
Niet te geloven zeg.....

......


...............

*klik*

Huil hier met mij mee.
Oh, en ik raad je aan mijn linkjes dan maar niet aan te klikken...vooral de laatste niet...

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 08:02 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

och, een paar posts van haar en haar nieuwe vriend lezen op een ander forum was genoeg, maar ik wist vantevoren al dat ik dat niet aan zou kunnen en toch doen...

Dat is dan mooi k..
Ik herken het in ieder geval: je wíl het niet doen en tóch ga je het doen. Nou sterkte dan maar.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 08:02 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

och, een paar posts van haar en haar nieuwe vriend lezen op een ander forum was genoeg, maar ik wist vantevoren al dat ik dat niet aan zou kunnen en toch doen...

Herkenbaar. Weten dat je iets niet aankan en toch doen.

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 20:00 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Nou ik zit momenteel ook weer in een GRUWELIJKE dip.
Gister is ze al haar spullen komen halen. Ik was (heel bewust) niet thuis.
Vervolgens mailt ze me savonds, "bedankt voor het inpakken van mn spullen nog. mvg ...."

Echt er zit NUL KOMMA NUL emotie of gevoel in. Ze heeft me niet eens gevraagd hoe het met me gaat!!! Of laten weten hoe zij dingen ervaart nu ze weer terug in NL is, hoe ze dit alles ervaart? Compleet zakelijk... alsof ik werkelijk NIKS voor haar voorstel. Geen enkele toenadering. Ziek vind ik het!!! Vandaag uren lopen janken... nu gaat het wel weer ff, maar er hoeft maar dit *knipt met vingers* te gebeuren en ik stort weer in.

Goed, ik moet gewoon weer helemaal mezelf uit deze dip krabbelen. Hoe weet ik momenteel niet....

Ik heb haar inmiddels een brief geschreven, waarin ik helemaal uitleg hoe ik me voel, en hoe BIZAR en grof ik deze break-up vind...en dat ik hoop dat ik nooit meer zo iets zal mee maken, want dit is niet gezond voor een mens....echt niet. Not like this. Kouder en killer kan haast niet. Wanneer ik hem post weet ik nog niet, soon probably.
Hoe kan ze zo zijn? Na al die jaren van 'ik hou van je' 'ik wil nooit meer bij je weg' 'jij bent alles voor me'
Niet te geloven zeg.....

......


...............

*klik*

Klote man. Vooral dat ze zo zakelijk doet, dat maakt alles extra pijnlijk... Misschien dat ze het doet om het makkelijker voor haarzelf te maken, maar ze had tenminste wel iets meer interesse/gevoel kunnen tonen. Het is toch wel iemand waar je heel erg van gehouden hebt...

Ik hoop dat het nu beter met je gaat, je komt er echt wel bovenop. Ik heb zelf ervaren dat de eerste week het allermoeilijkst is (ik weet niet hoe ver jij nu bent...) en de eerste keer na de break-up hem zien was echt heel erg pijnlijk...
Maar 9 daagjes later begon mijn nieuwe studie, hoop leuke mensen leren kennen en heb mijn hoofd 9 van de 10 keer bij andere dingen! Ik denk nog wel eens aan hem, vooral als ik alleen in bed lig, maar ik merk dat deze gedachten niet de overhand nemen en dat ik ze ook vrij snel weer ongedaan kan maken. Zorg gewoon voor genoeg afleiding in je leven, het helpt echt!

Over gevoelige liedjes gesproken, ik hoorde dit een paar maanden geleden bij "Hello Goodbye" Ik dacht hey da's een mooi nummer.... Ik opzoeken... ik begon zo te janken dat ik niet meer kon ophouden.

Ja??? En dus:

........

Wie heeft de tip, nee DE oplossing om daar dan mee te kappen? Ik denk dat heel veel van ons zulke stomme dingen lopen te doen terwijl we dat helemaal niet willen.

Tot iemand met andere ideeën komt, geloof ik dat échte vrije wil niet bestaat.
Immers, mensen met de verschrikkelijke psychische aandoening OCS bijvoorbeeld, willen die handelingen ook niet uitvoeren.
http://www.kennislink.nl/publicaties/vrije-wil-bestaat-niet-echt

quote:

Op vrijdag 25 september 2009 23:35 schreef lariss het volgende:

[..]

Dat is dan mooi k..
Ik herken het in ieder geval: je wíl het niet doen en tóch ga je het doen. Nou sterkte dan maar.

Ik herken het ook wel. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat de mens graag bevestiging heeft van zijn eigen gedachtes. Als je weet dat het ook nog écht klopt, weet je ook dat je die gedachtes niet voor niets hebt Het klinkt heel raar dan, maar blijkt het dan niet waar te zijn, volgt er toch een soort van teleurstelling omdat je dan tot de conclusie komt dat je je gek aan het maken bent met gedachtes die nergens op gebaseerd zijn. Je maakt je liever druk over gedachtes die wel ergens op gebaseerd zijn, hoe stom dat ook klinkt.

Ik had dat zelf ook, zag donderdag iets in haar Hyves staan en toen knapte er bij mij ook wel iets, was echt woedend op dat moment (en ik ben niet het type om snel kwaad te worden, in tegendeel zelfs) Heb haar op MSN toen een berichtje achtergelaten waaruit duidelijk bleek dat ik pissed off was (en dan heb ik de helft ook nog weggelaten, had een heel verhaal getypt, maar toch maar niet gestuurd) en waarin ik me afvroeg waar ze het lef vandaan haalde om te denken dat ik nu ineens weer kon doen alsof er niets aan de hand was. Kom ik gisteren thuis, zie ik op MSN wat offline berichten staan van haar dat ze vindt dat ik me als een klein kind gedraag die zijn zin niet krijgt en of ik het niet kan verkroppen dat zij nu gelukkig is met iemand anders... En weer verschuilde ze zich achter haar altijd makkelijke uitspraak "ik heb je toch van tevoren gezegd dat je niets moest verwachten van me". Heb haar duidelijk gemaakt dat ik inderdaad haar enthousiasme niet deel over haar nieuwe lover en dat er een groot verschil zit tussen je als een klein kind gedragen en met respect behandeld willen worden, maar dat ziet ze toch niet in.... Vervolgens toch maar geblokkeerd op MSN, meer woorden wil ik er ook niet meer vuil aan maken. Tijd voor wat anders!

Het gaat een lang, hééél lang weekend worden vrees ik....

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 13:17 schreef Barbusse het volgende:
Het gaat een lang, hééél lang weekend worden vrees ik....

zo te lezen voor meer mensen dan alleen jij en ik
Buurvrouw van m'n ouders vroeg naar mijn situatie, kon me maar met grote moeite goed houden.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 13:24 schreef JoeBravo het volgende:

[..]

zo te lezen voor meer mensen dan alleen jij en ik
Buurvrouw van m'n ouders vroeg naar mijn situatie, kon me maar met grote moeite goed houden.

Ik blijf ook maar binnen denk ik. Geen zin om mensen te ontmoeten, laat staan bekenden...

Ik ken het helaas....

Blegh, ik ben nu van m'n ex af.
We hebben 3,5 jaar een zeer goede relatie gehad totdat zij december vorig jaar verliefd werd op iemand anders.
Pas 1,5 maand geleden hoorde ik van haar dat ze verliefd is op een leraar van 52! (ze is zelf 20) en dan ook nog het lef hebben om aan mij te vragen hoe je iemand kan vinden op internet om te checken of hij getrouwd is.

Nu had ze zich ingeschreven op een datingsite om die vent te proberen te vinden en nu komt ze aan met iemand van 45.

Ze vertelde me toen het uit ging dat gedeelde interesses de reden was. Zij is overtuigd heiden en erg fylosofisch ingesteld en ik heb daar niets mee, ik respecteerde haar meningen wel.
Nu ben ik net terug van een tour door zuid-Amerika en hoor ik van haar dat ze dus wat met die vent van 45 heeft, de gedachte alleen al vind ik smerig.
Ik heb al die tijd geprobeerd om normaal met haar om te kunnen gaan en haar als goede vriend te zien maar ik ga er dan zelf aan onderdoor...

Eergisteren heb ik het contact totaal met haar verbroken omdat ik het gewoon niet meer trok.
zo... dit moest ik even kwijt.

quote:

Nu ben ik net terug van een tour door zuid-Amerika en hoor ik van haar dat ze dus wat met die vent van 45 heeft, de gedachte alleen al vind ik smerig.

Srry moest k ff kwijt, wat een raar verhaal en nogmaals sorry maar wat een raar meisje. Kan me wel voorstellen dat je hier van in de war ben.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 14:53 schreef Grimbert het volgende:
Blegh, ik ben nu van m'n ex af.
We hebben 3,5 jaar een zeer goede relatie gehad totdat zij december vorig jaar verliefd werd op iemand anders.
Pas 1,5 maand geleden hoorde ik van haar dat ze verliefd is op een leraar van 52! (ze is zelf 20) en dan ook nog het lef hebben om aan mij te vragen hoe je iemand kan vinden op internet om te checken of hij getrouwd is.

Nu had ze zich ingeschreven op een datingsite om die vent te proberen te vinden en nu komt ze aan met iemand van 45.

Ze vertelde me toen het uit ging dat gedeelde interesses de reden was. Zij is overtuigd heiden en erg fylosofisch ingesteld en ik heb daar niets mee, ik respecteerde haar meningen wel.
Nu ben ik net terug van een tour door zuid-Amerika en hoor ik van haar dat ze dus wat met die vent van 45 heeft, de gedachte alleen al vind ik smerig.
Ik heb al die tijd geprobeerd om normaal met haar om te kunnen gaan en haar als goede vriend te zien maar ik ga er dan zelf aan onderdoor...

Eergisteren heb ik het contact totaal met haar verbroken omdat ik het gewoon niet meer trok.
zo... dit moest ik even kwijt.

Wow... ik weet niet zo goed wat ik daar op moet zeggen. In ieder geval, heel veel sterkte ermee!

Met mij gaat het verder goed. Ik houd me tot nu toe aan mn afspraak om niets van me te laten horen tot dinsdagavond, hoewel het misschien toch maandag wordt omdat ik dinsdag naar die kermis ben en dan geen zin heb om te bellen enz.
Hij smste me gisteravond en stuurde vanmorgen een mailtje. En ik heb niks teruggestuurd!
(ben een beetje trots op die zelfbeheersing van mij)

Het gaat weer redelijk goed. Heb wat inzinkingen gehad, gevreesd dat ik in de dip zou blijven, angst voor de toekomst (zou ik ooit weer iemand vinden?!) maar dat bang zijn maakte me kapot, dus ik probeer daar niet meer aan te denken. Dat ik hem als partner niet meer terug krijg heb ik vrede mee, ik wist van begin af aan dat we niet altijd bij elkaar zouden blijven en ik ben hem in ieder geval dankbaar voor twee (grotendeels) fantastische jaren. Het kutste vind ik de totale afkapping van contact. Maar ook daar zit verbetering in, eerst was het 5 jaar geen contact, toen 1 jaar, en nu zei die een paar maanden. Dat geeft hoop want dan ben ik hem tenminste niet voor altijd kwijt, hij was echt m'n maatje.

Ik heb wel heel erg zitten worstelen toen ik in zo'n dip zat. Ik probeer altijd betekenissen uit gebeurtenissen te halen en ik zat me af te vragen wat ik hier nou van moest leren. Ik weet sowieso iets duidelijker wat ik wil in een relatie, en dat ik moet oppassen dat ik niet te afhankelijk word van één persoon. Dat is natuurlijk verstikkend en het is ongezond als je partner buiten jou geen leven heeft. Ik vind het jammer dat ik mijn ex heb blootgesteld aan mijn onzekerheden en dat hij middenin mijn leerproces zat. Hij heeft heel veel gezeur aan moeten horen en het is spijtig dat ik hem niet meer van de 'leuke ik' heb kunnen geven. Hij gunt mij het beste en ik vind dat wel fijn want dat geeft mij extra motivatie om wat te doen met m'n leven, alsof ik hem dat verschuldigd ben. Ik ben ergens ook wel blij dat we straks even geen contact hebben, anders blijf ik mijn leven om hem heen inrichten.

Het is wel wat voorbarig om te zeggen dat het goed gaat trouwens, want ik zie hem de komende paar dagen nog (daarna is het echt afgelopen-lang verhaal). En hoewel ik al flink bezig ben met het verwerken weet ik niet hoe het zal zijn als ik echt geen contact meer met hem kan opnemen. Dat het gewoon echt geen optie meer is, terwijl hij juist de degene was die er altijd voor me is geweest, die ik om 4 uur 's nachts nog even kon bellen. Geen nachtelijke sms-sessies meer..het begint een beetje door te dringen nu

Maargoed, ik blijf bij het motto 'it's better to have loved and lost, than to never have loved at all'.

quote:

Op zaterdag 26 september 2009 16:15 schreef Kieswiel het volgende:
Het gaat weer redelijk goed. Heb wat inzinkingen gehad, gevreesd dat ik in de dip zou blijven, angst voor de toekomst (zou ik ooit weer iemand vinden?!) maar dat bang zijn maakte me kapot, dus ik probeer daar niet meer aan te denken. Dat ik hem als partner niet meer terug krijg heb ik vrede mee, ik wist van begin af aan dat we niet altijd bij elkaar zouden blijven en ik ben hem in ieder geval dankbaar voor twee (grotendeels) fantastische jaren. Het kutste vind ik de totale afkapping van contact. Maar ook daar zit verbetering in, eerst was het 5 jaar geen contact, toen 1 jaar, en nu zei die een paar maanden. Dat geeft hoop want dan ben ik hem tenminste niet voor altijd kwijt, hij was echt m'n maatje.

Ik heb wel heel erg zitten worstelen toen ik in zo'n dip zat. Ik probeer altijd betekenissen uit gebeurtenissen te halen en ik zat me af te vragen wat ik hier nou van moest leren. Ik weet sowieso iets duidelijker wat ik wil in een relatie, en dat ik moet oppassen dat ik niet te afhankelijk word van één persoon. Dat is natuurlijk verstikkend en het is ongezond als je partner buiten jou geen leven heeft. Ik vind het jammer dat ik mijn ex heb blootgesteld aan mijn onzekerheden en dat hij middenin mijn leerproces zat. Hij heeft heel veel gezeur aan moeten horen en het is spijtig dat ik hem niet meer van de 'leuke ik' heb kunnen geven. Hij gunt mij het beste en ik vind dat wel fijn want dat geeft mij extra motivatie om wat te doen met m'n leven, alsof ik hem dat verschuldigd ben. Ik ben ergens ook wel blij dat we straks even geen contact hebben, anders blijf ik mijn leven om hem heen inrichten.

Het is wel wat voorbarig om te zeggen dat het goed gaat trouwens, want ik zie hem de komende paar dagen nog (daarna is het echt afgelopen-lang verhaal). En hoewel ik al flink bezig ben met het verwerken weet ik niet hoe het zal zijn als ik echt geen contact meer met hem kan opnemen. Dat het gewoon echt geen optie meer is, terwijl hij juist de degene was die er altijd voor me is geweest, die ik om 4 uur 's nachts nog even kon bellen. Geen nachtelijke sms-sessies meer..het begint een beetje door te dringen nu

Maargoed, ik blijf bij het motto 'it's better to have loved and lost, than to never have loved at all'.

Ik ben het met dat motto eens. Verder herken ik, zoals bij iedereen eigenlijk (logisch), veel in jouw situatie. Maar ik ben blij dat je gemotiveerd bent om je leven weer zodanig op te pakken. Veel sterkte en succes, in the end it all works out!