Het is gewoon laks, zoals die uitvlucht van Wickmayer was dat ze aangetekende zendingen kreeg en daar niets mee kon aangezien ze bijna altijd in het buitenland zit. Klopt ongetwijfeld allemaal. Zo is 't ook een feit dat alle tenissters steeds in het buitenland zitten en dat probleem blijkbaar niet hebben.quote:Op vrijdag 6 november 2009 14:35 schreef Heero87 het volgende:
En dat alleen maar omwille van een administratieve fout, terwijl er niet eens concrete aanwijzingen zijn van dopingmisbruik?
Je hebt gelijk hoor: Wickmayer, Malisse en Jackson zijn te laks geweest, ze hebben een fout gemaakt en ze verdienen absoluut een straf. De whereabouts maken nu eenmaal deel uit van het leven van een moderne topsporter. Maar moeten hun carrières daarom meteen verwoest worden? Er zijn genoeg andere straffen die ook een duidelijk signaal geven naar de sporter én de buitenwereld toe.quote:Op vrijdag 6 november 2009 14:52 schreef SaintOfKillers het volgende:
[..]
Het is gewoon laks, zoals die uitvlucht van Wickmayer was dat ze aangetekende zendingen kreeg en daar niets mee kon aangezien ze bijna altijd in het buitenland zit. Klopt ongetwijfeld allemaal. Zo is 't ook een feit dat alle tenissters steeds in het buitenland zitten en dat probleem blijkbaar niet hebben.
Ook over dat paswoord dat niet werkte. Dat wist ze al maanden voor ze in april ging klagen dat ze niet ingelogd raakte. MIsschien ligt dat niet aan haar, maar aan haar entourage, dat weet ik niet. Iig. is in het in de huidige sportwereld not done om de dingen zomaar wat te laten aanmodderen en hopen dat het zichzelf oplost, zeker niet als het over dopingcontroles gaat.
Zoals Kim Clijsters al zei :‘"Ik hou dat zeer gedisciplineerd bij. Ik begrijp dat het ambetant is als je planning verandert, maar het is vijf minuten werk. En als het niet lukt, bel ik naar de ITF... Het is niet de makkelijkste manier, maar het is enige manier om er de foefelaars uit te halen"
Zoals?quote:Op vrijdag 6 november 2009 17:38 schreef Heero87 het volgende:
Er zijn genoeg andere straffen die ook een duidelijk signaal geven naar de sporter én de buitenwereld toe.
Als iemand absoluut geen dopingverleden heeft, nooit eerder in de fout ging bij de whereabouts, moet een schorsing van twee-drie maanden wel volstaan. Of een zware voorwaardelijke schorsing. Leg Wickmayer en Malisse twee jaar voorwaardelijk op en ze zullen heus dezelfde fout niet meer maken.quote:Op vrijdag 6 november 2009 18:17 schreef SaintOfKillers het volgende:
[..]
Zoals?
Wat uren lezingen gaan geven aan sportscholen of een paar maandjes schorsen zijn verkapte manieren om het gewoon te negeren en door de vingers te zien. Als je 't niet of nauwelijks voelt, dan is 't geen straf.
En boetes... tja. Als je wil dat een tennisser zoiets voelt, dan moet je al een erg hoge boete geven. Verder redenerend is het dan ook normaal dat een korfballer voor hetzelfde vergrijp dezelfde boete krijgt, wat betekent dat die dat tijdens zijn pensioen nog aan het afbetalen is, wat daar dan weer onredelijk is.
Malisse wil nu trouwens stoppen en de entourage van Wickmayer zegt (buitengewoon melodramatisch) dat het is alsof haar moeder nog eens gestorven is.
Blijkbaar maken ze dezelfde fout wel, want je gaat er pas uit na 3 fouten. Naar waarschuwing 1 en 2 mogen ze voorwaardelijk verder, op voorwaarde dat ze 't geen 3e keer doen.quote:Op vrijdag 6 november 2009 18:37 schreef Heero87 het volgende:
[..]
Als iemand absoluut geen dopingverleden heeft, nooit eerder in de fout ging bij de whereabouts, moet een schorsing van twee-drie maanden wel volstaan. Of een zware voorwaardelijke schorsing. Leg Wickmayer en Malisse twee jaar voorwaardelijk op en ze zullen heus dezelfde fout niet meer maken.
quote:'Wir waren die Besten'
Deutsche Demokratische Republik: een land van geen 17 miljoen inwoners won in 1988 in Seoel 102 medailles
Het begon in 1965 en eindigde samen met het land in 1989. In geen kwarteeuw ontwikkelde de Deutsche Demokratische Republik het meest succesrijke sportmodel ooit, later gekopieerd van Australië tot China. Detectie, selectie, protectie en opleiding stonden centraal, tot meerdere eer en glorie van het Vaderland, de Kameraad en de Gezellin. En dan waren er natuurlijk ook nog de unterstützende Mitteln. Lees: doping.
De sportieve successen van de DDR zijn niet alleen te verklaren door doping. Er is wat tijd over gegaan, maar dat weten ze in het ééngemaakte Duitsland inmiddels ook. Het was in 1996 toen in de Duitse kranten een oproep verscheen. Of iedereen die in de DDR op een sportschool had gezeten of tot een sportselectie had behoord, zich wilde melden. Wie belde naar een telefoonnummer, kreeg een vragenboek toegestuurd.
Zat u ooit in een DDR-team?
Kreeg u ooit geneesmiddelen? Indien ja, wist u wat in die middelen zat?
De officier van justitie wilde op grond van de ingewonnen informatie een zaak kan aanspannen tegen de vroegere functionarissen van de DDR-sport. De aanklacht luidde: het aanzetten tot, of ongewild toedienen van doping aan jonge atleten in de DDR met lichamelijke schade als gevolg.
De reactie van de atleten was lauwtjes. Driehonderd atleten zouden de bewuste vragen hebben beantwoord. Twintig wilden een zaak aanspannen, maar slechts in drie gevallen was er echt iets mis gegaan.
Roland Schmidt verloor zijn proces. Die had vrouwenborsten gekregen, maar was geopereerd toen de DDR nog bestond. Men achtte de schade niet bewezen want Schmidt werd goed gerepareerd. Vervolgens was er Rika Reinisch die iets met de eierstokken aan de hand had en ook ene Katrin Menschner. Een probleemgeval, want geen DDR-trainer herinnerde zich Menschner en zij kende geen enkele trainer meer bij naam.
Later zou Heidi Krieger, geboren als Andreas, de wereld rondgaan en in alle kranten opgevoerd worden als een slachtoffer van de DDR-spierversterker Oral-Turinabol, maar haar/zijn proces tegen de fabriek Jenapharm verloor Mr. of Mevr. Krieger glansrijk. De kans dat er onder de 20.000 topatleten die in een kwarteeuw DDR-sport de revue waren gepasseerd een transseksueel zat, was reëler dan dat het probleem van de blauwe pilletjes kwam.
Een aantal prominente sportleiders zijn pro forma veroordeeld. De voormalige voorzitter van de Deutsche Turn- und Sportbund, Manfred Ewald, kreeg in de lente van 2000 22 maanden voorwaardelijk en ging in beroep. Twee jaar later stierf hij aan kanker.
Revanche
Dat de DDR flachendeckendes doping - veralgemeende doping - heeft toegepast op de geselecteerde atleten, staat als een paal boven water. Het was er de tijd voor, de jaren zestig en zeventig en tachtig (ook bij ons waren spierversterkers de regel, maar daar zwijgen we zedig over) en de DDR had bovendien één groot nadeel: ze hebben alles netjes opgeschreven en toen het land ophield te bestaan, kwamen de archieven in handen van de voormalige vijand.
Waarmee de grote revanche kon beginnen, maar het Oost-Duitse sportmodel tegelijk verder leefde in de harten van vele Ossies. 'Wir waren die Besten' was de titel van Volker Kluges voordracht voor de Vereniging voor Wijsbegeerte in oktober 1994 in Königswinter. Kluge was de laatste DDR-pressechef. Hij eindigde zijn referaat met een beschouwing: 'Zelfs al liep in de DDR-sport één en ander fout, dan nog was dit een in hoge mate efficiënt systeem dat als een hefboom inwerkte op de wereldwijde sport. Wie zonder vooroordelen het DDR-sportsysteem bestudeert, zal merken dat het heel veel zinvolle elementen bevat. Het meeste werd met veel moeite opgebouwd. Veel ervan is reeds afgebrokkeld, maar als men wil, kan het in geen tijd hersteld worden. Wil men dat?'
Neen, dat wilde men niet. Het voormalige West-Duitsland haatte 'drüben', de andere kant. De Kinder- und Jugend Sportschulen - de basis van het systeem - werden afgebouwd, de trainers met pek en veren verjaagd.
In Seoel wonnen de DDR en de Bondsrepubliek samen 142 medailles. Vier jaar later leverde de eengemaakte ploeg meteen zestig medailles in. In Peking werden vorig jaar honderd Duitse medailles minder gewonnen dan twintig jaar eerder.
Medaillefabriek
De DDR en de BRD hadden elkaar naar ongekende hoogten gestuwd. Hoewel kort na de oorlog de scheiding tussen de twee Duitslanden een feit was, zou het duren tot de Spelen van 1968 vooraleer het IOC de toestemming gaf om onder twee verschillende vlaggen op te treden.
Manfred Ewald was de enige die de opkomst en de ondergang van de DDR-sport van nabij meemaakte. Hij schreef in 1995 een boek: 'Ich war der Sport.' Twee jaar later bij een bezoek van ondergetekende aan zijn huisje in Damsdorf vertelde hij over de periode tussen 1976 en 1988. 'In Montreal 1976 klopten we de Amerikanen, maar in Moskou 1980 waren ze er niet en wij waren niet in Los Angeles in 1984. We wisten niet hoe goed de Amerikanen waren, maar onze geheime politie zei dat ze een geheim middel hadden.'
In 1985 drukte Ewald - die toen zwaar aan de drank en de pillen zat - in een brief aan partijleider Egon Krenz zijn bezorgdheid uit over het niveau van de DDR-sport in de wereld. Hij schrijft: 'We moeten nieuwe wegen inslaan ten einde de belasting op training te verhogen. Alleen trouwe kameraden kan deze opdracht worden toevertrouwd.'
Kluge vond het origineel van de brief in het partij-archief. Krenz' notities op de brief zijn goed te lezen: 'Onderzoek, ja, maar gezondheid primeert.'
Ondersteuning
'Ondersteuning' door pillen was en bleef de regel en de controle van de atleten gebeurde vóór ze het land verlieten in het officiële dopingcontrolelab van Kreischa. Tot 1988 liepen slechts twee atleten buiten de DDR tegen de lamp. Eén daarvan was de kogelstootster Ilona Slupianek, een andere de onbekende Norbert Dürpisch.
Om de DDR te kapittelen, wordt vaak naar Doping Dokumente, het boek van Brigitte Berendonk verwezen, maar ook de Bondsrepubliek komt er slecht uit. Ewald zocht destijds ten behoeve van de buitenlandse bezoeker de passages nog eens op. 'Op pagina 21 zegt Wolfgang Schäuble, later minister van Binnenlandse Zaken en nu CDU- vicevoorzitter, dat steroïden de toekomst zijn en dat ze die weg moeten inslaan. Dat was in 1977 in West-Duitsland. Er wás doping in het Oosten, maar we reageerden op wat we vanuit het westen hoorden.'
Ewald stimuleerde naast doping ook originaliteit en eigen initiatief. Innovatieve trainingsleer stond voorop. Na het succes in Seoel trokken de trainers zich terug op de cruiseboot van de vakbond - dat was hun beloning - en confereerden een week lang over de sport in 2010. Kennis kopen kon niet, want de DDR was een arme staat.
Ewald: 'Ons land is van nul heropgebouwd zonder Marshallplan zoals West-Duitsland en zonder Russische middelen want die hadden ze zelf zwaar nodig. Onze steden zijn onnodig lang gebombardeerd omdat dit deel in de Russische invloedssfeer zou blijven. Bovendien zat bij ons niets in de grond behalve bruinkool. De DDR had voor de Wende een bruto nationaal product van 266 miljard Ostmarken. Zeven procent ging naar het leger, vier procent was voor de cultuur en promotie van het vaderland. 0,6 procent was voor de sport. De DDR was arm. Hard werken of hard en beter trainen was ons enige alternatief.'
Folkloretrainers
De DDR heeft tienduizend topsporters grootgebracht. Om de hele sportmachinerie gesmeerd te laten lopen, stelde de DTSB op het einde 10.577 man te werk (4.855 trainers en 2.902 medici en technici) en kon rekenen op 35.000 vrijwilligers.
Ewald: 'Ze hebben geprobeerd ze de DDR-sport te herleiden tot het slikken van pillen terwijl er zoveel meer bij ons omging. Wisten zij veel dat wij in 1965 al in Mexico zijn gaan kijken om de zuurstofschaarste op grote hoogte te bestuderen. In Toluca moeten we trainen, werd besloten. We gingen zelfs een hooggelegen kratermeer zoeken voor onze roeiers. Er komt meer kijken bij topprestaties dan doping. Iedereen had de doping, de DDR had meer.'
Dat erkenden de Amerikanen in de jaren tachtig toen ze plannen koesterden voor hun trainingscentrum in Colorado Springs. Uit het geheime Amerikaans rapport dat via de Stasi bij hem belandde, citeerde Ewald met een grijns: 'Onze trainers zijn folkloretrainers vergeleken bij die uit de DDR.'
Bron: nieuwsblad.be
Het begint nu lachwekkende vormen aan te nemen.quote:Op zaterdag 7 november 2009 16:32 schreef TargaFlorio het volgende:
Alejandro Valverde weet nog altijd niet of hij al dan niet wordt geschorst door de UCI. Het internationaal sporttribunaal (CAS) zou op 15 november een uitspraak doen, maar heeft dit tot nader order uitgesteld
Volgens mij gaat de zaak tussen het CONI en Valverde en is het uitgesteld omdat het WADA en de UCI mee aan de put van Valverde wilden graven (en hem dus ook wilden schorsen) indien hij deze zaak verloor en dus zelf ook hun dossier en dossierstukken mogen indienen, waarvoor ze extra tijd krijgen.quote:Op dinsdag 10 november 2009 15:17 schreef SuikerVuist het volgende:
[..]
Het begint nu lachwekkende vormen aan te nemen.
Als je het juridisch niet rond krijgt laat het dan godverdomme rusten.
IGF -> haaruitvalquote:Op dinsdag 10 november 2009 18:41 schreef JohnDDD het volgende:
Dedecker verhaalt over een gesprek dat hij in januari 2007 had met de toen voor QuickStep koersende De Fauw en een journalist van de krant Het Laatste Nieuws. Daarin deed De Fauw een boekje open over het gebruik van IGF en epo. IGF helpt sporters vet in energie om te zetten en spiergroei te versnellen.
Een aantal notoire pakkers zijn natuurlijk kaal of kalend en in het geval Quick-Step Boonen uiteraard.quote:Op dinsdag 10 november 2009 22:42 schreef _-_ratjetoe_-_ het volgende:
[..]
Leg even uit wat je hiermee bedoelt
Tankink wilde Ricco toch voor zijn muil slaan wegens dopinggebruik?quote:Op dinsdag 10 november 2009 18:41 schreef JohnDDD het volgende:
Ook maakte De Fauw melding van misstanden op een trainingskamp in Benidorm waar twee renners van de Belgische ploeg moesten afkicken en de Nederlander Bram Tankink zo stoned was dat hij met een brandblusser door het hotel danste.
quote:Volksmond
Je moet maar ambtenaar zijn bij de Vlaamse dopingadministratie: je doet je werk, en je wordt vervolgens stevig op de korrel genomen. Niet alleen door het publiek, maar ook door de Vlaamse politici. Tennissers Yanina Wickmayer en Xavier Malisse kregen de minimumstraf (één jaar schorsing) van het Vlaams Doping Tribunaal, omdat ze drie keer in de fout gingen bij invulling van hun verplichte whereabouts en/of het missen van een dopingcontrole.
Iedereen weet dat zonder whereabouts geen efficiënt antidopingbeleid mogelijk is. Daarom zijn alle topsporters eraan onderworpen. Net zoals iedereen zijn belastingbrief stipt moet invullen, en wie dat bij herhaling verzuimt stevig gestraft wordt. Dat is logisch. Behalve als het om topsporters gaat. Dan heeft niet de overtreder, maar de dopingjager het gedaan. En dan kramen politici ondoordachtheden uit.
Zo onthult ex-sportminister Bert Anciaux (sp.a) op zijn blog dat hij een "agreement" had met de administratie: men lichtte de minister discreet in als een topsporter problemen had, zodat die een telefoontje kan plegen met de betrokkene. Vlaamse ministers als Anciaux eigenden zich dus het recht toe om geïnformeerd te worden bij lopende procedures, wat de minister vervolgens toeliet, à la tête du client, mensen met een moeilijk dossier te "telefoneren". Volgens die logica mag de minister van Financiën "telefoneren" met personen of bedrijven waartegen de fiscus iets vond.
Evenmin erg goed doordacht lijkt het "reparatiedecreet" van sp.a-voorzitter Caroline Gennez. Getrapte sancties, goed en wel, maar haar voorstel stimuleert vooral een attitude van "fuck the whereabouts". Ze wil bij overtredingen éérst een blaam, dan een boete, dan een voorwaardelijke en pas dan, eventueel, wie weet, een effectieve schorsing. Dat maakt van de procedure een lachertje. Weet u wat een boete betekent voor een Wickmayer, die nu al bijna 900.000 dollar prijzengeld heeft verdiend?
Bepaald hilarisch is het voorstel van minister van Sport Philippe Muyters (N-VA). Hij wil overtreders financieel steunen om in beroep te gaan tegen het Vlaamse Doping Tribunaal. Het moet een wereldprimeur zijn: een minister die subsidies uitdeelt om het werk van zijn eigen administratie ongedaan te laten maken. Dat vindt hij een nuttige aanwending van schaarse middelen. Bij sommige politici is er geen houden aan, als ze een kans zien om de volksmond te tongen.
Walter Pauli
Politiek commentator - De Morgen
Overtreders van de wet subsidiëren om in beroep te gaanquote:Hij wil overtreders financieel steunen om in beroep te gaan tegen het Vlaamse Doping Tribunaal.
Wel als de kosten van zo'n procedure al gauw oplopen tot een slordige 40.000 euro. Voor Wickmayer is dat natuurlijk niet onoverkomelijk, maar voor een Malisse toch al een stuk minder evident, laat staan voor een Sugar Jackson.quote:Op woensdag 11 november 2009 11:56 schreef Wombcat het volgende:
Die laatste![]()
[..]
Overtreders van de wet subsidiëren om in beroep te gaan![]()
OK, je hebt natuurlijk pro deo-advocaten, maar tennisers zullen niet echt een pro deo-advocaat nodig hebben.
Ik denk eigenlijk dat de whereabouts tegen fundamentale mensenrechten en verdragen ingaan. Dus dat ben ik wel met je eens. (edit: wel vanuit een ander gezichtspunt, niet vanwege de procedure, ik vermoed dat die wel klopt, maar vanuit de privacybescherming).quote:Op woensdag 11 november 2009 12:20 schreef Heero87 het volgende:
[..]
Wel als de kosten van zo'n procedure al gauw oplopen tot een slordige 40.000 euro. Voor Wickmayer is dat natuurlijk niet onoverkomelijk, maar voor een Malisse toch al een stuk minder evident, laat staan voor een Sugar Jackson.
Het blijft gewoon ridicuul dat de TAS gewoon de enige beroepsmogelijkheid is, terwijl die procedure ontzettend zwaar en duur is. Het beroep is een fundamenteel mensenrecht, en dat mag je niet uithollen door belachelijke procedures op te leggen. Ik ben er zeker dat als iemand dat voor het Europees Hof durft brengen, die geen spaander heel zal laten van die verplichting. Probleem is dat zo'n beslissing natuurlijk jaren op zich zou laten wachten.
De Vlaamse dopingscommissie heeft hen nu veroordeeld, maar als ze in beroep willen gaan, kunnen ze in principe enkel naar het TAS. Het WADA en het Vlaamse decreet laten geen ander beroep toe. Volgens mij is dat een veel ernstigere schending van de mensenrechten dan de privacy, aangezien je wat privacy betreft nog zou kunnen aanvoeren dat die beperking nu eenmaal gerechtvaardigd en noodzakelijk is om tot een cleane topsport te komen.quote:Op woensdag 11 november 2009 12:37 schreef Wombcat het volgende:
[..]
Als ze door de Vlaamse dopingautoriteit wordt gestraft, dan volg je de normale rechtsgang volgens mij, dus niet het TAS.
TAS valt toch onder tuchtrecht, dus onder UCI etc.?
Het TAS lost geschillen in de sport op, volgens mij vallen die nergens onder, ook al omdat ze volledig onafhankelijk moeten zijn.quote:Op woensdag 11 november 2009 12:37 schreef Wombcat het volgende:
TAS valt toch onder tuchtrecht, dus onder UCI etc.?
Het TAS zelf liet al weten dat de procedurekosten max zo'n 350 Euro bedragen ...quote:Op woensdag 11 november 2009 12:20 schreef Heero87 het volgende:
[..]
Wel als de kosten van zo'n procedure al gauw oplopen tot een slordige 40.000 euro. Voor Wickmayer is dat natuurlijk niet onoverkomelijk, maar voor een Malisse toch al een stuk minder evident, laat staan voor een Sugar Jackson.
Het blijft gewoon ridicuul dat de TAS gewoon de enige beroepsmogelijkheid is, terwijl die procedure ontzettend zwaar en duur is. Het beroep is een fundamenteel mensenrecht, en dat mag je niet uithollen door belachelijke procedures op te leggen. Ik ben er zeker dat als iemand dat voor het Europees Hof durft brengen, die geen spaander heel zal laten van die verplichting. Probleem is dat zo'n beslissing natuurlijk jaren op zich zou laten wachten.
Ja hoor, je kunt gewoon niet even huis en haard verlaten en dan je postzaken maar onbeheerd laten. Zo werkt het gewoon niet in het leven. De belastingdienst lacht me ook uit als ik zeg dat ik mijn aangifte niet heb ingevuld omdat ik een tijd weg was.quote:Op woensdag 11 november 2009 12:25 schreef Heero87 het volgende:
Er wordt in het geval van Wickmayer en d'r wherabouts trouwens één ding over het hoofd gezien: het feit dat ze nooit echt op de hoogte is gebracht van het feit dat ze die dingen moest invullen, en dat ze de eerste twee waarschuwingen ook nooit heeft aangekregen.
Eind 2008 werd er wel een aangetekend schrijven naar haar adres gestuurd om haar in te lichten dat ze vanaf 1 januari haar whereabouts moest invullen, maar omdat zij en haar vader het hele jaar door de wereld rondreizen, is die brief nooit aangekomen. Idem dito voor de verschillende waarschuwingen. Je mag toch verwachten dat er bij zo'n dopinginstantie een belletje gaat rinkelen als de aangetekende post keer op keer terugkeert, en dat ze anno 2009 probeert om via een andere weg -een telefoontje of een simpele mail- contact op te nemen met Wickmayer?
Dat kun je over twisten. Iig zijn mensenrechten mensenrechten, en lijkt het me dat je daar niet zomaar van kunt afwijken. Maw: als ze hiertegen in beroep gaan bij het Europese hof, dan heb je volgens mij een goede kans van slagen.quote:Op woensdag 11 november 2009 12:48 schreef Heero87 het volgende:
Volgens mij is dat een veel ernstigere schending van de mensenrechten dan de privacy, aangezien je wat privacy betreft nog zou kunnen aanvoeren dat die beperking nu eenmaal gerechtvaardigd en noodzakelijk is om tot een cleane topsport te komen.
Maar het is wel vrij achterlijk om als officiële instantie met "klanten" die constant rondreizen en in andere landen zitten, enkel briefwisseling als contactmethode te gebruiken.quote:Op woensdag 11 november 2009 14:03 schreef Zelva het volgende:
[..]
Ja hoor, je kunt gewoon niet even huis en haard verlaten en dan je postzaken maar onbeheerd laten. Zo werkt het gewoon niet in het leven. De belastingdienst lacht me ook uit als ik zeg dat ik mijn aangifte niet heb ingevuld omdat ik een tijd weg was.
En de advocaten? De tolken? (want alles gebeurt daar in het Engels, opnieuw een schending van de mensenrechten).quote:Op woensdag 11 november 2009 13:31 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
[..]
Het TAS zelf liet al weten dat de procedurekosten max zo'n 350 Euro bedragen ...
Tennissers reizen nu eenmaal het hele jaar door de wereld rond en zijn nauwelijks thuis. Een systeem van whereabouts invoeren, geen probleem, maar een beetje rekening houden met de situatie van de sporters is toch niet teveel gevraagd?quote:Op woensdag 11 november 2009 14:03 schreef Zelva het volgende:
[..]
Ja hoor, je kunt gewoon niet even huis en haard verlaten en dan je postzaken maar onbeheerd laten. Zo werkt het gewoon niet in het leven. De belastingdienst lacht me ook uit als ik zeg dat ik mijn aangifte niet heb ingevuld omdat ik een tijd weg was.
Je kan er inderdaad niet zomaar van afwijken, maar als er een gerechtvaardigd doel is, en de inbreuk niet overdreven is, kan het Europees Hof dat wel aanvaarden. Het zou inderdaad interessant zijn om te zien wat het Europees Hof ervan zou zeggen (en vroeg of laat zal die zaak ook wel bij hen voor komen te liggen), maar ik denk dat het de toets wel zou kunnen doorstaan.quote:Op woensdag 11 november 2009 14:46 schreef Wombcat het volgende:
[..]
Dat kun je over twisten. Iig zijn mensenrechten mensenrechten, en lijkt het me dat je daar niet zomaar van kunt afwijken. Maw: als ze hiertegen in beroep gaan bij het Europese hof, dan heb je volgens mij een goede kans van slagen.
Wickmayer geeft zelf aan dat ze allerlei problemen ondervond. Je kunt onmogelijk zeggen dat ze niet wist dat het in haar geval niet liep zoals het moest lopen.quote:Op woensdag 11 november 2009 16:25 schreef Heero87 het volgende:
[..]
Tennissers reizen nu eenmaal het hele jaar door de wereld rond en zijn nauwelijks thuis. Een systeem van whereabouts invoeren, geen probleem, maar een beetje rekening houden met de situatie van de sporters is toch niet teveel gevraagd?
Als de brief waarin je iemand op de hoogte brengt dat hij whereabouts moet invullen, ongelezen teruggestuurd wordt, als je daarna vaststelt dat die persoon in kwestie zijn whereabouts helemaal niet invult, dan is het maar een kleine moeite om eventjes contact op te nemen.
Niet alleen in België zijn ze streng op dopinggebied hoorquote:Schaatstalent (13) onder zware dopingcontrole
ARNHEM - Het 13-jarige Arnhemse schaatstalent Dominique Lommers is door de mondiale dopingautoriteit Wada onder de allerzwaarste controle voor internationale topsporters gesteld. Dominique 'Belle' Lommers maakt sinds 2 november deel uit van de Nationale Testing Pool.
Dat betekent dat zij de dopingautoriteiten informatie moet verstrekken over haar dagelijkse bezigheden en op een vooraf vastgesteld uur per dag beschikbaar moet zijn op een vastgelegde plaats om dopingcontroles te kunnen ondergaan.
Dominique Lommers zit in de tweede klas van de middelbare school in Arnhem. Zij is de zus van schaatstalent Wesley Lommers (15), die in februari van dit jaar positief (te hoge nandrolonwaarde) werd getest na een dopingcontrole. De familie vecht die zaak aan, 18 november dient een verzoek bij de tuchtcommissie van de schaatsbond om de schorsing voorlopig op te heffen.
In een brief van de Stichting Anti- Doping Autoriteit Nederland van 28 oktober (in bezit van deze krant) wordt aan 'geachte mevrouw Lommers' gemeld dat zij per 8 november haar maandschema moet opgeven. Wanneer een atleet binnen achttien maanden drie keer een test mist en/of verkeerde informatie verstrekt over de whereabouts (waar zij uithangt), volgt een tuchtzaak wegens overtreding van het dopingreglement.
De familie Lommers heeft een advocaat in de arm genomen om onder de zware privébelasting van het Arnhemse talent uit te komen. Volgens Paul Scholten van Haagstate Advocaten betreft het wel een legale controlemaatregel. " Maar ik vind het een monstrueuze maatregel voor iemand van 13 jaar, zo jong heb ik nergens kunnen terugvinden", aldus Scholten.
Uit een briefwisseling tussen Scholten en directeur Herman Ram van de Dopingautoriteit blijkt dat de controle direct verband houdt met de eerdere dopingzaak van Wesley Lommers, in combinatie met 'opvallende resultaten' van Dominique. De familie Lommers is bereid mee te werken aan dopingcontroles, maar spreekt van 'een heksenjacht'.
De Gelderlander
Kan een 13 jarige in Nederland waar een uur les wegvalt dan zomaar de stad in / de school uitquote:Op woensdag 11 november 2009 18:08 schreef Sautor het volgende:
Die durft dus nooit meer een uurtje te spijbelen
Of er valt opeens een uur uit, kan ze dus niet de stad in ofzo![]()
Jullie zijn best wel zielig. Én de stad niet in mogen bij een tussen uur, én zuigen in sport.quote:Op woensdag 11 november 2009 18:30 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
[..]
Kan een 13 jarige in Nederland waar een uur les wegvalt dan zomaar de stad in / de school uit???
(hier krijg je dan een andere activiteit ... (meestal studie ofzo)
ho ho ho ! Wij winnen wel ZOWAT ALLE veldritten dit seizoen hé !quote:Op woensdag 11 november 2009 18:36 schreef _-_ratjetoe_-_ het volgende:
[..]
Jullie zijn best wel zielig. Én de stad niet in mogen bij een tussen uur, én zuigen in sport.
Ff naar de supermarkt voor wat snoep ofzo moet kunnen. Rondhangen op de kermis ofzo is wat andersquote:Op woensdag 11 november 2009 18:58 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
[..]
ho ho ho ! Wij winnen wel ZOWAT ALLE veldritten dit seizoen hé !![]()
(maar los daarvan , minderjarigen hoor je op school te houden tijdens de schooluren ...)
quote:Op woensdag 11 november 2009 18:58 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
[..]
ho ho ho ! Wij winnen wel ZOWAT ALLE veldritten dit seizoen hé !![]()
Eeh hoezo? Af en toe een uitzondering moet kunnen.quote:Op woensdag 11 november 2009 18:58 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
[..]
(maar los daarvan , minderjarigen hoor je op school te houden tijdens de schooluren ...)
Hoewel ik niet echt vind dat hij zich moet verdedigen, vind ik alles wat hij zegt nogal zwak. Dat is de vraag of de werkwijze correct is uitgevoerd beantwoorden met de stelling dat de werkwijze correct is.... mits correct uitgevoerd. No shit, Sherlock.quote:Dopingjager slaat terug
Dokter Hans Cooman weerlegt aantijgingen van Wickmayer
Hij is dezer dagen de pispaal van topsportend Vlaanderen. Ten onrechte, zegt hij ferm. Hans Cooman, arts van de Vlaamse Gemeenschap, weerlegt Yanina Wickmayers aantijgingen.
Het is niet de gewoonte om een open oorlogje tussen topatleten en de dopingjagers van de Vlaamse Gemeenschap openbaar uit te vechten, benadrukt Hans Cooman. Zijn versie van de feiten wil hij wel geven, en aantonen dat Yanina Wickmayer en Xavier Malisse niet gratuit drie streepjes achter hun naam hebben - drie inbreuken tegen de whereabouts betekent een dopinginbreuk, en daarvoor kregen Wickmayer en Malisse een jaar schorsing. Eerst de feiten volgens Wickmayer, dan de versie van Cooman.
ARGUMENT 1
Wanneer bij Wickmayer een eerste inbreuk wordt opgetekend, stuurt de Vlaamse gemeenschap een aangetekende brief. Wickmayer is op dat ogenblik wekenlang in het buitenland. Keer op keer gaan de aangetekende brieven terug naar de afzender. Waarom ging er geen belletje rinkelen bij de Vlaamse gemeenschap? Het was een kleintje om contact op te nemen. Cooman: 'Bij een eerste overtreding tegen de whereabouts versturen we, zoals het hoort, een aangetekende brief. Maar behalve dat formele contact hebben we ook informeel contact met alle elitesporters, zonder onderscheid. Het klopt niet dat we alleen per aangetekende brief werken, maar we hebben ook contact per mail en/of per telefoon.'
ARGUMENT 2
Wickmayer wist te laat wat er aan de hand was, zegt ze. Tijdens de informatiesessie zat ze immers in het buitenland. Plots hoorde ze iets van andere speelsters dat ze whereabouts moest invullen en het kwaad was al geschied. Cooman: 'De elitesporter staat in deze niet alleen. Ik wil me niet uitspreken over individuele gevallen, maar elke Vlaamse sportfederatie heeft een verantwoordelijke als het gaat over de whereabouts. Het is niet alleen de verantwoordelijkheid van de atleet, het is ook hún verantwoordelijkheid. Als het gaat om tennissers: de Vlaamse tennisfederatie had de tennissers (Wickmayer en Malisse) perfect op de hoogte kunnen brengen, had kunnen controleren dat hun toppers hun whereabouts al dan niet correct invullen en hen erop kunnen wijzen als iets niet in de haak was. Het was dus te voorkomen. Ik weet niet of de VTV dat ook gedaan heeft, maar tot veel resultaat heeft het alleszins niet geleid.'
ARGUMENT 3
Toen ze het eenmaal doorhad, aldus Wickmayer, werkte het on-linesysteem niet, had ze onder meer problemen met paswoorden. Wickmayer staat niet alleen met haar klacht dat het systeem af en toe niet functioneert zoals het hoort. Cooman: 'Er was niet alleen vooraf de gezamenlijke groepssessie voor elke Vlaamse elitesporter, maar op elk moment kan hij terecht voor informatie bij ons. Niet alleen per telefoon of per mail kan hij vragen hoe het werkt of hoe een mogelijk probleem kan worden opgelost, hij kan altijd langskomen of leren hoe alles werkt. Xavier Malisse is ingegaan op deze uitnodiging.'
ARGUMENT 4
Chris Goossens, dokter van Wickmayer en vroeger werkzaam voor de Vlaamse gemeenschap, zegt dat er een stilzwijgende afspraak was dat de minister op de hoogte wordt gebracht als er heikele kwestie over een grote sporter is. Bert Anciaux, toenmalig minister van Sport, bevestigt dat die mondelinge afspraak niet werd gerespecteerd en zegt dat hij niets wist over het niet correct invullen van de whereabouts van Wickmayer of Malisse. Cooman: 'Dan moet het wel een heel stilzwijgende overeenkomst zijn, want daar weet ik niets van. In geen geval wordt de minister op de hoogte gebracht als er bijvoorbeeld twee streepjes zijn en problemen dreigen, zodat eventueel iets onder de mat kan worden gemoffeld. Zo werkt het niet. Wel is het zo dat de minister wordt verwittigd als er effectief een dopingpraktijk is, als er in dit geval drie inbreuken zijn, of bij een positieve dopingtest. Zodat hij het op voorhand weet en het niet in de pers moet lezen.'
Héél lang geleden 1966quote:Op vrijdag 13 november 2009 15:29 schreef thettes het volgende:
Welk jaar was dat horstjan? Mooi (en ook wel triest) verhaal.
quote:FRONTALE AANVAL OP WHEREABOUTS
Na het Bosman-arrest dreigt België weer trendsetter te worden in de internationale sportrechtspraak. De geschorste tennissers Yanina Wickmayer en Xavier Malisse brengen een batterij juristen in stelling tegen de whereabouts. De dopingbestrijding trilt op haar grondvesten.
Na het Bosman-arrest, een Wickmayer-Malisse-arrest? Als het van Vlaanderens bekendste sportpleiter —meester Johnny Maeschalck— afhangt, eerder vandaag dan morgen. ‘Het doel heiligt niet alle middelen en de dopingbestrijding van vandaag is een aantasting van enkele fundamentele basisregels van onze rechtstaat en van onze mensenrechten. Daar gaan wij met alle mogelijke middelen tegen in. We gaan door tot het einde.'
Ter herinnering: Yanina Wickmayer en Xavier Malisse werden op donderdag 5 november voor een jaar geschorst door het Vlaams Dopingtribunaal. Bij Wickmayer gebeurde dat op basis van drie fout ingevulde whereabouts (de verplichte melding van de verblijfplaats voor topsporters), bij Malisse op basis van twee van die missers én een gemiste dopingcontrole.
De tegenaanval belooft vuurwerk. Naast Maeschalcks eigen collega Kirstof De Saedeleer van het bureau Van Landuyt en Vennoten zijn nog vier andere advocaten bereid om mee te helpen: Dirk Lindemans en Frank Judo voor de Raad van State en voor administratieve procedures, en de Franstalige advocaten Jean-Louis Dupont (bekend van het Bosman-arrest) en Martin Hissel voor alles wat de Europese Unie betreft. Ten slotte is er ook een adviseur van formaat op de kar gesprongen met oud-minister en voormalig raadsheer bij het Europees Hof Melchior Wathelet.
De juristen en advocaten die aan de zaak werken, hebben afspraken gemaakt over hun vergoeding, naar analogie met de zaak-Bosman waar de sporter ook nooit de factuur van vijf jaar kreeg gepresenteerd. ‘De intellectuele oefening primeert', aldus Maeschalck.
De eerste klacht is al ingediend: bij de Europese Commissie voor het niet-respecteren van de Europese regelgeving. Verder: een klacht bij de Europese Commissie tegen het Wada op grond van de schending van de concurrentieregels. Drie: een prejudiciële vraag bij het Europees Hof, zoals in de zaak-Bosman. Of de regelgeving van Vlaanderen niet strijdig is met het vrije verkeer van personen binnen de Unie. De vierde en vijfde procedure worden een kort geding en een administratieve cassatie bij de Raad van State. En uiteraard twee procedures bij het Sportarbitragetribunaal TAS in Lausanne. Eén om de opschorting te krijgen tot de beslissing ten gronde en dan de beslissing ten gronde zelf.
Zoals het Bosman-arrest destijds een einde maakte aan de slavenhandel met voetballers, maar ook negatieve gevolgen had voor de voetbaleconomie, zo dreigt een uitspraak in het voordeel van de tennissers de dopingbestrijding op basis van de verplichte melding van verblijfsgegevens onderuit te halen. Mr. Maeschalck: ‘De whereabouts in Europa op de schop? Het spijt mij, voorlopig zit ik niet met de gevolgen, maar wel met twee gekwetste sporters die ik zo snel mogelijk weer op de baan wil krijgen.'
Bron: De Standaard.
En dat allemaal omdat ze zelf zo enorm nalatig zijn geweest, met name Wickmayer, als haar eigen verhalen kloppen.quote:
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |