Het slaan van of door kinderen

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 19:09 schreef Swetsenegger het volgende:
Nee dat was niet mijn redenatie helder licht.

Tja, die toevoeging van jou lijkt me wat overbodig....

quote:

Allemaal mooi en prachtig, maar wat heb je aan dit idealistische wereldbeeld als je in elkaar getremd wordt op het schoolplein? "Tis niet jouw schuld hoor lieverd. Foei pester!"

Ik vind ook dat zowel pester als gepeste een situatie samen creëren en in standhouden. De gepeste laat zich immers pesten.

Nou, net eens even met de wederhelft de discussie doorgenomen.
Hij vindt dat jonge kinderen onderling niet zo'n last hebben van een tik over en weer. Dat het dan meer de ouders zijn die dat als heftig interpreteren. Dat is denk ik ook wel zo. Ik vond het ook heel genant toen Thies een poos zo aan het duwen was. En ík corrigeerde hem ook, hoewel dat mss niet eens nodig was geweest.
En verder kwamen wij er ook op uit dat een kind heel veel meekrijgt van de ouders, hoe die met situaties omgaan qua assertiviteit. Tenminste, als ik zo in mijn omgeving kijk klopt dat wel. Dus hopelijk hoef ik tzt niet expliciet na te denken over hoe ik vind dat Thies in die speeltuin zou moeten reageren, maar heeft hij mijn verbale assertiviteit en de relaxedheid van zijn vader al geïnternaliseerd.

Ik vind dit wel interessant trouwens. Ik heb voor mezelf nog niet echt bedacht welke lijn ik zelf ga doorvoeren. Ik heb zelf op de lagere school ook aardig wat kinderlijke wreedheid ondergaan zonder ooit wat terug te doen en ik vraag me wel eens af of ik ook niet beter de meest valse het haar uit het hoofd had kunnen trekken.

Maargoed, uiteindelijk is zij dik en lelijk geworden en ik alleen maar dik, dus wie heeft er nou gewonnen .

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 19:45 schreef Vivi het volgende:


Weet je wanneer het pesten stopte? Toen ik het spuug en spuugzat was en de aanvoerder van het groepje zo'n enorme oplawaai verkocht dat ze sterretjes zag. _{En alle meelopertjes wilden toen ineens vriendinnetjes met me zijn} .

Maar werkt dat nog steeds zo anno 2009?

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 21:21 schreef k_i_m het volgende:
Ik vind dit wel interessant trouwens. Ik heb voor mezelf nog niet echt bedacht welke lijn ik zelf ga doorvoeren. Ik heb zelf op de lagere school ook aardig wat kinderlijke wreedheid ondergaan zonder ooit wat terug te doen en ik vraag me wel eens af of ik ook niet beter de meest valse het haar uit het hoofd had kunnen trekken.

Maargoed, uiteindelijk is zij dik en lelijk geworden en ik alleen maar dik, dus wie heeft er nou gewonnen .

Interessante discussie trouwens.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 21:21 schreef k_i_m het volgende:
Maargoed, uiteindelijk is zij dik en lelijk geworden en ik alleen maar dik, dus wie heeft er nou gewonnen .

mijn grootste kwelgeest eindigde thuiswonend bij haar (gescheiden) moeder en werkend bij de aldi

maar dit is ook wel weer een beetje in lijn met wat ik bedoel. een enkeling zal met bullebakken, slaan en pesten heus wel wat kunnen maken van zn leven. maar op een dag komt die iemand tegen die het gepest niet pikt en er op een slimme manier tegenin gaat. het kind wat pest heeft net zo goed een sociaal probleem als het kind wat gepest wordt.

Toch wil ik er even het voorbeeld van mijn zusje tegenover zetten. Die werd ook heel erg gepest; eerst op de kleuterschool en later op de lagere school ging dat verder. En die heeft ook een keer enorm uitgehaald en de grootste bullebak een oplawaai gegeven. En zij is daarvan geschrokken en de andere kinderen werden er alleen maar kwader van, en het pesten is de hele lagere schooltijd doorgegaan.

Het terugslaan hoeft dus ook niet altijd het pesten te laten stoppen.

Overigens vind ik dat wel weer een hele andere, en erg moeilijke discussie en ben ik er nog niet over uit hoe ik daarmee om zou gaan.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 19:24 schreef Moonah het volgende:

Ik vind ook dat zowel pester als gepeste een situatie samen creëren en in standhouden. De gepeste laat zich immers pesten.

Pesters grijpen iedere reden aan om vervelend te kunnen doen, dat kan je haar kleur zijn, je schoenen, je tas noem het maar op en ik ben van mening dat je jezelf of je kind niet 200% hoeft aan te passen om maar vooral niet gepest te worden.
En als je het allemaal correct denkt te willen doen door de leraar erbij te roepen enz is dat nog meer reden om na school de pispaal van de klas achterna te fietsen naar huis.... ik ben van mening dat een tikje hier en daar dan echt de betere oplossing is. En begrijp me niet verkeerd ik ben er absoluut niet voor om maar bij iedere scheet die overdwars zit je mouwen op te stropen maar als zelfs leraren anno 2009 denken dat iemand er om vraagt om gepest te worden of in jouw woorden zich laat pesten... sorry dan valt mijn onderkaak echt een eind naar beneden.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:31 schreef Urla het volgende:
Al moet ik zeggen dat ik denk dat het zorgbeleid op scholen tegenwoordig vanuit de regering steeds meer opvoedkundig word, zodat ze in principe verplicht gesteld zijn dit soort problemen mede op te lossen. Hier kun je zelf als ouder ook druk op uit oefenen.

Ik weet niet of het al gezegd is, maar dit valt onder arbo-wetgeving: de veiligheid van de leerling moet door de school gewaarborgd worden omdat die leerling onder die wetgeving valt.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 14:29 schreef debuurvrouw het volgende:
Mijn oudste heeft weerbaarheidstraining gehad. Daar leerden ze 4 stappen plan. Weet niet precies wat de 4 stappen zijn maar wel dat je zegt dat ze moeten stoppen, vertellen wat je gaat doen als ze niet stoppen, en dan ook daadwerkelijk doen wat je beloofd hebt. volgens mij kozen 9 van de 10 voor een knal verkopen.
Het mooie is dat ze leren het eerst op een andere manier op te lossen, maar niet over zich te laten lopen. En die klap komt er vaak niet van. Het idee dat je een oplossing hebt voor een conflict geeft al zoveel zelfvertrouwen dat die conflicten vaak al niet eens meer ontstaan.

Hee, dat klinkt wel goed, met die waarschuwing erbij. Heb pas Myrthe aangeraden een klasgenootje terug te slaan. Die probeerde eerst manier A, zij zei stoppen,luisterde niet, zij naar juf, juf zei stoppen, klasgenootje ging door met manier B (die nog niet verboden was). Ik heb haar gezegd dat ze in zo'n geval best mag terugslaan (als zelfverdediging) en eigenlijk hoop ik dat ze dat dan doet ook.

Maar als je kind een keer een stomp krijgt of geslagen wordt, is dat toch niet gelijk pesten?! Als het regelmatig door hetzelfde kindje gebeurd, dan zou daar sprake van kunnen zijn en dan kan ik me voorstellen dat je tegen je kind zegt dat het wel terug mag slaan. Maar in dat geval is de juf als het goed is al op de hoogte (en is het pest-protocol waarschijnlijk al in werking getreden).
Ik blijf me erover verbazen dat zoveel ouders de kinderen adviezen geven om gelijk terug te slaan! (Maar ik ben nooit gepest, misschien dat ik daarom wat positiever tegen andere mensen en kinderen aankijk?)

Niet meteen, eerst volgens de regels zelf iets ervan zeggen, stap 2 juf/volwassene waarschuwen, stap 3 bij volharden vd zondaar terugslaan. Als ze dat tenminste durft, ze is er te veel van overtuigd dat slaan niet goed is. En dan hoop ik idd dat dat werkt, omdat ik zag dat dat werkte bij ons op de basisschool (en het zelf nooit durfde, waardoor het met praten wel opgelost is maar toen waren we ook 5 jaar verder).

Als ouder sta je verantwoordelijk voor de opvoeding van je kind. Het leren van het goed kunnen oplossen van problemen hoort hier uiteraard bij. Één van deze problemen is pestende kinderen in de vorm van lichamelijk of psychisch geweld. Het is de taak als ouder om ervoor te zorgen dat je kind zich kan afweren van dit soort problemen. Leer hem of haar zelfverdediging, een kind kan op zijn tijd zelf heel goed beseffen wanneer het nodig is en wanneer niet. We leven inderdaad in een redelijk beschaafde wereld, maar dit hoeft niet te zeggen dat iedereen zich hier ook aan houdt en je moet hiervoor voorbereid zijn.

Maar euhm voor de mensen die zeggen dat hun kind niet terug mag slaan. Wat doe je dan als je het ziet gebeuren? Wat zeg je dan tegen je kind?

Want ik heb dat namelijk pas geleden meegemaakt. Ik heb het met Jolie nooit over zulke dingen gehad, het is nooit aan de orde geweest. Dus ik heb het haar niet verboden ofzo er is nooit over gesproken. Het zou niet iets zijn dat ik zou voorstellen om te doen denk ik. Maar ik weet het niet.

Maar er 'spelen' hier in de buurt twee broertjes die niet echt geliefd zijn bij mij, om het subtiel te omschrijven. Omdat ze altijd lopen te vloeken, hangen, slopen enzovoorts (zes en acht jaar) Soms komen ze gewoon de tuin in als Jolie er aan het spelen is. Om met haar te spelen: lees 5 minuten al haar speelgoed bekijken en vervolgens de was van de waslijn aftrekken, Jolie opsluiten in haar tent, uitschelden, bellenblazen leeggooien und so weiter. Die zijn hier dus niet meer welkom en als ze om haar heen lopen te dreinen in de speeltuin komt ze vaak gewoon in de tuin spelen. Maar laatst is ze wel door hen geslagen, met stokken nota bene terwijl ze op de grond lag. In het pad achter ons huis, ik zag het toevallig gebeuren omdat ik de was ophing. Terwijl ik erheen liep was Jolie (en vriendinnetje) inmiddels opgestaan en zag ik hoe ze een schop gaf en het jongetje tegen de muur duwde en vervolgens naar huis wilde rennen.

Tja, wat doe je dan? Ik ben er geen voorstander van en heb ook gezegd dat ze uit de buurt moet blijven en moet zorgen dat ze geen ruzie uitlokt en niet mag schoppen en slaan. Maar ergens, als ik dan zie dat iemand haar pijn doet en zij voor zichzelf opkomt dan voelt het tegenstrijdig met wat ik tegen haar zeg. Een deel zegt dan toch, als jij pijn hebt en geslagen wordt en je doet het terug omdat je boos wordt en weg wil gaan; logisch....

Sjah LB, dat is dus een situatie waarin ik zou 'willen' dat Sara terug zou meppen, omdat woorden daar geen zin hebben (niet dat ik het fijn vindt dat ze zou slaan, maar omdat ik het nog minder fijn vindt wanneer ze zich in elkaar laat slaan zeg maar).

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 23:28 schreef marlieske het volgende:

[..]

Pesters grijpen iedere reden aan om vervelend te kunnen doen, dat kan je haar kleur zijn, je schoenen, je tas noem het maar op en ik ben van mening dat je jezelf of je kind niet 200% hoeft aan te passen om maar vooral niet gepest te worden.
En als je het allemaal correct denkt te willen doen door de leraar erbij te roepen enz is dat nog meer reden om na school de pispaal van de klas achterna te fietsen naar huis.... ik ben van mening dat een tikje hier en daar dan echt de betere oplossing is. En begrijp me niet verkeerd ik ben er absoluut niet voor om maar bij iedere scheet die overdwars zit je mouwen op te stropen maar als zelfs leraren anno 2009 denken dat iemand er om vraagt om gepest te worden of in jouw woorden zich laat pesten... sorry dan valt mijn onderkaak echt een eind naar beneden.

Marlieske, ik zeg nergens dat iemand zich moet aanpassen om het pesten te voorkomen. Ik denk zelfs dat je dat juíst niet moet doen. En je vertaling van mijn opmerking (een gepeste laat zich pesten) vind ik niet correct. Uiteraard vraagt niemand erom, duh. Wellicht klinkt laten pesten cru, maar feitelijk is het wel zo. Beide partijen dragen bij aan de situatie (ook al is er niet om gevraagd). Pas als er één het patroon doorbreekt, zal het anders worden. En als je mijn eerdere posts hebt gelezen weet je dat ik wel eens net doe of ik niet zie als een bepaald kind een klap terug geeft.
Maar ik ben het met Sly eens dat dit een ander issue is dan waar dit topic oorspronkelijk over gaat.

LB, als ik het zo lees denk ik dat Jolie het zelf heel goed heeft opgelost.
Lastige materie dit.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 01:01 schreef Faeroer het volgende:
Als ouder sta je verantwoordelijk voor de opvoeding van je kind. Het leren van het goed kunnen oplossen van problemen hoort hier uiteraard bij. Één van deze problemen is pestende kinderen in de vorm van lichamelijk of psychisch geweld. Het is de taak als ouder om ervoor te zorgen dat je kind zich kan afweren van dit soort problemen. Leer hem of haar zelfverdediging, een kind kan op zijn tijd zelf heel goed beseffen wanneer het nodig is en wanneer niet. We leven inderdaad in een redelijk beschaafde wereld, maar dit hoeft niet te zeggen dat iedereen zich hier ook aan houdt en je moet hiervoor voorbereid zijn.

Een zelfverdedigingscursus is een heel goede manier voor een kind om zelfvertrouwen op te bouwen en weten om te gaan in noodsituaties. M'n zoon staat prima z'n mannetje in 1 op 1 situaties.

Ik ben het er wel mee eens dat pest/agressie situaties altijd een oorzaak hebben. Vaak in gedrag.
Voor de pester is het natuurlijk heerlijk om gewoon die "macht" te hebben dat het kan en stijgt in aanzien en op de populariteitslijst van de medeklasgenoten. Of gewoon ergenissen/karakterbotsingen. En ik denk ook dat de minder weerbaardere kinderen sneller prooi zijn van dit gedrag. Waarom niet dit gedrag proberen te veranderen, zodat er een eind aan de pestcyclus komt dan een tijdelijke oplossing als bv terugmeppen?
ViVi had geloof ik een mooie uitspraak, maar helaas zijn er ook zwakkere kinderen in de maatschappij die dit misschien nooit zullen kunnen evenaren. Moeten hun daar de dupe van worden?
Bovendien vind ik dat een kind wanneer de situatie te complex word, waar wij als volwassenen het al moeilijk vinden om mee om te gaan best hulp mag inroepen zonder een watje te zijn. De kinderen moeten het idd uiteindelijk zelf doen, maar zijn met name op basisschool/jongere leeftijd nog best kneedbaar genoeg om bepaalde gedragingen met een beetje sturing van bovenaf een richting aan te geven. Dat hoeven ze zelf niet eens in de gaten te hebben wanneer er een goede regie achter de schermen afspeelt en het er op een informatieve en speelse manier gedaan word.
Dit kan best zonder geweld/gemep vind ik.
Ik besef dat deze oplossing echter alleen werkt als idd school en ouders bereid zijn om hier ook energie in te steken. Dat is niet overal mogelijk, maar als je in principe de school achter je hebt (Wat ze eigenlijk ook wettelijk moeten uitvoeren, maar ivm tijdgebrek niet altijd doen) kom je al een heel eind, omdat de kinderen van deze "Neanderthalers" toch indirect beinvloed worden of ze willen of niet. School bepaald mede toch een groot deel van de opvoeding. Waarom zou je anders voor een bepaalde school kiezen die bij je past oa cns/vrije/montessori?

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 23:25 schreef miss_sly het volgende:
Toch wil ik er even het voorbeeld van mijn zusje tegenover zetten. Die werd ook heel erg gepest; eerst op de kleuterschool en later op de lagere school ging dat verder. En die heeft ook een keer enorm uitgehaald en de grootste bullebak een oplawaai gegeven. En zij is daarvan geschrokken en de andere kinderen werden er alleen maar kwader van, en het pesten is de hele lagere schooltijd doorgegaan.

Het terugslaan hoeft dus ook niet altijd het pesten te laten stoppen.

Dat zou bij ons op school ook gebeurd zijn. Als het pispaaltje ineens bijdehand was gaan doen en was gaan slaan, dan had hij of zij dat dubbel en dwars teruggekregen.

quote:

Overigens vind ik dat wel weer een hele andere, en erg moeilijke discussie en ben ik er nog niet over uit hoe ik daarmee om zou gaan.

Het lijkt me ook een te abstracte kwestie om je op voor te bereiden totdat die echt aan de orde is. Zelf hoop ik dat het nooit zover komt. Ik had mijn uiterlijk niet bepaald mee in mijn vroege jeugd en ik liet volledig over me heen lopen - als klein kind was ik zo iemand die over het hoofd gezien werd bij de bakker en iedereen voor liet gaan - maar ik ben altijd geaccepteerd omdat ik joviaal en slim was.

Vooralsnog geloof ik niet in terugslaan; ik heb liever een zachtaardige zoon die door veel ouders hier waarschijnlijk als een watje gezien zou worden. Zelf vind ik dat de aangenaamste mensen, de denkers, de stille wateren, de kunstenaars in de dop, het type als-ie-maar-geen-voetballer-wordt-ze-schoppen-hem-misschien-halfdood. De belangrijkste vorm van weerbaarheid is wat mij betreft intellectuele weerbaarheid: zelf bepalen wat goed en kwaad is, je rug rechthouden en niet meelopen met de rest.

Ik vond zelf trouwens als kind van die ouders die op school langskwamen om met leraren te praten altijd tenenkrommend. Je zag hun kinderen ook denken: Pap, mam, doe nou alsjeblieft niet! Bemoei je er niet mee! Ik denk dat ik daar nog minder in geloof dan in terugslaan.

Poeh, moeilijke materie... LB, ik vind dat Jolie het heel goed aangepakt heeft! Hoop dat Isa zoiets niet zal overkomen, maar als ik terugkijk naar mijn eigen jeugd dan denk ik dat het heus zal gebeuren.

Wat ik me trouwens herinner van vroeger is niet alleen het klieren op het schoolplein, maar eerder de rivaliteit tussen basisscholen onderling. Mijn buurmeisje zat op de katholieke school en werd heel vaak opgewacht en gepest door die van mijn school. Heb me daar vaak genoeg tussengegooid... En ik ben nogal een explosieve, dus daar zullen beslist ook wel eens klappen gevallen zijn

Ben in principe van het mondeling oplossen nu ( )... Duidelijk aangeven dat je iets niet fijn vindt en als het niet ophoudt een volwassene erbij halen (tot een bepaalde leeftijd). Vooralsnog is dat ook de methode die Isa toepast, als ik de verhalen van het schoolplein hoor

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 09:12 schreef Vivi het volgende:
Maar ik had het niet alleen over op school...en het valt me nog steeds op dat de ouders die zo tegen terugslaan zijn, met allerlei wollige alternatieven komen die in de praktijk vaak geen zier uithalen. Ja, zolang er een volwassene staat toe te kijken misschien, maar vaak wordt het dan alleen maar erger zodra die uit zicht is.

Ik ga Dean ook op een verdedigingssport doen zodat hij hopelijk een "don't mess with me"outstraling krijgt
Én ik zal hem leren dat hij nooit als eerste mag slaan. Maar hij hoeft zichzelf ook niet te laten slaan door een ander, lik op stuk, wmb. _{En dan meteen dubbel zo hard, leren ze het meteen af.}

En Jolie vind ik stoer.

Na schooltijd ging het toen eigenlijk ook goed. Ze bleven vaak na schooltijd hutten bouwen.
En verder gewoon op straat niet veel problemen gehad na de weerbaarheids cursus. Hij straalde idd meer zekerheid uit helemaal na dat gedoe op school.
En als hij een vervelend groepje tegenkomt loopt hij er gewoon met een grote boog omheen. Werkt prima, maar dat doe ik zelf tegenwoordig eigenlijk ook na een paar keer problemen te hebben gehad met een groepje hangjongeren met gekleurd tintje.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 09:21 schreef Claudia_x het volgende:
Ik vond zelf trouwens als kind van die ouders die op school langskwamen om met leraren te praten altijd tenenkrommend. Je zag hun kinderen ook denken: Pap, mam, doe nou alsjeblieft niet! Bemoei je er niet mee! Ik denk dat ik daar nog minder in geloof dan in terugslaan.

Is ook zo. Daarom maakte we vaak afspraken op bv woensdagmiddag 15.00 uur.