Mag je kinderen slaan?

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 00:48 schreef marlieske het volgende:
Als mijn dochter haar hand uit steekt naar een kaars en de enige manier om haar handjes een blaar te besparen is een tikje tegen de hand te geven, dan zeg ik ja tuurlijk dan geef ik haar dat tikje (lees: tikje, slaan is wat anders) dat is in mijn ogen een corrigerende tik.

Ik zou mn kind zich laten branden, en er daarna een koud washandje op doen. Weten ze meteen dat ze van vuur af moeten blijven! Hoeveel blauwe plekken ikzelf wel niet heb opgelopen toen ik klein was...

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:29 schreef pessie het volgende:

[..]

Ik zou mn kind zich laten branden,

Heb je een kind? Ik vraag me nl echt af of je het zo ver laat komen.

Overigens marlieske, als je isa een tik op haar vingers kunt geven, dan zou je toch net zo goed haar hand gewoon weg kunnen halenb bij die kaars en 'Nee' zeggen? Dat snapt ze heus hoor.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:29 schreef pessie het volgende:

[..]

Ik zou mn kind zich laten branden, en er daarna een koud washandje op doen. Weten ze meteen dat ze van vuur af moeten blijven! Hoeveel blauwe plekken ikzelf wel niet heb opgelopen toen ik klein was...

Misschien wel een paar teveel soms jij, maar in grote lijnen ben ik het met je eens.

Michielos, jij zegt wel dat een tik ook negatieve dingen conditioneert, maar dat doet op de gang zetten natuurlijk ook wel een beetje. Je hebt het risico dat een kind dan ongewenst gedrag gaat koppelen aan het gevoel 'ik mag er eventjes niet meer bij horen' Ook niet heel leuk. Met andere woorden: elke vorm straf heeft zijn negatieve kanten, daarom is het ook straf.
Ik denk dat jij in je werk teveel dingen hebt zien mis gaan met mishandeling en dergelijke, juist omdat jij de uitzonderlijke situaties vaak zal zien.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:19 schreef Moonah het volgende:

[..]



Ik vraag me af of belachelijk maken van een kind in plaats van een tik zou komen. Dat bedoel je toch?
Uiteraard vind ik dat zeer verwerpelijk. Oók uitlachen. Daarmee neem je een kind niet serieus.

Nou, ik weet niet of er onderzoek naar is gedaan, maar ik kan me voorstellen dat ouders die zelf tikken kregen en nu horen dat dat niet mag, op een andere manier hun autoriteit laten gelden. Omdat ze niet weten hoe het anders moet en/of niet doorhebben wat ze daarmee het kind aandoen.
En dat belachelijk maken kan veel subtieler dan een tik uitdelen.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:35 schreef Moonah het volgende:

[..]

Heb je een kind? Ik vraag me nl echt af of je het zo ver laat komen.

Overigens marlieske, als je isa een tik op haar vingers kunt geven, dan zou je toch net zo goed haar hand gewoon weg kunnen halenb bij die kaars en 'Nee' zeggen? Dat snapt ze heus hoor.

Ok, je hebt een punt, maar als orthopedagoog heb ik wel iets geleerd over conditionering. Dit hoort daar ook bij.

Mwah, je geeft natuurlijk wel een voorbeeld met je tik.
Als mama boos is omdat er iets gebeurd is dat niet mag, geeft ze een tik.

Wat vertel je je kind dan als het slaat omdat iemand iets doet dat niet mag? Je mag niet slaan? Maar dat doe je zelf toch ook?

Ik ga ervan uit dat ik mijn kind het goede voorbeeld moet geven in een heleboel dingen, maar slaan/een tik geven hoort daar kennelijk niet bij? Daarin creeer ik voor mezelf een uitzonderingspositie?

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:54 schreef miss_sly het volgende:
Mwah, je geeft natuurlijk wel een voorbeeld met je tik.
Als mama boos is omdat er iets gebeurd is dat niet mag, geeft ze een tik.

Wat vertel je je kind dan als het slaat omdat iemand iets doet dat niet mag? Je mag niet slaan? Maar dat doe je zelf toch ook?

Ik ga ervan uit dat ik mijn kind het goede voorbeeld moet geven in een heleboel dingen, maar slaan/een tik geven hoort daar kennelijk niet bij? Daarin creeer ik voor mezelf een uitzonderingspositie?

Je hebt sowieso een uitzonderingspositie. Jij bent namelijk de moeder en moeders mogen nou eenmaal andere dingen dan kinderen. Autorijden en wijn drinken en koffie. En een snoepje pakken wanneer ze dat willen...

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:57 schreef freecell het volgende:

[..]

Je hebt sowieso een uitzonderingspositie. Jij bent namelijk de moeder en moeders mogen nou eenmaal andere dingen dan kinderen. Autorijden en wijn drinken en koffie. En een snoepje pakken wanneer ze dat willen...

Natuurlijk is er een verschil tussen moeder (ouder) en kind. voornamelijk in dingen die je mag, omdat je ouder bent. Dus mag je kind ook slaan als het ouder is? (en dan ouder in leeftijd en niet per se in ouder van een kind).

Ik werd vroeger ook geslagen (zelfs ooit zo hard dat m'n trommelvlies brak..) maar heb nooit en te nimmer een ander kind geslagen! Ik wist dondersgoed waarom ik geslagen werd, die link kon ik wel leggen. Als kind voelde ik dat ouders 'mochten slaan' omdat zij de ouders waren, zij de volwassenen waren, zij 'de baas' waren. Ik kon voor mezelf wel bepalen dat ik daarom niet vanzelfsprekend andere kinderen mocht slaan.

Ja, mijn zusjes heb ik heus wel eens een lel verkocht als we ruzie hadden, meiden onder elkaar, maar met andere kinderen haalde ik dat echt niet in mijn hoofd!

Even als voorbeeld he, hoe ik het ervaren heb

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:59 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Natuurlijk is er een verschil tussen moeder (ouder) en kind. voornamelijk in dingen die je mag, omdat je ouder bent. Dus mag je kind ook slaan als het ouder is? (en dan ouder in leeftijd en niet per se in ouder van een kind).

Je kind mag inderdaad ook wel een tikje geven als het in precies dezelfde positie zit als jij nu

En echt 'slaan' vind ik te ver gaan trouwens. De grens ligt voor mij echt bij pijn meer een flinke klop op de billen zeg maar

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:01 schreef freecell het volgende:

[..]

Je kind mag inderdaad ook wel een tikje geven als het in precies dezelfde positie zit als jij nu

Je leest niet goed ik zeg dus: ouder als in ouder in leeftijd, niet per se ouder van een kind. Niet dezelfde positie als ik dus.

quote:

En echt 'slaan' vind ik te ver gaan trouwens. De grens ligt voor mij echt bij pijn meer een flinke klop op de billen zeg maar

Dat lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend, hoewel de OP ook nog gaat over een tik tegen het achterhoofd. Gemene tik vind ik dat. Een tik op de vingers of een tik tegen de billen, anders wordt het wel slaan imo.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:59 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Natuurlijk is er een verschil tussen moeder (ouder) en kind. voornamelijk in dingen die je mag, omdat je ouder bent. Dus mag je kind ook slaan als het ouder is? (en dan ouder in leeftijd en niet per se in ouder van een kind).

En een ander op de gang/op de bank/in de hoek zetten? Of sowieso straf uitdelen?
Niet dat ik slaan goedkeur of goed wil praten, maar kom dan wel met argumenten die gelden voor het niet slaan/een tik en niet opgaan voor alle manieren van straf. Tenzij je natuurlijk tegen het straffen in het algemeen bent...

Ik wil mijn kind meegeven dat het zeker opties heeft als het ergens niet mee eens is, maar dat slaan daar niet een van is. En als ouder heb je een uitzonderingspositie in sommige dingen, zoals bijv consequenties verbinden aan ongewenst gedrag. En dat doe je om je kind te leren hoe het wel moet en dat met praten nog niet bereikt kan worden bij een klein kind.

Ik vind dus niet dat je een tik/slaan kunt vergelijken met op de gang zetten.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:04 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Je leest niet goed ik zeg dus: ouder als in ouder in leeftijd, niet per se ouder van een kind. Niet dezelfde positie als ik dus.
[..]

Dat lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend, hoewel de OP ook nog gaat over een tik tegen het achterhoofd. Gemene tik vind ik dat. Een tik op de vingers of een tik tegen de billen, anders wordt het wel slaan imo.

Dat las ik wel
Een kind zal tegen die tijd denk ik wel snappen dat hij beter zijn kind zo'n tikje op de billen kan geven dan zijn baas (of zijn vrouwlijke collega )

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:23 schreef freecell het volgende:

[..]

Dat las ik wel
Een kind zal tegen die tijd denk ik wel snappen dat hij beter zijn kind zo'n tikje op de billen kan geven dan zijn baas (of zijn vrouwlijke collega )

Je snapt toch ook wel dat ik met ouder niet per se de volwassen leeftijd bedoel?

Ik vind echt slaan absoluut not done.
Vroeger ook van m'n ouders een flinke mep gekregen, maar ik kan niet zeggen dat dit enige meerwaarde heeft meegegeven in mijn opvoeding. Het resulteerde alleen in angst en de creativiteit om alles stiekem achter de rug om van m'n ouders te doen.

Bij mijn zoon is het enige middel wat ik gebruikt heb hem iets stevig bij de arm pakken (niet echt pijnlijk, maar wel genoeg om een schrikreactie uit te lokken) om hem uit bepaald gedrag te krijgen waar hij in bleef hangen, zodat ik z'n aandacht had om het op een andere manier op te lossen.

Ik vind slaan meer een uiting van frustratie van de ouders zelf.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:35 schreef Moonah het volgende:

[..]

Heb je een kind? Ik vraag me nl echt af of je het zo ver laat komen.

Overigens marlieske, als je isa een tik op haar vingers kunt geven, dan zou je toch net zo goed haar hand gewoon weg kunnen halenb bij die kaars en 'Nee' zeggen? Dat snapt ze heus hoor.

Bij mij werkte dat dus niet... Lucifers hoog weg leggen ook niet, want ik klom op het aanrecht om ze uit het kastje te pakken. Wat wel effect had, was gecontroleerd een lucifer aanmaken en vasthouden. Het besef dat dat toch wel heel erg heet werd, maakte dat ik daarna op veilige afstand vlammetjes observeerde.

Isa heeft nog nooit een tik op de pamper gehad, wel op haar hand... Maar meestal blijft het hier bij even bij de arm nemen en duidelijk aangeven dat iets niet geaccepteerd wordt. Moet wel zeggen dat ik een heel gemakkelijk kind heb, de gang of de trap heeft ze ook alweer in geen maanden gezeten

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:25 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Je snapt toch ook wel dat ik met ouder niet per se de volwassen leeftijd bedoel?

Ah, ok
Nee, dat had ik nog niet begrepen, want dat bedoelde ik wel

Ik heb zelf weer een hekel aan dat 'stevig aan de arm vast pakken'. Ik doe het wel eens om hem uit de schuur te halen bijvoorbeeld, maar ik voel me dan zo'n kenau.
Sinds ik dat door had van mezelf hou ik het gewoon bij omdraaien en met mijn hand op zijn rug de juiste kant op sturen.

Als hij ergens niet aan mag zitten pak ik zijn handje en haal het weg van waar hij aan zit met daarbij een 'nee'.
Na 1-2-3 keer nee gaat hij de box in, dat is bij ons de strafplek, en daar gaat hij 9 van de 10 keer zitten spelen.

Maar... soms ben ik er ook wel eens klaar mee.
Hij weet dondersgoed dat hij niet aan de telefoon mag zitten (we zijn al 2 maanden bezig met 'Sasha nee') en toen hij gisteren met een brede grijns met de telefoon aan kwam lopen zei ik dus 'Sasha nee', waarop meneer hem zeer triomfantelijk op de grond kwakte zodat het klepje van de batterijen eraf sprong.
Ja... dat levert bij mij dus een tik op zijn handje op en daarna in de box.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:54 schreef miss_sly het volgende:
Ik ga ervan uit dat ik mijn kind het goede voorbeeld moet geven in een heleboel dingen, maar slaan/een tik geven hoort daar kennelijk niet bij? Daarin creeer ik voor mezelf een uitzonderingspositie?

Precies.
Opvoeden is vnl vóórleven.
Oftewel, zélf het goede voorbeeld geven.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:07 schreef Grijs het volgende:

[..]

En een ander op de gang/op de bank/in de hoek zetten? Of sowieso straf uitdelen?
Niet dat ik slaan goedkeur of goed wil praten, maar kom dan wel met argumenten die gelden voor het niet slaan/een tik en niet opgaan voor alle manieren van straf. Tenzij je natuurlijk tegen het straffen in het algemeen bent...

Ik heb het al eerder gezegd in dit topic, straffen is imo het meest effectief als je er héél zuinig mee bent. Ik denk dat ik mijn zoon (ruim 2,5) in totaal 3x heb gestraft. En dan in de vorm van na wat waarschuwingen even aan de andere kant van de kamer zetten.

Ik ben ervan overtuigd dat duidelijk/voorspelbaar zijn, grenzen aangeven, die consequent hanteren (dus ook consequenties verbinden aan ongewenst gedrag*) en last but NOT least liefdevol/respectvol/positief benaderen een zeer goede basis is voor kinderen, waarbij straf niet erg vaak nodig hoeft te zijn.

*bv. zoals Igraine omschreef, als je je niet aan de afspraak houdt om tot de paaltjes te spelen, dan moet je maar in de tuin blijven. Consequenties die direct (in tijd en vorm) gelinkt zijn aan het ongewenste gedrag.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:36 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Soms is dat juist wel een optie. Jouw kind moet soms in situaties op het schoolplein van zich afbijten, en daar hoort dan wel eens een stomp bij. Als je hem leert dat hij dat niet mag doen, is je kind weerlozer imo.

Vind ik juist echt niet.
Met name op de school komt je eigen kind ook in de problemen door terug te meppen. Ik vind niet dat je jezelf dient te verlagen naar het niveau van de agressor. Er zijn andere oplossingen om conflicten op te lossen en kinderen kunnen tegenwoordig zelfverdedigingsklassen volgen.

BE I know the feeling, maar m'n zoon heeft PDD-NOS en met deze prikkel kon ik hem goed bereiken.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:45 schreef Moonah het volgende:

[..]

Precies.
Opvoeden is vnl vóórleven.
Oftewel, zélf het goede voorbeeld geven.

Ik bekijk het maar met een heel simpel voorbeeld: als wij als ouders bijvoorbeeld elkaar bedanken als de ander iets voor je doet (een glaasje drinken inschenken, iets voor je pakken, etc) dan zal ons kind dat ook zien als normaal en dat eerder overnemen en in praktijk brengen. Als wij dat zelf nooit doen, vind ik niet dat ik bij de slager boos kan vragen "wat we dan zeggen" als ze een plakje worst krijgt.

quote:

Ik heb het al eerder gezegd in dit topic, straffen is imo het meest effectief als je er héél zuinig mee bent. Ik denk dat ik mijn zoon (ruim 2,5) in totaal 3x heb gestraft. En dan in de vorm van na wat waarschuwingen even aan de andere kant van de kamer zetten.

Ik ben ervan overtuigd dat duidelijk/voorspelbaar zijn, grenzen aangeven, die consequent hanteren (dus ook consequenties verbinden aan ongewenst gedrag*) en last but NOT least liefdevol/respectvol/positief benaderen een zeer goede basis is voor kinderen, waarbij straf niet erg vaak nodig hoeft te zijn.

*bv. zoals Igraine omschreef, als je je niet aan de afspraak houdt om tot de paaltjes te spelen, dan moet je maar in de tuin blijven. Consequenties die direct (in tijd en vorm) gelinkt zijn aan het ongewenste gedrag.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:35 schreef Brighteyes het volgende:
Na 1-2-3 keer nee gaat hij de box in, dat is bij ons de strafplek, en daar gaat hij 9 van de 10 keer zitten spelen.

Nav. je '1-2-3' een zijsprongetje.
Wat bij ons héél goed werkt is tot 10 tellen. En dan in de positieve zin.
Ik: "Thies, we gaan zo de pyjama aantrekken."
T: "Nee, spelen!".
Ik: "Nog heel even dan."
Na 1 minuut: "Ik ga tot 10 tellen en dan trekken we de pyjama aan."
Dan ga ik tellen, Thies telt mee, en hup, klaar geen gedoe, een kind dat netjes naar me toekomt.
En het wérkt. Echt! laatst waren we in een ballenbak, en ik deed het op deze manier. Zegt zo'n moeder: "Da gij toch hillemoal tot 10 telt. Wij doen gewoon 1-2-3 en nou komde hier."
Het grappige was dat Thies meteen bij me kwam, zonder gemopper en dat zij alsnog een conflict had met haar zoon.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 10:50 schreef Moonah het volgende:

[..]

Nav. je '1-2-3' een zijsprongetje.
Wat bij ons héél goed werkt is tot 10 tellen. En dan in de positieve zin.
Ik: "Thies, we gaan zo de pyjame aantrekken."
T: "Nee, spelen!".
Ik: "Nog heel even dan."
Na 1 minuut: "Ik ga tot 10 tellen en dan trekken we de pyjama aan."
Dan ga ik tellen, Thies telt mee, en hup, klaar geen gedoe, een kind dat netjes naar me toekomt.
En het wérkt. Echt! laatst waren we in een ballenbak, en ik deed het op deze manier. Zegt zo'n moeder: "Da gij toch hillemoal tot 10 telt. Wij doen gewoon 1-2-3 en nou komde hier."
Het grappige was dat Thied meteen bij me kwam, zonder gemopper en dat zij alsnog een conflict had met haar zoon.

Maar zo werkt dat toch ook? Een kind waarschuwen over wat de volgende stap is, voordat je aan die stap toekomt? Zo blijft het voorspelbaar en duidelijk.


Ow en nog even een disclaimer van mijn kant: ik heb hele duidelijke ideeen over hoe ik het zou willen doen en denk dat het goed is. Natuurlijk wil dat niet zeggen dat het altijd allemaal gaat lukken, maar ik vind het niet verkeerd om vantevoren wel al na te denken over hoe je het wil invullen, bewust bezig zijn met hoe je het wil gaan doen.