Wat is er na de dood....?

Dat hele reincarnatie gedoe begrijp ik dus niet helemaal zo goed

In dit leven ben ik bewust van mijn bestaan en besef ik me wie ik ben en wat ik doe. Ga ik dan dood dan krijg ik een nieuw bestaan met een heel ander iets. Alles is weg van dit huidige bestaan en ik herinner me ook niets van een vorig bestaan. Wat heb je dan aan reincarnatie? Een totaal nieuw leven waar ik me niet in kan inleven? Dan heb ik wel een nieuw leven maar alles is weg van herinneringen en mijn huidige "ik" is ook verdwenen, dan lijkt dat net zo goed op dood zijn in zekere zin omdat het ook staat voor een totale black-out.

Zou het zo zijn dat ik vanuit mijn huidige ik verder leef en wel kan herinneren van dit bestaan en zo steeds verder ga dan zou het iets anders zijn. Maar de wereld bestaat miljarden jaren en heb nog nooit een flash-back gehad dus de kans dat het de komende 1000 jaar wel gaat gebeuren van flash-backs is erg gering.

Dus dan maar genieten van dit "korte" bestaan zolang het nog kan.

quote:

Op dinsdag 30 september 2008 16:02 schreef L.Denninger het volgende:

[..]

Aha, en al die mensen die zogenaamd 'dood' zijn spelen gewoon een hele lange vorm van verstoppertje ?

Een dood mens is zoiets als een onzichtbare kleur.

Mensen willen geloven dat er iets is na de dood. Komt allemaal voort uit angst en jaloezie om datgene na hun dood niet meer mee te kunnen maken.

Dood is dood, er is niets. Als je slaapt merk je er ook niets van, dus.

ik wil niet dood

hoeft ook nog niet

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 14:08 schreef PMK111 het volgende:

[..]

Een dood mens is zoiets als een onzichtbare kleur.

Een dood mens is zoiets als een ongeboren mens.
Weet je nog hoe het was voor je geboren was ?

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 14:12 schreef Synthesist het volgende:
Mensen willen geloven dat er iets is na de dood. Komt allemaal voort uit angst en jaloezie om datgene na hun dood niet meer mee te kunnen maken.

Oh? Ik heb anders noch angst noch jaloezie betreft het sterven. Het is gewoon een overgang naar iets anders.
Ben ik morgen dood? Ja het zuigt... maar dan zijt het zo.
Bang ben ik er absoluut niet voor en maak gewoon van elke dag het beste.

quote:

Dood is dood, er is niets. Als je slaapt merk je er ook niets van, dus.

Dat slaat dus nergens op.
Je droomt... en als het even mee zit ben je zelfs daarvan bewust wat ook weer mogelijkheden / perspectieven kan bieden.
Vergelijk het dan eerder met een coma.

Dood kent geen bewustzijn.

Voor de rest lach ik iedereen uit die gelooft in leven na de dood

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 13:29 schreef Topspin het volgende:
Dat hele reincarnatie gedoe begrijp ik dus niet helemaal zo goed

In dit leven ben ik bewust van mijn bestaan en besef ik me wie ik ben en wat ik doe. Ga ik dan dood dan krijg ik een nieuw bestaan met een heel ander iets. Alles is weg van dit huidige bestaan en ik herinner me ook niets van een vorig bestaan. Wat heb je dan aan reincarnatie? Een totaal nieuw leven waar ik me niet in kan inleven? Dan heb ik wel een nieuw leven maar alles is weg van herinneringen en mijn huidige "ik" is ook verdwenen, dan lijkt dat net zo goed op dood zijn in zekere zin omdat het ook staat voor een totale black-out.

Zou het zo zijn dat ik vanuit mijn huidige ik verder leef en wel kan herinneren van dit bestaan en zo steeds verder ga dan zou het iets anders zijn. Maar de wereld bestaat miljarden jaren en heb nog nooit een flash-back gehad dus de kans dat het de komende 1000 jaar wel gaat gebeuren van flash-backs is erg gering.

Dus dan maar genieten van dit "korte" bestaan zolang het nog kan.

Ik gok dat 'leven' een beetje is zoals dromen. Elk leven is een lange droom en als je dood gaat wordt je wakker. Wanneer je 'wakker' bent zul je je meerdere dromen danwel levens herinneren, terwijl je wanneer je droomt, je vaak alleen bewust bent van die droom.

Ik ga dan ook uit van tussenfase's tussen je levens, en dat je niet overspringt van het ene naar het andere leven.

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 20:03 schreef Synthesist het volgende:
Dood kent geen bewustzijn.

Voor de rest lach ik iedereen uit die gelooft in leven na de dood

Maakt niet uit, als je maar gelukkig bent.

Nou.. ik hoop op C of B :p alleen dan geen hel natuurlijk

Maja ik ben toch bang voor A ._.

Maar als het C is.. en wat als de aarde nou explodeert ofzo .. als wat en waar moet je dan weer geboren worden andere planeet ofzo?

quote:

Op zaterdag 18 oktober 2008 14:14 schreef Michielos het volgende:

[..]

ik ben zeer geinteresseerd in de schrijvers van die boeken. ZOu je deze even voor mij kunnen vermelden?

Gut mot ik die zolder weer op om effe titels te gaan opschrijven voor jou een papiertje en het dan online te gooien?
Hallo kun jij niet googelen?
Pff doe niet zo lui...ik doe het wel...en nee hier heb ik geen zin in.
Ik lees en titels onthou ik niet zo snel ik vreet boeken op nml...titels en schrijvers interesseren mij geen lor.
Maar wacht ik ga even wat neertellen hier.
Link

En LINK
Succes...
Hans Stolp, Edgar Cayce, Dr. Elisabeth Kübler-Ross ,cardioloog Pim van Lommel ,

Mama, hierboven kan ik je horen van J. Martin en P., Romanowski
Waar gebeurde gesprekken met overleden kinderen

Veronika's drievoudig licht van Manfred Kyber een geschiedenis van deze en van de andere wereld.

Spirituele reizen tussen leven en dood van James van Praagh
in contact met de geesten van overledenen

Signalen van elders van Dr. Melvin Morse met Paul Perry
zin en betekenis van voorspellende dromen - visioenen over doodsgevaar Van Hemel een aarde van Wiljen v. Seters - Tuinstra - Witsen.

Vorige levens van Raymond Moody

Reis door de sferen van Berend Jager
over de zin van leven en dood.

Tussen hemel en Hel van peter Kreeft
een gesprek aan gene zijde van de dood tussen John Kennedy, C.S. Lewis & Aldous Huxley

Parapsychologisch onderzoek naar reincarnatie en leven na de dood van Titus Riva


Elisabeth Kübler-Ross
De cirkel van het leven. Herinneringen aan leven en sterven


Bill & Judy Guggenheim
Teken van geluk. Is contact met overleden kinderen mogelijk?

J. Martin & P. Romanowski
Mama, hierboven kan ik je horen. Boodschappen van kinderen aan de andere kant.

Joanne Klink
Vroeger toen ik groot was. Vérgaande herinneringen van kleine kinderen

Rosemarijn Roes
Mama luister je? Wat je van je kind kunt leren. Volwassen


http://yukiko.web-log.nl/yukiko/2007/11/als_ik_later_do.html

quote:

Op zaterdag 25 oktober 2008 21:39 schreef Arithil het volgende:
Nou.. ik hoop op C of B :p alleen dan geen hel natuurlijk

Maja ik ben toch bang voor A ._.

Maar als het C is.. en wat als de aarde nou explodeert ofzo .. als wat en waar moet je dan weer geboren worden andere planeet ofzo?

nou plaats zat hoor voor nieuw leven bekijk dit maar eens...
http://www.liveleak.com/view?i=9e8_1211980922
hubble deep field (redux) nl subs
Met de Hubble Space Telescope is de 'diepste' foto van het heelal gemaakt. Op de opname zijn extreem zwakke sterrenstelseltjes te zien op een afstand van ca. 13 miljard lichtjaar. De foto biedt dus een blik op het heelal zoals dat eruit zag toen het nog maar vijf procent van de huidige leeftijd had. Het 'Hubble Ultra Deep Field' is een klein gebiedje in het sterrenbeeld Oven (Fornax),

hel vuur gillen en pijn voor eeuwig

Bewustzijn is niet meer dan het waarnemen van stimuli door de zintuigen. Stel dat je voor dat je geen zintuigen hebt, dan heb je ook geen leven. Dat is wat ik me bij de dood voor stel. Er is niets.

A dus.

quote:

Op dinsdag 28 oktober 2008 19:09 schreef Baasvaak. het volgende:
Bewustzijn is niet meer dan het waarnemen van stimuli door de zintuigen. Stel dat je voor dat je geen zintuigen hebt, dan heb je ook geen leven. Dat is wat ik me bij de dood voor stel. Er is niets.

Correctie.
Bewustzijn is niets meer dan wat er in de hersennen gebeurt zul je bedoelen.
Als je droomt ben je ook "bewust" en maak je dit ook mee.
Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat als je naar een object kijkt en daarna je ogen sluit en dit object voor je ziet, precies dezelfde gedeeltjes van de hersennen actief zijn.
Maar ik snap wat je bedoelt te zeggen denk ik: stel, je word geboren zonder zintuigen, dan kan je niet bewust zijn want dit ontwikkelt zich via de zintuigen.
Maar ook dat is niet waar.
Misschien heb je een andere ervaring en definitie van bewustzijn in zo'n staat, maar je beseft wel dat je leeft.
Je hersennen zijn immers het bewustzijn (de ziel even buiten de discussie te laten.)

Ik geloof wel in een Hiernamaals, en in een Hemel.

Lichaam en geest scheiden zich af na de dood denk ik ; het lichaam vergaat maar de geest / de ziel leeft door.

Misschien is er wel een Aards Hemelrijk.

quote:

Op zaterdag 20 september 2008 00:20 schreef Scaurus het volgende:

[..]

Nee, immers: wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein.

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 14:08 schreef PMK111 het volgende:

[..]

Een dood mens is zoiets als een onzichtbare kleur.

dat vind ik nu een hele goede opmerking!
Diepzinnig ook!

quote:

Op woensdag 29 oktober 2008 18:04 schreef TLC het volgende:
Ik geloof wel in een Hiernamaals, en in een Hemel.

Lichaam en geest scheiden zich af na de dood denk ik ; het lichaam vergaat maar de geest / de ziel leeft door.

Misschien is er wel een Aards Hemelrijk.

Het lichaam is aards
dat vergaat
zoals alles op aarde zal vergaan
doch alles zal opnieuw opstaan
de zaadjes van bomen en planten
nageslacht...
De ziel is hemels
het lichaam(vlees) aards...
Dus beiden keren terug naar de bron..

quote:

Op woensdag 22 oktober 2008 15:16 schreef Darkwolf het volgende:

[..]

Oh? Ik heb anders noch angst noch jaloezie betreft het sterven. Het is gewoon een overgang naar iets anders.
Ben ik morgen dood? Ja het zuigt... maar dan zijt het zo.
Bang ben ik er absoluut niet voor en maak gewoon van elke dag het beste.
[..]

Dat slaat dus nergens op.
Je droomt... en als het even mee zit ben je zelfs daarvan bewust wat ook weer mogelijkheden / perspectieven kan bieden.
Vergelijk het dan eerder met een coma.

"weliswaar indentificeren sommigen de slaap ten onrechte met een toestand waarin de dood zich weerspiegelt. De lethargie waaruit jullie deze morgen onwillekeurig vrij laat ontwaakten, moet veeleer vereenzelvigd worden met de toestand van voor onze geboorte. De slaap is een terugkeer tot ons embryon, een tijdreizende speurtocht. Slechts als embryonaal wezen kenden wij het volmaakte geluk, zonder behoeften, zonder tekortkomingen, en vooral zonder onrust. In zoverre kunnen we de slaap als een echo van dit tijdperk beschouwen." Lampo, 1947

quote:

Op zondag 2 november 2008 02:00 schreef zhe-devilll het volgende:

[..]

dat vind ik nu een hele goede opmerking!
Diepzinnig ook!

Meh, ik niet
"Een onzichtbare kleur" zegt niks, dat hangt af van welk kleurenspectrum de waarnemer kan waarnemen.
'Dood' is heel iets anders; het is niet zo dat als je opa overlijdt je even een scanner neer kan zetten die 'dat andere spectrum' kan waarnemen hij gewoon nog rondloopt, z'n tv probeert aan te zetten etc.
'Dood' houdt in dat het grote systeem dat bij elkaar je opa was, niet meer functioneert.
Zowel het 'bewustzijn' als het fysieke aspect werken niet meer - omdat het 'bewustzijn' een functie is van het fysieke aspect, namelijk de hersenen. (Hier verwacht ik een grote forum-oorlog over )

Als er bedoeld wordt "Het verschuift naar een spectrum dat wij nooit zullen kunnen waarnemen maar het is er wel bewust" - soit, maar als we er niet mee kunnen interacteren of het niet kunnen waarnemen zal dus nooit iemand weten of het echt zo is, laat staan dat we er iets nuttigs mee kunnen doen.

Ik denk dat iemand pas echt dood is als er niemand meer aan diegene denkt. Universele energie dus. Wat nou als je iemand 30 jaar niet ziet? Is die dan ook dood? Nee toch.............voor mij is iemand pas dood als ik hem uit mijn leven ban en dat doet veel meer pijn als dat dat "zonder jouw schuld" gebeurt.

De dood is veel minder heftig dan de beslissingen die we zelf nemen. De dood is vaak een verlossing, niet altijd, maar bij ziekte wel..

Na de dood. Hmmmm, ik denk terug waar je vandaan kwam, het grote niks. Ik kan me niet herinneren dat ik kut de aarde opkwam dus mijn vertrek zal wel net zoiets zijn

quote:

Op zondag 2 november 2008 04:03 schreef Morwen het volgende:
Ik denk dat iemand pas echt dood is als er niemand meer aan diegene denkt. Universele energie dus. Wat nou als je iemand 30 jaar niet ziet? Is die dan ook dood? Nee toch.............voor mij is iemand pas dood als ik hem uit mijn leven ban en dat doet veel meer pijn als dat dat "zonder jouw schuld" gebeurt.

De dood is veel minder heftig dan de beslissingen die we zelf nemen. De dood is vaak een verlossing, niet altijd, maar bij ziekte wel..

Na de dood. Hmmmm, ik denk terug waar je vandaan kwam, het grote niks. Ik kan me niet herinneren dat ik kut de aarde opkwam dus mijn vertrek zal wel net zoiets zijn

wat een gelul, dat zou betekenen dat het veenlijk van drente ook nog steeds leeft.

opzouten, dood is dood, en wat daarna komt weet niemand. En zo ja, kom dan maar eens met feiten