Dat dus. Waarom in godesnaam 8 jaar de spoorknor uithangen?quote:Op zondag 14 september 2008 11:57 schreef zquing het volgende:
Niets mis mee met 8 jaar studeren, maar je woont nog thuis
Wellicht is het eens zinvol voor je om doormiddel van psychotherapie eens van die gevoelens af te komen. Vermijd je de overgang naar het volwassen leven, omdat je angst hebt te zullen falen voor je kritische ouders? Dit is iets wat veel voorkomt.quote:Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.
De situatie is als volgt.
Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..
Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen
Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.
Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?
quote:Op zondag 14 september 2008 20:28 schreef Flashwin het volgende:
Ah joh..wees niet zo onzeker. Ik ben nu 24 en ben net pas aan mn 3de jaar rechten begonnenJammer dan...iedereen bewandelt zn eigen pad.
je bent helemaal geen loser, als je niet uitkijkt ben je wel jezelf in de put aan het praten, en dat is wel loserig.quote:Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.
De situatie is als volgt.
Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..
Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen
Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.
Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?
Ik heb twee jaar samengewoond, maar nadat mijn relatie over was ben ik bij mijn ouders gaan wonen. Ik dacht dat dat wat makkelijker zou zijn i.v.m. afstuderen. Volgend jaar ben ik van plan om weer op mezelf te gaan wonen.quote:Op zondag 14 september 2008 19:58 schreef StarGazer het volgende:
[..]
Dat dus. Waarom in godesnaam 8 jaar de spoorknor uithangen?
Scherpquote:Op maandag 15 september 2008 01:13 schreef Stereotomy het volgende:
Ik zie een correlatie tussen slechte studieresultaten en late bedtijden
Het enige verschil is dat zij naar doelen toewerken, en jij niet. Jij moet voor jezelf gaan bepalen wat jou doelen zullen zijn.quote:Op zondag 14 september 2008 11:48 schreef Appelboom1983 het volgende:
Dank voor de bemoedigende woorden, maar soms moet ik echt gewoon huilen, omdat ik in vergelijking met mijn vrienden nog niet echt iets concreets bereikt heb.
Mooie herinneringen heb ik er dan wel aan overgehouden.
Er is sprake van peer-pressure. Je voelt je ook enigzins een outsider/loser, omdat je het gevoel hebt dat je faalt / achter blijft. En constant de vraag: en ben je al klaar met je studiequote:[quote]Op maandag 15 september 2008 01:54 schreef Heider00sje het volgende:
[..]
Het enige verschil is dat zij naar doelen toewerken, en jij niet. Jij moet voor jezelf gaan bepalen wat jou doelen zullen zijn.
Grootste probleem is dat jij jezelf gaat vergelijken met andere mensen. Waarom zou je dat doen? Jij bent toch een individu die zijn eigen leven invult zoals je wil?
Ik krijg het gevoel dat je nu een omslagpunt hebt bereikt, en dat je er wat meer voor wilt gaan. Het gevoel dat je nu hebt is heel normaal voor een jongvolwassene, en komt zeker vaker voor. Het gevoel hebben dat nu ineens alles moet betekend een nieuwe stap naar volwassenheid.
Nope geen stages gevolgd, deze vormen geen verplicht onderdeel van de studie, zoals bij een HBO-opleiding. Was het wel van plan, maar is er niet van gekomen.quote:Hoe zit het overigens met stages? Heb je die niet gehad?
quote:Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen
Ik zou echt nog wel thuis willen wonen eigenlijk, weet je hoe chill?quote:Op zondag 14 september 2008 11:57 schreef zquing het volgende:
Niets mis mee met 8 jaar studeren, maar je woont nog thuis
Op jezelf wonen kan echt een hele goede stap zijn. Ik heb bij mezelf gemerkt dat ik vanaf het moment dat ik een appartementje voor mezelf had (na een paar jaar kamer bij hospita, appartement delen met een vriend, samenwonen en gewone studentenkamer) ineens weer studeerdrang kreeg.quote:Op maandag 15 september 2008 00:57 schreef Appelboom1983 het volgende:
[..]
Ik heb twee jaar samengewoond, maar nadat mijn relatie over was ben ik bij mijn ouders gaan wonen. Ik dacht dat dat wat makkelijker zou zijn i.v.m. afstuderen. Volgend jaar ben ik van plan om weer op mezelf te gaan wonen.
Conclusie uit jullie reacties: ik ben gen loser. Het doet me echt goed om jullie ervaringen te lezen
, ik voel mij echt een stuk positiever.
Woon sinds kort weer in de buurt van mijn ouders, ik heb eindelijk zo af en toe weer eens een gestreken net overhemdquote:Op maandag 15 september 2008 07:54 schreef hersenchirurg het volgende:
Ik zou echt nog wel thuis willen wonen eigenlijk, weet je hoe chill?
Who cares, een entry level baantje krijg je altijd wel, en als je jong afstudeert is dat ook je max.quote:Op maandag 15 september 2008 11:23 schreef Gummibeer79 het volgende:
Yep, gebrek aan werkervaring icm leeftijd zorgt wel voor rinkelende bellen....
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |