Eeuwige student

Ik ben 26 en derdejaars dus het kan nog erger
Vermaak me prima eigenlijk.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:11 schreef Appelboom1983 het volgende:

[..]

Soms heb ik het gevoel dat meer geaccpeteerd is dat een man langer met zijn studie bezig is dan een vrouw, maar misschien ben ik wel gewoon ouderwets.

Nee, vrouwen doen het normaal gezien beter op school dan mannen. Maar dat wil niet zeggen dat jij ook volgens die norm moet leven.

quote:

Op zondag 14 september 2008 13:15 schreef Appelboom1983 het volgende:
Jup, ik zie dat papiertje als de sleutel tot al mijn andere doelen. Alleen ik moet echt gewoon proberen die discipline vast te houden, meestal gaat het één dag goed en dan verval ik weer in mijn oude patroon. Misschien een coach nemen ofzo, die mij regelmatig belt of iets dergelijks.

Dat zou je inderdaad kunnen proberen Baat het niet, dan schaadt het ook niet.
En zoals ik hier dus in het topic lees, ben je iig niet de enige die hier mee "worstelt"

Overigens, ik ben 25 en ik begin dit jaar met mijn derde studie. Zowel Journalistiek en Sociologie niet afgerond.

Heb zelf ook een aardige carriere qua studies achter de rug.

Rechten,bedrijfskunde,geschiedenis , een uitstapje naar het hbo , weer terug naar geschiedenis , toen helemaal gestopt en gaan werken en toen weer begonnen met geschiedenis (wat ik nu echt af ga maken ) Het heeft weinig zin om dingen te denken als 'ik had wel 2 studies af kunnen hebben' want die tijd krijg je toch niet terug. Bovendien ken ik mensen die in sneltreinvaart hun studie afgerond hebben en om te zeggen dat die nou zo vrolijk worden van het werkende leven , nou nee.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:11 schreef Appelboom1983 het volgende:
Soms heb ik het gevoel dat meer geaccpeteerd is dat een man langer met zijn studie bezig is dan een vrouw, maar misschien ben ik wel gewoon ouderwets.

Het begrip 'eeuwige student' slaat meestal op een flierefluitende jongeman van tegen de 30 die is vergroeid met het studentenleven en de eindfase van zijn studie. Maar er is natuurlijk geen reden waarom een vrouw niet hetzelfde zou kunnen hebben. Wel bijzonder is dat je thuis woont.

Wat betreft coaching, bij mij hadden ze daar de dienst studiebegeleiding voor. Daar zaten dan allemaal andere chronische uitstellers en een bekwaam psycholoog om in groepsverband en met afspraken het uitstelgedrag onder controle te brengen. Gewoon een stok achter de deur, zodat het wat minder op je eigen discipline aankomt.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:04 schreef As_33 het volgende:
Ik heb ruim een jaar geleden besloten om na 4 jaar aankwakkelen met mijn studie er gewoon maar mee te stoppen, om te voorkomen dat ik nog eens jaren helemaal weg zou gooien, want ik ben ook een kanjer in uitstellen.

Ja ken ik. 4 jaar engels gestudeerd. Na 4 jaar was ik nog maar halverwege. Ook maar gestopt. Achteraf natuurlijk wel een beeetje dom dat je alles uitstelt en zo lang door bent gegaan met de opleiding. Ik heb er toch wel wat spijt van dat ik niet eerder dat besluit heb genomen. Maar heb ook te lang daarna aangemodderd voordat ik me echt weer es lekker nuttig maakte...

quote:

Nietemin had ik toch wel even een flinke dip toen ik vorige week 23 werd en we weer realiseerde hoe weinig ik eigenlijk bereikt heb tot nu toe.

ja omdat je je weer vergelijkt met anderen denk ik... Dat is al vaker gezegd hier maar zo ervaar ik dat zelf ook. Gras is groener .... Dat idee.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:15 schreef MLI het volgende:
Overigens, ik ben 25 en ik begin dit jaar met mijn derde studie. Zowel Journalistiek en Sociologie niet afgerond.

Wat moet er toch van jou terechtkomen

Herkenbaar verhaal

Zelf ook redelijk flierefluiter geweest de afgelopen 6 jaar op het HBO. Lekker je eigen ding doen, veel feesten en vooral niet te serieus zijn. Maarja, mezelf uiteindelijk maar overeind geschopt (iedereen om me heen ging immers wel ergens naartoe) en nu 3 maanden afgestudeerd. De dag na mn 26e verjaardag begonnen bij mn 'eerste' baan, waar ik nu een dikke maand zit... zucht...

Tis een hele goede plek voor mn cv, de collega's zijn op zich wel goed te verdragen en het is allemaal best spannend en leerzaam...

Maar toch is werken gewoon 3 x kut. Ik maak ongeveer 45 uur in de week en sta elke dag 2x in een overvolle trein of in een file. Gezellig met zn allen brak naar het werk toe en gezellig 10 uur later brak weer terug. Als je thuis komt is het ongeveer een uurtje of 7/8 en moet je nog eten maken. Kan je na het eten nog fijn ff een uurtje naar je eigen gezeik luisteren en dan mag je weer gaan slapen om vervolgens de volgende ochtend weer vrolijk naar je werk te gaan. Het salaris is grappig, dat dan weer wel, maar tis maar een doekje voor t bloeden imo.

Ik heb geen spijt van het feit dat ik wat lang over mn studie heb gedaan. Je hoeft je er ook echt niet voor te schamen hoor. Beschouw jezelf maar als een vrije geest en denk eens aan al die mensen die helemaal geen opleiding hebben en al stil liggen, vastgeroest in een of andere domme baan, terwijl jij nog alle kansen hebt en je nog moet ontplooien. Maak je opleiding in ieder geval af en bekijk dan nog eens rustig wat je wil. Werken kan echt nog lang genoeg, trust me...

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:57 schreef zquing het volgende:
Niets mis mee met 8 jaar studeren, maar je woont nog thuis

Dat dus. Waarom in godesnaam 8 jaar de spoorknor uithangen?

Leuk, al die geestesgenoten

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.

De situatie is als volgt.

Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..

Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen


Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.


Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

Wellicht is het eens zinvol voor je om doormiddel van psychotherapie eens van die gevoelens af te komen. Vermijd je de overgang naar het volwassen leven, omdat je angst hebt te zullen falen voor je kritische ouders? Dit is iets wat veel voorkomt.
je bent ook kritisch en streng naar jezelf toe denk ik, en dat blokkeert je. Fouten maken mag, en niemand heeft het boek van het leven geschreven.

Ah joh..wees niet zo onzeker. Ik ben nu 24 en ben net pas aan mn 3de jaar rechten begonnen Jammer dan...iedereen bewandelt zn eigen pad.

quote:

Op zondag 14 september 2008 20:28 schreef Flashwin het volgende:
Ah joh..wees niet zo onzeker. Ik ben nu 24 en ben net pas aan mn 3de jaar rechten begonnen Jammer dan...iedereen bewandelt zn eigen pad.

Jonkie... 26 hier en 2ejaars recht.....

Ik ben zelf 23 (bijna 24) en ook alweer 6e jaars (wel masterstudent na tig keer b-scriptie uitstellen) maar ik zie hier dus veel gevallen van oudere studenten in 2e of 3e jaar, en ik vraag me af waar jullie het van doen. Zeker goede bijbanen ernaast, anders is het volgens mij niet te betalen? Leenrechten heb je op een gegeven moment ook niet meer.

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.

De situatie is als volgt.

Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..

Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen


Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.


Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

je bent helemaal geen loser, als je niet uitkijkt ben je wel jezelf in de put aan het praten, en dat is wel loserig.

enkele puntjes:
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen
Het gaat over je uitelrijk neem ik aan. Tot je 30e kan je makkelijk mee, met een beetje mazzel kan je tot je 35e makkelijk mee. Daarna gaat het lastig worden ja.

woon nog bij mijn ouders
En je hebt wel een verenigingsleven? Dit is raar

Op je 25ste nog bij je ouders wonen is wel redelijk minnetjes.
Weet je al wel wat je na je afstuderen wilt gaan doen?
Verder zie ik geen problemen; al die burgermans ellende en hypotheekschulden komen vanzelf.

Waarom ga je niet op jezelf wonen? Misschien geeft dat wel een boost of zo

Voor de arbeiders :
Hoe is het trouwens om naast een full-time baan een deeltijdstudie te doen? Is het qua (vrije) tijd te doen?

Psst TS, ga eens Van Wilder kijken, sit back & relax.

Herkenbaar TS. Dus tvp. Vorig jaar eindelijk weer beweging in de studie, nu nog laatste vakjes inkloppen en dan afstuderen beginnen hopelijk in november. Bij mij is het probleem uitstellen en met name tentamens halen, dus ik hoop dat het beter gaat als het afstuderen begint.

Ik ben pas zo rond mijn 30e serieus gaan leven. Overigens niet van de ene op de andere dag. Geniet van het leven, er is meer dan een koophuis en een rijbewijs. Je hoeft je niet te schamen omdat anderen meer spullen hebben gekocht dan jij. De reizen die je gemaakt hebt kan niemand je meer afnemen.

Ha hier kan ik me in vinden. even tvp dus

Ik zie een correlatie tussen slechte studieresultaten en late bedtijden