Eeuwige student

Ik ben 26 en derdejaars dus het kan nog erger
Vermaak me prima eigenlijk.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:11 schreef Appelboom1983 het volgende:

[..]

Soms heb ik het gevoel dat meer geaccpeteerd is dat een man langer met zijn studie bezig is dan een vrouw, maar misschien ben ik wel gewoon ouderwets.

Nee, vrouwen doen het normaal gezien beter op school dan mannen. Maar dat wil niet zeggen dat jij ook volgens die norm moet leven.

quote:

Op zondag 14 september 2008 13:15 schreef Appelboom1983 het volgende:
Jup, ik zie dat papiertje als de sleutel tot al mijn andere doelen. Alleen ik moet echt gewoon proberen die discipline vast te houden, meestal gaat het één dag goed en dan verval ik weer in mijn oude patroon. Misschien een coach nemen ofzo, die mij regelmatig belt of iets dergelijks.

Dat zou je inderdaad kunnen proberen Baat het niet, dan schaadt het ook niet.
En zoals ik hier dus in het topic lees, ben je iig niet de enige die hier mee "worstelt"

Overigens, ik ben 25 en ik begin dit jaar met mijn derde studie. Zowel Journalistiek en Sociologie niet afgerond.

Heb zelf ook een aardige carriere qua studies achter de rug.

Rechten,bedrijfskunde,geschiedenis , een uitstapje naar het hbo , weer terug naar geschiedenis , toen helemaal gestopt en gaan werken en toen weer begonnen met geschiedenis (wat ik nu echt af ga maken ) Het heeft weinig zin om dingen te denken als 'ik had wel 2 studies af kunnen hebben' want die tijd krijg je toch niet terug. Bovendien ken ik mensen die in sneltreinvaart hun studie afgerond hebben en om te zeggen dat die nou zo vrolijk worden van het werkende leven , nou nee.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:11 schreef Appelboom1983 het volgende:
Soms heb ik het gevoel dat meer geaccpeteerd is dat een man langer met zijn studie bezig is dan een vrouw, maar misschien ben ik wel gewoon ouderwets.

Het begrip 'eeuwige student' slaat meestal op een flierefluitende jongeman van tegen de 30 die is vergroeid met het studentenleven en de eindfase van zijn studie. Maar er is natuurlijk geen reden waarom een vrouw niet hetzelfde zou kunnen hebben. Wel bijzonder is dat je thuis woont.

Wat betreft coaching, bij mij hadden ze daar de dienst studiebegeleiding voor. Daar zaten dan allemaal andere chronische uitstellers en een bekwaam psycholoog om in groepsverband en met afspraken het uitstelgedrag onder controle te brengen. Gewoon een stok achter de deur, zodat het wat minder op je eigen discipline aankomt.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:04 schreef As_33 het volgende:
Ik heb ruim een jaar geleden besloten om na 4 jaar aankwakkelen met mijn studie er gewoon maar mee te stoppen, om te voorkomen dat ik nog eens jaren helemaal weg zou gooien, want ik ben ook een kanjer in uitstellen.

Ja ken ik. 4 jaar engels gestudeerd. Na 4 jaar was ik nog maar halverwege. Ook maar gestopt. Achteraf natuurlijk wel een beeetje dom dat je alles uitstelt en zo lang door bent gegaan met de opleiding. Ik heb er toch wel wat spijt van dat ik niet eerder dat besluit heb genomen. Maar heb ook te lang daarna aangemodderd voordat ik me echt weer es lekker nuttig maakte...

quote:

Nietemin had ik toch wel even een flinke dip toen ik vorige week 23 werd en we weer realiseerde hoe weinig ik eigenlijk bereikt heb tot nu toe.

ja omdat je je weer vergelijkt met anderen denk ik... Dat is al vaker gezegd hier maar zo ervaar ik dat zelf ook. Gras is groener .... Dat idee.

quote:

Op zondag 14 september 2008 14:15 schreef MLI het volgende:
Overigens, ik ben 25 en ik begin dit jaar met mijn derde studie. Zowel Journalistiek en Sociologie niet afgerond.

Wat moet er toch van jou terechtkomen

Herkenbaar verhaal

Zelf ook redelijk flierefluiter geweest de afgelopen 6 jaar op het HBO. Lekker je eigen ding doen, veel feesten en vooral niet te serieus zijn. Maarja, mezelf uiteindelijk maar overeind geschopt (iedereen om me heen ging immers wel ergens naartoe) en nu 3 maanden afgestudeerd. De dag na mn 26e verjaardag begonnen bij mn 'eerste' baan, waar ik nu een dikke maand zit... zucht...

Tis een hele goede plek voor mn cv, de collega's zijn op zich wel goed te verdragen en het is allemaal best spannend en leerzaam...

Maar toch is werken gewoon 3 x kut. Ik maak ongeveer 45 uur in de week en sta elke dag 2x in een overvolle trein of in een file. Gezellig met zn allen brak naar het werk toe en gezellig 10 uur later brak weer terug. Als je thuis komt is het ongeveer een uurtje of 7/8 en moet je nog eten maken. Kan je na het eten nog fijn ff een uurtje naar je eigen gezeik luisteren en dan mag je weer gaan slapen om vervolgens de volgende ochtend weer vrolijk naar je werk te gaan. Het salaris is grappig, dat dan weer wel, maar tis maar een doekje voor t bloeden imo.

Ik heb geen spijt van het feit dat ik wat lang over mn studie heb gedaan. Je hoeft je er ook echt niet voor te schamen hoor. Beschouw jezelf maar als een vrije geest en denk eens aan al die mensen die helemaal geen opleiding hebben en al stil liggen, vastgeroest in een of andere domme baan, terwijl jij nog alle kansen hebt en je nog moet ontplooien. Maak je opleiding in ieder geval af en bekijk dan nog eens rustig wat je wil. Werken kan echt nog lang genoeg, trust me...

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:57 schreef zquing het volgende:
Niets mis mee met 8 jaar studeren, maar je woont nog thuis

Dat dus. Waarom in godesnaam 8 jaar de spoorknor uithangen?

Leuk, al die geestesgenoten

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.

De situatie is als volgt.

Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..

Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen


Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.


Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

Wellicht is het eens zinvol voor je om doormiddel van psychotherapie eens van die gevoelens af te komen. Vermijd je de overgang naar het volwassen leven, omdat je angst hebt te zullen falen voor je kritische ouders? Dit is iets wat veel voorkomt.
je bent ook kritisch en streng naar jezelf toe denk ik, en dat blokkeert je. Fouten maken mag, en niemand heeft het boek van het leven geschreven.

Ah joh..wees niet zo onzeker. Ik ben nu 24 en ben net pas aan mn 3de jaar rechten begonnen Jammer dan...iedereen bewandelt zn eigen pad.

quote:

Op zondag 14 september 2008 20:28 schreef Flashwin het volgende:
Ah joh..wees niet zo onzeker. Ik ben nu 24 en ben net pas aan mn 3de jaar rechten begonnen Jammer dan...iedereen bewandelt zn eigen pad.

Jonkie... 26 hier en 2ejaars recht.....

Ik ben zelf 23 (bijna 24) en ook alweer 6e jaars (wel masterstudent na tig keer b-scriptie uitstellen) maar ik zie hier dus veel gevallen van oudere studenten in 2e of 3e jaar, en ik vraag me af waar jullie het van doen. Zeker goede bijbanen ernaast, anders is het volgens mij niet te betalen? Leenrechten heb je op een gegeven moment ook niet meer.

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.

De situatie is als volgt.

Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..

Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan
- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)
- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto
- ik ben nog steeds niet afgestudeerd
- ik heb weinig spaargeld
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen


Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.


Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

je bent helemaal geen loser, als je niet uitkijkt ben je wel jezelf in de put aan het praten, en dat is wel loserig.

enkele puntjes:
- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen
Het gaat over je uitelrijk neem ik aan. Tot je 30e kan je makkelijk mee, met een beetje mazzel kan je tot je 35e makkelijk mee. Daarna gaat het lastig worden ja.

woon nog bij mijn ouders
En je hebt wel een verenigingsleven? Dit is raar

Op je 25ste nog bij je ouders wonen is wel redelijk minnetjes.
Weet je al wel wat je na je afstuderen wilt gaan doen?
Verder zie ik geen problemen; al die burgermans ellende en hypotheekschulden komen vanzelf.

Waarom ga je niet op jezelf wonen? Misschien geeft dat wel een boost of zo

Voor de arbeiders :
Hoe is het trouwens om naast een full-time baan een deeltijdstudie te doen? Is het qua (vrije) tijd te doen?

Psst TS, ga eens Van Wilder kijken, sit back & relax.

Herkenbaar TS. Dus tvp. Vorig jaar eindelijk weer beweging in de studie, nu nog laatste vakjes inkloppen en dan afstuderen beginnen hopelijk in november. Bij mij is het probleem uitstellen en met name tentamens halen, dus ik hoop dat het beter gaat als het afstuderen begint.

Ik ben pas zo rond mijn 30e serieus gaan leven. Overigens niet van de ene op de andere dag. Geniet van het leven, er is meer dan een koophuis en een rijbewijs. Je hoeft je niet te schamen omdat anderen meer spullen hebben gekocht dan jij. De reizen die je gemaakt hebt kan niemand je meer afnemen.

Ha hier kan ik me in vinden. even tvp dus

Ik zie een correlatie tussen slechte studieresultaten en late bedtijden

Ik zit precies in hetzelfde schuitje
23 jaar, woon nog bij ouders, geen auto (geen behoefte aan).
Moet nog ongeveer 4/5 jaar door met studeren, ik zou me niet zo druk maken als ik jou was.
Je hebt nog genoeg tijd

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:48 schreef Appelboom1983 het volgende:
Dank voor de bemoedigende woorden, maar soms moet ik echt gewoon huilen, omdat ik in vergelijking met mijn vrienden nog niet echt iets concreets bereikt heb.

Mooie herinneringen heb ik er dan wel aan overgehouden.

Het enige verschil is dat zij naar doelen toewerken, en jij niet. Jij moet voor jezelf gaan bepalen wat jou doelen zullen zijn.

Grootste probleem is dat jij jezelf gaat vergelijken met andere mensen. Waarom zou je dat doen? Jij bent toch een individu die zijn eigen leven invult zoals je wil?

Ik krijg het gevoel dat je nu een omslagpunt hebt bereikt, en dat je er wat meer voor wilt gaan. Het gevoel dat je nu hebt is heel normaal voor een jongvolwassene, en komt zeker vaker voor. Het gevoel hebben dat nu ineens alles moet betekend een nieuwe stap naar volwassenheid.

Hoe zit het overigens met stages? Heb je die niet gehad?

Aangenaam. Precies hetzelfde hier, maar dan 9e jaars en 26. Hopelijk voor oudjaar éíndélíjk klaar...

Doet me goed deze andere ervaringen te lezen. Had het er toevallig vanavond met mn ouders over hoe kansloos ik eigenlijk ben. Zussen die allemaal gesetteld zijn na keurig te zijn afgestudeerd of zelfs gepromoveerd.

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:

- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen

Maarre; Ik heb 6 jaar gedaan over m'n studie en ik kan me niet voor de geest halen dat ik dezelfde gevoelens had als TS in het laatste jaar. Er zijn gasten die 12/13 jaar over hun studie doen (okee, wel de extremiteiten dus) en dat zijn steevast de gezelligste lui . Aan het verhaal van TS te zien heeft ze ook genoten van haar studietijd . Niks mis mee imho, en dat jouw vriendinnen nu al "huisje boompje beestje hebben is hun zaak, mij lijkt het een absolute gruwel eigenlijk..

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:57 schreef zquing het volgende:
Niets mis mee met 8 jaar studeren, maar je woont nog thuis

Ik zou echt nog wel thuis willen wonen eigenlijk, weet je hoe chill?

quote:

Op maandag 15 september 2008 00:57 schreef Appelboom1983 het volgende:

[..]

Ik heb twee jaar samengewoond, maar nadat mijn relatie over was ben ik bij mijn ouders gaan wonen. Ik dacht dat dat wat makkelijker zou zijn i.v.m. afstuderen. Volgend jaar ben ik van plan om weer op mezelf te gaan wonen.

Conclusie uit jullie reacties: ik ben gen loser . Het doet me echt goed om jullie ervaringen te lezen , ik voel mij echt een stuk positiever.

Op jezelf wonen kan echt een hele goede stap zijn. Ik heb bij mezelf gemerkt dat ik vanaf het moment dat ik een appartementje voor mezelf had (na een paar jaar kamer bij hospita, appartement delen met een vriend, samenwonen en gewone studentenkamer) ineens weer studeerdrang kreeg.

quote:

Op maandag 15 september 2008 07:54 schreef hersenchirurg het volgende:
Ik zou echt nog wel thuis willen wonen eigenlijk, weet je hoe chill?

Woon sinds kort weer in de buurt van mijn ouders, ik heb eindelijk zo af en toe weer eens een gestreken net overhemd

24 en derdejaars nu, derde studie. Deze studie gaat goed, is leuk, en ga ik dus ook afmaken. Ondanks de verloren tijd ben ik blij met mijn beslissing de andere opleidingen / studies voortijdig af te breken. In principe heb ik ook het idee dat ik maar 2 jaar echt weggesmeten heb, de rest heeft me goede dingen gebracht en veel geleerd.

In mijn vriendengroep is de rest nu net afgestudeerd of zijn met de laatste loodjes bezig. Het is wel even wennen dat sommige van hen al beginnen aan een 'echte' baan, maar het maakt mij ook wel blij dat ik nog even heb voor dat dat allemaal op mij afkomt. Ik geniet er voorlopig nog van; ik heb meer vrije tijd, kan meer reizen, minder verantwoordelijkheden. En het grootste voordeel is dat ik dat loonslaven-bestaan op zijn minst wat kan uitstellen.

haha lol

denk je echt dat als je dadelijk gaat solliciteren je indruk maakt met je je studie waar je 10 jaar over hebt gedaan?

Yep, gebrek aan werkervaring icm leeftijd zorgt wel voor rinkelende bellen....

quote:

Op maandag 15 september 2008 11:23 schreef Gummibeer79 het volgende:
Yep, gebrek aan werkervaring icm leeftijd zorgt wel voor rinkelende bellen....

Who cares, een entry level baantje krijg je altijd wel, en als je jong afstudeert is dat ook je max.

Ja TS je bent een Loser dat je het nu al 8 jaar bezig bent..

maar dit is een feit daar kan je niets meer aan veranderen.. zal ook slecht op je CV staan.

dus neem nu de touwtjes maar in handen en maak het af.. hoe langer je het uitstelt hoe erger het word

denk je wel aan je pensioengat, schatje

quote:

Op zondag 14 september 2008 13:52 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

verhaal

Grote professionele mogelijkheden gaan heel vaak samen met stuurloosheid in de studie.

kun je die laatste zin eens nader toelichten?

Zoals je hierboven hebt gelezen komt het uiteindelijk allemaal wel goed met mensen die lang over hun studie gedaan hebben, of ze het nu afgemaakt hebben, of niet.

Probeer eerst vast te stellen waarom je niet serieus bent met studeren. Verenigingsleven is zeker leuk, maar ik kan me voorstellen dat er zo langzamerhand ook een generatiekloofje aan het ontstaan is. En waar komt het uitstelgedrag vandaan? Vindt je de studie wel interessant? Ben je bang voor de volgende stap in je leven? Of...? Als je dit weet kun je ook veel gerichter bepalen wat je moet doen om nu echt in actie te komen (of je kunt onderbouwt besluiten te stoppen).

Ik heb 8,5 jaar over mijn studie gedaan en voelde me bij tijd en wijle ook een enorme looser; ontweek zelfs sociale contacten omdat ik me schaamde en geen zin had om elke keer uit te leggen waarom ik nog niet klaar was (terwijl het gewoon oprechte interesse van mijn vrienden was). Heb zelfs wel eens gehad dat men op de universiteit dacht dat ik de docent was Uiteindelijk heb ik het wel af weten te maken en ben daar blij om, maar die keuze is voor iedereen verschillend.

Probeer voor de rest niet te veel stil te staan bij wat al gebeurd is en waar je niks meer aan kunt veranderen. Ja, je had wellicht in 8 jaar 2 studies kunnen doen, maar dat heb je om wat voor reden dan ook niet gedaan. Jammer, maar helaas. Het gaat erom hoe je nu verder gaat.

En over de zaken waar je niet tevreden mee bent: stel je prioriteiten en probeer niet alles tegelijk aan te pakken, bijvoorbeeld:

quote:

- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan

Bepaal voor jezelf: vind ik de horeca leuk? Vind ik het nu hebben van een goede baan belangrijker dan het afmaken van je studie (ervan uitgaande dat dit niet goed te combineren is). Je zou kunnen proberen een betere (bij)baan in de horeca te krijgen (als je de horeca leuk vind) of een diepgaandere bijbaan te vinden. Of kom tot de conclusie dat het gewoon een domme bijbaan is die je alleen doet voor het geld. En laat het daarbij (niet meer aan ergeren dan!).

quote:

- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)

Dat soort dingen kan er behoorlijk inhakken (is mijn ervaring). Maar ook hier: bepaal wat er mogelijk is, hoe belangrijk het voor je is en handel hier dan ook naar. Je kunt bijvoorbeeld besluiten om nog even door te bijten en bij je ouders te blijven wonen. Als je dan weer eens met nieuwbouw gesprekken geconfronteerd wordt, houd jezelf dan voor dat je nu nog even vol moet houden, maar dat straks jou tijd komt wat dit betreft. (ervan uit gaande dat je dit wilt).

quote:

- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto

Eeeh: is dit op dit moment heel belangrijk voor je? Een auto kost veel geld en je staat alleen maar in de file. Ik kan niet voor jou oordelen maar kan dit niet even wachten?

quote:

- ik ben nog steeds niet afgestudeerd

Zie boven. Probeer er achter te komen waarom je niet gemotiveerd bent / waarom het niet lukt.

quote:

- ik heb weinig spaargeld

Da's niet zo gek als je student bent, toch?
En: je hebt geen 36.000 of 72.000 euro studieschuld?

quote:

- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen

Dat heb je voor een deel zelf in de hand: leef gezond, eet gezond, sport! (daar klaart je geest ook van op).
En dat op 25 jarige leeftijd het verval begint: onzin!

quote:

Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

Nee, natuurlijk niet! Probeer je problemen issues 1 voor 1 op te pakken en je bent zo uit je tijdelijke dip!!

Laatste tip: tel je zegeningen!! Ben je gezond? Maar ook: als student ben je erg flexibel in wat je wanneer doet. Als je werkt ben je dat een stuk minder: daar hoor je je nieuwbouw-vrienden niet over. Of denk je dat het leuk is om dag in dag uit in de file naar je werk te rijden?

Nou eh. Het komt vanzelf wel hoor
Je doet alsof je 65 bent.
Maargoed, het thuiswonen is idd wel jammer.

[ Bericht 71% gewijzigd door Cutebutpsycho op 15-09-2008 15:21:14 ]

Ja TS is een loser, ben ook met m'n 2e studie bezig in 8 jaar tijd...

Op m'n 18e begonnen met werken en nu op mijn 27ste mijn eigen huis gekocht (al 2 jaar in de planning)
Ofwel mensen gaan steeds later werken of op zich zelf wonen.

Ik vind het knap dat je zó lang kan studeren, zou het zeker volhouden!

ik ben 24 (november 25) 1e jaar hbo Fysiotherapie..
ik wil ze wel in 4 a 5 jaar over doen..

daarna misschien naar universiteit..

zo te horen ben je de enigste niet..

gewoon ervan genieten en zorg dat je goed dingen inplannen.. dan komt het wel goed

quote:

Op maandag 15 september 2008 11:21 schreef henkzijlstra het volgende:
haha lol

denk je echt dat als je dadelijk gaat solliciteren je indruk maakt met je je studie waar je 10 jaar over hebt gedaan?

Reken maar dat "de baas" net zolang zoniet langer gestudeerd heeft .

Enige wat ik me afvraag; Hoeveel studieschuld bouw je wel niet op zo?

pff wat is 25 nou, ik ben nu al 4e jaars student, en net weer opnieuw begonnen. in mn laatste jaar straks dus 8e jaars en dan ben ik 24... en ik lach ze uit, die studentjes die alles netjes hebben gedaan, op hun 21/22e klaar zijn en lekker kunnen gaan werken (respect voor mensen die het combineren enz enz.)... nee want dan heb je het gemaakt.. ik beschouw studie vertraging door waardevolle dingen zoals dus reizen en verenigingsleven absoluut niet als verloren tijd...

werken kan je nog lang genoeg..