Simpel is lang niet altijd verkeerdquote:Op vrijdag 31 oktober 2008 14:28 schreef RedDevil085 het volgende:
[..]
Uit de Kijk van deze maand
Heeft iemand die verstand heeft van zaken (Haus? :p) hier nog wat over te zeggen? Het klinkt mij... nou ja, een beetje TE simpel (het zwarte gat voed zich niet meer omdat er gewoonweg geen voeding meer in de buurt is?).
dankquote:Op maandag 24 november 2008 13:45 schreef Haushofer het volgende:
Een neutronenster bevat niet alleen neutronen, maar ook veel geladen deeltjes aan het oppervlakAls een ster instort tot een neutronenster is er iets wat ruwweg behouden blijft: de magnetische flux. Dit is zoiets als het magnetische veld geintegreerd over het oppervlak. Bij de instorting wordt het oppervlak veel kleiner, en dus moet het magnetische veld wel veel groter worden om de flux net zo groot te houden.
Als r1 de straal voor instorting is, en rr2 de straal na instorting met r1 > r2, dan verhouden de oppervlaktes zich als (r2/r1 )r2. Hiermee kun je afschatten hoeveel keer groter het magnetische veld wordt. Als de straal bijvoorbeeld een factor 1000 keer kleiner wordt bij de instorting, dan wordt het magnetisch veld ruwweg 1000*1000=1000000 keer groter.
Overigens, iets anders wat behouden blijft is het impulsmoment L. Dat is iets als L=m*v*r waarbij v de omloopsnelheid is. Je ziet dat als m hetzelfde blijft ( wat niet zo is, maar stel dat ) en r veel kleiner wordt, v opeens veel groter wordt. Dit zie je als een ronddraaiende kunstschaatster haar armen intrekt. Zo'n object, wat een sterk magnetisch veld heeft en heel snel ronddraait, noemen we een pulsar; het zendt signalen uit met een uitzonderling nauwkeurig bepaalde periode.
Het zijn deeltjes met energiequote:Op dinsdag 25 november 2008 12:04 schreef KlappernootatWork het volgende:
Zijn die gravitonen een op zich zelf staand deeltje of is het een vorm van energie?
massaloos als zijnde rustmassa toch?quote:Op dinsdag 25 november 2008 13:52 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Het zijn deeltjes met energieMaar ze worden niet voorspeld door de algemene relativiteitstheorie. Die beschrijft zwaartekracht niet met deeltjes, maar met ruimte-tijd geometrie. Echter, het grote succes van de quantumveldentheorie, waarin je krachten beschrijft via bosonuitwisseling, laat fysici geloven dat zwaartekracht ook zo te beschrijven is. En dat lukt ook bij benadering. Zo weten we dat het deeltje spin 2 moet hebben en massaloos is.
Dat is ook weer een reden waarom snaartheorie zo aantrekkelijk is; het geeft je een massaloos spin-2 deeltje in je spectrum van deeltjes.
Als ik dit zo hoor denken heeft het graviton deeltje an sich ook een kern of massa (het heeft een spin, dus het roteert om zijn as) hoe verklaart dit de massaloosheid van dit deeltje?quote:Op dinsdag 25 november 2008 13:52 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Het zijn deeltjes met energieMaar ze worden niet voorspeld door de algemene relativiteitstheorie. Die beschrijft zwaartekracht niet met deeltjes, maar met ruimte-tijd geometrie. Echter, het grote succes van de quantumveldentheorie, waarin je krachten beschrijft via bosonuitwisseling, laat fysici geloven dat zwaartekracht ook zo te beschrijven is. En dat lukt ook bij benadering. Zo weten we dat het deeltje spin 2 moet hebben en massaloos is.
Dat is ook weer een reden waarom snaartheorie zo aantrekkelijk is; het geeft je een massaloos spin-2 deeltje in je spectrum van deeltjes.
Spin is een intrinsieke quantummechanische eigenschap van deeltjes. Het is een soort van impulsmoment. Je hebt spin 0, 1/2, 1, 3/2, 2, ... deeltjes. Uit de eigenschappen van zwaartekracht ( bv dat het altijd aantrekkend is, in tegenstelling tot bijvoorbeeld elektromagnetisme ) kun je afleiden wat de spin van het verantwoordelijke deeltje moet zijn. In dit geval is dat spin 2. Op Wiki kun je vast wel een fatsoenlijke uitleg over het begrip krijgenquote:Op dinsdag 25 november 2008 14:01 schreef One_of_the_few het volgende:
[..]
massaloos als zijnde rustmassa toch?
heb je een goede uitleg wat spin inhoudt en wat spin 2 inhoud? Ik wordt uit wat ik vind niet veel wijzer.
Nee. Spin moet je niet klassiek bekijken als " roteren om een as". Dat zou flauwekul zijn, want in de QM zijn deeltjes 0-dimensionaal. Spin is technisch gezien een " intrinsiek impulsmoment wat aan dezelfde algebra voldoet als een baanimpulsmoment". Het heeft dus dezelfde rekenregeltjes, maar valt klassiek niet te begrijpen. Dat laat bijvoorbeeld het begrip spin 1/2 zien; een deeltje komt pas na 720 graden weer in de begintoestand terecht, en moet dus " 720 graden draaien om een rondje te draaien". En klassiek gezien zou zo'n rondje 360 graden zijn.quote:Op dinsdag 25 november 2008 16:27 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
Als ik dit zo hoor denken heeft het graviton deeltje an sich ook een kern of massa (het heeft een spin, dus het roteert om zijn as) hoe verklaart dit de massaloosheid van dit deeltje?
Wat "beweegt" die spin? de impuls van het deeltje zelf of iets anders?quote:Op dinsdag 25 november 2008 16:31 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nee. Spin moet je niet klassiek bekijken als " roteren om een as". Dat zou flauwekul zijn, want in de QM zijn deeltjes 0-dimensionaal. Spin is technisch gezien een " intrinsiek impulsmoment wat aan dezelfde algebra voldoet als een baanimpulsmoment". Het heeft dus dezelfde rekenregeltjes, maar valt klassiek niet te begrijpen. Dat laat bijvoorbeeld het begrip spin 1/2 zien; een deeltje komt pas na 720 graden weer in de begintoestand terecht, en moet dus " 720 graden draaien om een rondje te draaien". En klassiek gezien zou zo'n rondje 360 graden zijn.
Een foton is trouwens ook massaloos en heeft spin 1, dus daar zou je hetzelfde " probleem" hebben.
Je moet het niet echt zien als een beweging. Het is een intrinsieke eigenschap van een deeltje, zoals massa. Het begrip bleek nodig omdat anders bepaalde kleurenspectra onverklaarbaar waren; dit wordt het Zeemaneffect genoemd .quote:Op dinsdag 25 november 2008 17:54 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
Wat "beweegt" die spin? de impuls van het deeltje zelf of iets anders?
Hmm, aardige vraag.quote:Op woensdag 26 november 2008 14:07 schreef starla het volgende:
Aangezien dit topic is verworden tot 'Vraag het de grote Haushofer' en dat bedoel ik niet
sarcastischVraag ik me het volgende af:
Fotonen reizen met de lichtsnelheid. Voor ons staat de tijd van een foton dus stil. Dit zou betekenen
dat wanneer ze niet in aanraking komen met andere deeltjes oneindig lang aanwezig zouden zijn.
Volgens Wiki heeft een foton geen oneindige levensduur. Heeft dit te maken met het feit dat een foton
met andere deeltjes in aanraking komt of zit er iets van een intrinsieke eigenschap aan een foton
die verhindert dat een foton oneindig lang blijft voortbestaan?
Bij voorbaat dank!
Fotonen kunnen prima overgaan in bijvoorbeeld een positron en een elektron. Fotonen zijn echter wel wat curieus, want het zijn voor zover we weten de enige deeltjes die geen rustmassa hebben en dus noodgedwongen altijd met de lichtsnelheid reizen. Je kunt ook niet in het ruststelsel van een foton zitten en meereizen met een foton; een foton gaat altijd met de lichtsnelheid tov jou, hoe snel je ook gaat. Dat betekent echter niet dat een foton niet kan interacteren. Voor het foton zelf verstrijkt er gewoon tijd, alleen is de ruimte " oneindig ver ingekort". Kort gezegd:quote:Op woensdag 26 november 2008 14:07 schreef starla het volgende:
Aangezien dit topic is verworden tot 'Vraag het de grote Haushofer' en dat bedoel ik niet
sarcastischVraag ik me het volgende af:
Fotonen reizen met de lichtsnelheid. Voor ons staat de tijd van een foton dus stil. Dit zou betekenen
dat wanneer ze niet in aanraking komen met andere deeltjes oneindig lang aanwezig zouden zijn.
Thxquote:Op donderdag 27 november 2008 12:27 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Fotonen kunnen prima overgaan in bijvoorbeeld een positron en een elektron. Fotonen zijn echter wel wat curieus, want het zijn voor zover we weten de enige deeltjes die geen rustmassa hebben en dus noodgedwongen altijd met de lichtsnelheid reizen. Je kunt ook niet in het ruststelsel van een foton zitten en meereizen met een foton; een foton gaat altijd met de lichtsnelheid tov jou, hoe snel je ook gaat. Dat betekent echter niet dat een foton niet kan interacteren. Voor het foton zelf verstrijkt er gewoon tijd, alleen is de ruimte " oneindig ver ingekort". Kort gezegd:
Voor ons reist een foton alleen in de ruimte, en niet in de tijd; het heeft de maximale snelheid in de ruimte, en daardoor de " minimale snelheid in de tijd".
Voor het foton zelf gaat de tijd echter normaal verder, alleen is de ruimte " oneindig ingekort"; het foton observeert dat ze alleen in de tijd reist, maar alles gaat tov de lichtsnelheid, en dus zijn alle afstanden ingekort tot 0 voor het foton.
Maar zoals gezegd, dit zijn trickey uitspraken, want je kunt niet in het ruststelsel van een foton zitten. Om dit beter te begrijpen heb je kennis van de speciale relativiteitstheorie nodig, waarin ruimte en tijd in 1 verzameling worden gestopt.
Hoop dat dit je vraag wat beantwoordt
Dat kunnen interacties zijn, maar bijvoorbeeld ook quantumfluctuaties.quote:Op donderdag 27 november 2008 12:56 schreef starla het volgende:
[..]
Thx![]()
Maar Wiki zegt ook dat fotonen volledig stabiel zijn en niet vervallen, terwijl jij zegt dat ze kunnen overgaan
in een elektron en positron. Heeft dat dan met interactie te maken? Zo ja, waarom hebben fotonen dan
geen oneindige levensduur? Ondanks dat je zegt dat fotonen louter in de tijd reizen, snap ik niet waarom
tijd een beperking zou moeten zijn...
Die fout maken veel mensen: E = MC2 is de rustenergie van een deeltje, niet de totale energie. Een foton kan geen rustenergie hebben, want het staat nooit stil. Dus is de rustmassa 0. De totale formule luidtquote:Nu we het toch over fotonen hebben. Hoe kan het dat een foton energie heeft/is als geldt:
E = MC2. De massa van een foton is immers 0, invullen geeft een energie van 0.
Net na de BB was er nog niet materie zoals wij dat kennen; dat vormde zich pas een tijdje later. Dat komt omdat de energie zo hoog was, dat atomen zich moeilijk konden binden; ze werden gelijk weer " uitmekaar geslagen ". Echter, de dichtheid van het plasma van het universum was ook erg hoog, en daardoor konden fotonen niet vrij reizen. Na zo'n 300.000 jaar was de dichtheid zo ver gezakt, dat fotonen konden ontkoppelen van materie.quote:Op donderdag 27 november 2008 12:58 schreef KlappernootatWork het volgende:
Kan een foton uit het heelal "ontsnappen" trouwens? Op het moment geven de fotonen de grens van het waarneembare universum aan, toen de big bang ontstond zouden die fotonen misschien wel eens de enige materie geweest kunnen zijn. Of zitten ze gevangen in een singulariteit (ik reken het universum daar onder) ?
Ok bedankt, maar Wiki is daar ook niet heel duidelijk over:quote:Op vrijdag 28 november 2008 13:51 schreef Haushofer het volgende:
Die fout maken veel mensen: E = MC2 is de rustenergie van een deeltje, niet de totale energie. Een foton kan geen rustenergie hebben, want het staat nooit stil. Dus is de rustmassa 0. De totale formule luidt
quote:Op zondag 30 november 2008 00:43 schreef Burakius het volgende:
Bedankt voor de uitleg over anti-materie. Kun je misschien dieper ingaan op wat fotonen zijn. Ik meen me iets te herinneren met een deeltje ofzo die springt van de ene baan naar de andere baan waarbij dus energie vrijkomt en dat dit foton wordt genoemd. Bij voorbaat dank.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Fotonquote:Fotonen kunnen binnen een atoom ontstaan als een elektron naar een lagere energietoestand terugvalt en de vrijkomende energie uitzendt in de vorm van een foton.
Een zwart gat wellicht?quote:Op zondag 30 november 2008 18:59 schreef Parafernalia het volgende:
Wat zou je eigenlijk zien als je vanaf een afstandje naar een zwart gat zou kijken?
Een vervormd beeld van hetgeen wat zich achter het zwarte gat bevindt.quote:Op zondag 30 november 2008 18:59 schreef Parafernalia het volgende:
Wat zou je eigenlijk zien als je vanaf een afstandje naar een zwart gat zou kijken?
Aha ja dat principe ken ik. Maar een zwart gat is dus per definitie niet te zien?quote:Op zondag 30 november 2008 21:37 schreef DemonRage het volgende:
[..]
Een vervormd beeld van hetgeen wat zich achter het zwarte gat bevindt.
Zoek eens op gravitational lensing.
Ik weet niet of ik je vraag helemaal begrijp, maar de interpretatie van zwaartekracht als ruimte-tijd kromming heeft tot Einstein's veldvergelijkingen geleidt, en als je er een andere interpretatie aan zou geven zou het wel erg apart zijn dat je dan op dezelfde vergelijkingen uitkomt.quote:Op vrijdag 28 november 2008 17:54 schreef One_of_the_few het volgende:
Massa zorgt voor de kromming van ruimte tijd. Maar kan de kromming van ruimte tijd niet ervoor zorgen dat in die ruimte alle massa naar een bepaald punt gaat. Dus kan je wel zeggen dat massa zorgt voor een kromming van de ruimte tijd? Is het niet correcter om te zeggen dat de kromming van de ruimte/tijd rond een hemellichaam overeenkomt met het verband tussen de aanwezige massa en de kromming ruimte/tijd?
edit: ik weet het, het is een beetje een taalkundige vraag dan een meer natuurkundige vraag. Zou het kunnen dat iets anders de ruimte/tijd kromt om een massa en dat dit gelijk is aan de voorspelde kromming van einstein onder invloed van massa?
Technisch gezien zijn fotonen " quanta van het elektromagnetische veld". Het zijn de deeltjes die de elektromagnetische kracht overbrengen.quote:Op zondag 30 november 2008 00:43 schreef Burakius het volgende:
Bedankt voor de uitleg over anti-materie. Kun je misschien dieper ingaan op wat fotonen zijn. Ik meen me iets te herinneren met een deeltje ofzo die springt van de ene baan naar de andere baan waarbij dus energie vrijkomt en dat dit foton wordt genoemd. Bij voorbaat dank.
De reet van Gordonquote:Op zondag 30 november 2008 18:59 schreef Parafernalia het volgende:
Wat zou je eigenlijk zien als je vanaf een afstandje naar een zwart gat zou kijken?
Een zwart gat is een singulariteit met daar omheen een "horizon" waar fotonen niet meer kunnen ontsnappen. Dus dat lijkt me dan nietquote:Op zondag 30 november 2008 23:51 schreef Parafernalia het volgende:
[..]
Aha ja dat principe ken ik. Maar een zwart gat is dus per definitie niet te zien?
Dus een zwart gat is geen zichtbare materie "an sich" maar iets wat alleen inwerkt op de naaste omgeving zoals licht en deeltjesquote:Op maandag 1 december 2008 13:48 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Een zwart gat is een singulariteit met daar omheen een "horizon" waar fotonen niet meer kunnen ontsnappen. Dus dat lijkt me dan niet
Ja dat snap ik, maar ik bedoelde meer wat je zou zien als je richting een zwart gat zou kijken...vanaf pak 'm beet de waarnemingshorizon, of wat verder weg.quote:Op maandag 1 december 2008 13:48 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Een zwart gat is een singulariteit met daar omheen een "horizon" waar fotonen niet meer kunnen ontsnappen. Dus dat lijkt me dan niet
Een ster bestaat toch niet puur uit licht? Hoe kan haar ontsnappingssnelheid dan gelijk zijn aan de lichtsnelheid? Dat gaat tegen de fysica in toch?quote:“Wat zou er gebeuren als een ster de lichtsnelheid als ontsnappingssnelheid heeft?”
Ik ben er op afgestudeerdquote:Op woensdag 3 december 2008 13:33 schreef Odysseuzzz het volgende:
Haushofer hoe zit dat nou?![]()
Niemand heeft ooit een zwart gat gezien en jij studeerd er op af? Is dat dan per definitie theoretische fysica omdat er geen empirisch bewijs is?
Zwarte gaten zijn onderdeel van de algemene relativiteitstheorie. Ik zou zeggen dat ruwweg 99% van de fysici in zwarte gaten " gelooft".quote:En worden zwarten gaten nu eigenlijk als theorie of eerder als hypothese beschouwd? Of ligt dat laatste aan de schaal?
Hoe Hawking-straling zich vormt, is erg lastig uit te leggen, ik denk dat ik dat binnenkort es in een post uiteen ga zettenquote:Nog zo iets, wordt die zogenaamde hawkings straling gegenereerd door een proces dat buiten die waarnemingshorizon blijft, en hoe dan?
Je kunt fysisch wel beschrijven wat er binnen die horizon gebeurt, je kunt het alleen als waarnemer niet waarnemen als je buiten die horizon bent.quote:En als je dus niets weet over wat er voorbij die waarnemingshorizon allemaal gebeurd...hoe zou je dan met zekerheid kunnen zeggen dat er nooit eens ergens weer iets uit terug komt?
De ontsnappingsnelheid geeft aan hoe snel een object moet gaan om aan het zwaartekrachtsveld te ontsnappen. Je kunt dus uitrekenen hoeveel massa ervoor zou zorgen dat een object met de lichtsnelheid moet reizen om te ontsnappen.quote:Een ster bestaat toch niet puur uit licht? Hoe kan haar ontsnappingssnelheid dan gelijk zijn aan de lichtsnelheid? Dat gaat tegen de fysica in toch?
Ja, dat las ik ergens.quote:
Aha tof.quote:Er zijn geen " rechtstreekse empirische bewijzen", maar metingen in combinatie met de validiteit van de algemene relativiteitstheorie suggereren dat zwarte gaten bestaan. We weten dat die relativiteitstheorie uitermate nauwkeurig is, dus de kans is erg groot dat de theorie ook juist is in haar voorspelling van zwarte gaten.
En misschien niet, maar dan hebben we een hele andere verklaring nodig.
(...)
Hoe Hawking-straling zich vormt, is erg lastig uit te leggen, ik denk dat ik dat binnenkort es in een post uiteen ga zetten
Maar dat betekend dus ook dat er nooit bewijzen voor zullen zijn? Omdat als de theorie klopt dit tot uitkomst geeft dat het nooit bewezen kan worden?quote:Je kunt fysisch wel beschrijven wat er binnen die horizon gebeurt, je kunt het alleen als waarnemer niet waarnemen als je buiten die horizon bent.
Maar behalve licht kan er toch heul niets zo snel gaan?quote:De ontsnappingsnelheid geeft aan hoe snel een object moet gaan om aan het zwaartekrachtsveld te ontsnappen. Je kunt dus uitrekenen hoeveel massa ervoor zou zorgen dat een object met de lichtsnelheid moet reizen om te ontsnappen.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |