R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
@water_lelie, als ik zo je topics/postings doorlees, liggen je negatieve sex ervaringen, als grondslag voor je huidige problemen.
Het is wel de bedoeling dat je je therapeut zo veel mogelijk vertelt, dus bijvb ook die rijles ervaring, wat voor gevoel je daarbij kreeg,enzo.
Het is wel de bedoeling dat je je therapeut zo veel mogelijk vertelt, dus bijvb ook die rijles ervaring, wat voor gevoel je daarbij kreeg,enzo.
Eens. Je therapeut kan je alleen helpen als jij open durft te zijn. Anders is het verspilde moeite.quote:Op woensdag 5 november 2008 15:55 schreef THEFXR het volgende:
@water_lelie, als ik zo je topics/postings doorlees, liggen je negatieve sex ervaringen, als grondslag voor je huidige problemen.
Het is wel de bedoeling dat je je therapeut zo veel mogelijk vertelt, dus bijvb ook die rijles ervaring, wat voor gevoel je daarbij kreeg,enzo.
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Mss beetje voorbarig om dat nu al te concluderen, maar dit:quote:Op woensdag 5 november 2008 15:55 schreef THEFXR het volgende:
@water_lelie, als ik zo je topics/postings doorlees, liggen je negatieve sex ervaringen, als grondslag voor je huidige problemen.
Is natuurlijk helemaal waar.quote:Het is wel de bedoeling dat je je therapeut zo veel mogelijk vertelt, dus bijvb ook die rijles ervaring, wat voor gevoel je daarbij kreeg,enzo.
Op donderdag 28 augustus 2008 14:34 schreef Breathtaking het volgende:
:9~
:9~
Ik hoopte juist dat ik het achter kon laten in het topic 'rij-intructeur moet formeel blijven'.
Nu gaan jullie er alsnog hier op door.
Als jullie vinden dat ik het mijn therapeut moet vertellen, dan doe ik dat misschien wel. Weet alleen niet wat ik er mee opschiet.
Nu gaan jullie er alsnog hier op door.
Als jullie vinden dat ik het mijn therapeut moet vertellen, dan doe ik dat misschien wel. Weet alleen niet wat ik er mee opschiet.
Baat het niet, dan schaadt het niet, zegt men wel eens...quote:Op woensdag 5 november 2008 17:06 schreef water_lelie het volgende:
Ik hoopte juist dat ik het achter kon laten in het topic 'rij-intructeur moet formeel blijven'.
Nu gaan jullie er alsnog hier op door.
Als jullie vinden dat ik het mijn therapeut moet vertellen, dan doe ik dat misschien wel. Weet alleen niet wat ik er mee opschiet.
het hoeft geheel niets met elkaar te maken hebben alhoewel er toch een soort van onzekerheid bij je uitstraalt, soms kan wat reflectie van een psycholoog je beter doen begrijpen waarom je soms twijfelt of timide opstelt naar andere toe...
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
THEFXR bedoelde niet alleen dat met die rij-instructeur maar ook die andere dingen. Heb je die wel verteld?
Op donderdag 28 augustus 2008 14:34 schreef Breathtaking het volgende:
:9~
:9~
Welke andere dingen? Mijn trauma's?quote:Op woensdag 5 november 2008 17:10 schreef sungaMsunitraM het volgende:
THEFXR bedoelde niet alleen dat met die rij-instructeur maar ook die andere dingen. Heb je die wel verteld?
Die bedoel ik ja.
Lijkt me vrij relevant voor het verklaren/behandelen van angsten, paniekaanvallen etc.
Lijkt me vrij relevant voor het verklaren/behandelen van angsten, paniekaanvallen etc.
Op donderdag 28 augustus 2008 14:34 schreef Breathtaking het volgende:
:9~
:9~
De zaken die je hier op Fok gepost heb. Die lijken me zeer zeker van belang voor je therapiequote:Op woensdag 5 november 2008 17:23 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Welke andere dingen? Mijn trauma's?
praat geen poep psychodynamische therapie is even effectief als welke andere psychotherapie.quote:Op vrijdag 5 september 2008 17:23 schreef m-niki het volgende:
het is best een oude soort psychotherapie om erachter te komen waar een ziekte vandaan komt (dus niet meer praten over kindertijd enzo gelukkig!!), dat is helemaal niet effectief gebleken in het verleden.. wat wel zo is, is dat het handig is om te weten waar je nu écht bang voor bent (wat ALS je ziek bent, wat is daar dan zo erg aan voor jou?)
Ik vind dat jouw therapeut persoonlijk (!!) erg veel sessies nodig heeft voordat ie eindelijk komt waar het om draait. Ik geef zelf kortdurende therapie en bij 5 sessies zit ik al over de helft! Natuurlijk is het goed om een goede intake te doen, zodat je geen dingen per ongeluk over het hoofd ziet, maar vijf keer vind ik ...nou ja... vreemd.
Het is zeker een heel goed idee om dit met hem te overleggen.. het is een beetje uit de tijd om als therapeut op een hoge stoel te zitten en alles geheimzinnig te laten en de client die de therapie lijdzaam ondergaat... (en zoals ik het nu lees, is de therapie nog niet eens begonnen! Er had al zoveel gedaan kunnen worden...)
Door Trimbos:quote:Op woensdag 5 november 2008 23:02 schreef KonnieKipke het volgende:
[..]
praat geen poep psychodynamische therapie is even effectief als welke andere psychotherapie.
"In de spaarzame vergelijkende studies doet de psychodynamische behandeling het net zo goed als de andere psychotherapeutische behandelingen.[105;108] Deze vergelijkingen zijn echter problematisch:
De gemiddelde duur van de onderzochte psychodynamische therapieën was anderhalf jaar terwijl de cognitieve therapieën gemiddeld slechts 3 maanden duurden. Het is niet uit te sluiten dat bij de psychodynamische therapie ook effecten werden gemeten van spontaan herstel. Ook is het mogelijk dat er sprake is van selectieve uitval, waardoor het effect van de psychodynamische behandeling wordt overschat."
maar heej, als jij veel geld wilt uit blijven geven aan iets wat - de effectiviteit even buiten beschouwing latend - ook korter en goedkoper kan.. .be my guest
@Water-Lelie:
Het klopt wat de mensen hier zeggen: je therapeut kan natuurlijk alleen maar werken met wat jij hem/haar vertelt en dat is het best zo uitgebreid mogelijk. Maar blijft wel overeind dat het heel moeilijk is om iemand te vertrouwen, dus als je het nog niet aandurft, neem dan even de tijd. Zeg bv.: er zijn nog meer dingen die misschien belangrijk zijn, maar die vind ik eng om te vertellen. Dan kan je therapeut misschien je ook meehelpen om het voor jou wat minder eng of makkelijker te maken.. .alles op jouw voorwaarden he!!
[b]The devils water, it ain't so sweet, you don't wanna drink right now, but you can dip your feet, everyonce in a little while[/b]
maar eerst nog even dit: blablabla
maar eerst nog even dit: blablabla
het lijkt me niet psycho dynamisch maar psycho analytisch....(van Freud dus) wat konniekipke bedoelt.
Verder, de therapie die bij ts toegepast word is uit het boekje van Carl Rogers.
Eenmaal per week een gesprek, waarin de client de ruimte word gegeven om op zijn eigen wijze zijn probleem te onderzoeken, te bewerken en op te lossen.
Voordat dit alles in werk kan worden gezet moet er sprake zijn van openheid en vertrouwen tussen TS en therapeut.....daar doe je nu eenmaal geen 2 sessies over, maar soms meer...
Verder, de therapie die bij ts toegepast word is uit het boekje van Carl Rogers.
Eenmaal per week een gesprek, waarin de client de ruimte word gegeven om op zijn eigen wijze zijn probleem te onderzoeken, te bewerken en op te lossen.
Voordat dit alles in werk kan worden gezet moet er sprake zijn van openheid en vertrouwen tussen TS en therapeut.....daar doe je nu eenmaal geen 2 sessies over, maar soms meer...
Just dith it!
psychoanalyse is een vorm van psychodynamische therapie,dithje... vandaar misschien jouw verwarring.. it is the same 
en 'uit het boekje' ach, dat denk ik niet... een Rogeriaanse therapeut zou nooit zeggen "we gaan kijken wat je hulpvraag is" die zou eerder helemaal niets zeggen en wachten tot jij eens gaat praten.
Ik ken overigens geen enkele collega die helemaal iets volgens één boekje doet, de meesten werken eclectisch, zodat je wat meer maatwerk kunt leveren (iedere persoon is anders, dus de aanpak en jouw houding is ook elke keer weer anders).
En TOCH heb ik het gevoel dat het niet helemaal klikt tussen TS en haar therapeut en zelf vind ik dat het allerbelangrijkste wat er is... dat die therapeut dat niet aanvoelt is óók raar vind ik. Daar hoor je m.i. op getraind te zijn, altijd rekening mee te houden en ook naar te vragen (maar misschien is dat wel gebeurd?)
en 'uit het boekje' ach, dat denk ik niet... een Rogeriaanse therapeut zou nooit zeggen "we gaan kijken wat je hulpvraag is" die zou eerder helemaal niets zeggen en wachten tot jij eens gaat praten.
Ik ken overigens geen enkele collega die helemaal iets volgens één boekje doet, de meesten werken eclectisch, zodat je wat meer maatwerk kunt leveren (iedere persoon is anders, dus de aanpak en jouw houding is ook elke keer weer anders).
En TOCH heb ik het gevoel dat het niet helemaal klikt tussen TS en haar therapeut en zelf vind ik dat het allerbelangrijkste wat er is... dat die therapeut dat niet aanvoelt is óók raar vind ik. Daar hoor je m.i. op getraind te zijn, altijd rekening mee te houden en ook naar te vragen (maar misschien is dat wel gebeurd?)
[b]The devils water, it ain't so sweet, you don't wanna drink right now, but you can dip your feet, everyonce in a little while[/b]
maar eerst nog even dit: blablabla
maar eerst nog even dit: blablabla
TS, ik ben mijn mijn therapeut ongeveer net zover als jij, alleen bij mij loopt wel alles naar wens. PM me maar als je behoefte hebt om ervaringen uit te wisselen.
bij mij was het niet hebben van een duidelijke "hulpvraag" juist hetgene dat me tijden in de weg heeft gezeten...
pas nadat ik een positief doel had gesteld in de toekomst ipv alleen het kwijtraken van mijn negatieve gevoel, kwam er enige verbetering...
pas nadat ik een positief doel had gesteld in de toekomst ipv alleen het kwijtraken van mijn negatieve gevoel, kwam er enige verbetering...
Ik heb tijdens de intake een reeks vragen moeten beantwoorden en dus het een en ander verteld. Hij gaat inderdaad door op sommige thema's (waaronder trauma's) gecombineerd met bij elke sessie vragen wat me heeft bezig gehouden (elke 2 weken). Ik heb dus zelf in de hand wat ik wel en niet vertel van het heden. Maar van het verleden weet hij ongeveer wel wat er heeft afgespeeld, ook niet alles maar daar probeert hij nu inzicht in te krijgen.quote:Op woensdag 5 november 2008 17:27 schreef sungaMsunitraM het volgende:
Die bedoel ik ja.
Lijkt me vrij relevant voor het verklaren/behandelen van angsten, paniekaanvallen etc.
Hij is voorzichtig met dingen oprakelen omdat ik nog steeds angsten en paniekaanvallen heb, dus soms vraagt hij alleen maar hoe het gaat en wat me heeft beziggehouden de afgelopen week.
We zijn dus nog niet zover dat ik mijn trauma's aan het verwerken ben.quote:Op donderdag 6 november 2008 07:42 schreef MLI het volgende:
TS, ik ben mijn mijn therapeut ongeveer net zover als jij, alleen bij mij loopt wel alles naar wens. PM me maar als je behoefte hebt om ervaringen uit te wisselen.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind praten erg moeilijk. Het is dat ik gek werd van mijn ziekteangst en op aandringen van de huisarts nu in psychotherapie zit, anders had ik het niet gedaan. En iets op een forum vertellen is nog altijd makkelijker dan persoonlijk tegen iemand. Maarja daar werk ik nu ook naartoe.quote:Op woensdag 5 november 2008 18:20 schreef THEFXR het volgende:
[..]
De zaken die je hier op Fok gepost heb. Die lijken me zeer zeker van belang voor je therapie
Hij helpt jou degelijk wel. Hij prbobeert er achter te komen, met welke vraag jij uit de knoop komt. hoe jij van je angsten af komt.
ik heb zelf ook een hoop angsten, en die zijn ook totaal NIET fijn.
Maar hij probeert meer duidelijkheid te krijgen en zich er meer in te verdiepen..
Met andere woorden, hij probeert diep in jou te zoeken naar antwoorden, want misschien weet jij het zelf niet eens.
Want wat heeft jou jeudleven te maken jou angsten?
ik heb zelf ook een hoop angsten, en die zijn ook totaal NIET fijn.
Maar hij probeert meer duidelijkheid te krijgen en zich er meer in te verdiepen..
Met andere woorden, hij probeert diep in jou te zoeken naar antwoorden, want misschien weet jij het zelf niet eens.
Want wat heeft jou jeudleven te maken jou angsten?
We all Carry these things, inside where no one else can see
Ik ook niet. Tenminste, 1 keer kunnen huilen over een gebeurtenis van 8 jaar geleden, maar dat noem ik nog geen verwerken. Maar het is me wel gelukt om weer in contact te komen met mijn gevoel.quote:
We zijn dus nog niet zover dat ik mijn trauma's aan het verwerken ben.
De vraag wat je hulpvraag is, is een vrij normale vraag mbt therapie. Ook al is duidelijk dat je daar zit vanwege je angststoornis, een concrete hulpvraag kan er op heel veel verschillende manieren uitzien lijkt mij. "Hoe kom ik van mijn hypochondrie af" lijkt jou het meest logisch in deze volgens mij. Maar dat weet hij niet, misschien zit je daar om zaken uit het verleden te leren verwerken, of om gewoon een luisterend oor te hebben of iets heel anders.
Sowieso wil hij graag de hulpvraag uit jouw mond horen komen, om jou het gevoel te geven dat je op je eigen verzoek en uit eigen motivatie aan de therapie begint. En om af te stemmen, zodat jullie daar met hetzelfde doel bezig gaan.
Ik zou het dus allemaal vrij letterlijk nemen wat hij zegt en er niet te veel achter zoeken. En wat al gezegd is, je kan heel goed aan die man vragen wat hij bedoelt of waar hij naartoe wil als het onduidelijk is.
Sowieso wil hij graag de hulpvraag uit jouw mond horen komen, om jou het gevoel te geven dat je op je eigen verzoek en uit eigen motivatie aan de therapie begint. En om af te stemmen, zodat jullie daar met hetzelfde doel bezig gaan.
Ik zou het dus allemaal vrij letterlijk nemen wat hij zegt en er niet te veel achter zoeken. En wat al gezegd is, je kan heel goed aan die man vragen wat hij bedoelt of waar hij naartoe wil als het onduidelijk is.
Springfield's looking pretty dusty today
Misschien kan je hem 1 dag voor je sessie de Fok links mailen, dan kan hij even inlezen en hoef je er niet zelf over te beginnen, das alweer 1 drempel minderquote:Op donderdag 6 november 2008 13:40 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind praten erg moeilijk. Het is dat ik gek werd van mijn ziekteangst en op aandringen van de huisarts nu in psychotherapie zit, anders had ik het niet gedaan. En iets op een forum vertellen is nog altijd makkelijker dan persoonlijk tegen iemand. Maarja daar werk ik nu ook naartoe.
Daar zijn we het inmiddels over eens. Mijn doel is van mijn angst af komen.quote:Op donderdag 6 november 2008 15:26 schreef -marz- het volgende:
"Hoe kom ik van mijn hypochondrie af" lijkt jou het meest logisch in deze volgens mij. Maar dat weet hij niet.
Dat is geen gek idee, maar de bedoeling is dat ik zoveel mogelijk zelf vertel en op mijn eigen tempo.quote:Op donderdag 6 november 2008 15:52 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Misschien kan je hem 1 dag voor je sessie de Fok links mailen, dan kan hij even inlezen en hoef je er niet zelf over te beginnen, das alweer 1 drempel minder
maar je eigen tempo? Als je het zo graag kwijt wil dat je het op fok plaats, is je tempo niet zo snel mogelijk alles vertellen?
maar wordt je tempo belemmerd doordat je zenuwachtig wordt en het moeilijk vind om het te vertellen?
maar wordt je tempo belemmerd doordat je zenuwachtig wordt en het moeilijk vind om het te vertellen?
In theorie vind ik iedereen aardig!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
Wat wil ik graag kwijt? De openingstopic is allang niet meer van toepassing. De hulpvraag is duidelijk, de therapie is al gestart.quote:Op zondag 9 november 2008 11:11 schreef Angst het volgende:
maar je eigen tempo? Als je het zo graag kwijt wil dat je het op fok plaats, is je tempo niet zo snel mogelijk alles vertellen?
maar wordt je tempo belemmerd doordat je zenuwachtig wordt en het moeilijk vind om het te vertellen?
Over de tempo, ik weet niet wat mijn tempo belemmert, verlegenheid in elk geval.
Ik heb sommige dingen nooit verteld, het voelt raar om ze uit te spreken. Ik voel me veilig als ik dingen voor me hou. En als het te snel gaat kan ik het ook niet aan. Soms krijg ik meteen spijt dat ik iets verteld heb, maar dan weet ik ook dat het wel moest anders blijft het maar binnen zitten. Mijn therapeut laat het gelukkig geheel aan mij over.
Het zal effectiever zijn als TS zélf haar verhaal kan doen bij de therapeut (als ze daar aan toe is en behoefte aan heeft), dan dat ze dit topic mailt. Het gaat er niet om dat de therapeut weet wat er aan de hand is, maar het gaat er om dat TS er tegen hem over praat.quote:Op donderdag 6 november 2008 15:52 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Misschien kan je hem 1 dag voor je sessie de Fok links mailen, dan kan hij even inlezen en hoef je er niet zelf over te beginnen, das alweer 1 drempel minder
Op dinsdag 16 maart 2010 18:45 schreef henrydg het volgende:
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Dat kan, maar je moet ergens een grens trekken,anders is de therapeut na 20 sessies nog nergens verder gekomen. Oftewel er moet ook rendement uit de therapie komen.quote:Op maandag 10 november 2008 08:48 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Het zal effectiever zijn als TS zélf haar verhaal kan doen bij de therapeut (als ze daar aan toe is en behoefte aan heeft), dan dat ze dit topic mailt. Het gaat er niet om dat de therapeut weet wat er aan de hand is, maar het gaat er om dat TS er tegen hem over praat.
Hij stelt af en toe wel gerichte vragen. Ik geef niet altijd antwoord. Als er een stilte valt blijft hij net zolang stil totdat er iets uit mijn mond komt. Het is soms wel eens 10 minuten stil, dat is echt irritant. Een keer had ik er geen zin in en wilde gewoon weggaan, maar besefte dat weglopen wel heel erg makkelijk is.quote:Op dinsdag 11 november 2008 05:22 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Dat kan, maar je moet ergens een grens trekken,anders is de therapeut na 20 sessies nog nergens verder gekomen. Oftewel er moet ook rendement uit de therapie komen.
Ik ben bang om te praten, maar ik moet praten anders gaan mijn angsten niet weg, als ik het goed begrepen heb.
Ik stel het me een beetje voor als een ei waar een kuikentje in zit.quote:Op dinsdag 11 november 2008 12:14 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Hij stelt af en toe wel gerichte vragen. Ik geef niet altijd antwoord. Als er een stilte valt blijft hij net zolang stil totdat er iets uit mijn mond komt. Het is soms wel eens 10 minuten stil, dat is echt irritant. Een keer had ik er geen zin in en wilde gewoon weggaan, maar besefte dat weglopen wel heel erg makkelijk is.
Ik ben bang om te praten, maar ik moet praten anders gaan mijn angsten niet weg, als ik het goed begrepen heb.
Dat kuikentje staat voor 'de problemen', en jij bent het ei (niet persoonlijk opvatten
)Dat kuikentje groeit in dat ei, dus komt steeds meer onder druk te staan. Dat wordt alleen opgelost door het ei open te breken (praten).
Echter bij de een is dat ei een dun vlies, en bij de ander is het keihard. Dat krijg je niet zo 1-2-3 open. Alleen als iemand van buitenaf op dat ei gaat rammen, gaat het kuikentje dood. Het kuikentje zal uiteindelijk zélf de schaal moeten openen om op een gezonde manier op te groeien. En wanneer het de tijd nog niet is om open te breken, dan is het gewoon te vroeg. Maar vroeg of laat barst dat ei en komt het kuikentje er toch uit.
Zo is het wel érg abstract uitgebeeld maar je snapt vast wat ik bedoel.
Op dinsdag 16 maart 2010 18:45 schreef henrydg het volgende:
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Ik snap wat je bedoelt. Je hebt bijna omschreven hoe ik me voel.quote:Op dinsdag 11 november 2008 12:58 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Ik stel het me een beetje voor als een ei waar een kuikentje in zit.
Dat kuikentje staat voor 'de problemen', en jij bent het ei (niet persoonlijk opvatten
Dat kuikentje groeit in dat ei, dus komt steeds meer onder druk te staan. Dat wordt alleen opgelost door het ei open te breken (praten).
Echter bij de een is dat ei een dun vlies, en bij de ander is het keihard. Dat krijg je niet zo 1-2-3 open. Alleen als iemand van buitenaf op dat ei gaat rammen, gaat het kuikentje dood. Het kuikentje zal uiteindelijk zélf de schaal moeten openen om op een gezonde manier op te groeien. En wanneer het de tijd nog niet is om open te breken, dan is het gewoon te vroeg. Maar vroeg of laat barst dat ei en komt het kuikentje er toch uit.
Zo is het wel érg abstract uitgebeeld maar je snapt vast wat ik bedoel.
Als ik moet praten over dingen waarvan ik het moeilijk vind om het er over te hebben, dan voel ik me niet veilig, ik voel dan alsof er niks meer om mij heen is, waardoor ik ga 'vallen'. Klinkt raar he, maar zo voel ik me.
Bij mijn therapeut voel ik me overigens gewoon op mijn gemak. Het komt er gewoon heel moeilijk uit allemaal, maar toch wel al wat kleine beetjes.
Nee, klinkt niet raar, ik begrijp het wel denk ik. .Is een gevoel wat je niet in woorden kan uitleggen (niet op een forum, niet tegen een therapeut).quote:Op maandag 17 november 2008 14:51 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoelt. Je hebt bijna omschreven hoe ik me voel.
Als ik moet praten over dingen waarvan ik het moeilijk vind om het er over te hebben, dan voel ik me niet veilig, ik voel dan alsof er niks meer om mij heen is, waardoor ik ga 'vallen'. Klinkt raar he, maar zo voel ik me.
Bij mijn therapeut voel ik me overigens gewoon op mijn gemak. Het komt er gewoon heel moeilijk uit allemaal, maar toch wel al wat kleine beetjes.
Gelukkig voel je je op je gemak bij die therapeut. T is ook een kwestie van vertrouwen in hem hebben/opbouwen. Gelukkig heeft hij geduld, bv door net zo lang stil te blijven als jij wilt, zodat jij niet opgejaagd wordt en het gevoel krijgt dat je iets MOET vertellen van hem. Enkel wat je zelf wilt en wat je zelf graag kwijt wil.
Op dinsdag 16 maart 2010 18:45 schreef henrydg het volgende:
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Ik heb zo'n verhelderende sessie gehad. Mijn therapeut heeft alle feiten van de intake en zijn bevindingen samen met mij op papier doorgenomen. Hij spreekt over een Posttraumatische stressstoornis (PTSS).
Ik had het zelf nooit zo durven noemen -omdat ik altijd de neiging heb dingen te bagatalliseren- maar het klopt wel.
Er zijn maar een paar mensen in mijn directe omgeving die weten dat ik naar psychotherapie ga, maar die durf ik niet te vertellen dat ik ptss heb. Ze weten dat ik angsten heb (o.a. hypochondrie), en dat ik daarom in therapie zit. In het begin was dat ook het enige dat ik wist. Nu weet ik dus dat het om een ptss gaat. Ben bang dat als ik dat vertel, dat ze door gaan vragen, dus vertel ik dat maar niet.
Ik heb een beter gevoel over mijn therapie. Ik denk dat ik nu misschien wat makkelijker zal kunnen praten ipv alleen het hoognodige vertellen. Maar ik zal het zien.
Ik had het zelf nooit zo durven noemen -omdat ik altijd de neiging heb dingen te bagatalliseren- maar het klopt wel.
Er zijn maar een paar mensen in mijn directe omgeving die weten dat ik naar psychotherapie ga, maar die durf ik niet te vertellen dat ik ptss heb. Ze weten dat ik angsten heb (o.a. hypochondrie), en dat ik daarom in therapie zit. In het begin was dat ook het enige dat ik wist. Nu weet ik dus dat het om een ptss gaat. Ben bang dat als ik dat vertel, dat ze door gaan vragen, dus vertel ik dat maar niet.
Ik heb een beter gevoel over mijn therapie. Ik denk dat ik nu misschien wat makkelijker zal kunnen praten ipv alleen het hoognodige vertellen. Maar ik zal het zien.
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?quote:Op maandag 24 november 2008 11:10 schreef water_lelie het volgende:
Ik heb zo'n verhelderende sessie gehad. Mijn therapeut heeft alle feiten van de intake en zijn bevindingen samen met mij op papier doorgenomen. Hij spreekt over een Posttraumatische stressstoornis (PTSS).
Ik had het zelf nooit zo durven noemen -omdat ik altijd de neiging heb dingen te bagatalliseren- maar het klopt wel.
Er zijn maar een paar mensen in mijn directe omgeving die weten dat ik naar psychotherapie ga, maar die durf ik niet te vertellen dat ik ptss heb. Ze weten dat ik angsten heb (o.a. hypochondrie), en dat ik daarom in therapie zit. In het begin was dat ook het enige dat ik wist. Nu weet ik dus dat het om een ptss gaat. Ben bang dat als ik dat vertel, dat ze door gaan vragen, dus vertel ik dat maar niet.
Ik heb een beter gevoel over mijn therapie. Ik denk dat ik nu misschien wat makkelijker zal kunnen praten ipv alleen het hoognodige vertellen. Maar ik zal het zien.
Op dinsdag 16 maart 2010 18:45 schreef henrydg het volgende:
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Dat zijn 50 stappen vooruit. Het is te moeilijk voor mij, en misschien gaat het me wel helemaal nooit lukken om er met mensen in mijn omgeving over te praten. En dat wil ik eigenlijk ook niet.quote:Op maandag 24 november 2008 11:22 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?
Ik denk dat ik er meer baat bij heb als ik er in therapie over praat. Want daar is therapie toch voor, wanneer het je niet lukt met mensen te praten. Of is het de bedoeling dat ik na therapie er nog verder mee ga?
50 stappen moet je sowieso niet in 1x nemen. 1 voor een, net zover als je zelf wilt.quote:Op maandag 24 november 2008 11:49 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Dat zijn 50 stappen vooruit. Het is te moeilijk voor mij, en misschien gaat het me wel helemaal nooit lukken om er met mensen in mijn omgeving over te praten. En dat wil ik eigenlijk ook niet.
Ik denk dat ik er meer baat bij heb als ik er in therapie over praat. Want daar is therapie toch voor, wanneer het je niet lukt met mensen te praten. Of is het de bedoeling dat ik na therapie er nog verder mee ga?
Maar of het de bedoeling is dat je er na therapie mee verder mee zou moeten gaan, dat zou ik niet weten...
Op dinsdag 16 maart 2010 18:45 schreef henrydg het volgende:
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Wat is er mis met de Prius?
[ afbeelding ]
Ik vind 't een hele mooie auto.
Lijkt mij wel. Hetgeen dat je in therapie hebt geleerd, zal je natuurlijk in je dagelijkse praktijk moeten implementeren. En dat houdt niet op als de therapie voorbij is. Maar tegen die tijd is het hopelijk al een soort tweede natuur geworden.quote:
50 stappen moet je sowieso niet in 1x nemen. 1 voor een, net zover als je zelf wilt.
Maar of het de bedoeling is dat je er na therapie mee verder mee zou moeten gaan, dat zou ik niet weten...
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Dat vraag ik mij serieus van sommige specialisten af..quote:Op vrijdag 5 september 2008 10:18 schreef lamaarwaaien het volgende:
Ik vind zijn vraag ' wat is de hulpvraag' niet zo heel gek hoor. Jij DENKT dat je simpelweg een hypochonder (angst voor ziektes) bent, maar hypochondrie komt uit een heel dieper iets van heel lang geleden. En dat moet behandeld worden. Daarna gaat je hypochondrie vanzelf weg. Hypochondrie is altijd een andere angst die geprojecteerd wordt op het al dan niet hebben voor ziektes. Elk mens is bang om ziek te worden. De een kan dat relativeren, de ander niet en laat zich meeslepen (jij). En waar komt DAT gedrag vandaan. Als je dat namelijk weet, kun je pas 'beter' worden. Vandaar dat hij ook andere vragen stelt waarvan jij denkt dat ze niet relevant zijn. Geloof me,....dat zijn ze wel.
Je loopt niet voor niks bij die man. Als je het zelf kon zou je dat al gedaan hebben. Deze man weet echt wel waar hij mee bezig is hoor......
Als je zelf kortdurende therapie geeft weet je toch ook dat psychotherapie bekend staat om de ellenlange sessies en gewroet in het verleden?quote:Op vrijdag 5 september 2008 17:23 schreef m-niki het volgende:
het is best een oude soort psychotherapie om erachter te komen waar een ziekte vandaan komt (dus niet meer praten over kindertijd enzo gelukkig!!), dat is helemaal niet effectief gebleken in het verleden.. wat wel zo is, is dat het handig is om te weten waar je nu écht bang voor bent (wat ALS je ziek bent, wat is daar dan zo erg aan voor jou?)
Ik vind dat jouw therapeut persoonlijk (!!) erg veel sessies nodig heeft voordat ie eindelijk komt waar het om draait. Ik geef zelf kortdurende therapie en bij 5 sessies zit ik al over de helft! Natuurlijk is het goed om een goede intake te doen, zodat je geen dingen per ongeluk over het hoofd ziet, maar vijf keer vind ik ...nou ja... vreemd.
waarom danquote:Op maandag 24 november 2008 12:36 schreef Heider00sje het volgende:
[..]
Dat vraag ik mij serieus van sommige specialisten af..
Herkenbaar, TS.
De wetenschappelijke naam voor jouw aandoening is térapius-fobius. Vroeger had ik daar ook last van. Had, dus... want bij mij is het verdwenen toen mijn vader mij een goede trap onder de kont verkocht.
De wetenschappelijke naam voor jouw aandoening is térapius-fobius. Vroeger had ik daar ook last van. Had, dus... want bij mij is het verdwenen toen mijn vader mij een goede trap onder de kont verkocht.
Het is niet een ding, het zijn meerdere dingen die ik niet durf uit te spreken.quote:Op maandag 24 november 2008 11:22 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?
Begrip zal ik nu al helemaal niet moeten verwachten van mijn familie, omdat een van die dingen met mijn vader te maken had. Hij is eergisteren overleden. Dat maakt het nog moeilijker allemaal. Mijn hele familie is er stuk van. Ik overigens ook, heb ook veel verdriet, maar ben ook in de war,weet niet hoe ik me moet voelen. Ik hou dit aspect dan ook echt alleen bij psychotherapie.
Er zijn verder maar weinig mensen die ik echt kan vertrouwen. Ik heb wel vriendinnen, maar vind het gewoon moeilijk om over persoonlijke dingen te praten, bjivoorbeeld een verkrachting van jaren geleden en andere schokkende dingen. Gelukkig ben ik nu wat opener met mijn psychotherapeut.
[ Bericht 0% gewijzigd door water_lelie op 27-11-2008 15:27:05 ]
|
|
