Wat wil ik graag kwijt? De openingstopic is allang niet meer van toepassing. De hulpvraag is duidelijk, de therapie is al gestart.quote:Op zondag 9 november 2008 11:11 schreef Angst het volgende:
maar je eigen tempo? Als je het zo graag kwijt wil dat je het op fok plaats, is je tempo niet zo snel mogelijk alles vertellen?
maar wordt je tempo belemmerd doordat je zenuwachtig wordt en het moeilijk vind om het te vertellen?
Het zal effectiever zijn als TS zélf haar verhaal kan doen bij de therapeut (als ze daar aan toe is en behoefte aan heeft), dan dat ze dit topic mailt. Het gaat er niet om dat de therapeut weet wat er aan de hand is, maar het gaat er om dat TS er tegen hem over praat.quote:Op donderdag 6 november 2008 15:52 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Misschien kan je hem 1 dag voor je sessie de Fok links mailen, dan kan hij even inlezen en hoef je er niet zelf over te beginnen, das alweer 1 drempel minder
Dat kan, maar je moet ergens een grens trekken,anders is de therapeut na 20 sessies nog nergens verder gekomen. Oftewel er moet ook rendement uit de therapie komen.quote:Op maandag 10 november 2008 08:48 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Het zal effectiever zijn als TS zélf haar verhaal kan doen bij de therapeut (als ze daar aan toe is en behoefte aan heeft), dan dat ze dit topic mailt. Het gaat er niet om dat de therapeut weet wat er aan de hand is, maar het gaat er om dat TS er tegen hem over praat.
Hij stelt af en toe wel gerichte vragen. Ik geef niet altijd antwoord. Als er een stilte valt blijft hij net zolang stil totdat er iets uit mijn mond komt. Het is soms wel eens 10 minuten stil, dat is echt irritant. Een keer had ik er geen zin in en wilde gewoon weggaan, maar besefte dat weglopen wel heel erg makkelijk is.quote:Op dinsdag 11 november 2008 05:22 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Dat kan, maar je moet ergens een grens trekken,anders is de therapeut na 20 sessies nog nergens verder gekomen. Oftewel er moet ook rendement uit de therapie komen.
Ik stel het me een beetje voor als een ei waar een kuikentje in zit.quote:Op dinsdag 11 november 2008 12:14 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Hij stelt af en toe wel gerichte vragen. Ik geef niet altijd antwoord. Als er een stilte valt blijft hij net zolang stil totdat er iets uit mijn mond komt. Het is soms wel eens 10 minuten stil, dat is echt irritant. Een keer had ik er geen zin in en wilde gewoon weggaan, maar besefte dat weglopen wel heel erg makkelijk is.
Ik ben bang om te praten, maar ik moet praten anders gaan mijn angsten niet weg, als ik het goed begrepen heb.
Ik snap wat je bedoelt. Je hebt bijna omschreven hoe ik me voel.quote:Op dinsdag 11 november 2008 12:58 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Ik stel het me een beetje voor als een ei waar een kuikentje in zit.
Dat kuikentje staat voor 'de problemen', en jij bent het ei (niet persoonlijk opvatten)
Dat kuikentje groeit in dat ei, dus komt steeds meer onder druk te staan. Dat wordt alleen opgelost door het ei open te breken (praten).
Echter bij de een is dat ei een dun vlies, en bij de ander is het keihard. Dat krijg je niet zo 1-2-3 open. Alleen als iemand van buitenaf op dat ei gaat rammen, gaat het kuikentje dood. Het kuikentje zal uiteindelijk zélf de schaal moeten openen om op een gezonde manier op te groeien. En wanneer het de tijd nog niet is om open te breken, dan is het gewoon te vroeg. Maar vroeg of laat barst dat ei en komt het kuikentje er toch uit.
Zo is het wel érg abstract uitgebeeld maar je snapt vast wat ik bedoel.
Nee, klinkt niet raar, ik begrijp het wel denk ik. .Is een gevoel wat je niet in woorden kan uitleggen (niet op een forum, niet tegen een therapeut).quote:Op maandag 17 november 2008 14:51 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoelt. Je hebt bijna omschreven hoe ik me voel.
Als ik moet praten over dingen waarvan ik het moeilijk vind om het er over te hebben, dan voel ik me niet veilig, ik voel dan alsof er niks meer om mij heen is, waardoor ik ga 'vallen'. Klinkt raar he, maar zo voel ik me.
Bij mijn therapeut voel ik me overigens gewoon op mijn gemak. Het komt er gewoon heel moeilijk uit allemaal, maar toch wel al wat kleine beetjes.
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?quote:Op maandag 24 november 2008 11:10 schreef water_lelie het volgende:
Ik heb zo'n verhelderende sessie gehad. Mijn therapeut heeft alle feiten van de intake en zijn bevindingen samen met mij op papier doorgenomen. Hij spreekt over een Posttraumatische stressstoornis (PTSS).
Ik had het zelf nooit zo durven noemen -omdat ik altijd de neiging heb dingen te bagatalliseren- maar het klopt wel.
Er zijn maar een paar mensen in mijn directe omgeving die weten dat ik naar psychotherapie ga, maar die durf ik niet te vertellen dat ik ptss heb. Ze weten dat ik angsten heb (o.a. hypochondrie), en dat ik daarom in therapie zit. In het begin was dat ook het enige dat ik wist. Nu weet ik dus dat het om een ptss gaat. Ben bang dat als ik dat vertel, dat ze door gaan vragen, dus vertel ik dat maar niet.
Ik heb een beter gevoel over mijn therapie. Ik denk dat ik nu misschien wat makkelijker zal kunnen praten ipv alleen het hoognodige vertellen. Maar ik zal het zien.
Dat zijn 50 stappen vooruit. Het is te moeilijk voor mij, en misschien gaat het me wel helemaal nooit lukken om er met mensen in mijn omgeving over te praten. En dat wil ik eigenlijk ook niet.quote:Op maandag 24 november 2008 11:22 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?
50 stappen moet je sowieso niet in 1x nemen. 1 voor een, net zover als je zelf wilt.quote:Op maandag 24 november 2008 11:49 schreef water_lelie het volgende:
[..]
Dat zijn 50 stappen vooruit. Het is te moeilijk voor mij, en misschien gaat het me wel helemaal nooit lukken om er met mensen in mijn omgeving over te praten. En dat wil ik eigenlijk ook niet.
Ik denk dat ik er meer baat bij heb als ik er in therapie over praat. Want daar is therapie toch voor, wanneer het je niet lukt met mensen te praten. Of is het de bedoeling dat ik na therapie er nog verder mee ga?
Lijkt mij wel. Hetgeen dat je in therapie hebt geleerd, zal je natuurlijk in je dagelijkse praktijk moeten implementeren. En dat houdt niet op als de therapie voorbij is. Maar tegen die tijd is het hopelijk al een soort tweede natuur geworden.quote:Op maandag 24 november 2008 12:02 schreef Walter81 het volgende:
50 stappen moet je sowieso niet in 1x nemen. 1 voor een, net zover als je zelf wilt.
Maar of het de bedoeling is dat je er na therapie mee verder mee zou moeten gaan, dat zou ik niet weten...
Dat vraag ik mij serieus van sommige specialisten af..quote:Op vrijdag 5 september 2008 10:18 schreef lamaarwaaien het volgende:
Ik vind zijn vraag ' wat is de hulpvraag' niet zo heel gek hoor. Jij DENKT dat je simpelweg een hypochonder (angst voor ziektes) bent, maar hypochondrie komt uit een heel dieper iets van heel lang geleden. En dat moet behandeld worden. Daarna gaat je hypochondrie vanzelf weg. Hypochondrie is altijd een andere angst die geprojecteerd wordt op het al dan niet hebben voor ziektes. Elk mens is bang om ziek te worden. De een kan dat relativeren, de ander niet en laat zich meeslepen (jij). En waar komt DAT gedrag vandaan. Als je dat namelijk weet, kun je pas 'beter' worden. Vandaar dat hij ook andere vragen stelt waarvan jij denkt dat ze niet relevant zijn. Geloof me,....dat zijn ze wel.
Je loopt niet voor niks bij die man. Als je het zelf kon zou je dat al gedaan hebben. Deze man weet echt wel waar hij mee bezig is hoor......
Als je zelf kortdurende therapie geeft weet je toch ook dat psychotherapie bekend staat om de ellenlange sessies en gewroet in het verleden?quote:Op vrijdag 5 september 2008 17:23 schreef m-niki het volgende:
het is best een oude soort psychotherapie om erachter te komen waar een ziekte vandaan komt (dus niet meer praten over kindertijd enzo gelukkig!!), dat is helemaal niet effectief gebleken in het verleden.. wat wel zo is, is dat het handig is om te weten waar je nu écht bang voor bent (wat ALS je ziek bent, wat is daar dan zo erg aan voor jou?)
Ik vind dat jouw therapeut persoonlijk (!!) erg veel sessies nodig heeft voordat ie eindelijk komt waar het om draait. Ik geef zelf kortdurende therapie en bij 5 sessies zit ik al over de helft! Natuurlijk is het goed om een goede intake te doen, zodat je geen dingen per ongeluk over het hoofd ziet, maar vijf keer vind ik ...nou ja... vreemd.
waarom danquote:Op maandag 24 november 2008 12:36 schreef Heider00sje het volgende:
[..]
Dat vraag ik mij serieus van sommige specialisten af..
Het is niet een ding, het zijn meerdere dingen die ik niet durf uit te spreken.quote:Op maandag 24 november 2008 11:22 schreef Walter81 het volgende:
[..]
Misschien dat je, nu je het een naam kan geven, er iets makkelijker over kan praten met sommige mensen in je omgeving die je vertrouwt? Dat je meer begrip kan verwachten doordat je het kan benoemen?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |