Schizofrenie, hoe ga je ermee om

quote:

Op dinsdag 15 september 2009 12:56 schreef Gewas het volgende:

[..]

Drugs gebruik ik sowieso niet. Maar caffeine ook? Ik krijg bij de psychiater altijd gewoon koffie dus lijkt me niet toch?

zolang je geen 25-30 bakken koffie drinkt zal het wel meevallen denk ik

http://psychservices.psyc(...)tent/full/49/11/1415

maar echt tof om te lezen dat het zo goed gaat

quote:

Op dinsdag 15 september 2009 13:18 schreef Gewas het volgende:
Hmmm ik drink toch aardig wat koffie. Ze hebben mij ook nooit verteld dat het slecht voor je is?

Niet zo heel creemd, aangezien het juist gezond is

quote:

Op dinsdag 15 september 2009 13:18 schreef Gewas het volgende:
Hmmm ik drink toch aardig wat koffie. Ze hebben mij ook nooit verteld dat het slecht voor je is?

het is ook niet slecht

-edit- opzouten

[ Bericht 95% gewijzigd door Re op 15-09-2009 14:27:35 ]

Toch eens melden.

15 jaar terug, had ik een hele goede vriend. We hadden een 2mansformatie hij gitaar, ik drums. Geweldige muziek

Ik was zn beste vriend.

Nadat ik hem 4 jaar kende, trok hij zich meer terug tijdens een vakantie met vrienden. Alleen mij vertrouwde hij nog.

Na de vakantie ging hij meer ruzie maken met zn ouders.

Half jaar later, zei hij tegen me: "Jongen, ik ben links, en mijn ouders zijn mijn ouders niet. Dat heb ik in een visioen vannacht gezien". Ik een vraagteken. Ondanks dat ik toen al over schizofrenie had geleerd op mn Geneeskunde studie kwam het niet echt bij me op dat hij het had.

Maar hij ging linkshandig leven. Gitaarspel donderde hard achteruit (hij was niet linkshandig, duh). Meer ruzie en eerste opname.

Het bleek dat hij stemmen hoorde, en dat hij hallucineerde. Hij had die linkshandigheidwaan nog steeds, en dat zn ouders niet de zijne waren. Verder had hij autistische trekken, maar was zijn vriendschap met mij wel uitzonderlijk.

Na de opname werd hij met pillen naar huis gestuurd, maar hij trok in bij een gemeenschappelijke vriend. Die vriend vond hem wel handig, liet hem bier halen, gaf hem meer pillen en sloeg hem als hij niet deed wat ie zei.

Totaal angstig werd hij weer opgenomen. Daar bleef ie eerst vele maanden. Hij kreeg nog een erotische waan, waarbij hij verliefd op mij was. Daarna was hij George Michael. 1x hem opgezocht, daarna wilde hij mij niet meer zien. Het contact zou niet goed zijn voor hem.

Ik zag hem ook minder; het was niet de persoon meer die hij was.

Soms kom ik hem nog wel tegen in zijn stad. Moeilijk contact mee te maken, hij is nog steeds erg verward.

De vriendschap is naar de maan. Soms voel ik mij wel daar schuldig over, aan de andere kant, je opdringen bij iemand die niet op je zit te wachten is ook zo onaardig.

Gelukkig kan hij nu begeleid wonen. Hij heeft een redelijk leven, maar de pillen slaan niet heel erg goed aan. Nog veel terugtrek en verlegen gedrag. Zijn ouders spreekt hij nog wel.

Het is een triest verhaal.

het kan inderdaad erg triest zijn hoe zo iemand afglijdt, weer opkrabbelt en nog harder uitglijdt. Gelukkig zijn er dus medicijnen die de ergste symptomen kunnen onderdrukken en zo de kwaliteit van het leven omhoog gooien.

welke medicatie heb je nu?

quote:

Op dinsdag 29 september 2009 16:37 schreef Gewas het volgende:
Ik zat zo effe te denken.. ik denk dat het beter is als ik een tijdje van internet af ga en me meer met andere dingen ga bezighouden.

geen slecht idee natuurlijk maar zolang je jezelf effectief bezig kan houden met uitdagende dingen lijkt het me niet erg om zo af en toe eens lekker ongegeneerd over het net te surfen, zolang het maar niet in de weg gaat zitten met je plannen

Mijn vriendin hoort stemmen en heeft als gevolg daarvan angst om bjiv. naar buiten te gaan of met het OV te reizen. Hoe ik ermee omga: Extra rekening met haar houden, en stap voor stap dingen proberen zodat ze het weer aandurft.

Verder gedraagt ze zich iets anders door haar medicijnen (Leponex/Clozapine), ze is daardoor rustiger en wat minder spraakzaam. Daardoor moet ik wat meer mijn best doen om goed te communiceren, maar echt een probleem is het niet.

Oh trouwens, ik heb zelf ook een psychose gehad, misschien ook wel aardig om te vermelden... Dit is nu alweer 2 jaar geleden en ik heb sindsdien geen (positieve) symptomen meer gehad. Misschien wel negatieve symptomen, dan met name depressie/lusteloosheid. Mijn psychose was voor mij een positieve ervaring, en ergens vind ik het jammer dat ik er toen 'uit ben gehaald' door de doktoren...

quote:

Op zondag 4 oktober 2009 19:37 schreef Gewas het volgende:

[..]

Wat was er bij jou positief aan? (Ben ik benieuwd naar )

Ik ben sinds mijn 19e (nu 9 jaar terug) bezig met de essentiele vragen van het leven en spiritualiteit. Mijn psychose ervaarde ik als een soort spiritueel avontuur, waarin mijn intuitie op volle kracht werkte en ik 'wist' waarom ik hier was en wat ik moest doen. Dat weten was meer een gevoel dan een rationeel begrijpen.

Nu al mijn psychotische verschijnselen voorbij zijn, ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af, alsof ik mijn connectie met het 'spirituele' en/of de geestenwereld weer ben kwijtgeraakt.

quote:

Op zondag 4 oktober 2009 19:37 schreef Gewas het volgende:

Wat was er bij jou positief aan? (Ben ik benieuwd naar )

quote:

Schizofrene personen lijden onder negatieve en positieve symptomen. Positieve symptomen duiden op de aanwezigheid van ongebruikelijke percepties, gedachten en gedragingen zoals wanen en hallucinaties. De negatieve symptomen duiden op de afwezigheid of een gebrek in bepaalde gedragsdomeinen zoals energieverlies, geen plezier meer in dingen kunnen hebben (anhedonie) en lusteloosheid.

quote:

Op zondag 4 oktober 2009 21:16 schreef EgoTrippin het volgende:

[..]

Ik ben sinds mijn 19e (nu 9 jaar terug) bezig met de essentiele vragen van het leven en spiritualiteit. Mijn psychose ervaarde ik als een soort spiritueel avontuur, waarin mijn intuitie op volle kracht werkte en ik 'wist' waarom ik hier was en wat ik moest doen. Dat weten was meer een gevoel dan een rationeel begrijpen.

Nu al mijn psychotische verschijnselen voorbij zijn, ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af, alsof ik mijn connectie met het 'spirituele' en/of de geestenwereld weer ben kwijtgeraakt.

Ik heb vaak het idee dat mensen met psychoses gewoon geen rem kunnen zetten op hun gedachtenwereld. Het is niet voor niks dat het normaliter tevoorschijn komt in de periode dat je meer verantwoordelijkhijd krijgt.

Ik weet in ieder geval van mezelf dat als ik in wat mn psycholoog een psychotische periode noemde (wat ik fucking bullshit vind;ik ben warrig, maar nooit in die mate) ik dat kon oplossen door niet meer vast te houden aan gedachten, maar te mediteren en alles los te laten.

quote:

Op dinsdag 29 september 2009 17:00 schreef Re het volgende:

[..]

geen slecht idee natuurlijk maar zolang je jezelf effectief bezig kan houden met uitdagende dingen lijkt het me niet erg om zo af en toe eens lekker ongegeneerd over het net te surfen, zolang het maar niet in de weg gaat zitten met je plannen

Internetten is killing voor je geest. Computeren sowieso. Het is niet voor niks dat er een norm geldt van 10 minuten pauze per uur computeren.

Uiteraard denken heel veel mensen: oooh bij mij is dt niet zo, ik kan 8 uur computeren op een dag. Wellicht, maar gezond is het niet. Totaal niet

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:21 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Internetten is killing voor je geest. Computeren sowieso. Het is niet voor niks dat er een norm geldt van 10 minuten pauze per uur computeren.

Uiteraard denken heel veel mensen: oooh bij mij is dt niet zo, ik kan 8 uur computeren op een dag. Wellicht, maar gezond is het niet. Totaal niet

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:29 schreef _Led_ het volgende:

[..]

Hij heeft ergens wel een punt, denk ik. Via internet krijg je enorme hoeveelheden informatie binnen en je bent vaak heel erg bezig om van hot naar her te springen. Voor bepaalde mensen is het erg moeilijk om een filter voor die informatie te zetten. Ik las een tijdje terug een onderzoek waaruit bleek dat mensen die veel op internet zitten zich steeds minder goed kunnen concentreren hierdoor.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:29 schreef _Led_ het volgende:

[..]

Jij bent dus éen van die treurige mensen die ik bedoelde.' ik internet toch de hele dag, dus het is niet slecht'

Die normen zijn er echt niet voor jan lul

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:55 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Jij bent dus éen van die treurige mensen die ik bedoelde.' ik internet toch de hele dag, dus het is niet slecht'

Die normen zijn er echt niet voor jan lul

Vent, wie is er nou psychotisch en loopt bij de psychiater, jij of ik ?

Ga je nog argumenten aandragen voor je "computeren is killing voor je geest" geblaat of blijft het bij losse oneliners ?
Dat "Elk uur computeren 10 minuten iets anders doen" is voornamelijk om je lichaam te strekken en je ogen de kans te geven zich weer op wat dingen te focussen die verder weg zijn.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 10:57 schreef _Led_ het volgende:

[..]

Vent, wie is er nou psychotisch en loopt bij de psychiater, jij of ik ?

Ga je nog argumenten aandragen voor je "computeren is killing voor je geest" geblaat of blijft het bij losse oneliners ?
Dat "Elk uur computeren 10 minuten iets anders doen" is voornamelijk om je lichaam te strekken en je ogen de kans te geven zich weer op wat dingen te focussen die verder weg zijn.

Ik ben niet psychotisch... nooit geweest ook...had je kunnen lezen

Dat betekent nog steeds niet dat je zo denigrerend hoeft te doen over geestesziekten . Ik begrijp zelfs niet eens wat dat in godsnaam met mijn punt te maken heeft. Het bevestigt alleen jouw inferieure manier van denken over wat er aan complexiteit in je hersenen heerst. Het feit dat jij alles wat jij in je leventje doet voor granted neemt zegt niet dat mensen die een andere mening hebben idioot zijn .

Wat betreft onderbouwing mis ik de concrete bronnen, maar ik wil je gerust doorverwijzen naar medici die hierover hun mening hebben. Ik heb wel een aardig stukje tekst gevonden van éen of andere vrstrooide professor

quote:

Wanneer men de knop van de PC of terminal aanzet, heeft niemand het gevoel dat men met iets gevaarlijks bezig is. Veiligheidsriemen, een speciale bril, beschermende handschoenen, dat soort dingen is helemaal niet nodig. Af en toe wordt er wel eens gewezen op mogelijke straling, op rugklachten door een onjuiste houding, maar dat is vaak eenvoudig te verhelpen of nauwelijks meetbaar. Met wat ergonomie denkt men ervan af te zijn. Over wat de gebruiker op een minder bewust niveau wordt aangedaan willen we liever niets weten. Vrijwel niemand die in een VR-experiment binnenstapt, ziet dat als een hersenspoeling. Over computerverslaving wordt wel hier en daar gesproken, maar het is vaak niet meer dan een smalend praten over computerweduwen en `freaks', die al hun tijd achter de buis zitten. Toch zit er wel degelijk ook echte verslaving achter, het computeren wordt soms een obsessie, men is er voortdurend mee bezig. Niet iedereen is er gevoelig voor, maar de meeste gebruikers herinneren zich toch wel de euforie van de computerbeginner, het gevoel dat ze nu meester ¦waren op een nieuw terrein met ongekende mogelijkheden, dat de wereld nu open lag. Dat soort gevoelens zijn vergelijkbaar met wat sommige drugs veroorzaken, en horen psychologisch gezien inderdaad bij een `dependency-cycle'.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 12:09 schreef wallofdolls het volgende:

[..]

Ik ben niet psychotisch... nooit geweest ook...had je kunnen lezen

O sorry, ik begreep zoiets uit deze opmerking :

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:17 schreef wallofdolls het volgende:
Ik weet in ieder geval van mezelf dat als ik in wat mn psycholoog een psychotische periode noemde (wat ik fucking bullshit vind;ik ben warrig, maar nooit in die mate) ik dat kon oplossen door niet meer vast te houden aan gedachten, maar te mediteren en alles los te laten.

Men zou daaruit toch kunnen concluderen dat je bij een psycholoog loopt / liep en psychotische periodes hebt gehad lijkt mij.

quote:

Wat betreft onderbouwing mis ik de concrete bronnen

Inderdaad.

quote:

maar ik wil je gerust doorverwijzen naar medici die hierover hun mening hebben. Ik heb wel een aardig stukje tekst gevonden van éen of andere vrstrooide professor

Meh, da's een stukje text zonder bronvermelding.
Kom maar met die lijst medici en publicaties.

nou ja, het is wel aangetoond dat onder de conspiracy doom denkers op het internet een verhoogde kans is op schizofrenie, maar dat is ook niet vreemd aangezien dt ook een symptoom kn zijn

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 09:06 schreef Gewas het volgende:

[..]

Hoe hebben ze jou uit de psychose gehaald? Medicatie?

Ik ben een korte tijd opgenomen geweest, en heb daar medicatie gekregen (Zyprexa). Die medicatie heb ik na een paar keer al geweigerd, wat gelukkig mocht. Op een gegeven moment mocht ik een half uur naar buiten zonder begeleiding, en ben ik weggelopen uit de inrichting. Ik ben toen bij mijn ouders gaan wonen, terwijl ik nog gedeeltelijk psychotisch was. De symptomen zijn daarna geleidelijk afgenomen, zonder medicatie.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 12:19 schreef _Led_ het volgende:

[..]

O sorry, ik begreep zoiets uit deze opmerking :
[..]

Men zou daaruit toch kunnen concluderen dat je bij een psycholoog loopt / liep en psychotische periodes hebt gehad lijkt mij.

Ze hadden het niet bij het rechte eind. Aangezien ik het zelf ook totaal niet herkende. Maar goed, dat zou niks moeten uitmaken in de waarde van mijn mening. Mijn mening is -zoals jij wel impliceerde - niet minder waard omdat ik psychotisch zou zijn toch?

quote:

Meh, da's een stukje text zonder bronvermelding.
Kom maar met die lijst medici en publicaties.

Het gaat mij er niet om dat er bewijzen zijn. Wat is een bewijs? Elke zoveel tijd komt er weer een zogenaamd bewijs (wat uiteindelijk niets meer is dan een aanwijzing) over de oorzaak van bepaalde symptomen. Ik wil in ieder geval aantonen dat er meerdere kijkwijzen zijn dan de kijkwijzen die gangbaar zijn.

Ik bedoel, als je de gemiddelde psychiater of psycholoog vraagt wat er nou precies gebeurt, dan weten ze het ook niet. Wat doen antipsychotica? Ze weten dát ze werken, maar ze wten nog amper hóe ze werken. Is dat wel wetenchappelijk bewijs? Dacht het niet, maar zo wordt t wel gepresenteerd.

En het is nog helemaal niet zo'n gek idee dat je hersenen van slag raken van misschien het gebruik, maar met name het misbruik van bepaalde multimediale toepassingen.

hier is een stukje over internetverslaving. klikkerdeklik

er is wel onderzoek naar gedaan hoor, maar dan kom je echt in de doctoraalsfeer, wat niet de meest leesbare stof betreft

Vaak wordt 'er is geen officieel onderzoek naar gedaan' gezien als 'het is niet zo' . Als dat zo is zou 99% van het universum niet kloppen. Bij wijze van

Maar goed, om de link weer even met dit topic te leggen. Ik denk dat er een verband is tussen computergebruik en geestesziekten . IK bedoel, ik denk dus dat computeren niet uitermate goed is voor mensen die niet helemaal gezond in het hoofd zijn en ik vermoed dat dit voor gewone mensen ook het geval is. Of dit nou komt door de computer zelf of het misbruik hiervan weet ik niet .

quote:

Op donderdag 17 september 2009 13:31 schreef Godshand het volgende:
15 jaar terug, had ik een hele goede vriend. We hadden een 2mansformatie hij gitaar, ik drums. Geweldige muziek

Ik was zn beste vriend.

...

Hey man, het is dat je het over 15 jaar terug hebt, anders zou ik me persoonlijk aangesproken voelen door je. Want ik heb ook schizofrenie, en ik herken me erg in die vriend die je omschrijft. Ik heb zelf ook meerdere relaties gewoon niet meer vol kunnen houden. Dit heb ik altijd heel jammer gevonden. Ik weet niet hoe goed het ziekte-besef van je vriend was, maar ik kan je zeggen, dat ik ondanks dat men mij soms niet herkend, wel degelijk nog goede herinneringen aan die vriendschappen heb. Ik herken me zelf soms niet, en als het erg fout gaat, dan leef ik in die psychose en besef achteraf pas dat ik mezelf niet helemaal was. Mijn zus herkent mij nog wel, maar mijn moeder zegt ook een andere mij te kennen, als wie ik soms ben. Dit kan per dag nog weleens verschillen.

Maar wat ik even kwijt wou: je moet niet onderschatten wat je voor die vriend nog zou kunnen betekenen. Dat hij jou tot op het laatst nog vertrouwd heeft, zegt heel wat. Jij bent misschien de enige persoon die hem op dit moment kan helpen zijn oude zelf wer terug te vinden. Misschien is hij in jouw ogen veranderd, hij heeft net als elk mens herinneringen aan de tijd dat het nog goed ging en voelt zich misschien heel machteloos tegenover zijn ziekte. Die erotomane waan is niet zo vreemd; misschien was ji als gewone vriend wel het laatste beetje intermenselijke liefde dat hij nog ervaren heeft en heeft hij zich uit alle macht proberen vast te klampen aan dat wat hij nog kende als betrouwbaar en liefdevol. Dat dat zulke vormen aanneemt is opzich heel vergeeflijk.

Er is een kans dat hij zichzelf niet meer is omdat hij zijn bizarre gedachten niet kan rijmen met hoe hij zichzelf in zijn herinneringen kent van voor dat hij ziek werd. Ik heb dit zelf doorgemaakt; ik besloot dat ik mijn oude ik moest verwerpen en een nieuwe persoonlijkheid moest opbouwen die wel overeenkwam met de bizarre gedachten en ervaringen die ik had. Door mezelf te onttrekken aan de mensen die mijn oude ik kenden, kon ik die waan aardig goed volhouden en was ik zelfs blij met mijn nieuwe ik. Totdat ik weer eens contact met familie had, of de herinneringen weer boven kwamen drijven. Ik kwam tot de ontdekking dat het de bedoeling is dat ik één bepaald persoon moest zijn in dit leven, en dat ik op een gegeven moment besloot te proberen iemand anders te zijn, zodat ik mezelf beter kon accepteren, maar dit werkt niet. En zodra je vriend dit snapt en weer leert zijn oude ik ontdekken (waarbij hij mensen nodig heeft die die oude ik kennen) zal het misschien beter gaan.

Zonder interventie bestaat de mogelijkheid dat hij zichzelf voor de rest van zijn leven in deze waan houd, en dan zul je hem ook zeker nooit meer herkennen.

ik vermoed dat het net zo werkt als veel andere dingen op dat gebied: een groep mensen zal gewoon gevoelig blijken te zijn voor de invloed van computergebruik. iedereen is nu eenmaal anders. de een kan naar hartelust en met veel plezier computeren en de ander wordt er ziek van. zo is het met meer dingen. sommige mensen kunnen prima met alcohol omgaan en sommigen worden alcoholist.

quote:

...en dat ik op een gegeven moment besloot te proberen iemand anders te zijn, zodat ik mezelf beter kon accepteren, maar dit werkt niet

Dan ga je tegen jezelf vechten en dat werkt idd niet.

Dit vinden jullie vast ook wel interessant.

http://131.211.194.110/si(...)41ad9a47f917cd110c56

Dr. Iris Sommer (Psychiatrie, UMCU) zal het bewustzijn vanuit neurowetenschappelijk perspectief belichten. Hoe kunnen inzichten uit de neurowetenschappen ons helpen om het bewustzijn beter te begrijpen? Om tot een antwoord te komen zal Sommer haar verhaal illustreren via haar eigen onderzoek naar schizofrenie. Wat kan schizofrenie ons vertellen over bewustzijn? En hoe kunnen moderne technieken, zoals fMRI, ons verder helpen bewustzijn te concretiseren?

De lezing komt binnen enkele dagen online, dus ff bookmarken.

hebben jullie de nieuwe naamgeving al meegekregen>

Disfunctionele Perceptie Syndroom..

hoe vinden mijn lotgenoten dat? Ik was net een beetje gewend aan het idee dat mijn psychoses mijn persoonlijkheid veranderen en ik dus in feite met twee geesten rondloop. een gezonde en een zieke. afhankelijk van welke de overhand heeft is mijn perceptie correct of incorrect, en er is bij mij geen MPS ofzo geconstateerd, dus persoonlijk vind ik schizofrenie (gespleten geest) eigenlijk ook wel passen. Ze gaan bij de term DPS weer uit van de symptomen, namelijk vertekende perceptie, en verstoord denken, terwijl in mijn ervaring de oorzaak in een patroon van zgn. "memes" in de geest zit.

Meme is een engels woord, waar ik zo even geen goede nederlandse vertaling voor weet (ik ben tweetalig) dus hier even de engelse verklaring:

Meme 1. [n] a cultural unit (an idea or value or pattern of behavior) that is passed from one generation to another by nongenetic means (as by imitation) ; "memes are the cultural counterpart of genes"

en van Wikipedia:

A meme (pronounced /ˈmiːm/, rhyming with "cream"[1]) is a postulated unit or element of cultural ideas, symbols or practices, and is transmitted from one mind to another through speech, gestures, rituals, or other imitable phenomena. (The etymology of the term relates to the Greek word mimema for "something imitated".)[

culturele voorprogrammering als het ware.. zoals de moslims allemaal een irrationele, voorgeprogrammeerde haat tegen het westen hebben, bijvoorbeeld. (oeps, wat zeg ik nou?? jaja! truth hurts!)

Zou iemand zijn of haar 'bizarre' gedachten is met ons willen delen? Hoe anders is de perceptie tijdens een psychose dan voor of na een psychose? Zijn de gedachten na een psychose te relativeren?
Vind het interessant, heb zelf ook best een bizarre psychose gehad na het roken van een joint maar de volgende dag kan ik hier, nadat het afgematte gevoel en niet helder kunnen nadenken verdwenen zijn, rustig over nadenken en dit goed relativeren..

LordsOfString: jij bedoelt dat je door imitatie van gedrag een bepaald denkpatroon ontstaat? Bijvoorbeeld als je moeder zich constant zorgen maakt, jij je ook zorgen gaat maken op een gegeven moment? Of heb je hier een ander voorbeeld van?

[ Bericht 10% gewijzigd door MarkMG op 12-10-2009 18:43:42 ]

quote:

Op maandag 12 oktober 2009 18:26 schreef MarkMG het volgende:
Zou iemand zijn of haar 'bizarre' gedachten is met ons willen delen? Hoe anders is de perceptie tijdens een psychose dan voor of na een psychose? Zijn de gedachten na een psychose te relativeren?

Mijn psychose was een beetje als een droom, een van de fundamentele ideeen was dat mijn werkelijkheid gemanifesteerd werd door mijn gedachten. Dit idee was zo sterk dat bijna alles wat ik dacht meteen waar was, ik ervaarde dat als een grote persoonlijke kracht waardoor mijn gedachten zich snel manifesteerden in de buitenwereld. Ook hoorde ik stemmen (terwijl ik alleen was), van mensen die ik kende. Ik ervaarde dit als een vorm van telepathie. Bij mij waren de stemmen niet gemeen of negatief.

Achteraf zal ik niet zeggen dat alles wat ik heb ervaren een illusie/hallucinatie is geweest, maar wel dat ik dingen verkeerd geinterpreteerd heb of door elkaar gehaald. Ik geloof in 'andere ordes' van de werkelijkheid waar je in bepaalde toestanden mee kunt verbinden, en dat dit in een psychose gebeurt. Ik geloof dat onder andere psychedelica, hypnose, meditatie en dromen ook tot dit soort verbindingen kunnen leiden.

Het moeilijke is om alles een plek te geven en om te begrijpen wat 'echt' is en wat niet, of wat bij welke 'orde van de werkelijkheid' hoort. Hoe alles verbonden is, of juist niet... Een van de vragen die je zou kunnen stellen, is of er zoiets bestaat als je eigen verbeelding, wat dat precies inhoudt. Sjamanen geloven hier bijvoorbeeld niet in... Zij geloven dat je voortdurend telepatisch in verbinding staat met alles en iedereen, je eigen verbeelding is dan het reizen van je geest naar verschillende plekken. Ik denk dat dit soort kennis, die in onze cultuur heel erg zeldzaam is, veel inzicht zou kunnen geven in (onder andere) psychoses.

Overigens mag het geen psychose heten als je een relatief korte ervaring hebt door het roken van een joint of andere psychedelica, als je weer 'normaal' bent als het middel is uitgewerkt. Dat noem ik eerder een trip. Je zou kunnen zeggen dat je een psychose hebt, als de trip langere tijd aanhoudt terwijl je niet meer onder invloed bent.

[ Bericht 7% gewijzigd door EgoTrippin op 12-10-2009 20:31:57 ]

quote:

Op maandag 12 oktober 2009 20:26 schreef EgoTrippin het volgende:
Dat noem ik eerder een trip. Je zou kunnen zeggen dat je een psychose hebt, als de trip langere tijd aanhoudt terwijl je niet meer onder invloed bent.

Interessant om te lezen!

Is het dan zo dat een psychose, zoals iemand met schizofrenie die ervaart, een maand kan duren? En de tijd tussen de psychosen door voelt iemand zich weer helemaal 'normaal'?

quote:

Op maandag 12 oktober 2009 21:15 schreef MarkMG het volgende:

[..]

Is het dan zo dat een psychose, zoals iemand met schizofrenie die ervaart, een maand kan duren? En de tijd tussen de psychosen door voelt iemand zich weer helemaal 'normaal'?

Mijn 'psychotische periode' duurde langer dan een maand, en gedurende die tijd heb ik me eigenlijk geen moment echt 'normaal' gevoeld. Ik had in die periode een aantal korte heftige episodes met daartussen rust, maar wel de hele tijd met psychotische gedachten/beleving.