Ik lees hier al een tijdje mee. Zelf ben ik in 2016 helemaal gestopt met alcohol, dus inmiddels alweer ongeveer tien jaar.
Ik dronk niet dagelijks, maar als ik eenmaal begon vervaagde de grens bij mij soms behoorlijk snel. Op het moment zelf leek alcohol spanning weg te nemen en maakte het me losser, maar achteraf bleek ik vooral impulsiever en bemoeizuchtiger te zijn geweest dan ik zelf doorhad. Zeker online heb ik weleens dingen geplaatst waarvan ik later dacht: waarom moest dit nou weer...
Voor mij werkte het uiteindelijk beter om niet steeds te onderhandelen over hoeveel nog wel zou kunnen, maar gewoon helemaal te stoppen. Na verloop van tijd verdween alcohol daardoor ook steeds meer naar de achtergrond. Ik heb nu niet het gevoel dat ik iets mis; vooral de rust van niet naderhand hoeven reconstrueren wat ik allemaal gezegd of gedaan heb, is mij veel waard gebleken.
Mijn situatie was natuurlijk niet hetzelfde als die van iedereen hier en ik wil ook niet doen alsof stoppen voor iedereen zo verloopt. Ik wilde alleen even laten weten dat het na langere tijd ook echt iets kan worden waar je nauwelijks nog mee bezig bent