FOK!ers die stoppen met alcohol - waar we stoppen #18

quote:

Op vrijdag 7 november 2025 04:12 schreef nostra het volgende:
Helaas weer teruggevallen.

Vakantie naar Costa Rica, alles is natuurlijk jee en jee. Maar ik doe het zelf.

Ik dronk nog niet eens heel veel (voor de alcoholisten onder ons), maar het gaat regenen, dus ga je cocktailbar in voor 4 Long Island Iced Tea. Ja wat ben je voor jezelf waard dan.

Anyway, wilde even delen. Jetlag werkt ook niet mee, dus vandaar het tijdstip.

Hoop dat het met de anderen goed gaat!

Zelf naar Costa Rica gegaan of met een Djoser of variant daarvan?
Mijn ervaring is dat met die reizen -indien georganiseerd- het zoeken is met een zaklamp naar mensen die naar 22:00 nog een drankje blijven doen gezien de leeftijden en levenshouding.

Anyway, ik zoek graag de bar op met vakanties.

De beste wensen allemaal

quote:

Op vrijdag 2 januari 2026 15:12 schreef nostra het volgende:

[..]
De beste wensen en een droog 2026! Hier weer helemaal opgekrabbeld, kindling effect is k**, maar we zijn er weer doorheen. Nu zo houden.

Hey Nostra, hoe is het in 2026 met je.
Voor we het hele andere topic kapen

quote:

Op maandag 16 februari 2026 22:24 schreef nostra het volgende:

[..]
Beter op zijn plek hier inderdaad. 2026 nuchter en wel. Soms nog wat kleine dalen qua stemming, maar geen gebruik of zucht. Goede psych daarvoor, weliswaar vanuit de Brijder, maar het gaat zelden over gebruik. Eens per week AA meetinkje, maar dan zonder gebed en big book, past beter bij me dan dat eeuwige kaarten lezen.

Geen zucht, dat is wel fijn
En ja, de AA kan een hele fijne plek zijn, mits je een goede groep hebt.

We hadden altijd wel een kort begin en eindgebed, maar dat bigbook heb ik alleen bij mensen op tafel gezien. Die zweerde erbij.

Je schreef over die Antibus, daar was ik blijkbaar allergisch voor.
Dus kreeg middag na ontslag uit de kliniek alle verschijnselen die leken op alcoholgebrek.

Wist niet dat iets in een pilletje iets kon triggeren dat 2,5 uur je maag in en uit knijpte, dat zelfs het laatste druppeltje gal eruit kwam. En de schaamte dat mn ouders zouden denken dat ik gelijk weer gedronken had.

En dan zijn er blijkbaar mensen die er doorheen kunnen drinken.

Mijn stok achter de deur was dat ik dicht bij mijn ouders ging wonen, de parkeerplek aan mijn vader gaf en dat er altijd een kans was dat ie even langskwam (combinatie gezelligheid, controle en vaderliefde).

Vorig jaar misschien 4 of 5 keer gezellig een drankje gedaan.
Maar ik ben a. 45 jaar nu, dus "gezellig op stap" hoeft niet meer.
En ik heb mezelf regels opgelegd, nooit meer alleen thuis drinken en nooit doordeweeks..

Totaal geen terugvalmomenten meer gehad en hoe dat komt? Geen idee. 7 jaar nuchter zijn heeft blijkbaar mijn hoofd ook wel iets geleerd.

Voel me zelf ook geen alcoholist meer, hoewel de boekjes zeggen dat je het altijd blijft.
Waarheid zal voor mij in het midden liggen, maar zo ervaar ik het.

ik ook hoor, het helpt wel dat je bv werk hebt. wat dan voor mij de stok achter de deur was.

Want als het al fout ging was dat ik toen geen werk meer had doordat geen rijbewijs en etc.
Ook dat is dus op te lossen, maar de juiste hulp erbij vinden kan best lastig zijn. Ook omdat elke situatie anders is.

Vaak (in mijn idee trouwens) is het eigenlijk een verhaal van uit het verleden waarom iemand teveel gaat drinken.
En dat uitvinden en wat het nu precies is, dat is ook voor hulpverlening wel eens lastig denk ik.

en dan het oplossen (of mee om kunnen gaan). is pas de vraag 2 erna.

moet zeggen want hoor de AA hier, ik ben er ook geweest. en hoewel ik denk dat dat kan helpen. In de zinnen van samen zijn en over kunnen praten.

Het loste in mijn geval niet echt het hele psychische op wat er wel achter zit. Daarvoor de juiste hulp vinden en dan daarmee zorgen en praten dat je Vreden hebt met je verleden is wellicht wel de eerste stap.

maar dat is voor iedereen anders dus.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 19:12 schreef nostra het volgende:

[..]
Daar heb je wel gelijk in. De aanpak is vaak erg box-gericht, tijdens therapie mag je niet terugvallen en krijg je het label alcoholist en word je retour gestuurd naar de verslavingszorg, die er zuiver op is gericht dat je niet terugvalt, maar beperkt hulp biedt voor de onderliggende problematiek. Veel psychotherapeuten nemen ook mensen met verslavingsproblematiek niet aan (te grote kans op terugval, te weinig ervaring mee etc.). Een geïntegreerde aanpak zie je eigenlijk alleen bij langdurige opnames (als in maanden).

Voor mij was de gouden sleutel, de behandeling "dubbele diagnose" bij de Hoop.

Wat was er eerder, depressie en toen alcohol of andersom..
Maar het werd beide aangepakt.
Dus na 2 jaar sta je, soort van, uitbehandeld en gezond weer buiten..

Maar die 2 jaar met intensieve zorg van mn ouders, GGZ en AA, hebben mij wel het besef gegeven.

Dit is mij 1x gelukt met moeite, dit verdriet kan ik mn ouders maar 1x aan doen en met de tools die ik heb gekregen moet het lukken.

En praten, heel veel praten.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 19:54 schreef nostra het volgende:

[..]
Kudo's, twee jaar is echt lang. Maat van me gaat dat ook doen. Heeft eerst drie weken detox Brijder gedaan, zit nu in Triora, dan naar begeleid wonen als overbrugging en dan naar VVP. Lang traject hoor. Maar wel nodig.

Ja, 2 jaar waarvan 3 weken opname he.

Dus dat mijn weekplanning, tijdens mijn burnout, was dinsdagavond (1 jaar lang) naar de AA met de bus.
En op woensdag naar groepstherapie met de trein en om de 2 weken aansluitend een gesprek van een uur.
Dat lijkt veel, maar het waren mijn enige uitjes die week en drinken kost veel meer tijd.

Quick Fix bestaat niet in mijn beleving.
Nu scheelt het wel heel erg, en dat vergeet ik wel eens, mijn hulpverleners waren echt heel goed.

Veel mensen komen bij instanties terecht en voelen zich onbegrepen.
Ik ervaarde overal een klik, begrip en de behandeling sloeg aan.

Tel daarbij op dat ik de waanzin van drinken zag door al hun verhalen, tsja, behalve de zucht, wat heeft drank mij dan nog te bieden..

Maar zo stond ik erin, en dat klinkt makkelijk gezegd.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 19:12 schreef nostra het volgende:

[..]
Daar heb je wel gelijk in. De aanpak is vaak erg box-gericht, tijdens therapie mag je niet terugvallen en krijg je het label alcoholist en word je retour gestuurd naar de verslavingszorg, die er zuiver op is gericht dat je niet terugvalt, maar beperkt hulp biedt voor de onderliggende problematiek. Veel psychotherapeuten nemen ook mensen met verslavingsproblematiek niet aan (te grote kans op terugval, te weinig ervaring mee etc.). Een geïntegreerde aanpak zie je eigenlijk alleen bij langdurige opnames (als in maanden).

nou precies dit dus, ik liep bij de GGZ en de brug. en ze vallen altijd terug op hetzelfde wat ze is aangeleerd (kun je hun niet kwalijk nemen)

Bij mij klikte het pas echt toen ik gewoon eens normaal kon praten met ze, zonder dat ze hun hele standaard handboekje erbij pakte. want ja die had ik ook al 10x gehoord toen en kon ik zelf opnoemen.

Voor mij hielp het lokale hulp dus. zoals "de brug" in Katwijk en dan is het meer persoonlijk als pro. Dat hielp mij.

vast dat er meer is in NL ook en voor wie het niet vind bij de "standaard" zorg, dan raad ik dat aan.

en voor ik de GGZ aanval ofzo, maar zie dat nu met die vriendin van me en ze schreven maar medicijnen voor.

Denk ik hebben ze eigenlijk wel eens goed geluisterd en persoonlijk ook ipv een soort protocol te volgen uit de DSM IV of hoe ie ook heet?

Daarmee heeft dit lokale en kleinschalige voordeel, zeg maar dat je wel met mensen kunt praten en die je niet als de eerst volgende client zien en een nr, die ze zsm moeten afwerken om aan hun aantal min max per patiënt te komen.

Ben daar zo tegen en denk dat het totaal niet werkt ook.


alsnog ook dit wat ik volgende is in feite gewoon vergoed, door zorgverzekering. maar denk mensen weten de weg ernaar vaak niet te vinden.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 19:12 schreef nostra het volgende:

[..]
Daar heb je wel gelijk in. De aanpak is vaak erg box-gericht, tijdens therapie mag je niet terugvallen en krijg je het label alcoholist en word je retour gestuurd naar de verslavingszorg, die er zuiver op is gericht dat je niet terugvalt, maar beperkt hulp biedt voor de onderliggende problematiek. Veel psychotherapeuten nemen ook mensen met verslavingsproblematiek niet aan (te grote kans op terugval, te weinig ervaring mee etc.). Een geïntegreerde aanpak zie je eigenlijk alleen bij langdurige opnames (als in maanden).

helemaal mee eens, het vervelende zeker met alcohol. en nog meer dat je bv je rijbewijs kwijt raakt erdoor.
dan is dat lastig praten, want al snel als je gewoon met anderen praat en eerlijk zegt.

"was toch je eigen schuld". en "drink je toch gewoon niet"

wat ze allen vergeten is, is dat er wel een reden achter zit waarom je je zo kut voelt en gaat drinken. en dat wordt vaak niet gezien merk ik.

Begrijpelijk he? want voor hun is dat raar, voor jezelf zit je eigenlijk met een drama wat je wss nooit goed over hebt gepraat met hulpverlening of niemand, omdat je denkt, "ze zullen me toch veroordelen erover als ik wat zeg, dus zeg niks"

dat is het probleem.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 22:01 schreef nostra het volgende:

[..]
Bij de Hoop zijn dat toch ook veelal ervaringsdeskundigen? Of verwar ik ze met een ander?

Das een andere denk ik.
T waren psychologen met een christelijke inslag, maar mssn hadden ze ook ervaringdeskundigen.

Ze boden ook EMDR aan bv, heb ik afgewezen.

Maar die behandeling dubbele diagnose was echt heel goed.
"Droopie heeft 10 kleine problemen en die gaan we allemaal als een ui afpellen, samen behandelen en weer netjes in elkaar zetten op het tempo wat goed is voor Droopie"

Dus niet drinken, dan komt de rest vanzelf wel goed en zo geschiedde.

En met groepstherapie waren ook mensen met "echte" problemen, dat waren hartverscheurende verhalen wat hun verslaving veroorzaakte.
Trauma's hadden die niet te filmen.

quote:

Op dinsdag 17 februari 2026 19:12 schreef nostra het volgende:

[..]
Daar heb je wel gelijk in. De aanpak is vaak erg box-gericht, tijdens therapie mag je niet terugvallen en krijg je het label alcoholist en word je retour gestuurd naar de verslavingszorg, die er zuiver op is gericht dat je niet terugvalt, maar beperkt hulp biedt voor de onderliggende problematiek. Veel psychotherapeuten nemen ook mensen met verslavingsproblematiek niet aan (te grote kans op terugval, te weinig ervaring mee etc.). Een geïntegreerde aanpak zie je eigenlijk alleen bij langdurige opnames (als in maanden).

Dat snap ik enigzins wel he, toen ik de kliniek inging (de jouw bekende detox) stond ik te springen om te gaan praten.
Nee hier doen we alleen niet drinken en je bezig houden (hoewel dat bezighouden meestal niet doorging).. maar we mochten playstations meenemen en 1 gast had zijn gamepc meegenomen 🤣.

Gewoon niet drinken en als dat dronken hoofd van je weer een beetje normaal is, dan praten we pas. Achteraf bekeken snapte ik het wel, want eerst vond ik dat het aan allemaal andere zaken lag buiten mij om..
Pas bij de AA zeiden mensen, "niemand heeft je gedwongen om je problemen weg te drinken" "je had ook eerder naar een dokter of psych kunnen gaan" "een alcoholist zal altijd een reden verzinnen om te gaan drinken"

Om eerlijk te zijn, ik kan niet 100% bevestigen dat na 7 jaar het verslavingsgen gewonnen heeft bij mij of dat ik erboven stond.

En dat is prima dat het zo is gelopen, maar dat is achteraf praten omdat ik niet in het figuurlijke ravijn ben getyfd.