[TV-tip]Belga Sport , elke maandag sportdocu op Canvas 21h10

quote:

Op maandag 9 maart 2009 22:28 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:

[..]

wie weet wat dat product allemaal in zijn lichaam uitspookte.

quote:

Op maandag 9 maart 2009 22:28 schreef Bruce117 het volgende:
Mooie docu en zeker ook moo om Tafi te zien. Held dat het het was.

quote:

Belga sport - Afl. 4: Ernst Happel - Altijd in de aanval
23-03-2009

In het begin van 1974 zit Club Brugge aan de grond. Van de ploeg die een half jaar daarvoor de landstitel heeft gewonnen, is weinig meer over: de ruggengraat van het elftal is oud, het stadion een bouwval, de vereniging zo goed als failliet.

Op dat moment betreedt Ernst Happel de arena. Happel, een Wiener die van winnen zijn beroep heeft gemaakt, is enkele jaren daarvoor met Feyenoord wereldkampioen geworden. Ook in Brugge past Happel zijn beproefde recept toe: hij schopt de volgevreten vedetten eruit, haalt jonge rekruten in huis, beult de troepen af en valt aan onder het motto: gebit op tafel en spelen. Geen enkele tegenstander boezemt Happel angst in. Integendeel, Club Brugge onder Happel is de ‘Angstgegner’ van heel Europa: Milan, Hamburg, Real Madrid, Juventus - de ene topclub na de andere sneuvelt in Olympia, het nieuwe stadion van Club Brugge. Alleen Liverpool blijkt in twee Europese finales twee keer te sterk. Het afscheid van Happel aan Brugge is turbulent, maar drama hoort bij het leven van een coach met een Beethovenkop. ‘Happel,’ zegt Michel D’Hooghe, ‘was niet voorbestemd om Brugge in een gouden koets te verlaten.’

‘Ernst Happel in Brugge’, de vierde aflevering van ‘Belga Sport’ - met het laatste interview met Antoine Van Hove -, is een documentaire van Lieven De Wispelaere, Steven Van De Perre en Jan Antonissen.

quote:

Op maandag 6 april 2009 21:30 schreef marcodej het volgende:
Treurig verhaal ja. Staat een mooi gedicht over hem in de laatste De Muur.

quote:

Op maandag 6 april 2009 22:01 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
Dat zijn zoontje dan nog op dezelfde manier omkomt

quote:

Op maandag 6 april 2009 22:07 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:

[..]

En zijn grootmoeder die nu nog leeft blijkbaar. Hoe raar moet dat zijn , je kleinzoon en achterkleinzoon zo lang overleven

quote:

Woestijnvis speelt Formule1-race na


Bloed, zweet en dertienduizend boompjes heeft het Woestijnvis gekost om het circuit van Francorchamps na te bouwen. En dat om in nog geen zeven minuten te laten zien hoe briljant Michael Schumacher als Formule 1-piloot was.

Maak het circuit van Francorchamps na. Niet het circuit van nú, maar het circuit zoals het er uitzag in 1991. Met de bochten zoals ze er toen bij lagen en de reclameborden van dat specifieke jaar. Een onmogelijke opdracht? Niet voor de jongens van Woestijnvis. Daar hebben ze met vier mannen twee maanden gezwoegd aan een kopie van het mooiste racecircuit ter wereld. Niet non-stop, natuurlijk: hier en daar een uurtje, tussen het werk door. Het resultaat is te zien in een aflevering van Belga Sport over de Duitse Formule 1-piloot Michael Schumacher en zijn bijzondere band met België en Francorchamps.

Woestijnvis kocht voor de aflevering over Michael Schumacher acht minuten beeld. Daarmee was regisseur Koen Warlop niet tevreden. 'De eerste Formule 1-wedstrijd die Schumacher won, was in 1992 op Francorchamps. Omdat Schumacher lang in vierde en vijfde positie reed, kwam hij weinig in beeld. Van een paar manoeuvres van Schumacher bestaan geen beelden. Zo ging Schumacher in de regen even uit de bocht en stak zijn ploegmaat Martin Brundle hem voorbij. Schumacher zag dat de banden van Brundle versleten waren en besefte dat zijn banden er even erg aan toe waren. Schumacher gokte dat het circuit zou opdrogen, dook de pits in, nam de droge banden van zijn ploegmaat Brundle en won de wedstrijd. Die manoeuvres wou ik laten zien, maar ik had er geen beelden van. We hebben het dan maar nagespeeld op onze maquette.'

Het circuit van Francorchamps ligt in een vallei waarbij de auto's op de flanken rijden. Op de archiefbeelden hangen de camera's zó dicht op de auto's dat er geen sprake is van een 'vallei gevoel'. Ook om die reden was de maquette nuttig, zegt regisseur Koen Warlop. 'Als ik met mijn camera door de vallei ga als een helikopter, komen de flanken echt op je af. Dat is een prachtig effect.'

Het circuit van Francorchamps namaken bleek niet zo simpel: het circuit is sinds 1991 flink veranderd. 'We hebben de toenmalige race onnoemelijk veel keren herbekeken', zegt bouwer Andy Van Cauwenbergh. 'Om te zien hoe elke bocht lag, waar de reclameborden stonden. Daar is veel werk in gekropen. We hebben alles in piepschuim uitgesneden en op elkaar gekleefd. Dat geheel hebben we afgeschuurd, geverfd en volgeplakt met dertienduizend boompjes. De Formule 1-auto's hebben we ook nagemaakt, want de kleinste miniatuurmodellen waren nog te groot voor onze maquette. Om de kapotte banden van Martin Brundle te simuleren hebben we er behangerslijm op gesmeerd.'

Regisseur Koen Warlop geeft toe dat Woestijnvis het circuit perfect met de computer had kunnen namaken. 'Dat oogt zo kil. Zo'n maquette heeft iets speciaals.' De regisseur liet de auto's op het circuit racen met de 'stop motion' techniek: elk beeld wordt afzonderlijk opgenomen. Per beeld moeten we elke auto een paar millimeter opschuiven. Dat is veel werk, maar het resultaat mag er zijn. Uiteindelijk hebben we maar zeven minuten beeld van de maquette gebruikt. Nog geen twee van die zeven minuten zijn gebruikt om de race te laten zien. Je moet daarin niet overdrijven. We maken geen animatiefilm, maar een documentaire.'

De aflevering van Belga Sport over Michael Schumacher wordt bijzonder. 'We hebben gepraat met Schumachers ex-ploegmaat Martin Brundle, met Formule 1-baas Flavio Briatore, zelfs met ex-piloot Bertrand Gachot. Die moest in 1991 de cel in omdat hij een Londense taxichauffeur had bespoten met traangas. Daardoor kon Schumacher zijn plaats innemen bij Jordan. Op woensdag kroop Schumacher voor het eerst in een Formule 1-wagen, op donderdag stond hij voor het eerst op het circuit van Francorchamps. Op zaterdag reed hij al de zevende tijd. Toen wist iedereen: voor die kerel moeten we oppassen. Aan die man is deze Belga Sport een ode. En aan het circuit van Francorchamps.'

quote:

Op maandag 7 januari 2008 23:02 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
"Frank Vandenbroucke, Gevallen voor Sarah" , leuke dubbelzinnige titel

quote:

Op maandag 29 juni 2009 18:03 schreef tong80 het volgende:
Schittreend verhaal.

Ik weet nog dat Ali Coopmans spaarde net als ie met Rudi Lubbers deed.

quote:

Op maandag 29 juni 2009 19:22 schreef golfer het volgende:

[..]

Spaarde
5 rondes duurde het hele gevecht.

quote:

Op dinsdag 13 april 2010 11:06 schreef TargaFlorio het volgende:
Al bekend wat de overige onderwerpen zijn?

quote:

Nu staat de langverwachte vierde jaargang van het programma in de steigers. Nog maar eens blijkt dat verhalen over Belgische sportgeschiedenis soms droevig, soms dwaas, en dikwijls allebei zijn. Schatten Claude Criquielion en Steve Bauer tweeëntwintig jaar na hun tumultueuze sprint op het WK in Ronse, de gebeurtenissen van toen anders in? En wie of wat dreef Criquielion ertoe gerechtelijke stappen tegen zijn concurrent te ondernemen? Hoe komt het dat vader Harry en zoon Stefan Everts ondanks jaren van hoogspanning en verwensingen, die het lawaai van brullende motoren moeiteloos overstemden, nog steeds door één deur kunnen? Zegt het niet alles over voetbalclub Antwerp dat het grootste succes uit de clubgeschiedenis, de finale van Europacup II in 1993, werd bereikt in een pre-revolutionaire sfeer waarin achterklap en liquidaties de boventoon voerden? En hoe onheilspellend was de sfeer op het feestje dat Tom Simpson voor Gentse vrienden organiseerde daags voor hij naar de start van de verdoemde Tour ’67 vertrok?
http://programmas.canvas.be/category/belga-sport/

quote:

Ronse, 28 augustus 1988. Tot één kilometer voor de aankomstlijn op de Kruisberg verloopt het WK wielrennen voor Claude Criquielion perfect. Na zijn ontsnapping is alleen de onervaren Italiaan Maurizio Fondriest kunnen terugkeren. Maar net voor de laatste bocht naar de slotklim voegt Steve Bauer zich als uit het niets bij de twee koplopers. Het vervolg, een sprint met drie, is een zwarte bladzijde in de Belgische sportgeschiedenis.

Hoe beoordeelt het peloton 22 jaar later, ontdaan van alle emoties, de beruchte sprint van Ronse? Was Steve Bauer terecht enkele jaren lang het gezicht van het kwaad? En wat dreef de doorgaans milde Criquielion na zijn spijtige val tot een rechtszaak zonder weerga? Deze aflevering gaat over een sprint die uiteindelijk vijf jaar duurde, maar gezien de verbittering en de ingehouden woede, nooit helemaal afgelopen lijkt.

quote:

De vierde reeks van Belga Sport wordt afgesloten met een heel bijzonder tweeluik (vandaag en morgen) over twee rivalen die het gezicht vormden van de wielersport in het afgelopen decennium: Jan Ullrich en Lance Armstrong. In Zwitserland en Zuid-Frankrijk had Belga Sport exclusieve gesprekken met de twee opponenten van wie de carrière ook voor een groot deel door Belgen werd bepaald.

Als over enkele tientallen jaren toprenners gekloond worden, is de kans groot dat ze op een oude bekende zullen lijken: het Duitse wonderkind Jan Ullrich. Die had met zijn lange hefbomen van benen en de kracht in zijn bovenlijf immers het perfecte rennerslichaam. Alleen, zijn lichaam was zelden in perfecte conditie..

Belga Sport neemt de kijker weer mee naar de Tour van 2003, die al van tevoren verloren leek. En toch werd het een Tour waarin Ullrich ei zo na Armstrong versloeg. Want zo was Jan Ullrich wel: niks was wat het leek.
In de zomer van 2002 geeft Ullrich forfait voor de Tour. Hij staat aan de rand van de afgrond: zijn knie is geopereerd, maar doet nog altijd verschrikkelijk veel pijn. Hij veroorzaakt een ongeval na een avondje stappen en test positief op het gebruik van xtc. Zijn vaste ploeg, het Duitse Telekom, geeft hem de wenk naar een andere werkgever uit te kijken. Uiteindelijk belandt hij bij Team Coast, een ploeg die gebouwd blijkt op drijfzand.

Onder impuls van Rudy Pevenage, de constante factor in zijn carrière, wisselt hij zes weken voor de start van de Tour van ploeg: hij verlaat Team Coast voor Bianchi. Een zelfmoordoperatie, zeggen specialisten, maar nooit is Ullrich een grotere bedreiging voor Armstrong geweest dan in die Tour. Op de laatste col van de Tour, de beklimming naar Luz-Ardiden, kan Ullrich zijn tegenstander knock-out slaan, maar hij houdt in. Hij wil niet van de val van Armstrong gebruik maken om te winnen. Waarop Armstrong weer aanpikt, en er als de weerlicht vandoor gaat: de Tour is voor de Amerikaan. Waarom wachtte Ullrich op Luz-Ardiden?

In Jan Ullrich: Het wonderkind wacht gaan alle betrokkenen op zoek naar een sluitend antwoord: onder anderen Jan Ullrich, Rudy Pevenage, Alexandre Vinokourov, Walter Godefroot, Jacques Hanegraaf kijken in de hersenpan van de Duitse kampioen.

quote:

De vierde reeks van Belga Sport wordt afgesloten met een heel bijzonder tweeluik. Na het verhaal van Jan Ullrich gisteren, is het nu de beurt aan Lance Armstrong.

Ook in de aanloop naar de Tour van 2004 werd Lance Armstrong van alle kanten belaagd. Toen was het geen ploegmaat maar een boek met explosieve getuigenissen dat voor herrie zorgde. De Amerikaan verscheen vervolgens aan de start in Luik met maar één missie: de hele wereld zijn wil opleggen en op die manier zijn zesde Touroverwinning – een all-time record – een onverwachte glans geven.

Armstrong, de meest meedogenloze én fascinerende renner van zijn generatie, maakt al in de eerste twee bergritten brandhout van de tegenstand. Alleen de jonge Italiaan Ivan Basso kan in het spoor van de Amerikaan blijven. Maar, in plaats van bewondering oogst Armstrong afkeer. Hij begrijpt er niets van. Alleen maar dank zij zijn fiat rijdt de Fransman Thomas Voeckler nog in het geel en toch spuwen de Fransen hem uit. ‘Toen’, zegt co-ploegleider Dirk Demol, ‘heeft hij besloten met iedereen korte metten te maken.’

De woede van Armstrong overheerst de laatste week van de Tour. Als het peloton aan de voet van Alpe d’Huez is beland voor een langverwachte klimtijdrit ligt het klassement vrijwel in een definitieve plooi. Toch bereikt de belangstelling ongekende hoogten. Er staan meer dan een half miljoen mensen op de flanken van de legendarische col op het moment dat Armstrong op het startpodium verschijnt. Er zijn ook meerdere doodsbedreigingen bij de Franse politie binnengelopen. Het is meer dan ooit Armstrong tegen de rest van de wereld. ‘Van kushandjes was geen sprake’, aldus de Amerikaan vandaag.

Belga Sport sprak niet alleen met de Belgische clan rondom Armstrong (Johan Bruyneel, Chris Van Roosbroeck, Julien De Vriese, Eddy Merckx,…) en zijn ‘tweede moeder’ Claudine Merckx, maar ook met zijn toenmalige concurrenten, Ivan Basso en Andreas Klöden: de nummer twee en drie van de Tour 2004.

quote:

Op maandag 17 maart 2008 22:19 schreef TheArt het volgende:
Weet iemand trouwens hoe de openingstune van Belga Sport heet met die accordion. Het lijkt op Yann Tiersen muziek, maar geen idee wat het is

Penguin Cafe Orchestra- Music For A Found Harmonium

quote:

Op maandag 7 juni 2010 13:52 schreef edwardwelsh het volgende:

[..]

Topic pas ontdenkt, dus veel te laat. Maar :

Redactie: De begintune van ‘Belga Sport’ is ‘Music for a Found Harmonium’ van het Penguin Cafe Orchestra. Je kan het nummer beluisteren op Youtube:

Penguin Cafe Orchestra- Music For A Found Harmonium

quote:

Op maandag 7 juni 2010 22:21 schreef Ambrosius het volgende:
Shit, vergeten, is vast nergens meer terug te zien?

quote:

Op dinsdag 8 juni 2010 11:25 schreef Leatherface het volgende:
Ook meteen een van de meest boeiende edities van recente jaren. Iedere dag was er actie en suspense.

quote:

Op dinsdag 8 juni 2010 11:54 schreef Arcee het volgende:

[..]

2003?

Dat was idd een fantastische Tour.

quote:

Op dinsdag 8 juni 2010 11:32 schreef Klopkoek het volgende:

[..]

Ja maar achteraf werd Armstrong toch te veel geholpen door zijn concurrenten. Ik weet het nog goed; het was zo spannend dat ik vele etappes vanuit m'n vakantieverblijf heb zitten kijken.

Ik ben wel benieuwd waarom Ullrich het jaar daarop weer een stuk minder was

quote:

Nieuwe reeks Belga Sport opent met WK 2002

Maandag begint op Canvas een nieuwe reeks Belga Sport, de kwaliteitsreeks die focust op memorabele momenten uit onze sportgeschiedenis. De eerste aflevering blikt terug op het laatste WK voetbal met Belgen: dat van Japan en Zuid-Korea in 2002.

De nieuwe onderwerpen van Belga Sport zijn zeer uiteenlopend. In de eerste aflevering wordt teruggekeken naar het WK voetbal in 2002 in Japan en Zuid-Korea, het laatste WK met Rode Duivels, dat met de jaren aan waarde lijkt te winnen.

Later komen de ongrijpbare Russische Belg Andrei Tchmil, de gouden minuut van Fred Deburghgraeve in Atlanta en het permanente gevecht van Ludo Coeck met zijn broze lichaam en zijn ongedwongen imago aan bod.

Deze vier nieuwe afleveringen worden gecombineerd met enkele van de sterkste afleveringen uit de voorbije reeksen: Jean-Pierre Monseré (op 15 maart precies 40 jaar geleden verongelukt), Gilles Villeneuve, Freddy Maertens en Standard-Waterschei.

quote:

Aflevering 1: Het laatste WK. Afscheid van een duivels toernooi
Donderdagavond 20 juni 2002 draait de spelersbus van de Rode Duivels de parking van het bondsgebouw op aan de Houba De Strooperlaan. Duizenden supporters verwelkomen de selectie die enkele dagen daarvoor op het punt stond Brazilië uit te schakelen in de 1/8e finale van het WK in Japan en Zuid-Korea.

Helaas liepen de Rode Duivels op twee messcherpe counters van Rivaldo en Ronaldo: 2-0 dus. Maar geen mens die er toen rekening mee hield dat België, 18e op de FIFA-ranking, nooit meer aan een groot voetbaltoernooi zou deelnemen. Zes opeenvolgende WK-deelnames, zo luidde de algemene opvatting, zouden snel gevolgd worden door een zevende. Niet dus.

Wat rest er van dit grillige laatste WK in het collectieve geheugen? Eén moment: het onterecht afgekeurde doelpunt van Marc Wilmots door de Jamaicaanse scheidsrechter Peter Prendergast in die veelbesproken achtste finale tegen Brazilië. Maar verder? Wie weet nog dat de Rode Duivels in totale verwarring het vliegtuig naar Japan namen nadat bondscoach Robert Waseige enkele uren daarvoor had laten weten trainer van Standard te worden?

Hoe kon het gebeuren dat Waseige vervolgens dagen lang voor leugenaar werd aangezien en dat de Duivels – toch synoniem voor strijd en veerkracht – na twee wedstrijden in Japan over één kam werden geschoren met FC De Kampioenen? En wie was ook alweer de ‘broer van onze dikke’ die in geen tijd tot een gevreesd columnist uitgroeide?

‘Het Laatste WK’ doet af en toe de vraag rijzen of het nog wel iets is om naar uit te kijken, de Rode Duivels op een groot voetbaltoernooi, maar het is tegelijk een document over een voetbaltijd die nooit meer terugkeert. Een periode waarin de persoonlijke band tussen een bondscoach en zijn aanvoerder volstond om een gestrand schip weer vlot te krijgen.

quote:

Op woensdag 23 februari 2011 15:46 schreef BramKVO het volgende:
Wat een diefstal was die afgekeurde goal van Wilmots eigenlijk. Belgie speelde echt een wereldpot toen.

Na dat WK walgde ik voor het eerst van internationaal voetbal (zie ook matchen van Zuid-Korea)

quote:

De Olympische gouden medaille van Fred Deburghgraeve in 1996 is bij uitstek een verhaal van toewijding en durf. Er zijn geen drie atleten in de Belgische geschiedenis die op het moment suprême zo’n zware favorietenrol torsten als deze West-Vlaming op de Spelen van Atlanta. Deburghgraeve, de vleesgeworden koelbloedigheid, beantwoordde evenwel aan alle verwachtingen. Nochtans heeft de Olympische kampioen een ambigue verhouding met zijn finale. Belga Sport reisde met Deburghgraeve naar Amerika om de minuut van Atlanta te ontrafelen.

quote:

Op maandag 14 maart 2011 22:27 schreef aswesleep het volgende:
Had hem al gezien maar blijft een pakkend verhaal met een intriest einde.

quote:

Op dinsdag 22 maart 2011 19:38 schreef TargaFlorio het volgende:
Dat er in '93 bij Marseille ook geruchten waren m.b.t. omkoping zal wel puur toeval zijn..

quote:

Op dinsdag 22 maart 2011 20:34 schreef tong80 het volgende:

[..]

Met Tapie erbij zou het zeker kunnen samen met Raymond.

Goethals zij trouwns altijd Marco van Batsen.

quote:

Canvas heeft vanochtend nieuwe onderwerpen seizoen zeven bekendgemaakt: Werder Bremen-Anderlecht (december 1993), de eerste lichting Ivorianen van Beveren en de onverteerbare afloop van het WK wielrennen in Yvoir (1975). Tot in 2013!