"Voer hem een XTC-pilletje en vertel het hem. Nee echt, zet het nu eens uit je hoofd dat je je vriend gelukkig wilt houden. Dan kom je namelijk alleen maar uit in geromantiseerde antwoorden of simpelweg smoesjes om het uit te maken. Waarom wil je toch in hemelsnaam om dat conflict heen?"Conflicten zijn nooit leuk, en in dit geval zeker niet aangezien de gevolgen nogal ernstig kunnen zijn voor mijn vriend...
"Een zachte landing is er niet, maar je kunt het leed wel beperken door A) duidelijk en standvastig te zijn, dus niet terugkrabbelen als hij het moeilijk heeft wanneer tot hem doordringt dat het echt afgelopen is; B) het zo te verwoorden dat je niet hem afwijst, maar wel een toekomst met hem. Daar moet je goed over nadenken zodat je antwoord hebt op al zijn tegenwerpingen, want die gaan zeker komen; en C) iedere schijn te vermijden dat je een ander op het oog hebt, want je gaf al aan dat hij daar erg bang voor is. Dus niet wachten tot je op een ander verliefd wordt en liefst ook niet al na korte tijd in een nieuwe relatie springen."Dat is een goede tip. En áls ik het uitmaak ben ik zeker niet van plan meteen weer in een relatie te springen, ik denk dat ik na deze relatie wel een permanente bindingsangst heb ontwikkeld
![]()
.
"als iemands geluk enkel en alleen afhangt van het wel of niet hebben van een partner dan is er iets goed mis met die persoon!"Zijn geluk hangt er niet alleen van af, maar wel voor een groot deel... En voor veel mensen is het hebben van een partner heel belangrijk hoor, er is niks mis met mijn vriend.
"Ik vind je, als dit topic serieus is, in elk geval een hoer. Met iemand iets beginnen die je niet mooi vind. Lichamelijk en geestelijk niet. Alleen om er zelf beter van te worden blijkbaar. Want anders begin je niet iets met iemand die je totaal niet aantrekt. "Ik weet niet of je alles hebt gelezen maar ik ben niet 2 jaar bij hem gebleven om er beter van te worden... Toen ik hem leerde kennen was ik 21, had nog nooit een vriend gehad en was nogal vereenzaamd... Ik had een beetje het gevoel dat ik gewoon een vriend moest, omdat ik al 21 was, en ik ook wel een beetje behoefte had aan contact met iemand. Misschien kun je zeggen dat ik hem toen 'gebruikte' maar zo zag ik dat zelf toen niet. Ik vond het fijn om bij hem te zijn, maar om de verkeerde redenen waarschijnlijk.
"Klopt, TS is een kutwijf. Maar om dr nou voor hoer en slet uit te maken gaat wel een beetje ver denk je niet? "Ah, kutwijf is beter? Ik vind mezelf in ieder geval niet echt een hoer of kutwijf, ik ben hoogstens onnozel geweest, en heb te weinig ruggegraat om het zomaar even uit te maken.
"Ik zou in elk geval zwaar over de zeik raken als iemand dat bij mij flikte. "Moge het even duidelijk zijn dat ik niet bewust voor deze situatie heb gekozen, ik ben er een beetje ingerold...
"liefde kent veel vormen en mensen zijn om veel redenen samen.
als ze samen gelukkig zijn geweest, wie ben jij dan om dat te veroordelen. vertel mij eens wat van jouw diepere gevoelens, jouw dingen in het leven die niet helemaal optimaal zijn, dan gaan we daar gezellig over bashen."Mee eens.
Er zijn dan ook genoeg mensen die een relatie met iemand beginnen, puur omdat ze bang zijn niemand anders te zullen krijgen en ze houden van de aandacht en intimiteit en het samen zijn met iemand. Dan is er ook niet altijd sprake van 'houden van' in de zin van iemand aantrekkelijk vinden en 'psychisch' aangetrokken voelen tot iemand.
"je kiest ervoor om samen te zijn omdat het alternatief je erger is op dat moment. zo maken we de meeste keuzes; voor- en nadelen tegen elkaar afwegen. soms op bewust niveau, soms op onbewust niveau. "Amen!
[b]"Goed Repelsteeltje, je denkt nu te weten wat 'houden van' is en je voelt het niet bij hem. Nu ben je zelf uit de leugen gestapt en wordt het tijd hem er ook uit te trekken. Uitmaken moet je het sowieso, en als deze gok van mij inderdaad waar is, zal de waarheid waarschijnlijk ook een stuk beter te slikken voor hem dan te horen dat je twee jaar lang niet van hem hield en hem dat toch steeds hebt doen geloven."Ik weet nog steeds niet wat houden van is eigenlijk... Ik vind het best fijn om met hem te praten over dingen, maar dat is dan waarschijnlijk omdat ik naast hem geen sociaal leven heb. En ik hou wel van hem in de zin van dat het me pijn doet om hem te kwetsen...
"quote:b]Op vrijdag 16 maart 2007 03:15 schreef Repelsteeltje83 het volgende:Het probleem is alleen dat ik niet van hem hou en nog nooit van hem gehouden heb... Ik voel me lichamelijk en psychisch niet tot hem aangetrokken en het is mijn type helemaal niet..En nu ga je jezelf tegensprekenquote:Het is eigenlijk pas sinds een paar maanden dat ik me echt bewust ben van het feit dat ik helemaal niet van hem hou, daarvoor dacht ik er gewoon niet zo over na..en hier ookquote:Toen we nog geen jaar iets hadden zei hij vaak dat hij bang was dat ik hem zou verlaten voor iemand anders. Ik had het uit moeten maken toen hij het verwachtte..
quote:Als ik ook maar een beetje de hoop had dat hij wel iemand anders kan vinden, waar hij kinderen mee kan krijgen had ik het al lang uitgemaakt hoor. Hij heeft alleen zo vaak gezegd dat hij niemand anders wil, en dat als ik hem zou verlaten hij altijd alleen blijft... Misschien komt het ook door zijn gebrek aan ervaring met relaties dat hij dat zegt, en mijn gebrek aan ervaring dat ik het geloof, maar ik zie het gewoon echt niet gebeuren..[b]Waarom denk je dat je onvervangbaar bent? [/b]
quote:hij weet niet dat ik hem niet leuk vind, daarom vind ik het niet egoistisch van mezelf...
Ik heb niet het gevoel dat ik hem aan het lijntje hou ik heb het gevoel dat ik hem help...
..ik blijf bij hem om hem een gunst te doen....Goh, waren alle mensen maar zo behulpzaam.. [/b][/b]
Eerst dacht ik er dus niet zo over na of ik van hem hield. Het is pas sinds ik over onze relatie na begon te denken weet ik dat het 'houden van' al die tijd niet zo veel heeft voorgesteld.
En je hebt er gelijk in dat hij het toch wel een beetje door heeft (gehad) dat ik niet zo van hem hou als hij van mij, anders had hij die dingen allemaal niet gezegd.
Ik denk dus niet dat ik onvervangbaar ben, dat denk hij.
Feitelijk gezien help ik hem natuurlijk totaal niet. Ik kies denk ik de weg van de minste weerstand...
"Moet de TS de relatie beeindigen?
Ja. Niet om wille van hem, maar uit eigenbelang. Het positieve dat ze voorheen uit de relatie haalde weegt blijkbaar niet meer op tegen haar wens echt van iemand te houden. Als dit wel het geval zou zijn, zou ik echter van mening zijn dat verder kabbelen een uitstekend plan was. De status van liefde als einige und einzige is een wat mij betreft een fata morgana, een vluchtweg uit de betekenisloosheid van het bestaan, vergelijkbaar met metafysica in vroeger tijden. Het is maar endorfine. Maar ach, misschien ben ik een cynische klootzak van Brusselmansiaanse makelij."Ten eerste, ik weet niet of ik de wens heb echt van iemand te houden. ik ben nogal een einzelganger.
Voor de rest ben ik het wel een beetje met je eens...
"Je vriend klinkt nog lang niet volwassen en jij hebt niet zo'n hoge dunk van je vriend dat je er ook nog in gelooft dat dat gaat gebeuren.
Er blijven altijd mannen bestaan die de rest van hun leven vrijgezel blijven. Maar...daar ben jij niet verantwoordelijk voor. Je bent verantwoordelijk voor je eigen leven, je eigen geluk. Geen generale repetitie, remember? En hij is ook verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en dat moet hij niet laten afhangen van één persoon. "Mijn vriend is ook niet erg volwassen.
En ik voel me wel zo erg met mijn vriend verbonden dat ik mezelf een beetje verantwoordelijk acht voor zijn geluk. Misschien fout, maar zo is het.
"Je schat jezelf veel te hoog in wat betreft beinvloeding van zijn leven. Dat hij dit roept, goed, dat maakt hem een dramaqueen. Maar dat jij het gelooft, komt -denk ik nog steeds- omdat je het WIL geloven. Deep down weet je net zo goed als wij allemaal dat die jongen misschien even een Groot Drama maakt, maar daarna weer opkrabbelt, en een leuk eigen leven gaat leiden zonder jou. Maar somehow wil je daar niet aan. Ik denk dus nog steeds dat je er ergens gewoon zelf nog niet aan toe bent om de knoop door te hakken, en de riedel "dan maak ik zijn leven voorgoed kapot" als excuus aangrijpt. Je weet zelf best dat je zijn leven niet voorgoed kapot maakt. Sterker nog: hoe eerder je het uitmaakt, hoe een groter plezier je hem doet. Dat ziet hij niet meteen, maar dat ziet hij over een jaar wel "Mijn vriend is echt een heel gevoelig persoon. Ik wil heel graag gelover dat hij er weer boven op komt, maar ik zie het nu echt nog niet gebeuren.
En ik ben er zelf echt wel aan toe om de knoop door te hakken.
"TS, ik zou er ook niet mee doorgaan.
Je bent nu nog jong. Je wilt straks toch niet terugkijken op een leven, dat je hebt gedeeld met iemand bij wie je hart niet ligt? Dat is niet eerlijk tegenover je vriend en ook niet tegenover jezelf."Dat is waar, maar ik wil ook niet terugkijken op een leven waarin ik ervoor heb gezorgd dat iemand in een zware depressie is geraakt en zichzelf voor de trein heeft gegooid.
En als ik wel bij hem zou blijven zou ik niet ongelukkig zijn hoor. Ik zou alleen gelukkiger zijn als ik niet bij hem was....
Ik vind het nog erg moelijk te besluiten wat ik moet doen....