Depressie - hoe ga je ermee om

Ik heb vandaag bij de psych 5 testen mogen maken, als het goed is volgende week de uitslag.
Ik was om 3 uur klaar met die testen en heb de overige 2 uurtjes van vandaag lekker vrij genomen, lekker op het balkon gezeten.
Gaat weer iets beter met me gelukkig. Houdt wel niet over maar het begin is er weer!

Afgelopen dinsdag heb ik mn eerste gesprek bij mn nieuwe psych gehad, maar ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet denken. Maar we hebben nog een aantal afspraken gemaakt en ik kijk het maar even aan. Als ik zo'n twijfelachtig gevoel blijf houden dan kan ik altijd nog zien of ik er wel mee doorga. Het gaat op het moment eigenlijk best wel ok gelukkig .

Lips, fijn om te horen dat het weer een beetje beter gaat!

quote:

Op donderdag 12 april 2007 11:40 schreef Burdie het volgende:
Ik ook weinig, hoewel ik me er dagelijks over verbaas hoe idioot langzaam de hulpverlening eigenlijk werkt. Ik heb tig keren bij diverse hulpverleners aangegeven dat ik soms dagenlang alleen maar denk 'ik wil dood, ik wil dood' en er gebeurt gewoon niks. Ja, ik kan met voorrang naar de psychiater. Maar intussen? Ik voel me soms radeloos en wanhopig. Het is even heel hard doorbijten, maar zonder te weten waarvoor je het doet. En dat is moeilijk.

Hoi Burdie

Zeker vervelend. Heb dezelfde ervaring - het is een lang traject voor je daadwerkelijk geholpen wordt. Waarom het allemaal zo lang moet duren is me ook een raadsel.
Wat mij een beetje helpt is in gedachten houden dat de behandeling enzo me misschien wat gelukkiger laten voelen, waardoor het weer wat meer de moeite waard wordt. Een beetje hoop geeft dat, weer wat meer om het uit te houden. Succes

quote:

Op dinsdag 23 januari 2007 15:55 schreef Noodly het volgende:
Dysthymie stoornis meldt zich....

Hier ook jammer dat het bij mij (een paar jaar geleden) eerst erg moest worden, toen kwamen we erachter dat het al heel erg lang aanwezig was (voor zover ik me herinner sinds ik een jaar of 6 was). Het had ook hier een hoop bespaard als ze er eerder achter waren gekomen maar het werd ook hier afgedaan met verlegen en anders dan de andere kinderen
Tsja, uiteindelijk komt het goed, hoop ik

Nog een dysthyme stoornis meldt zich 'Officieel' vanaf mijn 15e, maar denk zelf dat het er al veel eerder was. En regelmatig komt er nog een gewone depressie bovenop. Momenteel gaat het wel even redelijk, maar de psycholoog vind alweer dat ik achteruit ga, dus moet goed op mezelf letten nu.
Ohja, ik krijg eindelijk het psychologisch onderzoek waar ik al zo lang om vroeg Tenminste, ik sta op de wachtlijst, naar verwachting ben ik in het begin van de herfst aan de beurt.

Topic voor psychisch gevoelige mensen.

Voor mij werkt het heel erg goed om mijn gevoelens van me af te schrijven, zeker op het moment als ik in een depressie zit. Ik voel me daarna dan vaak een stuk rustiger en in vind het fijn om alles zwart op wit op een rijtje te hebben.
Ik kan het iedereen aanraden om ook te gaan schrijven!!!

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 00:10 schreef MissPink het volgende:
Nog een dysthyme stoornis meldt zich 'Officieel' vanaf mijn 15e, maar denk zelf dat het er al veel eerder was. En regelmatig komt er nog een gewone depressie bovenop. Momenteel gaat het wel even redelijk, maar de psycholoog vind alweer dat ik achteruit ga, dus moet goed op mezelf letten nu.
Ohja, ik krijg eindelijk het psychologisch onderzoek waar ik al zo lang om vroeg Tenminste, ik sta op de wachtlijst, naar verwachting ben ik in het begin van de herfst aan de beurt.

Wat voor onderzoek bedoel je precies? Twijfel je aan je diagnose of aan andere dingen?

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 17:12 schreef Noodly het volgende:

[..]

Wat voor onderzoek bedoel je precies?

Dat vraag ik me ook af . Ook waarom het zo lang zou moeten duren... ik heb zelf net een psychologisch onderzoek ingevuld (persoonlijkheidsanalyse) en zo kunnen ze kijken waar het psychologisch gezien 'mis' gaat of zou kunnen gaan. Daarnaast gaat de psychiater volgende week dus kijken wat er medisch/fysiek mis gaat.
Ik kon overigens overal echt heel snel terecht; bij zowel de psycholoog als de psychiater kon ik binnen 2 weken terecht.

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 17:12 schreef Noodly het volgende:
Wat voor onderzoek bedoel je precies? Twijfel je aan je diagnose of aan andere dingen?

Het is een uitgebreid psychologisch onderzoek, met interview en testen. Ik heb erom gevraagd omdat ik inmiddels ruim 10 jaar last heb van depressies en andere klachten, en ik vind het wel eens tijd om uit te zoeken waar het vandaan komt en of er nog meer aan de hand is dan depressie/dysthymie. Helaas is er een wachtlijst van 3-4 maanden, maar dat vind ik niet zo erg.

Ook een tvptje.
Ben paar jaar lang depressief geweest, paniekstoornis, paniekaanvallen en de hele mikmak erbij. Medicatie voor gehad, maar sinds gister aan het afbouwen ^^

Ik heb ook lang gedacht dat ik ook een depressie had. Bij mij is het echter zo dat het niet constant is...het is echt met ups en downs. Nu zul je denken dat iedereen dat wel heeft, maar bij mij zijn ze nogal heftig. Zoals eergisteren in de kroeg; het ene moment voel ik me prima...niks aan de hand...en de volgende secondes vliegen er zelfmoordgedachtes door mijn hoofd. Doordat het zo wisselt weet ik niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Mensen zullen het misschien bestempelen als dipjes, maar bij mij zijn ze emotioneel nogal heftig dat soms uitmondt in zelfbeschadiging, spullen kapot maken, egoistisch gedrag etc. Ik weet nog dat ik als kind zijnde mijn hoofd tegen de muur sloeg als ik boos op mezelf was, en ik denk dat het hierdoor ook genetisch is omdat ik eigenlijk nog nooit lang gelukkig ben geweest.

Ik heb ook af en toe gedacht aan een manische depressie, maar het is natuurlijk veel te voorbarig om iemand als manisch depressief te bestempelen zonder behulp van een psycholoog. Ik heb echter wel periodes in maanden gehad waarin in heel uitbundig was, veel verschillende sekspartners...maar op de één of andere manier is dat nu omgeslagen en heb ik al 8 maanden geen seks meer gehad...simpwelweg omdat ik geen zin heb. Bij mij wisselen zulke periodes zich dus af. Dan een paar maanden extreem doen, en dan een paar maanden helemaal niets. Ik denk echter niet dat ik mezelf kan en mag diagnosticeren als manisch depressief omdat ik er te weinig over afweet en omdat bij mij mijn stemmingswisselingen sneller gaan denk ik.

Hier ook een tvp. Heb nu 2 wekelijks gesprekken met een spv-er en heb 75mg 2x per dag ad. Vraag me af of dit nu de therapie is.

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 23:02 schreef Natural_Mystic het volgende:
Ik heb ook lang gedacht dat ik ook een depressie had. Bij mij is het echter zo dat het niet constant is...het is echt met ups en downs. Nu zul je denken dat iedereen dat wel heeft, maar bij mij zijn ze nogal heftig. Zoals eergisteren in de kroeg; het ene moment voel ik me prima...niks aan de hand...en de volgende secondes vliegen er zelfmoordgedachtes door mijn hoofd. Doordat het zo wisselt weet ik niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Mensen zullen het misschien bestempelen als dipjes, maar bij mij zijn ze emotioneel nogal heftig dat soms uitmondt in zelfbeschadiging, spullen kapot maken, egoistisch gedrag etc. Ik weet nog dat ik als kind zijnde mijn hoofd tegen de muur sloeg als ik boos op mezelf was, en ik denk dat het hierdoor ook genetisch is omdat ik eigenlijk nog nooit lang gelukkig ben geweest.

Hoi Natural Mystic

Misschien is het wat om er eens met je huisarts over te gaan praten? Voor mezelf heeft het heel veel tijd gekost voor ik zover was om deze stap te zetten, maar ben wel blij dat ik hem gezet heb en spijt dat ik er zolang mee heb gewacht.
Wat versta je precies onder zelfbeschadiding? En heeft niemand door dat dit gebeurt?

Zelfbeschadiging op vele manieren: veel drankgebruik (vrijwel iedere dag), veel roken (meer dan een pakje per dag), drugsgebruik (blowen 3 a 4 keer in de week, en sinds vorige week ben ik begonnen met cocaine...en sinds afgelopen vrijdag heb ik 3 dagen coke gebruikt), en zelfbeschadiging op de manier dat ik mezelf in woede uitbarstingen steek met een pen, kras met een pincet, mijn hoofd ergens tegen aanknal etc. Uit pure woede. Verder rommel ik al lang met mijn eetpatroon. Het zijn gewoon heel veel dingen bij elkaar.

Wat het drugsgebruik betreft, ik weet dat het heel slecht is maar het interesseert me allemaal geen moer meer. Ik stort me ergens in en denk niet aan de gevolgen.

[ Bericht 16% gewijzigd door Natural_Mystic op 13-04-2007 23:40:52 ]

....

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 23:07 schreef kims_mama het volgende:
Hier ook een tvp. Heb nu 2 wekelijks gesprekken met een spv-er en heb 75mg 2x per dag ad. Vraag me af of dit nu de therapie is.

En dat vraag je niet aan die spv-er zelf?

Ik heb er wel iets voor, maar als de depressie een gevolg is van geldproblemen dan kan ik je niet helpen.

weet je eenmaal in een mallemolen terecht gekomen zal men je vooral wijzen op je negatieve kanten en zijn
en dan neem jij pillekes aan en dan ben jij de lul
je bent het zoveelste proefkonijn
en dat wil je niet slikken dat het zo is maar toch is het zo!
Je bent genaaid man!
wordt eens volwassen en grow up en be yourself
dat geleuter van die geitewollen sokken fuck off man!
Denk zelf na en laat je kop niet gek maken door geouwehoer en gezeik van anderen je moet het zelf doen je bent alleen!
Met alles wat je doet maak geen fucking moer uit!@
life sucks so what? de tsunami raakte je fucking family niet dus alles nog beter dan!
RELATIVEER AUB
aub en slik dat proefkonijnenvoer niet aub het haalt je uit je ziel geest spirit whatever
Wat altijd helpt met denken is.......
HET KAN ALTIJD ERGER DAN DIT
onthou dat
en waardeer je zelf eens aub wees eens lief voor je zelf
als een ander dit niet doet doe het dan voor jezelf

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 03:13 schreef zhe-devilll het volgende:
weet je eenmaal in een mallemolen terecht gekomen zal men je vooral wijzen op je negatieve kanten en zijn
en dan neem jij pillekes aan en dan ben jij de lul
je bent het zoveelste proefkonijn
en dat wil je niet slikken dat het zo is maar toch is het zo!
Je bent genaaid man!
wordt eens volwassen en grow up en be yourself
dat geleuter van die geitewollen sokken fuck off man!
Denk zelf na en laat je kop niet gek maken door geouwehoer en gezeik van anderen je moet het zelf doen je bent alleen!
Met alles wat je doet maak geen fucking moer uit!@
life sucks so what? de tsunami raakte je fucking family niet dus alles nog beter dan!
RELATIVEER AUB
aub en slik dat proefkonijnenvoer niet aub het haalt je uit je ziel geest spirit whatever
Wat altijd helpt met denken is.......
HET KAN ALTIJD ERGER DAN DIT
onthou dat
en waardeer je zelf eens aub wees eens lief voor je zelf
als een ander dit niet doet doe het dan voor jezelf

Heb je ooit wel eens medicatcie geslikt of ben je depri geweest?

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 03:13 schreef zhe-devilll het volgende:
weet je eenmaal in een mallemolen terecht gekomen zal men je vooral wijzen op je negatieve kanten en zijn
en dan neem jij pillekes aan en dan ben jij de lul
je bent het zoveelste proefkonijn
en dat wil je niet slikken dat het zo is maar toch is het zo!
Je bent genaaid man!
wordt eens volwassen en grow up en be yourself
dat geleuter van die geitewollen sokken fuck off man!
Denk zelf na en laat je kop niet gek maken door geouwehoer en gezeik van anderen je moet het zelf doen je bent alleen!
Met alles wat je doet maak geen fucking moer uit!@
life sucks so what? de tsunami raakte je fucking family niet dus alles nog beter dan!
RELATIVEER AUB
aub en slik dat proefkonijnenvoer niet aub het haalt je uit je ziel geest spirit whatever
Wat altijd helpt met denken is.......
HET KAN ALTIJD ERGER DAN DIT
onthou dat
en waardeer je zelf eens aub wees eens lief voor je zelf
als een ander dit niet doet doe het dan voor jezelf

Bedankt voor dit betoog, ben spontaan genezen

Wilde trouwens zeggen dat het me echt goed doet om hier de verhalen te lezen van mensen die waarschijnlijk ook als kind depressief zijn geweest. Bij mij gaat het namelijk het namelijk ook heel ver terug. Het viel wel op dat ik wat anders was dan andere kinderen maar dat werd afgedaan als gewoon rustig, verlegen, in mezelfsgekeerd en zelfs als een "makkelijk kind" Mijn ouders die zich zorgen maakten hebben mij in de loop van de jaren naar meerdere therapeuten gebracht maar die zagen alleen een meisje dat niet gepest werd, gewoon contacten maakte en geen verstoord zelfbeeld had en dus konden ze niets met me En ondertussen voelde ik me verdrietig en somber... Pas toen ik 18 was en ik steeds dieper wegzakte is de diagnose depressie gesteld.

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 10:50 schreef Lotjeb het volgende:

[..]

Bedankt voor dit betoog, ben spontaan genezen

Wilde trouwens zeggen dat het me echt goed doet om hier de verhalen te lezen van mensen die waarschijnlijk ook als kind depressief zijn geweest. Bij mij gaat het namelijk het namelijk ook heel ver terug. Het viel wel op dat ik wat anders was dan andere kinderen maar dat werd afgedaan als gewoon rustig, verlegen, in mezelfsgekeerd en zelfs als een "makkelijk kind" Mijn ouders die zich zorgen maakten hebben mij in de loop van de jaren naar meerdere therapeuten gebracht maar die zagen alleen een meisje dat niet gepest werd, gewoon contacten maakte en geen verstoord zelfbeeld had en dus konden ze niets met me En ondertussen voelde ik me verdrietig en somber... Pas toen ik 18 was en ik steeds dieper wegzakte is de diagnose depressie gesteld.

Als ik het zo terugkijk heb ik ongeveer hetzelfde gehad. Wel een medische historie ook die me geen standaard jeugd heeft gegeven. Lastig kind, bijdehand, zo achteraf bezien.
Volgens de psycholoog lopen de depressieve klachten al heel lang. Ze zijn wat lichter dan bij een echte depressie. Alhoewel ik de laatste weken wel steeds meer depri werd, ook door al die confrontaties vanwege de gesprekken en de tests.

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 03:13 schreef zhe-devilll het volgende:
weet je eenmaal in een mallemolen terecht gekomen zal men je vooral wijzen op je negatieve kanten en zijn
en dan neem jij pillekes aan en dan ben jij de lul
je bent het zoveelste proefkonijn
en dat wil je niet slikken dat het zo is maar toch is het zo!
Je bent genaaid man!
wordt eens volwassen en grow up en be yourself
dat geleuter van die geitewollen sokken fuck off man!
Denk zelf na en laat je kop niet gek maken door geouwehoer en gezeik van anderen je moet het zelf doen je bent alleen!
Met alles wat je doet maak geen fucking moer uit!@
life sucks so what? de tsunami raakte je fucking family niet dus alles nog beter dan!
RELATIVEER AUB
aub en slik dat proefkonijnenvoer niet aub het haalt je uit je ziel geest spirit whatever
Wat altijd helpt met denken is.......
HET KAN ALTIJD ERGER DAN DIT
onthou dat
en waardeer je zelf eens aub wees eens lief voor je zelf
als een ander dit niet doet doe het dan voor jezelf

Dit is niet het "Paranoia - hoe ga je er mee om"-topic

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 00:46 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

En dat vraag je niet aan die spv-er zelf?

Dat ga ik maandag doen, vind het wel eng. Maar dat zal ze wel begrijpen.

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 23:23 schreef Natural_Mystic het volgende:
Zelfbeschadiging op vele manieren: veel drankgebruik (vrijwel iedere dag), veel roken (meer dan een pakje per dag), drugsgebruik (blowen 3 a 4 keer in de week, en sinds vorige week ben ik begonnen met cocaine...en sinds afgelopen vrijdag heb ik 3 dagen coke gebruikt), en zelfbeschadiging op de manier dat ik mezelf in woede uitbarstingen steek met een pen, kras met een pincet, mijn hoofd ergens tegen aanknal etc. Uit pure woede. Verder rommel ik al lang met mijn eetpatroon. Het zijn gewoon heel veel dingen bij elkaar.

Wat het drugsgebruik betreft, ik weet dat het heel slecht is maar het interesseert me allemaal geen moer meer. Ik stort me ergens in en denk niet aan de gevolgen.

Herkenbaar, heel herkenbaar. Als ik me echt rot voel, ga ik vaak ook gewoon de stad in om mezelf helemaal van de wereld te zuipen. En ik ga blowen. Niet dat het helpt, maar niks helpt eigenlijk. Ik zit zelf voor mijn gevoel nu in een 'interlude', maar weet niet waar het naartoe gaat. Ofwel naar stabiliteit, danwel naar de afgrond en dan maak ik mezelf van kant. En aangezien ik nauwelijks nog in stabiliteit kan geloven op dit moment, denk ik er maar niet al te veel over na .