gewoon erop los gaan.quote:Op maandag 18 december 2006 16:21 schreef Nessy-Max het volgende:
met je tengels van dat lieve meisje afblijven, smeerpijp.
Nogmaals, dat ligt ook aan je ouders. Ik vind 't nogal een teken van zwakte als ouders dat je je zestienjarige dochter dat laat doen. Klaarblijkelijk is er dan al veel eerder iets fout gegaan in de opvoeding.quote:Op maandag 18 december 2006 13:22 schreef saaw het volgende:
bij mijn ouders heeft het ook heel erg geholpen om ze gewoon straal te negeren. als hij kwam slapen maakten ze de logeerkamer voor hem klaar. en kwam hij alsnog op mijn kamer slapen
ouders natuurlijk woedend als de volgende ochtend dat andere bed onbeslapen is
Antwoord op al je gezwets: Regels en beperkingen zijn goed voor kinderen en pubers. Kunnen ze lekker tegenaan schoppen (hebben ze ook nodig!) en het geeft ze een stukje zekerheid in een tijd die verder een grote emotionele achtbaan is.quote:Op maandag 18 december 2006 19:29 schreef Friek_ het volgende:
Het gevoel wat bij meeste ouders de kop op steekt is vrijwel altijd de bezorgdheid om hun kind. Vaak laten ouders dat gevoel ook erg doorlopen in hun handelen, wat opzich helemaal niet verkeerd is, maar je kan er wel mee in valkuilen trappen. Wat ik vaak zie is dat juist ouders die machtspositie gaan misbruiken: ze willen die complete zekerheid dat hun kindje ongedeerd blijft, niet misbruikt wordt, niet ongewenst zwanger wordt enzovoort enzovoort. Bezorgheid is oké, maar claimend, beperkend en controlerend gedrag gaan me een paar stappen te ver, en dat is juist datgene waar het in dit geval ook weer op uitloopt.
Vraag je maar eens af: waarom willen ouders dat hun kinderen zich altijd 'melden' wanneer ze thuiskomen van het uitgaan? Compleet rationeel gezien maakt het geen bal uit of ze nu de volgende morgen horen of dat haar iets overkomen is, of juist die nacht zelf. Maar toch laten ouders zich begeleiden door hun gevoel, dat gevoel van onmacht ten aanzien van hun kinderen kunnen zij niet verdragen. Waar het misloopt is het punt dat men zich laat leiden door gevoel, net als bij jaloezie. Je moet een keer onder ogen zien dat je niet constant kan toegeven aan dat gevoel en iemand willen claimen, diegene is ook uiteindelijk maar een persoon dat ook maar fouten maakt, net als jij.
Nee, dat beschermende en egoistische opvoeden geniet mijn voorkeur niet. Veel ouders zeggen wel zo mooi "Maar het gaat niet om mij! Het gaat om het welzijn van mijn kinderen!" maar dat vind ik bullshit. Het gaat daar niet om, het gaat om jouw gevoel van onmacht en schuld dat je niet kan beheersen.
Ik maak liever regels die passen bij het kind zelf. Als ik later een breezertje weet te fabriceren dat het liefst met zo min mogelijk kleding uitgaat: ja, dan zal ik inderdaad nog eens over die regels nadenken. Maar wanneer ik een volledig verstandige, intelligente en inzichtrijke dochter heb, wie ben ik dan nog om als ouder haar dingen te verbieden? De regels die gesteld worden zijn altijd in verhouding met de intelligentie (breed begrip, watch it): hoe hoger de intelligentie, hoe meer verantwoordelijkheid je kan afstaan.quote:Antwoord op al je gezwets: Regels en beperkingen zijn goed voor kinderen en pubers. Kunnen ze lekker tegenaan schoppen (hebben ze ook nodig!) en het geeft ze een stukje zekerheid in een tijd die verder een grote emotionele achtbaan is.
Dan ben je haar vader, punt.quote:Op maandag 18 december 2006 19:45 schreef Friek_ het volgende:
Ik maak liever regels die passen bij het kind zelf. Als ik later een breezertje weet te fabriceren dat het liefst met zo min mogelijk kleding uitgaat: ja, dan zal ik inderdaad nog eens over die regels nadenken. Maar wanneer ik een volledig verstandige, intelligente en inzichtrijke dochter heb, wie ben ik dan nog om als ouder haar dingen te verbieden? De regels die gesteld worden zijn altijd in verhouding met de intelligentie (breed begrip, watch it): hoe hoger de intelligentie, hoe meer verantwoordelijkheid je kan afstaan.
En ergens vind ik je reageren alsof je óf nog steeds gepikeerd bent dat je een keertje niet naar de disco mocht toen je 16 was, óf alsof je je puberteit nog steeds niet voorbij bent. En dat soort volwassenen zijn helemaal storend, als ze kinderen op moeten voeden.quote:En het heeft naar mijn mening zeker weten te maken met egoisme. Zodra een ouder eens toegeeft dat het om hemzelf of haarzelf draait (in plaats van het kind dus), dan ga ik wel weer eens luisteren. Regels die gesteld worden komen voor uit een bepaalde ethiek, een bepaald moraal. Maar dat ethische wordt vaak niet gevormd door sterke rationele argumenten, maar juist door een heleboel onderbuikgevoelens die papa heeft.
haha ze mag nooit bij een jongen slapen.quote:Op dinsdag 12 december 2006 18:19 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
[..]
Daar ben ik dus ook niet zo goed in.. maar ik kan er iig wel beter mee opschieten dan 4 maanden geleden, het is alleen zeer langzaam gegaan omdat ik niet vaak daar was en zij geen contact maakten met mij.
En ze heeft al met d'r oudres gepraat, daarop zeiden ze dat ze nooit bij een jongen zal mogen slapen
Ongelooflijk dat er nog zulke mensen bestaan
Dat gaat nog moeilijker worden dan je denkt. Je kan niet echt dezelfde regels opstellen voor een jongen van 16 en een meisje van 12, maar toch zal de laatstgenoemde zich altijd gediscrimineerd voelen. Lullig, maar ja. Ik zou er natuurlijk naar streven om ze allebei gelijkwaardige 'rechten' te geven, maar dat zal vast niet altijd lukken.quote:Dan ben je haar vader, punt.
Overigens, tip: als je meerdere kinderen hebt, maak geen regels per kind. Als je wíl dat de pleures uit breekt thuis, moet je dat doen.
Om eerlijk te zijn post ik dit niet uit persoonlijke ervaring, ik heb tot nu toe alleen maar oudere vriendinnen gehad.quote:Je was 18, he?
Ach de meeste vaders zijn toch wel enigzins beschermend voor hun dochtertjes. Die zien natuurlijk liever niet dat 1 of andere slungel op een brommer hun dochter voor een romantisch bezoekje aan de macdonnalds meeneemt.quote:Op maandag 18 december 2006 20:39 schreef Friek_ het volgende:
[..]
Dat gaat nog moeilijker worden dan je denkt. Je kan niet echt dezelfde regels opstellen voor een jongen van 16 en een meisje van 12, maar toch zal de laatstgenoemde zich altijd gediscrimineerd voelen. Lullig, maar ja. Ik zou er natuurlijk naar streven om ze allebei gelijkwaardige 'rechten' te geven, maar dat zal vast niet altijd lukken.
[..]
Om eerlijk te zijn post ik dit niet uit persoonlijke ervaring, ik heb tot nu toe alleen maar oudere vriendinnen gehad.Maar ik zie wel wat er gebeurd bij vrienden van me. Er heerst bijna een regime daar bij die schoonouders en er worden niet meer regels gesteld die voortkomen uit redelijkheid en compromissen. Op je 18de mag je toch wel eens kunnen discussieren met je ouders denk ik zo.
Dat zeg ik ook niet. Maar heb je bijv. drie dochters en schelen ze onderling een paar jaar, zeg dan "op je zestiende mag je dit, punt". Het werkt niet om tegen de een te zeggen "ja, dat mag", en een paar jaar later tegen de ander te zeggen "dat mag niet". Andersom is ook al not done.quote:Op maandag 18 december 2006 20:39 schreef Friek_ het volgende:
Dat gaat nog moeilijker worden dan je denkt. Je kan niet echt dezelfde regels opstellen voor een jongen van 16 en een meisje van 12, maar toch zal de laatstgenoemde zich altijd gediscrimineerd voelen. Lullig, maar ja. Ik zou er natuurlijk naar streven om ze allebei gelijkwaardige 'rechten' te geven, maar dat zal vast niet altijd lukken.
Tja, ik heb ook weleens schoonouderissues. Het gekke is, ik ben degene uit het strenge regime. Mocht niet bij vriendjes slapen, had een avondklok, moest een bepaald deel van mijn zakgeld sparen etc. Mijn vriend mocht eigenlijk alles. Die mocht uitgaan tot zo laat hij wilde, feesten, drinken, zijn ex sliep elke week bij hem etc. En nu ben juist ík degene die tegen een muur loopt bij hem. Heb ik het idee dat juist ík meer keuzevrijheid heb, meer zelf kan bepalen wat ik wil met mijn leven.quote:Om eerlijk te zijn post ik dit niet uit persoonlijke ervaring, ik heb tot nu toe alleen maar oudere vriendinnen gehad.Maar ik zie wel wat er gebeurd bij vrienden van me. Er heerst bijna een regime daar bij die schoonouders en er worden niet meer regels gesteld die voortkomen uit redelijkheid en compromissen. Op je 18de mag je toch wel eens kunnen discussieren met je ouders denk ik zo.
Als je inderdaad zegt dat je op je 16de uit mag, dan kun je iedereen daar goed aan houden, inderdaad. Soort van norm stellen, zoiets kan makkelijk. Klinkt voor mij ook redelijke norm. Dan ben je immers ook pas toegestaan om zwak-alcoholische drank te nuttigen (goede reden, goed argument dus).quote:Dat zeg ik ook niet. Maar heb je bijv. drie dochters en schelen ze onderling een paar jaar, zeg dan "op je zestiende mag je dit, punt". Het werkt niet om tegen de een te zeggen "ja, dat mag", en een paar jaar later tegen de ander te zeggen "dat mag niet". Andersom is ook al not done.
Allebei is wie je bent. Dat die 'intellectuele' kant die jij bedoelt ook belangrijk is, dat zeker. Ik zie ook graag dat mijn kinderen zich verdiepen in zaken die ze interesseren, maar zeker ook dat ze de vrijheid hebben om uit te kunnen gaan en zich op seksueel gebied kunnen ontwikkelen.quote:Dat heb ik overigens al eerder gehad met een vriendje. Hij vond dat ik heel strak werd gehouden, ik vond juist dat hij totaal geen ruimte kreeg zichzelf te ontplooien, en dan vooral wie hij echt wás. Wie je bent is niet tot hoe laat je uit mag, of dat je vriend(innet)je bij je mag slapen. Wie je bent is meningsvorming, is het hebben van een droom, zeker als je nog jong bent.
Natuurlijk! Dat is juist ook iets dat ik probeer te stimuleren: de communicatie tussen ouder en kind. Vaak merk ik juist dat er zo'n regime hangt dat geen tegenspraak duldt, terwijl er juist openheid over dergelijke zaken dient te zijn. Ik zeg ook niet dat je kinderen maar volledig hun zin elke keer moet geven, maar dat je als ouder je niet zomaar kan toegeven aan alle bezorgdheidgevoelens en daarmee onredelijk worden t.o.v. je kinderen.quote:Een discussie betekent niet dat je als ouders maar toe moet geven. Je kunt ook eigen argumenten aandragen en zeggen, "volgend jaar mag je dit en dat wel", etc. Werkt prima, kind het idee dat ze iets mag, ouders kunnen bij hun standpunt blijven.
Rot op uit mijn topic, kadaver.quote:Op maandag 18 december 2006 16:21 schreef Nessy-Max het volgende:
met je tengels van dat lieve meisje afblijven, smeerpijp.
Jij snapt ook wel dat ik niet op 1 ding uit ben.quote:Op maandag 18 december 2006 17:51 schreef Henny_Huisman het volgende:
Die vader heeft heus wel in de gaten dat jij maar op 1 ding uit bent hoor.
Hij is zelf ook jong geweest.
quote:Op maandag 18 december 2006 20:47 schreef innovative het volgende:
Een discussie betekent niet dat je als ouders maar toe moet geven. Je kunt ook eigen argumenten aandragen en zeggen, "volgend jaar mag je dit en dat wel", etc. Werkt prima, kind het idee dat ze iets mag, ouders kunnen bij hun standpunt blijven.
quote:Op dinsdag 12 december 2006 18:19 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
En ze heeft al met d'r oudres gepraat, daarop zeiden ze dat ze nooit bij een jongen zal mogen slapen
Ongelooflijk dat er nog zulke mensen bestaan
Waarom zou je geen ruimte hebben om jezelf te ontwikkelen als je geen restricties krijgt opgelegd en mag doen en laten wat je wil? Ik denk juist dat je dan meer verantwoordelijkheidsgevoel krijgt en daar mee om leert gaan.quote:Op maandag 18 december 2006 20:47 schreef innovative het volgende:
Dat heb ik overigens al eerder gehad met een vriendje. Hij vond dat ik heel strak werd gehouden, ik vond juist dat hij totaal geen ruimte kreeg zichzelf te ontplooien, en dan vooral wie hij echt wás. Wie je bent is niet tot hoe laat je uit mag, of dat je vriend(innet)je bij je mag slapen. Wie je bent is meningsvorming, is het hebben van een droom, zeker als je nog jong bent.
Mwah... Als ik bijv. bij mijn vriend kijk: hij mocht uit, iedereen mocht bij hem slapen... Maar als hij een keer kritiek heeft op de gang van zaken thuis (kritiek die elk kind in mijn ogen heeft op zijn/haar ouders), dan is de boodschap meteen "dattie maar het huis uit moet dan". Al is het maar zoiets simpels als vragen iets vaker groenten te eten (nota bene met reden, want hij was te zwaar).quote:Op zaterdag 23 december 2006 16:51 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Waarom zou je geen ruimte hebben om jezelf te ontwikkelen als je geen restricties krijgt opgelegd en mag doen en laten wat je wil? Ik denk juist dat je dan meer verantwoordelijkheidsgevoel krijgt en daar mee om leert gaan.
Dat teveel vrijheid verwend maakt.quote:Op zaterdag 23 december 2006 18:43 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Ik vat je punt niet, vaag verhaal zeg. Of ik ben er gewoon niet bij met m'n kop.
Inderdaad. En dat de samenleving je die vrijheid níét geeft. Daar moet je gewoon werken, gewoon solliciteren en kun je dus ook afgewezen worden. Je moet je aan verkeersregels houden en als je dan te hard rijdt en je krijgt een boete, mag je de agent geen kankerlijer noemen.quote:Op zaterdag 23 december 2006 19:06 schreef mcDavid het volgende:
Dat teveel vrijheid verwend maakt.
quote:Op zaterdag 23 december 2006 19:09 schreef R34L-SIcK het volgende:
...
Ga naast hem zitten op de bank, leg je hand op z'n knie, kijk hem aan en vraag:" Dat truukje met haar tong, heeft ze dat van haar moeder?"
Laat gerust harde winden in zijn bijzijn en knipoog naar hem als hij naar je kijkt als je een stoot darmlucht langs je sluitspier perst. Vraag of hij ruiken kan wat je gisteren gegeten hebt.
...
Wat is jouw definitie van een vrije opvoeding dan? Ik heb wel wat regels gehad, maar op het moment dat ik 18 werd zijn die allemaal komen te vervallen.quote:Op zondag 24 december 2006 10:40 schreef innovative het volgende:
[..]
Inderdaad. En dat de samenleving je die vrijheid níét geeft. Daar moet je gewoon werken, gewoon solliciteren en kun je dus ook afgewezen worden. Je moet je aan verkeersregels houden en als je dan te hard rijdt en je krijgt een boete, mag je de agent geen kankerlijer noemen.
En daar gaat het fout bij de mensen die ik ken, die heel vrij zijn opgevoed. Die kunnen niet omgaan met die beperkingen, met het feit dat in het leven niet alles kán en mág.
Ik wil d'r niks van wetenquote:Op zondag 24 december 2006 16:36 schreef Henny_Huisman het volgende:
Wat verwacht je als het aan komt om trouwen of kinderen en de opvoeding?
Haar ouders geven geen centimeter rek, ik denk niet dat ze daar zo blij mee zouden zijn. Veranderen zie ik ze al helemaal niet doen op korte termijn.quote:Op zondag 24 december 2006 15:02 schreef descendent1 het volgende:
Misschien een taak voor je vriendin om gewoon praktisch tegen dr ouders in te gaan?
Zal ik eens vertellen van Icarus en Daedalus, die niet te laag mochten vliegen vanwege de golven, maar ook niet te hoog i.v.m. de hitte van de zon? ze moesten de middenweg nemen, dat was de enige goede optie.quote:Op zondag 24 december 2006 17:35 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Wat is jouw definitie van een vrije opvoeding dan? Ik heb wel wat regels gehad, maar op het moment dat ik 18 werd zijn die allemaal komen te vervallen.
Wat is de analogie daarin, ik moet haar vragen om een tussenweg te verzinnen met haar ouders?quote:Op zondag 24 december 2006 19:03 schreef mcDavid het volgende:
[..]
Zal ik eens vertellen van Icarus en Daedalus, die niet te laag mochten vliegen vanwege de golven, maar ook niet te hoog i.v.m. de hitte van de zon? ze moesten de middenweg nemen, dat was de enige goede optie.
GROOT GELIJK HEEFT DE BESTE MAN!quote:Op dinsdag 12 december 2006 18:07 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Sinds ik zo'n 4 maanden een vriendin (18jaar) heb bestaan er problemen tussen mij en haar ouders.
Ze mag om te beginnen niet bij mij slapen, dat vind ik op zich al belachelijk aangezien ik haar al dik 6 jaar ken. Maar ik mag met haar ook niet op haar kamer zijn. Wel heel even, maar niet de hele avond daar doorbrengen. Vooral de vader is erg streng. Hij maakt ook zeer weinig contact met mij als ik daar ben.
Da's simpel, dat is geen uitgangspunt voor onderhandelingen, dat zijn de regels.quote:Op vrijdag 5 januari 2007 01:37 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Als ze vraagt waarom ze niet bij mij mag slapen zeggen haar ouders:
"Dat wil je vader gewoon nie hebben, dat zijn de regels hier in huis gewoon dus daar moet je je gewoon aan houden"
Of iets in die richting. Hoe kan hier nou het beste mee om gegaan worden?
Dat vraag ik me af, of ik wel samen met haar bij een vriendin mag slapen..quote:Op vrijdag 5 januari 2007 09:47 schreef mgerben het volgende:
[..]
Da's simpel, dat is geen uitgangspunt voor onderhandelingen, dat zijn de regels.
Het heeft niets met bezorgdheid te maken.
Ouders kennen hun kind al vanaf de geboorte. Voor hen is het altijd hun kind.
Dan wil je dus NIET dat ze boven de kama sutra ligt door te nemen. Niet jouw lieve onschuldige dochter.
Mogelijk dat jullie wel een beetje flexibiliteit kunnen losweken: Als je een weekje met een grote vriendenclub op vakantie gaat bijvoorbeeld. Of na het uitgaan bij een vriend blijven slapen. Zodat de ouders zichzelf een beetje in slaap kunnen sussen omdat er iemand bij is.
Ja hier heb ik niks aan, optiefen graag.quote:Op vrijdag 5 januari 2007 01:52 schreef tommie_b het volgende:
[..]
GROOT GELIJK HEEFT DE BESTE MAN!
[.....]
Wat voor smoesje als ik vragen mag? Mijn vriendin slaapt nooit bij andere vriendinnen en zou best verdacht zijn als ze, na de weigering van haar vader, ineens bij vriendinnen ging slapen... ik ben wel eens op een ochtend rond 7 uur bij haar thuis "binnen gedrongen" (quote:Op vrijdag 5 januari 2007 13:09 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Hebben jullie dan ook nooit bij elkaar geslapen met een smoesje?
Hebben wij nu een stuk of 3 of 4 keer gedaan, als het niet op de gemakkelijke weg dan moet het maar zo.
Dat ze bij iemand anders blijft slapen.. vandaag hebben we bijvoorbeeld een feestje bij een vriendin (bij mij in het dorp), nu heeft ze gezegd dat ze daar blijft slapenquote:Op vrijdag 5 januari 2007 13:45 schreef Thrilled het volgende:
[..]
Wat voor smoesje als ik vragen mag? Mijn vriendin slaapt nooit bij andere vriendinnen en zou best verdacht zijn als ze, na de weigering van haar vader, ineens bij vriendinnen ging slapen... ik ben wel eens op een ochtend rond 7 uur bij haar thuis "binnen gedrongen" () en bij haar in bed gekropen, maar niet echt 's avonds tot 's ochtends bij haar geslapen...
Niet slim gozert, mochten haar ouders erachter komen ben je flink de sjaak, dan kan je het 'legaal' blijven slapen helemaal vergeten en misschien mag je haar nog minder zien ook ivm huisarrest ofzoquote:Op vrijdag 5 januari 2007 14:04 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
[..]
Dat ze bij iemand anders blijft slapen.. vandaag hebben we bijvoorbeeld een feestje bij een vriendin (bij mij in het dorp), nu heeft ze gezegd dat ze daar blijft slapen
Huisarrest OMG BBQ!quote:Op vrijdag 5 januari 2007 14:07 schreef Thrilled het volgende:
[..]
Niet slim gozert, mochten haar ouders erachter komen ben je flink de sjaak, dan kan je het 'legaal' blijven slapen helemaal vergeten en misschien mag je haar nog minder zien ook ivm huisarrest ofzo
Dude anders lees je het topic even door, haar ouders zijn zo streng dat ik van huisarrest echt niet op kijk hoor...quote:Op zaterdag 6 januari 2007 12:43 schreef Henny_Huisman het volgende:
[..]
Huisarrest OMG BBQ!Bestaat dat nog sinds de middeleeuwen
Hoe triest.
Je woont toch bij je vader en moeder, niet bij 2 politieagenten![]()
Dude als een meisje zulke ouders heeft dan maak je het toch uit.quote:Op zondag 7 januari 2007 09:25 schreef Thrilled het volgende:
[..]
Dude anders lees je het topic even door, haar ouders zijn zo streng dat ik van huisarrest echt niet op kijk hoor...
Dat zou je denken, maar zoals eerder geschreven:quote:Op zondag 7 januari 2007 19:04 schreef Henny_Huisman het volgende:
[..]
Dude als een meisje zulke ouders heeft dan maak je het toch uit.
Leuke grietjes genoeg die wel normale ouders hebben.
quote:Op dinsdag 12 december 2006 19:56 schreef HenkvandenTillaart het volgende:
Maar als haar ouders dus bij hun standpunt blijven, vraag ik me af of ik daar op lange termijn wel mee kan leven.. ik vind gewoon dat logeren erbij hoort.
Maar van de andere kant.. als ik echt van haar houd, moet ik daar toch wel mee willen leven?
Wijze uitspraak. Het spreekwoord zeg niet voor niks:quote:Op vrijdag 12 januari 2007 11:23 schreef Thrilled het volgende:
Wow echt "goed" om te lezen dat ik niet de enige ben... en @ Henny_Huisman, ik weet niet hoe oud jij bent, maar om het uit te maken omdat haar ouders je niet aanstaan vind ik wel erg stom. So what als er meiden zijn met makkelijke ouders, die je wel laten slapen, uitnodigen voor vakanties en weet ik het wat... ik heb voor mijn vriendin gekozen en dat haar ouders niet mee willen werken is geen reden om het stop te zetten.
Hoe zou jij het vinden als je vriendin het uit zou maken omdat jou ouders alles tegen werken... ?
Dat ben ik helemaal met je eens. Maar ik vind anderzijds dat hier ook mensen zijn die totaal geen respect hebben voor ouders, zelfs als die ouders wel redenen hebben. Zelfs als het niet hun eigen ouders zijn, ook. Dat ik niet wekelijks mijn vriend hier thuis mag laten slapen, is iets waar ik soms echt behoorlijk commentaar op heb gekregen in de zin van "dan doe je dat toch gewoon, wat hebben zij daarmee te maken?" Maar het is hún huis, en ze hebben er hún redenen voor. Zint dat me niet, ben ik 21 en kan ik best op mezelf gaan wonen.quote:Op zaterdag 13 januari 2007 02:48 schreef Sieg het volgende:
Zo eh! Waarom doen sommigen hier alsof ouders heilig zijn? Het zijn ook maar mensen! Er zijn er echt bij die denken dat ze goden zijnIk
op ouders die dingen zeggen als "gewoon omdat ik het niet wil hebben!". Dat is echt zo'n laffe egoistische misbruik van een machtspositie!
Ouders die op die manier geen respect aan hun kinderen tonen, hoeven dat ook niet terug te verwachten.
Regels mogen ze opstellen ja, maar dan wel met beargumentering.
Het wordt vaak genoeg uitgelegd door opvoedkundingen; Een kind straffen zonder te zeggen waarom heeft GEEN ENKELE zin.
Tja, ik ben streng opgevoed, maar in tegenstelling tot vrienden met een vrijere opvoeding heb ik nu geen pappa en mamma nodig om financieel rond te komen, om mijn boekhoudkundige zaakjes te regelen, de huur voor een huis rond te krijgen of gewoon een heerlijk maatschappij-kritische discussie aan te gaan met mijn ouders. Vreemd vind ik dat vaak, dat juist degenen met een "vrije" opvoeding in mijn omgeving zo lang afhankelijk blijven van hun ouders, zowel in praktische zin als in ideevorming.quote:Ik heb ook een aantal vrienden en vriendinnen die zo ontzettend geindoctrineerd zijn door hun ouders.... die zijn 20+ en mogen nog steeds niet zelf bepalen hoe laat ze thuis komen, of wat ze met hun geld doen
Twee daarvan zijn inmiddels het huis uitgevlucht en op kamers gegaan, omdat het constant ruzie in huis was.
Ik ben zelf gelukkig heel vrij opgevoed
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |