Ik was nog niet klaar, maar ik wilde wel gewoon posten. Pelarsische -ofzo!- scheppingsmythe, de geboorte van Athene. Mooie, interessante stukken. Twee-, drieduizend jaar oud en mij word gegund het te lezen. Eurynome legde een Universeel Ei en daaruit kwam alles. Volgens mij is er ook een hindoeïstische of Polynesische mythe waarin de wereld geboren wordt uit een ei, maar dat is niet zo gek, want, zo dacht ik, een ei is toch wel een apart geval, een grappig iets. Daar ligt het, out in the open, een foetus beschermd van de wereld door hoogstens een halve millimeter kalk. En het werkt. Grappig. Ik voel me nu wat beter. Ik voel me ook schuldig, want ik heb mensen vervloekt -"Ik haat jullie. Jullie hebben mij kapot gemaakt." Dat soort dingen- maar hoe zou ik dat nu nog kunnen? Niet. Ik denk dat het binnenkort beter word, maar ik weet het niet zeker. Waarschijnlijk ga ik gewoon maar misschien naar Corus. Ze hebben daar opleidingen. Natuurlijk. Proletarisch, blablabla, etcetera, maar wat maakt het eigenlijk ook uit?
Wat is nou echt de bedoeling?
Niks gekozen wachten tot je dertigste om daarna toch maar het touw aan het plafond te hangen, ofzo? Nee. Dat is niets. Gelukkig zijn met je werk, genoeg geld hebben voor je eigen woning en dan 's avond en in het weekeinde wat leuke dingen doen, dat is toch veel beter? Ja, natuurlijk, het klopt niet, het strookt niet met wat je altijd gedacht hebt en wat men altijd gevonden heeft, maar, zoals ik zei, wat is nou echt de bedoeling?
Straks ga ik Risken met de familie. Thee erbij, misschien wat rode wijn weer. Een sigaret. En dat geluk. Niet die heilloze agressie van vannacht, niet het radeloze, maar even vergeten wat is en ondertussen toch ergens in je achterhoofd hebben dat er een uitweg is, een goede uitweg.