Den Haag voert nog niet goedgekeurd voorstel bijstandswet illegaal uit en laat 40 uur per week ver onder het minimumloon werken.
Van de website van Sociale Zaken;
Gemeenten mogen terugkeerbaan verplichten.
Gemeenten mogen bijstandsgerechtigden met een grote afstand tot de arbeidsmarkt vanaf begin volgend jaar verplichten om aan de slag te gaan in een terugkeerbaan. Daarin kunnen de bijstandsgerechtigden gedurende maximaal twee jaar aan de slag met behoud van uitkering en werken aan hun terugkeer naar de arbeidsmarkt. Dat staat in een wetsvoorstel van staatssecretaris Van Hoof van Sociale Zaken en Werkgelegenheid dat vandaag (14-7) bij de Tweede Kamer is ingediend.
http://denhaagtekijk.libr(...)_bijstandswet_il.htmHier in Den Haag wordt dat wetsvoorstel al uitgevoerd en in de praktijk gebracht, terwijl dat nog goedgekeurd moet worden door de 2e kamer.
Het minimumloon voor een alleenstaande volwassene bij een 40 urige werkweek is � 1086,- netto.
De huidige uitkering bedraagt � 804,- netto.
Volgens deze berekening zou dat dan 30 uur werken tegen minimumloon zijn.
De gemeente Den Haag verplicht nu reeds bijstandsgerechtigenden 40 uur te werken bij het Haags werkbedrijf (HWB) met behoud van uitkering. Het HWB is prima, maar dan wel werk naar loon laten verrichten.
Want die 40 uur lijkt ons zeer onrechtvaardig.
Ten eerste het feit dat de wet nog goedgekeurd moet worden en Den Haag daar op vooruit loopt, en dat wetsvoorstel nu al in de praktijk toepast en dat ook nog de wet op het minimumloon door Den Haag onderuit wordt getrokken. Bij weigering om hier aan gevolg te geven wordt nu al reeds de uitkering ingehouden als sanctie. Het lijkt ons dan ook dat de gemeente Den Haag nogal wat uit te leggen heeft.
Dat men voor de uitkering iets terugverlangt is op zich niet zo vreemd maar 40 uur laten werken, ver onder het minimumloon, dat lijkt ons geen goede zaak en veel van die mensen worden daar mentaal ziek van, je kan werken tot je er bij neer valt, je krijgt toch geen opslag. Er volgens ons moeten er dus ook wat zekerheden ingebouwd worden dat men uiteindelijk naar een reguliere baan kan doorstromen.
Arbeid moet lonen werd er altijd gezegd.
Zie het wetsvoorstel en de reacties die het al reeds oproept.
In de reintegratieverordening 2005 wordt verwezen naar artikel 20 van de algemene bijstandswet voor wat betreft de sancties.
Artikel 20 in zijn geheel, maar hieronder de meest relevante alinea;
-2. Indien de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden of door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid verkrijgt, weigeren burgemeester en wethouders de uitkering blijvend naar de mate waarin de belanghebbende met het verrichten van deze arbeid inkomen zou hebben kunnen verwerven als bedoeld bij of krachtens artikel 8.
Het zal duidelijk zijn dat algemeen geaccepteerde arbeid gepaard dient te gaan met betaling van niet minder dan het minimum loon. En daar zit het hem nou net in.
Als je bent afgestudeerd en je moet voor ver onder het minimum loon algemeen aanvaardbare arbeid aanvaarden, dan kan je over het verplicht laten schoffelen en/of papierbakken legen, nog wel even discussi�ren. Maar dan blijft toch nog onverlet dat minimum loon.
We zijn inmiddels wel gewend dat vooral de gemeente Den Haag nogal eens haar eigen (gelegenheids)wetgeving er op na wenst te houden, maar we denken toch dat er hier een principi�le denkfout aan de orde is.
We zeggen niet dat het h�lemaal niet mag of kan, maar 30 uur werken per week met behoud van uitkering ligt wel in die lijn en dan kan je nog wel gaan hakketakken over al of niet passend, maar dan zijn die 30 uren tenminste in overeenstemming met de beloning volgens het minimum loon. Als die 30 uur dan wel aanvaard wordt, en te onderbouwen is, waarom zou je als gemeente dan blijven vasthouden aan die 40 uur en het risico lopen dat straks het h�le beleid wordt afgeschoten. Want uiteindelijk kan een uitkeringsinstantie en in dit geval het HWB als werkgever betiteld worden en op dit soort toestanden zit ni�mand te wachten.
Het is nog maar de vraag hoe een rechter aankijkt tegen het feit dat de gemeente haar onderbetaalde "personeel" uitlleent aan het HWB en of het HWB eigenlijk die suppletie als aanvulling tot het minimumloon dient te betalen, dus uiteindelijk de gemeente.
Terugkeerbanen;
De terugkeerbanen zijn bedoeld voor uitkeringsgerechtigden van wie de kans uiterst klein is dat ze op korte termijn zelfstandig een baan vinden, of werk vinden via bestaande desintegratietrajecten. De oorzaak kan liggen in allerlei soorten persoonlijke belemmeringen. Een terugkeerbaan hoeft niet direct te leiden tot werk. Het belangrijkste doel is om de uitkeringsgerechtigde weer een stap verder te brengen op de re�ntegratie ladder. Die stap kan bestaan uit leerwerktrajecten, scholing, taalcursussen, bemiddeling of sollicitatietraining.
Terugkeerbanen kunnen worden ingevuld bij zowel een gemeentelijke instelling als een werkgever in het bedrijfsleven. De bijstandsgerechtigde houdt zijn uitkering en krijgt dus geen loon. Als bijstandsgerechtigden weigeren mee te werken, mogen gemeenten hen korten op de uitkering. Om te voorkomen dat werkgevers normale vacatures als terugkeerbaan gaan aanbieden, staat in het wetsvoorstel dat de werkzaamheden niet primair op productiviteit zijn gericht, maar op de terugkeer naar de arbeidsmarkt. Ook kunnen gemeenten een vergoeding vragen van werkgevers die een bijstandsgerechtigde voor zich laten werken.
De gemeenten zijn sinds begin 2004 verantwoordelijk voor de bijstand. Zij mogen zelf bepalen wie voor een terugkeerbaan in aanmerking komt en wat voor werkzaamheden de bijstandsgerechtigde mag verrichten. Ook is het de bedoeling dat de gemeente regelmatig bekijkt hoe de bijstandsgerechtigde functioneert en of een terugkeerbaan nog steeds de juiste weg naar werk is.
De gemeente kan in de twee jaar goed kijken wat de bijstandsgerechtigde nog nodig heeft om een gewone baan te kunnen krijgen. Als het na twee jaar niet is gelukt om de bijstandsgerechtigde aan een baan te helpen, hebben gemeenten nog andere mogelijkheden om de uitkeringsgerechtigde verder te begeleiden, zoals het aanbieden van een leerwerkbaan, cursussen of vrijwilligerswerk.
N.B. Wij van het denhaagtekijk-team hebben geen van allen een uitkering o.d. Wij werken naast onze studie.