Het grote 'rammelaars' topic, deel 3

quote:

Op dinsdag 16 mei 2006 10:09 schreef waterfly het volgende:
.......goh wat een stilte hier........ iedereen plotseling uitgerammeld?.......

Zeker niet! Maar ik heb vanochtend Implanon laten zetten, dus hier blijft het nog wel een hele poos bij rammelen. Daarom ook niet zoveel te vertellen.. Ik geniet gewoon dubbel mee met een vriendin van me die midden juni uitgerekend is van haar eerste kindje. We kennen elkaar al sinds groep 7 en ik blijf het raar vinden dat ze straks een mama van iemand zal zijn

quote:

Op woensdag 17 mei 2006 10:09 schreef Brighteyes het volgende:

Hartstikke toepasselijk! Ik schoot er van in de lach.

Dat ken ik ja, van die maand voorbij.

ach jeh. de hele tijd pijnlijke borsten midden in mijn periode en dan denk ik toch stiemkum: "zou 't misschien...." ben een kei in mezelf voor de gek houden

Ik zit gisteren nietsvermoedend onderuitgezakt op de bank de Pfaffs te kijken.
Kenji wil niet in de stoel zonder hoes, zijn zusje zit in zijn stoel, haar voetjes op de rand van de open haard om op te warmen. Kenji gaat naast Shania zitten. Zij: Pweoeoeo er heeft iemand een scheet gelaten! Hij: Ikke nie! *wappert met zijn handjes*. Daarna moest ie hoesten, zus steekt een arm uit en ik verwacht dat ze hem van de stoel gaat duwen. Maar ze klopt 'm een paar keer op z'n rug. Hij lacht.

En bij mij begint het gerammel Ik wil ook!! Twee mensjes die onder mekaar al lekker een gesprekje kunnen voeren

Ondanks dat ik de namen echt te gruwelijk vind enzo. Ik wil niet rammelen!! Make it stop!

quote:

Op woensdag 17 mei 2006 14:01 schreef Syrena het volgende:
Ik zit gisteren nietsvermoedend onderuitgezakt op de bank de Pfaffs te kijken.
Kenji wil niet in de stoel zonder hoes, zijn zusje zit in zijn stoel, haar voetjes op de rand van de open haard om op te warmen. Kenji gaat naast Shania zitten. Zij: Pweoeoeo er heeft iemand een scheet gelaten! Hij: Ikke nie! *wappert met zijn handjes*. Daarna moest ie hoesten, zus steekt een arm uit en ik verwacht dat ze hem van de stoel gaat duwen. Maar ze klopt 'm een paar keer op z'n rug. Hij lacht.

En bij mij begint het gerammel Ik wil ook!! Twee mensjes die onder mekaar al lekker een gesprekje kunnen voeren

Ondanks dat ik de namen echt te gruwelijk vind enzo. Ik wil niet rammelen!! Make it stop!

Van de kleine Pfaffjes begin je wel te rammelen ja!

Ik heb dat dan vooral met die kleinste, Keano Ik begin die naam zelfs wel potentieel voor op 'het lijstje' te vinden....

Hmmz zelfs mn collega's horen me tikken... Ik zei alleen maar: Ah... en ik kreeg gelijk al "commentaar"

Mijn buurvrouw is bevallen van een tweeling. Het rammelt hier dus lekker, maar hersens winnen het nog op dit moment

die routine sluipt er snel genoeg in BE.

dat gaat idd helemaal vanzelf Ik heb me daar ook over verbaasd, maar alles krijgt vanzelf een plekje. Zo ook bv de regelmaat, je wordt ertoe gedwongen ofzo. (wij deden altijd maar wat, eten wanneer je zin hebt enzo) en dan zomaar ben je papa en mama

Oh wat rammelt het hier ook: al die zwangeren op het Forum. Uiteraard heel hard gegund, maar ook

quote:

Op zaterdag 27 mei 2006 18:58 schreef Brighteyes het volgende:
Vanmiddag op kraamvisite geweest.

En uiteraard kwam de vraag 'En stinkie? Wanneer ga jij nou eens... eh...'.
_{Het was een kraamfeestje voor het zoontje van stinkie's nicht.}

En ik klapper uiteraard mijn schoenen weer uit.

Ik dacht al, wat hoor ik toch voor gerammel daar in de verte, maar dat ben jij dus...

En wat was daarop Stinkie's antwoord.

Nou ja, ik snap het van Stinkie ook wel, lijkt me best heel moeilijk als er aan alle kanten aan je getrokken wordt, terwijl je er zelf nog niet aan toe bent.
Sterker nog, ik zou op een gegeven moment gewoon boos reageren, of het nou als grappige opmerking bedoeld is of niet.

Het is een beetje zoals bij ons dat iedereen vroeg wanneer we zouden trouwen en ik misschien ook wel een beetje ( ) aan het zeuren was over een verloving en phille dan soms zoiets had van: "hoe meer je erover praat, hoe langer het zal duren".

Ik begreep hem hoor op dat moment, maar toch.. soms

Ik ga eerst nog een stedentrip boeken voordat ik (ehhh we) weer gaan denken aan samenwonen, trouwen, kindjes

We hebben voor de lol wel wat makelaarssites bekeken eergister, maar ik woon net vier weken op mezelf .

Ik heb wel al besloten dat als (ALS ALS) we gaan voor kindjes dat ik dan eigenlijk wel meteen naar de huisarts ga als mijn tweede cyclus ook zo lang duurt. Vorige keer was het 79 dagen
Argh, wat zeg ik nou allemaal.... *stopjes op eierstokken stopt*....

En dan hoor je net de columnist bij Buitenhof vertellen dat vrouwen gemiddeld op hun 41ste onvruchtbaar zijn. Gemiddeld, dus sommigen zijn op hun 35ste al onvruchtbaar. Dan voel ik *kloink* een steen in mijn maag, want dat is mijn grootste angst: jarenlang vol geduld wachten tot de situatie 'klaar' is, tot mijn partner er 'klaar' voor is en dan onvruchtbaar zijn doordat je te oud bent. (Ik ben nu 32.)

Tactisch antwoord Stinkie

quote:

Op zondag 28 mei 2006 12:30 schreef sombie het volgende:
En dan hoor je net de columnist bij Buitenhof vertellen dat vrouwen gemiddeld op hun 41ste onvruchtbaar zijn. Gemiddeld, dus sommigen zijn op hun 35ste al onvruchtbaar. Dan voel ik *kloink* een steen in mijn maag, want dat is mijn grootste angst: jarenlang vol geduld wachten tot de situatie 'klaar' is, tot mijn partner er 'klaar' voor is en dan onvruchtbaar zijn doordat je te oud bent. (Ik ben nu 32.)

Ja hier ook dus ik word 30 dit jaar. En elke keer als er een celeb zwanger is of bevalt boven de 30 dan denk ik ahhh hen is het nog gelukt

Net mail van lief, hij was gister na zijn bandrepetitie nog wat blijven hangen en toen kwam hun roadie met zijn vriendin en verse beebje:

quote:

Zoon lief klein baby'tje met hele kleine handjes en voetjes enzo.. Heb er ff mee mogen spelen...

Ja verdorie DAT had ik nou echt wel willen zien! Stiekem fly-on-the-wall. Ik heb m namelijk nog nooit met een baby gezien. *kurkjes wat steviger aandraait*

Ik geloof dat het gerammel hier weer een beetje aantrekt . Het is alleen jammer dat mn gevoel erover nog zo ontzettend heen en weer slingert.
Manlief maakte van de week een opmerking over dat als we de flat dan straks kwijt zijn dat ook geen belemmering meer is... .
Ik heb gezegd dat we eerst maar gingen sparen voor een gezinsauto .

* syzo komt ook weer even aanwaaien.

Ik rammel wat minder de laatste tijd en dat is maar goed ook.
Al hoor ik wel af en toe die vervelende klok.
Samenwonen zit er voorlopig nog niet aan te komen en als dat eenmaal gebeurd wil ik eerst samen zijn voor er een dondersteentje bij komt.
Voor mijn vriend zal het toch al een hele verandering zijn....met mij krijgt hij ook mijn dondersteentjes uit een vorige relatie bij.

Maar als ik dan ga tellen.... ik ben nu 33...samen wonen over een jaar of 2 (zegt hij)...en dan een paar jaar verder....ja dan moet ik nog maar afwachten of het nog lukt.
Daar moet ik maar niet aan denken anders begin ik weer harder te rammelen.

Tot de situatie anders is geniet ik gewoon ontzettend van de 2 bengels die ik al heb.

quote:

Op dinsdag 6 juni 2006 09:03 schreef Brighteyes het volgende:
Silmarwen? Hoe rammelt dat nou? Als getrouwde vrouw?
Je bent zo stil hier...

Ik ben stiekem zwanger.

Ik heb het erg druk gehad dus was sowieso weinig online de laatste tijd. Maarrrrrrrrr ik rammel nog steeds heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel hard en dat trouwen maakt het er niet minder op Of het feit dat het huis steeds meer "af" is, want echt af zijn is het nooit. Ik ben jaloers op elke zwangere vrouw en moet mezelf wegslepen bij kinderkleding enzo.

Ik neem aan dat je het gevoel wel kent.

quote:

Op dinsdag 6 juni 2006 09:14 schreef Silmarwen het volgende:

[..]

Ik ben stiekem zwanger.

Laat die rammeldozen niet zo schrikken met je flauwe grapjes

quote:

Op dinsdag 6 juni 2006 09:14 schreef Knut het volgende:

[..]

Laat die rammeldozen niet zo schrikken met je flauwe grapjes

Ik begrijp dat ze jou nog niet heeft ingelicht?

Ik heb ook een hele tijd gerammeld, maar nu ligt het eventjes stil. Dat ik een week of 5 geleden ook een nieuwe Implanon heb laten zetten, draagt daar natuurlijk ook wel aan bij.

en ik zijn nu zo'n 3,5 jaar samen en hij heeft al twee kids [10 en 7]. De jongste komt na de zomervacantie bij ons wonen, omdat hij papa zo mist, de oudste blijft bij haar moeder wonen.

Aan de ene kant heb ik altijd uitgekeken naar een kindje op de wereld zetten. Maar het feit dat 15 jaar ouder is en er twee rond heeft huppelen, maakte dat plan niet minder gecompliceerd.

Graag zou ik het hele proces meemaken en er ééntje van ons samen hebben. Maar lief twijfelde al een tijdje en ik ging de toekomst ook wat anders bekijken. ALS we dit jaar een kleine zouden hebben gekregen, ben ik 28 en hij 43... tegen de tijd dat hij/zij van de middelbare school afkomt... loopt lief tegen z'n pensioen aan. En om nu weer helemaal opnieuw te beginnen. Ik rammelde ondertussen wel verder... maar begon ook de andere kant te zien.

Zijn kids zijn voor m'n gevoel net zoveel onze kids. Ook al heb ik ze niet op de wereld gepoept. Ik had nooit voor mogelijk gehouden dat het gevoel voor hen zo sterk zou kunnen zijn. Maar jarenlange inspanning en doorzettingsvermogen hebben wel als resultaat dat het nu tussen hen en mij ook supergoed gaat. Getuige het feit dat de jongste hier komt wonen en dat hij dus ook met mij "opgescheept" zal zitten, als z'n papa is werken.

En als ik dan bij vrienden op kraamvisite kom, dan rammelt het al een stuk minder. Ik vind het leuk voor ze, maar het idee helemaal weer opnieuw te beginnen... dat staat me niet zo aan.

Jongste was net 2 toen ik hem leerde kennen, en ik heb die tijd vanaf toen van heel dichtbij mogen meemaken. Ook ik mocht er 's nachts uit als hij lag te huilen, luiers verschonen, zindelijk maken en ondergekost worden omdat meneer geen trek had in mijn kookkunsten.

Maar ook hem leren veters strikken, fietsen zonder zijwieltjes, boekjes lezen, samen playstationnen en legoën, knutselen, tekenen, "ikke-meehelpen" [van bed op strooi] en al die andere dingen.

En achteraf was het een mooie en vooral leerzame periode en hebben we het er op onze manier goed vanaf gebracht. Maar weer dat hele proces doormaken... ik ben blij dat ik met ze allebei gewoon een gesprek kan voeren, dat ze in woorden kunnen duidelijk maken wat ze bedoelen, dat ze d'r eigen kont afvegen, d'r eigen bord leeg eten en vaak nog d'r vingers erbij aflikken, zelf onder de douche springen, afdrogen, schone kleren uitzoeken en weer aankleden, zelf kunnen fietsen en niet helemaal afhankelijk zijn van ons qua mobiliteit en ons ook eens gewoon de tijd/rust gunnen om van mekaar te genieten.

Dat we met z'n allen door de Beekse Bergen lopen en dat ze zichzelf dan ze hele dag vermaken. Wij hoeven er alleen maar achteraan te sjouwen met de rugzak vol drinken/eten/lekkers en ondertussen genieten wij van "onze" kids. Dus hier is het een stuk rustiger qua gerammel. En we zijn er allebei van overtuigd dat wanneer één van de twee ook maar enige twijfel heeft... we er niet aan moeten beginnen. Zo'n hummeltje zal alleen maar de dupe worden. Maar ik kan me vanaf half augustus helemaal storten op ons manneke.

^{Maar als ik dan hoor dat het bij schoonzussie en zwager niet zo spontaan verloopt als ze graag zouden willen, dan moet ik wel een traantje wegpinken .}

zo meld je dat je wat minder rammelt......

Krijg ik een sms van mijn beste vriend dat hij papa wordt over 7 a 8 maanden.....het heeft een paar dagen geduurd maar ik rammel weer hoor.
Zou zo leuk zijn als ze samen kunnen spelen enzo en wij samen zwanger...


tegelijkertijd ook het idee dat de hormonen van mijn spiraaltje op zijn ofzo....heb al 3 dagen pms (4 jaar niet gehad) en vriendlief moest het flink ontgelden. pms en dan niet ongesteld worden sucks.....je snauwt iedereen af maar je snapt niet waarom...pas als ik pijn in mijn rug krijg denk ik ooo ja...

ach ja maar weer wachten tot het rammelen wat minder wordt.

[ Bericht 0% gewijzigd door syzo op 07-06-2006 00:19:52 (typo) ]

Vanmorgen was ik boodschappen doen en dan zie ik zo'n mama lopen met een kleine aan de hand of in de wagen en dan smelt ik helemaal. Dan wil ik ooook en wel nu.
Maar als ik dan weer even na zit te denken slaat de twijfel weer in alle hevigheid toe.
Ik word soms zo moe van mezelf . Gelukkig kan ik mn hart ophalen bij de peuters en het is ook nog wel heel lekker om ze na een ochtendje weer uit te zwaaien .

quote:

Op woensdag 7 juni 2006 12:20 schreef Nijna het volgende:
Vanmorgen was ik boodschappen doen en dan zie ik zo'n mama lopen met een kleine aan de hand of in de wagen en dan smelt ik helemaal. Dan wil ik ooook en wel nu.
Maar als ik dan weer even na zit te denken slaat de twijfel weer in alle hevigheid toe.
Ik word soms zo moe van mezelf . Gelukkig kan ik mn hart ophalen bij de peuters en het is ook nog wel heel lekker om ze na een ochtendje weer uit te zwaaien .

Dat heb ik ook na een dagje werken hoor. Dan ben ik toch wel blij dat ze lekker met papa en mama meegaan, maar soms zou ik ze stiekem weer zelf mee willen nemen.... Argh..

Ik heb een peuter die je zo mag lenen voor een 2 dagen hoor Shirley
Dat rammelen herken ik wel, als ik een pas geboren kindje zie dan smelt ik helemaal en dan wil ik ook weer heel graag.

Ik had echt nooit gedacht in dit topic te posten, met mijn absoluut geen kinderwens instelling. Maar het zal wel komen door het feit dat ik de laatste maanden nogal wat kilo's ben aangekomen. Buik wordt wat boller enzo. En na 3 jaar relatie krijg ik kriebels, ook al zijn we nog erg jong. Geen kindje nu, maar die geenkinderwens toestand die ik echt jarenlang heb gehad, is wat aan het zakken.

. Mensen gaan mij zo hard uitlachen hierom.

Ik haat dat 'I told you sooo' gedoe. Dus ik post het ook hier en verder hou ik m'n muil. Die Mirena blijft voorlopig toch nog zitten waar 'ie zit, dus ik hoef nog geen lachende mensen te hebben, dat stel ik gewoon nog wat jaartjes uit.

Hier ook een "ik hoef geen blerbek wat heb je eraan" en nu mama van een mooie dochter

BE... wat lees ik nu in SC...
Remmen los, ploftieten...??? En dan niet hier komen melden? Of ben je nu rammelaar af en gaan jullie aan de klus...?!

BE! In de zomervakantie?

BE ... nu word ik ook nieuwsgierig hoor ... leg eens uit ??

Voor zover ik het nog weet, heeft BE toch altijd gezegd dat ze het hier niet zou melden en dat ze ook niet zou meeposten in het tweede streepjes-topic.
Of vergis ik mij nu?

Joh wrijf het er nog even in Ze kan het gewoon niet voor zich houden. VInd je het gek. Ik heb ook zin om die quote te zoeken hoor: '... maar àls we beginnen vertel ik het niet, dan weet iedereen dat we ermee bezig zijn, wanneer we moeten klussen' etc.



Gaaf BE!

dit is de quote:

quote:

Stiekem hoop ik trouwens eigenlijk dat ik die jurk dan om andere redenen niet meer pas. Die buik zal nog wel niet zo heel groot zijn,, daarvoor zou het te kort dag zijn, maar met een beetje mazzel heb ik wel ploftieten.
Het is bijna zomervakantie! En nu de flat verkocht is, is er ook weer een drempel minder.

Ja, ik tel af ja!

uit het vorige bankje

Dat dacht ik ook gelijk Leonieke, maar de quote is uh... vrij verhelderend

quote:

Op zondag 18 juni 2006 09:55 schreef miss_dynastie het volgende:
Dat dacht ik ook gelijk Leonieke, maar de quote is uh... vrij verhelderend

Waarschijnlijk gewoon té enthousiast. Hoe hard ik ook in mezelf denk, ik zou het ook niet zeggen, hoe meer ik weet dat ik het niet ga kunnen verzwijgen

Was zoals ons huwelijk. Dat ging ik hier ook niet zeggen