R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
In wat voor wereld leef jij? 
specialistenwereld.. die hebben dat soort vrouwen...quote:Op zondag 29 januari 2006 12:09 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
De hele dag op de tennisbaan zitten. In wat voor wereld leef jij?
gelukkig ben ik nog geen specialist...
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Het lijkt mij niet dat een specialist haar vent nodig heeft om dat te financieren, wel?quote:Op zondag 29 januari 2006 12:27 schreef Godshand het volgende:
[..]
specialistenwereld.. die hebben dat soort vrouwen...
gelukkig ben ik nog geen specialist...
Het zijn jarenlang mannen geweest die van 's ochtends tot 's avonds weg waren, niet hielpen in het huishouden, weinig tijd voor hun vrouw (en kinderen) hadden. Nu zie je het bij vrouwen ook veel. Ik vind het geen goede ontwikkeling, maar ook voor mannen vind ik het niet kunnen.
Verder ben ik zelf iemand die carrière erg belangrijk vind, ik ben graag bezig met mijn vakgebied en wil mezelf graag blijven ontwikkelen, en bij voorkeur leef ik ook wel in redelijke luxe (en dan heb ik het niet over vijf keer per jaar op vakantie naar verre oorden en een huis vol dure apparatuur). Nee, ik hoef geen kinderen, ik hou niet van kinderen en zou er nooit m'n werk voor op willen zeggen. Ik heb genoeg aan mezelf om gelukkig te kunnen zijn en een zinvolle invulling aan m'n leven te geven. Een leuke meneer is wel gewenst, en daar zou ik dan graag heel veel aandacht aan besteden. Ik zou het dan ook wel op prijs stellen als ik hem vaker zou zien dan alleen bij het vlees snijden op zondag zeg maar... ;-)
Verder ben ik zelf iemand die carrière erg belangrijk vind, ik ben graag bezig met mijn vakgebied en wil mezelf graag blijven ontwikkelen, en bij voorkeur leef ik ook wel in redelijke luxe (en dan heb ik het niet over vijf keer per jaar op vakantie naar verre oorden en een huis vol dure apparatuur). Nee, ik hoef geen kinderen, ik hou niet van kinderen en zou er nooit m'n werk voor op willen zeggen. Ik heb genoeg aan mezelf om gelukkig te kunnen zijn en een zinvolle invulling aan m'n leven te geven. Een leuke meneer is wel gewenst, en daar zou ik dan graag heel veel aandacht aan besteden. Ik zou het dan ook wel op prijs stellen als ik hem vaker zou zien dan alleen bij het vlees snijden op zondag zeg maar... ;-)
Sanity is (not) statistical
Tsjonge, tsjonge,quote:Op zaterdag 28 januari 2006 01:43 schreef Skinnymike het volgende:
[..]
Met zo'n gedachtegang moet er haast wel een te hoge concentratie testosteron in je bloedbaan zitten. Normaliter zijn dit soort uitspraken alleen voorbehouden aan lesbische vrouwen, daar de één het mannetje en de ander het vrouwtje is. Echter liijkt de evolutie zich nu te focussen op de mannelijke ontwikkeling van vrouwen
zegt er iemand eens wat zinnigs, wordt ze meteen voor lesbisch uitgemaakt, lekker niveau hoor.
Het is nou eenmaal zo dat als je stopt met werken voor je kinderen en je wordt op je veertigste verlaten door je man voor een lekker mokkel van vijfentwintig je in de onderstaande situatie beland:
a- door het gat in je werkverleden is geen fatsoenlijke baan meer te vinden
b- als je al een baan vindt, krijg je door je gebrek aan werkervaring belachelijk weinig betaald
c- je zit met een pensioengat zit wat niet meer in te vullen is
d- als je ex overlijdt krijg je uit die hoek helemaal geen pensioenbijdrage meer
e- doordoor kom je in een eindeloze financiele ellende voor de rest van je leven.
En dat kan je beter voorkomen en dus (part-time) door blijven werken.
En bovendien, als twee mensen kinderen krijgen mogen er ook twee mensen voor zorgen.
Geluk duurt je leven lang.
Nou dacht het toch van wel.quote:Op zondag 29 januari 2006 09:54 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
[..]
Oftewel nooit. Want dat weet je tuuk nooit zeker.
Mensen doen tegenwoordig zichzelf wijsmaken dat hun relatie echte liefde is. Terwijl ze niets anders doen dan een paar keer neuken en uit lamlendigheid bij elkaar blijven.
Kijk dit vind ik nu een echt geëmancipeerd standpunt.quote:Op zondag 29 januari 2006 14:04 schreef Maeghan het volgende:
Het zijn jarenlang mannen geweest die van 's ochtends tot 's avonds weg waren, niet hielpen in het huishouden, weinig tijd voor hun vrouw (en kinderen) hadden. Nu zie je het bij vrouwen ook veel. Ik vind het geen goede ontwikkeling, maar ook voor mannen vind ik het niet kunnen.
Verder ben ik zelf iemand die carrière erg belangrijk vind, ik ben graag bezig met mijn vakgebied en wil mezelf graag blijven ontwikkelen, en bij voorkeur leef ik ook wel in redelijke luxe (en dan heb ik het niet over vijf keer per jaar op vakantie naar verre oorden en een huis vol dure apparatuur). Nee, ik hoef geen kinderen, ik hou niet van kinderen en zou er nooit m'n werk voor op willen zeggen. Ik heb genoeg aan mezelf om gelukkig te kunnen zijn en een zinvolle invulling aan m'n leven te geven. Een leuke meneer is wel gewenst, en daar zou ik dan graag heel veel aandacht aan besteden. Ik zou het dan ook wel op prijs stellen als ik hem vaker zou zien dan alleen bij het vlees snijden op zondag zeg maar... ;-)
Wat heeft dat er nu weer mee te maken? Niemand kan ooit 100% zeker weten dat zijn relatie nooit verbroken zal worden, al was het maar omdat je niet kunt bepalen wat voor keuzes de ander maakt.quote:Op zondag 29 januari 2006 22:22 schreef Vitalogy het volgende:
Nou dacht het toch van wel.
Mensen doen tegenwoordig zichzelf wijsmaken dat hun relatie echte liefde is. Terwijl ze niets anders doen dan een paar keer neuken en uit lamlendigheid bij elkaar blijven.
Gelukkig is heel Nederland zichzelf aan het wijsmaken dat ons zelfbedachte idee "liefde" bestaat.quote:Op zondag 29 januari 2006 22:22 schreef Vitalogy het volgende:
[..]
Nou dacht het toch van wel.
Mensen doen tegenwoordig zichzelf wijsmaken dat hun relatie echte liefde is. Terwijl ze niets anders doen dan een paar keer neuken en uit lamlendigheid bij elkaar blijven.
Overigens, het werkwoord "doen" kan zo niet gebruikt worden. Althans, niet in het Nederlands.
Nicht ärgern, nur wundern!
Euhm? Als je ECHT verliefd bent gaat het je niet om de sex maar meer om bij elkaar te zijn. Sex is lekker maar het moet geen MUST worden voor je relatie. Als je alleen maar sex wil hoef je niet bij elkaar te zijn.quote:Op zondag 29 januari 2006 22:22 schreef Vitalogy het volgende:
[..]
Nou dacht het toch van wel.
Mensen doen tegenwoordig zichzelf wijsmaken dat hun relatie echte liefde is. Terwijl ze niets anders doen dan een paar keer neuken en uit lamlendigheid bij elkaar blijven.
Grappige is trouwens wel dat vrouwen bij bepaalde mannen een duidelijke emancipatie-neiging hebben. Ligt het dan wellicht aan sommige mannen dat de vrouw in het algemeen nu geëmancipeerder is?
(...m.a.w.: wat onze pa's gedaan hebben ("het enige recht is het aanrecht") wordt nu op ons gebotvierd...)
(...m.a.w.: wat onze pa's gedaan hebben ("het enige recht is het aanrecht") wordt nu op ons gebotvierd...)
May the seeds of today, be the fruits of tomorrow!
helaas is het nog steeds zo als je fluistert tegen een meisje/vrouw dat je huisman wilt zijn dat je meteen naar je date kan fluiten...denk je ; die kan mooi haar carriere regelen is het weer nie goed
ook genoeg vrienden gekend die gedumpt zijn, omdat zij werkeloos werden ofzo
ook genoeg vrienden gekend die gedumpt zijn, omdat zij werkeloos werden ofzo
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
heb ik het over vrouwelijke specialisten dan?quote:Op zondag 29 januari 2006 12:30 schreef Alicey het volgende:
[..]
Het lijkt mij niet dat een specialist haar vent nodig heeft om dat te financieren, wel?
ff lezen
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Oh, inderdaad verkeerd gelezen.quote:Op woensdag 1 februari 2006 06:44 schreef Godshand het volgende:
[..]
heb ik het over vrouwelijke specialisten dan?
ff lezen
Ik denk niet dat vrouwen zich boven mannen verheven voelen, maar dat zij zich niet meer ondergeschikt voelen. Vrouwen krijgen nog steeds kinderen en werken en zorgen dan ook nog voor het grootste deel voor het huishouden. En dat lukt ze allemaal. De heren maken zichzelf steeds minder 'nodig' en dat gaat toch wel opvallen na een jaar of 30 emancipatie.quote:Op donderdag 26 januari 2006 11:39 schreef Candera het volgende:
Om te beginnen wil ik toch even vermelden dat ik niet tegen de emancipatie ben, maar ik vind dat het de laatste jaren de spuigaten uitloopt!
Waar vroeger de man verantwoordelijk was voor het zorgen van het gezin, door te werken en zo brood op de plank te brengen, is het nu zo dat dit helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is. Nogmaals, ik vind het prima dat vrouwen werken. Maar wat de laatste jaren te zien is, is dat de 'moderne vrouw' zich steeds meer boven de man verheven gaat voelen.
Als een man voor zijn kinderen zorgt zegt hij dat hij 'moet oppassen'. Hoeveel mannen maken badkamers en toiletten schoon? Wie zorgt er meestal voor de was, de boodschappen (als hij ze doet, maakt zij het lijstje) enz enz. Nee heren, deze situatie hebben jullie geheel aan jezelf te danken. Vrouwen hebben altijd gedacht dat mannen iets geweldigs deden buiten de deur en daar nog geld voor kregen ook. Nu blijkt dat werken gewoon minder inspannend is dan een huishouden met een paar kinderen draaiende te houden en hebben we jullie door.
Zo, dit was een aardig opruiende eerste post dacht ik zo.
Marjolein
Een waar woord!quote:Op woensdag 1 februari 2006 06:41 schreef Godshand het volgende:
helaas is het nog steeds zo als je fluistert tegen een meisje/vrouw dat je huisman wilt zijn dat je meteen naar je date kan fluiten...denk je ; die kan mooi haar carriere regelen is het weer nie goed
ook genoeg vrienden gekend die gedumpt zijn, omdat zij werkeloos werden ofzo
Het leeuwendeel van de vrouwen opteert bewust nog steeds voor het traditionele rolpatroon, hoe zelfstandig ze zichzelf ook vinden....
Mijn vriendje fluistert dat regelmatig en ik zou dat heel prettig vinden. Ik heb een hele leuke baan waarbij ik ook hele goede perspectieven heb. Hij ook wel, maar het ziet ernaar uit dat ik voorlopig meer blijf verdienen etc. Bovendien heb ik geen enkele huishoudelijke behoeftes, ik ben er gewoon slecht in. Hij is veel netter.quote:Op woensdag 1 februari 2006 06:41 schreef Godshand het volgende:
helaas is het nog steeds zo als je fluistert tegen een meisje/vrouw dat je huisman wilt zijn dat je meteen naar je date kan fluiten...denk je ; die kan mooi haar carriere regelen is het weer nie goed
ook genoeg vrienden gekend die gedumpt zijn, omdat zij werkeloos werden ofzo
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Je vergelijkt nu de moderne vrouw met de ouderwetse man. Ik was af, kook, ruim op, pak de stofzuiger etc.. Oh ja.. boodschappen maakten we samen lijstjes. (Is nu uit maar bij de volgende vriendin doe ik ook wel genoeg).quote:Op woensdag 1 februari 2006 08:29 schreef Maddemelein het volgende:
[..]
Ik denk niet dat vrouwen zich boven mannen verheven voelen, maar dat zij zich niet meer ondergeschikt voelen. Vrouwen krijgen nog steeds kinderen en werken en zorgen dan ook nog voor het grootste deel voor het huishouden. En dat lukt ze allemaal. De heren maken zichzelf steeds minder 'nodig' en dat gaat toch wel opvallen na een jaar of 30 emancipatie.
Als een man voor zijn kinderen zorgt zegt hij dat hij 'moet oppassen'. Hoeveel mannen maken badkamers en toiletten schoon? Wie zorgt er meestal voor de was, de boodschappen (als hij ze doet, maakt zij het lijstje) enz enz. Nee heren, deze situatie hebben jullie geheel aan jezelf te danken. Vrouwen hebben altijd gedacht dat mannen iets geweldigs deden buiten de deur en daar nog geld voor kregen ook. Nu blijkt dat werken gewoon minder inspannend is dan een huishouden met een paar kinderen draaiende te houden en hebben we jullie door.
Zo, dit was een aardig opruiende eerste post dacht ik zo.
Marjolein
Waar TS m.i. de fout in gaat is dat hij verwacht dat de vrouw de kinderen opvoedt, het huishouden doet en automatisch aandacht aan hem besteedt. In mijn optiek zijn wat dit betreft man en vrouw gelijk aan elkaar. En moeten man en vrouw hier simpelweg afspraken over maken.
Ik vind dat een kind het (aller)grootste deel van de tijd niet naar een creche of oppasser moet maar tijd met een ouder moet doorbrengen. Het is dan aan de ouders om hier afspraken over te maken.
En als je allebei bang bent voor je eventuele pensioengat zou ik niet eens aan kinderen beginnen.
Ik vind dat een kind het (aller)grootste deel van de tijd niet naar een creche of oppasser moet maar tijd met een ouder moet doorbrengen. Het is dan aan de ouders om hier afspraken over te maken.
En als je allebei bang bent voor je eventuele pensioengat zou ik niet eens aan kinderen beginnen.
Devil, just come on back if you ever wanna try again, because I told you once you son of a bitch, I'm the best there's ever been!
Nog even over die alimentatie, hoe vaak komt het wel niet voor dat mannen ALTIJD moeten betalen hoeveel je ex in hun nieuwe gezin ook verdienen?quote:Op zondag 29 januari 2006 00:08 schreef djenneke het volgende:
[..]
Nee hoor: artikel 157 Boek 1 BW:
De rechter kan bij de echtscheidingsbeschikking of bij latere uitspraak aan de echtgenoot die niet voldoende inkomsten tot zijn levensonderhoud heeft, noch zich in redelijkheid kan verwerven, op diens verzoek ten laste van de andere echtgenoot een uitkering tot levensonderhoud toekennen.
[..]
Dat je ex een nieuwe man heeft gevonden, besloten heeft ook van der luie (ontzettend dik, tijdens het huwelijk, geworden reet te komen, en dus zijn salaris krijgt, haar eigen en dan de alimentatie van de man die ze gedumpt heeft.
En dat de man zich eigenlijk scheel moet werken om ook maar een beetje rond te komen, en hun 3 keer per jaar op vakantie gaan?
weet je hoeveel geld het kost om kinderen groot te brengen?quote:Op woensdag 1 februari 2006 11:44 schreef DO_Doubl_Gizzl het volgende:
[..]
Nog even over die alimentatie, hoe vaak komt het wel niet voor dat mannen ALTIJD moeten betalen hoeveel je ex in hun nieuwe gezin ook verdienen?
Dat je ex een nieuwe man heeft gevonden, besloten heeft ook van der luie (ontzettend dik, tijdens het huwelijk, geworden reet te komen, en dus zijn salaris krijgt, haar eigen en dan de alimentatie van de man die ze gedumpt heeft.
En dat de man zich eigenlijk scheel moet werken om ook maar een beetje rond te komen, en hun 3 keer per jaar op vakantie gaan?
Frankly my dear, I don't give a damn. Smike. O+.
Jij had een relatie zonder kinderen neem ik aan. Dan is het allemaal nog makkelijk te combineren en is het huishouden idd iets dat je er bij doet. Op het moment dat er kinderen komen, wordt het allemaal een stuk ingewikkelder, gewoon omdat kinderen verzorgen (kleintjes dan hé) eigenlijk al meer dan een dagtaak is. En de meeste mannen die ik ken wassen af, koken enz. Maar dit doen ze vaak 'voor' hun vrouw. En de verantwoordelijkheid voor alles ligt dan ineens wel bij haar.quote:Op woensdag 1 februari 2006 10:59 schreef Carda het volgende:
[..]
Je vergelijkt nu de moderne vrouw met de ouderwetse man. Ik was af, kook, ruim op, pak de stofzuiger etc.. Oh ja.. boodschappen maakten we samen lijstjes. (Is nu uit maar bij de volgende vriendin doe ik ook wel genoeg).
Right en ik ben er niet bij als mijn vriendin/vrouw die ik dan heb kinderen krijgt? We kijken dan gewoon naar wat we beiden verdienen, wie het meest verdient werkt het meest. De ander zorgt voor de kids. En dus is het niet zo dat ik gewoon blijf werken, die kans bestaat maar hoeft niet.quote:Op woensdag 1 februari 2006 12:04 schreef Maddemelein het volgende:
[..]
Jij had een relatie zonder kinderen neem ik aan. Dan is het allemaal nog makkelijk te combineren en is het huishouden idd iets dat je er bij doet. Op het moment dat er kinderen komen, wordt het allemaal een stuk ingewikkelder, gewoon omdat kinderen verzorgen (kleintjes dan hé) eigenlijk al meer dan een dagtaak is. En de meeste mannen die ik ken wassen af, koken enz. Maar dit doen ze vaak 'voor' hun vrouw. En de verantwoordelijkheid voor alles ligt dan ineens wel bij haar.
En afwassen "voor" je vrouw.. komop.. jij doet toch ook dingen "voor" je man? Pff.. het is geven en nemen in een relatie dus je doet heel veel "voor" elkaar.
Total onzin dit. Je bent niet meer onderhoudsplichtig aan je partner als degene die alimentatie ontvangt, trouwt, een geregistreerd partnerschap aangaat of gaat samenwonen met iemand anders alsof zij getrouwd of geregistreerd partners zijn.quote:Op woensdag 1 februari 2006 11:44 schreef DO_Doubl_Gizzl het volgende:
[..]
Nog even over die alimentatie, hoe vaak komt het wel niet voor dat mannen ALTIJD moeten betalen hoeveel je ex in hun nieuwe gezin ook verdienen?
Dat je ex een nieuwe man heeft gevonden, besloten heeft ook van der luie (ontzettend dik, tijdens het huwelijk, geworden reet te komen, en dus zijn salaris krijgt, haar eigen en dan de alimentatie van de man die ze gedumpt heeft.
En dat de man zich eigenlijk scheel moet werken om ook maar een beetje rond te komen, en hun 3 keer per jaar op vakantie gaan?
Dus hoe je hier bij komt weet ik niet. Maar het is gewoon bull-shit.
En daarnaast bestaat die verplichting voor maximaal 12 jaar.
Wel blijven ouders altijd beiden een financiele verplichting houden voor hun kinderen. Maar dit lijkt me niet meer dan normaal, niet?
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Dat is de wet, dus dat is dan een hele vreemde rechterlijke dwaling lijkt me zo...quote:Op maandag 6 februari 2006 11:46 schreef DO_Doubl_Gizzl het volgende:
@djenneke
Dat zou je denken heh, nou die rechter dacht daar effe anders over.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Inderdaad, daar het accent beter op kunnen liggen in dit topic vind ik.quote:Op maandag 6 februari 2006 18:37 schreef djenneke het volgende:
[..]
Dat is de wet, dus dat is dan een hele vreemde rechterlijke dwaling lijkt me zo...
Hoe geëmancipeerd een echtpaar zich binnen hun eigen huwelijk wensen te gedragen moeten ze mooi zelf weten, daar toe je toch niks aan dat bepaalt ieder gezin voor zichzelf.
Maar ik hebt het over na de scheiding, was een keer een programma op televisie over 2 verdieners met een gezin dat samen het huishouden en de kinderen deden, waarin een vrouw vreemd ging en de man en vrouw hierdoor gingen scheiden.
In veel gevallen die behandeld werden zette mevrouw haar man het huis uit, hield het huis, de kinderen en nam haar nieuwe vriend in huis.
Het contact tussen vader en kinderen werd op een laag pitje gezet, 1 moeder had het lef om te beweren dat het anders te verwarrend werd voor de kinderen
En zo een man kan er niks aan doen in dit geval, als we het over emancipatie hebben kunnen ze mannen in gelijke situaties ook dezelfde rechten geven als vrouwen vind ik.
Een heer met stijl
Heel erg natuurlijk, maar andersom komt natuurlijk wel iets vaker voor. Ik denk dat het allebei even erg is.... niet?quote:Op maandag 6 februari 2006 21:59 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:
[..]
Inderdaad, daar het accent beter op kunnen liggen in dit topic vind ik.
Hoe geëmancipeerd een echtpaar zich binnen hun eigen huwelijk wensen te gedragen moeten ze mooi zelf weten, daar toe je toch niks aan dat bepaalt ieder gezin voor zichzelf.
Maar ik hebt het over na de scheiding, was een keer een programma op televisie over 2 verdieners met een gezin dat samen het huishouden en de kinderen deden, waarin een vrouw vreemd ging en de man en vrouw hierdoor gingen scheiden.
In veel gevallen die behandeld werden zette mevrouw haar man het huis uit, hield het huis, de kinderen en nam haar nieuwe vriend in huis.
Het contact tussen vader en kinderen werd op een laag pitje gezet, 1 moeder had het lef om te beweren dat het anders te verwarrend werd voor de kinderen
En zo een man kan er niks aan doen in dit geval, als we het over emancipatie hebben kunnen ze mannen in gelijke situaties ook dezelfde rechten geven als vrouwen vind ik.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Wettelijk gezien hebben ze dat ook. Misschien speelt hier mee dat mannen moeten leren om het spel te spelen zoals vrouwen dit doen, net zoals bijv. op de arbeidsmarkt vrouwen nog steeds moeten leren het spel daar te spelen zoals mannen dat doen..quote:Op maandag 6 februari 2006 21:59 schreef Heer_van_Bartolhoven het volgende:
En zo een man kan er niks aan doen in dit geval, als we het over emancipatie hebben kunnen ze mannen in gelijke situaties ook dezelfde rechten geven als vrouwen vind ik.
Het tij keert snel hoor...quote:Op maandag 6 februari 2006 22:03 schreef djenneke het volgende:
[..]
Heel erg natuurlijk, maar andersom komt natuurlijk wel iets vaker voor. Ik denk dat het allebei even erg is.... niet?
hey djen!!!quote:Op maandag 6 februari 2006 23:24 schreef djenneke het volgende:
[..]
Eerlijk is eerlijk. In goede zin, en in slechte.
m-m-eke! das lang geleden!quote:
En, hoe denk jij erover? (we moeten wel on-topic blijven he? )
I'm just a Soul whose Intentions are Good
ja he! waarover?quote:Op dinsdag 7 februari 2006 00:00 schreef djenneke het volgende:
[..]
m-m-eke! das lang geleden!
En, hoe denk jij erover? (we moeten wel on-topic blijven he? )
ik ga ff OP lezen
te lang verhaal ,ik ben aan t speedposten dus geen tijd, toedels weer he
Zoals al eerder gezegd werd in dit topic worden de kinderen in 99% aan de moeder toegewezen.quote:Op maandag 6 februari 2006 22:04 schreef Alicey het volgende:
[..]
Wettelijk gezien hebben ze dat ook. Misschien speelt hier mee dat mannen moeten leren om het spel te spelen zoals vrouwen dit doen, net zoals bijv. op de arbeidsmarkt vrouwen nog steeds moeten leren het spel daar te spelen zoals mannen dat doen..
Dit stamt ook af uit een millenium voor de emancipatie, want zoals bekend is, zijn er weinig moeders die full-time huisvrouw zijn en zijn de meeste jonge vaders die ik ken betrokken bij het huishouden en hun gezin.
Kortom de rechtspraak moet ook meeëmanciperen.
Een heer met stijl
o dat argument weer...quote:Op woensdag 1 februari 2006 11:48 schreef Ripley het volgende:
weet je hoeveel geld het kost om kinderen groot te brengen?
weet je hoeveel geld het kost om én alimentatie te betalen én nog je kinderen elk weekend te moeten verwennen, omdat je ex die denkt handig te dumpen omdat ze zo nodig met haar nieuwe neukie op stap moet...
en over dat CVgat:
dat is er niet want in vele arbeidssectoren springen ze om herintreders (zoals in de medische sector dus artsen en verpleegkundigen)
en ja, je kennisachterstand wordt dan bijgeschoold dmv cursussen enzo..
maar blijkbaar heb je dan je arbeidsmarkt niet verkend... ach ja, je hebt toch alimentatie?
enige punt is je pensioengat dan, maar daar zijn plannen over om de regelingen te wijzigen...
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Het is niet dat ik zó geëmancipeerd ben, maar ik wil gewoon goed zijn in wat ik doe. Op dit moment heb je daar gewoon de mogelijkheden voor als vrouw, dus waarom zou ik dan niet streven naar een goede baan waarbij ik voor mezelf kan zorgen en in die zin onafhankelijk zijn. Voor mij is het dan ook niet dat ik zo nodig een flitsende carriere wil, omdat het een trend is in de maatschappij. Ik wil m'n capaciteiten benutten en niet genoegen nemen met minder.
Stel dat ik nou tegen de 30 ben en ik heb een man waarmee ik kinderen zou willen, dan zie ik op dat moment wel wat ik met m'n baan doe. Ik geloof aan de ene kant ook wel dat het beter is als kinderen veel aandacht krijgen en dat een werkende moeder niet heel goed in dit plaatje past. Maar ik ga ook niet afhankelijk van een man worden. Als het op een scheiding uitloopt (wat reeël is gezien de statistiek), ben je als vrouw gewoon de mindere zonder baan.
Overigens geloof ik ook niet dat het toevallig is dat vrouwen zo graag willen emanciperen, want de overheid speelt hier ook een grote rol bij. Die kunnen het toenemend aantal vrouwen natuurlijk goed gebruiken voor belastinginkomsten en niet omdat ze zo graag willen dat de vrouwen zelfstandig zijn. Nederland heeft namelijk meer een geschiedenis dat ze trots waren op de thuisblijvende moeders en de man als kostwinnaar. Vergeleken met andere Europese landen, loopt Nederland daarom ook nog steeds achter.
Stel dat ik nou tegen de 30 ben en ik heb een man waarmee ik kinderen zou willen, dan zie ik op dat moment wel wat ik met m'n baan doe. Ik geloof aan de ene kant ook wel dat het beter is als kinderen veel aandacht krijgen en dat een werkende moeder niet heel goed in dit plaatje past. Maar ik ga ook niet afhankelijk van een man worden. Als het op een scheiding uitloopt (wat reeël is gezien de statistiek), ben je als vrouw gewoon de mindere zonder baan.
Overigens geloof ik ook niet dat het toevallig is dat vrouwen zo graag willen emanciperen, want de overheid speelt hier ook een grote rol bij. Die kunnen het toenemend aantal vrouwen natuurlijk goed gebruiken voor belastinginkomsten en niet omdat ze zo graag willen dat de vrouwen zelfstandig zijn. Nederland heeft namelijk meer een geschiedenis dat ze trots waren op de thuisblijvende moeders en de man als kostwinnaar. Vergeleken met andere Europese landen, loopt Nederland daarom ook nog steeds achter.
Het doet er niet toe wie ik ben, maar wie ik wil zijn.
Niet om lelijk te doen hoor Avani, maar juist om de redenen die je noemt ben je WEL erg emancipatorisch!quote:Op dinsdag 28 februari 2006 11:01 schreef Avani het volgende:
Het is niet dat ik zó geëmancipeerd ben, maar ik wil gewoon goed zijn in wat ik doe. Op dit moment heb je daar gewoon de mogelijkheden voor als vrouw, dus waarom zou ik dan niet streven naar een goede baan waarbij ik voor mezelf kan zorgen en in die zin onafhankelijk zijn. Voor mij is het dan ook niet dat ik zo nodig een flitsende carriere wil, omdat het een trend is in de maatschappij. Ik wil m'n capaciteiten benutten en niet genoegen nemen met minder.
Stel dat ik nou tegen de 30 ben en ik heb een man waarmee ik kinderen zou willen, dan zie ik op dat moment wel wat ik met m'n baan doe. Ik geloof aan de ene kant ook wel dat het beter is als kinderen veel aandacht krijgen en dat een werkende moeder niet heel goed in dit plaatje past. Maar ik ga ook niet afhankelijk van een man worden. Als het op een scheiding uitloopt (wat reeël is gezien de statistiek), ben je als vrouw gewoon de mindere zonder baan.
Overigens geloof ik ook niet dat het toevallig is dat vrouwen zo graag willen emanciperen, want de overheid speelt hier ook een grote rol bij. Die kunnen het toenemend aantal vrouwen natuurlijk goed gebruiken voor belastinginkomsten en niet omdat ze zo graag willen dat de vrouwen zelfstandig zijn. Nederland heeft namelijk meer een geschiedenis dat ze trots waren op de thuisblijvende moeders en de man als kostwinnaar. Vergeleken met andere Europese landen, loopt Nederland daarom ook nog steeds achter.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Je hebt samen je kinderen te onderhouden, ook na een scheiding. Als een beetje een behoorlijke vader, wil je ze toch minstens af en toe in het weekend ook zien, of ben ik nou heel vreemd?quote:Op dinsdag 28 februari 2006 07:33 schreef Godshand het volgende:
[..]
o dat argument weer...
weet je hoeveel geld het kost om én alimentatie te betalen én nog je kinderen elk weekend te moeten verwennen, omdat je ex die denkt handig te dumpen omdat ze zo nodig met haar nieuwe neukie op stap moet...
en over dat CVgat:
dat is er niet want in vele arbeidssectoren springen ze om herintreders (zoals in de medische sector dus artsen en verpleegkundigen)
en ja, je kennisachterstand wordt dan bijgeschoold dmv cursussen enzo..
maar blijkbaar heb je dan je arbeidsmarkt niet verkend... ach ja, je hebt toch alimentatie?
enige punt is je pensioengat dan, maar daar zijn plannen over om de regelingen te wijzigen...
Tuurlijk springen ze juist in die arbeidsmarkt om herintreedsters. Immers, het betaalt geen moer, juist omdat het gezien wordt als vrouwenwerk, maar is ondertussen wel behoorlijk zwaar. Je moet er maar geschikt voor zijn ook nog eens. En dan moet je ook nog maar eens je kinderen zien te lozen in je werktijd. Ach, makkie toch?
Eerst die regelingen wijzigen betreffende het pensioengat, en dan praten we daar wel opnieuw over.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Treffend dat het juist de vrouwen zijn waarvan ik vermoedde dat het (semi-)feminsten zijn die keihard tegen de TS ingaan. Ga stofzuigen ofzo.
Ja, maar ook eens wanneer het mevrouw eens niet uit komt...quote:Op dinsdag 28 februari 2006 19:10 schreef djenneke het volgende:
[..]
Je hebt samen je kinderen te onderhouden, ook na een scheiding. Als een beetje een behoorlijke vader, wil je ze toch minstens af en toe in het weekend ook zien, of ben ik nou heel vreemd?
Het moet vaak dan weer op mevrouw dr vorwaarden..
Ik heb al heel wat berichten overigens in de krant gezien van vaders die moeite doen om hun kineren te zien en dan niet toegewezen krijgen. Met als klap op de vuurpijl de ontvoering van de kinderen door de vader in Limburg, omdat mevrouw nooit hun kinderen naar hem toe liet gaan en de rechter haar nog gelijk gaf ook... (ok, dit was een extreem voorbeeld)
Maar mijn punt is dat heel veel vaders dus uiteindelijk de dupe zijn van de scheiding en hun kinderen niet meer mogen zien. (Sommige willen ze ook niet meer zien maar dat is een ander verhaal). wat dat betreft vind ik dat ze even veel recht horen te hebben want gescheiden, geemancipeerd of niet: het blijven ook de kinderen van de man...
vaak zijn die kinderen dan al de 12 ofzo gepasseerd en kunnen ze uitstekend op zichzelf passen, in het geval van jouw voorbeeld van in de 40 te zijnquote:Tuurlijk springen ze juist in die arbeidsmarkt om herintreedsters. Immers, het betaalt geen moer, juist omdat het gezien wordt als vrouwenwerk, maar is ondertussen wel behoorlijk zwaar. Je moet er maar geschikt voor zijn ook nog eens. En dan moet je ook nog maar eens je kinderen zien te lozen in je werktijd. Ach, makkie toch?
Als dit topic dan nog bestaat en wij nog levenquote:Eerst die regelingen wijzigen betreffende het pensioengat, en dan praten we daar wel opnieuw over.
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Dus, als ik hetzelfde leven wil kunnen leiden als mijn partner, ga ik te ver? Als ik een keer zou bellen "schat, ik ben wat later, moet overwerken", dan voel ik mij verheven boven mijn partner? Andersom gebeurt het al een jaar of vijftig hoor... Mag ik daaruit opmaken dat mannen zich verheven voelen boven vrouwen?quote:Op donderdag 26 januari 2006 11:39 schreef Candera het volgende:
Om te beginnen wil ik toch even vermelden dat ik niet tegen de emancipatie ben, maar ik vind dat het de laatste jaren de spuigaten uitloopt!
Waar vroeger de man verantwoordelijk was voor het zorgen van het gezin, door te werken en zo brood op de plank te brengen, is het nu zo dat dit helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is. Nogmaals, ik vind het prima dat vrouwen werken. Maar wat de laatste jaren te zien is, is dat de 'moderne vrouw' zich steeds meer boven de man verheven gaat voelen. Carrière maken is het sleutelwoord voor ze geworden. Dat is opzich nog niet zo erg, ware het niet dat zij daarmee hun andere voorbestemde taken links laten liggen.
Kinderen krijgen kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
Het huishouden doen (of ook maar helpen) kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
En zelfs tijd doorbrengen met de mannelijke partner kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
(Nee, ik ben niet jaloers, maar er is meer in het leven dan alleen maar carrière willen maken!)
Deze tendens ergert mij al geruime tijd, ik ben benieuwd naar uw meningen! (graag inhoudelijk)
De mening van vrouwen wordt hierbij bovengemiddeld gewaardeerd.
Hebben mannen de afgelopen eeuw standaard het huishouden gedaan dan? Nee. Vrouwen doen precies hetzelfde. Is dat een teken van arrogantie?
Persoonlijk denk ik dat alles te maken heeft met het feit dat vrouwen steeds onafhankelijker van mannen worden. Vroeger was een vrouw financieel afhankelijk van een man. Vrouwen gingen naar de huisschool en leerden aldaar wassen, strijken, etc. Ze trouwden vaak rond hun twintigste en binnen een jaar liep de eerste koter rond.
Momenteel voltooien vrouwen ook goede volwaardige opleidingen met succes af en gaan opzoek naar een baan. Als ze een leuke baan hebben en financieel onafhankelijk zijn, waarom zouden ze zich dan nog aan de eisen van een man laten opdringen.
Los van bovenstaand verhaal moet ik natuurlijk ook melden dat vrouwen graag geëmancipeerd willen zijn maar weet niet te. "Wel de lusten maar niet de lasten." Mannen moeten baby's verschonen en meehelpen in het huishouden. Maar als de vuilniszak buitengezet moet worden dan mogen de mannen dat ook meteen doen.
Momenteel voltooien vrouwen ook goede volwaardige opleidingen met succes af en gaan opzoek naar een baan. Als ze een leuke baan hebben en financieel onafhankelijk zijn, waarom zouden ze zich dan nog aan de eisen van een man laten opdringen.
Los van bovenstaand verhaal moet ik natuurlijk ook melden dat vrouwen graag geëmancipeerd willen zijn maar weet niet te. "Wel de lusten maar niet de lasten." Mannen moeten baby's verschonen en meehelpen in het huishouden. Maar als de vuilniszak buitengezet moet worden dan mogen de mannen dat ook meteen doen.
Drie dingen:quote:Op donderdag 26 januari 2006 11:39 schreef Candera het volgende:
* verhaal *
Alles over één kam scheren?
Aandachtstekort van je vriendin?
My kingdom for a kiss upon his shoulder...
Tja, ik ben van het soort "allebei je handjes uit de mouwen", maar heb geen problemen met "vrouwentaken" en "mannentaken". Zo heb ik er echt geen zin in om de computer te fixen, terwijl dat in mijn ogen net zo belangrijk is voor het reilen en zeilen van het huishouden als het doen van de afwas bijvoorbeeld. Dus, in ruil daarvoor, ga ik wel staan strijken, dat soort dingen. Hij idd de vuilnisbak, ik de plee boenen oid.quote:Op woensdag 1 maart 2006 15:54 schreef robbedoes het volgende:
Los van bovenstaand verhaal moet ik natuurlijk ook melden dat vrouwen graag geëmancipeerd willen zijn maar weet niet te. "Wel de lusten maar niet de lasten." Mannen moeten baby's verschonen en meehelpen in het huishouden. Maar als de vuilniszak buitengezet moet worden dan mogen de mannen dat ook meteen doen.
Ik heb gewoon echt kippenkracht. Als ik met de vuilniszak twee blokken moet zeulen, ziet dat er echt sneu uit. Ik hoef niet per se te doen alsof ik even sterk ben als mijn vriend, omdat ik graag financieel onafhankelijk ben. Geemancipeerd zijn wil niet zeggen dat er geen verschillen tussen mannen en vrouwen bestaan. Slechts dat ze gelijke rechten hebben.
Ik kook bijna elke dag (soms halen we friet, of bestellen chinees ofzo, en op vrijdag kookt hij) ik doe daar ook de boodschappen voor, ik doe 5 van de 6 keer de was. Ik maak de w.c. schoon en de badkamer en de keuken, ik verschoon het bed. Hij doet de afwas, en brengt de vuilniszak weg. Stoffen en stofzuigen enzo doen we meestal samen, soms ik alleen. Ik denk dat hij toch niet te klagen heeft. En ik vind het ook prima zo. Daar gaat het dus om, dat je samen tevreden bent met de afspraken die je maakt. Ik zie niet in dat ik wel de lusten maar niet de lasten heb. Want daarnaast heb ik een 40-urige werkweek, en hij een 38-urige (vandaar dat hij de boodschappen doet en kookt op vrijdag).
Kinderen krijg je samen, dus ja, dat deel je. Vind ik heel logisch, en dat zou het eigenlijk ook moeten zijn.
Ik kook bijna elke dag (soms halen we friet, of bestellen chinees ofzo, en op vrijdag kookt hij) ik doe daar ook de boodschappen voor, ik doe 5 van de 6 keer de was. Ik maak de w.c. schoon en de badkamer en de keuken, ik verschoon het bed. Hij doet de afwas, en brengt de vuilniszak weg. Stoffen en stofzuigen enzo doen we meestal samen, soms ik alleen. Ik denk dat hij toch niet te klagen heeft. En ik vind het ook prima zo. Daar gaat het dus om, dat je samen tevreden bent met de afspraken die je maakt. Ik zie niet in dat ik wel de lusten maar niet de lasten heb. Want daarnaast heb ik een 40-urige werkweek, en hij een 38-urige (vandaar dat hij de boodschappen doet en kookt op vrijdag).
Kinderen krijg je samen, dus ja, dat deel je. Vind ik heel logisch, en dat zou het eigenlijk ook moeten zijn.
I'm just a Soul whose Intentions are Good
Kijk dat jullie de taken van het huishouding goed verdeeld hebben is natuurlijk prettig. Mijn vriendin en ik hebben ook min of meer een dergelijke regeling. Als iets in huis gedaan moet worden dan zal degene die daar het eerst tijd voor heeft dit ook doen. We passen ons aan elkaar aan.
Maar in veel andere huishoudens (ouders van mijn vriendin bijvoorbeeld) merk ik dat haar moeder graag geëmancipeerd wil rondlopen en probeert dat ook aan haar dochters over te merken. Opzich is hier natuurlijk niets mis mee. Maar wanneer een compostbak legen, gras maaien, struiken snoeien, auto wassen, schoenen poetsen, etc dat laat ze graag over aan de vader van mijn vriendin. Dat vind ik dus pas "wel de lusten maar niet de lasten." Dat je taken samen verdeeld en aanpakt is natuurlijk prima, maar laat dan niet de "smerige" taken liggen.
Maar in veel andere huishoudens (ouders van mijn vriendin bijvoorbeeld) merk ik dat haar moeder graag geëmancipeerd wil rondlopen en probeert dat ook aan haar dochters over te merken. Opzich is hier natuurlijk niets mis mee. Maar wanneer een compostbak legen, gras maaien, struiken snoeien, auto wassen, schoenen poetsen, etc dat laat ze graag over aan de vader van mijn vriendin. Dat vind ik dus pas "wel de lusten maar niet de lasten." Dat je taken samen verdeeld en aanpakt is natuurlijk prima, maar laat dan niet de "smerige" taken liggen.
quote:Op donderdag 26 januari 2006 12:14 schreef Alchemila het volgende:
[..]
Het enige recht van de vrouw is het aanrecht, zeg maar?
Er is ook maar een plicht
"We moeten ons bewust zijn van de superioriteit van onze beschaving, met zijn normen en waarden, welvaart voor de mensen, respect voor mensenrechten en godsdienstvrijheid. Dat respect bestaat zeker niet in de Islamitische wereld".
Ik vraag me zoiezo af waarom men zo nodig 'carriere moet maken'. Aan het eind vand e rit gaan we toch dood en je eigen de pleures werken zie ik niet als een fijn leven...
"End this war against drugs. Legalise the drug against wars."
-
[b]Op donderdag 28 september 2006 09:12 schreef Rio het volgende:[/b]
Uiteindelijk is dit een star_gazer-krijgt-een-keiharde-lul-van-zichzelf-omdat-hij-zichzelf-verheven-voelt topic.
-
[b]Op donderdag 28 september 2006 09:12 schreef Rio het volgende:[/b]
Uiteindelijk is dit een star_gazer-krijgt-een-keiharde-lul-van-zichzelf-omdat-hij-zichzelf-verheven-voelt topic.
amen!quote:Op donderdag 26 januari 2006 11:39 schreef Candera het volgende:
Om te beginnen wil ik toch even vermelden dat ik niet tegen de emancipatie ben, maar ik vind dat het de laatste jaren de spuigaten uitloopt!
Waar vroeger de man verantwoordelijk was voor het zorgen van het gezin, door te werken en zo brood op de plank te brengen, is het nu zo dat dit helemaal niet meer zo vanzelfsprekend is. Nogmaals, ik vind het prima dat vrouwen werken. Maar wat de laatste jaren te zien is, is dat de 'moderne vrouw' zich steeds meer boven de man verheven gaat voelen. Carrière maken is het sleutelwoord voor ze geworden. Dat is opzich nog niet zo erg, ware het niet dat zij daarmee hun andere voorbestemde taken links laten liggen.
Kinderen krijgen kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
Het huishouden doen (of ook maar helpen) kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
En zelfs tijd doorbrengen met de mannelijke partner kan niet meer omdat ze carrière moeten maken.
(Nee, ik ben niet jaloers, maar er is meer in het leven dan alleen maar carrière willen maken!)
Deze tendens ergert mij al geruime tijd, ik ben benieuwd naar uw meningen! (graag inhoudelijk)
De mening van vrouwen wordt hierbij bovengemiddeld gewaardeerd.
emancipatie?
maar moet niet te ver gaan he komt allemaal door van die domme feministen die zich zogenaamd zoveel beter voelen dan mannen... typetjes als yvonne kroonenberg
пусть всегда будет солнце
Oja... Opzij Heel dat overgeemancipeerde trieste lesbo-clubje
"End this war against drugs. Legalise the drug against wars."
-
[b]Op donderdag 28 september 2006 09:12 schreef Rio het volgende:[/b]
Uiteindelijk is dit een star_gazer-krijgt-een-keiharde-lul-van-zichzelf-omdat-hij-zichzelf-verheven-voelt topic.
-
[b]Op donderdag 28 september 2006 09:12 schreef Rio het volgende:[/b]
Uiteindelijk is dit een star_gazer-krijgt-een-keiharde-lul-van-zichzelf-omdat-hij-zichzelf-verheven-voelt topic.
dat soort dingen kan ik dus echt niet uitstaan he zielliege opzij mensjesquote:Op zondag 5 maart 2006 02:58 schreef star_gazer het volgende:
Oja... Opzij Heel dat overgeemancipeerde trieste lesbo-clubje
пусть всегда будет солнце
Als ik dit topic lees denk ik weer bij mezelf: lekker geen kinderen. Het leven is zo vreselijk kort, dat hou ik graag voor mezelf.
Dance into the fire, to fatal sounds of broken dreams...
Wat een raar topic...
Ik hoor waarschijnlijk ook bij de groep vrouwen waar de TS zo'n moeite mee heeft: begin 30, leuke opleiding en een drukke baan waar ik heel blij mee ben. Ik heb geen moedergevoelens (nog?) of nesteldrang (in veel gevallen heb ik leukere dingen te doen dan schoonmaken). Vind carrière geen vies woord, ben wel allergisch voor statusdrang en wil vooral graag een uitdagende, leuke, nuttige baan (die ik nu, na een flinke poos zoeken, eindelijk heb).
De beslissing om al dan niet voor kinderen te gaan heb ik nog niet genomen. De soort baan die ik heb (veel en ver reizen) impliceert dat kinderen niet makkelijk zullen zijn, maar áls ik ze graag zou willen valt daar echt wel een mouw aan te passen. Ik begin echter niet aan kinderen omdat de maatschappij/mijn moeder ( )/mijn vriend dat zo vreselijk nodig vindt... dat lijkt me namelijk ongeveer de slechtste "motivatie" die je hebben kunt!
Er zijn blijkbaar nog steeds mensen (de TS?) die een beeld hebben van hoe mensen hun leven in dienen te richten: kinderen, huisje, auto voor de deur. Ik heb dat allemaal niet, maar ben reuze gelukkig met mijn leven en ik doe er niemand te kort mee. Wat is dan het probleem? Zolang mensen hun levensstijl niet aan mij opdringen (en op feestjes niet alleen maar avonden lang over maxicosies en hypotheken praten ) heb ik er totaal geen behoefte aan om hún manier van leven te veroordelen... Ieder z'n ding.
Dit leven past (nu) bij mij. Dat dat betekent dat ik nooit met de TS onder één dak zal belanden (ik ben te weinig thuis om zijn kinderen op te voeden en kan ook niet strijken) neem ik daarbij voor lief...
Ik hoor waarschijnlijk ook bij de groep vrouwen waar de TS zo'n moeite mee heeft: begin 30, leuke opleiding en een drukke baan waar ik heel blij mee ben. Ik heb geen moedergevoelens (nog?) of nesteldrang (in veel gevallen heb ik leukere dingen te doen dan schoonmaken). Vind carrière geen vies woord, ben wel allergisch voor statusdrang en wil vooral graag een uitdagende, leuke, nuttige baan (die ik nu, na een flinke poos zoeken, eindelijk heb).
De beslissing om al dan niet voor kinderen te gaan heb ik nog niet genomen. De soort baan die ik heb (veel en ver reizen) impliceert dat kinderen niet makkelijk zullen zijn, maar áls ik ze graag zou willen valt daar echt wel een mouw aan te passen. Ik begin echter niet aan kinderen omdat de maatschappij/mijn moeder ( )/mijn vriend dat zo vreselijk nodig vindt... dat lijkt me namelijk ongeveer de slechtste "motivatie" die je hebben kunt!
Er zijn blijkbaar nog steeds mensen (de TS?) die een beeld hebben van hoe mensen hun leven in dienen te richten: kinderen, huisje, auto voor de deur. Ik heb dat allemaal niet, maar ben reuze gelukkig met mijn leven en ik doe er niemand te kort mee. Wat is dan het probleem? Zolang mensen hun levensstijl niet aan mij opdringen (en op feestjes niet alleen maar avonden lang over maxicosies en hypotheken praten ) heb ik er totaal geen behoefte aan om hún manier van leven te veroordelen... Ieder z'n ding.
Dit leven past (nu) bij mij. Dat dat betekent dat ik nooit met de TS onder één dak zal belanden (ik ben te weinig thuis om zijn kinderen op te voeden en kan ook niet strijken) neem ik daarbij voor lief...
Travel is fatal to prejudice,bigotry and narrow-mindedness and many of our people need it solely on these accounts. Broad, wholesome, charitable views of men and things cannot be acquired by vegetating in one corner of the earth all one's lifetime.
Staat een interessant artikel over (ongeveer) dit onderwerp in de Volkskrant van dit weekend (voorpagina van het onderdeel 'Betoog' meen ik me te herinneren).
Heb nu geen tijd en zin om artikel samen te vatten; komt misschien nog.
Heb nu geen tijd en zin om artikel samen te vatten; komt misschien nog.
Jup. Gaat erover dat moederschap en carrière best te combineren zijn, maar dat zowel de moeders zelf als ook de omgeving er vaak vanuit gaan dat dit niét zo is. Men denkt vaak dat bepaalde (leidinggevende/verantwoordelijke) functies niet in deeltijd zijn te doen, dat moeders het laten afweten als het er op aankomt en volgens het artikel lijkt dat uit onderzoek dus niet zo te zijn.
Leuk artikel, maar wat mij betreft niet schokkend.
Leuk artikel, maar wat mij betreft niet schokkend.
Travel is fatal to prejudice,bigotry and narrow-mindedness and many of our people need it solely on these accounts. Broad, wholesome, charitable views of men and things cannot be acquired by vegetating in one corner of the earth all one's lifetime.
|
|
