Dagboek van een kindermeisje. Deel zeven.

Daarom geloof ik dat Daniël haar gaat testen. Je kunt niet in een hoofd kijken, maar er wel van alles instoppen en dan kijken wat er uitkomt. Dat laatste vertelt dan weer iets over wat er in dat hoofd zit.

Ja, een soort experiment. Voor de lol.

Tussen "durven vertrouwen" en "kunnen vertrouwen" zit wel een doorslaggevend verschil.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:34 schreef dvr het volgende:
Daarom geloof ik dat Daniël haar gaat testen. Je kunt niet in een hoofd kijken, maar er wel van alles instoppen en dan kijken wat er uitkomt. Dat laatste vertelt dan weer iets over wat er in dat hoofd zit.

In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

Ach..de zondag...

Dit topic doet het ook erg goed met op de achtergrond mijn gisteren aangeschafte cd van Christina Branco

Zittend in het slaapshirt van mijn eerloos goedkope lege hulsje

Fado's zijn van alle tijden!

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:56 schreef Gajus het volgende:

In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

Brrr! Maar hij lijkt me geen echte crimineel hoor. Meer een manipulatieve opportunist. Hij klopt onnozelen geld uit de zak, en geeft andermans geld wat gemakkelijk uit. In het begin zette Nadine hem nogal 2-dimensionaal neer maar de laatste tijd krijgt hij menselijke trekjes. Zijn geweten knaagt al een beetje en hij heeft door dat zijn obsessie voor geld hem een kant op heeft gestuurd die hem niet past.

Vivi: welke CD draai je daar? Cristina Branco's Slauerhof-CD (O Descobridor) is prachtig en kost maar een tientje. Ik wil ook Sensus en Ulisses nog hebben. En ik ben geeneens fado-liefhebber!

_{(edit: linkje gemaakt voor wie wil luisteren)}

quote:

Op zondag 8 januari 2006 16:01 schreef dvr het volgende:


Vivi: welke CD draai je daar?

Sensus

quote:

Op zondag 8 januari 2006 02:22 schreef Hihat het volgende:
Ik vind 'm wel mooi hoor. Geloof in jezelf en niet in de rest. Verzamel mensen om je heen waarvan je wilt dat ze in je nabijheid zijn zonder afhankelijk van ze te zijn. Waar heb ik dat toch meer gehoord?

Denk dat we het wel eens zijn op dit punt.

Ja , we zijn het eens.

Veel mensen vinden mij arrogant, dat slaat nergens op, ik weet niet eens wat dat is, maar mensen die mij goed kennen, zeggen: "Jij hebt niemand nodig." Dat is iets anders dan arrogant. Dat is niemand nodig hebben. Ik neem eigenlijk nooit de telefoon op. Ik heb geen zin in mensen. Daarom vind ik schrijven ook zo leuk. Ik heb er niemand bij nodig .

Dat is ook het rare van verliefd zijn, want verliefdheid is de ultieme vorm van afhankelijkheid. Ik heb D. nodig om me goed te voelen. Als ik mezelf door zijn ogen zie - en dát is uiteindelijk verliefdheid: een vorm van zelfbevestiging & zelfophemeling - is het goed. Ik vind het eigenlijk maar niks .

quote:

Op zondag 8 januari 2006 04:05 schreef cioran63 het volgende:
En een uitspraak is het zeker ja. Het is een vorm van hedonisme, of nie?

Nee. Hedonisme? Waarom zou het géén hedonisme zijn als je voortdurend bezig bent met andere mensen? Dat is ook allemaal bezigheidstherapie. Mensen vervelen zich, ze hebben niet genoeg aan zichzelf; ze gaan zich tegen ánderen aanbemoeien. Zeer gevaarlijk. Oppassen geblazen. Die mensen moet je mijden. Als de pest.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:24 schreef dvr het volgende:
Ik denk dat Nadine lang niet de enige is die bij voorbaat uitsluit dat ze een ander ooit volledig zal kunnen vertrouwen.
Maar dat hoeft geen beletsel te zijn om toch een partner te willen hebben.
Ergo..

Ik denk dat ik een ander best volledig durf te vertrouwen. Ik verwacht alleen niet zo veel van een ander. Ik verwacht niet dat die ander mij gelukkig gaat maken, om te beginnen. Dat is de fout die veel mensen maken: ze leggen hun lot in handen van iemand anders: maak mij gelukkig, zorg dat het goed met mij komt, dóe het! Doe het! Doe het! Oh, dat dwingende... om die reden, alleen om die reden, zou ik iemand kunnen wurgen.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 16:01 schreef dvr het volgende:
Vivi: welke CD draai je daar? Cristina Branco's Slauerhof-CD (O Descobridor) is prachtig en kost maar een tientje.

Ook toevallig. D. vertelde mij dat Slauerhoff in de jaren '20, toen hij als scheepsarts lang de Chinese kusten reisde, syfilis heeft opgelopen in Shanghai, of all places. Toen was het er dus ook al een hoerenkeet...

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:01 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Ik denk dat ik een ander best volledig durf te vertrouwen. Ik verwacht alleen niet zo veel van een ander. Ik verwacht niet dat die ander mij gelukkig gaat maken, om te beginnen. Dat is de fout die veel mensen maken: ze leggen hun lot in handen van iemand anders: maak mij gelukkig, zorg dat het goed met mij komt, dóe het! Doe het! Doe het! Oh, dat dwingende... om die reden, alleen om die reden, zou ik iemand kunnen wurgen.

En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:22 schreef Xennia het volgende:
En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

pwned!

Verliefdheid roept nou eenmaal een euforie op die nu even als enige sterk genoeg is om de misere te overstemmen. Dat zocht ze toch - actie, afleiding, opwinding? Ik betwijfel alleen of de hectische omgang met D. erg behulpzaam zal zijn bij het bereiken van een normale staat, waarin ze die euforie niet meer nodig heeft om zich lekker te voelen.

Het uitgangspunt dat je voor je geluk niet van een ander afhankelijk moet zijn klinkt erg verstandig maar ik denk dat het een onmenselijke discipline vereist. Zodra je toestaat dat een ander je erg gelukkig maakt zul je je andere 'geluksbronnen' (die schril bij hem/haar afsteken) verwaarlozen en word je alsnog afhankelijk. Hoe los je dat op? Afstand houden, terwijl het grote geluk voor het grijpen ligt?

Wel leuk dat Daniël dat feitje over Slauerhoff uit zijn mouw schudde. Nadine, misschien moet je toch wat meer over zijn gevoeligere en intelligentere momenten vertellen. Toont hij zich wel eens bezorgd om je? En als je hem 2 jaar geleden ontmoet had, zou je dan ook voor hem gevallen zijn?

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:56 schreef Gajus het volgende:
In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

D. is geen crimineel. Zeg!

D. is een 'keurig heerschap', zoals mijn moeder zou zeggen. Nou ja: van oorsprong. Misschien is hij een beetje van zijn wortels verwijderd geraakt, dat zou kunnen, maar ik vind die ondernemende en avontuurlijke kant aan hem juist leuk. Hij wil het zélf doen. Zélf iets maken van zijn leven; zélf een bedrijf uit de grond stampen; zélf de verantwoordelijkheid dragen. Dat alleen al maakt dat ik hem bewonder.

Okay, hij heeft er een potje van gemaakt. Maar dat weet hij zelf ook; hij heeft zich verkeken op de zogenaamde '80/20-regel': voor 80 procent van zijn inkomsten is hij afhankelijk van één geldschieter, te weten de vader van Kim, en de resterende 20 procent dankt hij aan een aantal kleine investeerders. Dat wil hij nu gaan omdraaien. De risico's spreiden.

Het volgende is het geval. De trip naar Monaco heeft níet het gewenste effect gehad, dat wil zeggen: Kim leeft. Kim leeft als nooit tevoren. De vader van Kim - beter bekend als de Licht Autistische Vastgoedkoning - staat op het punt om een grote deal te sluiten met D. Het gaat om veel geld. In Monaco is er veelvuldig over gesproken; het ziet er goed uit, het ziet er uitstekend uit, het wordt de deal van de eeuw. Een megadeal, een monsterdeal - als de zaak eenmaal is beklonken, zal D. de komende 6 tot 12 maanden verzekerd zijn van genoeg cashflow. De deal, de deal, het gaat nu allemaal om de deal.

D. zegt: "Als de zaak eenmaal rond is, kan ik op zoek naar nieuwe financiers. Ik moet van die vent af. Ik wil niet langer als een kwispelend hondje over het dek van zijn boot paraderen, alléén omdat ik zijn geld nodig heb. Ik walg van mezelf. Een beetje hoereren hoort erbij, je speelt het spel mee of je speelt niet, maar dit begint op een wurgcontract te lijken. Hij heeft me bij mijn strot; zonder zijn centen kan ik de tent opdoeken. Dát wordt mijn doel voor de komende maanden: de risico's spreiden, nieuwe investeerders aantrekken, kortom: vrijheid! Ik kan net zo goed in loondienst gaan werken, als het zó moet. Wat is het verschil? Ik kan godverdomme net zo goed samen met mijn collega's kroketten gaan eten in de kantine. Dan heb ik een hoop minder stress. En elke middag een goedkope kroket, dat is ook nooit weg. Onafhankelijkheid, daar gaat het om. Niemand naar de mond hoeven praten. Ik ben erin geluisd, en het ergste is: ik heb het zélf zo ver laten komen.
Het is allemaal lafheid. Angst. Om een paar lullige centen! De vader van Kim ziet mij als de zoon die hij nooit heeft gehad - weet je wat hij me heeft voorgesteld? Dit geloof je niet. Hij heeft me voorgesteld zijn naam aan te nemen. Zijn achternaam. Hij zei: "Daniël, jij kunt mijn opvolger worden, jij kunt mijn naam aannemen. Dan is alles straks van jou." En ondertussen zat hij als een zonnekoning om zich heen te gebaren: de boot, de golven, de hele Middellandse Zee - straks zou het allemaal van mij zijn. Bloedserieus! Bloedserieus! Ik moet natuurlijk wél even met Kim trouwen, goed, okay, dat spreekt voor zich - maar daarna kan ik de vlag overnemen. Onder zijn naam. Jezus. Je moet wel een ongelooflijke bokkenlul zijn om nog met jezelf te kunnen leven als je het op die manier moet maken. Ik zou niet met mezelf kunnen leven. Ik ben een haai, ik ruik de geur van geld op kilometers afstand, maar de schoenzolen van mijn schoonvader likken - nee.
Dus dat is het plan. Ik moet van die vent af. En van Kim. Losbreken. Eérst hark ik die deal binnen, daar ga ik me de komende weken op focussen, en daarna valt het doek. Ik begin opnieuw. Ik gooi alles om. Zakelijk, maar ook privé. Wij gaan samen verder, Nadine. Als je wilt, kun je bij mij komen werken. Denk erover na. Je kunt reizen, de wereld zien, je met films bezighouden - wat je maar wilt. Denk erover na."

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:22 schreef Xennia het volgende:
En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

Ja, maar ik zie verliefdheid als een tijdelijke en kortstondige toestand (geestbedwelmend: zoals je 'oprecht dronken' kunt zijn - weet je nog? - zo kun je ook 'oprecht verliefd' zijn, maar het gaat godzijdank vanzelf weer over ).

Dat is iets anders dan iemand gelukkig maken; dan denk ik meer aan een heel leven, aan vijftig jaar getrouwd zijn en dan maar hopen dat die ander er hard genoeg aan trekt om jóuw geluk veilig te stellen. En dan heel boos worden als het tegenvalt. "Ja, maar jíj...!" En dan gaan scheiden: "Ja, want jíj...!" En dan gewoon lekker de rest van je leven verbitterd zijn en iemand anders de schuld kunnen geven: "Jij... jíj hebt het gedaan!"

Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Ongelofelijk...

Als het nu wereldliteratuur was...

quote:

Op maandag 9 januari 2006 01:22 schreef Godshand het volgende:
Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Kenmerk van mensen met een bekrompen leventje is dat ze zich niet vóór kunnen stellen dat andermans werkelijkheid veel diverser is...

quote:

Op maandag 9 januari 2006 01:22 schreef Godshand het volgende:
Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Ongelofelijk...

Als het nu wereldliteratuur was...

Schrijf jij eens wat wereldliteratuur dan .

_{Ik dacht in eerste instantie dat je schreef: "Dat er nog 7 mensen gekluisterd blijven aan Nadines gezwam.' Gemiste kans, hoor .}

Die . achter de smilies.

quote:

Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Dus dat is het plan. Ik moet van die vent af. En van Kim. Losbreken. Eérst hark ik die deal binnen, daar ga ik me de komende weken op focussen, en daarna valt het doek. Ik begin opnieuw. Ik gooi alles om. Zakelijk, maar ook privé. Wij gaan samen verder, Nadine. Als je wilt, kun je bij mij komen werken. Denk erover na. Je kunt reizen, de wereld zien, je met films bezighouden - wat je maar wilt. Denk erover na."

Inderdaad. D. zégt dat hij opnieuw wil beginnen, zowel zakelijk als privé en dat hij samen met jou verder wil, maar diep in je hart weet jij allang hoe de vork in de steel, Nadine. Zodra jij aangeeft dat jij hem wilt binden, om wat voor reden dan ook, geld, liefde, lust, whatever, zal hij ook met jou breken.
Als je werkelijk om hem, maar óók om jezelf geeft, geef je je onafhankelijkheid niet op om vervolgens te gaan "klitten" aan een man die zojuist is losgebroken van zijn zware juk, Kim en haar almachtige vader.
Jij drijft op eigen kracht - wonderbaarlijk goed zelfs en alleen daarom al voelt hij zich zo tot jou aangetrokken. Jij hebt zijn zekerheden niet nodig, dat beseft hij maar al te goed. Een vrouw die zich afhankelijk opstelt, dat verafschuwt hij. Maak die fout niet, Nadine, want het zal jullie relatie beslist geen goed doen.
Ga lekker met hem reizen, zoals hij je heeft voorgesteld, de hele wereld rond voor mijn part, maar blijf jezelf en denk goed na, bij alles wat je doet.
Succes met schrijven.

[quote]Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Hahaha, vanuit het perspecties van D. geschreven. Nu is het helemaal een een-dimensionale flapdrol

quote:

Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:
De deal, de deal, het gaat nu allemaal om de deal.

En daarna dumpt hij Kim..? Think again, Nadine...

quote:

Hij heeft me voorgesteld zijn naam aan te nemen. Zijn achternaam. Hij zei: "Daniël, jij kunt mijn opvolger worden, jij kunt mijn naam aannemen. Dan is alles straks van jou." En ondertussen zat hij als een zonnekoning om zich heen te gebaren: de boot, de golven, de hele Middellandse Zee - straks zou het allemaal van mij zijn.

Ik ken ook zo'n verhaal. Die gozer is nu de baas van een groot Duits bedrijf Let op: die Daniel gaat nog wel zwichten voor dit aanbod:
1)'t Is de makkelijkste manier om snel aan veel geld te komen
2) om zich los te maken van Madame, die tot nu toe zijn geldleverancier is geweest.
3) om rond te blijven neuken, want Kim laat zich nu ook al belazeren.

quote:

Op maandag 9 januari 2006 09:00 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Schrijf jij eens wat wereldliteratuur dan .

_{Ik dacht in eerste instantie dat je schreef: "Dat er nog 7 mensen gekluisterd blijven aan Nadines gezwam.' Gemiste kans, hoor .}

geen behoefte aan...

dat laat ik aan anderen over..

ik uit mij liever verder muzikaal

Ik probeer me Nadine voor te stellen als een meisje dat zich semi-verongelijkt opstelt - een rol die haar vast en zeker bevalt - omdat Daniel misschien wel dacht dat ze precies naar zijn pijpen zou gaan dansen.

Een prachtige scene zou dat worden: "Denk je zo over mij?! Denk je werkelijk zo over mij?! Nou ja zeg!"

quote:

Op zondag 8 januari 2006 22:51 schreef Nadine26 het volgende:
Ja , we zijn het eens.

Veel mensen vinden mij arrogant, dat slaat nergens op, ik weet niet eens wat dat is, maar mensen die mij goed kennen, zeggen: "Jij hebt niemand nodig." Dat is iets anders dan arrogant. Dat is niemand nodig hebben. Ik neem eigenlijk nooit de telefoon op. Ik heb geen zin in mensen. Daarom vind ik schrijven ook zo leuk. Ik heb er niemand bij nodig .

De gedachte niemand nodig te hebben, is volgens mij juist heel arrogant en vooral: trots. En misschien zelfs: heel dom.

Dus toch. Madame onderhoudt nauwe betrekkingen met haar yogaleraar. Volgens Ute rolt ze haar yogamatje bijna dagelijks uit in de sportschool. Het is een teken aan de wand. Bovendien is hij al een keer 'aan huis' geweest, zoals Ute het uitdrukte, omdat hij een portret van Madame wil gaan maken. Het gaat namelijk om een schilderende yogaleraar, of een lenige schilder, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt. Een zogenaamd dubbeltalent. En dan zijn uiterlijk! Hij ziet eruit wie ein junger Gott, tenminste als we Ute mogen geloven. Ze was helemaal van de kaart, die arme Ute. Ik heb haar wel drie keer moeten beloven om er met niemand over te praten, zéker niet met Madame, en al helemáál niet met D., en... en... ze begon ervan te stotteren, zo hevig had het bezoekje van schilder/yogaleraar haar aangegrepen. Toen deed ik iets stoms. Ik vroeg: "Waarom mag D. het eigenlijk niet weten? Hij zal alleen maar opgelucht zijn. Dan is hij tenminste niet meer de enige die..."
"Nadine!" riep ze geschokt. "Ben jij nog stééds..?"
"Oh, nee," zei ik snel. "Nee, joh. Dat was één keer, dat moet je vergeten."
"Vergeten?" Ze zette grote ogen op.
"Ja. Wat is het probleem, zit je ermee?"
"Ja, ik zit ermee!" schreeuwde ze. "Natuurlijk zit ik ermee! Jij hebt mij medeplichtig gemaakt aan die dreckliche Affäre."
"Nou, medeplichtig..."
"Ik woon bij Madame in huis. Onder haar dak. Ze is als een moeder voor mij!"
"Wat probeer je precies te zeggen, Ute?"
"Niks," zei ze nukkig.
"Jawel," drong ik aan. "Zeg het maar. Ze is als een moeder voor jou. Dus?"
Ute had het er zwaar mee, dat was duidelijk. "Het voelt niet goed, Nadine," zuchtte ze toen. "Het voelt niet goed om te liegen tegen de vrouw aan wie ik zo veel te danken heb, en die zo goed voor mij is geweest. Toen ik ziek was..." Ze kreeg het even te kwaad. "... ze heeft me zo goed behandeld," fluisterde ze. "En jou! Jou heeft ze ook altijd goed behandeld. Ze vertrouwt jou haar kinderen toe! Ze laat jou in de nabijheid van haar man! Ze houdt van hem! Ik begrijp het niet, Nadine. Hoe heb je dat kunnen doen?"
Het was een goede vraag. Ik overwoog haar de waarheid te vertellen, namelijk dat ik het zelf ook niet begreep, maar dat leek me geen goed idee. Ute was boos, of nee: ziedend. Haar wangen waren vuurrood van de spanning; ze had lang op dit moment gewacht. De geest was uit de fles. Ze kon zich niet langer inhouden; ze eiste een verklaring. Een excuus. Ik moest op mijn knieën, daar kwam het op neer.
Goed. Geen probleem.
"Ute, het spijt me verschrikkelijk."
"Na und?"
Zo gemakkelijk kwam ik er niet mee weg. Ik moest haar iets geven - een worst, iets lekkers om een tijdje op te kluiven.
Ik keek haar strak aan. Toen zei ik: "Je moet weten... ik ben ervoor in therapie."
Het klonk wel geloofwaardig, vond ik zelf.
"Jij?" Ute kon het maar moeilijk geloven.
"Ja. Luister... dit blijft tussen ons, okay?"
Ze knikte heftig van ja. Ik was op de goede weg; ze luisterde aandachtig. Nu moest ik doorzetten.
"Ik loop er niet mee te koop," ging ik door, "maar het gaat helemaal niet goed met mij. Het gaat slecht. Ik ben de instorting nabij. Volgens mijn therapeut..."
"Het verbaast mij niets," mompelde ze.
"Nee," zei ik. "Volgens mijn therapeut moet ik het achter me te laten. Proberen het te vergeten. Voor het genezingsproces."
"Genezingsproces?" Daar keek Ute van op. "Slik je ook medicijnen?"
"Ja." Ik sloeg mijn ogen neer. "Ik moet wel."
Toegegeven, het medicijngebruik was over het randje. Even was ik bang dat ze om bewijzen zou vragen; doktersrecepten, bijsluiters, maar ze knikte zwijgend. "Mein Gott," zei ze toen. "Mein Gott, Nah-di-ne."
Ze durfde niet door te vragen. Ze keek me alleen maar hoofdschuddend aan, maar haar ogen stonden zacht, vol medeleven. Hier had ze niet op gerekend. Eerlijk gezegd had ik er zelf ook niet op gerekend; het verhaal over de therapie en de medicijnen was zo maar uit mijn mond gerold, ik had er geen seconde over nagedacht.

quote:

Op maandag 9 januari 2006 11:00 schreef Francesca het volgende:
Inderdaad. D. zégt dat hij opnieuw wil beginnen, zowel zakelijk als privé en dat hij samen met jou verder wil, maar diep in je hart weet jij allang hoe de vork in de steel, Nadine. Zodra jij aangeeft dat jij hem wilt binden, om wat voor reden dan ook, geld, liefde, lust, whatever, zal hij ook met jou breken.

Ik ben hem voor geweest; ik heb tien minuten geleden met hem gebroken. Nou ja: ik heb zijn telefoonnummer uit mijn mobiel gewist. Vanavond gaat hij uit eten met Kim.

quote:

Op maandag 9 januari 2006 11:09 schreef Mudman het volgende:
[quote]Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Hahaha, vanuit het perspecties van D. geschreven. Nu is het helemaal een een-dimensionale flapdrol

Welk perspectief? Er staan aanhalingstekens: "Blablabla."

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:21 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Ik ben hem voor geweest; ik heb tien minuten geleden met hem gebroken. Nou ja: ik heb zijn telefoonnummer uit mijn mobiel gewist. Vanavond gaat hij uit eten met Kim.

De eerstvolgende keer dat hij belt kun je het toch gewoon weer opslaan ?

quote:

Op maandag 9 januari 2006 17:15 schreef Revolverheld het volgende:
En daarna dumpt hij Kim..? Think again, Nadine...

I'm in the process...

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:24 schreef Hihat het volgende:
De eerstvolgende keer dat hij belt kun je het toch gewoon weer opslaan ?

Na wat ik heb gezegd, denk ik niet dat hij weer belt

_{Ik zal het hier niet herhalen, met het oog op de jeugdige kijkertjes}

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:21 schreef Nadine26 het volgende:

Ik ben hem voor geweest; ik heb tien minuten geleden met hem gebroken. Nou ja: ik heb zijn telefoonnummer uit mijn mobiel gewist. Vanavond gaat hij uit eten met Kim.

Vanwaar dit opeens?
Dat etentje met Kim is de druppel? Of krijg je last van een opspelend geweten?

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:07 schreef Nadine26 het volgende:
Dus toch. Madame onderhoudt nauwe betrekkingen met haar yogaleraar. Volgens Ute rolt ze haar yogamatje bijna dagelijks uit in de sportschool. Het is een teken aan de wand. Bovendien is hij al een keer 'aan huis' geweest, zoals Ute het uitdrukte, omdat hij een portret van Madame wil gaan maken. Het gaat namelijk om een schilderende yogaleraar, of een lenige schilder, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt. Een zogenaamd dubbeltalent. En dan zijn uiterlijk! Hij ziet eruit wie ein junger Gott, tenminste als we Ute mogen geloven.

Nou, zat ik er toch niet zo ver naast:

quote:

Op vrijdag 23 december 2005 16:45 schreef Hihat het volgende:

[..]

En Anne-Sophie, alias Mevr. Rothschildenbach....die heeft ook nog een eigen verhaal verwacht ik. Welke vrouw pikt het nu dat haar man haar twee feestdagen op rij alleen laat zitten? Die vrouw krijgt haar portie aandacht vast al lang ergens anders. Is het de onvermijdelijke tuinman of melkboer ....

Oké, oké, het was de yoga-leraar. Daar had ik niet aan gedacht...

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 02:50 schreef Godshand het volgende:
ik uit mij liever verder muzikaal

Nou, wat zit je daar nog te doen? Maak dan wat wereldmuziek.

Misschien tuiniert of melkt die yogaleraar wel in zijn vrije tijd, Hihat ( )

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:30 schreef Nadine26 het volgende:

Na wat ik heb gezegd, denk ik niet dat hij weer belt

_{Ik zal het hier niet herhalen, met het oog op de jeugdige kijkertjes}

Ohjee, D. vindt je vast onweerstaanbaar als je zo doet. .

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:30 schreef Copycat het volgende:
Vanwaar dit opeens?
Dat etentje met Kim is de druppel? Of krijg je last van een opspelend geweten?

Nee, hij zou eigenlijk met mij uit eten gaan. Dat ging niet door, want Kim schoot opeens tevoorschijn uit de coulissen. Daar kon ik wel mee leven, aangezien ik zelf ook een andere afspraak heb (plan B, zogezegd). Toen zei hij: "Kom dan van tevoren even langs om iets te drinken."
Iets drinken, ha! (Eufemisme van de eeuw)
Dus ik zei: "Het minste wat je zou kunnen doen, als je me belt met zo'n slecht verhaal, is naar mij komen om iets te drinken."
Maar dat was teveel moeite. Druk, werk, auto parkeren op de gracht - hij werd al overspannen bij de gedachte.
Toen zei ik: "Dan zak je er maar in."
En nog een paar andere dingen, dus.

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:31 schreef Hihat het volgende:
Nou, zat ik er toch niet zo ver naast:

Oké, oké, het was de yoga-leraar. Daar had ik niet aan gedacht...

Ja, ik dacht ook aan jou toen ik schreef: 'Dus toch.'

_{Wel voorspelbaar allemaal, hè? De treurnis... de treurnis... dat mensen onder álle omstandigheden het handboek volgen.}

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 10:40 schreef R_ON het volgende:
Ik probeer me Nadine voor te stellen als een meisje dat zich semi-verongelijkt opstelt - een rol die haar vast en zeker bevalt - omdat Daniel misschien wel dacht dat ze precies naar zijn pijpen zou gaan dansen.

De rol bevalt matig. _{Maar na een paar glazen wijn voelt het waarschijnlijk al beter}.

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 17:37 schreef RaisinGirl het volgende:
De gedachte niemand nodig te hebben, is volgens mij juist heel arrogant en vooral: trots. En misschien zelfs: heel dom.

Ja, ja, ik begrijp wel wat je bedoelt. Maar uiteindelijk sta je er alleen voor; als het allemaal afgelopen is, heb je alleen jezelf om op terug te vallen. Alle mooie verhalen over 'intense, prachtige laatste maanden' ten spijt: alleen ga je het doen, alleen.

Dus ik bedoel niet dat je geen leuke tijd kunt hebben met anderen, of zelfs dat je niet zielsveel van iemand anders zou kunnen houden; ik bedoel dat je er tenslotte gelukkiger van wordt als je weet op wie het écht aankomt in het leven. En op wie je écht moet kunnen leunen. Niet op anderen, in elk geval.

Maar verder: laat iedereen vooral binnenkomen. De deur staat open

* feestmuziek *

Maar een erg overtuigende dumping lijkt het me niet. Hij weet nu dat hij je wat minder 'for granted' moet nemen, maar volgens mij staat hij vanavond laat alweer verwachtingsvol met bloemen, bontjassen en gesteven broek op de stoep.

Of nee... niks voor hem om hieraan toe te geven. Hij laat je vrijdag opdraven voor de kinderen en negeert je straal, tot je met hangende pootjes toenadering zoekt. Maar dat is misschien weer niks voor jou.

Goh, het kan weer alle kanten op. Hier is toch goed over nagedacht.

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 19:04 schreef Nadine26 het volgende:

Ja, ja, ik begrijp wel wat je bedoelt. Maar uiteindelijk sta je er alleen voor; als het allemaal afgelopen is, heb je alleen jezelf om op terug te vallen. Alle mooie verhalen over 'intense, prachtige laatste maanden' ten spijt: alleen ga je het doen, alleen.

Dus ik bedoel niet dat je geen leuke tijd kunt hebben met anderen, of zelfs dat je niet zielsveel van iemand anders zou kunnen houden; ik bedoel dat je er tenslotte gelukkiger van wordt als je weet op wie het écht aankomt in het leven. En op wie je écht moet kunnen leunen. Niet op anderen, in elk geval.

Maar verder: laat iedereen vooral binnenkomen. De deur staat open

Het is gelukkig een stuk minder cynisch dan ik even dacht. .

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:21 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Ik ben hem voor geweest; ik heb tien minuten geleden met hem gebroken. Nou ja: ik heb zijn telefoonnummer uit mijn mobiel gewist. Vanavond gaat hij uit eten met Kim.

En het is ook je intentie dat de breuk definitief is? Dat komt nogal onverwacht

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 22:18 schreef Xennia het volgende:
En het is ook je intentie dat de breuk definitief is? Dat komt nogal onverwacht

Dergelijke intenties komen onverwacht en verdwijnen even onverwacht.
_{onze ervaringsdeskundige Vivi kan dit beter toelichten}

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:07 schreef Nadine26 het volgende:

Eerlijk gezegd had ik er zelf ook niet op gerekend; het verhaal over de therapie en de medicijnen was zo maar uit mijn mond gerold, ik had er geen seconde over nagedacht.

Over het randje, ja. Door je manipulatieve gedrag raak je steeds meer verstrikt in je eigen leugens en verzinsels. Bovendien maak je jezelf daarmee nog meer chantabel. Eén verkeerde move en Ute laat je afvoeren. ("madame vertrouwt je haar kinderen toe, laat je in de nabijheid van haar man")

Ver gezocht misschien?

T.o.v. Kim en haar rijke pappie sta je zwak. Ook het wissen van D.'s telefoonnummer maakt een zwakke indruk. Zoek je eigen weg, blijf onafhankelijk.

Of is het daarvoor al te laat?

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 18:21 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Ik ben hem voor geweest; ik heb tien minuten geleden met hem gebroken. Nou ja: ik heb zijn telefoonnummer uit mijn mobiel gewist. Vanavond gaat hij uit eten met Kim.

Ik weet zeker dat de breuk definitief is

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 22:40 schreef Gajus het volgende:

[..]

Dergelijke intenties komen onverwacht en verdwijnen even onverwacht.
_{onze ervaringsdeskundige Vivi kan dit beter toelichten}

Ware passie is af te lezen aan de ruzies die je met iemand maakt

<sub>Heb ik al verteld dat mijn Oud & Nieuw werd ingewijd door symbolisch een champagneglas op Henks hoofdje kapot te slaan?

Oke, misschien was het niet echt symbolisch maar meer een vlaag van razernij.</sub>