Dagboek van een kindermeisje. Deel zeven.

Daarom geloof ik dat Daniël haar gaat testen. Je kunt niet in een hoofd kijken, maar er wel van alles instoppen en dan kijken wat er uitkomt. Dat laatste vertelt dan weer iets over wat er in dat hoofd zit.

Ja, een soort experiment. Voor de lol.

Tussen "durven vertrouwen" en "kunnen vertrouwen" zit wel een doorslaggevend verschil.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:34 schreef dvr het volgende:
Daarom geloof ik dat Daniël haar gaat testen. Je kunt niet in een hoofd kijken, maar er wel van alles instoppen en dan kijken wat er uitkomt. Dat laatste vertelt dan weer iets over wat er in dat hoofd zit.

In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

Ach..de zondag...

Dit topic doet het ook erg goed met op de achtergrond mijn gisteren aangeschafte cd van Christina Branco

Zittend in het slaapshirt van mijn eerloos goedkope lege hulsje

Fado's zijn van alle tijden!

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:56 schreef Gajus het volgende:

In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

Brrr! Maar hij lijkt me geen echte crimineel hoor. Meer een manipulatieve opportunist. Hij klopt onnozelen geld uit de zak, en geeft andermans geld wat gemakkelijk uit. In het begin zette Nadine hem nogal 2-dimensionaal neer maar de laatste tijd krijgt hij menselijke trekjes. Zijn geweten knaagt al een beetje en hij heeft door dat zijn obsessie voor geld hem een kant op heeft gestuurd die hem niet past.

Vivi: welke CD draai je daar? Cristina Branco's Slauerhof-CD (O Descobridor) is prachtig en kost maar een tientje. Ik wil ook Sensus en Ulisses nog hebben. En ik ben geeneens fado-liefhebber!

_{(edit: linkje gemaakt voor wie wil luisteren)}

quote:

Op zondag 8 januari 2006 16:01 schreef dvr het volgende:


Vivi: welke CD draai je daar?

Sensus

quote:

Op zondag 8 januari 2006 02:22 schreef Hihat het volgende:
Ik vind 'm wel mooi hoor. Geloof in jezelf en niet in de rest. Verzamel mensen om je heen waarvan je wilt dat ze in je nabijheid zijn zonder afhankelijk van ze te zijn. Waar heb ik dat toch meer gehoord?

Denk dat we het wel eens zijn op dit punt.

Ja , we zijn het eens.

Veel mensen vinden mij arrogant, dat slaat nergens op, ik weet niet eens wat dat is, maar mensen die mij goed kennen, zeggen: "Jij hebt niemand nodig." Dat is iets anders dan arrogant. Dat is niemand nodig hebben. Ik neem eigenlijk nooit de telefoon op. Ik heb geen zin in mensen. Daarom vind ik schrijven ook zo leuk. Ik heb er niemand bij nodig .

Dat is ook het rare van verliefd zijn, want verliefdheid is de ultieme vorm van afhankelijkheid. Ik heb D. nodig om me goed te voelen. Als ik mezelf door zijn ogen zie - en dát is uiteindelijk verliefdheid: een vorm van zelfbevestiging & zelfophemeling - is het goed. Ik vind het eigenlijk maar niks .

quote:

Op zondag 8 januari 2006 04:05 schreef cioran63 het volgende:
En een uitspraak is het zeker ja. Het is een vorm van hedonisme, of nie?

Nee. Hedonisme? Waarom zou het géén hedonisme zijn als je voortdurend bezig bent met andere mensen? Dat is ook allemaal bezigheidstherapie. Mensen vervelen zich, ze hebben niet genoeg aan zichzelf; ze gaan zich tegen ánderen aanbemoeien. Zeer gevaarlijk. Oppassen geblazen. Die mensen moet je mijden. Als de pest.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:24 schreef dvr het volgende:
Ik denk dat Nadine lang niet de enige is die bij voorbaat uitsluit dat ze een ander ooit volledig zal kunnen vertrouwen.
Maar dat hoeft geen beletsel te zijn om toch een partner te willen hebben.
Ergo..

Ik denk dat ik een ander best volledig durf te vertrouwen. Ik verwacht alleen niet zo veel van een ander. Ik verwacht niet dat die ander mij gelukkig gaat maken, om te beginnen. Dat is de fout die veel mensen maken: ze leggen hun lot in handen van iemand anders: maak mij gelukkig, zorg dat het goed met mij komt, dóe het! Doe het! Doe het! Oh, dat dwingende... om die reden, alleen om die reden, zou ik iemand kunnen wurgen.

quote:

Op zondag 8 januari 2006 16:01 schreef dvr het volgende:
Vivi: welke CD draai je daar? Cristina Branco's Slauerhof-CD (O Descobridor) is prachtig en kost maar een tientje.

Ook toevallig. D. vertelde mij dat Slauerhoff in de jaren '20, toen hij als scheepsarts lang de Chinese kusten reisde, syfilis heeft opgelopen in Shanghai, of all places. Toen was het er dus ook al een hoerenkeet...

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:01 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Ik denk dat ik een ander best volledig durf te vertrouwen. Ik verwacht alleen niet zo veel van een ander. Ik verwacht niet dat die ander mij gelukkig gaat maken, om te beginnen. Dat is de fout die veel mensen maken: ze leggen hun lot in handen van iemand anders: maak mij gelukkig, zorg dat het goed met mij komt, dóe het! Doe het! Doe het! Oh, dat dwingende... om die reden, alleen om die reden, zou ik iemand kunnen wurgen.

En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:22 schreef Xennia het volgende:
En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

pwned!

Verliefdheid roept nou eenmaal een euforie op die nu even als enige sterk genoeg is om de misere te overstemmen. Dat zocht ze toch - actie, afleiding, opwinding? Ik betwijfel alleen of de hectische omgang met D. erg behulpzaam zal zijn bij het bereiken van een normale staat, waarin ze die euforie niet meer nodig heeft om zich lekker te voelen.

Het uitgangspunt dat je voor je geluk niet van een ander afhankelijk moet zijn klinkt erg verstandig maar ik denk dat het een onmenselijke discipline vereist. Zodra je toestaat dat een ander je erg gelukkig maakt zul je je andere 'geluksbronnen' (die schril bij hem/haar afsteken) verwaarlozen en word je alsnog afhankelijk. Hoe los je dat op? Afstand houden, terwijl het grote geluk voor het grijpen ligt?

Wel leuk dat Daniël dat feitje over Slauerhoff uit zijn mouw schudde. Nadine, misschien moet je toch wat meer over zijn gevoeligere en intelligentere momenten vertellen. Toont hij zich wel eens bezorgd om je? En als je hem 2 jaar geleden ontmoet had, zou je dan ook voor hem gevallen zijn?

quote:

Op zondag 8 januari 2006 05:56 schreef Gajus het volgende:
In het zakelijke criminele circuit verdien je vertrouwen door ook vuile handen te krijgen.

D. is geen crimineel. Zeg!

D. is een 'keurig heerschap', zoals mijn moeder zou zeggen. Nou ja: van oorsprong. Misschien is hij een beetje van zijn wortels verwijderd geraakt, dat zou kunnen, maar ik vind die ondernemende en avontuurlijke kant aan hem juist leuk. Hij wil het zélf doen. Zélf iets maken van zijn leven; zélf een bedrijf uit de grond stampen; zélf de verantwoordelijkheid dragen. Dat alleen al maakt dat ik hem bewonder.

Okay, hij heeft er een potje van gemaakt. Maar dat weet hij zelf ook; hij heeft zich verkeken op de zogenaamde '80/20-regel': voor 80 procent van zijn inkomsten is hij afhankelijk van één geldschieter, te weten de vader van Kim, en de resterende 20 procent dankt hij aan een aantal kleine investeerders. Dat wil hij nu gaan omdraaien. De risico's spreiden.

Het volgende is het geval. De trip naar Monaco heeft níet het gewenste effect gehad, dat wil zeggen: Kim leeft. Kim leeft als nooit tevoren. De vader van Kim - beter bekend als de Licht Autistische Vastgoedkoning - staat op het punt om een grote deal te sluiten met D. Het gaat om veel geld. In Monaco is er veelvuldig over gesproken; het ziet er goed uit, het ziet er uitstekend uit, het wordt de deal van de eeuw. Een megadeal, een monsterdeal - als de zaak eenmaal is beklonken, zal D. de komende 6 tot 12 maanden verzekerd zijn van genoeg cashflow. De deal, de deal, het gaat nu allemaal om de deal.

D. zegt: "Als de zaak eenmaal rond is, kan ik op zoek naar nieuwe financiers. Ik moet van die vent af. Ik wil niet langer als een kwispelend hondje over het dek van zijn boot paraderen, alléén omdat ik zijn geld nodig heb. Ik walg van mezelf. Een beetje hoereren hoort erbij, je speelt het spel mee of je speelt niet, maar dit begint op een wurgcontract te lijken. Hij heeft me bij mijn strot; zonder zijn centen kan ik de tent opdoeken. Dát wordt mijn doel voor de komende maanden: de risico's spreiden, nieuwe investeerders aantrekken, kortom: vrijheid! Ik kan net zo goed in loondienst gaan werken, als het zó moet. Wat is het verschil? Ik kan godverdomme net zo goed samen met mijn collega's kroketten gaan eten in de kantine. Dan heb ik een hoop minder stress. En elke middag een goedkope kroket, dat is ook nooit weg. Onafhankelijkheid, daar gaat het om. Niemand naar de mond hoeven praten. Ik ben erin geluisd, en het ergste is: ik heb het zélf zo ver laten komen.
Het is allemaal lafheid. Angst. Om een paar lullige centen! De vader van Kim ziet mij als de zoon die hij nooit heeft gehad - weet je wat hij me heeft voorgesteld? Dit geloof je niet. Hij heeft me voorgesteld zijn naam aan te nemen. Zijn achternaam. Hij zei: "Daniël, jij kunt mijn opvolger worden, jij kunt mijn naam aannemen. Dan is alles straks van jou." En ondertussen zat hij als een zonnekoning om zich heen te gebaren: de boot, de golven, de hele Middellandse Zee - straks zou het allemaal van mij zijn. Bloedserieus! Bloedserieus! Ik moet natuurlijk wél even met Kim trouwen, goed, okay, dat spreekt voor zich - maar daarna kan ik de vlag overnemen. Onder zijn naam. Jezus. Je moet wel een ongelooflijke bokkenlul zijn om nog met jezelf te kunnen leven als je het op die manier moet maken. Ik zou niet met mezelf kunnen leven. Ik ben een haai, ik ruik de geur van geld op kilometers afstand, maar de schoenzolen van mijn schoonvader likken - nee.
Dus dat is het plan. Ik moet van die vent af. En van Kim. Losbreken. Eérst hark ik die deal binnen, daar ga ik me de komende weken op focussen, en daarna valt het doek. Ik begin opnieuw. Ik gooi alles om. Zakelijk, maar ook privé. Wij gaan samen verder, Nadine. Als je wilt, kun je bij mij komen werken. Denk erover na. Je kunt reizen, de wereld zien, je met films bezighouden - wat je maar wilt. Denk erover na."

quote:

Op zondag 8 januari 2006 23:22 schreef Xennia het volgende:
En 2 posts hiervoor zeg je dat je D. nodig hebt om je goed te voelen?

Ja, maar ik zie verliefdheid als een tijdelijke en kortstondige toestand (geestbedwelmend: zoals je 'oprecht dronken' kunt zijn - weet je nog? - zo kun je ook 'oprecht verliefd' zijn, maar het gaat godzijdank vanzelf weer over ).

Dat is iets anders dan iemand gelukkig maken; dan denk ik meer aan een heel leven, aan vijftig jaar getrouwd zijn en dan maar hopen dat die ander er hard genoeg aan trekt om jóuw geluk veilig te stellen. En dan heel boos worden als het tegenvalt. "Ja, maar jíj...!" En dan gaan scheiden: "Ja, want jíj...!" En dan gewoon lekker de rest van je leven verbitterd zijn en iemand anders de schuld kunnen geven: "Jij... jíj hebt het gedaan!"

Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Ongelofelijk...

Als het nu wereldliteratuur was...

quote:

Op maandag 9 januari 2006 01:22 schreef Godshand het volgende:
Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Kenmerk van mensen met een bekrompen leventje is dat ze zich niet vóór kunnen stellen dat andermans werkelijkheid veel diverser is...

quote:

Op maandag 9 januari 2006 01:22 schreef Godshand het volgende:
Dat er nog mensen 7 delen lang gekluisterd blijven aan Nadine's gezwam...

Ongelofelijk...

Als het nu wereldliteratuur was...

Schrijf jij eens wat wereldliteratuur dan .

_{Ik dacht in eerste instantie dat je schreef: "Dat er nog 7 mensen gekluisterd blijven aan Nadines gezwam.' Gemiste kans, hoor .}

Die . achter de smilies.

quote:

Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Dus dat is het plan. Ik moet van die vent af. En van Kim. Losbreken. Eérst hark ik die deal binnen, daar ga ik me de komende weken op focussen, en daarna valt het doek. Ik begin opnieuw. Ik gooi alles om. Zakelijk, maar ook privé. Wij gaan samen verder, Nadine. Als je wilt, kun je bij mij komen werken. Denk erover na. Je kunt reizen, de wereld zien, je met films bezighouden - wat je maar wilt. Denk erover na."

Inderdaad. D. zégt dat hij opnieuw wil beginnen, zowel zakelijk als privé en dat hij samen met jou verder wil, maar diep in je hart weet jij allang hoe de vork in de steel, Nadine. Zodra jij aangeeft dat jij hem wilt binden, om wat voor reden dan ook, geld, liefde, lust, whatever, zal hij ook met jou breken.
Als je werkelijk om hem, maar óók om jezelf geeft, geef je je onafhankelijkheid niet op om vervolgens te gaan "klitten" aan een man die zojuist is losgebroken van zijn zware juk, Kim en haar almachtige vader.
Jij drijft op eigen kracht - wonderbaarlijk goed zelfs en alleen daarom al voelt hij zich zo tot jou aangetrokken. Jij hebt zijn zekerheden niet nodig, dat beseft hij maar al te goed. Een vrouw die zich afhankelijk opstelt, dat verafschuwt hij. Maak die fout niet, Nadine, want het zal jullie relatie beslist geen goed doen.
Ga lekker met hem reizen, zoals hij je heeft voorgesteld, de hele wereld rond voor mijn part, maar blijf jezelf en denk goed na, bij alles wat je doet.
Succes met schrijven.

[quote]Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Hahaha, vanuit het perspecties van D. geschreven. Nu is het helemaal een een-dimensionale flapdrol

quote:

Op maandag 9 januari 2006 00:22 schreef Nadine26 het volgende:
De deal, de deal, het gaat nu allemaal om de deal.

En daarna dumpt hij Kim..? Think again, Nadine...

quote:

Hij heeft me voorgesteld zijn naam aan te nemen. Zijn achternaam. Hij zei: "Daniël, jij kunt mijn opvolger worden, jij kunt mijn naam aannemen. Dan is alles straks van jou." En ondertussen zat hij als een zonnekoning om zich heen te gebaren: de boot, de golven, de hele Middellandse Zee - straks zou het allemaal van mij zijn.

Ik ken ook zo'n verhaal. Die gozer is nu de baas van een groot Duits bedrijf Let op: die Daniel gaat nog wel zwichten voor dit aanbod:
1)'t Is de makkelijkste manier om snel aan veel geld te komen
2) om zich los te maken van Madame, die tot nu toe zijn geldleverancier is geweest.
3) om rond te blijven neuken, want Kim laat zich nu ook al belazeren.