Genoeg

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:28 schreef moonah het volgende:

[..]

wellicht lijkt dit in tegenspraak met mijn vorige post, maar toch ben ik het met je eens.
soms is de veerkracht op, is er geen energie meer om nog langer door te gaan met 'knokken'.
en dan kan de dood een zeer rustgevende optie zijn.

hoe weet je dat zo zeker?

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:30 schreef copycat het volgende:
nu ga ik slapen, morgen vroeg op .

hou je goed wijfie.
trusten.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:35 schreef oblivion het volgende:

[..]

hoe weet je dat zo zeker?

wat? of de dood een rustgevende optie is?
of dat de veerkracht op kan zijn?
ik weet niets zeker. ik weet alleen dat het zo kan voelen.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:37 schreef moonah het volgende:
of de dood een rustgevende optie is?
ik weet alleen dat het zo kan voelen.

hoe weet je dat dan?

volgens mij is het nu wel genoeg

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:38 schreef oblivion het volgende:

[..]

hoe weet je dat dan?

ik weet toch hoe het kan voelen...
snap ik jou niet of snap jij mij niet?

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:43 schreef moonah het volgende:

[..]

ik weet toch hoe het kan voelen...
snap ik jou niet of snap jij mij niet?

dat zou zo maar kunnen.

ik ben er namelijk van overtuigd dat men na zelfdoding geen rust krijgt.
heb dan ook niks met zelfdoding.

jij zegt dat ze rust krijgen. toch?

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:45 schreef oblivion het volgende:

[..]

dat zou zo maar kunnen.

ik ben er namelijk van overtuigd dat men na zelfdoding geen rust krijgt.
heb dan ook niks met zelfdoding.

jij zegt dat ze rust krijgen. toch?

ik dacht al dat je het op die fiets bedoelde.
ik heb ervaren dat de optie van zelfdoding rustgevend kan werken.
de discussie of het ook werkelijk rust bíedt wil ik nu niet met je aangaan.
ik ga slapen.
_{ook zeer rustgevend...}

dan niet.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:45 schreef oblivion het volgende:
jij zegt dat ze rust krijgen. toch?

dit zeg ik dus níet...
trusten!

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:54 schreef kenz het volgende:

echt gelukkig ben ik wellicht twee keer per maand. 'gelukkig' misschien eens per week. voor de rest is het leven een hoop gedoe en veel werk om er nog iets van te maken.

dit is het trouwens wel. geluk is geen constant gevoel. een gelukkig gevoel kan je zo nu en dan overvallen omdat je dat toelaat cq ergens nog oog voor hebt. dat is een keuze.
ik denk dat salvador en xenia dat bedoelen.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 18:23 schreef moonah het volgende:

mindsets kunnen worden herprogrammeerd. weliswaar alleen als je dat zélf wil, het gaat niet vanzelf en er is ook niemand die zegt dat het makkelijk is. maar het kán wel degelijk!

deels ja. als je mindsets volledig kon herprogrammeren zou het echt een zeer populaire activiteit zijn hoor, daar ben ik van overtuigd.

quote:

je kunt zelf met je gedrag/gedachten je negatieve spiraal ombuigen, en dat heeft invloed op je gevoelens/de chemische processen.

natuurlijk kun je jezelf dingen aanleren die invloed hebben op chemische processen. maar niet meer dan dat, invloed. het betekent niet dat je alles maar even kunt veranderen.

quote:

_{disclaimer: ik denk dat het bij puur klinische depressies niet opgaat. maar de meeste depressies ontstaan, kort door de bocht, door niet of op een niet adequate manier uiten van emoties.}

mjah, ben ik nog wel met je eens.

quote:

pfff, meid. weet je waar ík misselijk van word (nofi)? van jouw negatieve insteek. wat een doemscenario's omschrijf je zeg. natuurlijk zijn dergelijke omstandigheden zwaar, zeer zwaar waarschijnlijk. maar dan nóg is het wel degelijk een keuze hoe je met die omstandigheden omgaat. ik ben het dan ook volkomen eens met xennia (what's new...) en met salvador (thát's new... ).

dat geloof ik echt niet. zoals gezegd, de menselijke geest is niet oneindig rekbaar. je kunt je best doen om ergens anders tegenaan te kijken, maar niet iedereen kan dat even goed als anderen, dat is deels toch echt aangeboren/aangeleerd. dat jij daar beter in bent dan sommige anderen is heel fijn voor jou (en xennia en salvador), maar doe dan niet alsof iedereen precies hetzelfde is en kan als jij of wie dan ook.

het lichaam kan zich ook heel erg aanpassen. in principe zullen de meeste mensen in staat zijn hun lichaam zo ver te ontwikkelen dat ze een fatsoenlijke marathon kunnen lopen, maar dat betekent niet dat we allemaal in staat zijn om 'm zo snel te leren lopen als kiplagat.

quote:

hetgeen je meemaakt is idd niet altijd een keuze. maar zoals ik hierboven al zei, je maakt wél zelf de keuze hoe je met dergelijke omstandigheden omgaat.
en daarin schuilt het recept naar geluk...

wat ik me nou altijd afvraag he, als het recept van geluk bekend is en iedereen gelukkig wil worden, waarom niet iedereen het dan doet. je zou toch op z'n minst gaan vermoeden dat het een tikkeltje ingewikkelder ligt.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 19:25 schreef mukie het volgende:

hoe totaal onromantisch en plastisch

dus?

quote:

op vrijdag 11 november 2005 21:03 schreef xennia het volgende:

[..]

je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om er al op jonge leeftijd bij te lopen als een verbitterde, verzuurde 70-er

je kunt er ook voor kiezen om je ogen dicht te houden en als een naieve hippie door het leven te gaan.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 19:46 schreef nanking het volgende:

[..]

dan zul je moeten leren om andere dingen te vinden die je leuk vindt om te doen.
het is een beetje simplistisch gezegd maar wel o zo waar.

ik vond het heel goed hoe moonah het verwoorde, zo denk ik er ook over.

geluk wordt trouwens vaak overrated...het is geen constante factor in je leven.

waarom moet dat? volgens mij mag iedereen zelf bepalen wat ie doet om gelukkig te worden. als iemand denkt gelukkiger te worden als ie er een eind aan maakt dan lijkt me dat ook een keuze. je kan zeggen dat zelfmoord slap is, en dat je kunt vechten, maar waarom zou je vechten als je je ongeluk ook in een simpele stap kunt beeindigen? laten we wel wezen, als je dood bent, ben je ook niet meer ongelukkig.

sommige mensen zijn bang voor de dood en kiezen ervoor alles te doen om maar gelukkig te worden of zichzelf wijs te maken dat het grote geluk heus ooit wel komt, en als dat niet zo is, dat dat dan hun eigen keuze is of hun gebrek aan wilskracht om hun gedachten/chemische processen te beinvloeden. andere mensen accepteren gewoon dat de wereld is wat het is.

mijn visie is: de wereld is niet maakbaar, en de mens zit in elkaar zoals ie is. de mens is niet gemaakt om gelukkig te worden, maar bestaat zoals alle dieren om zich voort te planten en te evolueren. zoals het ene mens lichamelijk sterker is dat de ander, zo is ook niet iedereen geestelijk even sterk. vroeger hadden we natuurlijke selectie, wie ziek of gek was, die ging gewoon dood, en anders hielp z'n omgeving wel een handje. nu 'moeten' we iedereen in leven houden en dan nog wijs maken dat het grote geluk voor hem of haar ook is weggelegd. waarom?

en waarom ben ik dan verzuurd, pessimistisch, of wat dan ook, alleen omdat ik vertik te geloven in allerlei romantische flauwekul en niet in paniek raak zodra iemand 'dood' of 'zelfmoord' roept? m.i. is dat nu juist om leren gaan met de wereld. leer accepteren dat ultiem geluk niet bestaat, dat er altijd wel iets is om ongelukkig over te zijn, en dat, om het met rawie te zeggen, het leven een intens lamlendige vertoning is. als je dat kunt accepteren en nog wilt leven, dan ben je volgens mij gelukkiger dan wanneer je het geluk maar blijft nastreven door de wereld te proberen te veranderen.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:45 schreef oblivion het volgende:

[..]


ik ben er namelijk van overtuigd dat men na zelfdoding geen rust krijgt.
heb dan ook niks met zelfdoding.

ik denk dat je bij vroegtijdig afbreken van je leven, zonder dat je klaar was met leven inderdaad ook niet de rust ingaat meteen. je sterft dan als het ware al onrustig, dan is de reis al niet goed, misschien ben je dan helemaal gebroken en ga je gebroken de dood in en moet je dan als doodde jezelf terug proberen te vinden aan die andere kant.

ik denk dat mensen die dood gaan tijdens de slaap pas echt rust vinden op een bepaalde manier. als je in een mooie slaap dood gaat. maar dan nog ben je niet echt dood, je bent dan alleen in een diepe slaap.

ik was ook in thruth bezig over overleden mensen en het ontmoeten van geesten als ze verschijnen maar hoe dat in elkaar zit weet ik niet. misschien zijn dat die ronddwalende geesten of iets dergelijks? die overal bij mensen moeten aankloppen om hulp te vinden.

ik roep maar wat. ik probeer de situatie zo goed mogelijk in te beelden die ik voor ogen heb

de dood is misschien wel rust. ik weet het niet maar daar kom ik pas achter als ik zelf dood ga. of het rust is of een heel nieuw leven.

maar ontopic te gaan. na de zelfmoord ga je denk ik niet meteen de rust in, en tevens zul je denk ik ook niet meteen een nieuw fris leven krijgen. of je krijgt een nieuw fris leven vol mankementen die je weer moet oplossen. dat zou ook logisch zijn, dat de mensen die bepaalde zaken wel overleefd hebben een kamer hoger terecht komen in de dood. omdat het dood gaan een overgangsfase is van levend naar dood. net zoals je opstaat in depressie met steeds een klote gevoel.

dan is de dood niets meer dan de dag na de zelfmoord, en dan en dan. dan heb je toch geen rust? ik bedoel, je hebt een heel leven achter je gelaten dat nog op orde moest komen en waar je wel goed terecht kwam.

zo nu genoeg gezegd

denk overigens wel dat zelmoordenaars na jaren zoeken goed terecht komen. het is denk ik niet zo dat ze voor altijd branden in het hellevuur.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:58 schreef maeghan het volgende:
dat geloof ik echt niet. zoals gezegd, de menselijke geest is niet oneindig rekbaar. je kunt je best doen om ergens anders tegenaan te kijken, maar niet iedereen kan dat even goed als anderen, dat is deels toch echt aangeboren/aangeleerd. dat jij daar beter in bent dan sommige anderen is heel fijn voor jou

aangeleerd ja! ik heb mjizelf moeten aanleren hoe ik gelukkig kan zijn. en ik weet niet of ik daar zoveel beter in zou zijn dan anderen. het is mij heus niet cadeau gedaan hoor... ik heb ook diverse malen op het punt gestaan dat ik dacht dat ik écht niet meer kon. toch heb ik ervoor gekozen door te zetten.
_{en dit bedoel ik niet om mezelf op de borst te kloppen.}

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:11 schreef maeghan het volgende:
ik heb best wel veel bereikt op eigen kracht en had dat met behulp van psychotherapie misschien nog wel wat verder gekund, maar op een gegeven moment houdt het op.

uit deze quote maak ik op dat jíj ervoor hebt gekozen om niet door te zetten... toch? je neemt genoegen met hetgeen je hebt bereikt.

quote:

had paroxetine niet bestaan, dan had ik er waarschijnlijk een eind aan gemaakt, want op een gegeven moment heb je geestelijk en lichamelijk (!!!) geen energie meer.

idem hier. medicatie kan een goede steun in de rug zijn om mindsets te herprogrammeren en beetje bij beetje anders in het leven te gaan staan.

quote:

wat ik me nou altijd afvraag he, als het recept van geluk bekend is en iedereen gelukkig wil worden, waarom niet iedereen het dan doet. je zou toch op z'n minst gaan vermoeden dat het een tikkeltje ingewikkelder ligt.

ik weet niet of het nou zo ingewikkeld is. ik weet wél dat de weg ernaar toe soms lastig te vinden is en 'bezaaid met bloed, zweet en tranen'.

quote:

sommige mensen zijn bang voor de dood en kiezen ervoor alles te doen om maar gelukkig te worden of zichzelf wijs te maken dat het grote geluk heus ooit wel komt, en als dat niet zo is, dat dat dan hun eigen keuze is of hun gebrek aan wilskracht om hun gedachten/chemische processen te beinvloeden. andere mensen accepteren gewoon dat de wereld is wat het is.

sommige mensen zijn ook bang voor het leven. als je ervoor kiest jezelf eens goed onder de loep te nemen, zelf verantwoordelijkheid te dragen voor hoe het met je gaat ipv alles af te schuiven op anderen en omstandigheden, zou ik dat niet willen afdoen als 'jezelf wijs maken dat het grote geluk heus wel eens komt'. je kunt er zelf actief aan werken om zo gelukkig mogelijk te worden.

quote:

mijn visie is: de wereld is niet maakbaar, en de mens zit in elkaar zoals ie is. de mens is niet gemaakt om gelukkig te worden, maar bestaat zoals alle dieren om zich voort te planten en te evolueren.

de mens is niet statisch, maar dynamisch. de mens heeft het vermogen te reflecteren, in te grijpen, na te denken. en da's mooi meegenomen want dan kun je de primaire 'levenstaak' overstijgen en als bonus ook nog eens gelukkig proberen te worden.

quote:

leer accepteren dat ultiem geluk niet bestaat, dat er altijd wel iets is om ongelukkig over te zijn, en dat, om het met rawie te zeggen, het leven een intens lamlendige vertoning is. als je dat kunt accepteren en nog wilt leven, dan ben je volgens mij gelukkiger dan wanneer je het geluk maar blijft nastreven door de wereld te proberen te veranderen.

en hier ben ik het met je eens, al vind ik die rawie een nogal pessimistische visie hebben. (continu) ulltiem geluk bestaat niet. ik denk dat juist doordat ongelukkige mensen zich een dergelijke illusie voorhouden moedeloos raken.
step by step. de lat niet te hoog leggen. carpe diem. kun je allemaal 'mindsetten'.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:45 schreef oblivion het volgende:
ik ben er namelijk van overtuigd dat men na zelfdoding geen rust krijgt.
heb dan ook niks met zelfdoding.

jij zegt dat ze rust krijgen. toch?

obli, ik weet natuurlijk niet of er rust is na de dood. ik ben op dat vlak oriënterende, lerende, zoekende. vroeger was ik ervan overtuigd dat er na de dood niets is. vanuit die visie is zelfdoding absoluut een rustgevend idee. tegenwoordig ben ik daar niet meer zo van overtuigd. wellicht ís het zo dat je ziel een les te leren heeft die je niet kunt ontvluchten. maar dan nóg kan ik me voorstellen dat je er in een evt nieuw leven met meer frisse moed aan kunt beginnen/mee verder gaan. soms is iemand er niet aan toe om die les in dit leven te voltooien.
ben benieuwd naar jouw visie.
_{dus vannacht was het geen desinteresse, maar vermoeidheid hoor.}

quote:

op zaterdag 12 november 2005 08:33 schreef dromenvanger het volgende:
ik roep maar wat. ik probeer de situatie zo goed mogelijk in te beelden die ik voor ogen heb

ik vind dat je een aardige beschrijving geeft. alleen die 'kamer hoger' ga ik niet zo in mee.

quote:

waarom moet dat? volgens mij mag iedereen zelf bepalen wat ie doet om gelukkig te worden. als iemand denkt gelukkiger te worden als ie er een eind aan maakt dan lijkt me dat ook een keuze. je kan zeggen dat zelfmoord slap is, en dat je kunt vechten, maar waarom zou je vechten als je je ongeluk ook in een simpele stap kunt beeindigen? laten we wel wezen, als je dood bent, ben je ook niet meer ongelukkig.

waarom ik vind dat,dat moet is omdat ik vind dat je geen andere keus hebt.
of je blijft je hele leven tegen alles aan schoppen en je blijven meten met wat je vroeger wel kon, of je zoekt andere dingen waar je voldoening in vindt.
zelfdoding is voor mij persoonlijk geen optie. dus dan zul je, je eigen geluk moeten creeren.

ik vind het wel grappig dat je aan de ene kant zegt dat geluk geen keuze is maar aan de andere kant zeg je dat je dit

quote:

volgens mij mag iedereen zelf bepalen wat ie doet om gelukkig te worden.

daaruit maak ik toch op dat je vind dat het een bepaling/ een keuze is?

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:27 schreef nanking het volgende:
daaruit maak ik toch op dat je vind dat het een bepaling/ een keuze is?

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:39 schreef moonah het volgende:

[..]

ik vind trouwens wel dat het een keus is gelukkig zijn.
mijn vraag was meer aan maeghan(?). omdat ze eerder beweerde dat het niet zo is.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:44 schreef nanking het volgende:

[..]

ik vind trouwens wel dat het een keus is gelukkig zijn.
mijn vraag was meer aan maeghan(?). omdat ze eerder beweerde dat het niet zo is.

ik snap je hoor.
je legde je vinger precies daar waar ik hem niet kon leggen.
vandaar mijn (wellicht onduidelijke) smileyreactie.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 11:17 schreef moonah het volgende:

[..]

obli, ik weet natuurlijk niet of er rust is na de dood. ik ben op dat vlak oriënterende, lerende, zoekende. vroeger was ik ervan overtuigd dat er na de dood niets is. vanuit die visie is zelfdoding absoluut een rustgevend idee. tegenwoordig ben ik daar niet meer zo van overtuigd. wellicht ís het zo dat je ziel een les te leren heeft die je niet kunt ontvluchten. maar dan nóg kan ik me voorstellen dat je er in een evt nieuw leven met meer frisse moed aan kunt beginnen/mee verder gaan. soms is iemand er niet aan toe om die les in dit leven te voltooien.
ben benieuwd naar jouw visie.
_{dus vannacht was het geen desinteresse, maar vermoeidheid hoor.}

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:
dit hoort volgens mij meer in truth....

yep, maar ik vind het hier niet geheel offtopic.

quote:

verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

ik ben ook niet zweverig hoor. maar visies zoals we die nu bespreken worden door de nuchteren onder ons vaak wel zo beschouwd. maar ach, boeien! als het werkelijk zo is als wij bespreken dan komt men zichzelf vanzelf tegen. is het niet zo, dan heeft ook niemand er last van.
ergo: we leven hier en wel nu.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:

[..]

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

uiteindelijk krijg je als ziel rust.
maar net na zelfdoding niet.
dat is mijn gevoel.
er is wat af te maken. of hier of daar.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo.

lees het verhaal nog eens...
zij zei: het was niet wat ik verwachte, zij verwachte rust....
niet de man die er naar vroeg bij de medium.

idd mijn excuses vekeerd gelezen .

maar toch was het wel waar wat ik zei, alleen niet op jouw verhaal van toepassing dan .

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:58 schreef maeghan het volgende:

dus?

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

op mij kom je nu nl over als een koude verzuurde kikker.
ik kan het natuurlijk mis hebben

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:51 schreef maeghan het volgende:
je kiest niet om op een bepaalde manier te denken. iemand met anorexia kiest er niet voor om te denken dat ie dik is, iemand met bdd kiest er niet voor om te denken dat z'n neus buitenproportioneel groot is, iemand met schizofrenie kiest er niet voor om te denken dat de hele wereld tegen hem/haar is en marsmannetjes hem/haar morgen gaan proberen te ontvoeren, etc.

als geluk een keuze was, zou er echt niemand ongelukkig zijn.

misschien dat iedereen in theorie gelukkig zou kunnen worden, maar laten we wel wezen, een blinde lesbische dwergnegerin in een rolstoel in een achtergebleven bergdorpje in een islamitisch land met oranje haar en een misvormde neus heeft iets meer moeite om gelukkig te worden dan een rijke blanke man in de westerse wereld die toevallig drie miljoen op de bank heeft staan en drie mister universe titels in z'n zak heeft.

wat een geluk he al dat geld.

het is heel simpel eigenlijk. iemand met anorexia heeft met netzo weinig voorbedachte rade gezorgd voor de situatie als een aids-baby in afrika. hier kunnen ze inderdaad niets aan doen. maar...waar ze wel wat aan kunnen doen is de manier waarop ze er mee omgaan. het is niets anders dan bepaalde waardes hechten aan dingen in je leven.

reken maar dat er genoeg stinkend rijke mensen zijn die alles goed voor elkaar hebben, behalve dat ze ongelukkig zijn. hoe dat komt? omdat ze aan verkeerde dingen waarde hechten. namelijk dingen waar ze niet gelukkig van worden, bv iemand willen zijn die ze niet zijn, dingen willen hebben die ze niet kunnen hebben. zo ook het meisje dat denkt dat ze te dik is. die hecht waarde aan het beeld dat ze dik is. ze heeft die gedachte niet zelf bepaald, maar ze heeft wel besloten daar aandacht aan te besteden.

en daar gaat het mis. ze is zich niet bewust dat ze de keuze kan maken om het van zich af te laten vallen en zich gelukkig kan gaan voelen.

niemand bepaald wat er gebeurd in het leven. maar wat belangrijk is om te beseffen, is dat je wel zelf kan bepalen hoe je je er bij voelt. het heeft namelijk geen zin om ongelukkig te zijn, omdat je daar niet mee verder komt. ongelukkige mensen zijn ongelukkig, omdat ze hun aandacht vaak richten op het feit dat ze ongelukkig zijn. een belangrijke natuur wet vertelt ons dat alles waar je energie in steekt groeit.

je kan 'de keuze' maken energie te steken in dingen die je gelukkig maken en waarde hechten aan dingen die wel berijkbaar zijn.

succes ermee. want wanneer je je dit realisseert leef je een stuk relaxter, dan wanneer je je maar moet overgeven aan het hele gebeuren en hopen dat het goed gaat.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:14 schreef mukie het volgende:

[..]

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:39 schreef paltos het volgende:
geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:46 schreef draztic het volgende:

[..]

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:36 schreef dromenvanger het volgende:

[..]

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

ying en yang

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:48 schreef paltos het volgende:

[..]

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

ja geloof ik wel. maar dan vraag ik me af hoe ze verklaren dat er ook mensen zijn die heel beroerd ter wereld zijn gekomen, toch heel gelukkig zijn. terwijl er ergens anders een meisje uit een stinkend rijke familie met ouders die haar goed behandelen, wanhopig in haar armen zit te snijden.

quote:

leer accepteren dat ultiem geluk niet bestaat, dat er altijd wel iets is om ongelukkig over te zijn

hiermee ben ik het wel eens meaghan. ultiem geluk is te groot en te ondefineerbaar. waar het om gaat is dat je vreugde uit dingen kunt halen, bevrediging en voldoening. waar het om gaat is die dingen te kunnen blijven zien, ook al lijkt alles tegen te zitten.

ik heb dit al eens eerder geplaatst, maar doe het nog eens omdat het zo waar is en hier goed op zijn plaats:

ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.

het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt
of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
wat ik wil weten is of jij je pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.

het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel
geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: yes

ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen
ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

[ Bericht 0% gewijzigd door Xennia op 13-11-2005 03:17:15 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

...

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

hij's mooi!

tja, ik had eregister nog een reactie/verhaal geschreven, toch maar niet gedaan en kwam toch, alsof het zo moest zijn misschien , even wat tussen.

kortom kwam het hier op neer:
alles is belangrijk: innerlijk/uiterlijk, geest/lichaam, spiritualiteit/rationaliteit, pieken/dalen, regen en zon.

behoud de middenweg, in alles

als je stil bent (introvert), schreeuw dan af en toe even hard of vertel een goeie mop.
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.
als je slaapt, word dan eens midden in de nacht wakker.
als je wakker bent, zorg dan eens voor een goeie nachtrust.
als je droomt, probeer dan de werkelijkheid te zien..

zucht _{en zo kan ik doorgaan, maar dat was overbodig, genoeg = genoeg}

quote:

op zondag 13 november 2005 02:00 schreef sweetgirly het volgende:
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.

doe jij dat nou wel eens?

ben een beetje te koppig, te hard werkend om zomaar zeggen 'genoeg',
en er een eind aan te maken. bovendien denk ik (te) vaak aan andere mensen.
zelfs al stort mijn hele leven in, dan weet ik nog wel een lichtpuntje te vinden.

alles is super relatief

* paeromius gaat slapen

quote:

op zondag 13 november 2005 02:05 schreef xennia het volgende:

doe jij dat nou wel eens?

geloof me, genoeg
balans. en die heb ik wel hoor, ik luister eerst voordat ik praat (nl) .