Genoeg

quote:

op zaterdag 12 november 2005 11:17 schreef moonah het volgende:

[..]

obli, ik weet natuurlijk niet of er rust is na de dood. ik ben op dat vlak oriënterende, lerende, zoekende. vroeger was ik ervan overtuigd dat er na de dood niets is. vanuit die visie is zelfdoding absoluut een rustgevend idee. tegenwoordig ben ik daar niet meer zo van overtuigd. wellicht ís het zo dat je ziel een les te leren heeft die je niet kunt ontvluchten. maar dan nóg kan ik me voorstellen dat je er in een evt nieuw leven met meer frisse moed aan kunt beginnen/mee verder gaan. soms is iemand er niet aan toe om die les in dit leven te voltooien.
ben benieuwd naar jouw visie.
_{dus vannacht was het geen desinteresse, maar vermoeidheid hoor.}

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:
dit hoort volgens mij meer in truth....

yep, maar ik vind het hier niet geheel offtopic.

quote:

verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

ik ben ook niet zweverig hoor. maar visies zoals we die nu bespreken worden door de nuchteren onder ons vaak wel zo beschouwd. maar ach, boeien! als het werkelijk zo is als wij bespreken dan komt men zichzelf vanzelf tegen. is het niet zo, dan heeft ook niemand er last van.
ergo: we leven hier en wel nu.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:

[..]

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

uiteindelijk krijg je als ziel rust.
maar net na zelfdoding niet.
dat is mijn gevoel.
er is wat af te maken. of hier of daar.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo.

lees het verhaal nog eens...
zij zei: het was niet wat ik verwachte, zij verwachte rust....
niet de man die er naar vroeg bij de medium.

idd mijn excuses vekeerd gelezen .

maar toch was het wel waar wat ik zei, alleen niet op jouw verhaal van toepassing dan .

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:58 schreef maeghan het volgende:

dus?

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

op mij kom je nu nl over als een koude verzuurde kikker.
ik kan het natuurlijk mis hebben

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:51 schreef maeghan het volgende:
je kiest niet om op een bepaalde manier te denken. iemand met anorexia kiest er niet voor om te denken dat ie dik is, iemand met bdd kiest er niet voor om te denken dat z'n neus buitenproportioneel groot is, iemand met schizofrenie kiest er niet voor om te denken dat de hele wereld tegen hem/haar is en marsmannetjes hem/haar morgen gaan proberen te ontvoeren, etc.

als geluk een keuze was, zou er echt niemand ongelukkig zijn.

misschien dat iedereen in theorie gelukkig zou kunnen worden, maar laten we wel wezen, een blinde lesbische dwergnegerin in een rolstoel in een achtergebleven bergdorpje in een islamitisch land met oranje haar en een misvormde neus heeft iets meer moeite om gelukkig te worden dan een rijke blanke man in de westerse wereld die toevallig drie miljoen op de bank heeft staan en drie mister universe titels in z'n zak heeft.

wat een geluk he al dat geld.

het is heel simpel eigenlijk. iemand met anorexia heeft met netzo weinig voorbedachte rade gezorgd voor de situatie als een aids-baby in afrika. hier kunnen ze inderdaad niets aan doen. maar...waar ze wel wat aan kunnen doen is de manier waarop ze er mee omgaan. het is niets anders dan bepaalde waardes hechten aan dingen in je leven.

reken maar dat er genoeg stinkend rijke mensen zijn die alles goed voor elkaar hebben, behalve dat ze ongelukkig zijn. hoe dat komt? omdat ze aan verkeerde dingen waarde hechten. namelijk dingen waar ze niet gelukkig van worden, bv iemand willen zijn die ze niet zijn, dingen willen hebben die ze niet kunnen hebben. zo ook het meisje dat denkt dat ze te dik is. die hecht waarde aan het beeld dat ze dik is. ze heeft die gedachte niet zelf bepaald, maar ze heeft wel besloten daar aandacht aan te besteden.

en daar gaat het mis. ze is zich niet bewust dat ze de keuze kan maken om het van zich af te laten vallen en zich gelukkig kan gaan voelen.

niemand bepaald wat er gebeurd in het leven. maar wat belangrijk is om te beseffen, is dat je wel zelf kan bepalen hoe je je er bij voelt. het heeft namelijk geen zin om ongelukkig te zijn, omdat je daar niet mee verder komt. ongelukkige mensen zijn ongelukkig, omdat ze hun aandacht vaak richten op het feit dat ze ongelukkig zijn. een belangrijke natuur wet vertelt ons dat alles waar je energie in steekt groeit.

je kan 'de keuze' maken energie te steken in dingen die je gelukkig maken en waarde hechten aan dingen die wel berijkbaar zijn.

succes ermee. want wanneer je je dit realisseert leef je een stuk relaxter, dan wanneer je je maar moet overgeven aan het hele gebeuren en hopen dat het goed gaat.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:14 schreef mukie het volgende:

[..]

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:39 schreef paltos het volgende:
geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:46 schreef draztic het volgende:

[..]

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:36 schreef dromenvanger het volgende:

[..]

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

ying en yang

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:48 schreef paltos het volgende:

[..]

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

ja geloof ik wel. maar dan vraag ik me af hoe ze verklaren dat er ook mensen zijn die heel beroerd ter wereld zijn gekomen, toch heel gelukkig zijn. terwijl er ergens anders een meisje uit een stinkend rijke familie met ouders die haar goed behandelen, wanhopig in haar armen zit te snijden.

quote:

leer accepteren dat ultiem geluk niet bestaat, dat er altijd wel iets is om ongelukkig over te zijn

hiermee ben ik het wel eens meaghan. ultiem geluk is te groot en te ondefineerbaar. waar het om gaat is dat je vreugde uit dingen kunt halen, bevrediging en voldoening. waar het om gaat is die dingen te kunnen blijven zien, ook al lijkt alles tegen te zitten.

ik heb dit al eens eerder geplaatst, maar doe het nog eens omdat het zo waar is en hier goed op zijn plaats:

ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.

het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt
of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
wat ik wil weten is of jij je pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.

het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel
geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: yes

ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen
ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

[ Bericht 0% gewijzigd door Xennia op 13-11-2005 03:17:15 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

...

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

hij's mooi!

tja, ik had eregister nog een reactie/verhaal geschreven, toch maar niet gedaan en kwam toch, alsof het zo moest zijn misschien , even wat tussen.

kortom kwam het hier op neer:
alles is belangrijk: innerlijk/uiterlijk, geest/lichaam, spiritualiteit/rationaliteit, pieken/dalen, regen en zon.

behoud de middenweg, in alles

als je stil bent (introvert), schreeuw dan af en toe even hard of vertel een goeie mop.
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.
als je slaapt, word dan eens midden in de nacht wakker.
als je wakker bent, zorg dan eens voor een goeie nachtrust.
als je droomt, probeer dan de werkelijkheid te zien..

zucht _{en zo kan ik doorgaan, maar dat was overbodig, genoeg = genoeg}

quote:

op zondag 13 november 2005 02:00 schreef sweetgirly het volgende:
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.

doe jij dat nou wel eens?

ben een beetje te koppig, te hard werkend om zomaar zeggen 'genoeg',
en er een eind aan te maken. bovendien denk ik (te) vaak aan andere mensen.
zelfs al stort mijn hele leven in, dan weet ik nog wel een lichtpuntje te vinden.

alles is super relatief

* paeromius gaat slapen

quote:

op zondag 13 november 2005 02:05 schreef xennia het volgende:

doe jij dat nou wel eens?

geloof me, genoeg
balans. en die heb ik wel hoor, ik luister eerst voordat ik praat (nl) .

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

[..]

hiermee ben ik het wel eens meaghan. ultiem geluk is te groot en te ondefineerbaar. waar het om gaat is dat je vreugde uit dingen kunt halen, bevrediging en voldoening. waar het om gaat is die dingen te kunnen blijven zien, ook al lijkt alles tegen te zitten.

ik heb dit al eens eerder geplaatst, maar doe het nog eens omdat het zo waar is en hier goed op zijn plaats:

ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.

het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt
of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
wat ik wil weten is of jij je pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.

het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel
geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: yes

ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen
ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

wow prachtig

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:50 schreef mukie het volgende:

[..]

ying en yang

yep, toevallig een oude username van mij, toen ik nog in het duistere zat voor het grootste gedeelte

de duisternis leren waarderen. ik heb altijd moeite gehad met het verschil tussen de duisternis en het licht. tegenwoordig functioneer ik in beide gebieden goed. de duisternis kan heel aantrekkelijk zijn en hoeft niet te zorgen voor negatieve gedachtes of depressie of zwartheid in het denken.

yingyang is toch balans? de balans tussen het goede en het slechte. altijd goed is niet goed denk ik, want dan wen je ook aan het goede en leer je het goede minder waarderen ook.

hoewel het wel aantrekelijk lijkt om altijd goed te voelen maar dan noem ik het liever in balans zijn. in balans is altijd alles zeker en sta je sterker op je benen.

zonder balans verlies je de controle, en verlies je de controle dan kun je dat vergelijken met zoveel controle verliezen dat je zelfmoord gaat plegen. want het is nog altijd de controle verliezen. dan is yingang er ook niet meer.

dan heb je nog het negatieve karma dat te maken heeft met zelfmoord. je daalt in je denken continu naar beneden, je zit in die neerwaarste spiraal van het voelen en denken en ook al probeer je positief te zijn, die neerwaarste spiraal is sterker en krachtiger. dan zul je goede mensen om je heen moeten hebben en medicatie om de neerwaarste spiraal te onderdrukken.

dat heb ik dus ook gehad, seroxat tegen negatieve gedachtes. om de negatieve gedachte minder negatief te maken, om zo weer te komen tot een beter gevoel. anti-depressiva is geen wondermiddel maar een hulpmiddel om alles op een rijtje te zetten.

zo ik weet het verder niet. ik denk wel dat hulp-instanties te weinig op de voorgrond staan en ook dat mensen zelf te weinig initiatief tonen als ze te maken hebben met slechte zaken. nog steeds denk ik dat mensen veels te lang ermee blijven rondlopen. je zou eigenlijk bij ieder klein iets actie moeten ondernemen maar vaak zal het zo zijn dat een probleem te klein lijkt. maar dat vind ik dus niet, geen enkel probleem is klein genoeg. tijdens mijn zwarte tijden werden kleine problemen groot, het meest kleine probleem ging het negatieve versterken zodat het algehele plaatje nog erger werd. daarom is ieder probleem van belang denk ik.

zo, genoeg geluld weer erover.

voortaan moet ik mijn oude berichten eens nalezen want ik heb nu ff het idee dat ik dit al eens geschreven heb gisteren of eergisteren. oude berichten nalezen dus

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

[..]

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

wow, inderdaad erg mooi xennia...

ik vond dit het mooiste:

voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid.

ontopic:
of je het genoeg vind heeft te maken met de psychische gesteldheid van de persoon.
dus de manier van omgaan met alles.

volgens mij is dit moeilijk te beinvloeden, het kan mischien veranderen door boeken te lezen over hoe je alles zou kunnen opvatten, maar op het eind komt het er toch weer op aan hoeveel je kan verdragen.

inderdaad, hoe hard ben je. hoe sterk ook. incasseringsvermogen dus. hardheid groeit met de jaren, dat krijg je al mee van kinds af aan. leer je daar al dat het leven geen eitje is dan lukt het later beter.

hoe hard, dus ook, hoe hard is die muur die je tegenhoudt tot zelfmoord. is de muur weg dan is het einde daar. dan is er niets meer dat je kan weerhouden van die stap zetten tot.

in deze wereld is het van belang om enige hardheid te hebben, zodat problemen minder probleem lijken te zijn. enige hardheid en ook enige vorm van ironie. je problemen zien als grap misschien zelfs. als grap

gaat ver. maar je moet je problemen niet te serieus gaan nemen. ga je een probleem erg serieus nemen dan wordt het een serieus probleem problemen niet serieus nemen is tevens een kwestie van het leven niet al te serieus nemen. met veel humor bereik je denk ik ook veel. vooral blijven lachen al wordt het zwarte humor.

het beste is dat het een luchtig probleem blijft.

dat is dan makkelijk gezegd weer. in een situatie van hopeloosheid moet je net weten hoe je moet denken en tegen de wereld en jezelf moet aankijken. dan is het dus zoals ik al zei een kwestie van het zelfbeeld en wereldbeeld dat je schept ook.

en met een meer nonchalante instelling is het misschien zelfs beter. nonchalant in de zin van, ik maak me niet zo druk, het loopt vanzelf wel los. en dan wacht je af misschien, inplaats van zo ongeduldig te zijn dat je liever nu dan straks dood bent.

quote:

op zondag 13 november 2005 16:36 schreef dromenvanger het volgende:

hoe hard, dus ook, hoe hard is die muur die je tegenhoudt tot zelfmoord. is de muur weg dan is het einde daar. dan is er niets meer dat je kan weerhouden van die stap zetten tot.

of hoe hard is de koppigheid van de mens om zelf niet de muur af te kunnen/willen breken.
misschien is het begin wel juist daar als de muur wordt afgebroken, totale overgave en acceptatie.

lijdt tot dankbaarheid en zelfacceptatie en zie daar, muren weg en geen behoefte aan zelfmoord.
maar juist aan wíllen leven. 100%.

in die zin denk ik ook dat niet willen opgeven doorgaans niet een kwestie is van trots en ego.
maar van levenskracht. en juist een niet-egoïstische instelling.

het ego zorgt doorgaans voor problemen, niet de mens als geheel.
ik bedoel, wie wil er lijden? wie wil er diep van binnen lijden? niemand toch?

en zelf-destructief ingesteld zijn of sadomasochistisch zijn, tja daar kies je doorgaans ook liever niet voor als dat geen hobby van je is, lijkt mij.

die muur bedoel ik mee bij echte zwarte problemen. dan moet er ergens een muur zijn en eelt op je ziel die je tegenhoudt. de muur die totale wanhoop tegenhoudt. dat laatste handvat ook. dat laatste been op de grond.

de muur bij het goed voelen is overbodig, dat weerhoudt denk ik zelfs aan een gelukkig en kalm gevoel. de muur bij goed voelen is overbodig en houdt denk ik echte rust tegen.

rust daar heb ik dus ook wat mee. rust in je stemming. alles rustig benaderen op elk moment dan ook. dus rust tijdens wanhopige periodes ook. misschien moet die muur dan inderdaad weg op dat moment, om de rust te herontdekken.

rustig de situatie tegemoet treden ook. al zit je diep in de schulden of wat dan ook. laten bezinken van alles. tot jezelf komen.

dat is toch je eigen handleiding toepassen in je leven? intuitie gebruiken ook? aanvoelen hoe het hoort?

dat je uberhaupt in de schulden belandt bent als je daarin belandt bent maakt niet uit, het gaat om het oplossen van het probleem. in de schulden belanden is een willekeurig voorbeeld, een echtscheiding ook. of een gevoel zonder reden of slechte baan. wat dan ook. het gaat erom dat je leert omgaan met de situatie. en ik denk dat je na verloop van tijd met iedere situatie kunt omgaan. al moet je de situatie ff laten links liggen om weer tot rust te komen en daarna het boeltje oppakken. tijd voor jezelf nemen ook. tot adem komen

een kwestie van de boel de boel laten, afstand nemen van de problemen. zodat je nuchter ernaar kunt kijken. en pas met een nuchtere blik erop kun je komen tot een betere oplossing. ben je te betrokken tot je eigen problemen dan is het moeilijk om er iets aan te doen. gewoon ff weg stappen uit de situatie. ( en dan niet wegstappen door zelfmoord, wegstappen door uit jezelf te treden misschien eerder, uit jezelf treden, uit de problemen treden en van afstand kijken naar de heersende problematiek, eventueel met behulp van een goede psycholoog die het beter in kaart kan brengen)

[ Bericht 13% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 13-11-2005 17:08:26 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 16:57 schreef dromenvanger het volgende:
die muur bedoel ik mee bij echte zwarte problemen. dan moet er ergens een muur zijn en eelt op je ziel die je tegenhoudt. de muur die totale wanhoop tegenhoudt. dat laatste handvat ook. dat laatste been op de grond.

ik weet niet.
ik denk ergens dat totale wanhoop of sowieso tegenhouding van kan lijden tot onderdrukking ofzo. en dat juist dan die muur kan zorgen bijv. voor problemen of ergo zelfmoord.

quote:

de muur bij het goed voelen is overbodig, dat weerhoudt denk ik zelfs aan een gelukkig en kalm gevoel. de muur bij goed voelen is overbodig en houdt denk ik echte rust tegen.

juist afbreken, om nieuw te kunnen beginnen dus.
rustig en gelukkig kunnen zijn ontstaat meestal niet zomaar, lijkt mij ook.

quote:

rust daar heb ik dus ook wat mee. rust in je stemming. alles rustig benaderen op elk moment dan ook. dus rust tijdens wanhopige periodes ook. misschien moet die muur dan inderdaad weg op dat moment, om de rust te herontdekken.

yep oa
alleen de muur moet weg, om boos/teleurgesteld te kunnen zijn, als je dat wilt zijn.
overgave van.. zodat het omgezet kan worden in iets moois of het wordt dan omgezet in iets moois (ja, ik heb teveel osho gelezen , nee maar ook zie ik er wat in).

quote:

rustig de situatie tegemoet treden ook. al zit je diep in de schulden of wat dan ook. laten bezinken van alles. tot jezelf komen.

dat is toch je eigen handleiding toepassen in je leven? intuitie gebruiken ook? aanvoelen hoe het hoort?

dat je uberhaupt in de schulden belandt bent maakt niet uit, het gaat om het oplossen van het probleem. in de schulden belanden is een willekeurig voorbeeld, een echtscheiding ook. of een gevoel zonder reden of slechte baan. wat dan ook. het gaat erom dat je leert omgaan met de situatie. en ik denk dat je na verloop van tijd met iedere situatie kunt omgaan. al moet je de situatie ff laten links liggen om weer tot rust te komen en daarna het boeltje oppakken. tijd voor jezelf nemen ook. tot adem komen

hm hm, iedereen zijn manier.
en idd, zijn vele problemen juist uitdagingen .

denk dat je wanneer je je overgeeft dat dan de problemen als water stromen. dus overgave bij echte negatieve stroming kan leiden tot een waterval? ik heb altijd mezelf overeind moeten houden in mijn persoonlijke situatie. ik heb me niet kunnen overgeven aan het gevoel omdat dan het gevoel de macht kreeg in mijn zware tijd. dus in mijn geval moest ik koppig blijven. liet ik het negatieve varen dan bleven er negatieve zaken bijkomen en bleef het zwarte negatieve ook sterker worden en kwamen er ook nieuwe negatieve gedachtes bij de hele tijd.

ik moest het negatieve tegengaan met wilskracht en inzicht plus een assertieve/agressieve benadering, zo van, tot zover mag de shit in mijn hoofd en verder niet. dus die muur was in mijn geval dus echt nodig.

het probleem was in mijn geval een uitdaging inderdaad achteraf bekeken dus, op het moment zelf was het iedere dag een hel. ik mis soms zelfs die strijd die ik moest voeren maar ben blij dat ik nu wel rust heb gevonden.

overeind blijven en in leven willen blijven heeft ook te maken met respect voor je zelf en eer een beetje denk ik. pleeg je zelfmoord dan geef je de moed op, geef je de moed op dan heb je verloren hier op deze wereld. benader je het leven als strijd en jungle dan is verliezen een taboe.

ik bedoel dus ook. zie je je problemen als vijand inplaats van bedreiging ook. je problemen als vijand zien wil zeggen dat je die problemen wilt verslaan. het probleem gewoon als probleem zien zorgt niet voor zo'n grote weerstand. dan is het alleen maar een probleem en als het alleen een probleem is dan is het gevoel niet aanwezig dat het probleem verslagen kan en vooral moet worden.

de instelling van. " ik ben een strijder in dit leven en geen enkel probleem is te groot, ik overwin alles", dat kan al zorgen dat je niet opgeeft. dan blijf je doorgaan tot het bittere eind.

doorgaan tot het bittere eind dus de enige manier om te winnen.

[ Bericht 8% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 13-11-2005 17:19:50 ]

quote:

op zaterdag 12 november 2005 11:11 schreef moonah het volgende:

aangeleerd ja! ik heb mjizelf moeten aanleren hoe ik gelukkig kan zijn. en ik weet niet of ik daar zoveel beter in zou zijn dan anderen. het is mij heus niet cadeau gedaan hoor... ik heb ook diverse malen op het punt gestaan dat ik dacht dat ik écht niet meer kon. toch heb ik ervoor gekozen door te zetten.
_{en dit bedoel ik niet om mezelf op de borst te kloppen.}

jij gaat er vanuit dat de mens dynamisch is en blijft, terwijl dat niet zo is. natuurlijk kun je mensen vanalles aanleren, maar het is een feit dat dat op latere leeftijd niet altijd meer gaat. zoals de xhosa klanken hebben die je niet meer kunt aanleren op latere leeftijd omdat je strottehoofd zich anders ontwikkeld wanneer je opgroeit met die klank, zo werkt het geestelijk ook. om maar bij de talen te blijven, omdat ik daar het meest bekend mee ben: als je als kind opgroeit met twee talen, dan zul je de klanken en nuances van die talen goed kunnen leren. als je op latere leeftijd een taal moet leren, zul je bepaalde dingen hoogstwaarschijnlijk nooit leren. een brit die nooit nederlands heeft geleerd, kan het verschil tussen 'koud' en 'kuit' niet horen, omdat hij de 'ui' niet kent, en deze als 'ou' hoort. sommige mensen kunnen dit nog leren, maar niet iedereen is even flexibel, en hoe ouder je wordt, hoe moeilijker het wordt. ik neem aan dat jij ook weet dat kinderen een taal makkelijker oppikken dan een bejaarde, dit omdat de hersens anders werken en nog makkelijker hersenverbindingen gevormd kunnen worden. je kunt roepen wat je wilt dat mensen alles op ieder punt van hun leven nog kunnen veranderen, maar het bewijs voor het tegendeel is overweldigend.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:27 schreef nanking het volgende:

daaruit maak ik toch op dat je vind dat het een bepaling/ een keuze is?

ik drukte me wat ongelukkig uit, maar nee, ik vind nog steeds niet dat het altijd een keuze is. in zekere zin is het natuurlijk een keuze om wel of niet zelfmoord te plegen, in die zin dat je op een bepaald moment een besluit neemt om het te doen en hoe je het gaat doen. aan de andere kant hoeft diegene het zo niet te ervaren. ik ervaar het niet als bewuste keuze dat ik geen zelfmoord gepleegd heb. ik heb nooit de voor- en nadelen tegenover elkaar gezet en gedacht 'goh, nou, toch maar niet hoor, want dat leven biedt toch wel voordelen'. technisch gezien heb je altijd een keuze. als je beroofd wordt kun je er ook voor 'kiezen' om je geld niet te geven en neergestoken te worden, maar de meeste mensen zullen het afgeven van het geld niet echt als 'keuze' beschouwen.

nog iets over keuze:
"[benjamin libet, emeritus professor of physiology at the u of california at san francisco] measured brain activity during voluntary hand movements. he found that between 500 and 1,000 milliseconds before we actually move our hand there is a wave of brain activity, called the readiness potential. libet set out to determine the moment, somewhere in that 500 to 1,000 milliseconds, when we make the actual conscious decision to move our hand.
libet found that the time between the onset of the readiness potential and the moment of conscious decision making was about 300 milliseconds. if the readiness potential of the brain is initiated before we are aware of making the decision to move our hand, then it would appear that our brains know our decisions before we become conscious of them" (sciam mind vol 16 no 1 p.44-5).

quote:

op zondag 13 november 2005 17:12 schreef dromenvanger het volgende:
denk dat je wanneer je je overgeeft dat dan de problemen als water stromen.

hoeft niet, je pakt het bij de kern. gaat op in het moment, laat los etc.

quote:

dus overgave bij echte negatieve stroming kan leiden tot een waterval?

het kan, denk ik, zorgen voor sneeuwbaleffecten.
maar net zolang tot de beseffenis er komt of dat het ego ermee ophoudt.

quote:

ik heb altijd mezelf overeind moeten houden in mijn persoonlijke situatie. ik heb me niet kunnen overgeven aan het gevoel omdat dan het gevoel de macht kreeg in mijn zware tijd. dus in mijn geval moest ik koppig blijven.

dat is de moeilijkheid als jouw gevoel jou de baas is.
alsof er dan weer een boos mannetje komt, die schreeuwt, dan weer een verdrietig mannetje tevoorschijn komt etc etc. verdeeldheid. allemaal osho.

punt is, dat het kan/moet kunnen, als jij maar weet wie de baas is!

quote:

liet ik het negatieve varen dan bleven er negatieve zaken bijkomen.

hehe, ja dat is het mooie ervan..hoe noemen ze dat nou.. naja.

quote:

ik moest het negatieve tegengaan met wilskracht en inzicht. dus die muur was in mijn geval dus echt nodig.

iedereen zijn/haar manier, dat zeker.
en wilskracht en inzicht, lijkt mij (tot nu toe) geen overbodig koek .

quote:

het probleem was in mijn geval een uitdaging inderdaad achteraf bekeken dus, op het moment zelf was het iedere dag een hel. ik mis soms zelfs die strijd die ik moest voeren maar ben blij dat ik nu wel rust heb gevonden.

overeind blijven en in leven willen blijven heeft ook te maken met respect voor je zelf en eer een beetje denk ik. pleeg je zelfmoord dan geef je de moed op, geef je de moed op dan heb je verloren hier op deze wereld. benader je het leven als strijd en jungle dan is verliezen een taboe.

ik bedoel dus ook. zie je je problemen als vijand inplaats van bedreiging ook. je problemen als vijand zien wil zeggen dat je die problemen wilt verslaan. het probleem gewoon als probleem zien zorgt niet voor zo'n grote weerstand. dan is het alleen maar een probleem en als het alleen een probleem is dan is het gevoel niet aanwezig dat het probleem verslagen kan worden.

ik snap precies wat je bedoelt.
en of want idd, het ego wil niet verslagen worden, vermoed ik.
ga je vechten ertegen, verlies je. besef je van 'ah, daar heb je het ego met zijn problemen weer', dan kan je winnen.

simpelweg, omdat jij in de kern staat, en niet (langer) het ego.

_{maargoed of ..}

quote:

op zondag 13 november 2005 17:20 schreef maeghan het volgende:je kunt roepen wat je wilt dat mensen alles op ieder punt van hun leven nog kunnen veranderen, maar het bewijs voor het tegendeel is overweldigend.

je hebt het nu over het horen van klanken, dit betekent echter niet dat mensen de hele taal niet meer kunnen leren. dit gaat denk ik ook op bij bijvoorbeeld therapie voor bejaarden. er worden op therapie handvaten aangereikt om te kunnen veranderen, bijvoorbeeld door denkschema's onder de loep te nemen. het vergt erg veel tijd en oefening om denkpatronen te veranderen, maar dat geldt voor iedereen. misschien is het voor ouderen moeilijker dan voor jongere mensen, maar het is zeker niet onmogelijk.

ik ben het eens met moonah, maar dit is tevens een tvp, ik kom er nog op terug.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:14 schreef mukie het volgende:

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

op mij kom je nu nl over als een koude verzuurde kikker.
ik kan het natuurlijk mis hebben

dat liefde, verdriet, geluk en wat dan ook veroorzaakt worden door chemische processen betekent niet dat je ze niet kan voelen, alleen dat je weet wat er gebeurt. nou ja, voor zover de wetenschap daar achter is dan.

er stond ooit in psychologie magazine op de laatste pagina een klein maar wel grappig experimentje. er stond een foto van een giraffe die net leek te lachen. als je er gewoon naar keek, voelde je er ws. niet zo veel bij. daarna moest je dan een lachend gezicht trekken en ernaar kijken, en inderdaad, je voelt je dan blij.

sterker nog, alleen al door een lachend gezicht te trekken voel je je blij. het is namelijk niet alleen zo dat je lichaam reageert op je emoties, maar je emoties zijn ook afhankelijk van je lichaam. wanneer je een beweging maakt die je normaal maakt bij een bepaalde emotie, worden nl. delen van je hersenen gestimuleerd die normaal actief zijn bij die emotie.

_{ben ik de enige die bij dat lezen van dat indiaanse oudste verhaal 'teiltje' denkt? wat een zweverige hippieshit. oerkracht, de verlangens van je hart.}

[ Bericht 2% gewijzigd door Maeghan op 13-11-2005 17:38:59 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 17:31 schreef maeghan het volgende:

dat liefde, verdriet, geluk en wat dan ook veroorzaakt worden door chemische processen betekent niet dat je ze niet kan voelen, alleen dat je weet wat er gebeurt. nou ja, voor zover de wetenschap daar achter is dan.

de wetenschap staat soms nog in de kinderschoenen, dat moge wel duidelijk zijn.

quote:

er stond ooit in psychologie magazine op de laatste pagina een klein maar wel grappig experimentje. er stond een foto van een giraffe die net leek te lachen. als je er gewoon naar keek, voelde je er ws. niet zo veel bij. daarna moest je dan een lachend gezicht trekken en ernaar kijken, en inderdaad, je voelt je dan blij.

juist dan kan de conclusie worden getrokken dat chemische processen te beïnvloeden zijn of en circa behandelbaar. er zijn uitwegen/oplossingen. ik bedoel, 1000 mensen depressief, jarenlang, dit en dat meegemaakt, aan de serotax whatever, geef ze een huisdier of biedt en luisterend oor en ze bloeien op.

quote:

_{ben ik de enige die bij dat lezen van dat indiase oudste verhaal 'teiltje' denkt? wat een zweverige hippieshit. oerkracht, de verlangens van je hart.}

die hippie's slaan soms wel een waarheid als een koe aan.
oh en over dat liefde een chemisch proces is, kan best. gelukkig zie ik af en toe ouderen die na jarenlang getrouwd zijn, elkaar nog een glimp in de ogen kunnen geven, als ware ze nog onschuldige, verliefde en ondeugende tieners van 16 jaar oud.

bewegingen van het lichaam is inderdaad belangrijk

dat is toch bij yoga zo? en als je net doet alsof je de tour de france gewonnen hebt. dat je je vuisten in de lucht steekt en schreeuwt van.." i am the champion of this world". dan voel je je meteen sterker dat doe ik dus vaker, dan ga ik buiten staan en steek ik armen in de lucht en spreidt ik de benen en zeg ik. " ik ben god" nee, zonder dat ik denk dat ik god ben, maar ik doe dan net alsof ik ultieme krachten heb en probeer dan mijn energie in mijn lichaam te laten stromen naar buiten en het positieve naar binnen te laten komen. ( doe dat alleen als buren niet buiten zijn )

maar in depressie ontbreekt het aan zulke ideeën vaker. maar het kan je wel helpen om uit een periode te komen.

het is het totaalplaatje. hoe wordt je een rasechte kampioen met alles erop en eraan. hoe versla je de angst en twijfel. en ga zo door

het lichaam laten zorgen tot een uitbarsting van het negatieve ook dat je met lichaamstaal het negatieve eruit gooit alsof je in een orgasme klaar komt van geilheid, het lichaam samen met je geest en ziel en instelling dus . en dat heeft ook het lichaam bereikt een beetje dat orgasme. maar dan stroomt het negatieve naar het oneindige.

het is zaak om helder te worden en al het slechte weg te laten vloeien. en misschien helpen muren niet zoals sweetgirly zegt. zoals een orgasme dus. je moet het laten stromen voordat je klaar kunt komen.

[ Bericht 7% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 13-11-2005 18:06:21 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 17:43 schreef sweetgirly het volgende:
juist dan kan de conclusie worden getrokken dat chemische processen te beïnvloeden zijn of en circa behandelbaar. er zijn uitwegen/oplossingen. ik bedoel, 1000 mensen depressief, jarenlang, dit en dat meegemaakt, aan de serotax whatever, geef ze een huisdier of biedt en luisterend oor en ze bloeien op.

dat laatste slaat als een tang op een varken. ik heb altijd huisdieren gehad, maar dat helpt toch echt niet tegen een depressie hoor. dat het helpt tegen een dipje, dat het helpt bij een moeilijke periode, okay. maar een oplossing is het natuurlijk niet, slechts een beetje ondersteuning.

het is trouwens seroxat. op zich maakt dat niet uit, maar ik schoot een beetje in de lach van je foutje. je brengt de belastingdienst nog op een idee

dit is inderdaad een voorbeeld van hoe je een chemisch proces kunt beinvloeden. maar dat betekent natuurlijk nog niet dat ze dat allemaal zijn, of dat het altijd en voor iedereen werkt. in principe voelen mensen zich beter na het sporten, omdat je lichaam dan endorfine aanmaakt. echter, er zijn ook mensen waarbij dat niet gebeurt. als je lichaam op zo'n manier verstoord is, kun je sporten wat je wilt, maar je zult je er niet beter door gaan voelen. evenals met dat lachen, dat werkt heel even. maar ik kan me voorstellen dat dat niet werkt bij iemand met een klinische depressie bijvoorbeeld, of als je oma/vriend/wie dan ook net is overleden. bovendien is het natuurlijk ook niet zo dat je kunt zeggen 'blijf maar gewoon lachen, dan ga je je vanzelf een keer gelukkig voelen! gewoon die mondhoeken opgetrokken houden en dan komt het wel!'. je moet ook de kracht nog maar hebben om je gezicht in de plooi te trekken. ik hoop dat je snapt dat dit dus wat kort door de bocht is.

quote:

op zondag 13 november 2005 18:12 schreef maeghan het volgende:

dat laatste slaat als een tang op een varken. ik heb altijd huisdieren gehad, maar dat helpt toch echt niet tegen een depressie hoor. dat het helpt tegen een dipje, dat het helpt bij een moeilijke periode, okay. maar een oplossing is het natuurlijk niet, slechts een beetje ondersteuning.

het is trouwens seroxat. op zich maakt dat niet uit, maar ik schoot een beetje in de lach van je foutje. je brengt de belastingdienst nog op een idee

dit is inderdaad een voorbeeld van hoe je een chemisch proces kunt beinvloeden. maar dat betekent natuurlijk nog niet dat ze dat allemaal zijn, of dat het altijd en voor iedereen werkt. in principe voelen mensen zich beter na het sporten, omdat je lichaam dan endorfine aanmaakt. echter, er zijn ook mensen waarbij dat niet gebeurt. als je lichaam op zo'n manier verstoord is, kun je sporten wat je wilt, maar je zult je er niet beter door gaan voelen. evenals met dat lachen, dat werkt heel even. maar ik kan me voorstellen dat dat niet werkt bij iemand met een klinische depressie bijvoorbeeld, of als je oma/vriend/wie dan ook net is overleden. bovendien is het natuurlijk ook niet zo dat je kunt zeggen 'blijf maar gewoon lachen, dan ga je je vanzelf een keer gelukkig voelen! gewoon die mondhoeken opgetrokken houden en dan komt het wel!'. je moet ook de kracht nog maar hebben om je gezicht in de plooi te trekken. ik hoop dat je snapt dat dit dus wat kort door de bocht is.

ik weet het, hij was ook erg kort door de bocht .

aan de andere kant, lijkt het gewoon iets westers.
ik zeg niet dat mensen overdrijven, allerminst. maar het lijkt alsof ze met een pilletje soms whatever de kern van het probleem uit de weg gaan of iets dergelijks. ik zeg ook niet afschaffen die handel. maar ik snap ergens niet dat als het lichaam (idd, sporten, pilates noem maar op, is er zo op gebasseerd, kracht van het lichaam door juist de geest te versterken etc) belangrijk is in die zin, gevoel om te zetten valt, het dan niet tot weinig gebeurt en/of te beogen valt. en er soms meer circa betere resultaten te behalen vallen, denk ik ergens, met een combi van.

chemisch proces, ok, maar ik vind dat ergens te makkelijk ofzo.

goed voelen heeft ook met je lichaam te maken, dus ook met de chemische huishouding in je hersens. het is een magische combinatie van alles.

heb je alles in orde. dan is het goed. is er 1 ding dat niet klopt, dan wordt dat ene ding erg. dan kan 1 klein ding voor ongeluk zorgen.

mind body and soul dus

het totaal-gebeuren.

oh ja, tot zo ver kan ik er ook wel in meegaan hoor, sweetgirly en dromenvanger. maar ik vond sommige mensen hier wel erg ongenuanceerd suggereren dat alles maakbaar is, en daar geloof ik pertinent niet in. dat je er veel zelf aan kunt doen, dat zal ik nooit ontkennen, en dat het afhankelijk is van een heleboel factoren ook niet.

of het iets westers is weet ik niet. daar wordt ook wel onderzoek naar gedaan, maar je hoort er niet echt heel veel over. ik weet wel dat, hoewel lang gedacht werd dat anorexia een luxeprobleem is en een moderne ziekte, dit niet waar blijkt te zijn. het kwam vroeger ook al voor, alleen zoals met alle ziektes die nu een naam hebben zit je met het probleem dat er toen minder op papier bijgehouden werd en dat soort dingen allemaal hysterie heetten (bij vrouwen iig). als je kijkt naar het gebruik van drugs, dan kun je wel stellen dat die altijd en overal erg populair zijn, en dat dus blijkbaar over de hele wereld wel behoefte is aan een 'uitvlucht' zo nu en dan.

een ziekte is nooit een ziekte als je de ziekte weigert te accepteren is mijn visie.

als ben je 90. heb je wilskracht dan lukt het je. ik bedoel. de kracht van het menselijke individu mag nooit en te nimmer onderschat worden.

geloof je in jezelf, dan komt de rest vanzelf. maar dan heb je ook aangevers nodig. mensen die je positieve impulsen geven. heb je zelf niet de kracht tot imuls-geving, dan wordt het inderdaad moeilijk.

maar ik geloof dus in verandering en flexibiliteit. in alle gevallen. verandering is de toekomst

de huidige wetenschap zal al snel zeggen dat zaken onmogelijk zijn, omdat ze zich baseren op het huidige. en het huidige dat niet aangetoond is, heeft zijn grenzen op vele gebieden.

de innerlijke kracht ook. de innerlijke kracht. dat is niet te bewijzen door de wetenschap. en veel mensen geloven niet in innerlijke kracht, in ieder geval weten mensen niet hun innerlijke kracht te benutten.

de wetenschap wordt ook maar bedreven door depressieve mensen met oude gedachtes. daar zitten volgens mij maar weinig echte positievelingen tussen. dus moet je die mensen uberhaupt serieus nemen in dit leven?

quote:

op zondag 13 november 2005 19:05 schreef dromenvanger het volgende:
een ziekte is nooit een ziekte als je de ziekte weigert te accepteren is mijn visie.

bij vooral lichamelijke ziektes, als bijvoorbeeld aids, gaat dat alleen niet erg op.
je gaat er toch dood aan, of je het accepteert als ziekte of niet.

je kan het ook zien als een uitdaging, en waarschijnlijk leef je dan langer,
maar aan sommige dingen ga je helaas toch onherroepelijk dood.

maar misschien bedoelde je het anders dan ik het nu lees.

quote:

op zondag 13 november 2005 19:09 schreef wolkje het volgende:

[..]

bij vooral lichamelijke ziektes, als bijvoorbeeld aids, gaat dat alleen niet erg op.
je gaat er toch dood aan, of je het accepteert als ziekte of niet.

je kan het ook zien als een uitdaging, en waarschijnlijk leef je dan langer,
maar aan sommige dingen ga je helaas toch onherroepelijk dood.

maar misschien bedoelde je het anders dan ik het nu lees.

ik ben zo gek dat ik zeg. zelfs aids kun je verslaan met positieve energie

ik ben misschien in de ogen van sommigen zo gek dat ik zeg. " alles is verslaanbaar, je kunt je hele lichaam instellen naar eigen wensen".

ik weiger dus te geloven dat je als mens afhankelijk bent van geestelijk en lichamelijk functioneren.

ik ben dus positief. ik ben positief jah. en dat is de enige manier.

ik heb geen aids. zou ik het door mijn eigen fout of door de schuld van een ziekenhuis krijgen. dan nog zou ik niet dood gaan, omdat ik de vijand onder ogen treedt en wil verslaan.

en iedere vijand van mij wordt verslagen. omdat ik een strijder ben.

ik weiger dus vroegtijdig te sterven en ik weiger te leven in ellende. omdat ik een vechter ben op alle gebieden op alle gebieden dus. zo ben ik geboren of zo ben ik geworden.

ik weiger de handdoek in de ring te gooien. en ook weiger ik dood te gaan.

klinkt gek, maar zo is mijn instelling. ik wil alles overwinnen. alles dus. ik wil op de eerste plek belanden en winnaar zijn. op alle gebieden ook.

omdat het leven een wedstrijd is.

ik zie het leven als wedstrijd, die alleen plek biedt voor winnaars. en winnaar zijn en worden heeft te maken met je instelling. daarbij kan iedereen winnaar zijn.

[ Bericht 7% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 13-11-2005 19:18:05 ]

winnaar willen worden

kwestie van. ik neem geen genoegen met problemen. heb ik astma dan versla ik die astma, heb ik aids dan verander ik mijn bloed, ben ik depressief dan verander ik mijn gedachtes.

je staat dan boven je bestaan en je wint.

je hebt dan gewonnen en kunt bijna zeggen.

"ik ben mijn eigen god in dit bestaan".

en zo hoort dat ook. geen vroegtijdig sterven op welk gebied dan ook.

je verslaat het allemaal. je bent een ridder.

het is dus echt een kwestie van, ik neem geen genoegen met wat op mijn pad komt. ik sta klaar met alle wapenen die ik heb. en vaak is je mind en ziel je sterkste wapen dat je kunt hebben.

met je mind kun je je lichaam genezen. de geest en ziel staat boven alles.

en ga zo door

wetenschappelijk is het niet. het heeft te maken met intuitie en wilskracht. wetenschap is niet gericht op wilskracht. wetenschap is gericht op grijze zokken instelling. die 100 jaar doen om een bewijs op tafel te krijgen. en ondertussen hun tijd verspillen.

hahahaha, nou, deze depressieve mens met oude gedachtes zegt dat mensen die denken dat je aids kunt verslaan met positieve energie tegen hunzelf in bescherming dient te nemen en een mooi kamertje moet geven in een instelling met zachte kussens aan de muren. ongelofelijk.

wat jij zegt heeft niet te maken met acceptatie of wilskracht, maar met het ontkennen van de werkelijkheid.

ik zag in een ander topic dat je luchtwegproblemen hebt, en dat je daar visolie voor gebruikte. dat hoeft dan toch ook niet, als je het kunt verhelpen met positieve energie.

omg ik wou net nog zeggen dat er voor dit gedrag nog een naam was, namelijk 'manische episode' maar ik zie het al:

quote:

op zaterdag 12 november 2005 18:27 schreef dromenvanger het volgende:

epileptische medicijnen krijg ik trouwens ook, maar tegen manisch depressiviteit. waar vis-olie dus ook perfect tegen blijkt te werken

is het een wonder-middel misschien

blijkbaar is je positieve energie niet helemaal in balans.

[ Bericht 43% gewijzigd door Maeghan op 13-11-2005 19:44:40 ]

nee, ik had geen luchtweg problemen maar die vis-olie hielp me, ik wist niet eens dat ik problemen aan de luchtwegen had. zoals ieder mens ergens last van heeft , heb ik het dus ook. maar ik doe er wat aan. ik neem ieder probleem met beide handen aan zodat het wordt opgelost. en jij moest daar oude berichten meenemen voor wat ben je voor ongeloofelijke loser geen andere kracht ter beschikking zeker, loser dat je bent, vuile loser mensen met een gezonde instelling gebruike een gezonde aanpak maar die heb jij niet omdat je ongezond bent. je hele karma klopt niet. kom je nog wel achter ook.

maar alles is mogelijk. geloof eens in wonderen for god sake.

je denkt teveel in beperkingen. de hele mensheid denkt teveel in beperkingen dat is het huidige probleem.

het geloof in wonderen is afwezig.

wilskracht, hoop en geloof. whatever. daar geloof jij dus niet in.

jij gaat op het moment dat je kanker krijgt leven naar je dood. en dan ga je ook dood. accepteer je de dood niet dan ga je ook niet dood.

dat is het verschil tussen jou en mij. ik accepteer problemen niet. daarom ben ik sterker

daarom kan ik alles aan. en jij niet.

omdat je een hond bent die nergens in gelooft dus

je gelooft niet. daarom ben je verdoemd in dit leven.

geloof je niet dan zul je branden in de hel. geloof je dan zul je stralen in het licht.

geloof eens...maar dat is iets dat je zelf moet ontdekken.

[ Bericht 11% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 13-11-2005 19:51:33 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 19:44 schreef dromenvanger het volgende:
nee, ik had geen luchtweg problemen maar die vis-olie hielp me, ik wist niet eens dat ik problemen aan de luchtwegen had. zoals ieder mens ergens last van heeft , heb ik het dus ook. maar ik doe er wat aan. ik neem ieder probleem met beide handen aan zodat het wordt opgelost. en jij moest daar oude berichten meenemen voor wat ben je voor ongeloofelijke loser geen andere kracht ter beschikking zeker, loser dat je bent, vuile loser mensen met een gezonde instelling gebruike een gezonde aanpak maar die heb jij niet omdat je ongezond bent. je hele karma klopt niet. kom je nog wel achter ook.

maar alles is mogelijk. geloof eens in wonderen for god sake.

je denkt teveel in beperkingen. de hele mensheid denkt teveel in beperkingen dat is het huidige probleem.

het geloof in wonderen is afwezig.

wilskracht, hoop en geloof. whatever. daar geloof jij dus niet in.

jij gaat op het moment dat je kanker krijgt leven naar je dood. en dan ga je ook dood. accepteer je de dood niet dan ga je ook niet dood.

dat is het verschil tussen jou en mij. ik accepteer problemen niet. daarom ben ik sterker

daarom kan ik alles aan. en jij niet.

omdat je een hond bent die nergens in gelooft dus

je gelooft niet. daarom ben je verdoemd in dit leven.

geloof je niet dan zul je branden in de hel. geloof je dan zul je stralen in het licht.

geloof eens...maar dat is iets dat je zelf moet ontdekken.

tijd voor een visolie tablet weer

quote:

op zondag 13 november 2005 17:20 schreef maeghan het volgende:
sommige mensen kunnen dit nog leren, maar niet iedereen is even flexibel, en hoe ouder je wordt, hoe moeilijker het wordt.

meid, ik ben klaar met je.
als ik mezelf vanuit jouw perspectief beschouw, ben ik kennelijk een wereldwonder!

quote:

op zondag 13 november 2005 21:44 schreef moonah het volgende:

[..]

meid, ik ben klaar met je.
als ik mezelf vanuit jouw perspectief beschouw, ben ik kennelijk een wereldwonder!

zo oud ben je toch ook weer niet
_{ik ben het wel met je eens hoor, maar volgens mij bedoelde ze met oud meer bejaard}

quote:

op zondag 13 november 2005 21:50 schreef wolkje het volgende:

[..]

zo oud ben je toch ook weer niet
_{ik ben het wel met je eens hoor, maar volgens mij bedoelde ze met oud meer bejaard}

oh, ik doelde niet eens zo zeer alleen op de leeftijd.

oh wat zonde om te lezen dat mensen zich erbij neerleggen dat ongeluk je overkomt, dat je er niets aan kunt doen en dat het jouw leven dus beheerst! in principe zie ik het zo: je hebt jezelf als basis, dat je bestaat, een soort van oerzelf ofzo (beetje zweverige term, maar ik weet zo gauw niets anders...basiszelf??)

gevoelens, gedachten, herinneringen, ervaringen etc. die spelen daarboven af. je kunt iets meemaken dat ontzettend zwaar is, waardoor je je heel erg ongelukkig voelt, maar dat betekent niet dat je basiszelf verandert, die blijft altijd dezelfde. als je dat beseft, helemaal kunt voelen, dan weet je dat het goed komt. wat je ook overkomt, zelfs al kijk je de dood in de ogen en kun je daar niet omheen... het houdt dus in dat geluk niet echt een keuze is, maar dat het accepteren dat je ook ongelukkig kunt zijn en dat dit je niet verandert wel een keuze is.

als je dat ervaart, ga je je er ook naar gedragen. je kunt meer doen, je wordt actiever, je kunt met je ongeluk omgaan en je wordt vanzelf gelukkiger (let op het -er ik zeg niet dat je er spontaan alleen maar gelukkig van wordt) het leven wordt draagbaar.

met andere woorden: je wordt niet meer geleefd door je (on)geluk, je gedachten etc. maar je leeft zelf. je hoeft je gevoelens etc. ook niet meer zonodig in de hand te hebben, je hoeft er niet meer mee in gevecht en dat houdt automatisch ook in dat je dus nooit het gevoel hebt dat je ongeluk onoverkomelijk is.

dit inzicht kan lastig zijn om te verkrijgen, maar hoeft niet. in de therapieen die ik heb gegeven was het vaak zo dat mensen na zo'n drie sessies vaak al een klein stukje inzicht voelden... ze kwamen dan een week later bij me met woorden in de strekking van: "ik mocht van mezelf gewoon ontzettend boos en ongelukkig zijn afgelopen woensdag, omdat ik ergens nu weet dat ik daar niet van verander. het kan me geen kwaad meer doen en het gekke was dat ik me, in plaats van dat het dagen duurde eerder, na een uur of twee alweer beter voelde!"

het kost wel enige moeite om het idee dat je geleefd wordt door je gevoelens en dat je je gedrag daarop baseert los te laten. het gaat echt om loslaten... mensen zeggen vaak "oh ik voel me zo goed want het is lekker weer" dat kan wel kloppen, dat je gevoel daardoor verandert, ik voel me ook lekkerder als de zon schijnt, maar mijn basiszelf verandert niet met het weer. als je daar een beetje over nadenkt, dan weet je dat het klopt. ik blijf altijd dezelfde of het nu regent, of stormt, ook wanneer iedereen mij stom vindt of wanneer ik in een rolstoel zit, ik ben altijd dezelfde. hoe ik me daarbij voel dat verandert wel, maar ik ben niet mijn gevoelens of mijn gedachten, want mijn gevoelens en gedachten zijn subjectief (als ik mijzelf lelijk vind of te dik bv. dan kan iemand anders daarover niet met mij eens zijn) dat ik er ben is een feit. veel mensen halen dit door elkaar, dat ze zich te dik voelen betekent voor hen dat ze te dik zijn, voor hen staat hun basiszelf op het spel, die voldoet niet, die is slecht en daar kun je je heel erg ongelukkig door voelen. als je beseft dat je basiszelf iets anders is dan je gevoelens, dan kun je daar op een gegeven moment afstand van doen


ok heel verhaal, het is lastig om het kort uit te leggen. mocht iemand het interessant vinden, het stamt uit de nieuwe generatie gedragstherapie die momenteel in heel de wereld zijn opmars vindt. dat wat ik net een beetje geprobeerd heb uit te leggen komt uit acceptance and commitment therapy (www.acceptanceandcommitmenttherapy.com)