Genoeg

quote:

op zaterdag 12 november 2005 11:17 schreef moonah het volgende:

[..]

obli, ik weet natuurlijk niet of er rust is na de dood. ik ben op dat vlak oriënterende, lerende, zoekende. vroeger was ik ervan overtuigd dat er na de dood niets is. vanuit die visie is zelfdoding absoluut een rustgevend idee. tegenwoordig ben ik daar niet meer zo van overtuigd. wellicht ís het zo dat je ziel een les te leren heeft die je niet kunt ontvluchten. maar dan nóg kan ik me voorstellen dat je er in een evt nieuw leven met meer frisse moed aan kunt beginnen/mee verder gaan. soms is iemand er niet aan toe om die les in dit leven te voltooien.
ben benieuwd naar jouw visie.
_{dus vannacht was het geen desinteresse, maar vermoeidheid hoor.}

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:
dit hoort volgens mij meer in truth....

yep, maar ik vind het hier niet geheel offtopic.

quote:

verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

ik ben ook niet zweverig hoor. maar visies zoals we die nu bespreken worden door de nuchteren onder ons vaak wel zo beschouwd. maar ach, boeien! als het werkelijk zo is als wij bespreken dan komt men zichzelf vanzelf tegen. is het niet zo, dan heeft ook niemand er last van.
ergo: we leven hier en wel nu.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:46 schreef oblivion het volgende:

[..]

_okay...

ik heb zelf altijd het idee gehad dat je dus inderdaad wat te leren hebt, en dat je het uit te zitten hebt.
mijn partner zijn vorige vriendin is ook het trappengat ingesprongen.
hij wilde zoals zoveel mensen weten het hoe en waarom...
is dus naar een medium gegaan, en het antwoord op dat ze rust had gekregen was negatief.
het was niet wat ze er van verwachtte...
nu zeg ik niet dat die ene medium de wijsheid in pacht heeft, maar ik heb het zovaak gehoord...
en zelf gevoeld...te vaak.
nu ben ik er ook van overtuigd (en nee ik heb de wijsheid ook niet in pacht... ) dat we bijna allemaal zelfdoders zijn geweest en moordenaars in andere levens, een cyclus die ronddraait tot je "verlicht" genoeg bent en je het aardse voor het eeuwige mag ruilen.
dus ik deel je laatste visie wel.
dit hoort volgens mij meer in truth....
verder ben ik absoluut niet zweverig, we leven hier en wel nu...

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo. sommige mensen doen er heel wat levens over om rust te vinden.
al is zelfdoding voor mijn geen optie ik denk wel dat sommige mensen er rust in kunnen vinden.
de vader van mijn moeder heeft zichzelf opgehangen en ik weet (vraag niet hoe) dat hij nu rust heeft.

ik vind het alleen jammer dat mensen zo snel er aan denken om zichzelf van kant te maken.
ik denk dat het voor veel mensen (lees: niet iedereen) maar een makkelijke uitvlucht is.
het is vaak zoveel makkelijker allemaal als dat mensen denken. alleen zie je dat zelf niet altijd.

uiteindelijk krijg je als ziel rust.
maar net na zelfdoding niet.
dat is mijn gevoel.
er is wat af te maken. of hier of daar.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 12:53 schreef nanking het volgende:

[..]

het nadeel van veel mensen die naar een medium gaan voor antwoorden verwachten alleen het antwoord hij/zij heeft rust gevonden. helaas werkt het niet zo.

lees het verhaal nog eens...
zij zei: het was niet wat ik verwachte, zij verwachte rust....
niet de man die er naar vroeg bij de medium.

idd mijn excuses vekeerd gelezen .

maar toch was het wel waar wat ik zei, alleen niet op jouw verhaal van toepassing dan .

quote:

op zaterdag 12 november 2005 00:58 schreef maeghan het volgende:

dus?

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

op mij kom je nu nl over als een koude verzuurde kikker.
ik kan het natuurlijk mis hebben

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:51 schreef maeghan het volgende:
je kiest niet om op een bepaalde manier te denken. iemand met anorexia kiest er niet voor om te denken dat ie dik is, iemand met bdd kiest er niet voor om te denken dat z'n neus buitenproportioneel groot is, iemand met schizofrenie kiest er niet voor om te denken dat de hele wereld tegen hem/haar is en marsmannetjes hem/haar morgen gaan proberen te ontvoeren, etc.

als geluk een keuze was, zou er echt niemand ongelukkig zijn.

misschien dat iedereen in theorie gelukkig zou kunnen worden, maar laten we wel wezen, een blinde lesbische dwergnegerin in een rolstoel in een achtergebleven bergdorpje in een islamitisch land met oranje haar en een misvormde neus heeft iets meer moeite om gelukkig te worden dan een rijke blanke man in de westerse wereld die toevallig drie miljoen op de bank heeft staan en drie mister universe titels in z'n zak heeft.

wat een geluk he al dat geld.

het is heel simpel eigenlijk. iemand met anorexia heeft met netzo weinig voorbedachte rade gezorgd voor de situatie als een aids-baby in afrika. hier kunnen ze inderdaad niets aan doen. maar...waar ze wel wat aan kunnen doen is de manier waarop ze er mee omgaan. het is niets anders dan bepaalde waardes hechten aan dingen in je leven.

reken maar dat er genoeg stinkend rijke mensen zijn die alles goed voor elkaar hebben, behalve dat ze ongelukkig zijn. hoe dat komt? omdat ze aan verkeerde dingen waarde hechten. namelijk dingen waar ze niet gelukkig van worden, bv iemand willen zijn die ze niet zijn, dingen willen hebben die ze niet kunnen hebben. zo ook het meisje dat denkt dat ze te dik is. die hecht waarde aan het beeld dat ze dik is. ze heeft die gedachte niet zelf bepaald, maar ze heeft wel besloten daar aandacht aan te besteden.

en daar gaat het mis. ze is zich niet bewust dat ze de keuze kan maken om het van zich af te laten vallen en zich gelukkig kan gaan voelen.

niemand bepaald wat er gebeurd in het leven. maar wat belangrijk is om te beseffen, is dat je wel zelf kan bepalen hoe je je er bij voelt. het heeft namelijk geen zin om ongelukkig te zijn, omdat je daar niet mee verder komt. ongelukkige mensen zijn ongelukkig, omdat ze hun aandacht vaak richten op het feit dat ze ongelukkig zijn. een belangrijke natuur wet vertelt ons dat alles waar je energie in steekt groeit.

je kan 'de keuze' maken energie te steken in dingen die je gelukkig maken en waarde hechten aan dingen die wel berijkbaar zijn.

succes ermee. want wanneer je je dit realisseert leef je een stuk relaxter, dan wanneer je je maar moet overgeven aan het hele gebeuren en hopen dat het goed gaat.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:14 schreef mukie het volgende:

[..]

vraag ik me af of jij wel eens echte passie of verddiet hebt gevoeld.
of je weet wat dit is en weet hoe het voelt.

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:39 schreef paltos het volgende:
geluk hangt 50% af van je genetisch materiaal.
geluk hangt 40% af van je instelling.
geluk hangt 10% af van je omgeving.

bron? weet niet.

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:46 schreef draztic het volgende:

[..]

het is maar net hoe je het bekijkt hoor. gelukkig zijn is zeker een keuze, maar niet iedereen hoeft die keuze te maken, omdat het simpelweg niet van toepassing is. die mensen hebben mazzel gehad met de door jouw genoemde punten (waar je wel heel betrekkelijke waardes aan gehangen hebt ).
de mensen die daar minder mazzel mee hebben gehad, zouden dat intern op kunnen lossen.

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:36 schreef dromenvanger het volgende:

[..]

zonder verdriet geen passie

sommige mensen hebben altijd geleefd in het grijze gebied. die hebben nooit in het zwarte en witte ingezeten. die kunnen het verschil tussen geluk en ongeluk ook niet vergelijken met elkaar, ze kunnen het verschil niet voelen.

ik wil niet zeggen dat je half dood moet zijn geweest om geluk te kunnen ervaren. je moet denk ik wel in enige mate weten hoe het kan zijn om zwaar ellendig te voelen. anders kun je het verschil niet opmerken ook.

het gaat om het contrast denk ik. zwart en wit vooral.

toch denk ik dat ieder mens het contrast kan weten tussen zwart en wit op zekere hoogte. als je het onderscheidt weet aan te brengen tusesn geluk en ongeluk dan is het makkelijker.

ying en yang

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:48 schreef paltos het volgende:

[..]

nou, ik heb het gewoon ergens gelezen hoor. zelf niet uitgevonden.

ja geloof ik wel. maar dan vraag ik me af hoe ze verklaren dat er ook mensen zijn die heel beroerd ter wereld zijn gekomen, toch heel gelukkig zijn. terwijl er ergens anders een meisje uit een stinkend rijke familie met ouders die haar goed behandelen, wanhopig in haar armen zit te snijden.

quote:

leer accepteren dat ultiem geluk niet bestaat, dat er altijd wel iets is om ongelukkig over te zijn

hiermee ben ik het wel eens meaghan. ultiem geluk is te groot en te ondefineerbaar. waar het om gaat is dat je vreugde uit dingen kunt halen, bevrediging en voldoening. waar het om gaat is die dingen te kunnen blijven zien, ook al lijkt alles tegen te zitten.

ik heb dit al eens eerder geplaatst, maar doe het nog eens omdat het zo waar is en hier goed op zijn plaats:

ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.

het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt
of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
wat ik wil weten is of jij je pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.

het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel
geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: yes

ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen
ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

[ Bericht 0% gewijzigd door Xennia op 13-11-2005 03:17:15 ]

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

...

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

hij's mooi!

tja, ik had eregister nog een reactie/verhaal geschreven, toch maar niet gedaan en kwam toch, alsof het zo moest zijn misschien , even wat tussen.

kortom kwam het hier op neer:
alles is belangrijk: innerlijk/uiterlijk, geest/lichaam, spiritualiteit/rationaliteit, pieken/dalen, regen en zon.

behoud de middenweg, in alles

als je stil bent (introvert), schreeuw dan af en toe even hard of vertel een goeie mop.
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.
als je slaapt, word dan eens midden in de nacht wakker.
als je wakker bent, zorg dan eens voor een goeie nachtrust.
als je droomt, probeer dan de werkelijkheid te zien..

zucht _{en zo kan ik doorgaan, maar dat was overbodig, genoeg = genoeg}

quote:

op zondag 13 november 2005 02:00 schreef sweetgirly het volgende:
als je altijd praat (extravert), luister dan eens naar de stilte van de wind of naar het geluid in jezelf.

doe jij dat nou wel eens?

ben een beetje te koppig, te hard werkend om zomaar zeggen 'genoeg',
en er een eind aan te maken. bovendien denk ik (te) vaak aan andere mensen.
zelfs al stort mijn hele leven in, dan weet ik nog wel een lichtpuntje te vinden.

alles is super relatief

* paeromius gaat slapen

quote:

op zondag 13 november 2005 02:05 schreef xennia het volgende:

doe jij dat nou wel eens?

geloof me, genoeg
balans. en die heb ik wel hoor, ik luister eerst voordat ik praat (nl) .

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

[..]

hiermee ben ik het wel eens meaghan. ultiem geluk is te groot en te ondefineerbaar. waar het om gaat is dat je vreugde uit dingen kunt halen, bevrediging en voldoening. waar het om gaat is die dingen te kunnen blijven zien, ook al lijkt alles tegen te zitten.

ik heb dit al eens eerder geplaatst, maar doe het nog eens omdat het zo waar is en hier goed op zijn plaats:

ik hoef niet te weten hoe jij in je levensonderhoud voorziet
wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
oog in oog te staan met de verlangens van je hart.
het interesseert me niet hoe oud je bent, maar wel of je het aandurft voor gek te staan
omwille van de liefde, omwille van je dromen, omwille van het avontuur dat leven heet.

het maakt me niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
waar het mij om gaat is of je ooit tot in de kern van je eigen verdriet bent doorgedrongen
en of de verraderlijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk hebben gemaakt
of dat deze je hebben doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
wat ik wil weten is of jij je pijn, die van mij of die van jezelf, kunt laten zijn
zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen, te laten verdwijnen of vast te houden.

ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
door herinnering aan beperking vanuit je menselijke bestaan.

het kan me niet schelen of je verhaal waar is of niet
wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn aan jezelf
of jij het aankunt om voor verrader te worden uitgemaakt
om verschoond te blijven van verraad vanuit je ziel
geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je vertrouwen waard bent.

ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
en is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
en toch aan de rand van een meer staan en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: yes

ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
wat ik graag wil weten is of jij het kunt opbrengen
om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
op te staan, en datgene te doen wat gedaan moet worden voor je kinderen
ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
wat ik wil weten is of jij zonder terughoudendheid bereid bent met mij door het vuur te gaan.

het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

wow prachtig

quote:

op zaterdag 12 november 2005 19:50 schreef mukie het volgende:

[..]

ying en yang

yep, toevallig een oude username van mij, toen ik nog in het duistere zat voor het grootste gedeelte

de duisternis leren waarderen. ik heb altijd moeite gehad met het verschil tussen de duisternis en het licht. tegenwoordig functioneer ik in beide gebieden goed. de duisternis kan heel aantrekkelijk zijn en hoeft niet te zorgen voor negatieve gedachtes of depressie of zwartheid in het denken.

yingyang is toch balans? de balans tussen het goede en het slechte. altijd goed is niet goed denk ik, want dan wen je ook aan het goede en leer je het goede minder waarderen ook.

hoewel het wel aantrekelijk lijkt om altijd goed te voelen maar dan noem ik het liever in balans zijn. in balans is altijd alles zeker en sta je sterker op je benen.

zonder balans verlies je de controle, en verlies je de controle dan kun je dat vergelijken met zoveel controle verliezen dat je zelfmoord gaat plegen. want het is nog altijd de controle verliezen. dan is yingang er ook niet meer.

dan heb je nog het negatieve karma dat te maken heeft met zelfmoord. je daalt in je denken continu naar beneden, je zit in die neerwaarste spiraal van het voelen en denken en ook al probeer je positief te zijn, die neerwaarste spiraal is sterker en krachtiger. dan zul je goede mensen om je heen moeten hebben en medicatie om de neerwaarste spiraal te onderdrukken.

dat heb ik dus ook gehad, seroxat tegen negatieve gedachtes. om de negatieve gedachte minder negatief te maken, om zo weer te komen tot een beter gevoel. anti-depressiva is geen wondermiddel maar een hulpmiddel om alles op een rijtje te zetten.

zo ik weet het verder niet. ik denk wel dat hulp-instanties te weinig op de voorgrond staan en ook dat mensen zelf te weinig initiatief tonen als ze te maken hebben met slechte zaken. nog steeds denk ik dat mensen veels te lang ermee blijven rondlopen. je zou eigenlijk bij ieder klein iets actie moeten ondernemen maar vaak zal het zo zijn dat een probleem te klein lijkt. maar dat vind ik dus niet, geen enkel probleem is klein genoeg. tijdens mijn zwarte tijden werden kleine problemen groot, het meest kleine probleem ging het negatieve versterken zodat het algehele plaatje nog erger werd. daarom is ieder probleem van belang denk ik.

zo, genoeg geluld weer erover.

voortaan moet ik mijn oude berichten eens nalezen want ik heb nu ff het idee dat ik dit al eens geschreven heb gisteren of eergisteren. oude berichten nalezen dus

quote:

op zondag 13 november 2005 01:14 schreef xennia het volgende:

[..]

oriah mountain dreamer, indiaanse oudste

wow, inderdaad erg mooi xennia...

ik vond dit het mooiste:

voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
of jij alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt bij jezelf
wanneer het stil wordt, in eenzaamheid.

ontopic:
of je het genoeg vind heeft te maken met de psychische gesteldheid van de persoon.
dus de manier van omgaan met alles.

volgens mij is dit moeilijk te beinvloeden, het kan mischien veranderen door boeken te lezen over hoe je alles zou kunnen opvatten, maar op het eind komt het er toch weer op aan hoeveel je kan verdragen.

inderdaad, hoe hard ben je. hoe sterk ook. incasseringsvermogen dus. hardheid groeit met de jaren, dat krijg je al mee van kinds af aan. leer je daar al dat het leven geen eitje is dan lukt het later beter.

hoe hard, dus ook, hoe hard is die muur die je tegenhoudt tot zelfmoord. is de muur weg dan is het einde daar. dan is er niets meer dat je kan weerhouden van die stap zetten tot.

in deze wereld is het van belang om enige hardheid te hebben, zodat problemen minder probleem lijken te zijn. enige hardheid en ook enige vorm van ironie. je problemen zien als grap misschien zelfs. als grap

gaat ver. maar je moet je problemen niet te serieus gaan nemen. ga je een probleem erg serieus nemen dan wordt het een serieus probleem problemen niet serieus nemen is tevens een kwestie van het leven niet al te serieus nemen. met veel humor bereik je denk ik ook veel. vooral blijven lachen al wordt het zwarte humor.

het beste is dat het een luchtig probleem blijft.

dat is dan makkelijk gezegd weer. in een situatie van hopeloosheid moet je net weten hoe je moet denken en tegen de wereld en jezelf moet aankijken. dan is het dus zoals ik al zei een kwestie van het zelfbeeld en wereldbeeld dat je schept ook.

en met een meer nonchalante instelling is het misschien zelfs beter. nonchalant in de zin van, ik maak me niet zo druk, het loopt vanzelf wel los. en dan wacht je af misschien, inplaats van zo ongeduldig te zijn dat je liever nu dan straks dood bent.