Genoeg

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:53 schreef maeghan het volgende:

[..]

mindsets zijn geen keuzes, die zijn voorgeprogrammeerd en worden beinvloed door jarenlang ervaringen opdoen. ze zijn afhankelijk van o.a. de ontwikkeling van bepaalde delen van je hersenen, en dat is iets waar je zelf geen invloed op hebt.

hmm, je hebt gelijk, in zekere mate kunnen mindsets worden bepaald door lichaamlijke invloeden zoals hormoonhuishouding enzo... maar ik denk dat mensen weldegelijk een zekere mate van controle hebben over de manier waarop "mindets" zich kunnen ontwikkelen .

ja, er is hier inderdaad een schrijnend gebrek aan argumenten van de mensen die roepen dat geluk een keuze is.

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:51 schreef maeghan het volgende:
als geluk een keuze was, zou er echt niemand ongelukkig zijn.

er zijn mensen die bevrediging halen uit het ongelukkig zijn, uit de aandacht die het oplevert, uit de kwelling.

quote:

misschien dat iedereen in theorie gelukkig zou kunnen worden, maar laten we wel wezen, een blinde lesbische dwergnegerin in een rolstoel in een achtergebleven bergdorpje in een islamitisch land met oranje haar en een misvormde neus heeft iets meer moeite om gelukkig te worden dan een rijke blanke man in de westerse wereld die toevallig drie miljoen op de bank heeft staan en drie mister universe titels in z'n zak heeft.

1) salvador zegt toch ook dat je door omstandigheden minder mogelijkheden kunt hebben om gelukkig te zijn, maar nog steeds gelukkig kunt zijn door je bijvoorbeeld te richten op de dingen die je wel hebt?
2) rijk zijn in de westerse wereld staat niet garant voor geluk. continu moeten presteren, weinig vrije tijd hebben, ver van jezelf en de natuur af staan. de zonsondergangen in een afgelegen islamitisch bergdorpje schijnen prachtig te zijn.

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:57 schreef #ANONIEM het volgende:
dit is niet eens een discussie waardig. 'gelukkig zijn is een keuze', damn.

mee eens, wat een onzin. dus als iemand je aanrijdt en je zit je leven lang in een rolstoel die je met je mond bedient, en je bent ongelukkig dan zou dat een keuze van jezelf zijn? je kan immers kiezen om gelukkig te zijn. wat een bullshit

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:58 schreef #ANONIEM het volgende:

[..]

grappig.
zo zit het niet in elkaar, als je er eenmaal achter bent

jongen dat is toch een argumentatie van niks

wellicht spreekt hij ook uit ervaring?
wat heeft het leven in jouw gezicht gegooid waardoor je zo alles beter weet dan ?

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:00 schreef salvad0r het volgende:

[..]

wellicht spreekt hij ook uit ervaring?

als hij uit ervaring spreekt is het niet zo dat het algemeen geldt

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:55 schreef maeghan het volgende:

[..]

jij vindt terminale darmkanker een uitdaging?

als je geconfronteerd wordt met de eindigheid van je bestaan, weet je ineens wat werkelijk belangrijk is in het leven. het brengt je wijsheid. je kunt ultiem genieten van de tijd die je nog gegeven is. als je ervoor kiest.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:02 schreef camplo het volgende:

[..]

als hij uit ervaring spreekt is het niet zo dat het algemeen geldt

idd, het is karaktergebonden .

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:59 schreef salvad0r het volgende:

[..]

hmm, je hebt gelijk, in zekere mate kunnen mindsets worden bepaald door lichaamlijke invloeden zoals hormoonhuishouding enzo... maar ik denk dat mensen weldegelijk een zekere mate van controle hebben over de manier waarop "mindets" zich kunnen ontwikkelen .

ja, deels ja. maar dat is m.i. wel even heel iets anders dan 'geluk is een keuze'. hoe hard ik ook mijn best gedaan heb om gelukkig te worden toen ik depressief was, dat ging echt niet. ik heb best wel veel bereikt op eigen kracht en had dat met behulp van psychotherapie misschien nog wel wat verder gekund, maar op een gegeven moment houdt het op. had paroxetine niet bestaan, dan had ik er waarschijnlijk een eind aan gemaakt, want op een gegeven moment heb je geestelijk en lichamelijk (!!!) geen energie meer. ik denk dat je echt geen idee hebt van hoeveel zo'n klein stofje met je lijf en geest kan doen.

het is geestelijk net als lichamelijk, iedereen heeft z'n eigen grens. als je lichamelijk uitgeput bent gaat op een gegeven moment het licht uit, dan kun je gewoon niet meer, je lichaam houdt er mee op, en je valt in slaap of je valt flauw. geestelijk kun je net zo uitgeput raken. de menselijke geest is niet oneindig rekbaar, hoe graag we dat ook zouden denken of zien.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:02 schreef xennia het volgende:

[..]

als je geconfronteerd wordt met de eindigheid van je bestaan, weet je ineens wat werkelijk belangrijk is in het leven. het brengt je wijsheid. je kunt ultiem genieten van de tijd die je nog gegeven is. als je ervoor kiest.

ja, het is ultiem genieten van alles wat je nog hebt, als je van de pijn door je bed rolt, of van de morfine versuft in je bed ligt en van de wereld niet meer afweet, of als je de artsen je moeten gaan opereren omdat je niet meer normaal naar het toilet kunt en de stront in je darmen ophoopt tot je het idee hebt dat je gaat ontploffen. man, dan waardeer je al die mooie zonsondergangen in islamitische bergdorpjes opeens enorm!

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:05 schreef #ANONIEM het volgende:

[..]

ik zeg niet dat ik het beter weet maar slechts dat ik het allemaal flauwekul vind wat hier gezegd wordt. het grootste probleem is bij jullie het relativeren. jullie kunnen bij een extreem voorbeeld wel een voorstelling ervan maken dat je dood wil maar jullie kunnen dat voorbeeld niet afbouwen tot alledaagse voorbeelden en dan de 'ergheid' mee laten afbouwen zodat het in verhouding blijft.

daarbij kunnen jullie niet begrijpen of willen jullie niet begrijpen dat sommige mensen nou eenmaal mentaal minder sterk zijn dan anderen. je kan slechts mentaal zo sterk zijn als je hersenen toelaten.

door deze 2 dingen kunnen jullie volgens mij niet inzien dat bepaalde 'minder erge' gebeurtenissen voor bepaalde mensen een dusdanig effect hebben dat ze zelfmoord willen plegen. omdat jullie rekenen vanuit de mogelijkheden die andere personen hebben met hun hersenen van waaruit jullie gaan stellen dat die andere personen hetzelfde kunnen. een foute aanname.

ok wacht... dus wat je nu eigenlijk zegt is dat het niet uitmaakt wat voor mij werkt, voor anderen werkt dat toch niet en dat kan ik of wil ik niet weten en daarom is het een foute aanname, ookal werkt het voor mijzelf, want jij zegt het.
..ik zeg nergens dat ik niet begrijp of inzie dat mensen die manischdepressief zijn, ongelukkig kunnen zijn.
ik zeg nergens dat ik niet begrijp dat er mensen zijn die het niet kunnen behappen dat ze vanaf the waste down verlamd zijn, maar zolang je nog leeft, kan je dingen uit het leven halen waar je iets aan hebt, ookal ben je blind, of doof, of paralized. dat er mensen zijn die dat geestelijk niet voldoenend genoeg vinden, kiezen ervoor om er mee te kappen.
de mensen die dat geestelijk wel voldoende vinden om door televen, zien dat ook als een keuze. niet als een vanzelfsprekend iets .

xennia en salvador, ik ga verder niet door met deze discussie, want ik word er echt misselijk van. ik raad jullie echter wel aan om dit topic uit te printen en te bewaren tot je een jaar of 70 ben. doe 'm in een envelop, verzegel 'm en leg 'm op zolder, en maak 'm open op je 70e verjaardag. en dan moet je maar eens komen zeggen of je er nog steeds zo over denkt.

laat hem ook eens lezen aan mensen van 80 in het bejaardentehuis, die al jaren in hun eentje daar zitten omdat hun hele familie en hun partner dood zijn, en hun kinderen niet meer langskomen, die niets meer hebben omdat ze niet meer goed kunnen horen en alleen nog kunnen lezen met een bril met jampotglazen en een vergrootglas, die zichzelf niet meer kunnen wassen, en die in een vuil bed moeten slapen als ze incontinent zijn, omdat de nachtploeg van de verzorging geen zin heeft om het bed te verschonen. ga ze dan maar vertellen, dat ze nog zo'n mooi uitzicht hebben over het park, vanaf de tiende etage. of dat het zo fijn is, dat ze een dak boven hun hoofd hebben.

echt, als je dat kunt, en je denkt er dan nog hetzelfde over, dan wil ik verder discussieren.

het antwoord op de vraag "is geluk een keuze" is afhankelijk van teveel factoren om een statisch antwoord op te kunnen geven.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:23 schreef salvad0r het volgende:
het antwoord op de vraag "is geluk een keuze" is afhankelijk van teveel factoren om een statisch antwoord op te kunnen geven.

voor mij is geluk geen keuze, maar een samenloop van gebeurtenissen in iemands leven

oeh, wat een uitdagend en tgt moeilijk topic.

wanneer is genoeg, genoeg?
kan voor mezelf alleen spreken dat ik mijn eigen tergingen genoeg vind, als ik zoals vannacht een migraine-aanval van hier tot tokio krijg. en waar ik al onderdrukt mee liep, maar die barste toen ik rond 23 uur 's avonds rust had. en toen lag ik in mijn bed met pijn en moest kotsen van de misselijkheid.

en echt damn, wat heb ik een respect voor mensen die ziek zijn (geweest) etc.
wat waardeer ik het dan als de pijn overgaat.

volgens mij is het soms geen kwestie alleen van kiezen, maar een kwestie van geluk (hebben).
al heb je altijd 2 keuzes als je het echt niet meer ziet zitten, of je maakt er end aan of je vecht terug. alhoewel vechten, men kan het ook beseffen noemen. inkeer komen tot.. dat heet levenskracht. en daar beschikkken (idd) sommige mensen meer over dan anderen.

maar gelukkig bezitten heel veel mensen die .
en zoniet, dan is er gewoon teveel aan de hand..waardoor.

aan de andere kant, soms is lijden juist en een kans om aan te grijpen.
maar dit is individueel en erg moeilijk, de verschillen zijn hiervoor te divers en kunnen pijnlijk overkomen. want een ziek kind heeft er ook niet om gevraagd etc etc.

als mens zijnde echter, heb je zelf wel altijd de keuze mbt belemmeringen voor jezelf.
denk ik ergens. in die zin kan het zo simpel zijn, we denken teveel .

en daar hebben ze soms in het rijke westen meer last van dan in het arme oosten.

het is opeens wel erg stil, heb ik wat verkeerds gezegd

_{niet eens een discussie}

nee... de meesten mensen zijn gaan slapen vermoed ik...

quote:

op donderdag 10 november 2005 23:36 schreef maeghan het volgende:
gelukkig zijn is een chemisch proces, en chemische processen zijn slechts deels stuurbaar.

ik hoop niet dat je bij alles op deze manier redeneert, anders zul je een vrij ongelukkig leven hebben.. een leven minus een chemisch proces m.a.w.

voordat ik er genoeg van zal hebben, moet het heel ver komen. denk aan ongeneeslijke gigantische pijn, alleen zijn, en verlamd vanaf mn hoofd (hoe dat dan met die pijn zit, vraag het me niet)... maar met minder extreem zal ik er altijd het beste van proberen te maken.

quote:

op vrijdag 11 november 2005 00:39 schreef diy het volgende:
nee... de meesten mensen zijn gaan slapen vermoed ik...

oh, das slim, ga ik ook zo maar doen

nee even serieus, ik dacht er nog aan, even denken wat dacht ik ook alweer. oh ja!
nee, ben het toch echt kwijt, was eigenlijk wel iets moois, kom ik er niet meer op . naja, misschien een ander keer dan .

gelukkig zijn is een keuze, maar soms moet je een dosis levenskracht hebben om tot het inzicht van een keuze te kunnen komen. en eigenlijk kan je/men op elk moment van de dag beslissen waarvoor je kiest, de hel of de hemel. je gedachtes of ...

naja, zoiets.
en soms komt ie, gewoon als je het niet verwacht, net zoals de slaap .
je kan het willen, maar dan komt ie niet, focus je er niet op en je valt in slaap .. zzzz.

ik slaapniet hoor...heb niets toe te voegen of in te brengen aan jouw woorden