Terry P. schrijft volwassener dan dat Harry P. is geschreven, maar zeer hilarisch, doen!quote:Op dinsdag 19 juli 2005 15:45 schreef flutterbye het volgende:
Harry Potter natuurlijk!!!
Heb hem eigenlijk al weer uit. Vind het altijd jammer dat de fantasie zo snel weer over is. Jammer dat je geen maand met zo'n boek kunt doen.
hmmm... dacht altijd dat ik niet zo'n grote fantasy-fan was, ik bedoel, mijn broer heeft me nooit over kunnen halen om aan Terry Pratchet te beginnen (wat ik nu eigenlijk wel overweeg, moet ik eerlijk toegeven) maar als ik zo eens even mijn lievelingsboeken op een rijtje zet... The Chronicles of Narnia, Frank Peretti boeken, The Hobbit, Lord of the Rings, Harry Potter, uh-oh. Ben ik het dan toch...?
je omschrijft de film blowquote:Op dinsdag 19 juli 2005 22:27 schreef neggix het volgende:
Ik kan geen centraal "ik zoek dit boek" topic vinden dus doe maar ff in het meest centrale topic.
Ik ben op zoek naar een boek, over een soort beginnende drugsbaron in volgens mij zuid amerika, die in dit boek steeds verder en hoger op komt, maar uiteindelijk lijkt het leven als drugsbaron toch niet zo rooskleurig te zijn.
Ik weet dat ie laatst ergens in een programma werd besproken, maar ben de naam kwijt geraakt van het boek. Was een redelijk recent boek (2 a 3 maanden). Wie oh wie kan me helpen
Nou, niet dat ik weet, volgens mij is dit boek ook wat serieuzer dan Blow.quote:
The Lexus & The Olive Tree vond ik echt een geweldig boek. Ben ook benieuwd naar zij nieuwe boek, The world is flatquote:Op donderdag 21 juli 2005 10:07 schreef Quickbeam het volgende:
Good to great, why some companies make the leap and others dont - Jim Collins
The lexus and the olive tree - Thomas friedman
The business - Iain Banks
Pratchett is mij iets te absurd om het absurd zijn (hetzelfde wat ik tegen veel van de sketches van Monty Python heb), maar de meeste mensen zijn dol op zijn gevoel voor humor en schrijfstijl.quote:Op zondag 24 juli 2005 20:45 schreef renzell het volgende:
wat is dat toch met die Pratchett? Ineens hoor ik iedereen erover? Zijn dat echt leuke boeken? Ik vind ze er altijd zo 'slecht' uitzien.![]()
Oh ja... ik lees trouwens Potter ja hoor, lekker origineel... en heb net 'Een schitterend gebrek' van Arthur Japin uit.
Ik vind ze heel vermoeiend. Ze zijn lollig om het lollig zijn en daar vind ik dus niks aan.quote:Op zondag 24 juli 2005 20:45 schreef renzell het volgende:
wat is dat toch met die Pratchett? Ineens hoor ik iedereen erover? Zijn dat echt leuke boeken? Ik vind ze er altijd zo 'slecht' uitzien.![]()
Die is uit en ben nu bezig in:quote:Op maandag 25 juli 2005 09:23 schreef Spindizzy het volgende:
Nu bezig in:
J.V. Jones - De macht van Harvell
[afbeelding]
En uit. Het is een redelijk boek, maar valt in het niet bij zijn 2 eerdere helaas.quote:Op zaterdag 16 juli 2005 10:54 schreef marcb1974 het volgende:
Dan Brown - Juvenalis Dilemma
quote:Op vrijdag 29 juli 2005 19:15 schreef spacemangraig het volgende:
Multatuli - Max Havelaar
Ben er nog maar net in begonnen, maar het schetst nu al een mooi beeld van Lady Day .quote:Van de legendarische Billie Holiday verscheen onlangs een nieuwe biografie van Julia Blackburn. Het boek is gebaseerd op interviews met vrienden en bekenden van Billie Holiday, die Linda Kuehl meer dan 20 jaar geleden opnam, maar nooit uitschreef. Door haar zelfmoord in 1979 lag de informatie te verstoffen, totdat Blackburn aan de slag ging. Dat resulteerde in het boek With Billie, dat nieuw licht werpt op het leven van Holiday.
De een houdt het op Ella Fitzgerald, de ander op Sarah Vaughan, maar de meeste kenners en muziekhistorici zijn het er toch over eens dat Billie Holiday de grootste jazzvocaliste aller tijden is. Aangezien jazz in essentie een vocale kunstvorm is - denk aan de worksongs in de katoenvelden en de vocale stijl van de solisten in de orkesten van Ellington - gaan sommigen zelfs zo ver te beweren dat 'Lady Day' de meest getalenteerde jazzmusicus van de vorige eeuw is.
Haar muzikale erfenis is op honderden opnamen meer dan voortreffelijk vastgelegd, maar het beeld van de mens Billie Holiday ging tot dusver toch een beetje schuil achter een rookwolk van romantiek. Die rookwolk werd voor een groot deel in onze ogen geblazen door de zangeres zelf: in haar samen met William Dufty geschreven autobiografie Lady Sings the Blues creëerde zij een beeld van zichzelf dat lang niet altijd overeenkwam met de waarheid.
Dankzij het verschijnen van de biografie With Billie van Julia Blackburn kan dat geromantiseerde beeld worden bijgesteld. Het ontstaan van die biografie is weer een verhaal op zich. Blackburn wist de hand te leggen op het archief van Linda Kuehl, de vrouw die in de jaren 70 tientallen interviews met mensen die Holiday persoonlijk hadden gekend op de band vastlegde. Aangezien het merendeel van de ondervraagden elkaar behoorlijk tegensprak, bleef Kuehl zitten met 'berg tegenstrijdigheden', waar zij, inmiddels ook gedumpt door haar uitgever, geen boek meer van wist te maken.
Die desillusie was waarschijnlijk één van de redenen waarom zij in 1979 na afloop van een concert van Count Basie uit het raam van haar hotelkamer sprong. Blackburn heeft zich niet laten ontmoedigen door de 'berg tegenstrijdigheden' die zij ter beschikking kreeg om de biografie alsnog te gaan schrijven. Zij heeft geen poging gedaan om er één coherent verhaal van te maken, maar drukte alle transcripties letterlijk af. In het mozaïek dat op deze manier is ontstaan, kan iedere lezer zijn eigen 'Lady Day' zien.
De individuele scherven van dit portret werden aangedragen door pooiers, pianisten, FBI Agenten, vrienden, advocaten, collega's en vijanden. De namen van die personages - Wee Wee Hill, Moss Boss, Memry Midgett, Skinny 'Rim' Davenport - verraden al hóe kleurrijk de entourage van Billie Holiday was. En zoals diverse recensenten al hebben vastgesteld geldt het zelfde voor Blackburns biografie.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |