Schoonmoeder, de geniepige variant

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 15:08 schreef GM het volgende:

[..]

Wil jij het nou niet snappen?

WAAR zeg ik dat ie haar af moet vallen om zo zijn liefde te bewijzen?
WAAR zeg ik dat ik dingen van haar verwacht die ze me niet kan geven?
Ik vind dat jij erg voorbarige conclusies trekt en dingen uit mijn woorden leest die er niet staan, ook niet tussen de regels

En ik vind het eigenlijk tamelijk onbeschoft om dingen als "paranoide" te bestempelen die werkelijk niet paranoide zijn.

Ik vermoed dat je je eigen referentiekader iets te veel op een ander plaatst.

Jemig, doe eens ff normaal anders!

Mensen proberen je hier te helpen. Volgens mij begin ik meer medelijden te krijgen met die schoonmoeder dan mij jou...

quote:

Op donderdag 2 februari 2006 10:55 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Jemig, doe eens ff normaal anders!

Mensen proberen je hier te helpen. Volgens mij begin ik meer medelijden te krijgen met die schoonmoeder dan mij jou...

leer eerst nederlands...

quote:

Op donderdag 2 februari 2006 13:01 schreef Breukink het volgende:

[..]

leer eerst nederlands...

heeft niets met mijn gevoel voor de Nederlandse taal te maken. Gewoon een dom foutje...

Of je reageert even op een post van 9 maanden geleden...

Gelukkig ben ik nog nooit Bastard SChoonmoeders From Hell tegengekomen

quote:

Op donderdag 2 februari 2006 13:32 schreef Drizzt_DoUrden het volgende:
Gelukkig ben ik nog nooit Bastard SChoonmoeders From Hell tegengekomen

Ik ook niet. M'n eigen moeder komt daar al vandaan, dus paste ik voor nog zo één . . .

quote:

Op donderdag 2 februari 2006 13:32 schreef Drizzt_DoUrden het volgende:
Gelukkig ben ik nog nooit Bastard SChoonmoeders From Hell tegengekomen

Ze komt zo op visite... interesse?

Ik heb er ook een helaas...... Ze is boos dat ze niet mag zeggen wat mijn vriendin aan haar paard geeft.... Dat bepaalt ze toch altijd nogwel zelf.....

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 13:59 schreef GM het volgende:
Je kent ze wel, die schoonmoeders uit films, boeken en mopjes. Je weet wel, diegene die zo ontzettend poeslievig naar de buitenkant is, maar intussen op achterbakse wijze de poten onder je stoel vandaan probeert te zagen, maar dan wel op zo'n manier dat het voor vrouwen uitermate zichtbaar is, maar voor je echtgenoot lijken het allemaal onschuldige dingen.


Kortom, echt het prototype Bastard Schoonmoeder From Hell.

Wie heeft er nog meer zo'n "schatje" getroffen en hoe zijn jullie daar mee omgegaan?

Jepz, hier is ook een slachtoffer. Ik probeer haar zoveel mogelijk te negeren, maar dat lukt vaak genoeg niet, en dan vaak van die vuile opmerkingen net als mijn vriend er even niet is.... Ik ben een moment aan het zoeken wanneer ik haar ermee ga confronteren, ik heb alleen nog geen idee hoe en wanneer, maar ik weet wel dat ik dit moet doen, ik moet er niet aan denken dat dat mens nog langer tussen mijn vriend en mij gaat lopen stoken

Heb je haar nu nog niet in je vriezer liggen?

quote:

Op zondag 5 februari 2006 13:00 schreef GM het volgende:

[..]

Nah, veel te taai en te weinig ruimte

Eerst versnipperen, dat scheelt heel wat ruimte

Ik zit in een soort gelijke situatie. Op het moment weet ik even niet meer wat ik ermee aanmoet. Ik kan er echt niet meer tegen en het maakt me letterlijk ziek. Ik denk niet dat ik de hele situatie moet uit leggen maar het is niet zomaar een moeder die haar kind niet los kan laten. We zien haar ongeveer om de twee maanden maar dat is voor mij echt te veel. Helaas komt het precies zo uit met verjaardagen en kerst en dergelijke. Ik word een week voordat ik haar zie al vreselijk gespannen. Ik moet me inhouden als ik bij haar ben, ook al heb ik het gevoel dat ik 'ons' moet verdedigen. Eigenlijk wil ik ook niet meer dat ze langs komt... ik wil niet dat ze besmet wat wij met z'n tweeen hebben. Ik weet wel dat ik degene ben die dat toelaat, en dat ik haar maar moet laten kletsen, maar ik kan het niet.

Om even duidelijk te zijn. Dit gaat niet om een schoonmoeder met een beetje kritiek, ze heeft mijn vriend (onder de noemer liefde) echt kapot proberen te maken. Ze liegt en ze doet echt hele erge dingen. Ik kan het haar ook niet vergeven wat ze mijn vriend heeft aangedaan.

Mijn vriend weet hoe ze is en weet wat ze gedaan heeft maar is er vrij rustig onder. Ik heb het idee dat ik de enige ben die zich hier druk om maakt. Als we er langsgaan schakelt hij gewoon z'n gehoor uit en zet z'n verstand op nul.

Kan je voor de duidelijkheid even zeggen wat voor erge dingen ze precies gedaan heeft?

Ja precies...misschien lijken die dingen alleen maar heel erg en valt het eigenlijk mee?

quote:

Op maandag 27 februari 2006 18:47 schreef DH het volgende:

Mijn vriend weet hoe ze is en weet wat ze gedaan heeft maar is er vrij rustig onder. Ik heb het idee dat ik de enige ben die zich hier druk om maakt. Als we er langsgaan schakelt hij gewoon z'n gehoor uit en zet z'n verstand op nul.

Vind ik nogal gemakkelijk van je vriend eerlijk gezegd. Weet hij wel hoe hoog e.e.a. bij jou zit en hoe rot het is/was voor jou? Als hij er nogal rustig onder blijft, betekent dat ook dat hij de ophef die jij er over maakt niet helemaal kan begrijpen denk ik. Misschien is het dan gewoon beter dat hij alleen naar ze toe gaat, hij kan tenminste wel zijn verstand op nul zetten. Of hij moet haar eens de waarheid vertellen over wat hij echt denkt over de situatie.

Uiteindelijk is jouw vriend de link met je schoonmoeder en ik vind dat die uiteindelijk dus een belangrijke rol inneemt bij het zorgen voor een goede relatie. Als hij dat niet doet, vind ik ook niet dat je 'verplicht' bij ze langs hoeft te gaan. Natuurlijk wil je niet dat ze tussen jullie relatie in komt, maar dat betekent ook niet dat jullie niet 1 lijn kunnen trekken.

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 13:59 schreef GM het volgende:

Wie heeft er nog meer zo'n "schatje" getroffen en hoe zijn jullie daar mee omgegaan?

Ik heb een paar schatjes van schoonmoeders gehad en 1 uit hell...

Huidige heb ik nog niet ontmoet en dat hou ik voorlopig lekker zo

GM, heb je een baan?

quote:

Op woensdag 1 maart 2006 17:25 schreef GM het volgende:

[..]

Wat heeft dat in vredesnaam met het topic te maken?

Ik probeer me een breder beeld van de situatie te vormen, om vanuit daar een oordeel te kunnen vellen. Daarom wil ik zo veel mogelijk informatie hebben. Heb je een baan of niet?

Als jij dat vindt, is dat okay

Ik wil je alleen behoeden voor schaamte. Ik zie namelijk in mijn omgeving dat de mensen zonder baan zich veel te veel met anderen bemoeien. Dit zijn personen die de hele thuis zitten, en bij gebrek aan eigen leven zich gaan bezighouden met dingen die eigenlijk te knullig zijn voor woorden.

Uit jouw reacties en taalgebruik begin ik een beetje het gevoel te krijgen dat je ook tot zo'n soort groep mensen behoort. Ik kan me voorstellen dat je niet wil zeggen of je wel of geen baan hebt, maar ik ga er in ieder geval niet vanuit.

Behoed jezelf voor kleinburgerlijkheid!

quote:

Op woensdag 1 maart 2006 18:05 schreef Billy_Mack het volgende:
Als jij dat vindt, is dat okay

Ik wil je alleen behoeden voor schaamte. Ik zie namelijk in mijn omgeving dat de mensen zonder baan zich veel te veel met anderen bemoeien. Dit zijn personen die de hele thuis zitten, en bij gebrek aan eigen leven zich gaan bezighouden met dingen die eigenlijk te knullig zijn voor woorden.

Uit jouw reacties en taalgebruik begin ik een beetje het gevoel te krijgen dat je ook tot zo'n soort groep mensen behoort. Ik kan me voorstellen dat je niet wil zeggen of je wel of geen baan hebt, maar ik ga er in ieder geval niet vanuit.

Behoed jezelf voor kleinburgerlijkheid!

Ik geloof dat je de vraag aan de verkeerde stelt......

Mijn schoonmoeder is wel ok gelukkig. Ze is dan ook pas 37, dat scheelt misschien ook wel.

quote:

Op woensdag 1 maart 2006 22:24 schreef GM het volgende:

[..]

Je ZOU natuurlijk ook het topic kunnen lezen. Je trekt voorbarige conclusies

lijkt me niet, ik heb het hele topic gelezen, en heb een beetje het idee dat je niet echt voor jezelf op durft te komen. Je laat nogal eens over je hen lopen. Als je zelf geen kracht toont, houdt ze natuurlijk nooit op. Misschien kan je ook een bezigheid/hobby ofzo zoeken, dan ben je er niet zo mee bezig

Grappig dat de problemen altijd aan anderen liggen. Ik kan eigenlijk met iedereen wel goed opschieten, inclusief al mijn voormalige en huidige schoonmoeder(s). Maar dat is natuurlijk toeval.

quote:

Op donderdag 2 maart 2006 11:39 schreef GM het volgende:

Het scheelt of je man of vrouw bent. Moeders van zoons hebben vaker een probleem met loslaten van hun zoon.

En (sommige) vrouwen van mannen willen vaak hun man extra 'losweken' van de moeder, hun man gaan 'verdedigen tegenover die moeder', willen voorkomen dat de moeder 'besmet wat zij hebben', willen 'niet vergeven wat de moeder hun man heeft aangedaan' .....

Soms kan het gebeuren dat die vrouwe kennelijk veel verder gaat dan waar haar man behoefte aan heeft, extra de strijd opzoekt, met het onrecht jegens de man als onderbouwing, maar zonder dat de man daar zelf achter staat ....

Het is ook een beetje de vraag of het nog juist is als een vrouw een dusdanige strijd tegen de schoonmoeder ontwikkeld.... is dat dan werkelijk enkel de schuld van de 'schoonmoeder from hell', of is de vrouw misschien zelf ook een beetje tezeer doorgeslagen bezig met een vendetta, die mogelijk meer schade aanricht dan goedmaakt....
Juist dan is het ook belangrijk te kijken naar het 'nut' van een familiestrijd en wat je ermee precies wint.

quote:

Op donderdag 2 maart 2006 11:39 schreef GM het volgende:

[..]

Het scheelt of je man of vrouw bent. Moeders van zoons hebben vaker een probleem met loslaten van hun zoon.

Volgens mij zijn de mensen in dit topic zelf gewoon enorm moeilijk want ik heb de problemen nooit gehad.. en de normale mensen waar ik mee omga ook niet trouwens.

quote:

Op donderdag 2 maart 2006 11:39 schreef GM het volgende:

[..]

Het scheelt of je man of vrouw bent. Moeders van zoons hebben vaker een probleem met loslaten van hun zoon.

Soms wel ja, de moeder van mijn meest recente serieuze ex gedroeg zich alsof ik alles volgens haar manier moest doen. Maar mijn huidige `schoonmoeder` is gewoon een hele leuke vrouw en ik kan het heel goed met haar vinden

Leuk deze site, en ik dacht dat ik alleen zo'n kreng van een schoonmoeder had.

Mijn vriend en ik zijn nu 3jaar samen en het begint te beteren met schoonma. Ze is er ook van op de hoogte gebracht door haar zoon dat ik de pest heb aan haar, niet dat haar dat verhinderd om minder langs te komen hoor.

Het is allemaal begonnen bij de aankoop van ons huis. Daarvoor woonden we bij mijn moeder thuis en had ik er weinig last van. Nu staat ze elk weekend onaangekondigd aan de deur reeds 2jaar en ik ben ze kotsbeu.

In het begin kwam ze elk weekend met een ander familielid om naar ons huis te komen kijken. (terwijl ik die wel zou uitnodigen als de werken voorbij waren) Ze leidt dan ook de mensen rond alsof het haar huis is.

Ze heeft ook een nakomertje van 12jaar terwijl mijn vriend 30 is. Dit ventje verveeld zich dikwijls en dan zegt zij gewoon dat hij maar bij ons moet komen helpen... Ik ben daar niet mee opgezet. Die jongen is zo verlegen dat hij niets zegt en wat kan een kind van 12 nu in een bouw komen doen, toch veel te gevaarlijk denk ik hé.

Nu hebben we net een puppy gekocht en heel het spel begint opnieuw. Nu zegt ze zelfs dat de kleine maar met de hond moet komen spelen...

het ergste vind ik dat ze zo'n dingen niet vraagt aan ons of het goed is, of het ons past die dag... weet je wel...

We hebben daar al heel veel ruzies over gehad in onze relatie, maar ik kan ze niet accepteren die schoonmoeder. Mijn ouders zijn zo niet, die zijn iets beschaafder.

Vorige week was het de verjaardag van de kleinste en het was bbq. We waren uitgenodigt tegen half 6. Wanneer we toekwamen had iedereen al gegeten en moesten we het stellen met de restjes. Dit was de druppel, ik ga NOOIT meer mee naar hen thuis als er iets te doen is. Wat is dat voor organisatie...

Voila, doet wel deugd om mijn hartje eens te luchten want het vreet echt aan mij hoor.

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 14:15 schreef Figaro1 het volgende:
Voila, doet wel deugd om mijn hartje eens te luchten want het vreet echt aan mij hoor.

Lucht eens je hart tegen de juiste personen. Als je je ergens gefrustreerd over voelt, zeg het dan eens direct tegen die schoonmoeder van je. Misschien gedraagt ze zich dan ook wat beter

quote:

Op donderdag 2 maart 2006 12:04 schreef American_Nightmare het volgende:

[..]

Volgens mij zijn de mensen in dit topic zelf gewoon enorm moeilijk want ik heb de problemen nooit gehad.. en de normale mensen waar ik mee omga ook niet trouwens.

Volgens mij ken jij mijn schoonmoeder niet.

Heerlijk altijd, topic kicks

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 14:15 schreef Figaro1 het volgende:
Vorige week was het de verjaardag van de kleinste en het was bbq. We waren uitgenodigt tegen half 6. Wanneer we toekwamen had iedereen al gegeten en moesten we het stellen met de restjes. Dit was de druppel, ik ga NOOIT meer mee naar hen thuis als er iets te doen is. Wat is dat voor organisatie...

En de afspraak was dat er om half zes gebarbequed werd? Wat lullig zeg. Wat was de reden dan?

Ach, mijn ex-schoonmoeder. Kan er wel een boek over schrijven.
Maar ergens wil ik het gewoon vergeten

quote:

Op dinsdag 14 juni 2005 11:28 schreef Bibikuif22 het volgende:

Toen ben ik weggelopen/rend en heb ik haar al een jaar ofzo niet meer gezien. Ze heeft nog vaak kaartjes gestuurd naar mijn man maar die heb ik verscheurd en teruggestuurd, oprotten met dat mens.

In overleg met je man?

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 14:15 schreef Figaro1 het volgende:
Nu staat ze elk weekend onaangekondigd aan de deur reeds 2jaar en ik ben ze kotsbeu.

Hoe denkt je vriend erover? Kun je er niet eens met hem over praten?

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 16:02 schreef Whoopsydaisy het volgende:

[..]

In overleg met je man?

Ja!! Natuurlijk in overleg met mijn man. (Ik dacht zelfs dat ik dat erbij had geschreven) Het waren kaartjes tav zijn naam in hoofdletters en dan erin dingen als ik hou alleen nog maar van jou enzo, heel psycho.

Ik belde hem op nadat hij in de bus lag, vertelde hem hoe het kaartje eruit zag en zei dat mijn hart er goed voor was het te verscheuren en haar te laten merken dat haar zgn interesse niet meer welkom was. Hij zei dat ik het dan gewoon moest doe en dat hij ze toch niet wilde zien.. Ik heb zelfs de moeite genomen om een postzegel op de enveloppes te doen.

Ik heb 1 kaart van haar bewaard, toen was zijn oma net overleden en stuurde dat mens een foto van zijn oma met op de achterkant geschreven.. Dit is de laatste foto van je oma genomen op... Zij is JOU NOOIT vergeten.

Ik weet dat hij er nu nog niet aan toe is om de foto te zien maar ik heb hem zeker nog en wanneer alles een beetje vergeten is zal ik hem vragen of hij de foto wil zien en zoniet dan bewaar ik hem tot het wel zo is(zijn oma is echt op sterven na dood op de foto en hij zei altijd dat hij zijn oma wilde herinneren zoals ze vroeger was. Dat gebeurt hierdoor echt niet )

Jemig. Iedere keer denk ik weer dat ik er wel overheen begin te komen maar nu ik hier weer schrijf laait mijn boosheid gewoon weer op...

Maar goed, laat even duidelijk zijn dat ik dus niets alleen besloten heb en zelf never nooit zo bezitterig ga zijn..

Ik heb ongeveer driekwart van de eerste pagina gelezen maar het is al duidelijk dat TS geen behoefte heeft aan raad, advies of een andere mening dan de hare. Users worden afgebrand op hun mening en mensen die het niet volledig met haar eens zijn moeten maar weggaan.

Ik kan me voorstellen dat wanneer jij constant zo bent je schoonmoeder een groot probleem met je heeft, ik heb nog maar een stuk of 20 reacties van je gelezen maar vind je nu al niet sympathiek. En dit is een vrij forum, mensen hoeven het niet met je eens te zijn. Wen er maar aan.

Overigens, een paar schoonmama's from hell gehad in het verleden, wat vooral goed werkt is buitengewoon overdreven vriendelijk blijven (hoe moeilijk dat soms ook is), consequent met "u" blijven aanspreken (frustrerend voor iemand van 39!!) en me altijd aan haar domme regeltjes houden, hoe kinderachtig ook. Zo had ze nooit iets om me op af te zeiken.

Mijn toekomstige schoonmoeder (ga over een week trouwen) is ook niet alles maar het is de afgelopen zes jaar wel beter geworden, ik kan haar nu in ieder geval aankijken zonder haar in haar gezicht uit te lachen.

Ouders van mn vriendin zijn super!! . Beetje ordinair soms, maar dat vind ik wel grappig en ik doe vrolijk mee .

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 22:12 schreef Beroepsgokker het volgende:
Ouders van mn vriendin zijn super!! . Beetje ordinair soms, maar dat vind ik wel grappig en ik doe vrolijk mee .

Top!
Voegt echt iets toe aan het topic!

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 13:31 schreef M3THoD_MAN het volgende:

[..]

Top!
Voegt echt iets toe aan het topic!

dus je mag hier alleen wat zeggen als je schoonmoeder een kreng is?
dat was niet de allereerste vraag,

alleen heb jij ook een bitch als schoonmoeder,
antwoord is nee, met de reden erbij.

Ikzelf heb eigenlijk nooit veel last van schoonmoeders >>> mijn lover en ik wonen dan ook aan de andere kant van het land maar dan nog.

Mijn zus echter heeft wel eens ruzie met haar SM nou... op een gegeven moment was ze het zo zat dat ze tegen husband gezegd heeft van ik bel je moeder niet meer en als ze nog eens wat wil belt zij maar. (het was geloof ik vooral de desinteresse van die mensen in mijn nichtjes>> mijn ouders daar in tegen lopen de deur daar plat)>> misschien dat de husband dat minder vind

Lucht eens je hart tegen de juiste personen. Als je je ergens gefrustreerd over voelt, zeg het dan eens direct tegen die schoonmoeder van je. Misschien gedraagt ze zich dan ook wat beter


Zal het proberen, maar durf dit niet altijd.

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 14:35 schreef cosmick het volgende:

[..]

En de afspraak was dat er om half zes gebarbequed werd? Wat lullig zeg. Wat was de reden dan?

Ach, mijn ex-schoonmoeder. Kan er wel een boek over schrijven.
Maar ergens wil ik het gewoon vergeten

Geen reden, daar wordt dan niet meer over gesproken. We zijn daar toegekomen en ik heb gezegd van " oei jullie hebben al allemaal gegeten", en daar kwam van niemand reactie op. Een leuke bbq stel ik mij wel anders voor, er waren nog 2 sneetjes tomaat over e.d. Je kunt het u al wel voorstellen zeker...

Zelfde scenario op kerstdag, we waren gevraagd voor een stukje ijstaart. Ik had zelfs nog kleine vuurwerkjes mee voor de taart. Toen we arriveerden was de ijstaar al half weggesmolten, dus vuurwerk heb ik niet meer uit mijn handtas genomen. Die familie kan niet wachten tot iedereen aanwezig is denk ik ( toch een beetje beleefdheid ) we zijn nochtans altijd op het tijdstip dat we uitgenodigd zijn.

Ach ja, geen volgende keer meer hoor, dan mag mijn vriend alleen naar die geweldige feestjes van schoonma.

Gewoon een uur eerder aankomen dan de afgesproken tijd!

Heb het altijd prima kunnen vinden met schoonouders. Er was er zelfs een die tegen (mijn toenmalige) vriendin zei "Deze moet je niet laten gaan hoor!! Daar kom je er niet zo snel nog een van tegen!". Da's toch best leuk om te horen

Ik kan het prima met ze vinden (ok, ze wonen ook 90 minuten rijden weg). Ik moet juist mijn moeder af en toe wat terughouden, omdat ze het té goed wil doen naar mijn vriendin.

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 14:22 schreef GM het volgende:

[..]

Gut, briljante oplossing hoor.... is alleen niet nodig, ze woont niet naast me en komt ongeveer 2 keer per jaar bij ons.

Wat zeur je dan .

quote:

Op zondag 18 juni 2006 00:45 schreef Pieter.van.Vollenhoven het volgende:

[..]

Wat zeur je dan .

Note to self; Naar data kijken voordat je reageert.

ik heb geen idee wie de mijne is, madame woont op het platteland (in de bergen maar toch ) in een dorpje met 300 inwonders. madame heeft een hekel aan alles wat afwijkt van het gewone (joost mag weten wat dat voor haar is)
voor haar oa hekel aan:
-buitenlanders
-homo's

ik ben het allebei voor haar. ik heb bijna 8 maanden iets met m'n vriend, haar zoon dus en ze weet niet van mijn bestaan af. ergens vind ik het jammer (m'n vriend kent mijn ouders en dat is altijd erg gezellig wanneer we in NL zijn), anderzijds wil ik zo'n vrouw absoluut niet kennen. iemand die haar eigen zoon/leven etc niet eens accepteerd, hoe moet ik daar doorheen prikken. en is dat wel de moeite...

ik denk het niet

Na de zoveelste ergernis in bijna 20 jaar en enkele flinke aanvaringen, toch maar even “schoonmoeder” googelen, om te checken of er een omschrijving bestaat van het “prototype schoonmoeder”. Nou, dat is me nogal wat.

Ben blij te beseffen dat ik niet alleen sta (met mijn schoonzus die dezelfde ervaringen heeft, zei het echter pas 3 jaar). Wat ik me heel vaak heb afgevraagd is: zal zo’n mens niet eens nadenken hoe zij over komt op haar schoonzoon, op mij dus. Met al haar negativisme, ziekelijke bemoeizucht, kleinburgerlijkheid, scènes schoppen, etc. En dan ook nog tegenover anderen (ja, dat hoor ik dan weer via-via) zeiken dat haar relatie met mij “zo moeizaam” is. Tsja, hoe zou dat komen: omdat ik niet over me heen laat lopen door dat mens en helaas niet gesteund wordt door mijn schoonvader of mijn vrouw, die haar in eerste instantie zouden moeten afremmen lijkt mij. Maar nee, om die reden heeft ze altijd vrij spel gehad en altijd haar zin gekregen en is daardoor gewoon een verwend nest. Ik verdom het en ben daarom een lastpost in haar ogen, omdat ze niet bij ons thuis kan doen wat ze wil.

Ik voelde me tot enkele jaren terug, op een gegeven moment een gast in mijn eigen huis en leek mijn schoonmoeder, naast mijn vrouw, ook degene die in ons huis meebesliste en ongevraagd “advies” bood en dingen van plaats veranderde, dingen kocht voor ons – weer ongevraagd, zich opdrong, etc. Nadat ze vlak voor een vakantie weer een scène maakte over iets onbenulligs en wij met een rotgevoel op reis gingen en in de vakantie hierover vele discussies hadden, heb ik mijn vrouw gezegd: “klaar!”. Oftewel: mijn schoonmoeder gaat niet meer in ons huis schoonmaken, dingen kopen, meebeslissen, van “advies” dienen (verkapte vorm van bemoeien nml.), etc. Na de vakantie was ze helemaal zielig, ze snapte het niet (we hadden niet gezegd wat de reden was, maar deden gewoon alles ineens zelf – wel dom eigenlijk van haar dat ze niet even nadenkt). Na een tijdje vertelde ze iedereen, dat zijzelf maar gestopt was ons te helpen met alles, want ze vond dat het hoog tijd was dat we voor onszelf gingen zorgen. Afijn, ze heeft dat verzonnen verhaal zo vaak verteld, dat ze er zelf in is gaan geloven. Toen ik haar daarmee confronteerde en zei dat het onze eigen keus was dat wij zelf ons huishouden en alles erom heen wilden regelen, wilde ze er niet meer over praten.

Zij zal zich niet aanpassen, dat moeten wij en heel de wereld maar aan haar doen. En bij iedere leuke gebeurtenis, of het nou een bruiloft of een geboorte in de familie is, weet ze altijd wel weer ervoor te zorgen dat er een bitter nasmaakje achter blijft. Naderhand eens excuses aanbieden zou zo goed zijn, maar nee, het ligt altijd aan de ander. Altijd commentaar en om zo zelf beter te lijken anderen afzeiken.

Altijd zorgen voor een ongemakkelijk gevoel, onrust en spanning. Ze neemt namelijk geen blad voor de mond. Maakt gerust ruzie met haar man (de slappeling) en schreeuwt als een bullebak wanneer hij haar niet direct begrijpt. En als ik er wat van zeg het niet zo prettig te vinden in mijn huis, is het “het is jullie huis, niet alleen van jou hoor, mijn dochter brengt ook geld in”, waarop ik dan tegenwerp, dat zij altijd spreekt in naam van haar dochter als het over ons huis of kinderen gaat. Maar dan doe ik weer moeilijk.

Net als zovelen, kan ik er wel een boek over schrijven. Want sommige anekdotes maken het bijna een klucht. Vandaar dat nog steeds de vraag openstaat: hoe zou zo’n mens nou denken hoe ze overkomt op mij (en anderen) met dat gedrag. Waarom doet ze mij dit aan, waarom doen mijn ouders dat juist (van nature) niet. Waarom zeggen mijn schoonvader, zwager (haar zoon) en mijn vrouw er nooit wat van. Ik heb van alles overwogen: van de “if you can’t beat ‘m, join them”-wijze, verhuizing naar de andere kant van de aarde (we wonen nml. in hetzelfde dorp, vooral sinds we kinderen hebben, wil ze niet “overgeslagen” worden), haar direct de mond snoeren (maar dan sta ik steeds alleen en heb achteraf ruzie met mijn vrouw, waarom zij niet ingreep) en tsja, een scheiding is niet echt een optie, omdat ik toch van mijn vrouw hou.

Ik weet het niet meer, zal er uiteindelijk maar mee moeten leven. Ben nu blij op vakantie te gaan, even verlost van die kwelgeest.

quote:

Op zaterdag 1 juli 2006 00:47 schreef WNY het volgende:[knip]

Verhuizen, meteen. En als je vrouw je vraagt waarom, vertel je haar precies datgene wat je net aan ons hebt verteld.

Maar dat is de recht-door-zee-oplossing. Ik ben geen schoonmoeder-expert (dwz., mijn schoonmoeders zijn over het algemeen aardige vrouwen ).

Heeft iemand wel eens wraak genomen op de schoonmoeder?

Misschien moet je een tijdje hetzelfde terugdoen, bemoei je eens lekker met haar leven, steek overal je neus in en spreek namens je vrouw/man als je ergens commentaar oplevert. Ga daar ongevraagt de TV schoonmaken omdat er zo'n stoflaag opligt en geef je schoonloeder een koekje van eigen deeg. Net zolang tot je niet meer welkom bent óf ze inziet waar ze mee bezig is. En overleg dit wel eerst met je partner.

Ik heb niet echt vervelende ervaringen met schoonmoeders, ik heb dan ook maar 2 vriendjes gehad.
De moeder van mn eerste vriendje heb ik nooit ontmoet, maar wel aan de telefoon gesproken, omdat hij niet degene was die hij zei dat hij was.
De moeder van mn tweede vriend kan ik absoluut niets negatiefs over zeggen, echt een heel aardig mens.

Nouja, bij ons thuis.. Mn broer heeft nu ongeveer vier jaar een relatie en woont daar mee samen, en mn zus is nu ondertussen ruim 8 jaar getrouwd. Dat alles gaat gewoon goed, het klikt gewoon. Qua bemoeienissen in het huishouden, mijn schoonzus belt zelf naar mn moeder op als ze iets niet weet oid. Als het gaat om mijn vriendjes, mijn keuze wordt gerespecteerd en datzelfde geldt voor mijn zus en broer.

Maar als ik die verhalen in deze topic lees, toch best schokkend.

Mijn schoonmoeder is alweer bijna 2 jaar geleden overleden. Na haar dood is er echt een soort van rust over de familie gekomen, klinkt heel naar, ik weet het. Tijdens haar leven was mijn schoonmoeder een heel moeilijk persoon die de hele familie tegen elkaar opzette. Altijd was zij de aanstichster van ruzies en ellende in de familie door roddelen en domme acties. Hele taferelen hebben we meegemaakt. Vreemd genoeg was zij toch op mij gesteld. Ik had wel door wat voor type zij was en moest een manier vinden om met haar om te gaan zonder dat het mij kwaad deed. Dat was soms moeilijk, zeker voor mijn relatie.

quote:

Op zaterdag 1 juli 2006 00:47 schreef WNY het volgende:
Schoonmoeder-horrorverhaal

Wat leef ik met je mee, herkende veel in je verhaal. Gelukkig is het inmiddels mijn ex-schoonmoeder

Het moet vooral erg vervelend voor je zijn dat je eigen vrouw haar moeder de hand boven het hoofd houdt, dat maakt het allemaal veel erger.

Succes ermee!

Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!

quote:

Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!

Dat is redelijk triest.

quote:

Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!

Ik zou haar eens uitleggen dat het niet nodig is dat ze zulke verhalen verteld omdat die andere vrouw toch niet kan tippen aan jou. En elke keer zeggen dat het toch geweldig is dat jij met je goede karakter en knappe uiterlijk zo'n goed in de markt liggende man aan je kunt binden

Gelukkig kun jij het afschuiven op je huisarst want het lijken me niet echt leuke gesprekken

quote:

Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!

En dan stuurt hij niet terug: 'mijn mammie, want ze is zo gek op me dat ze me niet los kan laten en me mijn vriendin misgunt'? Uiteraard met een erbij. Grote kans dat de hint dan wel duidelijk is...

Heb zojuist het hele topic gelezen en moet zeggen dat het mij goed doet om te lezen dat ik niet de enige ben met een op z'n zachts gezegd 'lastige schoonmoeder".

In het laatste conflict met haar ben ik uitgemaakt voor een hoer en heb ik wel 20 keer moeten horen dat ik van de ratten kom en dat ik haar zoon alleen maar omlaag haal en dat soort dingen. Hij kan zat andere vrouwen krijgen ik moest maar eens van het toneel verdwijnen.

Mijn schoonzus blijft zeggen dat het toch z'n moeder blijft en dat ze nou eenmaal zo is en dat hij haar niet mag laten vallen.

Dit zorgt al weken voor spanning binnen onze relatie, want ik vind dat dit absoluut te ver gaat.

Kan het ook bijna niet meer loslaten.

Damn, degene die mij voor hoer uitmaakt is echt de lul, maakt niet uit wie ik tegenover me heb! En al was het alleen maar om te zieken: zorgen voor een goeie stabiele relatie!

quote:

Op zaterdag 22 juli 2006 21:42 schreef linx het volgende:
Heb zojuist het hele topic gelezen en moet zeggen dat het mij goed doet om te lezen dat ik niet de enige ben met een op z'n zachts gezegd 'lastige schoonmoeder".

In het laatste conflict met haar ben ik uitgemaakt voor een hoer en heb ik wel 20 keer moeten horen dat ik van de ratten kom en dat ik haar zoon alleen maar omlaag haal en dat soort dingen. Hij kan zat andere vrouwen krijgen ik moest maar eens van het toneel verdwijnen.

Mijn schoonzus blijft zeggen dat het toch z'n moeder blijft en dat ze nou eenmaal zo is en dat hij haar niet mag laten vallen.

Dit zorgt al weken voor spanning binnen onze relatie, want ik vind dat dit absoluut te ver gaat.

Kan het ook bijna niet meer loslaten.

En je vriend/man niet?