R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
dus je mag hier alleen wat zeggen als je schoonmoeder een kreng is?quote:Op donderdag 15 juni 2006 13:31 schreef M3THoD_MAN het volgende:
[..]
Top!
Voegt echt iets toe aan het topic!
dat was niet de allereerste vraag,
alleen heb jij ook een bitch als schoonmoeder,
antwoord is nee, met de reden erbij.
Have no Fear, Burning Feetman is here
wii nr: 7098 4291 3092 6058
mario strikers friend code: 305044 570494
wii nr: 7098 4291 3092 6058
mario strikers friend code: 305044 570494
Ikzelf heb eigenlijk nooit veel last van schoonmoeders >>> mijn lover en ik wonen dan ook aan de andere kant van het land maar dan nog.
Mijn zus echter heeft wel eens ruzie met haar SM nou... op een gegeven moment was ze het zo zat dat ze tegen husband gezegd heeft van ik bel je moeder niet meer en als ze nog eens wat wil belt zij maar. (het was geloof ik vooral de desinteresse van die mensen in mijn nichtjes>> mijn ouders daar in tegen lopen de deur daar plat)>> misschien dat de husband dat minder vind
Mijn zus echter heeft wel eens ruzie met haar SM nou... op een gegeven moment was ze het zo zat dat ze tegen husband gezegd heeft van ik bel je moeder niet meer en als ze nog eens wat wil belt zij maar. (het was geloof ik vooral de desinteresse van die mensen in mijn nichtjes>> mijn ouders daar in tegen lopen de deur daar plat)>> misschien dat de husband dat minder vind
Lucht eens je hart tegen de juiste personen. Als je je ergens gefrustreerd over voelt, zeg het dan eens direct tegen die schoonmoeder van je. Misschien gedraagt ze zich dan ook wat beter
Zal het proberen, maar durf dit niet altijd.
Zal het proberen, maar durf dit niet altijd.
Geen reden, daar wordt dan niet meer over gesproken. We zijn daar toegekomen en ik heb gezegd van " oei jullie hebben al allemaal gegeten", en daar kwam van niemand reactie op. Een leuke bbq stel ik mij wel anders voor, er waren nog 2 sneetjes tomaat over e.d. Je kunt het u al wel voorstellen zeker...quote:Op woensdag 14 juni 2006 14:35 schreef cosmick het volgende:
[..]
En de afspraak was dat er om half zes gebarbequed werd? Wat lullig zeg. Wat was de reden dan?
Ach, mijn ex-schoonmoeder. Kan er wel een boek over schrijven.
Maar ergens wil ik het gewoon vergeten
Zelfde scenario op kerstdag, we waren gevraagd voor een stukje ijstaart. Ik had zelfs nog kleine vuurwerkjes mee voor de taart. Toen we arriveerden was de ijstaar al half weggesmolten, dus vuurwerk heb ik niet meer uit mijn handtas genomen. Die familie kan niet wachten tot iedereen aanwezig is denk ik ( toch een beetje beleefdheid ) we zijn nochtans altijd op het tijdstip dat we uitgenodigd zijn.
Ach ja, geen volgende keer meer hoor, dan mag mijn vriend alleen naar die geweldige feestjes van schoonma.
Gewoon een uur eerder aankomen dan de afgesproken tijd!
You cannot discover new oceans unless
you have the courage to lose sight of
the shore
you have the courage to lose sight of
the shore
Heb het altijd prima kunnen vinden met schoonouders. Er was er zelfs een die tegen (mijn toenmalige) vriendin zei "Deze moet je niet laten gaan hoor!! Daar kom je er niet zo snel nog een van tegen!". Da's toch best leuk om te horen
Zum nächsten Mal, bitte nicht die Kinder!
Ik kan het prima met ze vinden (ok, ze wonen ook 90 minuten rijden weg). Ik moet juist mijn moeder af en toe wat terughouden, omdat ze het té goed wil doen naar mijn vriendin.
Ik nuf je seuk!
Ik hier?
If it's free, you're the product!
Ik hier?
If it's free, you're the product!
Wat zeur je dan .quote:Op vrijdag 29 april 2005 14:22 schreef GM het volgende:
[..]
Gut, briljante oplossing hoor.... is alleen niet nodig, ze woont niet naast me en komt ongeveer 2 keer per jaar bij ons.
.
ik heb geen idee wie de mijne is, madame woont op het platteland (in de bergen maar toch ) in een dorpje met 300 inwonders. madame heeft een hekel aan alles wat afwijkt van het gewone (joost mag weten wat dat voor haar is)
voor haar oa hekel aan:
-buitenlanders
-homo's
ik ben het allebei voor haar. ik heb bijna 8 maanden iets met m'n vriend, haar zoon dus en ze weet niet van mijn bestaan af. ergens vind ik het jammer (m'n vriend kent mijn ouders en dat is altijd erg gezellig wanneer we in NL zijn), anderzijds wil ik zo'n vrouw absoluut niet kennen. iemand die haar eigen zoon/leven etc niet eens accepteerd, hoe moet ik daar doorheen prikken. en is dat wel de moeite...
ik denk het niet
voor haar oa hekel aan:
-buitenlanders
-homo's
ik ben het allebei voor haar. ik heb bijna 8 maanden iets met m'n vriend, haar zoon dus en ze weet niet van mijn bestaan af. ergens vind ik het jammer (m'n vriend kent mijn ouders en dat is altijd erg gezellig wanneer we in NL zijn), anderzijds wil ik zo'n vrouw absoluut niet kennen. iemand die haar eigen zoon/leven etc niet eens accepteerd, hoe moet ik daar doorheen prikken. en is dat wel de moeite...
ik denk het niet
Na de zoveelste ergernis in bijna 20 jaar en enkele flinke aanvaringen, toch maar even “schoonmoeder” googelen, om te checken of er een omschrijving bestaat van het “prototype schoonmoeder”. Nou, dat is me nogal wat.
Ben blij te beseffen dat ik niet alleen sta (met mijn schoonzus die dezelfde ervaringen heeft, zei het echter pas 3 jaar). Wat ik me heel vaak heb afgevraagd is: zal zo’n mens niet eens nadenken hoe zij over komt op haar schoonzoon, op mij dus. Met al haar negativisme, ziekelijke bemoeizucht, kleinburgerlijkheid, scènes schoppen, etc. En dan ook nog tegenover anderen (ja, dat hoor ik dan weer via-via) zeiken dat haar relatie met mij “zo moeizaam” is. Tsja, hoe zou dat komen: omdat ik niet over me heen laat lopen door dat mens en helaas niet gesteund wordt door mijn schoonvader of mijn vrouw, die haar in eerste instantie zouden moeten afremmen lijkt mij. Maar nee, om die reden heeft ze altijd vrij spel gehad en altijd haar zin gekregen en is daardoor gewoon een verwend nest. Ik verdom het en ben daarom een lastpost in haar ogen, omdat ze niet bij ons thuis kan doen wat ze wil.
Ik voelde me tot enkele jaren terug, op een gegeven moment een gast in mijn eigen huis en leek mijn schoonmoeder, naast mijn vrouw, ook degene die in ons huis meebesliste en ongevraagd “advies” bood en dingen van plaats veranderde, dingen kocht voor ons – weer ongevraagd, zich opdrong, etc. Nadat ze vlak voor een vakantie weer een scène maakte over iets onbenulligs en wij met een rotgevoel op reis gingen en in de vakantie hierover vele discussies hadden, heb ik mijn vrouw gezegd: “klaar!”. Oftewel: mijn schoonmoeder gaat niet meer in ons huis schoonmaken, dingen kopen, meebeslissen, van “advies” dienen (verkapte vorm van bemoeien nml.), etc. Na de vakantie was ze helemaal zielig, ze snapte het niet (we hadden niet gezegd wat de reden was, maar deden gewoon alles ineens zelf – wel dom eigenlijk van haar dat ze niet even nadenkt). Na een tijdje vertelde ze iedereen, dat zijzelf maar gestopt was ons te helpen met alles, want ze vond dat het hoog tijd was dat we voor onszelf gingen zorgen. Afijn, ze heeft dat verzonnen verhaal zo vaak verteld, dat ze er zelf in is gaan geloven. Toen ik haar daarmee confronteerde en zei dat het onze eigen keus was dat wij zelf ons huishouden en alles erom heen wilden regelen, wilde ze er niet meer over praten.
Zij zal zich niet aanpassen, dat moeten wij en heel de wereld maar aan haar doen. En bij iedere leuke gebeurtenis, of het nou een bruiloft of een geboorte in de familie is, weet ze altijd wel weer ervoor te zorgen dat er een bitter nasmaakje achter blijft. Naderhand eens excuses aanbieden zou zo goed zijn, maar nee, het ligt altijd aan de ander. Altijd commentaar en om zo zelf beter te lijken anderen afzeiken.
Altijd zorgen voor een ongemakkelijk gevoel, onrust en spanning. Ze neemt namelijk geen blad voor de mond. Maakt gerust ruzie met haar man (de slappeling) en schreeuwt als een bullebak wanneer hij haar niet direct begrijpt. En als ik er wat van zeg het niet zo prettig te vinden in mijn huis, is het “het is jullie huis, niet alleen van jou hoor, mijn dochter brengt ook geld in”, waarop ik dan tegenwerp, dat zij altijd spreekt in naam van haar dochter als het over ons huis of kinderen gaat. Maar dan doe ik weer moeilijk.
Net als zovelen, kan ik er wel een boek over schrijven. Want sommige anekdotes maken het bijna een klucht. Vandaar dat nog steeds de vraag openstaat: hoe zou zo’n mens nou denken hoe ze overkomt op mij (en anderen) met dat gedrag. Waarom doet ze mij dit aan, waarom doen mijn ouders dat juist (van nature) niet. Waarom zeggen mijn schoonvader, zwager (haar zoon) en mijn vrouw er nooit wat van. Ik heb van alles overwogen: van de “if you can’t beat ‘m, join them”-wijze, verhuizing naar de andere kant van de aarde (we wonen nml. in hetzelfde dorp, vooral sinds we kinderen hebben, wil ze niet “overgeslagen” worden), haar direct de mond snoeren (maar dan sta ik steeds alleen en heb achteraf ruzie met mijn vrouw, waarom zij niet ingreep) en tsja, een scheiding is niet echt een optie, omdat ik toch van mijn vrouw hou.
Ik weet het niet meer, zal er uiteindelijk maar mee moeten leven. Ben nu blij op vakantie te gaan, even verlost van die kwelgeest.
Ben blij te beseffen dat ik niet alleen sta (met mijn schoonzus die dezelfde ervaringen heeft, zei het echter pas 3 jaar). Wat ik me heel vaak heb afgevraagd is: zal zo’n mens niet eens nadenken hoe zij over komt op haar schoonzoon, op mij dus. Met al haar negativisme, ziekelijke bemoeizucht, kleinburgerlijkheid, scènes schoppen, etc. En dan ook nog tegenover anderen (ja, dat hoor ik dan weer via-via) zeiken dat haar relatie met mij “zo moeizaam” is. Tsja, hoe zou dat komen: omdat ik niet over me heen laat lopen door dat mens en helaas niet gesteund wordt door mijn schoonvader of mijn vrouw, die haar in eerste instantie zouden moeten afremmen lijkt mij. Maar nee, om die reden heeft ze altijd vrij spel gehad en altijd haar zin gekregen en is daardoor gewoon een verwend nest. Ik verdom het en ben daarom een lastpost in haar ogen, omdat ze niet bij ons thuis kan doen wat ze wil.
Ik voelde me tot enkele jaren terug, op een gegeven moment een gast in mijn eigen huis en leek mijn schoonmoeder, naast mijn vrouw, ook degene die in ons huis meebesliste en ongevraagd “advies” bood en dingen van plaats veranderde, dingen kocht voor ons – weer ongevraagd, zich opdrong, etc. Nadat ze vlak voor een vakantie weer een scène maakte over iets onbenulligs en wij met een rotgevoel op reis gingen en in de vakantie hierover vele discussies hadden, heb ik mijn vrouw gezegd: “klaar!”. Oftewel: mijn schoonmoeder gaat niet meer in ons huis schoonmaken, dingen kopen, meebeslissen, van “advies” dienen (verkapte vorm van bemoeien nml.), etc. Na de vakantie was ze helemaal zielig, ze snapte het niet (we hadden niet gezegd wat de reden was, maar deden gewoon alles ineens zelf – wel dom eigenlijk van haar dat ze niet even nadenkt). Na een tijdje vertelde ze iedereen, dat zijzelf maar gestopt was ons te helpen met alles, want ze vond dat het hoog tijd was dat we voor onszelf gingen zorgen. Afijn, ze heeft dat verzonnen verhaal zo vaak verteld, dat ze er zelf in is gaan geloven. Toen ik haar daarmee confronteerde en zei dat het onze eigen keus was dat wij zelf ons huishouden en alles erom heen wilden regelen, wilde ze er niet meer over praten.
Zij zal zich niet aanpassen, dat moeten wij en heel de wereld maar aan haar doen. En bij iedere leuke gebeurtenis, of het nou een bruiloft of een geboorte in de familie is, weet ze altijd wel weer ervoor te zorgen dat er een bitter nasmaakje achter blijft. Naderhand eens excuses aanbieden zou zo goed zijn, maar nee, het ligt altijd aan de ander. Altijd commentaar en om zo zelf beter te lijken anderen afzeiken.
Altijd zorgen voor een ongemakkelijk gevoel, onrust en spanning. Ze neemt namelijk geen blad voor de mond. Maakt gerust ruzie met haar man (de slappeling) en schreeuwt als een bullebak wanneer hij haar niet direct begrijpt. En als ik er wat van zeg het niet zo prettig te vinden in mijn huis, is het “het is jullie huis, niet alleen van jou hoor, mijn dochter brengt ook geld in”, waarop ik dan tegenwerp, dat zij altijd spreekt in naam van haar dochter als het over ons huis of kinderen gaat. Maar dan doe ik weer moeilijk.
Net als zovelen, kan ik er wel een boek over schrijven. Want sommige anekdotes maken het bijna een klucht. Vandaar dat nog steeds de vraag openstaat: hoe zou zo’n mens nou denken hoe ze overkomt op mij (en anderen) met dat gedrag. Waarom doet ze mij dit aan, waarom doen mijn ouders dat juist (van nature) niet. Waarom zeggen mijn schoonvader, zwager (haar zoon) en mijn vrouw er nooit wat van. Ik heb van alles overwogen: van de “if you can’t beat ‘m, join them”-wijze, verhuizing naar de andere kant van de aarde (we wonen nml. in hetzelfde dorp, vooral sinds we kinderen hebben, wil ze niet “overgeslagen” worden), haar direct de mond snoeren (maar dan sta ik steeds alleen en heb achteraf ruzie met mijn vrouw, waarom zij niet ingreep) en tsja, een scheiding is niet echt een optie, omdat ik toch van mijn vrouw hou.
Ik weet het niet meer, zal er uiteindelijk maar mee moeten leven. Ben nu blij op vakantie te gaan, even verlost van die kwelgeest.
Verhuizen, meteen. En als je vrouw je vraagt waarom, vertel je haar precies datgene wat je net aan ons hebt verteld.quote:Op zaterdag 1 juli 2006 00:47 schreef WNY het volgende:[knip]
Maar dat is de recht-door-zee-oplossing. Ik ben geen schoonmoeder-expert (dwz., mijn schoonmoeders zijn over het algemeen aardige vrouwen ).
Heeft iemand wel eens wraak genomen op de schoonmoeder?
Misschien moet je een tijdje hetzelfde terugdoen, bemoei je eens lekker met haar leven, steek overal je neus in en spreek namens je vrouw/man als je ergens commentaar oplevert. Ga daar ongevraagt de TV schoonmaken omdat er zo'n stoflaag opligt en geef je schoonloeder een koekje van eigen deeg. Net zolang tot je niet meer welkom bent óf ze inziet waar ze mee bezig is. En overleg dit wel eerst met je partner.
Misschien moet je een tijdje hetzelfde terugdoen, bemoei je eens lekker met haar leven, steek overal je neus in en spreek namens je vrouw/man als je ergens commentaar oplevert. Ga daar ongevraagt de TV schoonmaken omdat er zo'n stoflaag opligt en geef je schoonloeder een koekje van eigen deeg. Net zolang tot je niet meer welkom bent óf ze inziet waar ze mee bezig is. En overleg dit wel eerst met je partner.
Ik heb niet echt vervelende ervaringen met schoonmoeders, ik heb dan ook maar 2 vriendjes gehad.
De moeder van mn eerste vriendje heb ik nooit ontmoet, maar wel aan de telefoon gesproken, omdat hij niet degene was die hij zei dat hij was.
De moeder van mn tweede vriend kan ik absoluut niets negatiefs over zeggen, echt een heel aardig mens.
Nouja, bij ons thuis.. Mn broer heeft nu ongeveer vier jaar een relatie en woont daar mee samen, en mn zus is nu ondertussen ruim 8 jaar getrouwd. Dat alles gaat gewoon goed, het klikt gewoon. Qua bemoeienissen in het huishouden, mijn schoonzus belt zelf naar mn moeder op als ze iets niet weet oid. Als het gaat om mijn vriendjes, mijn keuze wordt gerespecteerd en datzelfde geldt voor mijn zus en broer.
Maar als ik die verhalen in deze topic lees, toch best schokkend.
De moeder van mn eerste vriendje heb ik nooit ontmoet, maar wel aan de telefoon gesproken, omdat hij niet degene was die hij zei dat hij was.
De moeder van mn tweede vriend kan ik absoluut niets negatiefs over zeggen, echt een heel aardig mens.
Nouja, bij ons thuis.. Mn broer heeft nu ongeveer vier jaar een relatie en woont daar mee samen, en mn zus is nu ondertussen ruim 8 jaar getrouwd. Dat alles gaat gewoon goed, het klikt gewoon. Qua bemoeienissen in het huishouden, mijn schoonzus belt zelf naar mn moeder op als ze iets niet weet oid. Als het gaat om mijn vriendjes, mijn keuze wordt gerespecteerd en datzelfde geldt voor mijn zus en broer.
Maar als ik die verhalen in deze topic lees, toch best schokkend.
Mijn schoonmoeder is alweer bijna 2 jaar geleden overleden. Na haar dood is er echt een soort van rust over de familie gekomen, klinkt heel naar, ik weet het. Tijdens haar leven was mijn schoonmoeder een heel moeilijk persoon die de hele familie tegen elkaar opzette. Altijd was zij de aanstichster van ruzies en ellende in de familie door roddelen en domme acties. Hele taferelen hebben we meegemaakt. Vreemd genoeg was zij toch op mij gesteld. Ik had wel door wat voor type zij was en moest een manier vinden om met haar om te gaan zonder dat het mij kwaad deed. Dat was soms moeilijk, zeker voor mijn relatie.
Wat leef ik met je mee, herkende veel in je verhaal. Gelukkig is het inmiddels mijn ex-schoonmoederquote:Op zaterdag 1 juli 2006 00:47 schreef WNY het volgende:
Schoonmoeder-horrorverhaal
Het moet vooral erg vervelend voor je zijn dat je eigen vrouw haar moeder de hand boven het hoofd houdt, dat maakt het allemaal veel erger.
Succes ermee!
Tranendal
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!
Niks moet, niksen mag.
Dat is redelijk triest.quote:Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!
Ik zou haar eens uitleggen dat het niet nodig is dat ze zulke verhalen verteld omdat die andere vrouw toch niet kan tippen aan jou. En elke keer zeggen dat het toch geweldig is dat jij met je goede karakter en knappe uiterlijk zo'n goed in de markt liggende man aan je kunt bindenquote:Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!
Dit is een grondig beargumenteerde post met veel toegevoegde waarde.
En dan stuurt hij niet terug: 'mijn mammie, want ze is zo gek op me dat ze me niet los kan laten en me mijn vriendin misgunt'? Uiteraard met een erbij. Grote kans dat de hint dan wel duidelijk is...quote:Op vrijdag 7 juli 2006 10:29 schreef _Nouky_ het volgende:
Ik weet niet wat dat is met schoonmoeders...
De mijne vindt het leuk om naar mijn vriend te smsen dat er weer iemand verliefd op hem is. En dan mag hij raden wie... Dit gebeurt ongeveer 2 keer per maand. Of ze zegt het gewoon tegen hem als ik er bij ben.
Oftewel: Je vriendin is niet goed genoeg, is dit niet een betere suggestie? En ze vindt je nog leuk ook!
Heb zojuist het hele topic gelezen en moet zeggen dat het mij goed doet om te lezen dat ik niet de enige ben met een op z'n zachts gezegd 'lastige schoonmoeder".
In het laatste conflict met haar ben ik uitgemaakt voor een hoer en heb ik wel 20 keer moeten horen dat ik van de ratten kom en dat ik haar zoon alleen maar omlaag haal en dat soort dingen. Hij kan zat andere vrouwen krijgen ik moest maar eens van het toneel verdwijnen.
Mijn schoonzus blijft zeggen dat het toch z'n moeder blijft en dat ze nou eenmaal zo is en dat hij haar niet mag laten vallen.
Dit zorgt al weken voor spanning binnen onze relatie, want ik vind dat dit absoluut te ver gaat.
Kan het ook bijna niet meer loslaten.
In het laatste conflict met haar ben ik uitgemaakt voor een hoer en heb ik wel 20 keer moeten horen dat ik van de ratten kom en dat ik haar zoon alleen maar omlaag haal en dat soort dingen. Hij kan zat andere vrouwen krijgen ik moest maar eens van het toneel verdwijnen.
Mijn schoonzus blijft zeggen dat het toch z'n moeder blijft en dat ze nou eenmaal zo is en dat hij haar niet mag laten vallen.
Dit zorgt al weken voor spanning binnen onze relatie, want ik vind dat dit absoluut te ver gaat.
Kan het ook bijna niet meer loslaten.
Damn, degene die mij voor hoer uitmaakt is echt de lul, maakt niet uit wie ik tegenover me heb! En al was het alleen maar om te zieken: zorgen voor een goeie stabiele relatie!
En je vriend/man niet?quote:Op zaterdag 22 juli 2006 21:42 schreef linx het volgende:
Heb zojuist het hele topic gelezen en moet zeggen dat het mij goed doet om te lezen dat ik niet de enige ben met een op z'n zachts gezegd 'lastige schoonmoeder".
In het laatste conflict met haar ben ik uitgemaakt voor een hoer en heb ik wel 20 keer moeten horen dat ik van de ratten kom en dat ik haar zoon alleen maar omlaag haal en dat soort dingen. Hij kan zat andere vrouwen krijgen ik moest maar eens van het toneel verdwijnen.
Mijn schoonzus blijft zeggen dat het toch z'n moeder blijft en dat ze nou eenmaal zo is en dat hij haar niet mag laten vallen.
Dit zorgt al weken voor spanning binnen onze relatie, want ik vind dat dit absoluut te ver gaat.
Kan het ook bijna niet meer loslaten.
|
|
