Fatale herkeuring WAO

De meeste WAO'ers zijn voortreffelijke acteurs... En als je daar als arts al slecht door slaapt dan had je toch een ander beroep moeten kiezen.

quote:

Op donderdag 28 april 2005 17:51 schreef MouseOver het volgende:
Misschien hangt dat ook een beetje van het soort mensen dat naar patientenverenigingen komt af?

Kan heel goed.
Het zijn nogal ziektes waar je veel kennis voor nodig hebt om kwaliteit van leven te hebben. En daar zijn die patienten verenigingen heel goed voor (heb er zelf nogal wat performance aan mijn kant kunnen verbeteren, tot aan het kamikaze toe ).

Maar ik ken er ook een enkeling buiten patientenverenigingen om (ze zijn zelf ook geen lid van patientenverenigingen) en daar is een uitkering niet het eerste waar men aan denkt. Wist er zelf ook pas het bestaan van af 2,5 jaar geleden.

Ik twijfel er niet aan dat er mensen zijn die misbruik maken van de WAO, ik twijfel alleen aan het beeld dat het er verschrikkelijk veel zijn.

quote:

De meeste WAO'ers zijn voortreffelijke acteurs... En als je daar als arts al slecht door slaapt dan had je toch een ander beroep moeten kiezen.

De artsen slapen slecht, omdat ze bijvoorbeeld net een psychiatrisch patient hebben goedgekeurd, die zich even later voor de trein gooit. Of een hartpartient goedkeurt, en deze even later overlijd aan zijn of haar hartziekte. Ik kan me heel goed voorstellen, dat zo'n keuringsarts radeloos wordt, als hij een partner. ouder, familie aan de lijn krijgt met de melding dat de zoon, dochter, partner is overleden na de keuring.

Dat is de reden dat keuringsartsen slecht slapen. Dat brengt ze in gewetensnood. De herkeuring is simpelweg te streng. Het 'functiefilter' staat te strak afgesteld, waardoor er ernstig zieke mensen doorheen glippen.

Deze herkeuring gaat ook niet lang goed meer, over een paar maanden zijn er zoveel ernstige gevallen, dat ze het keuringsbeleid wel aan moeten passen. En niet te vergeten, als iemand ziek wordt, dan maakt hij of zij zo goed als geen kans meer op een WAO uitkering. Maar dat probleem zien we over 2 jaar wel, als mensen masaal beginnen te roepen waarom ze nog WAO premie betalen, en toch geen gebruik kunnen maken van de WAO.

Velen weten simpelweg nog niet hoe streng de keuring is. Daar moet eerst een paar jaar over heen gaan, zodat men begint te beseffen, dat men alleen nog maar aanspraak kan maken op de bijstand als men ziek is. En zelfs daar heerst een dwangarbeidregimne.
En dan komt pas echt het protest tegen het strenge WAO beleid. Maar dan is het te laat en onomkeerbaar.

[ Bericht 1% gewijzigd door Poldermodel op 28-04-2005 19:02:19 ]

quote:

Op donderdag 28 april 2005 18:51 schreef Poldermodel het volgende:

[..]

De artsen slapen slecht, omdat ze bijvoorbeeld net een psychiatrisch patient hebben goedgekeurd, die zich even later voor de trein gooit. Of een hartpartient goedkeurt, en deze even later overlijd aan zijn of haar hartziekte. Ik kan me heel goed voorstellen, dat zo'n keuringsarts radeloos wordt, als hij een partner. ouder, familie aan de lijn krijgt met de melding dat de zoon, dochter, partner is overleden na de keuring.

Die psychiatrische patient had zich hoe dan ook wel voor de trein gegooid. Door een kleine tegenslag kon dat al gebeuren. Omdat hij weer aan het werk moet of omdat zijn/haar hond is overleden.

Een hartpatient zou hoe dan ook wel doodgegaan zijn. Omdat hij weer werkt of omdat hij toch even die bijzettafel naar de zolder wou dragen.

Een keuringsarts dient dat zeker in te zien, als er mensen kunnen relativeren dan zijn dat artsen en als ze dat niet kunnen dan zijn ze ook niet als arts in de wieg gelegd.

quote:

Die psychiatrische patient had zich hoe dan ook wel voor de trein gegooid. Door een kleine tegenslag kon dat al gebeuren. Omdat hij weer aan het werk moet of omdat zijn/haar hond is overleden

Maar juist bij mensen die weinig tegenslagen kunnen hebben, zoals psychiatrische patienten. moet je extra voorzichtig zijn. Stel dat deze mensen zich nog prima konden redden in hun gestructureerde thuissituatie, maar door de herkeuring en het verplichten tot arbeid, helemaal wanhopig zijn geworden met alle gevogen van dien.

Het moet toch niet zo zijn, dat het uitgangspunt is: Deze mensen plegen toch wel zelfmoord, dus kunnen we ze wel goedkeuren. Eigenlijk zeg je dan dat dwangarbeid voor psychiatrische patienten weer ingevoerd moet worden. En wie niet mee kan komen, die krepeert maar, of pleegt maar zelfmoord.

Als dat de trent gaat worden, dan denk ik weer van, voer dan op z'n minst de pil van Drion in, zodat deze mensen op een 'menselijkere manier' een einde aan hun leven kunnen maken. Als ze dan toch geen keuze hebben.

Het lijkt mij verschrikkelijk als het uitgangspunt zou worden van: Hij zou anders ook wel doodgegaan zijn, dus kan ik als arts eigenlijk zonder verantwoording medogenloos handelen. Ik kan altijd zeggen. Hij of zij zou toch wel sterven.

quote:

Op donderdag 28 april 2005 20:35 schreef Xebrozius het volgende:

[..]

Die psychiatrische patient had zich hoe dan ook wel voor de trein gegooid. Door een kleine tegenslag kon dat al gebeuren. Omdat hij weer aan het werk moet of omdat zijn/haar hond is overleden.

Een hartpatient zou hoe dan ook wel doodgegaan zijn. Omdat hij weer werkt of omdat hij toch even die bijzettafel naar de zolder wou dragen.

Een keuringsarts dient dat zeker in te zien, als er mensen kunnen relativeren dan zijn dat artsen en als ze dat niet kunnen dan zijn ze ook niet als arts in de wieg gelegd.

Dan zijn ze dus toch ziek, en geen "voortreffelijke acteurs". Wat je trouwens ook niet kunt onderbouwen (die paar uitzonderingen daargelaten).

quote:

Op donderdag 28 april 2005 20:51 schreef Poldermodel het volgende:
Het moet toch niet zo zijn, dat het uitgangspunt is: Deze mensen plegen toch wel zelfmoord, dus kunnen we ze wel goedkeuren.

Hallo zeg, dat zegt hier toch niemand Xebro geeft alleen maar aan dat je zo'n keuringsarts de zelfdoding van een toch al labiele persoon niet kunt verwijten, en gelijk heeft ie. Sterker nog: iemand die labiel is kan ook op een "meneer, ik als keuringsarts heb het idee dat u (nog) niet kunt werken" reageren met een: "zie je wel, ik ben mislukt, hij vindt dat ik niks kan, vaarwel wrede wereld". Is het dan ook de schuld van de keuringsarts?

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 13:16 schreef machteld het volgende:
Xebro... schrijft: "Die psychiatrische patient had zich hoe dan ook wel voor de trein gegooid."

Ja, dat is toch ook zo? Was het niet door een ongewenste keuringsuitslag, dan wel door een botte medewerker in een supermarkt, of een verbroken liefdesrelatie, of door een vriend die je laat stikken.

Maar deze discussie is in het begin van dit topic al gevoerd.

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 04:42 schreef machteld het volgende:

[..]

Sterke tekst voor een average MediaMarktSukkel.
Jammer dat je de moeite neemt om die tekst hier tussenin te pleuren.

Jammer dat je de moeite niet neemt om in te zien dat ik al een jaar niet meer bij MediaMarkt werk en gewoon studeer .

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 09:23 schreef dawg het volgende:

[..]

Dan zijn ze dus toch ziek, en geen "voortreffelijke acteurs". Wat je trouwens ook niet kunt onderbouwen (die paar uitzonderingen daargelaten).

Mijn vader is psychiater en die krijgt genoeg van dat soort mensen over de vloer die via hem de WAO in willen.
Juist hij ziet in wanneer iemand acteert of echt iets heeft en geloof me als ik zeg dat hij dagelijks 1 of meer personen over de vloer krijgt die niks mankeert maar doen alsof ze depressief zijn e.d.

Trouwens, ooit gaat iedereen dood en dat is toch nog geen excuus om niet te gaan werken. Iemand met hartfalen geef je simpelweg geen werk als vuilnisman. Die man krijgt een rustige kantoorbaan waar stress op de werkvloer onbekend is.
En als mensen daar al moeilijk over gaan doen dan heb ik daar geen respect voor.
Iemand die labiel is geef je simpelweg geen functie met verantwoordelijkheid en krappe deadlines.
Dat soort lui moeten niet zo zeiken, ze krijgen werk op maat... En als ze dan nog gaan lopen klagen dat ze het niet aankunnen zijn het gewoon profiteurs die over de rug van de belastingbetalers thuis willen zitten.
En dan zitten ze thuis en wat doen ze dan...? In de tuin werken, grond omspitten, alles maar eens opnieuw verven, cursusjes doen .
Als je dat kunt , kun je ook werken... Stelletje luie flikkers.

[ Bericht 17% gewijzigd door Xebrozius op 29-04-2005 14:48:59 ]

quote:

emand die labiel is geef je simpelweg geen functie met verantwoordelijkheid en krappe deadlines.
Dat soort lui moeten niet zo zeiken, ze krijgen werk op maat... En als ze dan nog gaan lopen klagen dat ze het niet aankunnen zijn het gewoon profiteurs die over de rug van de belastingbetalers thuis willen zitten.

Ten eerste,voor de meeste psychiatrische patienten is er geen werk op maat. Wie solliciteert, maakt geen enkele kans op de arbeidsmarkt. Dat probleem zie ik nu al 15 jaar om mij heen. Geen werkgever die ook maar het risico neemt om een psychiatrisch patient aan te nemen.

quote:

Mijn vader is psychiater en die krijgt genoeg van dat soort mensen over de vloer die via hem de WAO in willen.
Juist hij ziet in wanneer iemand acteert of echt iets heeft en geloof me als ik zeg dat hij dagelijks 1 of meer personen over de vloer krijgt die niks mankeert maar doen alsof ze depressief zijn e.d.

Van alle psychiaters die ik gesproken heb, beweert men juist het tegendeel. Namelijk dat ze wel zien dat deze mensen echt wat mankeren. Vaak hebben ze ellenlange dossiers en behandelklinieken achter de rug. Daar ga je niet naartoe vanwege aantellerij of gezelligheid. Wat ik heb gezien zijn vaak ernstige klachten.

Anders wordt het wel, wanneer iemand in de WAO zit met psychische problemen, maar helemaal nooit een psychiater heeft gesproken. Dus geen enkele behandeling of gesprek heeft gehad, maar regelrecht via de keuringsarts in de WAO beland. Hier kun je je afvragen of iemand ziektewinst gebruikt om aan een uitkering te komen. Ik vind dan ook, dat iemand die pychische kachten heeft, maar ook lichamelijke klachten heeft altijd eerst goed onderzocht moet worden door een specialist voordat men aanspraak kan maken op de WAO of bijstand.

quote:

Ja, dat is toch ook zo? Was het niet door een ongewenste keuringsuitslag, dan wel door een botte medewerker in een supermarkt, of een verbroken liefdesrelatie, of door een vriend die je laat stikken.

Nee, natuurlijk niet. Iemand zoals een schizofreen of Autist die thuis een gestructureerd bestaan leid kan dit een levenlang volhouden. Wanneer de uikering ontnomen word en iemand gedwongen wordt om te werken, kan diegene helemaal wanhopig worden en zelfs zwaar psychotisch, of andere ernstige psychiatrische klachten krijgen. Deze mensen plegen echt geen zelfmoord door een botte medewerker of een ziek huisdier of een verloren vriend, maar vaak alleen als hun situatie uitzichtloos begint te worden. In de psychiatrie doet men er alles aan om de structuur van deze patienten extreem te handhaven, en als een keuringsarts de opgebouwde 'structuur' dan ineens onder de voeten wegvaagd, dan raken ze ernstig in paniek. Het gaat niet om een 'ongewenste keuringsuitslag', maar om de gevolgens van die ongewenste keuringsuitslag, en de uitzichtloze, wanhopige gevolgen daarvan.

Ik heb meer dan 15 jaar in de psychiatrie rondgelopen en heb echt alles gezien. En wat ik zag was meestal zeer ernstig. Ik kan echt niet één keer zeggen, dat ik een aansteller heb gezien. Deze mensen schoffelen niet meer, verven hun huis niet en klussen niet in de tuin, en hebben vaak geen vrienden meer. Zelfs familie die ze in de steek laat omdat men niet geconfronteerd wil worden met een psychiatrisch patient.

En dan heb ik het niet over een Burnout, gespannenheid, maar over ernstige angststoornissen die hun hele leven totaal ontwrichten, of zware depressie's die zelfs zover gaan, dat ze lichamelijk zelfs niets meer kunnen. En natuurlijk Schizofrenie, en Autisme, maar ook ernstige persoonlijkheidsstoornissen.


Veel mensen roepen maar wat, omdat ze nooit geconfonteerd zijn met ernstige psychiatrische ziektebeelden.

Wat ik het meest hoor is: We zijn allemaal weleens een dagje gespannen of chagrijnig.

Deze mensen hebben het echt niet begrepen. Die roepen maar wat. En dat is ongeveer 90 pocent van de Nederlandse bevolking.

[ Bericht 0% gewijzigd door Poldermodel op 29-04-2005 16:28:54 ]

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 16:10 schreef Poldermodel het volgende:
Ik heb meer dan 15 jaar in de psychiatrie rondgelopen en heb echt alles gezien. En wat ik zag was meestal zeer ernstig. Ik kan echt niet één keer zeggen, dat ik een aansteller heb gezien. Deze mensen schoffelen niet meer, verven hun huis niet en klussen niet in de tuin, en hebben vaak geen vrienden meer. Zelfs familie die ze in de steek laat omdat men niet geconfronteerd wil worden met een psychiatrisch patient.

En dan heb ik het niet over een Burnout, gespannenheid, maar over ernstige angststoornissen die hun hele leven totaal ontwrichten, of zware depressie's die zelfs zover gaan, dat ze lichamelijk zelfs niets meer kunnen. En natuurlijk Schizofrenie, en Autisme, maar ook ernstige persoonlijkheidsstoornissen.

Lees nou zelf wat je schrijft over hoe kut het met die mensen gaat. En jij gelooft echt dat die mensen een vervelend uitvallende herkeuring nodig hebben om de stap naar zelfdoding te zetten? Geloof mij nou maar, dat doen veel van deze mensen toch wel, herkeuring of niet.

En nee, ik heb (godzijdank!) geen werkervaring in de psychiatrie. Maar wel een lange ervaring met suicidale mensen, en ben ongevoelig voor jouw autoriteitsargument.

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 14:42 schreef Xebrozius het volgende:

[..]

Mijn vader is psychiater en die krijgt genoeg van dat soort mensen over de vloer die via hem de WAO in willen.

En jou vader behandelt alle wao'ers? Ik denk het niet, ik denk dat hij alleen mensen met psychische aandoeningen behandelt. En ja, dat is veel transparanter dan bv. het werk van een oncoloog, of nefroloog.

quote:

Juist hij ziet in wanneer iemand acteert of echt iets heeft en geloof me als ik zeg dat hij dagelijks 1 of meer personen over de vloer krijgt die niks mankeert maar doen alsof ze depressief zijn e.d.

Geloof ik best. Maar dat is slechts een percentage van mensen die een ziekte hebben. Dus dat kun je niet als referentie gebruiken.

quote:

Trouwens, ooit gaat iedereen dood en dat is toch nog geen excuus om niet te gaan werken. Iemand met hartfalen geef je simpelweg geen werk als vuilnisman. Die man krijgt een rustige kantoorbaan waar stress op de werkvloer onbekend is.

Geen stress op de werkvloer? Kantoorbanen geven over het algemeen meer stress dan bv. een bouwvakkersbaan. Het is niet voor niets dat het gros van de mensen die overspannen raken op kantoor zit. En mensen met hartfalen kunnen niet werken. Daar komt wel wat meer bij kijken dan alleen "zijn hart wat niet goed werkt".

quote:

En als mensen daar al moeilijk over gaan doen dan heb ik daar geen respect voor.
Iemand die labiel is geef je simpelweg geen functie met verantwoordelijkheid en krappe deadlines.
Dat soort lui moeten niet zo zeiken, ze krijgen werk op maat... En als ze dan nog gaan lopen klagen dat ze het niet aankunnen zijn het gewoon profiteurs die over de rug van de belastingbetalers thuis willen zitten.

Daar ben ik het grotendeels mee eens. Veel mensen zijn gemakkelijk. En daar mogen ze best harder tegen zijn. Maar dat gaat uiteraard niet voor iedereen op. En helaas lijden de goeden onder de kwaden daardoor.

quote:

En dan zitten ze thuis en wat doen ze dan...? In de tuin werken, grond omspitten, alles maar eens opnieuw verven, cursusjes doen .
Als je dat kunt , kun je ook werken... Stelletje luie flikkers.

Veel gehoord argument, waar ik het deels mee eens ben. Ligt aan de aard van de aandoening, dus dat zou je eigenlijk per geval moeten bekijken.

quote:

Lees nou zelf wat je schrijft over hoe kut het met die mensen gaat. En jij gelooft echt dat die mensen een vervelend uitvallende herkeuring nodig hebben om de stap naar zelfdoding te zetten? Geloof mij nou maar, dat doen veel van deze mensen toch wel, herkeuring of niet.

Begrijp nou zelf eens wat je schrijft, en hoe medogenloos en asociaal het is.


Als het zo 'kut' gaat met mensen, dan moet je juist extra voorzichtig zijn. En niet denken van: Ze plegen toch wel zelfmoord. Je moet er toch niet aan denken, dat dat de trent zal worden. Een anticiperende maatregel van de keuringsarts. Zo van: Zijn bestaan is toch uitzichtloos, dus ik kan hem best wel het spreekwoordelijke duwtje in het ravijn geven. Want uiteindelijk doet hij het zelf wel. Juist met het intrekken van de uitkering, trek je iemands hele bestaan weg. En dan komt er nog de dwang van werken bij. Dat vergelijk je toch niet met een verloren vriendschap? Het gaat hier om iemands bestaan. Dus het hele leven.

En het gaat er toch ook niet om, dat 'jij gelooft' dat mensen uiteindelijk toch wel zullen bezwijken.

Het gaat er juist om, dat je juist extra voorzichtig moet zijn met deze mensen, omdat ze al op de rand van hun draagkracht leven. Daar gaat het om!


Ik begrijp werkelijk niet hoe je zo asociaal kunt denken. Ik krijg er gewoon kippevel van.

[ Bericht 2% gewijzigd door Poldermodel op 29-04-2005 17:47:32 ]

Poldermodel e.a. ik zou het niet beter hebben kunnen verwoorden dan jullie.Ik verwijt degenen die in dit topic een streng beleid voorstaan niets, maar zij zijn geen ervaringsdeskundigen wat jullie wel zijn. Als je niet zelf of in je directe omgeving geconfronteerd wordt met ernstige psychische of lichamelijke ziekte, dan is het erg moeilijk voorstelbaar wat voor impact dat op je leven heeft. Maar het probleem bij de WAO e.d. ligt n.m.m. ook voor een groot gedeelte bij de benadering die je ondervindt van het UWV, die door heel veel mensen wordt ervaren als bot,kil en onpersoonlijk. Waarschijnlijk zou een echt persoonlijke benadering van iedere client veel meer vruchten afwerpen dan een eenmalige massale herkeuring van 400.000 mensen, waar in maximaal een uur je hele leven en ziektebeeld aan een oordeel wordt onderworpen en waar dan een oordeel uitrolt. Dat is toch een onmogelijke procedure. Waarom niet veel meer een persoonlijke bgeleiding waarbij iedereen 1 op zijn of haar toegesneden traject kan gaan, zonder de stok van dwangarbeid achter de deur, maar waar je op een rustige manier kunt kijken waar je mogelijkheden en beperkingen liggen.Ik denk ook dat er veel meer vormen van alternatieve arbeid zouden moeten ontstaan, buiten de sociale werkplaatsen om, waar je toch een zinvolle en voor jezelf gezonde bijdrage zou kunnen leveren aan de maatschappij.
Het beleid van deze regering op wao-gebied is alleen maar gericht op afbraak en bezuinigingsdrift, en de mensen raken in een vacuum. Als je alleen al leest op de diverse fora op internet hoeveel haat en woede , radeloosheid en wanhoop deze hele herkeuringsoperatie met zich meebrengt, dan zaai je alleen maar angst in de harten van de mensen en verbrokkelt het cement wat deze samenleving nog een beetje bijeenhoudt, steeds verder af. Waarom zou ik nog solidair zijn met anderen, wanneer het kabinet zelf de elementaire normen en waarden met voeten treedt ?! Waarom ga ik straks niet zelf pakken met mij nu ontnomen wordt , zullen velen denken ?!
Ik ben bang dat er straks nog veel meer uitgegeven zal moeten worden aan politie en beveiliging, want de door deze regering gecreeerde en gestimuleerde onderklasse wordt alleen maar groter.
En wie houdt dan de psychiatrische patient tegen die door het lint gaat ? Niemand, want er is geen geld meer voor, alle infrastructuur in de geestelijke gezondheidszorg is dan inmiddels wegbezuinigd, en het geld wat dat opleverde, is naar degenen gestroomd die het toch al goed ging in onze maatschappij, en die het geluk hadden dat ze niet ziek of werkloos werden.

mvg, Philip

quote:

Op vrijdag 29 april 2005 17:32 schreef Poldermodel het volgende:
Begrijp nou zelf eens wat je schrijft, en hoe medogenloos en asociaal het is.
[...]
Ik begrijp werkelijk niet hoe je zo asociaal kunt denken. Ik krijg er gewoon kippevel van.

Misschien krijg je het wat warmer als je gewoon eens leest wat ik schrijf. Ik zeg helemaal niet dat labiele mensen goed- danwel afgekeurd moeten worden. Ik ging ALLEEN MAAR in op de suggestie dat de verantwoordelijkheid voor iemands zelfdoding zou liggen bij iemand anders dan de persoon zelf. Ik vind het niet kunnen om die verantwoordelijkheid af te schuiven, om de schuld aan iemand anders te geven. En dat is ook waar het in het begin van dit topic om ging, en toen kon ik dat blijkbaar ook al niet duidelijk maken. En nu weer dezelfde ellende. Ik geef het dus maar op

Ik had het helemaal niet over de WAO of over de herkeuringen, ik maakte een zijsprong omdat ik het niet vind kunnen dat hier -toevallig aan de hand van de WAO-discussie, het had ook in een heel ander topic kunnen staan- wordt gesuggereerd dat derden de 'schuld' kunnen zijn van de zelfdoding van iemand anders. Maar goed, ik heb het geprobeerd, gaat u gerust verder in het door u ingeslagen straatje.

quote:

Op zaterdag 30 april 2005 23:05 schreef thaleia het volgende:

[..]

Misschien krijg je het wat warmer als je gewoon eens leest wat ik schrijf. Ik zeg helemaal niet dat labiele mensen goed- danwel afgekeurd moeten worden. Ik ging ALLEEN MAAR in op de suggestie dat de verantwoordelijkheid voor iemands zelfdoding zou liggen bij iemand anders dan de persoon zelf. Ik vind het niet kunnen om die verantwoordelijkheid af te schuiven, om de schuld aan iemand anders te geven. En dat is ook waar het in het begin van dit topic om ging, en toen kon ik dat blijkbaar ook al niet duidelijk maken. En nu weer dezelfde ellende. Ik geef het dus maar op

Ik had het helemaal niet over de WAO of over de herkeuringen, ik maakte een zijsprong omdat ik het niet vind kunnen dat hier -toevallig aan de hand van de WAO-discussie, het had ook in een heel ander topic kunnen staan- wordt gesuggereerd dat derden de 'schuld' kunnen zijn van de zelfdoding van iemand anders. Maar goed, ik heb het geprobeerd, gaat u gerust verder in het door u ingeslagen straatje.

Je bent wel stekeblind als je niet ziet hoe immoreel, asociaal dit WURGbeleid van Balkellende II is.

quote:

Op zondag 1 mei 2005 08:44 schreef Peter-de-Grote het volgende:

[..]

Je bent wel stekeblind als je niet ziet hoe immoreel, asociaal dit WURGbeleid van Balkellende II is.

Het is ook maar wat je gewend bent en wat je kan verwachten. Het ligt anders voor de toekomstige werknemers die gedeeltelijk arbeidsongeschikt raken dan voor de groep die nu te maken krijgt met een streng herkeuringsbeleid. Dat dat voor deze groep behoorlijk pijnlijk is en fikse problemen veroorzaakt is absoluut waar. Echter, als er een stap terug gedaan dient te worden qua sociale voorzieningen dan is er altijd een groep die slachtoffer wordt en daar ook flink onder lijdt. Dat beleid is dan niet zozeer a-sociaal te noemen, wel pijnlijk. Je kan je uiteraard wel afvragen of dit beleid niet doorschiet. Als blijkt dat je jaren betaald hebt voor premies en je kan er geen aanspraak op maken wanneer het mis gaat is dit heel erg zuur.
Maar uiteindelijk is het gewoon een kwestie van gewenning; als je maar weet waar je aan toe bent.

-edit-
nevermind

_{wat een voorbeeld zeg}

quote:

Op zaterdag 30 april 2005 18:00 schreef DoctorPhil het volgende:
Waarschijnlijk zou een echt persoonlijke benadering van iedere client veel meer vruchten afwerpen dan een eenmalige massale herkeuring van 400.000 mensen, waar in maximaal een uur je hele leven en ziektebeeld aan een oordeel wordt onderworpen en waar dan een oordeel uitrolt. Dat is toch een onmogelijke procedure. Waarom niet veel meer een persoonlijke bgeleiding waarbij iedereen 1 op zijn of haar toegesneden traject kan gaan, zonder de stok van dwangarbeid achter de deur, maar waar je op een rustige manier kunt kijken waar je mogelijkheden en beperkingen liggen.Ik denk ook dat er veel meer vormen van alternatieve arbeid zouden moeten ontstaan, buiten de sociale werkplaatsen om, waar je toch een zinvolle en voor jezelf gezonde bijdrage zou kunnen leveren aan de maatschappij.
...
Waarom zou ik nog solidair zijn met anderen, wanneer het kabinet zelf de elementaire normen en waarden met voeten treedt ?! Waarom ga ik straks niet zelf pakken met mij nu ontnomen wordt , zullen velen denken ?!

De hervormingen zijn juist geent op herstel van de solidariteit. Het betalen voor mensen welke niet in de WAO horen, zoals velen die zijn afgevloeid via deze regeling, brengt de solidariteit ernstige schade toe. De mogelijkheid tot afvloeiing bestond door het niet aanwezig zijn van restricties. Het huidige beleid is gericht op het aanbrengen van deze restricties, met als gevolg dat velen geen aanspraak meer kunnen maken op de WAO voorziening.

Daarnaast is mijn mening dat de evaluatie een evaluatie van dit moment is, het is immers gericht op de toekomst: wat kan iemand nog doen. Een gedetailleerde uiteenzetting van het verleden is daarbij niet zo relevant, de omschrijving van het dossier is meer dan voldoende.

De toetsingscriteria zijn: wat kan iemand nog doen. Als iemand mentaal geen baan kan vervullen is aanspraak op de WAO nog steeds mogelijk. etc, etc. De criteria zijn zo ontworpen dat enkel bij de mogelijkheid tot het vervullen van functies je je WAO uitkering (deels) verliest. Niet meer dan redelijk naar mijn mening met het oog op solidariteit.

quote:

Op maandag 2 mei 2005 17:51 schreef machteld het volgende:
Ik heb nog een andere vraag:

Ik heb gehoord dat er mensen worden goedgekeurd die niet in staat zijn de eigen huishouding zonder hulp te doen. Hoe is dat mogelijk? Wat zijn dat dan voor functies/beroepen die je dan geacht wordt (buitenshuis?) nog te kunnen vervullen?

ik heb gehoord dat allochtonen die zich niet in Nederland bevinden en WAO genieten vooralsnog worden ontzien..

(Dus Mohammed van 41 hoeft niet naar Nederland te komen voor een herkeuring.)

quote:

Op maandag 2 mei 2005 16:35 schreef machteld het volgende:
Ik kwam ergens de volgende bijdrage tegen.
Iemand hier die er een heldere mening over heeft?

""
Ik kan door mijn ziekte (reuma) momenteel geen kinderen krijgen wegens mijn medicatie. Ik ben nu 30 en exwao er. Als ik een kind wil dan moet ik stoppen met de pillen die het me mogelijk maken om fulltime te werken. Dat betekent de ziektewet in en als het dan een beetje lang duurt allemaal gloort wederom de WAO.

Ik ben een vrouw. Ik heb altijd kinderen gewild. Maar nu twijfel ik. Als ik kinderen moet verzorgen kan ik dat niet combineren met een baan. Ik kan nu al zelf mijn huishouden niet doen. Gelukkig verdien ik genoeg om een huishoudster te kunnen betalen.

Moet ik die teruggang in werk en dus inkomen door gemeenschapsgeld laten opvangen? Vriendinnen gaan ook minder werken met kinderen en zij zijn gezond. Maar moet ik mijn kinderwens niet door laten gaan omdat ik weiger op gemeenschapsgeld te teren? Of moet ik gewoon maar zien wat er komt? En als ik nog lang zo blijf piekeren draai ik voor geestelijke problemen de wao in ""

Machteld, een heleboel van je vragen kun je terugvinden op DE site voor alles wat de WAO betreft: www.waocafe.nl . Op het forum van deze site kun je natuurlijk ook nog al je vragen stellen waarvan je het antwoord nog niet hebt kunnen vinden in de algemene informatie op de site.

Veel succes he !

groetjes, Philip

quote:

Op dinsdag 3 mei 2005 21:15 schreef DoctorPhil het volgende:

[..]

Machteld, een heleboel van je vragen kun je terugvinden op DE site voor alles wat de WAO betreft: www.waocafe.nl . Op het forum van deze site kun je natuurlijk ook nog al je vragen stellen waarvan je het antwoord nog niet hebt kunnen vinden in de algemene informatie op de site.

Veel succes he !

groetjes, Philip

Mogelijk heeft Machteld dat verhaal op die site gevonden. Zij vraagt of er iemand hier een mening over heeft. Problemen daarmee?

Dan heb ik het verkeerd begrepen, ik dacht dat Machteld nog wat meer informatie nodig had over bepaalde zaken, omdat ze vroeg:

"Ik heb nog een andere vraag:

Ik heb gehoord dat er mensen worden goedgekeurd die niet in staat zijn de eigen huishouding zonder hulp te doen. Hoe is dat mogelijk? Wat zijn dat dan voor functies/beroepen die je dan geacht wordt (buitenshuis?) nog te kunnen vervullen?"

Vandaar mijn verwijzing naar genoemde site, want ik kan haar helaas geen afdoende antwoord geven op de vraag die ze stelde.

groeten, Philip

Ik lees dat niet echt als vragen, maar meer als discussie-stellingen. Denk eerder dat het haar bedoeling is dat daar mensen op reageren die vinden dat iemand die niet eens een huishouden kan voeren, wel kan gaan werken, bijvoorbeeld omdat die figuur nog de trap op kan lopen.

Denk dus dat die vragen van Machteld bedoeld zijn om discussie uit te lokken en volgens mij heeft ze zelf weleens zaken gequote van waocafé.nl, als ik het me goed herinner.

Soms verdenk ik de Pvda er wel eens van dat ze misschien zelfs wel blij zijn met dit harde wao-beleid'; dit kabinet haalt de kastanjes uit het vuur en als de Pvda weer in het kabinet zit, dan hoeven zij dit moeilijke issue niet meer te behandelen. Ik meen me ook te herinneren dat iemand aan een Pvda-kamerlid had gevraagd of alle wao-ers die nu uit de wao werden geknikkerd, straks weer terug mochten komen als de pvda in het kabinet zat. Ehm...nee, was het antwoord, dat ligt allemaal wat gecompliceerder, je kunt niet zomaar oud beleid terugdraaien...

Overigens doet Jet Bussemaker van de Pvda WEL heel erg haar best, zie ook haar website:
www.jetbussemaker.pvda.nl Ze heeft al verschillende keren zeer kritische vragen gesteld aan de minister de Seug eh Geus

greeetzz, Philip

quote:

Op donderdag 5 mei 2005 19:46 schreef DoctorPhil het volgende:
Ehm...nee, was het antwoord, dat ligt allemaal wat gecompliceerder, je kunt niet zomaar oud beleid terugdraaien...

Op zich is dit wel een redelijk argument. Je kan onmogelijk verwachten dat volgende kabinetten structureel beleid van vorige kabinetten gaan terugdraaien, dan kunnen we wel aan de gang blijven in Nederland. Je moet ergens op voortbouwen. Overigens denk ik ook, net als jij, dat de PvdA enigzins wel blij is met de structureel goede hervormingen van de sociale zekerheid door het huidige kabinet.

Maar ja, alles goed en wel, wat moet je dan met zulke verhalen als ze regelmatig verschijnen op de fora van wao.cafe.nl , moeten we deze maar beschouwen als incidenten, "waar gehakt wordt vallen nu eenmaal spaanders", of zijn ze toch een signaal dat er iets helemaal fundamenteel mis is met het beleid van dit kabinet op dit punt ( en op nog vele nadere punten waar het de solidariteit en elementaire vormen van menselijkheid en barmhartigheid betreft) :

een voorbeeld:

"God, waarom worden wij zoveel gestraft ?
Gestart door: joop58 laatste wijziging op 06-05-05 om 10:26

Ik kom uit een groot gezin (9k) en mijn (overleden) ouders waren zo arm als Job. Arm, dan bedoel ik echt arm. Maar 1 broek die zondags gewassen moest worden. Na mijn schooltijd, op mijn 15e gezakt voor mijn diploma moest ik gaan werken. Werken was thuis het credo, wie niet werkt krijgt ook geen eten.!.
Een baan vinden was toen al niet makkelijk, vele sollicitaties. Ik kon via mijn broer als classificeerder aan de slag, scheepsschoonmaker elke dag in de olie en vuil. Let wel, 15 jaar hè.!.

De jaren verstrijken en na veel hard werken en overuren maken werd ik bij dat bedrijf scheepsverfspuiter. Elke dag weer met teer en anti-fauling in de weer. Op mijn 27ste word ik ziek. Ik begin me sociaal af te zonderen en krijg last van angsten en zenuwen. Na een heel traject van genezers en ziektewet wordt WAO voorgesteld. IK WEIGER en ga, ondanks deze ziekte, weer aan het werk.

Die beslissing is me opgebroken, 5 jaar later moest ik helaas alsnog toegeven aan deze ziekte. In de tussentijd is mijn toenmalige vriendin, begrijpelijk, om die reden bij me weggegaan. Een leven met een gehandicapte is moeilijk en voor sommigen onmogelijk, daarom respecteerde ik haar beslissing. Na een tijdje alleen raakte ik bevriend met een “oude” vriendin, waarmee ik nu samenwoon. We hebben het niet makkelijk, altijd centen tellen en bonnen knippen, wachten op de krantjes, letten op aanbiedingen.

In de tijd ben ik 7 keer, JA 7 KEER ge/herkeurd voor dat beetje wisselgeld.

In 2004 wordt de nachtmerrie kompleet, mijn vriendin(40) die parttime werkt wordt na een reorganisatie op straat gezet en heeft al zo een 100 sollicitatiebrieven geschreven. Ze is echter nog nooit uitgenodigd. Let wel, ze moet mij ook verzorgen ik kan namelijk ook bijna niets meer onthouden en ga nooit alleen naar buiten.

Of het nog niet erg genoeg is kreeg ik een brief van het UWV, ik zit ook bij de groep die herkeurd moet worden, ook al ben ik (op dat moment 46) nu 47 jaar. Ik word met de dag zieker, ben ook depressief geworden. Ik weet het ook niet meer, je moet wel een hele harde zijn wil je zo een leven volhouden. Psychische klachten worden niet meer serieus genomen, dubbele keuringen alsof je loopt te liegen….een horror scenario.
En als ik goedgekeurd word, ben ik dan een profiteur geweest, een gladjanus die de kantjes eraf loopt? Ik ben ziek, maar niet lui.
God, waarom worden wij zoveel gestraft.

Mijn vraag aan jullie, als je wilt, wat moeten wij nu?..."

Ik snap het probleem eigenlijk niet met bovenstaand verhaal. Als het klopt wat hij schrijft, wordt hij bij de volgende herkeuring gewoon weer afgekeurd en kan hij in de WAO blijven. Dan is waar het beleid van het kabinet op is gericht; mensen die het nodig hebben in de WAO, profiteurs eruit en dus het versterken van de solidariteit. Het probleem is dat hij de herkeuring ziet als een beschuldiging van leugenaar naar hemzelf, dat is echter een verkeerde opvatting. Als hij het hele WAO probleem in perspectief bekijkt zou ook hij moeten onderschrijven dat er massaal gefraudeerd is/wordt met het WAO stelsel. Hij zou de herkeuring juist moeten aanmoedigen om zo het kaft van het korten te scheiden en de solidariteit te versterken (alleen mensen helpen die het echt nodig hebben).

Wel een beetje jammer van de zielige franje om het verhaal heen, net of je daarmee een wit voetje haalt.

quote:

Op zaterdag 7 mei 2005 12:55 schreef machteld het volgende:

[..]

En ik denk dat een aantal mensen door deze nieuwe herkeuring (onnodig) in de knel raakt.

Misschien kan je mij dit uitleggen, want ik snap het niet precies.

Het kabinet stelt als eis voor de nieuwe WAO: 'als je nog kan werken in XX% van de beschikbare functies of meer word je niet (volledig) afgekeurd. Dit is toch waar de arts op toetst? Hij kijkt of je kan werken in bepaalde functies en daarmee of het redelijk is dat je aanspraak maakt op een WAO uitkering.

Vind je de criteria niet goed, of vind je dat er teveel fouten worden gemaakt aan de kant van de artsen die de mensen herkeuren?

Vergeet niet dat we naar een onsch aller europa 'moeten' waar, niet inzetbare mensen, niet gewenscht zijn.
Kost geld, dus daar moet een 'oplossing' voor komen.
Niets mooier toch voor bv een terminale kankerpatient om te horen te krijgen, gefeliciteerd, u behoort niet tot de doelgroep, wij verklaren u voor genezen!
Succes ermee en val ons vooral niet meer lastig!
Mooier kan onsch aller europa toch niet worden?

quote:

Op zondag 8 mei 2005 03:49 schreef Braamhaar het volgende:
Vergeet niet dat we naar een onsch aller europa 'moeten' waar, niet inzetbare mensen, niet gewenscht zijn.
Kost geld, dus daar moet een 'oplossing' voor komen.
Niets mooier toch voor bv een terminale kankerpatient om te horen te krijgen, gefeliciteerd, u behoort niet tot de doelgroep, wij verklaren u voor genezen!
Succes ermee en val ons vooral niet meer lastig!
Mooier kan onsch aller europa toch niet worden?

Overbodig de lettercombinatie "sch" gebruiken doet je tekst niet intelligenter overkomen, integendeel.

.

[ Bericht 99% gewijzigd door ExtraWaskracht op 09-05-2005 00:56:27 ]

Je schreef aan iemand:

quote:

Begrijp nou zelf eens wat je schrijft, en hoe medogenloos en asociaal het is.
Als het zo 'kut' gaat met mensen, dan moet je juist extra voorzichtig zijn.

Tuurlijk moet je extra voorzichtig zijn met labiele mensen, maar dergelijke labiliteit hoeft toch geen reden te zijn voor een uitkering voor het leven?

quote:

Ik begrijp werkelijk niet hoe je zo asociaal kunt denken. Ik krijg er gewoon kippevel van.

Ik denk dat het verschil van mening er in ligt over hoeveel mensen je het hebt; als jij het hebt over 1 voorval van een zelfmoord op 1 miljoen WAO'ers, terwijl je gesprekspartner het heeft over honderdduizenden-WAO'ers die afgekeurd waren op basis van stress, dan moet je misschien even de grenzen wat nader tot elkaar zien te leggen?

quote:

Kost geld, dus daar moet een 'oplossing' voor komen.

Ik zie het woord 'auflosing' ijdel gebruikt, godwins law treedt alweer in werking!

Ik ben depressief en ben 100% afgekeurd. Maar ik kan geen andere therapie betalen dan het RIAGG, wat niks heeft geholpen. Als ik een herkeuring krijg, neem ik een schone onderbroek mee, want zoiets prikkelt mijn spastische darm.
Moet ik een ondergescheten broek laten zien, om duidelijk te maken hoe het mij is, omdat ik alleen een soort psychische pleister kan krijgen?

quote:

Op zondag 8 mei 2005 23:22 schreef krakkemieke het volgende:

Moet ik een ondergescheten broek laten zien, om duidelijk te maken hoe het mij is, omdat ik alleen een soort psychische pleister kan krijgen?

Vroeg de keuringsarts dat echt aan je?

Nee, maar ik zie het er nog van komen......

Ik denk dat een heleboel Fokkers over het hoofd zien dat ze zelf ook ziek of gehandicapt kunnen raken, bijv. door een stom verkeersongeluk, of een sportongeval. Het is niet alleen dat het protest zich richt op de huidige groep WAO-ers en andere arbeidsongeschikten, maar ook naar de toekomst toe. Stel dat je een leuke baan hebt, leuke sociale omgeving etc en je raakt plotseling ernstig ziek, dan weet je nu al bij voorbaat dat je van een naam in een (sofi) nummer verandert. Dat je waardigheid als persoon in het geding komt, want hoe kun je nou zo ongelooflijk stom zijn om ziek te worden ?! ( dat is de mentaliteit van dit kabinet en allen die aan haar beleid uitvoering geven). Dan ervaar je pas wat het is om "eigendom"van de staat te worden, cru gezegd, waar alle belangrijke beslissingen over wat je wel en niet mag doen, VOOR jou wordeb genomen, en waar je het geluk of de pech kunt hebben een begripvolle arts tegen te komen of een van de "horken" die nu nog - zelfs niet eens ingeschreven in het BIG - zichzelf ineens God de vader voelen, en geloof me, dat is GEEN overdrijving, maar een reele weergave van de situatie.

Dus Fokkers, blijf gezond, rij voorzichtig en ga dammen of darten, want je wilt toch niet met een chronische knieblessure de ziektewet in hoeven.

Met vriendelijke groet,
Philip