R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik ben zelf ook op soortgelijke wijze mijn vader verloren aan kanker. Ik hoop voor je vader en voor jullie dat het geen "slopend" proces wordt en dat hij bij wijze van spreken nu al "gegaan is". Iemand zien sterven is iets wat je nooit uit je gegeugen gewist krijgt. Aan de ene kant heel mooi, aan de ander kant heel naar.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
You saw her bathing on the roof, her beauty and the moonlight overthrew you
Bedankt, nu hoef ik mijn hele verhaal niet meer neer te typen. Jezusnogantoe, het is gewoon een copie hoe het bij ons thuis gegaan is...quote:Op zaterdag 19 februari 2005 16:37 schreef Sprookjesbos het volgende:
Ik ben zelf ook op soortgelijke wijze mijn vader verloren aan kanker. Ik hoop voor je vader en voor jullie dat het geen "slopend" proces wordt en dat hij bij wijze van spreken nu al "gegaan is". Iemand zien sterven is iets wat je nooit uit je gegeugen gewist krijgt. Aan de ene kant heel mooi, aan de ander kant heel naar.
De periode na het overlijden was voor mij, tot de begravenis zelf, heel "close". We waren in klein kringetje met m'n moeder, zus, en twee tantes bezig met inlichten van familie, uitzoeken van kist, etc etc, De begravenis zelf vond ik een hel, allemaal van die familieleden en (vage) vrienden en kennissen die je vertellen hoe vreselijk het allemaal is (m'n vader was vrij jong toen hij stierf).
In de periode daarna komt ineens het besef dattie er echt niet meer is. Ik heb nog regelmatig dat ik vragen aan hem zou willen stellen etc. Ik kon zelf pas na een jaar echt rouwen om het verlies van m'n vader.
Na ja, dat is mijn story, ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd. Hoop dat je de diverse processen die je mee zal maken op je eigen manier door kan gaan en kan verwerken.
Ik heb hier dan ook niks meer aan toe te voegen en wil TS verder veel sterkte wensen.
Inderdaad, je word ook zo moe van daar de hele tijd zijn. Ben vannacht de hele nacht daar geweest. Hij wordt nu s'nachts ook opstandig. Hij wou vannacht allemaal uit bed en zat te schreeuwen tegen mijn moeder: "je bent een kwaad wijf, ik mag niks van je!" riep hij, maar dat is mijn vader niet, dat is die nare ziekte.....quote:Op vrijdag 18 februari 2005 21:41 schreef Zwansen het volgende:
[..]
Wat moet ze dan? Dagenlang constant naast zijn bed zitten met de hele familie? Kan me voorstellen dat TS hier wel steun uit haalt en dat lijkt me in deze fase niet onbelangrijk...
De hele dag daar geweest en vannacht weer omdat hij niet alleen kan blijven en ja, mijn moeder moet ook wat rusten.
Nu dus even thuis opladen.... moet ook aan mezelf denken en aan mijn hondje...
Niet mieten! Door gieten!
Kan ook een bijwerking zijn van een van de medicijnen die hij heeft.quote:Op zaterdag 19 februari 2005 20:25 schreef seilram het volgende:
Hij wordt nu s'nachts ook opstandig. Hij wou vannacht allemaal uit bed en zat te schreeuwen tegen mijn moeder: "je bent een kwaad wijf, ik mag niks van je!" riep hij, maar dat is mijn vader niet, dat is die nare ziekte.....
Ik kan me heel goed voorstellen dat je even 'afleiding' zoekt op het forum.
Sterker nog: nadat wij 3,5 week alleen maar aan dat bed hadden gezeten en hand vasthouden en moeten aanzien hoe iemand alleen maar kan liggen en lijden ben ik de dag na de begrafenis ontzettend gaan stappen. Dat begrijpt ook lang niet iedereen.
Dus veel sterkte, en blijf inderdaad tijd voor jezelf nemen en goed voor jezelf zorgen, het is immers ook bepaald niet in je vaders belang als jij instort. Ben er voor hem zoveel je kunt, maar zorg wel dat je zelf ook 'op de been blijft'.
ik heb topic niet doorgelezen, omdat ik het zelf niet aankan vanwege soort gelijke problemen
sterven door morfine is heel erg zacht, je voelt er niks van, het is iig beter dan op de gewone manier. Het is een soort van passieve euthanasie.
heel veel sterkte
sterven door morfine is heel erg zacht, je voelt er niks van, het is iig beter dan op de gewone manier. Het is een soort van passieve euthanasie.
heel veel sterkte
Ik ben mijn moeder februari vorig jaar aan kanker verloren. Door omstandigheden - dachten alles goed geregeld te hebben - mocht de euthanasie in het ziekenhuis niet 'keihard' worden toegepast dus heeft het toch nog 2 dagen geduurd voordat ze 'weg' was ...
Ze had de 1e dag slaapmiddel/morfine gekregen en leek al een uur van de kaart. Toen ik zei 'Ik weet dat je me hoort mams' ... deed ze nog 1 keer - heel kort - d'r linkeroog open, dat was een erg mooi moment.
Ze had de 1e dag slaapmiddel/morfine gekregen en leek al een uur van de kaart. Toen ik zei 'Ik weet dat je me hoort mams' ... deed ze nog 1 keer - heel kort - d'r linkeroog open, dat was een erg mooi moment.
Hoi allemaal,quote:Op zondag 20 februari 2005 13:37 schreef Zwansen het volgende:
Hoe gaat het nu?
De arts die gistermiddag is geweest zei dat hij nog hooguit 2 dagen heeft, maar hij heeft wel steeds weer "oplevingen", vanmorgen om 05.00 kwam mijn broer en toen wou hij uit bed, dus mijn broer en mijn vriend hebben hem uit bed geholpen en vast gehouden. Twee stappen gezet, toen weer in bed. Verder stokt zijn adem steeds vaker en krijgt hij nog maar heel erg weinig vocht binnen. Hij wil ook niks meer eten of drinken.
Ik ben nu weer thuis, vanmorgen om 06.00 in bed gekropen en om 12.00 er weer uit. Aangezien ik vannacht mijn broer om 04.00 ga aflossen (vanaf morgen, als dat nog nodig is, komt er een nachtzuster, omdat het anders te slopend voor ons wordt) blijf ik nu even thuis. Kan ik ook even uitzoeken hoe dat zit met verlof bij ziekte van je ouders, als je die moet verzorgen.
Niet mieten! Door gieten!
Seilram, kijk eens hier: http://home.szw.nl/navigatie/rubriek/dsp_rubriek.cfm?link_id=25472&doctype_id=15 (kijk bij zorgverlof). Je hebt minimaal 'recht' op hetgeen bij szw staat. Daarnaast kunnen in je CAO andere (betere) voorwaarden zijn opgenomen. Ook is het goed om even met je baas te overleggen; soms is er meer mogelijk, ook al staat dat niet in je CAO.
Heel veel sterkte.
[ Bericht 4% gewijzigd door femmeChantal op 20-02-2005 16:23:39 (toevoeging) ]
Heel veel sterkte.
[ Bericht 4% gewijzigd door femmeChantal op 20-02-2005 16:23:39 (toevoeging) ]
Ik kan niet zeggen dat ik weet hoe je je nu voelt, mijn vader kreeg 3 jaar geleden ook de diagnose kanker en had nog 1 jaar te leven, anderhalf met medicijnen, als door een wonder heeft hij het overleefd maar mentaal is het loodzwaar geweest voor me. Ik heb me meerdere malen voorbereid op zijn afscheid en hoevaker ik dit moest doen (elke keer ndat het zover leek hield hij toch vol) hoe vaker het me opviel dat ik hem dingen heb vergeven die me dwars zaten. Dat is een advies wat ik je zeker wil meegeven, vergeef hem zijn fouten die hij heeft gemaakt naar jou toe in zijn leven. Het heeft mij persoonlijk veel goed gedaan, zeker als hij er niet meer is en je het niet kunt doen is het een goed moment om het alsnog te doen denk ik.
In ieder geval wens ik je superveel sterkte toe.
In ieder geval wens ik je superveel sterkte toe.
Bij mijn vader was het best apart, het ging een lange tijd goed en hij probeerde zichzelf op te knappen voor de chemokuur. Totdat ik 's ochtends om 6 uur een keer gewekt werd met de melding van onze nachtverpleegster dat het hard achteruit ging met hem.quote:Op vrijdag 18 februari 2005 21:02 schreef seilram het volgende:
Persoonlijk voel ik me gebroken, kost veel energie om sterk te zijn voor hem en mijn moeder en rest van de familie.
Heeft iemand ervaring met het stervingsproces? En hoe waren de laatste uren/dagen?
Een deel van de familie is gekomen en m'n vader wilde nog bediend worden (ook al was hij zeker niet de meest gelovige), de pater was de straat nog niet uit en hij is iets na tienen gestorven.
Ik kan zelf moeilijk omgaan met zo'n proces (wat zo'n 4 maanden duurde), maar voor ons thuis had het ook niet veel langer moeten duren.
Sterkte
Heel veel sterkte, blijf praten tegen je vader, zelfs al krijg je geen respons.
Als hij je kan horen is het fijn voor hem, kan hij het niet horen dan kan het toch geen kwaad en doet het jou in ieder geval goed. Al is iemand helemaal van de wereld, sommige signalen worden toch opgepikt. Mijn vader is zeer ernstig ziek geweest en lag weken in kunstmatige coma op de IC, kreeg ook morfine. Wij hebben altijd met hem gepraat. Hij is gelukkig redelijk opgeknapt en weet niet meer wat we precies vertelden toen, maar weet wel dat we er waren en dat we met hem praatten. Ieder geval is anders maar toch... het kan geen kwaad.
Ik wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd!
Als hij je kan horen is het fijn voor hem, kan hij het niet horen dan kan het toch geen kwaad en doet het jou in ieder geval goed. Al is iemand helemaal van de wereld, sommige signalen worden toch opgepikt. Mijn vader is zeer ernstig ziek geweest en lag weken in kunstmatige coma op de IC, kreeg ook morfine. Wij hebben altijd met hem gepraat. Hij is gelukkig redelijk opgeknapt en weet niet meer wat we precies vertelden toen, maar weet wel dat we er waren en dat we met hem praatten. Ieder geval is anders maar toch... het kan geen kwaad.
Ik wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd!
mijn overgrootmoeder is vorige maand ook overleden na een ziekbed van ruim een half jaar.. ze kon ook niks meer, moest geholpen worden met eten en alles.. ze is 83 geworden, maar het belangrijkste voor haar was dat er iemand was toen ze stierf.. ik hoop voor je vader dat het net zo gaat als bij haar, ze is heel rustig ingeslapen..
sterkte!
sterkte!
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Gistermiddag om 12.00 is hij overleden.
Om 04.30 was ik daar, om mijn broer af te lossen. Vanaf 06.00 begon hij moeilijk te ademen. Ik zat in de stoel en hij sloeg met zijn arm op bed, toen ben ik er naast gaan zitten. Om 09.30 was mijn broer er weer en om 11.00 mijn zus. We hebben we vast gehouden. We dachten dat er een propje slijm in zijn keel zat, zo klonk het tenminste....
Toen om 11.50 de thuiszorg kwam legde zij uit dat dat geen slijm was, maar dat hij van binnen aan het vollopen was met lichaamsvloeistoffen en dat iemand die sterft heel rustig ademt, ze had haar zin nog niet af, of hij begon rustiger te ademen. Ze snelde naar buiten en zei: "nu nu, dit is het laatste". We stonden bij hem en hielden hem vast. Hij haalde nog 1 x adem, zijn gelaatskleur werd meteen anders, beetje gelig. Als zijn spieren in zijn gezicht vertrokken nog een keer, net of hij even heel veel pijn had. Zijn gezicht trok weer normaal terug en dat was het.... over.
We zijn allemaal blij dat hij zo gegaan is. Verlost uit zijn lijden en met al zijn geliefden om hem heen in een warm bed.
Bedankt allemaal voor jullie reacties!!
Om 04.30 was ik daar, om mijn broer af te lossen. Vanaf 06.00 begon hij moeilijk te ademen. Ik zat in de stoel en hij sloeg met zijn arm op bed, toen ben ik er naast gaan zitten. Om 09.30 was mijn broer er weer en om 11.00 mijn zus. We hebben we vast gehouden. We dachten dat er een propje slijm in zijn keel zat, zo klonk het tenminste....
Toen om 11.50 de thuiszorg kwam legde zij uit dat dat geen slijm was, maar dat hij van binnen aan het vollopen was met lichaamsvloeistoffen en dat iemand die sterft heel rustig ademt, ze had haar zin nog niet af, of hij begon rustiger te ademen. Ze snelde naar buiten en zei: "nu nu, dit is het laatste". We stonden bij hem en hielden hem vast. Hij haalde nog 1 x adem, zijn gelaatskleur werd meteen anders, beetje gelig. Als zijn spieren in zijn gezicht vertrokken nog een keer, net of hij even heel veel pijn had. Zijn gezicht trok weer normaal terug en dat was het.... over.
We zijn allemaal blij dat hij zo gegaan is. Verlost uit zijn lijden en met al zijn geliefden om hem heen in een warm bed.
Bedankt allemaal voor jullie reacties!!
Niet mieten! Door gieten!
Lieve seilram... gecondoleerd met dit grote verlies. En veel sterkte de komende tijd, ook voor je familie.
Het is moeilijk vriendelijkheid weg te geven, het wordt bijna altijd teruggegeven.
Gecondoleerd en heel veel sterkte de komende tijd. Goed te horen dat iedereen erbij was.
You saw her bathing on the roof, her beauty and the moonlight overthrew you
gecondoleerd en heel erg veel sterkte de komende tijd!
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Seilram, gecondoleerd met dit grote verlies.
Goed te lezen dat jullie er allemaal bij waren en je vader niet nog meer heeft moeten lijden.
Je hebt gedaan wat je kon en bent tot het laatste bij hem geweest, meer kon hij zich niet wensen.
Heel, heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Goed te lezen dat jullie er allemaal bij waren en je vader niet nog meer heeft moeten lijden.
Je hebt gedaan wat je kon en bent tot het laatste bij hem geweest, meer kon hij zich niet wensen.
Heel, heel veel sterkte voor jullie allemaal.
Gecondoleerd en heel veel sterkte
Ik bevestig het vooroordeel dat vrouwen geen kaart kunnen lezen.
*spiekt*
*spiekt*
Gecondoleerd en heel veel sterke. Ik weet hoe het voelt, ik heb mijn moeder ook verloren...
"Kijk hem daar nu harken op z'n buitenblad met z'n mijnwerkersgezicht"
Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
Gecondoleerd en heel veel sterkte... Fijn dat jullie bij hem waren en dat hij zo rustig gestorven is.
Most people don't listen with the intention to understand, they listen with the intention to reply.
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
Gecondoleerd, en veel sterkte aan jou en je familie de komende tijd.
Coincidence
Makes sense
Only with you
Makes sense
Only with you
Gecondoleerd.
Hij had zich geen beter afscheid kunnen wensen, met al zijn geliefden om hem heen, geloof me, ook al reageerde hij misschien niet meer. Hij heeft gevoelt dat jullie er waren..Nu heeft hij rust..
(en ja, ik heb het zelf meegemaakt)
Ik wens jullie veel sterkte toe, er komt nog een hoop op jullie af..
Wees lief voore elkaar, jullie hebben elkaar nu hard nodig..
Hij had zich geen beter afscheid kunnen wensen, met al zijn geliefden om hem heen, geloof me, ook al reageerde hij misschien niet meer. Hij heeft gevoelt dat jullie er waren..Nu heeft hij rust..
(en ja, ik heb het zelf meegemaakt)
Ik wens jullie veel sterkte toe, er komt nog een hoop op jullie af..
Wees lief voore elkaar, jullie hebben elkaar nu hard nodig..
The future belongs to those,
who believe in the beauty of their dreams.
who believe in the beauty of their dreams.
hmm
m'n moeder is op dezelfde wijze gestorven... echt een onprettig gezicht om je eigen moeder zo heen te zien gaan.
nouja, gecondoleerd met je vader.
dood hoort bij het leven... Veel sterkte de komende tijd.
Toen mijn moeder stierf, vond ik het eerder een opluchting dan iets "ergs" ... Ze had heel veel pijn, het was gewoon echt beter dat ze dood was.. dat klinkt misschien raar, maar zodra je in zo'n situatie zit zul je weten wat ik bedoel .
Anyway.
nogmaals sterkte .
m'n moeder is op dezelfde wijze gestorven... echt een onprettig gezicht om je eigen moeder zo heen te zien gaan.
nouja, gecondoleerd met je vader.
dood hoort bij het leven... Veel sterkte de komende tijd.
Toen mijn moeder stierf, vond ik het eerder een opluchting dan iets "ergs" ... Ze had heel veel pijn, het was gewoon echt beter dat ze dood was.. dat klinkt misschien raar, maar zodra je in zo'n situatie zit zul je weten wat ik bedoel .
Anyway.
nogmaals sterkte .
gecondoleerd met dit grote verlies... de enigste troost is er dat je vader nu geen pijn meer hoeft te lijden..
heel veel sterkte aan jou en je familie toegewenst
heel veel sterkte aan jou en je familie toegewenst
Gecondoleerd..
Mooi jullie nog op zo'n manier afscheid hebben kunnen nemen van jullie vader.
Sterkte de aankomende tijd.
Mooi jullie nog op zo'n manier afscheid hebben kunnen nemen van jullie vader.
Sterkte de aankomende tijd.
Gecondoleerd....
Inorbit: zeg dat dan typluie triangeljosti
Beauregard: Een beetje FOK!ker laat het brood door z'n moeder smeren.
Ecosia
ek's 'n flash drive, jy's 'n floppy
Beauregard: Een beetje FOK!ker laat het brood door z'n moeder smeren.
Ecosia
ek's 'n flash drive, jy's 'n floppy
Seilram, goed dat jullie er op deze manier bij konden zijn in zijn laatste momenten en heel veel sterkte de komende tijd met het verwerken van jullie verlies.
There is no greater joy than be taken for an imbecile by an idiot. (Oscar Wilde)
Poef.....gone! ©golfer
Poef.....gone! ©golfer
Meestal is met zo'n lange weg er sprake van een acceptatie van de dood.
Je hebt je voorbereid op het einde van je vader, het is geen plotselinge dood die je met vragen achterlaat en de verbittering van het ontbreken van afscheid.
Op een bizarre manier kun je je dan weer gelukkig prijzen dat je in de gelegenheid bent gesteld om afscheid te nemen, veel te praten en het te aanvaarden.
De lijdensweg is slopend, maar na het overlijden zul je zien dat het aanvaarden van het ontbreken van die persoon vrij snel gaat (alhoewel dat wel een beetje afhankelijk is van de persoon).
Toch is dit een betere manier dan afscheid van iemand moeten nemen die je al jaren niet gesproken heb, of met ruzie uit elkaar bent gegaan.
Je hebt de kans iig gehad om te zeggen wat er nog te zeggen viel, om te aanvaarden wat er te aanvaarden valt.
Je hebt je voorbereid op het einde van je vader, het is geen plotselinge dood die je met vragen achterlaat en de verbittering van het ontbreken van afscheid.
Op een bizarre manier kun je je dan weer gelukkig prijzen dat je in de gelegenheid bent gesteld om afscheid te nemen, veel te praten en het te aanvaarden.
De lijdensweg is slopend, maar na het overlijden zul je zien dat het aanvaarden van het ontbreken van die persoon vrij snel gaat (alhoewel dat wel een beetje afhankelijk is van de persoon).
Toch is dit een betere manier dan afscheid van iemand moeten nemen die je al jaren niet gesproken heb, of met ruzie uit elkaar bent gegaan.
Je hebt de kans iig gehad om te zeggen wat er nog te zeggen viel, om te aanvaarden wat er te aanvaarden valt.
Bedankt allemaal!
@ xebrozius, je hebt wel gelijk hoor. Dit is toch anders dan dat iemand nog volop in het leven staat en zomaar van je word weg gerukt. We wisten dat hij niet beter zou worden en dat het alleen maar minder zou worden, als dan iemand niks meer kan en wel veel zou willen is het ook beter zo. Ik heb er ook vrede mee, zou niet willen dat hij nog een dag langer had moeten lijden. Ookal waren de laatste paar dagen een hel, ben ik blij dat het nu voor hem over is. Neemt niet weg dat er een stukje van je hart wordt afgebroken (zo voelt het tenminste), maar ik ben vrij nuchter, dus met mij gaat het goed komen. Mijn moeder doet het ook goed, zij komt er ook wel. De ergste dagen moeten nu nog komen (crematie) maar daar slaan we ons met de familie wel doorheen en gelukkig heb ik een lieve vriend, die me de hele tijd al goed gesteund heeft en nu nog meer.
Iedereen hier iig heel erg bedankt voor de woorden en de condolances!
@ xebrozius, je hebt wel gelijk hoor. Dit is toch anders dan dat iemand nog volop in het leven staat en zomaar van je word weg gerukt. We wisten dat hij niet beter zou worden en dat het alleen maar minder zou worden, als dan iemand niks meer kan en wel veel zou willen is het ook beter zo. Ik heb er ook vrede mee, zou niet willen dat hij nog een dag langer had moeten lijden. Ookal waren de laatste paar dagen een hel, ben ik blij dat het nu voor hem over is. Neemt niet weg dat er een stukje van je hart wordt afgebroken (zo voelt het tenminste), maar ik ben vrij nuchter, dus met mij gaat het goed komen. Mijn moeder doet het ook goed, zij komt er ook wel. De ergste dagen moeten nu nog komen (crematie) maar daar slaan we ons met de familie wel doorheen en gelukkig heb ik een lieve vriend, die me de hele tijd al goed gesteund heeft en nu nog meer.
Iedereen hier iig heel erg bedankt voor de woorden en de condolances!
Niet mieten! Door gieten!
Dankjewel.quote:
Jij bedankt voor je steun. Ik zie je vrijdag en we gaan flink zuipen, om eens flink opgelucht adem te halen!
Niet mieten! Door gieten!
Exact.quote:Op woensdag 23 februari 2005 01:28 schreef Xebrozius het volgende:
Meestal is met zo'n lange weg er sprake van een acceptatie van de dood.
Je hebt je voorbereid op het einde van je vader, het is geen plotselinge dood die je met vragen achterlaat en de verbittering van het ontbreken van afscheid.
Op een bizarre manier kun je je dan weer gelukkig prijzen dat je in de gelegenheid bent gesteld om afscheid te nemen, veel te praten en het te aanvaarden.
De lijdensweg is slopend, maar na het overlijden zul je zien dat het aanvaarden van het ontbreken van die persoon vrij snel gaat (alhoewel dat wel een beetje afhankelijk is van de persoon).
Toch is dit een betere manier dan afscheid van iemand moeten nemen die je al jaren niet gesproken heb, of met ruzie uit elkaar bent gegaan.
Je hebt de kans iig gehad om te zeggen wat er nog te zeggen viel, om te aanvaarden wat er te aanvaarden valt.
Ik heb echt met een brok in mijn keel dit topic gelezen. Volgens mij is dit één van de ergste dingen die je mee kan maken.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Gecondoleert en veel sterkte de komende tijd.
To finish first, you first have to finish!
Next race: See you 12 march 2006 Gulf Air Bahrain Grand Prix, Manama
AFC Ajax 4 ever
Next race: See you 12 march 2006 Gulf Air Bahrain Grand Prix, Manama
AFC Ajax 4 ever
jezus man, ik weet echt niet wat ik moet zeggen na het lezen van dit topic. sterkte, voor jou en je familie. ook al heb je daar weinig aan
Extremistisch gematigd.
heel veel sterkte, klinkt als n 'mooie' manier van afscheid nemen
voor die espresso van jou kom ik van de maan naar je toelopen!
Gecondoleerd seilram.quote:Op woensdag 23 februari 2005 09:39 schreef seilram het volgende:
Bedankt allemaal!
Neemt niet weg dat er een stukje van je hart wordt afgebroken (zo voelt het tenminste), maar ik ben vrij nuchter, dus met mij gaat het goed komen. Mijn moeder doet het ook goed, zij komt er ook wel.
Kga het niet uitleggen hier, maar geloof me ik heb het ook meegemaakt (10-09-04) .
Ik weet niet hoe jij inelkaar zit, maar ik baseer het op je uitspraak hierboven. Pas hiermee op, ik dacht precies hetzelfde. Had daarna vrij snel weer alles opgepakt, met vrienden stappen en weer plezier maken. Maar na een tijdje vervaagde het allemaal, het plezier ervan.
Nu pas (afgelopen weken) stort ik echt inelkaar en kan het allemaal niet meer relativeren. Heb gewoon een mega terugslag gekregen. Zo erg zelfs dat ik hulp heb gezocht (deskundige), bedoel heb wel veel steun en hulp van vrienden en fam, maar tis toch anders.
Natuurlijk zit iedereen anders inelkaar en lukt het jou wel, wil je alleen maar even waarschuwen.
Sterkte!!!
Zekers,quote:Op woensdag 23 februari 2005 09:40 schreef seilram het volgende:
[..]
Dankjewel.
Jij bedankt voor je steun. Ik zie je vrijdag en we gaan flink zuipen, om eens flink opgelucht adem te halen!
en zaterdag ook
vanavond kan ook
Ieder zijn eigen manier om troost, steun ect te vinden in dingen.quote:Op donderdag 24 februari 2005 18:18 schreef Xebrozius het volgende:
Met alle respect TS, maar ik kan niet inzien hoe "sterkte" van volslagen onbekenden op internet je kan steunen...
Kijk maar naar mijn broer en mij. Hij wil mijn vader nu nog zien... en ik niet meer. Voor hem is dat beter, voor mij niet.
Niet mieten! Door gieten!
|
|
